မိန်းကလေး လော့ရှီး
Vol. 23 Ch. 254
ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အသံကြောင့် ထန်ထျန်း စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် လန့်သွားမိသည်။
သူ့စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံမှာ ကျင့်ကြံခြင်းထဲတွင် နစ်ဝင်နေခဲ့သည်ဆိုသော်ငြားလည်း တစ်ဖက်လူက သူနှင့် ဤမျှနီးကပ်သော နေရာသို့ တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိလာနိုင်ခြင်းမှာ အထင်သေး၍ မရပေ။
ထန်ထျန်း မတ်တပ်ထရပ်ကာ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
တစ်ဖက်လူမှာ အရွယ်ရောက်စ မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီး အရပ်မှာ ကုရှောင်ရွှယ်နှင့် မတိမ်းမယိမ်းပင် ဖြစ်သည်။
သူမ၏ ဆံပင်အရှည်ကြီးမှာ ရေတံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဖြာကျနေပြီး သာမန် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူများ၏ ပုံစံနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။
ကြည့်ရသည်မှာ ဝမ်းနည်းမှုတွေထဲ နစ်မွန်းနေတတ်သည့် ဆယ်ကျော်သက် မိန်းကလေးတစ်ယောက်နှင့် တူနေသည်။
"နင်က ဘယ်သူလဲ"
ထိုမိန်းကလေးက ထပ်မံ မေးလိုက်ပြန်သည်။ "ငါ နင့်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး"
သူမက အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပုံရပြီး ထန်ထျန်း ဤနေရာ၌ ရှိနေခြင်းမှာ အလွန်ပင် ပုံမှန်မဟုတ်သလို ခံစားနေရပုံပေါ်သည်။
သူမ၏ လေသံထဲတွင်လည်း အဆင့်မြင့်မြင့် နေရာတစ်ခု၌ ကြာရှည်စွာ နေထိုင်ခဲ့သည့် အရှိန်အဝါမျိုး ပါဝင်နေသည်။
ထန်ထျန်း ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြန်မေးလိုက်သည်။ "ငါလည်း မင်းကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး။"
"မင်းကရော ဘယ်သူလဲ"
မိန်းကလေးမှာ ခဏမျှ ကြောင်အသွားပြီး "နင် ငါ့ကို မသိဘူးလား"
"ငါက လော့ရှီး လေ"
ထန်ထျန်း : ...
လော့ရှီးလား ဘယ်သူလဲ
သူ ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ။
သို့သော် ထိုမိန်းကလေး၏ လေသံကို ကြားရသည်မှာ သူမကို မသိခြင်းမှာ အလွန် ထူးဆန်းသည့် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေသလိုပင်။
ဒါမှမဟုတ် သူမက ထျန်းဖူနန်းတော်ရဲ့ နာမည်ကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ယောက်လား
"စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ငါ တကယ်ပဲ မကြားဖူးဘူး"
ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
"ဪ..." ဟု လော့ရှီးက ရေရွတ်လိုက်သော်လည်း ထူးထူးခြားခြား တုံ့ပြန်မှုမျိုးတော့ မရှိပေ။
ခဏမျှ ရပ်ပြီးနောက် သူမက ထပ်ပြောသည်။ "အခုတော့ ငါ့နာမည်ကို မင်းသိသွားပြီပဲ၊ နင့်နာမည်ကရော ဘယ်သူလဲ"
ထန်ထျန်း မှင်တက်သွားမိသည်၊ ဤမိန်းကလေးမှာ အနည်းငယ် ရိုးအသလို ရှိလှသည်။
ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သူ အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့နာမည်က ထန်ထျန်း ပါ"
လော့ရှီး ထိုနာမည်ကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး "ထန်ထျန်းလား ဒီနာမည်ကို တစ်နေရာရာမှာ ကြားဖူးသလိုပဲ။"
"ဪ... သိပြီ။ မကြာသေးခင်ကမှ အပြင်လောကကနေ ရောက်လာတဲ့ အလွန် မောက်မာတဲ့ တပည့်တစ်ယောက် ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်၊ နာမည်ကလည်း ထန်ထျန်းတဲ့။"
"လူအများကြီးက သူ့ကို ပညာပေးဖို့ စောင့်နေကြတာလေ။"
"နင်က ဘာလို့ သူနဲ့ နာမည်တူနေရတာလဲ"
ထန်ထျန်း အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် နှာခေါင်းကို ပွတ်လိုက်မိသည်။
သူ့နာမည်က ဒီလောက်တောင် ပျံ့နှံ့နေပြီလား
သို့သော် ဤကိစ္စမျိုးကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်ပေ။
သူ့ကို စပ်စုချင်နေသော လော့ရှီးကို ကြည့်ကာ ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ဖြစ်နိုင်တာ တစ်ခုရှိတာက..."
