စစ်ပွဲစတင်ခြင်း

“စီနီယာစီခုန်း... ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့နဲ့ အတူတူ အဖွဲ့ဖွဲ့ပါ့မယ်”

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ယွမ်ထျန်းယိုက ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး စီခုန်းနှင့် အတူတူ အဖွဲ့ဖွဲ့ရန် ရွေးချယ်လိုက်၏။

စီခုန်းသည် ယွမ်ထျန်းယိုကို မြင်လိုက်သည့်အခါ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားခဲ့၏။

“ယွမ်ညီငယ် ပါဝင်လာတာကို အလွန် ကြိုဆိုပါတယ်... ယွမ်ညီငယ်က ဗဟိုနန်းဆောင်ရဲ့ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်ပဲ... မင်း ပါဝင်လာတာက ငါတို့အဖွဲ့ကို ကျားမှာ အတောင်ပံ တပ်ပေးလိုက်သလိုပါပဲ”

“မဟုတ်ပါဘူး... မဟုတ်ပါဘူး...”

ယွမ်ထျန်းယိုသည် အမွမ်းတင်စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ များစွာ ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။

၎င်းတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး အချင်းချင်း၏ အကြည့်များမှတစ်ဆင့် အဓိပ္ပာယ်များစွာကို သိရှိလိုက်ကြချေ။ ယင်းမှာ ကိုယ်ကျိုးအတွက် ပူးပေါင်းကြံစည်နေကြသော အပြုံးများသာ ဖြစ်သည်။ အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရလျှင် မိမိကိုယ်ကျိုးအတွက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် အမိန့်ပေးတံဆိပ်ပြားများ ရရှိလာသည့်အခါ မည်သို့ ခွဲဝေမည်ကို ၎င်းတို့ကသာ ဆုံးဖြတ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် အခြားသူများမှာ ၎င်းတို့၏ လက်ပါးစေများသာ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကသာ အကျိုးအမြတ် အများဆုံး ရရှိမည် ဖြစ်ပေသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ထိုဘက်သို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ချေ။

မကြာမီမှာပင် အဖွဲ့များ ခွဲဝေခြင်းကို စတင်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ဘက်တွင် စီနီယာကြီးများကို အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များအဖြစ် ထားရှိကာ အဖွဲ့အမြောက်အများ ခွဲလိုက်ကြသည်။ ဤသို့ ခွဲခြားလှုပ်ရှားခြင်းက ပိုမို ကောင်းမွန်ပေသည်။ လူအင်အား အလွန်အမင်း စုစည်းနေခြင်းက ပိုမို ဘေးကင်းစေသော်လည်း တံဆိပ်ပြားများ ရရှိမှုနှုန်းမှာမူ များစွာ နှေးကွေးသွားမည် ဖြစ်ပေသည်။

အချိန်များစွာ ကုန်ဆုံးသွားခြင်း မရှိဘဲ သုံးရက်အကြာတွင် မြေပြင်၌ အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းလက်လာခဲ့ပြီး တာဝန်ခံအကြီးအကဲမှာ ၎င်းတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူက လူတိုင်းကို ဝေ့ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်၏။

“တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် တန်းစီပြီး အမိန့်ပေးတံဆိပ်ပြား လာထုတ်ကြ...”

လူတိုင်းမှာ စိတ်အားတက်ကြွသွားကြပြီး အမိန့်ပေးတံဆိပ်ပြားများ ထုတ်ယူရန်အတွက် အလျင်အမြန် တန်းစီလိုက်ကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည်လည်း တံဆိပ်ပြားထုတ်ရန် ထရပ်လိုက်၏။ တံဆိပ်ပြားကို လက်ထဲသို့ ရရှိပြီးနောက် တာဝန်ခံအကြီးအကဲမှာ ဘာကိုမျှ မဆိုဘဲ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် တံဆိပ်ပြားကို ရရှိပြီးနောက် အခြေအနေကို သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်ရာ အပေါ်တွင် ထျန်ယု ဟူသော စာလုံးနှစ်လုံးကို ထွင်းထုထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းတို့သည် ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေ အစုအဖွဲ့မှ ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားခြင်းပင်။

အစုအဖွဲ့ တစ်ခုတည်းမှ ဖြစ်နေပါက မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် တံဆိပ်ပြားကိုသာ ရေတွက်၍ ရသည်ဖြစ်ပြီး ကျန်ရှိသော အစုအဖွဲ့တူ တံဆိပ်ပြားများမှာ အဓိပ္ပာယ် မရှိချေ။ အရေအတွက် မည်မျှပင် များပြားစေကာမူ အစုအဖွဲ့ တစ်ခုတည်းမှ ဖြစ်နေပါက တံဆိပ်ပြား တစ်ခုအဖြစ်သာ သတ်မှတ်မည် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ အဓိပ္ပာယ် မရှိလှချေ။ ယုတ်မာသောသူများအနေဖြင့် အခြားသော အစုအဖွဲ့များနှင့် တံဆိပ်ပြားချင်း လဲလှယ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများကို တားဆီးရန် မဖြစ်နိုင်ဘဲ အရှိန်ကို အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားစေရုံသာ ရှိပေသည်။

“ဝုန်း...”

