အခန်း (၂၉၇)

ယွင်ရှန်းက သူမ၏ ဦးလေးအတွက် အထူးအဆင့် မြင့်မြတ်ဆေးရည်ကို မဖော်စပ်ပေးနိုင်ခင်

ကတည်းက ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမသည် ယွင်ရှန်းကို ရန်ငြိုးထားလိမ့်မည်ဟု ယန်ချန်းလန်က တိတ်တဆိတ် စိုးရိမ်ခဲ့ဖူးသည်။

သူ့အစ်ကို ယန်ခန်းဟိုင်ကြောင့် ယန်ချန်းလန်သည် ယွင်ရှန်းအပေါ် အမြဲတမ်း အကြွေးတင်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ သူ၏အမြင်တွင် ယွင်ရှန်းသည် မည်မျှပင် ထူးခြားသော ပါရမီရှင်

ဖြစ်ပါစေ နောက်ဆုံးတွင်မူ ကလေးငယ်တစ်ဦးသာ ရှိသေးသည်။

ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမ၏ အစပျိုးပုံနှင့် နောက်ခံအကြောင်းအရာများကို အခြားသူများ ကောင်းစွာမသိကြသော်လည်း ယန်ချန်းလန်မှာ ကျိုးအင်ပါယာ၏ စစ်သူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ထိုနန်းဆောင်၏ လုပ်ရပ်များကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရိပ်မိထားသည်။

ကံဆိုးသည်မှာ သူသည် ဆေးပညာရပ်များတွင် လုံးဝဗဟုသုတ မရှိသဖြင့် သူ၏တူမလေးကို သူတတ်နိုင်သော အစွမ်းအစများဖြင့်သာ ကာကွယ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ယန်ချန်းလန်တွင် သမီးအရင်းမရှိသဖြင့် ယခုအခါ ယွင်ရှန်းကို သူ၏ချစ်လှစွာသော သမီးအရင်းကဲ့သို့ပင် သဘောထားနေတော့သည်။

"ဦးလေး... ဒါက ပြဿနာမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မတို့ ခဏလောက် အခြေအနေစောင့်ကြည့်ပြီး ဆေးရည်တွေအစား မှော်ဆေးရည်တွေကိုပဲ ပြောင်းရောင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပါတယ်"

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ဦးလေးကို စိုးရိမ်ပူပန်မှု မဖြစ်စေလိုချေ။

"ရှန်းအာ... အခု ဦးလေး ပြန်ရောက်ပြီဆိုတော့ ဘယ်သူမှ မင်းကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်စေရဘူး"

ယန်ချန်းလန်က ယွင်ရှန်း၏ ခေါင်းလေးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

ယွင်ရှန်းသည် သူမအပေါ် အလွန်အမင်း ကာကွယ်လိုစိတ်ရှိသော ဦးလေးဖြစ်သူ၏ အပြုအမူကို ကြည့်ကာ ရယ်ချင်မိသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မိသားစုရှိခြင်း၏ အရသာမှာ အမှန်တကယ်ပင် မဆိုးလှပေ။

"အဟမ်း... နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ် ရှန်းအာ ဦးလေးယန်ဆီက ကြားတာကတော့..."

ယန်ချန်းလန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားသည်။

ယန်မိသားစုစစ်တပ်နှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စများတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ စစ်သူကြီးအိမ်တော်မှ နုတ်ထွက်ခဲ့သော်လည်း သူသည် ယန်အိမ်တော်၏ အခြေအနေများကိုမူ အမြဲမပြတ် အာရုံစိုက်နေဆဲပင်။

သူ ပြန်ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ဖိုးဖိုး ယန်ပါးဟိုတွင် လျှို့ဝှက်ရောဂါတစ်ခု ရှိနေကြောင်း စစ်ဆေးတွေ့ရှိခဲ့သည်ဟူသော သတင်းကို ဦးလေးယန်ထံမှ ကြားသိလိုက်ရခြင်းပင်။

ယွင်ရှန်း၏ ဆေးပညာအရည်အချင်းမှာ ယန်ချန်းလန်ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယန်ပါးဟို၏ ကျန်းမာရေးတွင် အမှန်တကယ်ပင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေမည်ကို စိုးရိမ်ကာ ယွင်ရှန်းအား အရေးတကြီး မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ပြဿနာအနည်းငယ်တော့ ရှိပေမဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ အဆင့်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ စစ်သူကြီးယန်က အခုထိ သန်မာနေဆဲပါ။ ဒါပေမဲ့..."

