အတွင်းအားသိုင်းကျမ်းဆုလာဘ်

ထောင်ကျစ်တစ်ယောက်တည်းသာ မဟုတ်ပေ။ အားလုံးလိုလိုပင် ရွှီနင်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေမိကြသည်။

သူတို့သည် ထောင်ကျစ်ကဲ့သို့

မထက်မြက်ကြသော်လည်း ရွှီနင်၏ လေပြင်းမုန်တိုင်းဓားချက်မှာ သူတို့ထက် များစွာသာလွန်နေကြောင်း ရိပ်စားမိလိုက်ကြသည်။

ရွှီနင်သည် လူအုပ်ဝိုင်းအတွင်း၌ ရှိနေသဖြင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားမှုများကို သတိမထားမိပေ။

သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှု အားလုံးသည် ထောင်ယွင်မန်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရာ၌သာ ရောက်နေခဲ့သည်။

ဓားသွားချင်း ရိုက်ခတ်မိသံများနှင့်အတူ လေတိုးသံများ ဆူညံသွားလေသည်။

“လူသစ်က ဆရာကိုတောင် အသာစီးရနေပါလား၊ ရွှီနင်က တကယ့် ပါရမီရှင်ပဲဟေ့”

ထောင်ယွင်မန်သည် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေပါက သူ၏ အတွင်းအားကို ထုတ်သုံးမှသာ ရတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း၊ သို့မဟုတ်ပါက အရှက်ကွဲရတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိလိုက်သည်။

“ဘုန်း”

ထိုအသံနှင့်အတူ ထောင်ယွင်မန်သည် ရွှီနင်၏ ဓားကို ပြင်းထန်သော ဓားချက်ဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်လေသည်။

“တော်ပြီ”

ထောင်ယွင်မန်သည် ရွှီနင်ကို ပြုံးရွှင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

“အလယ်အလတ်အဆင့် လေပြင်းမုန်တိုင်းဓားနည်းစနစ်ပဲ၊ မဆိုးဘူး ရွှီနင်”

‘အလယ်အလတ်အဆင့် လေပြင်းမုန်တိုင်းဓားနည်းစနစ်တဲ့လား...’

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူအုပ်ကြီးမှာ ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားကြသည်။

ယခုလေးတင် ထောင်ယွင်မန်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ရွှီနင်၏ တိုက်ပွဲမှာ သူ၏ သာလွန်မြင့်မားသော လေပြင်းမုန်တိုင်းဓားနည်းစနစ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း အားလုံး နားလည်သွားကြသည်။

သူတို့အားလုံး ရွှီနင်ကို လျှော့တွက်ခဲ့မိမှန်း သိလိုက်ရလေသည်။

ထောင်ရွာတွင် သူကဲ့သို့သော ပြင်ပလူတစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။

ကောယယ်၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွားသည်။

“ဒီကောင်လေး အတွင်းပိုင်းနယ်မြေမှာ ဘက်စုံသုံးဆေးပင်တွေ ခူးရဲတာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပါဘူး၊ သူက ဒီလောက်တောင် သန်မာတာကိုး”

ကောယယ်သည် ရွှီနင်၏ အပြုအမူများကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

‘ဒါကြောင့် ဒီကောင်လေး ပျံလွှားမြီးမြက် ဝယ်ခဲ့တာကိုး၊ သူ့ရဲ့ ပြင်ပသိုင်းပညာမှာ အောင်မြင်မှုကြီးကြီးမားမား ရထားလို့ အတွင်းအားလေ့ကျင့်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာပဲ... ဒီကောင်လေး သူ့အစွမ်းအစတွေကို ဖုံးကွယ်ထားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားမိဘူး...’