"မင်းပြောနေတဲ့ အပြင်လောက'ကလာတဲ့ မောက်မာတဲ့ တပည့်ဆိုတာ ငါပဲ ဖြစ်နေရင်ရော"
လော့ရှီး မျက်ခုံးပင့်သွားပြီး သူမ၏ အမူအရာမှာ ပို၍ပင် အံ့သြသွားပုံရသည်။
"နင်က အဲ့ဒီ ထန်ထျန်း လား"
"ဒါပေမဲ့ နင်က ဘာလို့ ဝမ့်ယွဲ့တောင်ထိပ်ကို တက်လာနိုင်တာလဲ"
ထန်ထျန်း ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိတော့ပေ၊ ဤမိန်းကလေး ပြောသည့် စကားများမှာ အမြဲတမ်း နားလည်ရ ခက်နေသည်။
"ငါက ဘာလို့ ဝမ့်ယွဲ့တောင်ထိပ်ကို မလာနိုင်ရမှာလဲ"
ထန်ထျန်းက ပြန်မေးလိုက်သည်။
လော့ရှီးက ခဏစဉ်းစားပြီး "သူတို့ပြောတာတော့ နင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက အစစ်အမှန်အင်မော်တယ် အဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ ခွန်အားကလည်း မြေကြီးစာရင်းထဲမှာပဲ ရှိတယ်တဲ့။"
"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလောက် ခွန်အားနဲ့ဆိုရင် ဒီတောင်ထိပ်ရဲ့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ဖိအား ကို ခံနိုင်ရည် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။"
"ဒါမှမဟုတ် နင်က အင်မော်တယ် ရတနာရဲ့ စွမ်းအားကို သုံးပြီး အဲ့ဒီဖိအားကို တွန်းလှန်ထားတာလား"
သူမမှာ အလွန် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပုံရသည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းမှာမူ သူမ၏ စကားထဲမှ အခြားသော အချက်အလက်အချို့ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်မိသည်။
"အစစ်အမှန်အင်မော်တယ် အဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်"၊ "မြေကြီးစာရင်းထဲမှာပဲ ရှိတယ်" ဟူသော စကားနှစ်ခွန်းမှာ လော့ရှီး၏ ခွန်အားက မြေကြီးစာရင်းဝင် ပါရမီရှင်များထက် အများကြီး သာလွန်နေသည်မှာ သေချာလှသည်။
ကောင်းကင်စာရင်းဝင် ပါရမီရှင်လား
ထန်ထျန်း ထိုသို့ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ဝမ့်ယွဲ့တောင်ထဲတွင် တာဝန်ခံများမှလွဲလျှင် ယခုနှစ်မှ တရားဝင် တပည့်ဖြစ်လာသူများသာ ရှိကြသည်။
လော့ရှီး တောင်ထိပ်သို့ တက်နိုင်ခြင်းမှာပင် သူမက သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။
သူမ၏ မေးခွန်းကို ထန်ထျန်း မည်သို့ ရှင်းပြရမှန်း မသိသဖြင့် သူမ ပြောသည့်အတိုင်းပင်။ "အဲ့ဒီလိုပဲ သတ်မှတ်လိုက်လို့ ရပါတယ်"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လော့ရှီး ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
"ဒါပေမဲ့ မင်း အဲ့ဒီလို လုပ်တာက ရတာထက် ရှုံးတာက ပိုများလိမ့်မယ်။"
"လစွမ်းအားဆိုတာ ပမာဏ များလေ ကောင်းလေ မဟုတ်ဘူး၊ အသင့်တော်ဆုံး ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကျင့်ကြံမှသာ အကျိုးကျေးဇူးက အထိရောက်ဆုံး ဖြစ်မှာ။"