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံမှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေးလံသွားခဲ့ပြီး ဆွဲအားမှာ အဆပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းမက မြင့်တက်လာခဲ့ချေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြင်ပမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အရှိန်အဝါများ စီးဝင်လာခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ အာရုံကြောများကို လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်ရာ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ တမင်တကာ လုပ်ဆောင်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဤနေရာ၌ ကာလရှည်ကြာစွာ စစ်ပွဲများ ဖြစ်ပွားခဲ့သဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အရှိန်အဝါများမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် ထူထဲနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားမျှော်စင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါကမူ အဆင့်များစွာ နိမ့်ကျလှသော်လည်း ၎င်းတို့ကို တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပြည့်နှက်စေရန်နှင့် စိန်ခေါ်လိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်စေရန်အတွက်မူ လုံလောက်လှပေသည်။

မကြာမီမှာပင် ရှေ့ရှိ အကာအကွယ် အစီအရင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ပိုမို ထူထဲသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ ပြင်ပမှ စီးဝင်လာခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ စစ်တလင်းကြီးမှာ ၎င်းတို့အတွက် ပွင့်သွားပြီ ဖြစ်၏။

“ထွက်ကြစို့...”

စီခုန်းတို့၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားကြသည်။ တံခါးမှာ အလွန်ပင် ကျယ်ပြောလှသဖြင့် လူအုပ်ကြီးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ခွာသွားနိုင်ခဲ့ပြီး ယီထျန်းယွမ်သည်လည်း နောက်မှ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

အပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် အခြေအနေမှာ ယခင်နှင့် များစွာ ကွဲပြားသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်ယံမှာ ထူထဲလှသော အကာအကွယ် အစီအရင်ကြီးဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသဖြင့် ဤနေရာမှ ပျံသန်း၍ ထွက်ခွာရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရပေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အမြင့်တစ်ခုအထိသာ ပျံသန်းနိုင်ပုံရပြီး ဤနေရာမှ လုံးဝ ထွက်ခွာနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့အပြင် စစ်တလင်း ပွင့်သွားပြီးနောက် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ ပိုမို ထူထဲလာခဲ့ပြီး ရှေ့ရှိ သာမန်နေရာမှာ ရုတ်တရက်ပင် ငရဲဘုံတစ်ခုအလား ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

၎င်းတို့ ထွက်လာသည်နှင့် ဘေးနားရှိ နန်းတော်များမှ လူအုပ်ကြီး ပြေးထွက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြချိန်တွင် အပြန်အလှန် သတ်ဖြတ်လိုသော အကြည့်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

တံဆိပ်ပြားများမှာ တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရှိနေကြသည်ဖြစ်ရာ တိုက်ခိုက်မည် သို့မဟုတ် မတိုက်ခိုက်မည်မှာမူ ကိုယ်ပိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ်၌သာ မူတည်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း လူတိုင်းမှာ ချက်ချင်း မတိုက်ခိုက်ကြချေ။ ဤနေရာ၌ စတင်တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ အမြော်အမြင် မရှိသော ကိစ္စဖြစ်ကြောင်း သိထားကြသည်။ ၎င်းတို့ တံဆိပ်ပြားများ ရရှိပြီးနောက် တံဆိပ်ပြားမှတစ်ဆင့် စည်းကမ်းချက်များကို သိရှိလိုက်ရသည်ဖြစ်ရာ စီနီယာကြီးများ၏ သင်ကြားမှုကိုပင် မလိုဘဲ ပထမဆုံး အဆင့်၏ စည်းကမ်းချက်များကို နားလည်လိုက်ကြ၏။

