ပြင်ဆင်ခြင်း

ပြိုင်ပွဲဝင်များအားလုံးမှာ နန်းတော်အတွင်း၌ ပိတ်လှောင်ခံထားရသဖြင့် ယာယီအားဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်ခွာ၍ မရချေ။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးမှာ တံခါးဝတွင် ရပ်လျက် အပြင်ဘက်သို့ အသာအယာ ချောင်းကြည့်နေကြပြီး ပြင်ပရှိ စစ်တလင်းမှာ မည်ကဲ့သို့သော ပုံစံမျိုး ရှိမည်နည်းဆိုသည်ကို သိရှိလိုနေကြပေသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည်လည်း တံခါးဝ၌ ရပ်လျက် ပြင်ပရှိ စစ်တလင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အမှန်တကယ်တော့ ဤနေရာ၌ ရှိနေခြင်းမှာ အခြားသော ဂြိုဟ်များပေါ်တွင် ရှိနေခြင်းနှင့် များစွာ ကွာခြားမှု မရှိလှချေ။

မည်သည့် ဖိအားမျိုးမျှ မရှိသလို ထူးခြားသော ဘေးအန္တရာယ်မျိုးလည်း မတွေ့ရှိရချေ။ အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ သစ်ပင်မရှိသော လွင်ထီးပြင်ကြီးကိုသာ မြင်တွေ့ရပြီး မိုးကုတ်စက်ဝိုင်း အစွန်အဖျားတွင်မှသာ တောအုပ်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ကျန်ရှိသော နေရာများမှာမူ လက်ရှိတွင် သေသေချာချာ မသိရသေးချေ။

ထို့အပြင် အဝေးတွင် အခြားသော နန်းတော်များကိုလည်း မြင်တွေ့ရသည်။ ဤကဲ့သို့သော နန်းတော်မှာ တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ နတ်ဘုရားစစ်ပွဲကုန်းမြေကြီး တစ်ခုလုံးကို ဝိုင်းရံထားသကဲ့သို့ တစ်ပတ်ပတ်၍ တည်ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မျက်စိတစ်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့နေရသော နန်းတော် အရေအတွက်မှာပင် အနည်းဆုံး ဆယ်ဂဏန်းမက ရှိနေခဲ့ရာ စုစုပေါင်းဆိုလျှင် ရာဂဏန်း သို့မဟုတ် ထောင်ဂဏန်းအထိပင် ရှိနေနိုင်ပေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤနေရာ၌ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ရာပေါင်းများစွာ ပါဝင် ယှဉ်ပြိုင်နေကြခြင်း ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားနယ်မြေ တစ်ခုစီမှ လူပေါင်း နှစ်ရာ သုံးရာခန့် စေလွှတ်မည်ဆိုပါက လူပေါင်း သောင်းဂဏန်း သို့မဟုတ် သိန်းဂဏန်းအထိပင် ရှိနေနိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း အမှန်တကယ် အဆင့်ဝင်မည့်သူမှာ လူတစ်ရာသာ ရှိပြီး ၎င်းတို့ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ရွေးချယ်သွားမလားဆိုသည်မှာမူ နောက်ထပ် ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဒုတိယအဆင့် နတ်ဘုရားနယ်မြေများ ဖြစ်ကြပြီး ပထမအဆင့်ထက် တစ်ဆင့်သာ မြင့်မားသော်လည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသော အင်အားမှာမူ မိုးနှင့်မြေကဲ့သို့ ကွာခြားလှချေ။

အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရလျှင် ဒုတိယအဆင့် နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ အင်အားစုများသည် ထိုနေရာ၌ပင် မွေးဖွားကြီးပြင်းလာခဲ့ကြသော နတ်ဘုရားနယ်မြေ သန်မာသူများ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့မှာ ပိုမို ထူထဲသော ကြယ်တာရာစွမ်းအားများကို ခံစားခွင့် ရရှိထားကြသဖြင့် အလွန်ပင် မာန်တက်နေကြသူများ ဖြစ်ပေသည်။

