နန်ကုန်းမိသားစု၏ အကျပ်အတည်း
Vol. 17 Ch. 161
အုပ်စိုးသူအရှင်အမွေအနှစ်နှင့် ပတ်သက်သော အပေးအယူသည် နန်ကုန်းမိသားစု၏အဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင်များအကြား မကျေနပ်မှုများကို မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူတို့အားလုံးသည် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပြုံးရွှင်နေကြ၏။
"ငါတို့ နောက်ဆုံးတော့ ဒီအာလူးပူကြီးကို ရှင်းထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီ..."
အကြီးအကဲတစ်ဦးက ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဤကာလအတွင်း သူတို့သည် အမြဲတစေ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် နေထိုင်ခဲ့ရသည်။ အထူးသဖြင့် ပထမတန်းစား မိသားစုသုံးစု၏ ခေါင်းဆောင်များ အတူတကွ ရောက်လာချိန်တွင် သူတို့ကို ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။ သူတို့သည် အချိန်မရွေး မိသားစုတစ်စုလုံးကို ရှင်းလင်းသုတ်သင်ပစ်မည့် ဘေးဒုက္ခတစ်ခု ခံစားရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ကြ၏။
ယခုအချိန်၌ အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားကာဖရိုဖရဲဖြစ်မှုများ၏ မူရင်းဇစ်မြစ် ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။ ထိုမျှသာမက မိသားစုခေါင်းဆောင်သည် ဧကရာဇ်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုနှင့် ယင်သုံးပါးနယ်ပယ် ပန်းပုရုပ်များဖြင့်ပင် လဲလှယ်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့ အမွေအနှစ်များ လက်ဝယ်ရှိနေသဖြင့် နန်ကုန်းမိသားစုသည် အနာဂတ်တွင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ပြီး ပို၍သန်မာအားကောင်းမလာမည်ကို မည်သည်ကြောင့် စိုးရိမ်နေရအုံးမည်နည်း။
ပင်မခန်းမဆောင် အတွင်း၌ နန်ကုန်းမိသားစု၏ အဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင်များ အားလုံး စုဝေးရောက်ရှိနေကြသည်။ လူတိုင်းနီးပါး၏ မျက်နှာတွင် ပြင်းထန်သော ပျော်ရွှင်မှု ခံစားချက်များ ပေါ်လွင်နေသည်။ အုပ်စိုးသူအရှင် အမွေအနှစ်သည် သူတို့ မတပ်မက်နိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်ရန် ကံပါလာပြီးသား ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤ ဧကရာဇ်အဆင့် ကျင့်စဉ်မှာမူ သူတို့ အမှန်တကယ် ကျင့်ကြံနိုင်သော နည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
"မိသားစုခေါင်းဆောင်က ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားပါပေတယ်..."
"သခင်မလေးက စစ်မှန်တဲ့ သူရဲကောင်းမယ် တစ်ဦးပါပဲ... ယောကျာ်းသားတွေထက် မလျော့ဘူး..."
"သခင်မလေးသာ မရှိခဲ့ရင် နန်ကုန်းမိသားစု တစ်စုလုံး အဆုံးမဲ့တွင်းနက်ကြီးထဲကို ကျရောက်သွားလောက်ပြီ..."
လူများအားလုံးနီးပါးသည် နန်ကုန်းရှန်ထျန်း၏ အရည်အချင်းရှိသော ခေါင်းဆောင်မှုကို ချီးကျူးနေကြသည်။ ထို့ပြင် နန်ကုန်းရှောင်မန်၏ စွမ်းဆောင်ရည်များသည်လည်း ထူးခြားပြောင်မြောက်ပေ၏။
တတိယအကြီးအကဲ တစ်ဦးတည်းသာလျှင် သူ၏မျက်နှာပေါ်၌ အဆုံးမဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုများ ကျန်ရှိနေဆဲပင်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ် အဆက်မပြတ် တုန်ရီနေသည်။ အစောပိုင်းက ကျုံးချင် လာလည်စဉ်တွင် သူသည် နမူနာပြရန်အတွက် ကျုံးချင်ကို သတ်ပစ်လိုခဲ့သည်။ တစ်ဖက်လူသည် ဤမျှထိ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ တွေးထင်ထားခဲ့မိပေ။ ထိုလူသည် ဧကရာဇ်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ဤအတိုင်း ထုတ်ပေးခဲ့သည်။ သူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ယူလိုက်သော သစ်သားပန်းပုရုပ်က အမှန်အားဖြင့် ယင်သုံးပါးနယ်ပယ် ကျင့်ကြံဆင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
သူ မလှုပ်ရှားမိသည်မှာ ကံကောင်းသွားခဲ့ပေ၏။ ထိုသို့မဟုတ်လျှင် တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ချေမှုန်းရန်မှာ ထိုလူ ထုတ်ပြခဲ့တဲ့ ရေခဲတောင်အစွန်အဖျားလောက် စွမ်းအားဖြင့်ပင် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို သတ်ရသလောက်သာ ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
သေချာသည်မှာ သူ၏အတွေးသေးသေးမွှားမွှားလေးများကို တခြားလူများက သိပ်ဂရုမစိုက်ကြချေ။ လူများအားလုံးသည် သူတို့၏ခေါင်းပေါ်တွင် အုပ်မိုးနေသော တိမ်တိုက်မည်းကြီးများ လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားပြီဟုသာ ခံစားနေကြရသည်။ သူတို့၏အနာဂတ်သည် တောက်ပပြီး ချောမွေ့သော လမ်းခရီးတစ်ခုပင်။ လူတချို့ကဆိုလျှင် ကောင်းမွန်စွာ အောင်ပွဲခံရန်အတွက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော စားသောက်ပွဲကြီးတစ်ခုကို စတင် ၍ ပြင်ဆင်နေကြလေပြီ။
စားသောက်ပွဲ ပြင်ဆင်ပြီးစီးကာ လူများအားလုံး ခွက်ချင်းတိုက်၍ ဂုဏ်ပြုနေကြစဉ်မှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် မသိလိုက်မသိဘာသာဖြင့် နန်ကုန်းအိမ်တော်၏အထက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ဤသည်မှာ ညဥ့်အချိန်ပင်။
ဝမ်မိသားစု၏ဘိုးဘေး ဝမ်ချဲ့သည် လေဟာနယ်ထဲတွင် မျောလွင့်နေကာ အောက်ဘက်ရှိ ဆူညံပြီး သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော မြင်ကွင်းကိုကြည့်၍ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ရပ် ပေါ်လွင်လာသည်။
"သေခါနီးဖြစ်နေတာတောင် သောက်စားပျော်ပါးဖို့ စိတ်ကူးရှိသေးတာပဲ... မင်းတို့ကို မိုက်မဲတယ်လို့ ခေါ်ရမလား... မောက်မာတယ်လို့ ခေါ်ရမလားတောင် မသိတော့ဘူး..."
