အရိုးသက်တမ်း ၂၉ နှစ်

ပတ်ဝန်းကျင်မှ လှောင်ပြောင်လိုသော အကြည့်များကို ခံစားမိသည့်အခါ ယီထျန်းယွမ်က ပုခုံးတွန့်လိုက်မိသည်။ ဤလူများမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပျင်းရိနေကြပုံရပြီး အခြားသူများကို အထင်သေးရန်သာ ချောင်းနေကြပေသည်။

“သူတို့က ငါ့ကို မိစ္ဆာအိုကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်နေစေချင်တာပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းခါလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါမှလည်း မင်းရဲ့ လူသားမျိုးနွယ်ဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ ကိုက်ညီမှာပေါ့... မဟုတ်ဘူးလား...”

အကြီးအကဲနျန်က စနောက်လိုသော လေသံဖြင့် ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

လူသားမျိုးနွယ်၏ သတ်မှတ်ချက်မှာ ပါရမီ ညံ့ဖျင်းကြပြီး အချိန်ကိုသာ အရင်းအနှီးပြု၍ ကြိုးစားကြရသူများ ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ ယီထျန်းယွမ်သည် မိစ္ဆာအိုကြီး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်မည်ဆိုပါက ယခင်က သူ တင်ရှိခဲ့သော စံချိန်များအားလုံးမှာ အလိုအလျောက် ပျက်ပြယ်သွားမည် ဖြစ်ပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခြားသော ကျင့်ကြံသူများသာ ဤမျှ အချိန်အကြာကြီး ရှင်သန်နေမည်ဆိုပါက ဤကဲ့သို့သော စံချိန်များကို တင်နိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ထို့ကြောင့် အကယ်၍ အရိုးသက်တမ်းမှာ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းထက် ကျော်လွန်နေကြောင်း စစ်ဆေးတွေ့ရှိပါက ယီထျန်းယွမ်၏ ပါရမီရှင်ဟူသော အမည်နာမမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။

“ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်က မိမိကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်သည့် အနေဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး စိတ်ထဲကပင် တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

“ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာကောင်းတာကတော့... သူတို့ သေချာပေါက် စိတ်ပျက်သွားကြလိမ့်မယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အခြား ဘာကိုမျှ မဆိုတော့ဘဲ ရှေ့သို့ လှမ်းတက်သွားလိုက်သည်။ သို့သော် သူ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှသာ လှမ်းရသေးခင်မှာပင် မုရုန်ရှောင်းက သူ၏ ရှေ့၌ ပိတ်ရပ်လိုက်ပြီး ခါးထောက်လျက် ဒေါသတကြီး ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

“မင်း အရင်က ဘယ်ကို ပျောက်နေတာလဲ... ဒီလောက်တောင် ကြာအောင် လူချင်း မတွေ့ရဘူး... ငါ ပြောလိုက်မယ်... ငါကတော့ အောက်ခြေအထိ ရောက်တော့မှာ၊ မင်းကတော့ လူကိုတောင် မမြင်ရဘူး...”

“အဲဒါက ကိုယ် ယာယီအားဖြင့် ကိစ္စလေး ရှိလို့ အပြင် ခဏ သွားနေတာပါ...”

ယီထျန်းယွမ်က နှာခေါင်းကို ပွတ်လျက် မတတ်သာသည့် အမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကျင့်ကြံဖို့ ပြန်သွားလို့ မရတော့ဘူး... နတ်ဘုရားတက်လှမ်းခြင်းတိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ ပြင်ရတော့မှာလေ...”

“ဟွန့်...”

မုရုန်ရှောင်းက သူ့ကို လက်ညှိုးထိုးကာ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

“ဒီတစ်ကြိမ် နတ်ဘုရားတက်လှမ်းခြင်းတိုက်ပွဲမှာ ငါ့ရဲ့ အဆင့်က မင်းထက် သေချာပေါက် ပိုမြင့်ရမယ်...”

