အခန်း (၂၈၁)
Vol. 28 Ch. 281
လီယောင်းသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြေပြင်သို့ ဖိနှိပ်ထားသော လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသည့် ဖိအားကြီးကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် ဟင်းလင်းပြင်ဓားကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ၎င်း၏ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါကို အသုံးချကာ သူမအပေါ် သက်ရောက်နေသည့် ကြီးမားသော ဝိညာဉ်ရေးရာ ဖိအားကို ခုခံထားလိုက်သည်။
“ဟင်း... မင်းဆီမှာရှိတဲ့ ရတနာက တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ ကောင်မလေး။ အဲဒါကို ငါ့လက်ထဲ အပ်လိုက်မယ်ဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့ အလောင်းကို မပျက်မစီးဘဲ ထားပေးခဲ့မယ်”
အမျိုးသမီး အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
လီယောင်း မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ အပေါ်တွင် ဝဲပျံနေပြီး သူမကို မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုအမျိုးသမီးသည် အသက် ၃၀ နှောင်းပိုင်းခန့်ရှိပုံရပြီး ဟင်းလင်းပြင်အဆင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေသည်။
လီယောင်းသည် သူတော်စင်ထံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ စစ်ကူများ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သဖြင့် သူတော်စင်မှာ ယုံကြည်မှုများ ချက်ချင်း ပြန်လည်ရရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူမသည် လီယောင်းကို လှောင်ပြုံးပြနေပြီး အစောပိုင်းက ထိတ်လန့်နေမှုများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။
“အကြီးအကဲ... သူက ဂိုဏ်းချုပ်ပြောနေတဲ့ ဝိညာဉ်မလေးပဲ။ သူ့ကို အရှင်ဖမ်းပေးပါ”
သူမက ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အကြီးအကဲဖြစ်သူမှာ ပို၍ တည်ကြည်သွားပုံရသည်။ သူမသည် လီယောင်းကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ရင်း လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။ ချက်ချင်းပင် ဧရာမ မီးလျှံလက်ဝါးကြီးတစ်ခုသည် လီယောင်းရှိရာသို့ တဟုန်ထိုး ဆင်းသက်လာတော့သည်။
“နင်လည်း ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ပဲပေါ့။ ဒါဆိုရင်တော့ နင့်ကို အသက်ရှင်ခွင့် မပေးနိုင်ဘူး”
လီယောင်းက ပြောလိုက်သည်။
“ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ အခုချက်ချင်း ပြေးတော့”
ရှန်းယွီက သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းမှ အသည်းအသန် တိုက်တွန်းနေသည်။
“ဒါပေမဲ့ သူတို့က စီနီယာအစ်ကို့ကို လုဖို့ ကြံနေတာလေ။ သူတို့ကို လွှတ်ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး”
လီယောင်းက သူမ၏ လက်နက်ကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြောလိုက်၏။
“ဘယ်သူကမှ ငါ့ကို မလုဘူး သူတို့ ငါ့ကို မသိတောင် မသိကြဘူး”
ရှန်းယွီက အော်ပြောလိုက်သည်။
“မြန်မြန်... ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ပြီး အချိန်မီတုန်း ထွက်ပြေးတော့”
“မဖြစ်ဘူး... အဲဒါက အရမ်း အန္တရာယ်များလွန်းတယ်”
လီယောင်းက ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။
“စိတ်မပူနဲ့ ဒီဓားရှိနေသရွေ့ မင်းသာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆက်တိုက်ဖြတ်သွားမယ်ဆိုရင် ဟင်းလင်းပြင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတောင် မင်းကို လိုက်မီမှာမဟုတ်ဘူး”
ရှန်းယွီက စိတ်အေးစေရန် အားပေးလိုက်သည်။
“မဟုတ်ဘူး...”
လီယောင်းက အေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်မ ဆိုလိုတာက...”