‘မဖြစ်ဘူး... ငါ ပြန်ရောက်ရင် ပိုပြီး ကြိုးစားလေ့ကျင့်မှဖြစ်မယ်’

ရွှီနင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် ကောယယ်၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် တက်ကြွလာခဲ့သည်။

လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သော ရွှီနင်မှာမူ တည်ငြိမ်နေသည်။

တိုက်ပွဲအပြီးတွင် သူ အရာတစ်ခုကို သေချာသွားခဲ့သည်။

သူ၏ အလယ်အလတ်အဆင့် လေပြင်းမုန်တိုင်းဓားချက်သည် ထောင်ယွင်မန်၏ အလယ်အလတ်အဆင့်ထက် ပိုမိုအားကောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထောင်ယွင်မန်သည် လေပြင်းမုန်တိုင်းဓားချက်ကို ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ လေ့ကျင့်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုမျှကြာမြင့်စွာ လေ့ကျင့်ခဲ့ပါလျက်နှင့်ပင် ရွှီနင်လောက် မကောင်းမွန်ခဲ့ပေ။

ဤသည်မှာ သိုင်းပညာမျက်နှာပြင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။

‘ဒီ သိုင်းပညာမျက်နှာပြင်က တကယ်ကို အံ့သြစရာပဲ...’

ရွှီနင်သည် အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ရင်ထဲ၌မူ လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။

“ကောင်လေး၊ အစတုန်းကတော့ မင်းက လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကို ပညာသင်ဖို့ လာအပ်တယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ၊ မင်းရဲ့ အစွမ်းအစကို လာစမ်းသပ်ဖို့လို့ ငါ မထင်ထားမိဘူး...”

ထောင်ယွင်မန်သည် ရှေ့သို့တိုးလာကာ ရွှီနင်၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

“နောက်ကျရင် ဆုသွားထုတ်ပြီး လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကြေးကိုပါ ပြန်တောင်းလိုက်တော့”

“အစွမ်းအစ စမ်းသပ်တာလား၊ ဆုလာဘ် ဟုတ်လား”

ထောင်ယွင်မန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရွှီနင် ကြောင်အသွားသည်။

“ဦးလေး ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ ခင်ဗျာ”

ရွှီနင်၏ မျက်နှာပေါ်မှ နားမလည်နိုင်သော အမူအရာကို ကြည့်ရင်း ထောင်ယွင်မန် ပြုံးလိုက်သည်။

“ကြည့်ရတာ မင်း မသိသေးဘူးနဲ့ တူတယ်...”

“ဒီလိုကွ...”

ထောင်ယွင်မန်က ရှင်းပြလေသည်။

“လေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှာ ပါဝင်တဲ့ ဘယ်သူမဆို အခြေခံအဆင့်ကို ရောက်ရှိပြီး စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်တာနဲ့ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကို ဆက်တက်စရာ မလိုတော့ဘူး၊ ဒါ့အပြင် ဆုအနေနဲ့ သံဓားတစ်လက်နဲ့ အတွင်းအားသိုင်းကျမ်းတစ်စောင်ကိုပါ ရဦးမှာ၊ ဒါက မင်းရဲ့ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်မှုလမ်းစဉ်မှာ အခန်းကဏ္ဍသစ်တစ်ခု စတင်နိုင်အောင် ကူညီပေးလိမ့်မယ်”

“အတွင်းအားသိုင်းကျမ်းက ဆုလာဘ် ဟုတ်လား”

ရွှီနင် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

ပြင်ပသိုင်းပညာများနှင့် ယှဉ်လျှင် အတွင်းအားသိုင်းပညာများသည် ဤကမ္ဘာလောကရှိ သိုင်းပညာရပ်များ၏ စစ်မှန်သော အနှစ်သာရ ဖြစ်သည်။

အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြောရလျှင် ပြင်ပသိုင်းပညာဆိုသည်မှာ လှုပ်ရှားမှုများသာ ဖြစ်ပြီး၊ အတွင်းအားသိုင်းပညာမှသာလျှင် မိမိ၏ ကိုယ်တွင်း အလားအလာများကို နှိုးဆွပေးကာ သိုင်းပညာကို စစ်မှန်စွာ တတ်မြောက်ကျွမ်းကျင်စေမည့် အခြေခံလမ်းစ ဖြစ်ပေသည်။

ယခင်က သူသည် အတွင်းအားသိုင်းကျမ်း မရရှိနိုင်သဖြင့် ကံမကောင်းဟု ခံစားခဲ့ရသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ အတွင်းအားသိုင်းကျမ်းက သူ့ထံသို့ လက်ဆောင်အဖြစ် ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

ရွှီနင်သည် ဤရလဒ်အပေါ် အတော်ပင် ကျေနပ်နေမိသည်။

သို့သော် ရွှီနင်၏ မျက်ခုံးများ ချက်ချင်း တွန့်ချိုးသွားသည်။

“ဦးလေးမန်... ဦးလေးပြောတဲ့ အတွင်းအားသိုင်းကျမ်းဆုလာဘ်ကို ပြင်ပလူတွေရော ရနိုင်ရဲ့လားခင်ဗျာ”

