← Chapters

အတွင်းအားပညာရပ်၏ ရှုပ်ထွေးမှုများ

Vol. 1 Ch. 9

အတွင်းအားပညာရပ်၏ ရှုပ်ထွေးမှုများ

Vol. 1 Ch. 9

“မဆိုးဘူးပဲ၊ ဓားသိုင်းပညာကို အခြေခံအဆင့်ရောက်တဲ့သူ လေးယောက်တောင် ရှိတာပဲ”

ထိုစဉ် လူအိုကြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာပြီး ထိုင်ခုံတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ သူသည် မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့် ထောင်ကျင်လု ဖြစ်သည်။

“ဘကြီး”

ထောင်ရဲ့က ဦးဆောင်ပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ သူမ၏ အဖိုးသည် ရွာလူကြီးဖြစ်သောကြောင့် မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲများကို သူမ သိရှိလေသည်။

“မင်္ဂလာပါ ဘကြီး”

ထောင်ရဲ့ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ကျန်သုံးယောက်ကလည်း ပြိုင်တူ အရိုအသေပေး နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

“ထောင်ရဲ့... ညည်းက အဖိုးဖြစ်သူရဲ့ မျှော်လင့်ချက်အတိုင်း ဖြစ်လာတာပဲ၊ အသက် ၁၃ နှစ် အရွယ်လေးနဲ့ လေပြင်းမုန်တိုင်းဓားနည်းစနစ်ရဲ့ အခြေခံအဆင့်ကို ရောက်လာပြီ၊ ညည်းရဲ့ အစ်မ ထောင်ကျင်ကိုတောင် မီတော့မယ်”

ထောင်ကျင်လုသည် ထောင်ရဲ့ကို ချီးကျူးပြီးနောက် ထောင်ချင်းဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းက ထောင်ချင်းဖုန်းလား”

“ဟုတ်ပါတယ်”

ထောင်ချင်းဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူသည် အသက်ငယ်ရွယ်သော်လည်း ယုံကြည်ချက်ရှိသော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလေသည်။ ထောင်ရဲ့သည် သူ့ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ချီးကျူးစကားများကြားတွင် ကြီးပြင်းလာရသူတစ်ဦး၏ ယုံကြည်မှုမျိုး ဖြစ်သည်။

“မင်းမှာ ကောင်းမွန်တဲ့ အလားအလာတွေ ရှိတာပဲ...”

ထောင်ကျင်လုသည် ဤလူငယ်၏ ပါရမီအကြောင်းကို သိရှိပြီးဖြစ်ပုံရသည်။

မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲများသည် ပါရမီရှိသော လူငယ်များကို အလွန်တန်ဖိုးထားကြသည်။ ထောင်ရွာ၏ အနာဂတ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသည် ဤလူငယ် ပါရမီရှင်များအပေါ်တွင် မူတည်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ဒါနဲ့ မင်းကရော”

ထောင်ကျင်လုသည် ရွှီနင် မသိသော အခြားတစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော်က ထောင်ချင်းဖင်ပါ”

ထောင်ချင်းဖင်သည် ရွှီနင်နှင့် ရွယ်တူခန့် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ပါရမီမှာ ထောင်ရဲ့၊ ထောင်ချင်းဖုန်းတို့နှင့် ယှဉ်၍ မရပေ။ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ ထောင်ကျင်လု၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူသည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ ရသည်။

“အော်...”

ထောင်ကျင်လုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ထောင်ချင်းဖင်ကို သိပ်ပြီး အလေးမထားကြောင်း သိသာလှသည်။

ထို့နောက် သူသည် ရွှီနင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်းနာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ”

ထောင်ကျင်လုသည် ရွှီနင်ကို လုံးဝ မမှတ်မိပေ။

“ဘကြီး... ကျွန်တော့်နာမည်က ရွှီနင်ပါ”

ရွှီနင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ရွှီနင်”

ထောင်ကျင်လုသည် အံ့သြသွားပုံရသည်။

ထောင်ရွာတွင် ပြင်ပလူဟူ၍ လူနည်းစုသာ ရှိပြီး လေပြင်းမုန်တိုင်းဓားနည်းစနစ်၏ အခြေခံအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသူမှာ ပို၍ပင် ရှားပါးလှသည်။

ရွှီနင်၏ အခြေအနေမှာ ရှားပါးသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

“ပြင်ပလူ...” ထောင်ကျင်လုသည် မျက်လုံးကို ကစားရင်း ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ “မင်းက ဘယ်သူ့အိမ်ကလဲ”

“ကျွန်တော့် ယောက်ဖက ထောင်ယွင်ချွမ်း ပါ”

ရွှီနင်က အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်သည်။

“ထောင်ယွင်ချွမ်း...”