သူမသည် ဓားအိမ်အတွင်းမှ ဓားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲထုတ်ရင်း စကားကို ဆက်လိုက်၏။
“သူတို့ကို အသက်ရှင်လျက် ထားခဲ့တာက ပိုပြီး အန္တရာယ်များတယ်လို့ ပြောတာ”
ချက်ချင်းပင် သူမသည် သူမထံသို့ ကျရောက်လာသော ဧရာမ မီးလျှံလက်ဝါးကြီးဆီသို့ ဓားဖြင့် လှမ်း၍ ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ဓားသွားမှာ မီးလျှံများနှင့် ထိတွေ့ခါနီးစဲစဲမှာပင် ဓားမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မီးလျှံလက်ဝါးကြီးမှာ သူမရှိရာနေရာသို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်လာသည်။ သူမသည် ဓားအိမ်ကို အမြန်မြှောက်ကာ တိုက်ခိုက်မှုမှ ကာကွယ်ရန် ဒိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ အသုံးပြုလိုက်၏။ ဤကဲ့သို့ ကာကွယ်ထားသော်လည်း သူမသည် ပြင်းထန်စွာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဓားအိမ်သည် တိုက်ခိုက်မှု၏ ပျက်စီးအားအားလုံးကို စုပ်ယူပေးနိုင်ခဲ့သည်။ သူမသည် မီးခိုးများ ထွက်နေသော ကျင်းအတွင်းမှ ထရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ပြိုင်ဘက်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“တစ်ယောက်တော့ သွားပြီ”
သူမက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။
“တစ်ယောက် သွားပြီ ဟုတ်လား”
ဟင်းလင်းပြင်အဆင့် ပြိုင်ဘက်မှာ လီယောင်း ဘာကိုဆိုလိုမှန်း နားမလည်သဖြင့် ဇဝေဇဝါဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင်မှ အကြီးအကဲဖြစ်သူသည် သိမ်မွေ့သော ဟင်းလင်းပြင် တုန်ခါမှုတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။
“မကောင်းတော့ဘူး”
သူမ ထိတ်လန့်တကြား တွေးလိုက်ရင်း သူတော်စင်ရှိရာသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်၏။
သို့သော် သူမသည် အလွန်ပင် နောက်ကျသွားခဲ့သည်။ ဘာမှမရိပ်မိသေးသော သူတော်စင်၏ နောက်ကျောတွင် ဟင်းလင်းပြင်ကြီး အက်ကွဲသွားပြီး ထိုနေရာမှ ဟင်းလင်းပြင်ဓားမှာ ပေါ်ထွက်လာကာ သူတော်စင်မှာ ဘာကိုမျှ သတိမထားမိလိုက်ခင်မှာပင် သူမ၏ ခေါင်းကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စွာ ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။
ပြတ်တောက်သွားသော ခေါင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အသံမြည်လျက် ကျသွားချိန်တွင် သူမ၏ မျက်နှာမှာ အစောပိုင်းက လှောင်ပြုံးနေသော အမူအရာအတိုင်း တောင့်တင်းနေဆဲပင်။
“နင်... နင် တကယ့်ကို ရဲတင်းလှချည်လား”
အကြီးအကဲဖြစ်သူက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လီယောင်းရှိရာသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာသည်။ သူမ၏ အကြည့်များတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေ၏။ “နင့်ကို ငါ အရှင်မထားဘူး”
“ရယ်စရာပဲ... ကျွန်မလည်း အဲဒီစကားကိုပဲ ပြောတော့မလို့”
လီယောင်းက အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောကာ သူမ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ဟင်းလင်းပြင်ဓားမှာ သူမ၏လက်ထဲသို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိလာတော့သည်။
ထိုလက်နက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟင်းလင်းပြင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် သိသိသာသာ အရှိန်သတ်လိုက်သည်။ ထိုဓားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးဆန်းလှသည်။ ၎င်းမှာ အဆင့်နိမ့် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုမှန်း သူမ သိသော်လည်း၊ ဟင်းလင်းပြင်အဆင့်သို့ပင် မရောက်သေးသောသူတစ်ဦး၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေခြင်းကပင် မယုံနိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားလွန်းနေသည်။
လေဟာနယ်ကျင့်ကြံသူသည် နည်းဗျူဟာပြောင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် လီယောင်းက ၎င်းကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းမိကာ လေထုထဲသို့ အမြန်ပိုင်းဖြတ်လိုက်၏။ ဟင်းလင်းပြင်ဓားသွားတစ်ခုသည် အကြီးအကဲထံသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး ပြိုင်ဘက် ဖြတ်ကျော်လိုသော ဟင်းလင်းပြင်ပတ်ဝန်းကျင်ကို လုံးဝဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ကာ တစ်နယ်လုံးကို မတည်မငြိမ်ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။
...