ဤသည်မှာ ရွှီနင် စိုးရိမ်နေသော အချက်ဖြစ်သည်။

ရွှီနင်၏ အမြင်၌ အတွင်းအားသိုင်းကျမ်း ဆိုသည်မှာ တန်ဖိုးကြီးမားသော အရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ထောင်ယွင်မန်က ဟားတိုက်ရယ်မောလိုက်လေသည်။

“မင်း စိုးရိမ်တာ များလွန်းနေပါပြီကွာ၊ မင်းရဲ့ ယောက်ဖက ထောင်ရွာသားပဲလေ၊ မင်းကလည်း ထောင်ရွာကပဲမို့လို့ ဒီဆုလာဘ်ကို ရခွင့် ရှိပါတယ်”

“ဟုတ်လား... ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေးမန်”

ရွှီနင် အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှီနင်သည် ထောင်ရွာအပေါ်၌လည်း ကျေးဇူးတင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထောင်ရွာမှာ အတော်လေး ပွင့်လင်းပြီး ယခင် ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်က ရွာနှင့် သဟဇာတ မဖြစ်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ မွေးရာပါ သိမ်ငယ်စိတ်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

“ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူးကွာ၊ ဒါတွေက ရွာရဲ့ စည်းကမ်းတွေပဲဥစ္စာ”

ထောင်ယွင်မန်က လက်ကာပြလိုက်သည်။

“ဒါပေမယ့် မင်းကတော့... လေပြင်းမုန်တိုင်းဓားချက်ကို သုံးနှစ်လောက် လေ့ကျင့်ပြီးတာနဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့်ကို ရောက်လာတာ၊ တကယ်ကို မျက်စိပွင့်စရာပဲ”

“ကံကောင်းလို့ပါ...”

ရွှီနင်က နှိမ့်ချစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကဲ... မနက်ခင်း လေ့ကျင့်ရေးအချိန်တော့ ပြီးဆုံးသွားပြီ”

ထောင်ယွင်မန်မှာ စိတ်အခြေအနေ ကောင်းမွန်နေသည်။ သူသည် ရွှီနင်၏ နည်းပြအဖြစ် နေ့တစ်ဝက်သာ တာဝန်ယူခဲ့ရသော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို သင်ကြားပေးခွင့် ရသည့်အတွက် ပျော်ရွှင်နေမိသည်။

တစ်ခုတည်းသော ကံမကောင်းသည့် အချက်မှာ ရွှီနင်၏ ပါရမီကို စောစီးစွာ မတွေ့ရှိခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထောင်ယွင်မန်က ရွှီနင်ကို ပြောလိုက်သည်။

“ဒါနဲ့... ဆုသွားထုတ်ဖို့အတွက် မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲခန်းမကို သွားလိုက်ဦး၊ အခု လူစုခွဲပြီးတာနဲ့ တန်းသွားလို့ရပြီ”

“မှတ်ထားပါ့မယ် ဦးလေးမန်”

သူတို့နှစ်ဦး ဆုံတွေ့သည်မှာ အချိန်တိုလေးသာ ရှိသေးသော်လည်း ထောင်ယွင်မန်သည် ရွှီနင်အပေါ် သူ၏ စေတနာမှန်ကို ပြသခဲ့သည်။

“ကောယယ်... ဒီကို လာစမ်း”

ထို့နောက် ထောင်ယွင်မန်က လူအုပ်ထဲရှိ ကောယယ်ကို လှမ်းကြည့်ကာ အော်ခေါ်လိုက်သည်။

“ဦးလေးမန်”

ကောယယ်က မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။

ထောင်ယွင်မန်က ကောယယ်ကို ပြောလိုက်သည်။

“ဓားတွေကို သိမ်းပြီး လက်နက်တိုက်ကို သွားပို့ထားလိုက်၊ နောက်နှစ်နာရီကြာလို့ ငါတို့ ပြန်လာတဲ့အခါကျရင် ပြန်သယ်လာခဲ့ဦး”

“လေးလွန်းတယ်...”