ထောင်ကျင်လု စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည်။ သူသည် ဤနာမည်ကိုလည်း ရင်းနှီးပုံ မရပေ။

ထောင်ကျင်လု ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။ “မင်းအသက် ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ၊ လှံသိုင်း ကျင့်တာလား၊ ဓားသိုင်း ကျင့်တာလား”

“၁၇ နှစ်ပါ၊ ကျွန်တော်က လေပြင်းမုန်တိုင်းဓားနည်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်ပါတယ်”

ရွှီနင်က အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်သည်။

“၁၇ နှစ်...”

ထောင်ကျင်လု၏ မျက်နှာထားမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။ “မဆိုးပါဘူး...”

သူသည် ရွှီနင်ကို လေပြင်းမုန်တိုင်းဓားချနည်းစနစ်၏ အခြေခံအဆင့်မှာသာ ရှိသေးသည်ဟု ထင်မှတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထောင်ရွာရှိ လူငယ်များသည် ၁၂ နှစ်သား အရွယ်ကတည်းက သိုင်းပညာကို စတင်လေ့ကျင့်ကြရာ ၁၇ နှစ်အရွယ်ရောက်မှ အခြေခံအဆင့်တွင် ရှိနေခြင်းမှာ ထူးခြားလှသည် မဟုတ်ပေ။

ထောင်ကျင်လုသည် သူ၏ စွမ်းရည်ကို အထင်လွဲနေမှန်း ရွှီနင် သိလိုက်သည်။

သို့သော် စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် ရွှီနင် ဆက်လက် ရှင်းပြမနေတော့ပေ။

ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းက အလွန်ကြွားဝါရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက်တွင် ထောင်ကျင်လုသည် မေးခွန်းမေးခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူက လက်ကာပြလိုက်ပြီး ပြောလေသည်။ “ကဲ... စကားပြောတာ တော်လောက်ပြီ၊ မင်းတို့ စောင့်နေတာလည်း ကြာပြီဆိုတော့ အခုပဲ အတွင်းအားပညာရပ်ကို သင်ပေးမယ်”

ထောင်ကျင်လု ထိုစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် လူလေးယောက်လုံး၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာကြသည်။

ထောင်ရဲ့လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ မြေးမဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ အဖိုးသည် အတွင်းအားပညာရပ်ကို သီးသန့် ကြိုတင်သင်ကြားပေးခြင်း မရှိခဲ့သောကြောင့် သူမသည်လည်း မျှော်လင့်ချက် ပြည့်ဝနေသည်။

သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အကြည့်များအောက်တွင် ထောင်ကျင်လုသည် ထရပ်လိုက်ပြီး ခန်းမဆောင် အနောက်ဘက်ရှိ အခန်းငယ်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ထောင်ကျင်လု ပြန်ထွက်လာသည်။

သူ့လက်ထဲတွင် စာအုပ်ငယ် အချို့နှင့် စာရွက်အချို့ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

“ဒါတွေက မင်းတို့ လိုချင်တောင့်တနေတဲ့ အတွင်းအားပညာရပ်တွေပဲ”

ထောင်ကျင်လုက ပြုံးရင်း စာအုပ်ငယ်များကို လူလေးယောက်အား ပေးလိုက်သည်။

ရွှီနင် ယူလိုက်ပြီး တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

စာလုံးသုံးလုံး။ မျက်နှာဖုံးပေါ်တွင် “နွေဦးလေပြေကျင့်စဉ်” ဟူသော စာလုံးများကို ရိုက်နှိပ်ထားသည်။

“ဒါက အတွင်းအားပညာရပ် ကိုး...”