ယွင်ရှန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ထိုနေ့က သူမတွေ့ရှိခဲ့သည့် အချက်ကို ယန်ချန်းလန်အား ပြောပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယွင်ရှန်းသည် ယန်ပါးဟိုကို ဖိုးဖိုးဟု ခေါ်ဆိုရန် ယနေ့တိုင် ငြင်းဆန်နေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်ရသောအခါ ယန်ချန်းလန်မှာ အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။ သို့သော် ယွင်ရှန်းနှင့် သူမ၏ဖိုးဖိုးကြားရှိ နားလည်မှုလွဲမှားမှုများမှာ မကြာမီကာလအတွင်း ပြေလည်သွားနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ နားလည်ထားသည်။ အချိန်ကသာ ထိုအငြိုးအတေးနှင့် နာကျည်းမှုများကို ကုစားပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်နေမိတော့သည်။

"ကျွန်မ အမြင် မမှားဘူးဆိုရင် စစ်သူကြီးဟောင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားတွေက တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းကျဆင်းလာနေပြီ"

ယွင်ရှန်းသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဘယ်သူမျှမရှိကြောင်း သေချာအောင် စစ်ဆေးပြီးမှသာ ဤထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုကို ယန်ချန်းလန်အား တိုးတိုးလေး ပြောပြလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ယန်ချန်းလန်၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။

သူ့ဖခင်ဖြစ်သူရဲ့ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားတွေ ကျဆင်းနေတယ် ဟုတ်လား။

အသက်ကြီးလာခြင်းမှာ သဘာဝတရားဖြစ်ပြီး လူတိုင်းနှင့် သက်ဆိုင်သဖြင့် လက်ခံနိုင်ဖွယ် ရှိသော်လည်း ကျိုးအင်ပါယာ၏ စစ်နတ်ဘုရားယန်ပါးဟိုတွင် ဤသို့ဖြစ်လာခြင်းမှာမူ အမှန်တကယ်ပင် သာမန်ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျိုးအင်ပါယာ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုနှင့် ယန်အိမ်တော်၏ စည်ပင်ဝပြောမှုတို့မှာ စစ်နတ်ဘုရား ယန်ပါးဟိုဟူသော အမည်နာမကို အားကိုး၍ အသည်းအသန် ထိန်းသိမ်းထားရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း ကျိုးအင်ပါယာတစ်ဝှမ်း၌ စစ်ပညာသင်ကျောင်းများ ထွန်းကားနေပြီး ဝူကျိခန်းမမှ ပါရမီရှင်များ ပေါ်ထွက်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း...

စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော စစ်နတ်ဘုရားအဆင့်ကို ဆက်ခံမည့်သူမှာမူ ယနေ့တိုင် မရှိသေးချေ။ လွန်ခဲ့သော အနှစ်နှစ်ဆယ်က ယန်ပါးဟိုသည် စစ်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ စတင်ပေါက်မြောက်ခဲ့ပြီးနောက် ကျိုးအင်ပါယာတွင် ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူ နှစ်ဦးသာ ရှိခဲ့ဖူးသည်။ တစ်ဦးမှာ ရန်သူများ၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ကျန်တစ်ဦးမှာမူ အမဲလိုက်စစ်သည်မဟာမိတ်မှ ဖြစ်သဖြင့် ကျိုးအင်ပါယာအတွက် အသက်ပေးကာကွယ်မည့်သူ မဟုတ်ချေ။