ပထမဆုံး အဆင့်၏ စည်းကမ်းချက်မှာ ရိုးရှင်းလှပေသည်။ အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန်အတွက် အချက်နှစ်ချက် လိုအပ်ပေသည်။ ပထမအချက်မှာ အမိန့်ပေးတံဆိပ်ပြား နှစ်ခုကို စုဆောင်းရန်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်မှာ အန္တရာယ်ရှိသော နယ်မြေကို ဖြတ်ကျော်၍ ရည်မှန်းချက်ဆီသို့ ရောက်ရှိရန် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အစောပိုင်းတွင် တံဆိပ်ပြား ရာပေါင်းများစွာ ရရှိထားစေကာမူ အသုံးမဝင်ချေ။ ရည်မှန်းချက်ဆီသို့ မရောက်ရှိပါက စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်သည်ဟု သတ်မှတ်မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုအချက်ကြောင့်ပင် ၎င်းတို့မှာ ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း မပြုကြဘဲ အနည်းဆုံးတော့ ရှေ့ရှိ နယ်မြေများသို့ အရင် ရောက်ရှိရန် ကြိုးစားကြခြင်း ဖြစ်ချေသည်။ ဤကဲ့သို့သော ကွင်းပြင်ကြီးတွင် တိုက်ခိုက်ခြင်းထက်စာလျှင် ပိုမို ကောင်းမွန်သော နေရာ၌ တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြခြင်းပင်။

‘ပုစွန်လုံးက ပုစဉ်းရင်ကွဲကို ဖမ်းချိန်တွင် နောက်မှ သိမ်းငှက်က ချောင်းနေသည်’ဟူသော သဘောတရားကို ၎င်းတို့ သိရှိကြပေသည်။

အရည်အချင်း ပြည့်မီရန်အတွက် တံဆိပ်ပြား နှစ်ခု လိုအပ်သည်ဟု ဆိုခြင်းမှာ ပြိုင်ပွဲဝင်များအနက် အနည်းဆုံး တစ်ဝက်ကျော်မှာ ဖယ်ထုတ်ခံရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ စီခုန်း ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဖယ်ထုတ်ခံရသူ ဦးရေမှာ တစ်ဝက်ထက် ပိုမို များပြားနေခဲ့၏။

တစ်ဝက်ထက် ပိုမို များပြားရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ ကျင့်ကြံသူ အချို့မှာ တံဆိပ်ပြား တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုမက ရရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပြီး နှစ်ခုဆိုသည်မှာ အနိမ့်ဆုံး သတ်မှတ်ချက်သာ ဖြစ်၏။ အထက်မှ ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိလိုပါက ထူးချွန်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်သည်ဖြစ်ရာ ထိုသို့ မဟုတ်ပါက ဤနေရာသို့ လာရခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ် ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် ပြိုင်ဘက်များကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ အသေးစိတ် အချက်အလက်များမှာ မျက်မှောက်၌ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ တစ်ဖက်လူများမှာလည်း ထူးချွန်သူများစွာ ပါဝင်နေသည်မှာ ငြင်းမရချေ။ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အဆင့်ခြောက် မြေကမ္ဘာအရှင်များ၊ အဆင့်ခုနစ် မြေကမ္ဘာအရှင်များကို တွေ့ရပေသည်။

အဆင့်ရှစ် မြေကမ္ဘာအရှင်နှင့် အထက်ကိုမူ မတွေ့ရသေးချေ။ ၎င်းတို့မှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသောကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“ချက်ချင်း မလှုပ်ရှားကြသေးဘူးပေါ့”

ယီထျန်းယွမ်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားလိုက်၏။

ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းနိုင်သော်လည်း ဤနေရာ၌ ပျံသန်းသူမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်ဖြစ်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှု ရှိသူမှအပ ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းခြင်းမှာ သေမင်းကို ခေါ်နေခြင်းနှင့် တူညီသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အောက်ဘက်မှ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ရောက်ရှိလာမည်ဆိုပါက ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းနေသူမှာ ပစ်မှတ်တစ်ခုအလား ဖြစ်နေမည် ဖြစ်ရာ မသေချင်လျှင်ပင် သေရပေလိမ့်မည်။

မကြာမီမှာပင် သူသည် တောအုပ်အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ တောအုပ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် အေးစက်သော အရှိန်အဝါများမှာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ စီးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤတောအုပ်အတွင်း၌ အန္တရာယ်များ ရှိနေမည်မှာ သေချာလှပေသည်။ ဤနေရာ၌ ပြိုင်ဘက်များကိုသာ သတိထားရမည် မဟုတ်ဘဲ ဤနေရာရှိ အန္တရာယ်များကိုပါ သတိထားရမည် ဖြစ်ပေသည်။

“ရှူး... ရှူး... ရှူး”

ရုတ်တရက် မြေပြင်မှ မြေစူးအမြောက်အများ ထိုးထွက်လာခဲ့ရာ ယီထျန်းယွမ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်၍ ဘေးသို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီးနောက် မြေပြင်ကို အားရပါးရ နင်းချလိုက်တော့သည်။

“ဒုန်း...”