ရွှီနင်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

သူသည် မျက်နှာဖုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး စာမျက်နှာအချို့ကို အမြန်ကြည့်လိုက်သည်။

နွေဦးလေပြေကျင့်စဉ် စာအုပ်ငယ်တွင် စာသားများနှင့် လူခန္ဓာကိုယ် ပုံများ ပါဝင်ပြီး ကျင့်စဉ်နည်းလမ်းမှာ အတော်လေး အသေးစိတ်ကျသည်။

ဤခေတ်ကာလတွင် သာမန်လူများ စာတတ်မြောက်ရန် ခက်ခဲသော်လည်း ထောင်ရွာသည် ရွာကြီးတစ်ရွာဖြစ်ပြီး ကလေးများသည် ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက စာစတင်သင်ကြားရသည်။

ရွှီနင်သည် ငယ်စဉ်က ထောင်ရွာတွင် မရှိခဲ့သော်လည်း ဤနေရာတွင် သုံးနှစ်ကြာ နေထိုင်ပြီးနောက် ကောယယ်ထံမှ အခြေခံများကို သင်ယူခဲ့သည်။

ကောယယ်သည် ရွှီနင်၏ ယခင်ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်အား အကူအညီများစွာ ပေးခဲ့သည်။

“ဘကြီး”

ထောင်ရဲ့သည် နွေဦးလေပြေကျင့်စဉ်ကို ပျော်ရွှင်စွာ လှန်လှောကြည့်ရှုနေသည်။ သူမ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားပုံရပြီး မေးလိုက်သည်။ “နွေဦးလေပြေကျင့်စဉ်ကို ရွာသားတွေဆီ လက်ဆင့်ကမ်းတဲ့ နည်းလမ်းက ဒီလိုပဲလား”

“အမြဲတမ်း ဒီလိုပါပဲ”

ထောင်ကျင်လုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထောင်ရဲ့ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။ “အတွင်းအားပညာရပ်က သိုင်းပညာရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်လို့ အဖိုးပြောတာကို သမီး မှတ်မိတယ်၊ တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က ဒီအတွင်းအားကျင့်စဉ် စာအုပ်ကို ရသွားပြီး တခြားသူတွေကို ဖွင့်ပြောလိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”

ရွှီနင်သည် သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို ကြားလိုက်ရပြီး ထောင်ရဲ့၏ စိုးရိမ်မှုမှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် သူ ဤစာအုပ်ကို ရရှိပြီးနောက် ထောင်ရွာပြင်ပရှိ အခြားသူများကို သင်ပေးချင်လျှင် မည်သူမျှ သူ့ကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထောင်ကျင်လုက ရယ်မောပြီး ရှင်းပြသည်။ “အတွင်းအားဆိုတာ သိုင်းပညာလမ်းစဉ် ဖြစ်ပေမဲ့ တန်ဖိုးကြီးတဲ့ အရင်းအမြစ်တော့ မဟုတ်ဘူး”

“ရွာအပြင်ဘက်မှာ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ချင်စိတ် ရှိသရွေ့ အတွင်းအားပညာရပ်ကို ရဖို့ လွယ်ကူတယ်၊ ခန်းယွင်ခရိုင်မှာဆိုရင် ငွေပေးပြီး ဝယ်လို့တောင် ရတယ်”

“အမ်...”

ထောင်ရဲ့ အံ့သြသွားပုံ ရသည်။

“ဒါပေမဲ့ အတွင်းအားကျင့်စဉ်တွေက အဲဒီလောက် ပေါများနေရင် ဘာလို့ ရွာက သမီးတို့ကို ကန့်သတ်ထားရတာလဲ၊ လေပြင်းမုန်တိုင်းဓားနည်းစနစ်ကို အခြေခံအဆင့် မရောက်မချင်း ဘာလို့ အတွင်းအားပညာရပ်နဲ့ ထိတွေ့ခွင့် မပေးတာလဲ”

ထောင်ရဲ့က ထပ်မေးလိုက်သည်။

ထောင်ကျင်လုက ပြန်ဖြေသည်။ “မင်းတို့ကို အတွင်းအားပညာရပ် ကြိုသင်ခွင့် မပေးတာက အင်အားနောက်လိုက်ရင်း လမ်းမှားရောက်သွားမှာ စိုးလို့ပဲ၊ ပြီးတော့ သိုင်းပညာ စလေ့ကျင့်သူတွေအတွက် အတွင်းအားပညာရပ်က ပြင်ပအားပညာရပ်လောက် လက်တွေ့မကျဘူး”