လူသားလောကနယ်ပယ်မှ လာသော ကျင့်ကြံသူများကိုမူ အလွန် ထူးချွန်သူမှအပ ၎င်းတို့က အဖက်ပင် လုပ်ကြလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့်လည်း လူတစ်ရာအတွင်း အဆင့်ဝင်သူများကိုသာ ရွေးချယ်ကြခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် ထူးချွန်သူများထဲမှ ထူးချွန်သူများကိုသာ အလိုရှိကြကာ ကျန်ရှိသူများကိုမူ တစ်ချက်ပင် လှည့်ကြည့်ကြလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

မိမိတို့ အင်အားစုအတွင်းသို့ သွင်းလိုက်လျှင်ပင် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

“နတ်ဘုရားတက်လှမ်းခြင်းတိုက်ပွဲ ဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ... ထိပ်တန်းအဆင့်ကို ရောက်နိုင်မှသာ စစ်မှန်တဲ့ တက်လှမ်းခြင်းလို့ ခေါ်နိုင်မှာပဲ”

ယီထျန်းယွမ်သည် အပြင်ဘက်ရှိ အင်အားစုများကို ကြည့်ကာ ရင်ထဲ၌ တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ ဤသည်မှာ သေချာပေါက် သတ်ဖြတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေမည့် ပွဲကြီးပင် ဖြစ်၏။ ထိုအချိန်ကျလျှင် ပါရမီရှင် အမြောက်အများသည် အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ကြပေလိမ့်မည်။ ထိုအထဲမှ ထိုးဖောက် ထွက်ပေါ်လာနိုင်မလားဆိုသည်မှာမူ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် အရည်အချင်းအပေါ်၌သာ မူတည်ပေလိမ့်မည်။

မည်သည့် အချိန်တွင် စတင်မည်ကို မသိရသေးသဖြင့် လူတိုင်းမှာ ဤနေရာ၌ပင် ဝင်ထိုင်နေကြရသည်။ ယခင်က ပါဝင်ဖူးသော ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ဘေးနားတွင် မာန်ပါပါဖြင့် ရှင်းပြနေကြတော့သည်။

“ခဏလောက် စောင့်ရုံပါပဲ။ တစ်ပတ်လောက် ကြာလိမ့်မယ်။ ပြိုင်ပွဲဝင် အားလုံး ရောက်လာတဲ့အထိ စောင့်ရမှာလေ... စတင်ဖို့ ပြင်ဆင်တဲ့ အခါကျရင် မင်းတို့ကို အမိန့်ပေးတံဆိပ်ပြား တစ်ခုစီ ပေးလိမ့်မယ်။ အဲဒီ တံဆိပ်ပြားက မင်းတို့ရဲ့ အသက်ပဲ... တကယ်လို့ တံဆိပ်ပြား မရှိတော့ဘူးဆိုရင်တော့ ပြိုင်ပွဲကနေ ထွက်ရတော့မှာပဲ”

“ဒါဆိုရင် နောက်ပိုင်းမှာ ဘယ်လို စမ်းသပ်မှုတွေ ရှိဦးမှာလဲ”

“စမ်းသပ်မှု ဆိုတာကတော့ ပြောရခက်တယ်။ အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေတာလေ... ဒါပေမဲ့ ပထမဆုံး အဆင့်ကတော့ ဘယ်တော့မှ မပြောင်းလဲဘူး။ အဲဒါကတော့ လူစစ်ထုတ်တာပဲ... အနည်းဆုံးတော့ လူဦးရေ တစ်ဝက်ကျော်ကို ဖယ်ထုတ်ပစ်လိမ့်မယ်”

“လူဦးရေ တစ်ဝက်ကျော်ကို ဖယ်ထုတ်မှာလား”

လူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်သွားကြရသည်။ အကယ်၍ လူပေါင်း တစ်သိန်းကျော် ပါဝင်မည်ဆိုပါက လူပေါင်း ငါးသောင်းကျော်မှာ ဖယ်ထုတ်ခံရမည် မဟုတ်ပါလော။ ဤဖယ်ထုတ်မှုမှာ အလွန်ပင် ရက်စက်လှပေသည်။ တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် လူအမြောက်အများကို ဖယ်ရှားပစ်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ဟုတ်တယ်... ပထမဆုံး အဆင့်ကတော့ အမိန့်ပေးတံဆိပ်ပြားတွေကို စုဆောင်းရမှာပဲ။ တံဆိပ်ပြား အရေအတွက် အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ရမှသာ အဆင့်ဝင်နိုင်မှာ... ဒါကြောင့် မင်းတို့ အခွင့်အရေးကို သေသေချာချာ ဆုပ်ကိုင်ထားကြ။ တံဆိပ်ပြားတွေ များများ လုယူနိုင်မှသာ အဆင့်ဝင်နိုင်လိမ့်မယ်... ဘယ်နှခု လိုမလဲဆိုတာကိုတော့ ငါလည်း သေသေချာချာ မသိဘူး”

“အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရရင် မင်းတို့အနေနဲ့ တစ်ဖက်လူကို မယှဉ်နိုင်ဘူးလို့ ခံစားရရင် အရှုံးပေးလိုက်ပြီး တံဆိပ်ပြားကို လွှင့်ပစ်လိုက်ရုံပါပဲ။ မင်းတို့က ဒီနေရာကို ချက်ချင်း ပြန်ရောက်လာလိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ အရည်အချင်းကတော့ မရှိတော့ဘူးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အသက်တော့ ဘေးကင်းသွားတာပေါ့... ဒီမှာက အရှုံးပေးစကား ပြောတာမျိုး မရှိဘူး။ သူတို့ ဘာပဲပြောပြော တံဆိပ်ပြားကိုသာ လွှင့်မပစ်သေးဘူးဆိုရင် သူတို့ တကယ် အရှုံးပေးတာလို့ မမှတ်လိုက်နဲ့။ မင်းတို့ သတိလက်လွတ် ဖြစ်နေတဲ့ အချိန်ကျမှ မင်းတို့ကို ခိုးပြီး တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်”

ဤ စီနီယာကြီးများမှာ စတင် ရှင်းပြနေကြတော့သည်။ ၎င်းတို့၏ ပါရမီမှာ မဆိုးလှသော်လည်း ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နိုင်သည့် အဆင့်မျိုးတော့ မဟုတ်ချေ။ ၎င်းတို့၏ အားသာချက်မှာ တစ်ကြိမ် နှစ်ကြိမ်ခန့် ပါဝင်ဖူးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ လူအုပ်ကြီး၏ ဝိုင်းရံမှုကို ခံနေရပြီး ကြိုတင် ပြင်ဆင်နိုင်ရန်အတွက် အမျိုးမျိုးသော မေးခွန်းများကို အဆက်မပြတ် ဖြေကြားနေကြရသည်။

ဤနေရာ၌ မည်သူကမျှ ၎င်းတို့ကို ရှင်းပြလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ စတင်သည်နှင့် သတ်ဖြတ်မှုများ ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်ပြီး ရန်သူများက ရှင်းပြရန် အခွင့်အရေး ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

“အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းတို့ ငါတို့နဲ့ အတူတူ အဖွဲ့ဖွဲ့ကြ။ ဒါဆိုရင် အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများလိမ့်မယ်”

ရှင်းပြနေသော လူငယ်၏ အမည်မှာ စီခုန်း ဖြစ်ပြီး သူသည် ရှင်းပြပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်တို့ဘက်သို့ လှည့်၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“မင်းတို့ ငါတို့နဲ့ အတူတူ အဖွဲ့ဖွဲ့ချင်လား... ငါတို့က ဂိုဏ်းတူတွေဆိုတော့ သေသေချာချာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သင့်တာပေါ့”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်။

“မလိုပါဘူး... ငါက တစ်ကိုယ်တည်း သွားရတာပဲ ကျင့်သားရနေလို့ပါ”

တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်ကူးကို သူ ဘာလို့ နားမလည်ဘဲ နေပါမည်နည်း။ အခြေအနေများကို ရှင်းပြနေခြင်းမှာ အမှန်တော့ လူစုဆောင်းနေခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို အတူတူ တိုက်ခိုက်စေလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ တံဆိပ်ပြားများကို မည်သို့ ခွဲဝေမည်နည်းဆိုသည်မှာမူ ဤခေါင်းဆောင်ကသာ ဆုံးဖြတ်ပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ မှားယွင်းသော နည်းလမ်း မဟုတ်ချေ။ လူအများစု စုပေါင်းနေခြင်းက သေချာပေါက် ပိုမို ဘေးကင်းပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်ကမူ ယင်းကို မနှစ်သက်ချေ။ ဤသို့ဆိုလျှင် တံဆိပ်ပြားများ ရရှိရန်မှာ သေချာပေါက် အလွန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

စီခုန်း၏ မျက်နှာမှာ ညိုမှောင်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများအတွင်း၌ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သော်လည်း ခဏချင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

“မင်းကတော့ တကယ်ပဲ အဆိုးအကောင်း မသိတာပဲ... စီနီယာစီခုန်းက မင်းကို စေတနာနဲ့ စောင့်ရှောက်ပေးတာကို ကျေးဇူးတင်ရမယ့်အစား ငြင်းပယ်ရဲတယ်ပေါ့”

“မှန်တယ်... အကြီးအကဲနျန်လည်း ပြောပြီးပြီလေ။ အားလုံး စည်းစည်းလုံးလုံး ရှိကြဖို့လို့... မင်းက စည်းလုံးမှုကို ပျက်ပြားအောင် လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား”

တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက်က ယီထျန်းယွမ်ကို စတင် အပြစ်တင်နေကြတော့သည်။ ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲ၌မူ သူ့ကို အသုံးချလိုသော စိတ်ကူးများသာ ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ယီထျန်းယွမ်မှာ ဤမျှ သန်မာနေသည်ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့ မည်သို့လျှင် လက်လွတ်ခံပါမည်နည်း။

စီခုန်းက လက်မြှောက်၍ ၎င်းတို့ကို တားဆီးလိုက်ပြီးနောက် သက်ပြင်းချလျက် ဆိုသည်။

“ထားလိုက်ပါ... သူက ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပဲလေ။ သူ့မှာ အရည်အချင်း ရှိတာဆိုတော့ ငါတို့နဲ့ အတူတူ မသွားချင်တာက သဘာဝပါပဲ... မိန်းကလေးမု... မင်းကရော ငါတို့နဲ့ အတူတူ အဖွဲ့ဖွဲ့ချင်လား... ငါ့ဘက်မှာ အတွေ့အကြုံတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ပထမဆုံး အဆင့်မှာ တံဆိပ်ပြားတွေ အများကြီး ရရှိစေရမယ်လို့ အာမခံပါတယ်... ဒါမှ နောက်ပိုင်းမှာ အားသာချက်တွေ အများကြီး ရမှာလေ”

သူသည် ယီထျန်းယွမ်ကို သိမ်းသွင်း၍ မရသဖြင့် မုရုန်ရှောင်းတို့ဘက်သို့ လှည့်၍ စည်းရုံးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အလွန် သန်မာသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား တစ်ခုကို သူ ရရှိလိုသောကြောင့် ဖြစ်၏။

“စိတ်မဝင်စားဘူး...”

