ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း

-ကံကောင်းခြင်းအရှိန်အဝါ - အဆင့် ၅ ကံကောင်းခြင်းအရှိန်အဝါသည် ကံကောင်းမှုအမှတ်ကို အဆပေါင်း တစ်ရာအထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး တိုက်ပွဲများတွင် ဖြစ်စေ၊ ရတနာများ တူးဖော်ရာတွင် ဖြစ်စေ သင့်အတွက် အကောင်းဆုံးသော ကံကောင်းမှုများကို ရရှိစေပါလိမ့်မည်။ တစ်စက္ကန့်လျှင် ဆန်းကြယ်မှတ် ၁ သိန်း ကုန်ဆုံးပါမည်။

ဤကုန်ဆုံးမှုကို မြင်သည့်အခါ ယီထျန်းယွမ်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး အသုံးမပြုဝံ့တော့ချေ။ တစ်စက္ကန့်လျှင် ၁ သိန်းဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အဆမတန် များပြားလှပေသည်။ ယခင်က ဆန်းကြယ်မှတ် ၁ သိန်းဖြင့် အရာများစွာ ဝယ်ယူနိုင်သော်လည်း ယခုမူ အခြေခံ အသုံးပြုခပင် မလုံလောက်တော့ချေ။ ၎င်းမှာ တစ်မိနစ် မဟုတ်ဘဲ တစ်စက္ကန့်သာ ဖြစ်ပြီး ဆန်းကြယ်မုဒ်ထက်ပင် ကုန်ဆုံးမှု ပိုမို များပြားနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းမှုအမှတ် အဆတစ်ရာဆိုတာကတော့ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ... ကံကောင်းမှုအမှတ်က ဘယ်လောက်အထိ ရှိမလဲဆိုတာတော့ မသိရသေးဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ဤကံကောင်းခြင်းအရှိန်အဝါသည် သူ့ကို မည်သည့်အခါမျှ စိတ်ပျက်စေခဲ့ခြင်း မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် သတ်ဖြတ်လိုက်သည့် အချိန်တွင် ဖွင့်လိုက်မည်ဆိုပါက သေချာပေါက် ပစ္စည်းအမြောက်အများကို ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

“ကံစမ်းမဲ နှိုက်ခွင့် သုံးကြိမ်စလုံး ကုန်သွားပြီ... ဆန်းကြယ်မှတ်တွေ သုံးပြီးတော့ ဆက်နှိုက်ချင်လိုက်တာ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် လျှာသပ်လိုက်မိသည်။ ဆန်းကြယ်မှတ်ဖြင့် ကံစမ်းမဲ နှိုက်မည်ဆိုပါက ဈေးနှုန်းမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။ တစ်ကြိမ်လျှင် ဆန်းကြယ်မှတ် ၁၀ သန်းခန့် ဖြစ်ရာ မည်သည့်အရာထက်မဆို ပို၍ ဈေးကြီးလှပေသည်။

လက်ရှိတွင်မူ ဆန်းကြယ်မှတ်များ ရရှိရန် လွယ်ကူလှသဖြင့် ဆန်းကြယ်မှတ် ၁၀ သန်းဆိုသည်မှာ သူ့အတွက် ပြဿနာကြီး မဟုတ်ချေ။

“ဒီလောက်ဆို ရပြီ... ပြန်ဖို့ အချိန်တန်ပြီပဲ... အကြီးအဲကဲနျန်က ငါ့ကို အကြီးအကျယ် ဆူပူနေပြီလား မသိဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။ တစ်စုံတစ်ဦးကိုမျှ အသိမပေးဘဲ ရုတ်တရက် ထွက်ခွာသွားခြင်းမှာ အခြားသူများအတွက်မူ ရူးသွပ်သွားစေနိုင်သော ကိစ္စပင် ဖြစ်၏။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် လဲ့ကျန့်ယွီကို သွားရောက် ရှာဖွေခဲ့သည်။ သူသည် သုံးဘုံလောကအတွင်း၌သာ လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့ပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ ညွှန်ကြားချက် မရှိဘဲ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

“ညီအစ်ကိုလဲ့... ငါတို့ ပြန်ဖို့ ပြင်ရအောင်...”