အကြီးအကဲသည် အပေါ်စီးမှနေ၍ လီယောင်းကို ဂရုတစိုက် အကဲခတ်နေမိသည်။ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှု အနည်းငယ် ပြုလုပ်ပြီးနောက်တွင် လီယောင်းသည် သူမကိုယ်တိုင်၏ စွမ်းအားမှာ ထိုမျှအထိ အထင်ကြီးစရာမရှိကြောင်း သူမ ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုကျိန်စာသင့်နေသည့် ဓားတစ်လက်ကသာ ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမသည် ကောင်းကင်အမြင့်သို့ ပျံတက်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဘေးသို့ အကျယ်ကြီး ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ မိမိထက် များစွာအားနည်းသော ပြိုင်ဘက်အပေါ် ဤနည်းလမ်းကို သုံးရသည်မှာ အနည်းငယ် ရှက်စရာကောင်းသော်လည်း သူမသည် သိက္ခာကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ သူတော်စင်မှာ သူမ၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင် အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အကယ်၍ သူမသာ ဤနေရာ၌ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပါက အရှက်ရဖို့ထက် အသက်ရှင်ဖို့ပင် မသေချာနိုင်တော့ချေ။
တောက်ပသော အပြာရောင်မီးလျှံများသည် သူမ၏ ရင်ဘတ်မှ စတင်ထွက်ပေါ်လာသည်။ အစပိုင်းတွင် မီးပွားလေးများအဖြစ်သာ ရှိသော်လည်း လျင်မြန်စွာပင် ကြီးထွားလာကာ သူမ၏ ရင်အုပ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ မီးလျှံများသည် ဆက်လက်ကျယ်ပြန့်လာပြီး သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဝါးမြိုသွားကာ ဝဲပျံနေသော မီးလုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။
“နေမင်းကြီးကို အတုခိုးနေတာလား”
လီယောင်းက ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်ရင်း ပြိုင်ဘက်ရှိရာသို့ အထက်သို့ လိုက်ပါဝဲပျံလာသည်။
[မဟုတ်ဘူး... သူ နယ်ပယ်တစ်ခုကို သုံးနေတာပဲ]
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုဧရာမ မီးလုံးကြီးသည် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲအားဖြင့် အပြင်ဘက်သို့ ချဲ့ထွင်လာပြီး လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်သည်။ လီယောင်းမှာ စင်ကြယ်သော မီးလျှံများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ငရဲကဲ့သို့သော နယ်မြေအတွင်းသို့ လုံးဝပိတ်မိသွားတော့သည်။ နေရာအနှံ့တွင် အရည်ပျော်နေသော ချော်ရည်များ စီးဆင်းနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးမှာလည်း အပူရှိန်များ အဆက်မပြတ် မြင့်တက်လာသဖြင့် အလွန်အမင်း ပူလောင်လှသည်။
သူမမှာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရပြီး အပူရှိန်ကြောင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အတော်ပင် နွမ်းလျလာသည်။ ထိုအမျိုးသမီး ဘယ်နေရာသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သိရန် သူမ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အသည်းအသန် လိုက်လံကြည့်ရှုနေမိသည်။ သူမအနေဖြင့် ထိုမိန်းမကို လုံးဝ အလွတ်မပေးနိုင်ပေ။
ထိုသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် သူမ၏ နောက်ကျောဘက်မှ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု တိုးကပ်လာသည်ကို ရုတ်တရက် အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားသော ဧရာမ မီးလျှံလက်ဝါးကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဓားကို အမြန်မြှောက်ကာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံလိုက်နိုင်သည်။
သို့သော် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာ တားဆီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်မှ အခြားမီးလျှံလက်သီးတစ်လုံးမှာ သူမထံသို့ ဦးတည်လာနေပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူမ၏ကိုယ်သို့ မထိမှန်မီမှာပင် သူမ၏ ဓားအိမ်သည် အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ပေးလိုက်၏။