ကောယယ်က ချက်ချင်းပင် ဆင်ခြေပေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ထောင်ယွင်မန်၏ ခြိမ်းခြောက်လိုသော အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် ကောယယ်ခမျာ နောက်ဆုံးတွင် အလျှော့ပေးလိုက်ရလေသည်။

မကြာမီတွင် လူအုပ်ကြီး လူစုခွဲသွားကြသည်။

ရွှီနင်နှင့် ကောယယ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

“လက်နက်တိုက်ဆီ သံဓားတွေသယ်ဖို့ ငါ ကူညီပေးမယ်လေ”

ရွှီနင်သည် ကောယယ်ကို ကူညီရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။

“ရပါတယ်၊ မလိုပါဘူးကွာ”

ကောယယ်က လက်ကာပြလိုက်သည်။

“မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲခန်းမဆီသာ သွားလိုက်ပါ၊ ငါ့အတွက် မပူနဲ့”

“မင်းတစ်ယောက်တည်း သယ်နိုင်လို့လား”

ရွှီနင်က မေးလိုက်သည်။

“မသယ်နိုင်ဘူးလေ၊ ဒါပေမဲ့ ခေါက်ရေများများ သယ်လိုက်မှာပေါ့”

ကောယယ်က မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

“ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ၊ ငါလည်း လေပြင်းမုန်တိုင်းဓားနည်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်တော့မယ်”

ရွှီနင်တစ်ယောက် ရယ်လိုက်မိသည်။ ကောယယ်တစ်ယောက် သူ့ကြောင့် စိတ်ဓာတ်ခွန်အား တက်သွားမှန်း သူ သိလိုက်သည်။

“နောက်မကျသေးပါဘူး၊ ကြိုးစားပေါ့”

ရွှီနင်က အားပေးလိုက်သည်။

“နောက်ကျရင် ငါ နားမလည်တာရှိရင် မင်းကို လာမေးမယ်၊ မင်း ငါ့ကို သင်ပေးရမယ်နော်”

ကောယယ်က ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေါ့”

ရွှီနင်က ခေါင်းငြိမ့်ကာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“ကဲ... မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲခန်းမဆီ သွားလိုက်ဦး”

ကောယယ်က တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

ရွှီနင်လည်း အချိန်မဖြုန်းတော့ပေ။ သူသည် ကောယယ်ကို နှုတ်ဆက်ကာ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲခန်းမ ရှိရာသို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

…

ရွှီနင်သည် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ လမ်းအတိုင်း လျှောက်လာခဲ့ပြီး မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲခန်းမဆီသို့ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ ခန်းမဆိုသည်မှာ ထောင်ရွာ၏ အဆင့်မြင့်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ချရာ အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်သည်။

မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲခန်းမမှ အဖွဲ့ဝင်တိုင်းသည် သန်မာရုံသာမက ရွာထဲတွင် မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းနှင့် ဩဇာအာဏာ ရှိကြသူများ ဖြစ်သည်။

ထောင်ရွာ၏ အရေးကြီးသော ဆုံးဖြတ်ချက်မှန်သမျှကို ဤမျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲများက ချမှတ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲခန်းမတွင် မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ တစ်ဒါဇင်ကျော် ရှိသည်။ သူတို့သည် အထူးအခါသမယများတွင် စုဝေးလေ့ရှိကြသော်လည်း ပုံမှန်အားဖြင့် အလှည့်ကျ တာဝန်ယူကြကာ မျိုးနွယ်စု အတွင်းနှင့် အပြင်မှ ကိစ္စရပ်များကို တာဝန်ယူ ဖြေရှင်းပေးကြသည်။

မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲခန်းမ၏ ရှေ့တွင် လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားသော အစောင့်နှစ်ဦး ရပ်နေသည်။ ရွှီနင် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်ရာ စကားမပြောရသေးမီမှာပင် အစောင့်တစ်ဦးက ရွှီနင်ကို မေးလိုက်သည်။

“မင်းက လေ့ကျင့်ရေးစစ်ဆေးမှုအောင်ပြီး ဆုလာဘ် လာထုတ်တာလား”

“ဟုတ်ပါတယ်”

ရွှီနင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဝင်သွားလိုက်”

အစောင့်များက သူ့ကို လွယ်ကူစွာပင် ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