ယီထျန်းယွမ် လဲ့ကျန့်ယွီကို ရှာတွေ့ချိန်တွင် သူသည် ပျင်းရိနေသဖြင့် ထျန်းယွမ်နတ်ဘုရားနိုင်ငံမှ တပည့်များကို ကျင့်စဉ်များ သင်ကြားပြသပေးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ဒီလောက်တောင် မြန်မြန် ပြန်တော့မှာလား... အစ်ကိုယီရဲ့ ဇာတိမြေက ဒီနေရာ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး၊ ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ ကိုယ့်ရဲ့ ဇာတိမြေကို ထုတ်ဖော်ပြဖို့ ဝန်လေးတတ်ကြတာကို... ကြည့်ရတာ အစ်ကိုယီက ကျွန်တော့်ကို တကယ့်ကို ယုံကြည်တာပဲ...”

လဲ့ကျန့်ယွီက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“ငါတို့အားလုံးက လူသားမျိုးနွယ်တွေပဲ၊ အပြင်ဘက်မှာလည်း သူငယ်ချင်းတွေဆိုတော့ သေချာပေါက် ယုံကြည်ရမှာပေါ့...”

ယီထျန်းယွမ်သည် လဲ့ကျန့်ယွီ၏ ပုခုံးကို လှမ်းပုတ်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“ဒီတစ်ကြိမ်အတွက် အများကြီးကျေးဇူးတင်ပါတယ်... တကယ်လို့ တစ်ခုခု အကူအညီ လိုအပ်ရင် ငါ့ကို ပြောပါ...”

“စိတ်ချပါ... အစ်ကိုယီရဲ့ အကူအညီ တကယ် လိုလာရင် ကျွန်တော် လုံးဝ အားနာမှာ မဟုတ်ပါဘူး...”

လဲ့ကျန့်ယွီက အော်ဟစ် ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် အခု ဘယ်လို ပြန်ကြမလဲ... ဝိညာဉ်သင်္ဘောနဲ့လား ဒါမှမဟုတ် ပျံသန်းပြီးလား...”

“ဘယ်ဟာမှ မလိုဘူး... မင်းကတော့ ဒီမှာပဲ ခဏ နေဦး...”

ယီထျန်းယွမ်က သူ၏ ပုခုံးကို ပြုံးလျက် ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် ရှီရွှေယွမ်ကို သွားရောက် နှုတ်ဆက်လိုက်တော့သည်။

“ရှီရွှေယွမ်... ကိုယ် ယာယီအားဖြင့် သွားရတော့မယ်... ဒီနေရာကတော့ ဘေးကင်းသွားပါပြီ၊ ယုံမင်နတ်ဆိုးတွေကလည်း လောလောဆယ်တော့ ဒီကို ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး... တကယ်လို့ အမှန်တကယ် ရှာတွေ့ခဲ့မယ်ဆိုရင်တောင် သူတို့ကို တွန်းလှန်နိုင်တဲ့ ခွန်အား ကိုယ့်မှာ ရှိနေမယ်လို့ ယုံကြည်တယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤမျှအထိ ယုံကြည်မှု ရှိနေခဲ့သည်။ သူ့ကို အချိန်အနည်းငယ်မျှ ပိုပေးမည်ဆိုပါက ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန်မှာ ခက်ခဲလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

“မင်းကို ငါ ယုံပါတယ်...”

ရှီရွှေယွမ်က အခြား ဘာကိုမျှ မဆိုဘဲ သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ အသာအယာ မှီတွဲလိုက်ကာ သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ပွတ်သပ်လျက် နွေးထွေးစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

“ကလေးလေး ဘေးကင်းစွာ မွေးဖွားလာနိုင်ရင်ပဲ အရာအားလုံးက ပြည့်စုံပါပြီ...”

“အင်း... သေချာပေါက် ဖြစ်လာမှာပါ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူမကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားလိုက်သည်။ သူ၏ တာဝန်မှာ ပိုမို ကြီးမားလာပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိထားပေသည်။

သုံးဘုံလောကကို ကာကွယ်ရန်ဟူသော ကြီးမြတ်သည့် စိတ်ကူးမျိုးကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ မိသားစုကို ကာကွယ်လိုသော ရိုးရှင်းသည့် ဆန္ဒကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။

နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်သည် လဲ့ကျန့်ယွီကို သူ၏ ကိုယ်တွင်းကမ္ဘာထဲသို့ ပြောင်းရွှေ့လိုက်ပြီးနောက် ခုန်ကူးနတ်ဘုရားကျောက်ကို အသုံးပြုကာ ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ တိုက်ရိုက် ပြန်လာခဲ့လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်စစ်သည် ခေါ်ယူခြင်းအမိန့်ကိုပင် အသုံးပြုရန် မလိုဘဲ လူကို ကိုယ်တွင်းကမ္ဘာထဲ၌ ထည့်သွင်းလိုက်ရုံဖြင့် အလွယ်တကူ ခေါ်ဆောင်လာနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် လဲ့ကျန့်ယွီကို ရတနာ အမြောက်အများ ပေးအပ်လိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်စစ်သည် ဖြစ်နေသဖြင့် တွန့်တိုမနေသင့်ချေ။ လဲ့ကျန့်ယွီသည်လည်း ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် လက်ခံလိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ်တွင် အားသာချက်များစွာ ရှိနေသည်ကို သူ သိရှိထားသလို သူသည်လည်း ယီထျန်းယွမ်၏ နောက်တွင် ကျန်ရစ်မနေစေရန် မိမိကိုယ်ကိုယ် အားကောင်းလာအောင် လုပ်ဆောင်ရမည် မဟုတ်ပါလား။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

လဲ့ကျန့်ယွီ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူ၏ရင်ထဲရှိ အထောက်အထားပြ တံဆိပ်ပြားမှာ ရူးသွပ်စွာ မြည်ဟည်းလာခဲ့ပြီး အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေခဲ့သည်။ သူ အာရုံခံကြည့်လိုက်သည့်အခါ ပြင်းထန်သော သတင်းစကားများမှာ သူ၏ ဦးနှောက်အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်လာခဲ့တော့သည်။

“တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်နေရင် အမြန်ဆုံး ပြန်လာခဲ့ပါ... ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေက မင်းကို ကူညီ ဖြေရှင်းပေးမယ်...”

“အမြန် ပြန်လာခဲ့တော့... နတ်ဘုရားတက်လှမ်းခြင်းတိုက်ပွဲ စတော့မယ်... ဟိုဟိုဒီဒီ မသွားနဲ့တော့...”

“ပြန်လာရင် အကြီးအကဲနျန်ကို သွားတွေ့ပါ... ဘယ်လို ကိစ္စမျိုးပဲ ဖြစ်ဖြစ် အကြီးအကဲနျန်က မင်းအတွက် ဖြေရှင်းပေးလိမ့်မယ်...”

...

အမျိုးမျိုးသော သတင်းစကားများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု စုပုံလာခဲ့သဖြင့် သူ၏ နားထဲတွင်ပင် အူနေခဲ့ရသည်။ ဤကဲ့သို့သော ဆက်ဆံမှုမျိုးမှာ အမှန်တကယ်ပင် မိုးနှင့်မြေကဲ့သို့ ကွာခြားလှပေသည်။ အကယ်၍ သူသာ အသုံးမဝင်သောသူ ဖြစ်မည်ဆိုပါက ဘယ်ကိုပဲ သွားသွား မည်သူမျှ ဂရုစိုက်ကြလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

လက်ရှိတွင်မူ သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ မနိမ့်လှချေ။ နတ်ဘုရားတက်လှမ်းခြင်းတိုက်ပွဲတွင် ကောင်းမွန်သော ရလဒ်များ ရရှိရန်အတွက် သူ့ကိုသာ အားကိုးနေကြရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ မုရုန်ရှောင်းမှာမူ ဘေးသို့သာ ဖယ်ထားခံရပေတော့မည်။ ထာဝရသက်ရှည်နန်းတော်မှ အခြေအနေများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ယီထျန်းယွမ်သည် မုရုန်ရှောင်းထက် ပိုမို အခွင့်အရေးရှိကြောင်း လူတိုင်း သိရှိထားကြသလို သူ့ကို ပိုမို အလေးထား၍ လေ့ကျင့်ပေးနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“တကယ်ပဲ ငါ့ကို လိုက်ရှာနေကြတာပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လိုက်သည်။ အကြီးအကဲနျန်သည် ထိုနေရာ၌ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ သူ ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ မရောက်မီမှာပင် ရင်းနှီးနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ယီထျန်းယွမ်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး လက်ဖြင့် သူ၏ ခေါင်းကို လှမ်း၍ ခေါက်လိုက်တော့သည်။

ယီထျန်းယွမ်က အသာအယာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သဖြင့် ထို လက်ခေါက်ကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့သည်။

“ဟေး... မင်းက ရှောင်ရဲသေးတယ်ပေါ့...”