ဟင်းလင်းပြင်အဆင့် ပညာရှင်သည် ထိုနတ်ဘုရားလက်နက်မှာ ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ အလွန်ပင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ကောင်းလှသည်ဟု တွေးနေမိသော်လည်း လီယောင်း၏ အင်အားမှာ မကြာမီ ကုန်ခမ်းတော့မည်ဟု သူမ ယူဆလိုက်သည်။
အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ လာသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ထပ်မံကာကွယ်ပြီးနောက်တွင် လီယောင်းသည် ဤအတိုင်းဆိုလျှင် အခြေအနေမှာ တိုးတက်လာမည်မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူမအနေဖြင့် ပြန်လည်တိုက်စစ်ဆင်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုခု လိုအပ်နေပြီဖြစ်သည်။
ပြင်းထန်လှသော အပူရှိန်နှင့် ဖိအားများကြားမှ သူမကိုယ်သူမ တည်ငြိမ်အောင် အတင်းအကျပ် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက် အလွန်တရာ တည်ကြည်ကာ အာရုံစိုက်နေသည့် အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
“သူ အခု ဘာလုပ်နေတာလဲ”
အမျိုးသမီးကြီးက အံ့ဩနေမိသည်။
လီယောင်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ရုတ်တရက် လျှပ်စီးစွမ်းအင်များဖြင့် ဝန်းရံသွားခဲ့သည်။
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လေ...”
အမျိုးသမီးကြီးက ဂရုမစိုက်သလို တွေးလိုက်ရင်း သူမ၏ မနားတမ်းတိုက်စစ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ လီယောင်းကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားကာကွယ်ခြင်း မပြုဘဲ သူမ၏ လက်နက်နှစ်ခုကပင် ဝင်လာသော တိုက်ခိုက်မှုများကို အလိုအလျောက် လွှဲဖယ်ပေးနေတော့သည်။
တစ်စက္ကန့်အကြာတွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော တောက်ပသည့် လျှပ်စီးများမှာ လုံးဝဥဿုံ မဟုတ်သော်လည်း အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားကာ သူမ၏ ပြောင်းလဲသွားသော ပုံစံမှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူမသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုရင့်ကျက်သွားပုံရပြီး အပြာရောင်ဆံပင်နှင့် မျက်လုံးများ ရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ သူမ၏ မိုးကြိုးနတ်ဘုရား အသွင်သဏ္ဌာန်ပင်။
နောက်ထပ် ကြီးမားသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု သူမထံသို့ တဟုန်ထိုး ရောက်ရှိလာပြန်ရာ ဟင်းလင်းပြင်ဓားမှာ သူမ၏လက်ထဲသို့ ချက်ချင်းရောက်လာသည်။ သူမက ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့်ပင် ဝင်လာသော မီးလျှံတိုက်ကွက်ကို အားစိုက်စရာမလိုဘဲ ထက်ဝက်ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။
သို့သော် သူမသည် ဤနယ်ပယ်အတွင်း၌ ပြိုင်ဘက် မည်သည့်နေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေသည်ကို အတိအကျ မသိရှိနိုင်သေးသဖြင့် စိတ်ပျက်နေမိသည်။
[ဒီနယ်ပယ်က မင်းရဲ့ အာရုံခံစားမှုတွေကို နှောင့်ယှက်နေတာပဲ။ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေကို ပယ်ဖျက်ဖို့အတွက် ဒုတိယကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်ကို ဖြန့်ကြက်ကြည့်ပါလား]
ဧကရီက ရှင်းပြလိုက်သည်။
လီယောင်းသည် အာရုံစူးစိုက်ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီးနောက် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပြတ်သားစွာ မျက်လုံးဖွင့်လျက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သို့သော် ဘာမှ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။
“အာ... ကျွန်မ နယ်ပယ်ကို အသုံးပြုလို့ မရတော့ဘူး”