ယခုအချိန်တွင် ကျိုးအင်ပါယာကြီးတစ်ခုလုံးကို ယန်ပါးဟို တစ်ဦးတည်းကသာ မားမားမတ်မတ် ထောက်မပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း ကျိုးအင်ပါယာ၏ အင်အားမှာ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ယုတ်လာနေသော်လည်း ယနေ့တိုင် အင်အားကြီး ငါးနိုင်ငံစာရင်းတွင် ပါဝင်နေဆဲဖြစ်သည်မှာ စစ်နတ်ဘုရား ယန်ပါးဟို ရှိနေခြင်းကြောင့်ပင်။ သို့သော် ယခုအခါ ယန်ပါးဟို၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများ ကျဆင်းနေပြီဟု ယွင်ရှန်းက အတတ်ပြောလိုက်ခြင်းမှာ ယန်ချန်းလန်အတွက် အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရသည့် သတင်းစကား ဖြစ်နေတော့သည်။

"ဒါ... ဒါက ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ။ ငါ့အဖေက... သူက..."

ယန်ချန်းလန်သည် နာကျင်ကြေကွဲမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာဖြင့် စကားလုံးများပင် ထစ်ငေါ့နေတော့သည်။

လူသားတို့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိသာ ရှိသည်။ ယွင်ရှန်းသည် ဤသတင်းကို စစ်သူကြီးဟောင်းအား တိုက်ရိုက်မပြောပြခဲ့ချေ။ သူ၏ မာနနှင့် သိက္ခာအရသာ အမှန်တရားကို သိရှိသွားပါက သူသည် အတိုင်းထက်အလွန် နာကျင်ခံစားရမည်မှာ သေချာလှသည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က သူ့ရဲ့ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်ကြည့်တော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေက သူကပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတစ်ခု ရရှိခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။ တကယ်လို့ အဲဒီဒဏ်ရာသာ မရခဲ့ရင် စစ်သူကြီးဟောင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ဟာ စစ်နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ လုံလောက်နေခဲ့တာပါ။ ဒါက တကယ်ကို နှမြောဖို့ ကောင်းပါတယ်"

ယွင်ရှန်းသည်လည်း ယန်ပါးဟို၏ စွမ်းအားနှင့် အတွေ့အကြုံအရ အဘယ်ကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော အဖိုးတန်သည့် အဆင့်တက်လှမ်းခွင့်ကို လက်လွတ်ခဲ့ရသလဲဆိုသည်ကို ထူးဆန်းနေမိသည်။

စစ်သည်တော်များနှင့် မှော်ဆရာများမှာ မတူညီကြချေ။ စစ်သည်တော်များသည် ကျင့်စဉ်

အဆင့် တက်လှမ်းရန်အတွက် သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ အားကိုးကြရပြီး အဆင့်မြင့်လေလေ တက်လှမ်းရန် ခက်ခဲလေလေ ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် စစ်သည်တော်များသည် အသက် ၅၀ အရွယ်တွင် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် စုဆောင်းမှု အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိကြလေ့ရှိသည်။

ယန်ပါးဟို၏ သွေးခုန်နှုန်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က သူသည် စစ်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အကောင်းဆုံးသော အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့ဖူးကြောင်း ယွင်ရှန်း ခန့်မှန်းမိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အဲဒီ အဆင့်တက်လှမ်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာက လွန်ခဲ့တဲ့ ဘယ်နှစ်နှစ်လောက်ကလဲဆိုတာ မင်း ခန့်မှန်းလို့ရလား"

ယန်ချန်းလန်က ယွင်ရှန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရှစ်နှစ် ဒါမှမဟုတ် ကိုးနှစ်လောက်ကပါ... အဲဒီအချိန်ကစပြီး ရေတွက်ကြည့်ရင်..."