ကြီးမားလှသော သားရဲကြီး တစ်ကောင်မှာ သူ၏ တုန်ခါမှုကြောင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် စူးချွန်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကြီးမားလှသော ဖြူကောင်ကြီး တစ်ကောင်နှင့် တူနေ၏။

“စီ... စီ... စီ...”

ဤဖြူကောင်ကြီးမှာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်ရှိရာသို့ ဝပ်ချလိုက်ရာ ကျောပေါ်ရှိ စူးချွန် အမြောက်အများသည် သူ့ထံသို့ လွင့်ပျံလာခဲ့သည်။ စူးချွန် တစ်ခုစီတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ရှိနေကြပေသည်။

ပေါ်ထွက်လာသော ဤသားရဲကြီး၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ဒုတိယဆင့် မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ရာ သာမန် သားရဲတစ်ကောင် မဟုတ်ချေ။ ဝင်လာသည်နှင့် ဒုတိယဆင့် မြေကမ္ဘာအရှင်အဆင့် သားရဲနှင့် ကြုံတွေ့ရခြင်းမှာ ဤနေရာမှာ အမှန်တကယ်ပင် အန္တရာယ်ရှိသော နေရာဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်၍ ဖြူကောင်ကြီး၏ အပေါ်၌ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ကျောပေါ်ရှိ စူးချွန်များကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ အပေါ်မှနေ၍ ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်လိုက်တော့သည်။

“ဟိန်းဟောက်တုန်လှုပ်ခြင်း ကိုယ်ထည်စွမ်းရည်...”

ကုဋေတစ်သိန်းခန့်ရှိသော ဆွဲအားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်လိုက်ရာ ဤ ဖြူကောင်ကြီးမှာ မြေကြီးအတွင်းသို့ နစ်ဝင်သွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဤနင်းချက်က ၎င်းကို သေဆုံးစေခြင်း မရှိဘဲ လှုပ်ရှား၍ မရအောင်သာ ဖိနှိပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

“လမ်းပြဖို့ တစ်ကောင်တော့ ရပြီ... ငါ့အတွက် အဖမ်းခံစမ်း”

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းကို ချိန်ရွယ်၍ ဖမ်းယူခြင်း စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သားရဲတစ်ကောင်ကို ဖမ်းယူ၍ လမ်းပြခိုင်းရန် ကြံရွယ်လိုက်ခြင်းပင်။ အထူးသဖြင့် မြေကြီးထဲတွင် ကျင်လည်သော သားရဲမှာ လမ်းပြရန်အတွက် ပိုမို သင့်လျော်လှပေသည်။

“စီ... စီ... စီ...”

ဤဖြူကောင်ကြီးမှာ ရုန်းကန်နေခဲ့ပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ ဖမ်းယူမှုကို တော်လှန်နေသည်။

“ငါ့ရဲ့ ဖမ်းယူမှုကို တော်လှန်ရဲသေးတယ်ပေါ့...”

ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထပ်မံ၍ ဖိနှိပ်လိုက်ရာ ဖြူကောင်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေကြီးထဲသို့ ပို၍ပင် နစ်ဝင်သွားခဲ့သည်။ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားမည်ဆိုပါက ဖြူကောင်ကြီးမှာ အသားပြားလေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

“စီ... စီ... စီ...”

ဖြူကောင်ကြီးမှာ အော်ဟစ်လာခဲ့ပြီး ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် ၎င်းသည် ဆက်လက် မတော်လှန်ဝံ့တော့ချေ။

“ကောင်းပြီ... ဆက်ပြီး ဖမ်းမယ်”

ယီထျန်းယွမ် ထပ်မံ ကြိုးစားလိုက်သည့်အခါ ဖြူကောင်ကြီးမှာ တော်လှန်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် စာရင်းအတွင်းသို့ လွယ်ကူစွာပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး သူ၏ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် တစ်ကောင် ဖြစ်လာခဲ့တော့သည်။

-ဖြူကောင်ကြီးကို အောင်မြင်စွာ ဖမ်းယူနိုင်ခဲ့ပါပြီ။ အတွေ့အကြုံအမှတ် ၃ ဘီလီယံ ရရှိပြီး အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် ဖမ်းယူခြင်းစွမ်းရည် ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် ၁ သောင်း ရရှိပါသည်။

မနည်းလှသော အတွေ့အကြုံအမှတ်များကို လွယ်ကူစွာ ရရှိလိုက်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အမြတ်ထွက်လှပေသည်။

အခန်း ၉၉၀ ပြီးပါပြီ။