“ဒါဆိုရင်တော့ အကောင်းဆုံးပေါ့... နယ်မြေအရှင်လည်း သိပ်ကို ဝမ်းသာလိမ့်မယ်လို့ ကိုယ် ယုံကြည်ပါတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က ပုခုံးတွန့်လိုက်၏။ သူ၏ အဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားမည်ဟူသော ကိစ္စအပေါ် သူ ဘာကိုမျှ ခံစားရခြင်း မရှိချေ။ ကျော်လွန်သွားသည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ တစ်ဖက်လူ၏ အရည်အချင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ အထူးသဖြင့် အင်အားစုတစ်ခုတည်းမှ ဖြစ်နေသဖြင့် မည်သူက မည်သူ့ကို ကျော်တက်သည်ဖြစ်စေ ဘာများ ကွာခြားသွားပါမည်နည်း။

မုရုန်ရှောင်းသည် ယီထျန်းယွမ်၏ ဂရုမစိုက်သော အမူအရာကို မြင်သည့်အခါ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားတော့သည်။

“မင်း... မင်း စောင့်ကြည့်နေလိုက်...”

သူမသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် မြေကြီးကို ဆောင့်နင်းလိုက်ပြီး ဘေးသို့ ထွက်ခွာသွားကာ ယီထျန်းယွမ်ကို ဂရုမစိုက်တော့ချေ။

ဘေးနားရှိ ယွမ်ထျန်းယိုက အမြန် ရောက်ရှိလာပြီး နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

“မိန်းကလေးမု... သူ့ကို အရေးလုပ်မနေပါနဲ့၊ သူက မိစ္ဆာအိုကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ မဟုတ်လား... မင်းက သူ့ကို ဘာလို့ သွားယှဉ်နေမှာလဲ၊ အချိန်တန်ရင် သူက ဖယ်ထုတ်ခံရမှာပဲဟာ...”

ယွမ်ထျန်းယိုသည် မုရုန်ရှောင်းကို နှစ်သိမ့်ပေးနေသော်လည်း သူ၏ အကြည့်များမှာမူ ယီထျန်းယွမ်ကို စောင်းကြည့်နေပြီး ပြင်းထန်သော မနာလိုမှုနှင့် နာကျည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။ မူလက သူသည် ဗဟိုနန်းဆောင်၏ နံပါတ်တစ် ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယီထျန်းယွမ် ရောက်ရှိလာပြီးနောက်တွင်မူ အရာအားလုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် လူတိုင်း၏ အကြည့်များကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သဖြင့် မူလက အလင်းလက်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့သော သူမှာ ရုတ်တရက်ပင် မှေးမှိန်သွားခဲ့ရသည်။ အစပိုင်းတွင် သူသည် ကောင်းစွာ မသိရှိခဲ့သော်လည်း ထာဝရသက်ရှည်နန်းတော်မှ ထွက်လာချိန်၌ ဤအကြောင်းကို သိရှိသွားသည့်အခါ သူသည် ချက်ချင်းပင် မှင်တက်မိသွားခဲ့ရသည်။

စံချိန်တစ်ခုချင်းစီတိုင်းမှာ သူ ယခင်က စိတ်ပင် မကူးဝံ့သော အရာများ ဖြစ်ကြပြီး ထာဝရသက်ရှည်နန်းတော်၏ အောက်ခြေအထိ ရောက်ရှိသွားခြင်းမှာမူ သူတို့နှင့် အလွန်အမင်း ကွာခြားသွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ယီထျန်းယွမ်မှာ မိစ္ဆာအိုကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်သည်ဟူသော သတင်းကို မည်သူက စတင်ဖြန့်လိုက်သည် မသိသော်လည်း အကယ်၍ ယီထျန်းယွမ်သာ မိစ္ဆာအိုကြီး ဖြစ်နေမည်ဆိုပါက သူ၏ ဂုဏ်ကျက်သရေ အားလုံးမှာ တိမ်တိုက်များကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူ့ကိုသာ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်း အချိန်ပေးမည်ဆိုပါက ယီထျန်းယွမ်ကို သေချာပေါက် ကျော်တက်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။