“သိုင်းအခြေခံမရှိတဲ့ လူသစ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ပြင်ပအားပညာရပ်ကို အခြေခံအဆင့်ရောက်အောင် လေ့ကျင့်တာက အတွင်းအားကျင့်တာထက် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ပိုတိုးတက်စေတယ်၊ အစောပိုင်းအဆင့်မှာ အတွင်းအားနဲ့ ပြင်ပအား ကြားက တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ကွာခြားချက်က နည်းပေမဲ့ နောက်ပိုင်းအဆင့်တွေကျရင် သိသာလာလိမ့်မယ်”

“ဒါ့အပြင် အတွင်းအားကျင့်ကြံရတာက ပြင်ပအားကျင့်တာထက် ပိုခက်ခဲတယ်၊ ပြင်ပအားပညာရပ်မှာတောင် အခြေခံအဆင့် မရောက်နိုင်တဲ့သူဆိုရင် သူ့ရဲ့ ပါရမီနဲ့ ဇွဲလုံ့လက အတွင်းအားလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းဖို့ မလုံလောက်ဘူး”

“ဒါကြောင့်ပဲ ရွာက မင်းတို့ကို ပြင်ပအား အရင်ကျင့်ခိုင်းပြီးမှ အတွင်းအားကို ကျင့်ခိုင်းရတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေပဲ”

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ထောင်ရဲ့က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထောင်ကျင်လု၏ စကားများက ထောင်ရဲ့၏ သံသယကို ရှင်းလင်းသွားစေခဲ့ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့ကို အတွင်းအားနှင့် ပြင်ပအား ကွာခြားချက်ကို နားလည်သွားစေသည်။

“တခြား မေးစရာ ရှိသေးလား”

ထောင်ကျင်လုသည် လူငယ်မျိုးဆက်သစ်များအပေါ် စိတ်ရှည်ပုံရသည်။

“ဘကြီး... ကျွန်တော့်မှာ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိသေးတယ်”

ယခုတစ်ကြိမ် စကားပြောလိုက်သူမှာ ထောင်ချင်းဖုန်း ဖြစ်သည်။

“မေးလေ”

ထောင်ကျင်လုက လက်ကာပြလိုက်သည်။

“အတွင်းအားပညာရပ် အမျိုးအစားတွေ အများကြီးရှိတယ်လို့ ကြားဖူးပါတယ်၊ ဥပမာ ကျွန်တော်တို့ ထောင်ရွာရဲ့ အတွင်းအားကျင့်စဉ်က နွေဦးလေပြေကျင့်စဉ် ဖြစ်ပြီး ဘေးက ဆုန့်ရွာရဲ့ အတွင်းအားကျင့်စဉ်ကတော့ လေမိုးကြိုးကျမ်းလို့ ကြားပါတယ်၊ ဘာကွာလို့လဲဟင်”

ထောင်ချင်းဖုန်း၏ နုနယ်သော မျက်နှာထက်တွင်လည်း စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပေါ်နေသည်။

“ကလေး... မင်းက တော်တော်များများ သိထားတာပဲ၊ ဆုန့်ရွာရဲ့ အတွင်းအားကျင့်စဉ်က လေမိုးကြိုးကျမ်း ဆိုတာတောင် သိနေပါလား”

ထောင်ကျင်လု ပြုံးလိုက်ပြီး ထောင်ချင်းဖုန်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ ရှင်းပြသည်။ “ဟုတ်တယ်... လောကမှာ အတွင်းအားပညာရပ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ အဲဒီပညာရပ်တွေရဲ့ အနှစ်သာရကတော့ သိုင်းပညာရဲ့ လူသားနယ်ပယ် ကိုးဆင့်ကို ထိုးဖောက်ကျော်ဖြတ်ဖို့ပဲ”

“ကျင့်စဉ်အမျိုးမျိုးရဲ့ ကွာခြားချက်က လူတစ်ယောက်ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အလားအလာကို လှုံ့ဆော်တဲ့ နည်းလမ်း မတူညီတာမှာ အဓိက သက်ရောက်မှု ရှိတယ်၊ ထောင်ရွာရဲ့ နွေဦးလေပြေကျင့်စဉ်က ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ အဆင့်တက်ခြင်း နည်းလမ်းတွေမှာ တည်ငြိမ်တယ်၊ ဒါကြောင့် ကျင့်ကြံသူကို အကာအကွယ် ပေးနိုင်တယ်၊ နွေဦးလေပြေကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံသူတွေက ကျင့်ကြံခြင်းကြောင့် ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာရတာမျိုး ရှားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အားနည်းချက်ကတော့ ကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဟုန် နှေးကွေးတာပဲ”