ယွင်ရှန်း၏ စကားများမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

လွန်ခဲ့သော ရှစ်နှစ်၊ ကိုးနှစ် ဆိုသည်မှာ... ယန်ချန်းလန် ဒုက္ခကြုံခဲ့ရသည့် အချိန်မဟုတ်ပါလား။

ထိုစဉ်က ယန်ပါးဟိုသည် ယန်ချန်းလန်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ကျိုးအင်ပါယာ၏ တောင်

ဘက်နယ်စပ်သို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး ချင်းနိုင်ငံမှ စစ်နတ်ဘုရား ထျန်းချွဲကျိနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"တကယ်ပဲ... ငါ့ကြောင့် ဖြစ်ရတာပဲ"

ယန်ချန်းလန်သည် နောင်တနှင့် နာကျင်မှုများဖြင့် သူ၏မျက်လုံးများကို တင်းတင်းမှိတ်ထားလိုက်သည်။

သူ မှတ်မိနေသည်မှာ... ယန်ချန်းလန် စစ်မြေပြင်သို့ စစ်တပ်ဦးဆောင်ကာ မထွက်ခွာမီညကပင် သူ၏ဖခင် ယန်ပါးဟိုသည် အဆင့်မြင့်ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို လေ့ကျင့်ရန်အတွက် တံခါးပိတ်အောင်းကာ ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရက်စွဲများကို ပြန်လည်ရေတွက်ကြည့်လျှင်... အကယ်၍ နောက်ထပ်ခြောက်လအကြာတွင် ယန်ချန်းလန် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရသည့် ဖြစ်ရပ်သာ မပေါ်ပေါက်ခဲ့ပါက ယန်ပါးဟိုသည် သူ၏တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုကို အချိန်မတိုင်မီ ဖျက်သိမ်းကာ ထွက်လာစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

"ဦးလေး... ဒီကိစ္စက ဦးလေးရဲ့ အပြစ်မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်လို့ အပြစ်တင်ရမယ်ဆိုရင် ဒီ

ဟုန်မြို့ကလူတွေ အထူးသဖြင့် ယုတ်မာလှတဲ့ ရွှမ်ဝူကျိနဲ့ ချင်းနိုင်ငံရဲ့ စစ်နတ်ဘုရား ထျန်းချွဲကျိ တို့ကိုပဲ အပြစ်တင်ရမှာပါ။ သူတို့တွေက လွန်ခဲ့တဲ့အချိန်ကတည်းက ကြိုတင်ပူးပေါင်း ကြံစည်ထားခဲ့ကြတာလို့ ကျွန်မ သံသယရှိတယ်"

ယွင်ရှန်းသည်လည်း ယန်ပါးဟိုသည် ထျန်းချွဲကျိနှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်စဉ်ကပင် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်မည်ကို နားလည်လိုက်သည်။

ထိုစဉ်က သူသည် လူအများရှေ့တွင် ဒဏ်ရာရကြောင်း ထုတ်မပြောခဲ့ဘဲ ကိုယ်တိုင်ပြန်လည်ကုသရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ထိုပြင်းထန်လှသော ဒဏ်ရာသည် နောက်ပိုင်းတွင် စစ်ပညာအဆင့် တက်လှမ်းခြင်းကို အဟန့်အတားဖြစ်စေခဲ့ပြီး ယန်ပါးဟိုကို စစ်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ မရောက်ရှိနိုင်အောင် တားဆီးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထျန်းချွဲကျိသည် ယန်ပါးဟိုထက် နောက်ကျမှ နာမည်ကျော်လာသူဖြစ်ရာ သာမန်အခြေအနေတွင် ယန်ပါးဟို၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သည်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ သို့သော် ဒီဟုန် မြို့မှ လူများနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရပြီး သူ၏တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ကုန်ခမ်းလုနီးပါးဖြစ်နေချိန်မှ ထျန်းချွဲကျိက ရှေ့သို့တက်လာပြီး ယန်ပါးဟိုကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသို့ တွက်ချက်ကြည့်လျှင် ထိုအုပ်စုနှစ်စုမှာ ကြိုတင်ဇာတ်တိုက်ထားကြခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ကျွန်မထင်တာတော့ စစ်သူကြီးဟောင်းကိုယ်တိုင်လည်း ဒါကို သိနေမှာပါ"