သူ့အပြင် အခြားသော ပါရမီရှင်များမှာလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်ကြသဖြင့် ယီထျန်းယွမ်၏ စစ်မှန်သော အရိုးသက်တမ်းမှာ မည်မျှ ရှိသည်ကို လူတိုင်းက သိရှိလိုနေကြပေသည်။

သေချာသည်မှာ နောက်ပိုင်းတွင် နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းထက် မကျော်လွန်စေကာမူ ရှစ်ထောင် ကိုးထောင်ထက် ကျော်လွန်နေမည်ဆိုပါက ၎င်းမှာလည်း အထင်သေးခံရမည့် ကိစ္စပင် ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်၏ အဆင့်အတန်းမျိုး ဟုတ်ပါဦးမည်လော။ အမှန်တော့ အချိန်ကို အရင်းအနှီးပြု၍ တည်ဆောက်ထားခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“မင်းကို ဘယ်သူက ဝင်ပါခိုင်းလို့လဲ၊ လိုက်မလာနဲ့...”

မုရုန်ရှောင်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ယွမ်ထျန်းယိုကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လူအုပ်ထဲသို့ တိုးဝင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူမသည် အရိုးသက်တမ်း စမ်းသပ်ခြင်းကို ပြီးမြောက်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဤနေရာတွင် ဆက်လက် ရှိနေရန် မလိုတော့ဘဲ နတ်ဘုရားတက်လှမ်းခြင်းတိုက်ပွဲ စတင်ရန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းရန် ကျန်တော့ပေသည်။

ယွမ်ထျန်းယိုမှာမူ အလွန်ပင် အရှက်ရသွားပြီး ရပ်နေရုံမှအပ ဘာမျှ မတတ်နိုင်ချေ။ အနီးနားရှိ လှောင်ပြောင်လိုသော အကြည့်များကြောင့် သူ၏ သိက္ခာမှာ ထိခိုက်သွားခဲ့ရသည်။

“တောက်... ငါ ယွမ်ထျန်းယို လိုချင်တဲ့ မိန်းမဆိုတာ မရှိဘူး... စောင့်ကြည့်နေလိုက်... အဆင့်မှာ ငါက မင်းထက် ပိုမြင့်သွားတဲ့ အချိန်ကျရင် မင်းတို့ မုမိသားစုကို ဒူးထောက်ခိုင်းစေရမယ်...”

ယွမ်ထျန်းယိုက သူ၏ စိတ်ထဲ၌ နာကျည်းစွာဖြင့် ကြံစည်နေတော့သည်။

“ဟီးဟီး... အဲဒီ ယွမ်ထျန်းယိုတော့ အရှက်ကွဲပြီ၊ မုရုန်ရှောင်းက သူ့ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘူးပဲ...”

“ဒါကတော့ သေချာတာပေါ့... မုရုန်ရှောင်းက တကယ့် ပါရမီရှင်စစ်စစ်လေ၊ ကျင့်ကြံတဲ့ အချိန်က နှစ်ပေါင်း တစ်ရာတောင် မပြည့်သေးဘူးဆိုတာတောင် ဒီလောက် ကျင့်စဉ်အဆင့် ရောက်နေတာဆိုတော့ ပြိုင်ဘက် ရှားလိမ့်မယ် မဟုတ်လား...”

“နှစ်ပေါင်း တစ်ရာ အတွင်းမှာတင် အဆင့်ခုနစ် မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်တာကတော့ တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ... ယွမ်ထျန်းယိုရဲ့ အရိုးသက်တမ်းက နှစ်ပေါင်း ငါးရာလောက် ရှိနေပြီဆိုတော့ အချိန်က ငါးဆလောက် ကွာခြားနေတာပဲ...”