ရွှီနင်သည် ရှေ့ဝင်းကို ဖြတ်သန်းပြီး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲခန်းမအတွင်း ပြင်ဆင်ထားပုံမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း နေရာအကျယ်အဝန်းမှာမူ ကြီးမားကျယ်ဝန်းလှသည်။

ခန်းမ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ထိုင်ခုံများ စီတန်းထားသည်။

ရွှီနင် ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် အတွင်း၌ လူသုံးယောက် ရောက်နှင့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့သည် အခြားလေ့ကျင့်ရေးအဖွဲ့များမှ ဆုလာဘ်လာရောက်ထုတ်ယူသူများ ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားနေသည်။

ထိုအထဲမှ နှစ်ယောက်ကို ရွှီနင် မှတ်မိနေသည်။

တစ်ယောက်မှာ မိတ်ကပ်ထူထူ လိမ်းခြယ်ထားပြီး မောက်မာသော ကိုယ်နေဟန်ထားရှိသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမသည် ထောင်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ထောင်ကျင်ရှင်၏ မြေးမ၊ ထောင်ရဲ့ ဖြစ်သည်။

ရွှီနင် မှတ်မိနေသော အခြားတစ်ယောက်မှာ တက်ကြွဖျတ်လတ်ပုံရသည့် လူငယ်လေး ထောင်ချင်းဖုန်း ဖြစ်သည်။

ထောင်ချင်းဖုန်းသည် ထောင်ရွာတွင် နာမည်ကြီးသည်။ ယခင်က ကောလာဟလ သတင်းများအရ သူသည် အလွန်ပါရမီကောင်းသူဖြစ်ပြီး လေနီကြမ်းလှံသိုင်းကို စတင်လေ့ကျင့်စဉ်ကပင် တိုးတက်မှု ကြီးကြီးမားမား ရရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

သူသည် အသက် ၁၃ နှစ်ပင် မပြည့်သေးပေ။

‘လေပြင်းမုန်တိုင်းဓားနည်းစနစ်က လေနီကြမ်းလှံသိုင်းထက် ပိုစွမ်းမလား မသိဘူး...’

ရွှီနင် စိတ်ထဲတွင် တွေးတောမိလိုက်သည်။

လေနီကြမ်းလှံသိုင်းနှင့် လေပြင်းမုန်တိုင်းဓားနည်းစနစ်တို့သည် ထောင်ရွာမှ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များ လေ့ကျင့်ကြသော အဓိက ပြင်ပသိုင်းပညာနှစ်ရပ် ဖြစ်သည်။

အဓိကအကြောင်းအရင်းမှာ ယင်းတို့ကို သင်ယူရသည်မှာ အတော်လေး ရိုးရှင်းပြီး လက်တွေ့အသုံးဝင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထောင်ချင်းဖုန်းနှင့် ထောင်ရဲ့မှလွဲ၍ တတိယမြောက်လူကိုမူ ရွှီနင် မမှတ်မိပေ။

ရွှီနင်က သူတို့သုံးဦးကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူတို့ကလည်း ရွှီနင်ကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုနေကြသည်။

သူတို့ ရွှီနင်ကို မမှတ်မိကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ရွှီနင်က ထောင်ရဲ့နှင့် ထောင်ချင်းဖုန်းတို့ကို သိသော်လည်း သူတို့ကမူ ရွှီနင်ကို မသိကြပေ။

ထောင်ရွာတွင် လူဦးရေ ၃၀၀၀ ကျော် ရှိသည်။ ထို့အပြင် ရွှီနင်သည် လူမှုရေးကွန်ရက် မရှိသော သာမန် ပြင်ပလူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အားလုံး ဤနေရာသို့ အတူရောက်ရှိနေကြသဖြင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းငြိမ့်နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

ဤနေရာသည် မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲခန်းမ ဖြစ်သဖြင့် စကားစမြည်ပြောရန် သို့မဟုတ် ထိုင်နေရန် မသင့်တော်သောကြောင့် သူတို့အားလုံး တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေလိုက်ကြသည်။

ခေတ္တမျှကြာပြီးနောက် မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲခန်းမ အပြင်ဘက်မှ သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်သံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

မကြာမီတွင် တက်ကြွရွှင်လန်းပုံရသော ဆံဖြူအဘိုးအိုတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာလေသည်။