ယွင်ရှန်းသည် ယန်ပါးဟိုက သူ၏ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို လုံးဝမသိဘဲ နေလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ပေ။ ယန်ပါးဟိုသည် သူနှင့် အဆင့်တူသော တိုက်ခိုက်ရေးသမားများနှင့် မတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူမ သတိရလိုက်သည်။

"ယွင်ရှန်း... မင်းမသိတာက အခုဆို ယန်အိမ်တော်ဟာလည်း ဆုတ်ယုတ်နေပြီဆိုတာပဲ။ မင်းအဖေ ထွက်သွားပြီးနောက်ပိုင်းနဲ့ ငါလည်း အိမ်တော်ကနေ ထွက်လာခဲ့ပြီးကတည်းက အရာအားလုံးက သူ့တစ်ယောက်တည်း အပေါ်မှာပဲ တည်မှီနေတာ"

ယန်ချန်းလန်က ပို၍ အပြစ်မကင်းသလို ခံစားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဦးလေး စိုးရိမ်မနေပါနဲ့။ ဦးလေးက အခုဆိုရင် စစ်ပညာဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီပဲ။ နောက်ထပ် တစ်ဆင့်ပဲ ကျော်ဖြတ်နိုင်ရင် ဦးလေးလည်း စစ်နတ်ဘုရားဖြစ်လာမှာပါ"

ယွင်ရှန်းက ယန်ချန်းလန်ကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

ယန်ချန်းလန်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ရှန်းအာ... စစ်နတ်ဘုရားတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့က အဲဒီလောက် လွယ်ကူတယ်လို့ မင်းတကယ်ထင်နေတာလား။ ဒါ့အပြင် ဦးလေးက နှစ်ပေါင်းများစွာကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးခဲ့ပြီးပြီလေ"

ယန်ပါးဟိုသည် အသက် ၃၅ နှစ်အရွယ် အားအင်အကောင်းဆုံးအချိန်မှာပင် စစ်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ပေါက်မြောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ ယန်ချန်းလန်၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပိတ်လှောင်မခံခဲ့ရဘဲ လွန်ခဲ့သော ရှစ်နှစ်ပတ်လုံး အာရုံစိုက်ကျင့်ကြံခဲ့မည်ဆိုပါက သူ၏ ပါရမီနှင့် အမွေအနှစ်များအရ အသက် ၃၅ နှစ်မတိုင်မီ စစ်နတ်ဘုရား ဖြစ်လာရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူသည် သူ၏ဘဝတွင် အကောင်းဆုံးသော ရှစ်နှစ်တာအချိန်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

"မသေချာပါဘူး ဦးလေး... ဦးလေးရဲ့ ညာဘက်လက်မောင်းက ကိုးရွက်လွှာ ခရမ်းရောင်ဂျင်

ဆင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေနဲ့ ပြန်လည်တည်ဆောက်ထားတာပါ။ အဲဒီဂျင်ဆင်းက ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကို ကျော်ဖြတ်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားအဆင့် ဆေးဘက်ဝင်အပင်တစ်မျိုးပဲ။ သူ့ရဲ့ အာနိသင်တွေက တစ်ညတည်းနဲ့ စုပ်ယူလို့ရတာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ဒီမှာ... ကျွန်မမှာ ကျင့်စဉ်တစ်ခုရှိတယ်။ ဒါကို လေ့ကျင့်ကြည့်ပါ။ ဦးလေးအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေပါလိမ့်မယ်"

ယွင်ရှန်းသည် ကျောက်စိမ်းခြင်ဆီ ကျင့်စဉ်၏ စိတ်အာရုံကျင့်စဉ်ကို ယန်ချန်းလန် လေ့ကျင့်

နိုင်ရန်အတွက် တိုက်ရိုက် ပေးလိုက်သည်။