“ဆုန့်ရွာရဲ့ လေပြင်းမိုးကြိုးကျမ်းကျတော့ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အလားအလာကို လှုံ့ဆော်တဲ့နေရာမှာ ပိုပြီး ကြမ်းတမ်းပြင်းထန်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိတယ်၊ အဲဒါက သူတို့ကို ပိုမြန်မြန် ထိုးဖောက်နိုင်စေပေမဲ့ ကျင့်ကြံသူကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်ခြေလည်း ပိုများတယ်၊ မနှစ်က ဆုန့်ရွာက လူငယ်တစ်ယောက် အဆင့်တက်ဖို့ စိတ်လောပြီး အသက်ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်၊ နောက်ပိုင်းမှာ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့ တသက်လုံး ဒုက္ခိတ ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ်”

“ယေဘုယျ ပြောရရင်တော့ ကောင်းတဲ့ ကျင့်စဉ်၊ ဆိုးတဲ့ ကျင့်စဉ် ဆိုတာ မရှိပါဘူး၊ ကျင့်ကြံပုံ ကျင့်ကြံနည်းတွေ မတူကြရုံပါဘဲ၊ လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့ အတွင်းအားပညာရပ်တွေ အကုန်လုံးက စမ်းသပ်စစ်ဆေးပြီးသားတွေချည်းပဲ၊ ကျင့်စဉ်တွေရဲ့ အားသာချက် အားနည်းချက်တွေကို မင်းတို့ စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး၊ ဘယ်လို ကျင့်စဉ်ပဲ ဖြစ်ပါစေ... နယ်ပယ်အဆင့်တွေကို ထိုးဖောက်ပြီးသွားရင် ရရှိလာမယ့် အင်အားတွေက အတူတူလောက်ပါပဲ”

“အဲဒီလိုကိုး...”

ရွှီနင်သည် နောက်ဆုံးတွင် အတွင်းအားပညာရပ်၏ အနှစ်သာရကို နားလည်သွားခဲ့သည်။

ဤအရာသည် သူ၏ ယခင်ဘဝက ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်များနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသည်။ ပြုစုပျိုးထောင်ပုံ ကွဲပြားသော်လည်း အနှစ်သာရမှာ ကွာခြားမှု မရှိပေ။

“ဒါဆိုရင် နယ်ပယ်တူညီတဲ့ သိုင်းပညာရှင်အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ကြရင် ကွာခြားချက်က ဘယ်က လာတာလဲ”

ထောင်ချင်းဖုန်းက ဆက်မေးလိုက်သည်။

“အင်အားကို သက်ရောက်စေတဲ့ အချက်တွေ အများကြီး ရှိတယ်...” ထောင်ကျင်လုက ပြောလိုက်သည်။ “တချို့ သိုင်းပညာရှင်တွေက သူတို့ရဲ့ နယ်ပယ်ကို အခုမှ ဝင်ရောက်ကာစ ရှိသေးတယ်၊ တချို့က အထွတ်အထိပ် ရောက်နေပြီ၊ တချို့က တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ ရှိကြတယ်၊ တချို့ကတော့ ဘဝမှာ သက်တောင့်သက်သာ ကြီးပြင်းလာကြသူတွေ၊ တချို့က သာမန် ပြင်ပအားပညာရပ်ပဲ ရှိပေမဲ့ တချို့ကျတော့ အလယ်အလတ်အဆင့် ဒါမှမဟုတ် ပြီးပြည့်စုံတဲ့အဆင့် ရောက်နေတဲ့ ပြင်ပအားပညာရပ် အများအပြား ရှိကြတယ်... ဒါတွေက သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ အနိုင်အရှုံးကို ဆုံးဖြတ်ပေးတဲ့ အချက်တွေပဲ”

“အော်...”

ထောင်ချင်းဖုန်းက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘကြီး”

“မင်းတို့နှစ်ယောက်ရော... မေးစရာ ရှိသေးလား”

All Chapters