မုရုန်ရှောင်းက လက်ကာပြလိုက်သည်။

သူမက ဝန်လေးခြင်း မရှိဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ငြင်းပယ်လိုက်သဖြင့် စီခုန်း၏ မျက်နှာမှာ ပိုမို ဆိုးရွားသွားခဲ့သည်။ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သော်လည်း နှစ်ကြိမ်လုံး ငြင်းပယ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“မိန်းကလေးမု... တကယ်ပဲ ထပ်ပြီး မစဉ်းစားတော့ဘူးလား... ငါတို့ဘက်မှာ ဒီနေရာရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကောင်းကောင်း သိတဲ့သူ သုံးယောက် ပါတယ်... အတွေ့အကြုံတွေ အများကြီး ရှိတာဆိုတော့ မင်းအတွက် အကောင်းဆုံး ရလဒ်တွေ ရအောင် သေချာပေါက် ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်”

စီခုန်းက ဆက်လက်၍ နားချနေခဲ့သည်။

“အတွေ့အကြုံတွေ အများကြီး ရှိတယ် ဟုတ်လား... ဒါဆိုရင် မင်းတို့ ဘာလို့ အဆင့် ၁၀၀ ထဲ မဝင်နိုင်ခဲ့ကြတာလဲ”

မုရုန်ရှောင်းက ၎င်းတို့ကို လူအအ တစ်ယောက်ကို ကြည့်သကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

“ဒီလို အတွေ့အကြုံမျိုးတွေကို မင်းတို့ဘာသာ မင်းတို့ပဲ သိမ်းထားလိုက်ကြပါ”

“ဖူး...”

ဘေးနားရှိ ယီထျန်းယွမ်မှာ ချက်ချင်းပင် ရယ်မောလိုက်မိသည်။ ဤမိန်းကလေး၏ ပါးစပ်မှာ တကယ့်ကို အဆိပ်ပြင်းလှပေသည်။ တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် အချက်ကျကျ ပြောဆိုနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

အတွေ့အကြုံတွေ အများကြီး ရှိတယ်ဆိုတာက ဤနေရာ၌ ဘာမှ အသုံးမဝင်ချေ။ အဆင့် ၁၀၀ အတွင်းတောင် မဝင်နိုင်ခဲ့သလို အဆင့် ၅၀၀ အတွင်းတောင် ဝင်နိုင်ခဲ့ရဲ့လား မသိဘဲနှင့် ဤနေရာ၌ လာရောက် ကြွားဝါနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

စီခုန်း၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ဆိုးရွားသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ စကားမှာ သူ၏ အရှက်ကို ခွာချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်သော ရလဒ်များ မရရှိခဲ့ချေ။ သန်မာသူများ။ ပါရမီရှင်များမှာ တိမ်တိုက်များကဲ့သို့ များပြားလှရာ ကြွယ်ဝသော အတွေ့အကြုံများက သူ့ကို အစပျိုးမှု ကောင်းမွန်စေခဲ့သော်လည်း အစပျိုးမှုအဆင့်တွင်သာ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

စစ်မှန်သော ခွန်အားရှိသူမှာမူ ပထမဆုံးအကြိမ် လာခြင်း ဖြစ်စေကာမူ ကောင်းမွန်သော ရလဒ်များကို ရရှိနိုင်သည်သာ ဖြစ်၏။

လူတိုင်းမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး မုရုန်ရှောင်းကို ဆဲရေးလိုသော်လည်း မည်သူမျှ မဆဲရဲကြချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မုရုန်ရှောင်းတွင် ဆဲဆိုပိုင်ခွင့်ရှိသော အရည်အချင်း ရှိနေပြီး ၎င်းတို့မှာ ဆဲဆိုခံရလျှင်ပင် ပြန်လည် မချေပရဲကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့၏ မျက်နှာပျက်နေသည်ကို ကြည့်ကာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ ဤလူများမှာ ပြောလိုက်လျှင်တော့ အလွန်ပင် နားထောင်ကောင်းလှပေသည်။ စုပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းမှာ ကောင်းမွန်သော ကိစ္စဖြစ်သော်လည်း သူ့အတွက်မူ ကောင်းမွန်သော ကိစ္စ မဟုတ်ချေ။ တံဆိပ်ပြားများ ရရှိမှုနှုန်းမှာ များစွာ နှေးကွေးသွားမည်ဖြစ်သလို ပြန်လည် ခွဲဝေရန်မှာလည်း အလွန်ပင် စိတ်ရှုပ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

အခန်း ၉၈၉ ပြီးပါပြီ။