“အချိန်က ငါးဆ ကွာခြားရင်လည်း ဘာဖြစ်လဲ... အဲဒါက ငါတို့နဲ့ ယှဉ်လို့ရတဲ့ အဆင့်မှ မဟုတ်တာ...”

ထိုသူများထဲတွင် ယွမ်ထျန်းယိုကို ထောက်ခံသူများကလည်း ပြန်လည် ချေပလာကြသည်။ ယွမ်ထျန်းယိုက မုရုန်ရှောင်းကို မယှဉ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့ကရော ယှဉ်နိုင်ပါသလော။

ဤနေရာတွင် ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အများ၏ အရိုးသက်တမ်းမှာ အနည်းဆုံး သုံးလေးထောင်နှင့် အထက်တွင် ရှိနေကြပြီး ခြောက်ထောင် ခုနစ်ထောင် ဆိုသည်မှာလည်း ပုံမှန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းထက် မကျော်လွန်လျှင် ရပြီ ဖြစ်သော်လည်း သိသာထင်ရှားသော ပါရမီရှင်များ၏ အရိုးသက်တမ်းမှာမူ အလွန်အမင်း မမြင့်မားသင့်ချေ။

အလွန် မြင့်မားနေမည်ဆိုပါက ပါရမီရှင်ဟူသော အမည်နှင့် မထိုက်တန်တော့ဘဲ အချိန်အမြောက်အများကို အသုံးပြု၍ ဤအဆင့်သို့ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အခြားသော ပါရမီရှင်များကိုလည်း အချိန်ပေးမည်ဆိုပါက ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပေသည်။

ယီထျန်းယွမ်ကမူ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ စကားသံများကို နားစွင့်နေခဲ့သည်။ ဘေးနားမှ ဆွေးနွေးသံများကို ကြားရသည့်အခါ သူက ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူ့အတွက်မူ အမှန်တကယ် အရေးကြီးသည်မှာ အရိုးသက်တမ်း မဟုတ်ဘဲ ခိုင်မာသော ကျင့်ကြံခြင်းစိတ်ထားပင် ဖြစ်ပေသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းစိတ်ထား ခိုင်မာနေမည်ဆိုပါက အချိန်အနည်းငယ် ပိုကုန်ဆုံးသွားသည်မှာ ဘာဖြစ်ပါသနည်း။ မဟုတ်ပါက စိတ်မိစ္ဆာ တစ်ခု ဝင်ရောက်လာရုံဖြင့် မည်မျှပင် ပါရမီရှင် ဖြစ်စေကာမူ ပြိုလဲသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

“အရိုးသက်တမ်း ၄၆၇၃ နှစ်... အင်း... အောင်မြင်တယ်၊ နောက်တစ်ယောက်...”

ရှေ့မှ အကြီးအကဲ၏ လက်ထဲတွင် မြေကမ္ဘာပုံဆောင်ကျောက်တုံး တစ်တုံး ရှိနေပြီး ရှေ့တွင် တန်းစီနေသော ကျင့်ကြံသူက ၎င်းပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သည်။ မည်သည့် စွမ်းအင်ကိုမျှ ထည့်သွင်းရန် မလိုဘဲ ကျောက်တုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်များက လွှမ်းခြုံသွားပြီးနောက် အရိုးသက်တမ်းမှာ မည်မျှ ရှိကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိသွားသည်။

ထို့နောက် နောက်တစ်ယောက်က ဆက်လက်၍ တန်းစီကာ မိမိ၏ အရိုးသက်တမ်းကို ဆက်လက် စစ်ဆေးကြသည်။ အချိန်အနည်းငယ်မျှသာ ကြာပြီးနောက် အရိုးသက်တမ်းမှာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ဤအရိုးသက်တမ်း အချက်အလက်များကိုမူ ကျောက်တုံးမှတစ်ဆင့် အဖိုးအို၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ ပေးပို့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ကျောက်တုံးပေါ်တွင်မူ ပေါ်လာခြင်း မရှိချေ။

“အရိုးသက်တမ်း ၅၇၆၅ နှစ်... အောင်မြင်တယ်၊ နောက်တစ်ယောက်...”