"နင်က ဒီလိုမျိုး အတင်းအကျပ် တက်လာတာက တကယ်တော့ ထူးထူးခြားခြား အကျိုးကျေးဇူး မရှိနိုင်ဘူး"
ထန်ထျန်း ဘာမှပြန်မပြောမိပေ။
သူ ထင်ထားခဲ့သည်မှာ ထျန်းဖူနန်းတော် တပည့်ဖြစ်သည့် လော့ရှီးက သူ့ကို မှတ်မိသွားသည်နှင့် ချက်ချင်း "ပညာပေး" ရန် ကြိုးစားလိမ့်မည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
သူ တိုက်ခိုက်ရန် အတွက်ပင် အသင့်ပြင်ထားခဲ့သည်။
သို့သော် ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ၊ သူမက ထန်ထျန်း ပြောခဲ့သည့် မောက်မာသော စကားများကို ဂရုမစိုက်သည့်အပြင် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး စေတနာရှေ့ထားကာ လမ်းညွှန်ပေးနေသည်။
ဂိုဏ်းထဲကို ခုမှ ဝင်လာသည့် ဂျူနီယာမောင်လေးတစ်ယောက်ကို ကူညီပေးနေသလိုပင်။
ထျန်းဖူနန်းတော် တပည့်များ၏ မောက်မာသော အမူအရာကိုသာ တွေ့နေကျဖြစ်သည့် ထန်ထျန်းအတွက် ဤကဲ့သို့ ကြုံရသည်မှာ တကယ်ပင် နေသားမကျသလို ခံစားရသည်။
သို့သော် သူ၏ အစစ်အမှန် အခြေအနေကိုတော့ လော့ရှီးအား မပြောပြနိုင်သဖြင့် "ရပါတယ်၊ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံတဲ့ ကျင့်စဉ် က နည်းနည်း ထူးခြားလို့ပါ။"
"ဒီနေရာမှာ ငါ ဘာမှ အဆင်မပြေတာမျိုး မရှိဘူး"
လော့ရှီးက "ဪ" ဟုသာ ပြောပြီး ဆက်၍ မတိုက်တွန်းတော့ပေ။
သူမက အတော်လေး အလိုက်သိပုံရပြီး အခြားသူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို စပ်စုရန် မကြိုးစားတော့ပေ။
ထို့နောက်တွင်တော့ သူတို့နှစ်ဦးကြား၌ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်မှုကြီး စိုးမိုးသွားသည်။
ဤတိတ်ဆိတ်မှုက ထန်ထျန်းကို အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။
လစွမ်းအားတွေက ကျနေဆဲဖြစ်ရာ သူက နောက်ထပ် ခဏလောက် ကျင့်ကြံချင်သေးသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူကပင် စကားစလိုက်သည်။ "မင်းမှာ တခြား ကိစ္စရှိသေးလို့လား"
လော့ရှီးက ခေါင်းခါပြကာ "ငါက တစ်ခုခု လှုပ်ရှားနေတာကို ခံစားမိလို့ လာကြည့်တာပါ။"
"ပြီးတော့ နင့်ကို မမြင်ဖူးလို့ လာမေးကြည့်တာ"
ထန်ထျန်း အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားပြီး "မင်း ကျင့်ကြံစရာ မလိုဘူးလား။"
"လူစိမ်းတစ်ယောက် တွေ့တိုင်း လာမေးနေရင် တန်ဖိုးရှိတဲ့ အချိန်တွေ အကုန် ဖြုန်းတီးပစ်သလို ဖြစ်မနေဘူးလား"
သူ ဤမိန်းကလေး၏ စဉ်းစားပုံကို တကယ်ပင် အံ့သြမိတော့သည်။
သို့သော် လော့ရှီးက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းကလေးကို စောင်းလိုက်ပြီး ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့... ဒီတောင်ထိပ်က တခြားလူတွေကို ငါ အကုန် သိတယ်လေ။"