ယီထျန်းယွမ်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသူမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ အကြီးအကဲနျန် ဖြစ်ပေသည်။ သူမသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ့ကို ကြည့်ကာ သင်ခန်းစာ အနည်းငယ် ပေးရန်သာ ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ဟီးဟီး... အကြီးအကဲနျန် စိတ်မဆိုးပါနဲ့... ကျွန်တော် အခု ပြန်ရောက်လာပြီ မဟုတ်လား...”

ယီထျန်းယွမ်က မတတ်သာသည့် အမူအရာဖြင့် ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။

“မင်း ဘယ်ကိုများ သွားနေတာလဲ... အခုက တကယ့်ကို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်လေ... တကယ်လို့ ပြန်မလာနိုင်ခဲ့ရင်တော့ ဆုံးရှုံးမှုက တကယ့်ကို ကြီးမားလိမ့်မယ်...”

အကြီးအကဲနျန်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ဇာတိမြေကို ခဏ ပြန်သွားတာပါ... အဲဒီမှာ တကယ့်ကို အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စလေး ရှိလို့ပါ...”

ယီထျန်းယွမ်က လိမ်ညာခြင်း မပြုချေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤအချက်ကို ၎င်းတို့ သိရှိထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။

“တကယ်ပဲ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စနဲ့ ကြုံခဲ့လို့လား... တကယ်လို့ တစ်ခုခု ရှိရင် ငါတို့ လူလွှတ်ပြီး မင်းအတွက် ဖြေရှင်းပေးလို့ ရတယ်လေ...”

အကြီးအကဲနျန်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကိစ္စကိုရော ကျွန်တော့်အတွက် ဖြေရှင်းပေးနိုင်မလား...”

ယီထျန်းယွမ်က သူမကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု...”

အကြီးအကဲနျန်၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်သွားပြီး သူ့ကို ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“ဘယ်မှာလဲ... ငါ မင်းအတွက် သွားပြီး ဖြေရှင်းပေးမယ်...”

သူမသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ ယီထျန်းယွမ်ကို ချက်ချင်း ကူညီရန် ပြင်လိုက်ခြင်းမှာ ထင်မှတ်မထားသော ကိစ္စပင် ဖြစ်ပေသည်။

“ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုက ဒုတိယအဆင့် နတ်ဘုရားနယ်မြေ မဟုတ်ဘူးလား... တတိယအဆင့် နတ်ဘုရားနယ်မြေအထိတောင် ရောက်နိုင်တယ်လို့ ကြားတယ်... ဒီလိုဆိုရင် ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေအတွက် အန္တရာယ် မဖြစ်စေနိုင်ဘူးလား...”

ယီထျန်းယွမ်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုကို လူတိုင်းက မုန်းတီးကြတာပဲ... အထူးသဖြင့် လူသားလောကနယ်ပယ်က အင်အားစုတွေက သူတို့ကို တကယ့်ကို ရွံရှာကြတာ... ငါတို့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေထဲမှာလည်း သူတို့ရဲ့ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရတဲ့သူတွေ မနည်းဘူး... သူတို့က ဒီလောက်တောင် ရန်သူတွေ များနေတာကို ငါတို့ကို အတင်းအကျပ် လာပြီး တိုက်ခိုက်ရဲပါ့မလား...”

အကြီးအကဲနျန်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လျက် ဆိုသည်။

“ငါတို့ အင်အားက သူတို့ကို မယှဉ်နိုင်တာတော့ မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကတော့ ဘယ်တော့မှ အလျှော့ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်၏ ရင်ထဲ၌ အဖြေတစ်ခု ရရှိသွားခဲ့သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုမှာ အမှန်တကယ်ပင် လူတိုင်း မုန်းတီးခြင်းကို ခံနေရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း အဘယ်ကြောင့် အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားနယ်မြေများက ၎င်းတို့ကို လာရောက် မဖျက်ဆီးကြသနည်း။

အခန်း ၉၈၃ ပြီးပါပြီ။