အကြီးအကဲက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြဿနာ မရှိကြောင်း ဖော်ပြလိုက်သည်။

သူသည် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိသော မျက်နှာဖြင့် မျက်နှာလိုက်ခြင်း မရှိသည့် လူကြီးသူမ တစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင် ၎င်းတို့၏ အရိုးသက်တမ်းကို အဆက်မပြတ် စစ်ဆေးပေးနေပြီး အချက်အလက်များကို အဖိုးတန်သော အချက်အလက်များအဖြစ် သေသေချာချာ မှတ်တမ်းတင်ထားပေသည်။

အရိုးသက်တမ်း စစ်ဆေးရန် တန်းစီနေသူများသည် ယီထျန်းယွမ်နှင့် အကြီးအကဲနျန် ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သည့်အခါ အချို့က ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်ကြပြီး တန်းစီခြင်းကိုပင် ရပ်နားလိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ ယီထျန်းယွမ်ကို အရိုးသက်တမ်း စစ်ဆေးကြည့်စေလိုပြီး ယီထျန်းယွမ်က အမှန်တကယ်ပင် မိစ္ဆာအိုကြီး ဖြစ်နေမလားဆိုသည်ကို သိရှိလိုနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ကြည့်ရတာ လူတိုင်းက မင်း အရှက်ကွဲမှာကို ကြည့်ချင်နေကြတာပဲ...”

အကြီးအကဲနျန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာကိုမျှ မဆိုတော့ဘဲ ရှေ့သို့ လှမ်းတက်သွားလိုက်သည်။ မူလက သူသည် အေးအေးဆေးဆေး တန်းစီရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ယခုမူ တန်းစီရန်ပင် မလိုတော့ချေ။

အကြီးအကဲသည် တန်းစီနေသူများက ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်သည်ကို မြင်သည့်အခါ သံသယဖြင့် ယီထျန်းယွမ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အားလုံးက အထင်မကြီးသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ရောက်ရှိလာပုံရပေသည်။

အကြီးအကဲက ဘာကိုမျှ မဆိုချေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏ တာဝန်မှာ စစ်ဆေးရန်သာ ဖြစ်ပြီး ကျန်သည့် အခြေအနေများမှာ သူနှင့် မသက်ဆိုင်ချေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် သူ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် လက်ကို အားရပါးရ ဆန့်ထုတ်ပေးလိုက်ကာ အကြီးအကဲကို မိမိ၏ အရိုးသက်တမ်းကို စစ်ဆေးရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ သူသည် လုံးဝ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိချေ။

အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ လူများသည်လည်း ‘မျှော်လင့်ချက်’ အပြည့်ဖြင့် လှမ်းကြည့်နေကြပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် အမှန်တကယ်ပင် မိစ္ဆာအိုကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်နေရန် မျှော်လင့်နေကြတော့သည်။

ထို့နောက် အကြီးအကဲသည် မြေကမ္ဘာပုံဆောင်ကျောက်ကို အသုံးပြုကာ ယီထျန်းယွမ်၏ အရိုးသက်တမ်းကို စတင် စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ကျောက်တုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်များက ယီထျန်းယွမ်ကို လွှမ်းခြုံသွားချိန်တွင် အကြီးအကဲမှာ မှင်တက်မိသွားတော့သည်။

“အ... အရိုးသက်တမ်း ၂၉ နှစ်လား...”

အကြီးအကဲက ရွတ်ဆိုလိုက်သည့် အချိန်တွင် တစ်ကွင်းလုံးရှိ စကားသံများမှာ ချက်ချင်းပင် ငြိမ်ကျသွားပြီး အပ်ကျသံပင် ကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

အခန်း ၉၈၅ ပြီးပါပြီ။