"ဒီနေရာမှာ ကျင့်ကြံနေတာ ခုနစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်ဆိုတာ နင် မသိဘူးလား"
ထန်ထျန်း ချက်ချင်း မှင်တက်သွားသည်။
လော့ရှီးက သူ့ကို တွေ့တွေ့ချင်း ဘာလို့ ဘယ်သူလဲလို့ မေးလဲဆိုတာ ခုမှ နားလည်သွားတော့သည်။
ဝမ့်ယွဲ့တောင်ထိပ်မှာ ကျင့်ကြံနေသူ ခုနစ်ယောက်ပဲ ရှိတာကိုး။
ဒါပေမဲ့လည်း စဉ်းစားကြည့်ရင် ဟုတ်ပါသည်။ သူကိုယ်တိုင် တောင်ထိပ်တက်ခဲ့ရသည့် အတွေ့အကြုံအရဆိုလျှင် သာမန်ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် တကယ့် မြင့်မြတ် ရွှေအင်မော်တယ် အဆင့်လောက်ရှိမှသာ ဤနေရာက ကြောက်စရာကောင်းသည့် ဖိအားကို ခံနိုင်ရည် ရှိကြလိမ့်မည်။
ထူးခြားသည့် ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင် ပါရမီရှင်များဆိုလျှင်ပင် အနည်းဆုံး ရွှေအင်မော်တယ် သို့မဟုတ် ဆန်းကြယ်အင်မော်တယ် အဆင့်လောက်တော့ ရှိရပေမည်။
သူ့လိုမျိုး ကဏ္ဍစုံမှာ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်နေသူမှလွဲလျှင်ပေါ့။
ဒီလိုကြည့်မယ်ဆိုရင် ခုနစ်ယောက်ဆိုတာ များတယ်လို့ ပြောလို့မရပေမဲ့ အဆမတန် နည်းလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
"ကောင်းပါပြီ၊ ငါက ကျင့်ကြံဖို့ တက်လာရုံသက်သက်ဆိုတော့ အဲ့ဒီအကြောင်းကို မသိခဲ့ဘူး"
ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။
လော့ရှီးက ခေါင်းငြိမ့်ကာ "တကယ်တော့ ဒီနှစ် လူသစ်တွေထဲမှာ ဝမ့်ယွဲ့တောင်ထိပ်ကို တက်နိုင်တဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာ ကျင့်ကြံဖို့ ပိုကောင်းတဲ့ နေရာတွေ ရှိကြလို့ ဒီကို မလာကြတာ။"
"ငါတို့ ခုနစ်ယောက်လည်း အတူတူပါပဲ၊ ဂိုဏ်းက ငါတို့အတွက် ကျင့်ကြံဖို့ တခြားနေရာတွေ စီစဉ်ပေးထားပါတယ်။"
"ဒါပေမဲ့ ငါတို့က ကံစမ်းကြည့်ချင်လို့လေ၊ လပြည့်ည ရောက်တဲ့အခါ လအင်မော်တယ် ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို ရမလားလို့ စောင့်နေကြတာ။"
"အကယ်၍ အောင်မြင်ခဲ့ရင် အဲ့ဒါက တခြား ဘယ်ကျင့်ကြံရာနေရာထက်မဆို ပိုပြီး တန်ဖိုးရှိတယ်"
ထန်ထျန်း နောက်တစ်ကြိမ် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။
ကောင်းပြီ... နောက်ထပ် စိမ်းသက်တဲ့ စကားလုံးတွေ ထပ်လာပြန်ပြီ။
မသိတာရှိရင် မေးရမယ်ဆိုတဲ့ အကျင့်ကောင်းလေးအတိုင်း ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။ "လပြည့်ည ဆိုတာရယ်၊ အဲ့ဒီ လအင်မော်တယ် ဆိုတာရယ်က ဘာတွေလဲ"
လော့ရှီးက ထန်ထျန်းကို ခဏမျှ ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်နေမိသည်။
"ဟုတ်သားပဲ... နင်က အပြင်လောကကနေ အခုမှ ရောက်လာတာဆိုတော့ မသိတာလည်း သဘာဝကျပါတယ်။"
"ဒါဆိုရင် ငါ နင့်ကို ပြောပြမယ်"
ထို့နောက် လော့ရှီးက စိတ်ရှည်လက်ရှည်ဖြင့် စတင် ရှင်းပြတော့သည်။