သူ၏ကိုယ်နေဟန်ထားသည် ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ်မှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား မောက်မာထောင်လွှားနေပြီး အောက်ဘက်ရှိလူများကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။ ဝမ်မိသားစုခေါင်းဆောင် ဝမ်တုန်းသည် နေ့ခင်းဘက်တွင် အုပ်စိုးသူအရှင် အမွေအနှစ်ကို တောင်းဆိုရန် ကြိုးပမ်းမှု မအောင်မြင်ခဲ့ပြီးနောက် သူ ချက်ချင်းပြန်လာပြီး သူ၏ဘိုးဘေးကို လှုပ်ရှားပေးရန် တိုက်ရိုက် တောင်းဆိုခဲ့ပေ၏။
သူတို့သည် ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျင့်ကြံဆင့်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ဖိနှိပ်ပြီး ထိုအမွေအနှစ်ကို အတင်းအဓမ္မ သိမ်းယူရန် စီစဉ်ထားကြသည်။ ဝမ်ချဲ့တွင် ဤအရာကို ငြင်းပယ်ရန် အကြောင်းပြချက် မရှိချေ။ ထိုကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားအဆင့် ပစ္စည်းမျိုးကို သူ မဆိုထားနှင့် လောကရှိ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များပင်လျှင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပေလိမ့်မည်။
သွေးနီရောင်အလင်းတန်းတစ်တန်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးနီရောင် အရိပ်တစ်ခုအလား ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်နက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ်အတွက် သီးသန့်ဖြစ်သော နယ်ပယ်တစ်ခုပင်။ နယ်ပယ်တစ်ခုသည် ကိုယ်ပိုင်လေဟာနယ်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းပြီး အတွင်းနှင့်အပြင် ဆက်သွယ်မှုများကို ဖြတ်တောက်ထားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ဤနယ်ပယ်အတွင်း၌ အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် မရင်ဆိုင်ရသရွေ့ ကောင်းကင်နက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ်အောက်ရှိ မည်သူမဆို အခြေခံအားဖြင့် အသတ်ခံရရုံသာရှိမည်ဟု ဆိုနိုင်ပေ၏။
ဝမ်ချဲ့၏နယ်ပယ် ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့် နန်ကုန်းအိမ်တော်၏မြေအောက်ရှိ အိပ်ဆောင်ခန်းတစ်ခုအတွင်း၌ ရှိနေသော သက်တော်ရှည် အကြီးအကဲသုံးဦးက သူတို့၏မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ကြသည်။
ဤလူသုံးဦးလုံးသည် မြေကမ္ဘာ နက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများပင်။ လူတစ်ဦးသည် မြေကမ္ဘာနက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့် တစ်ဦးက မြေကမ္ဘာနက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်နှင့် နောက်ဆုံးတစ်ဦးမှာ မြေကမ္ဘာနက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်တို့တွင် ရှိကြသည်။ ထိုလူသုံးဦးလုံးသည် နန်ကုန်းမိသားစု၏ ဘိုးဘေးများပင်။ သူတို့ကို နန်ကုန်းဘိုးဘေးသုံးဦးဟု လူသိများပြီး နန်ကုန်းမိသားစုကို တည်ငြိမ်စေသော အဓိကထောက်တိုင်ကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။
"ဒီအရှိန်အဝါက... ကောင်းကင်နက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ်ပဲ..."
နန်ကုန်းမိသားစုကို တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးနန်ကုန်းရွှမ်ဟန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
တခြားဘိုးဘေးတစ်ဦးဖြစ်သူ နန်ကုန်းရှန်သည်လည်း အလားတူ တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။
"အဲ့ဒါက ဝမ်မိသားစုက လူယုတ်မာ အဘိုးကြီးပဲ..."
တတိယဘိုးဘေး နန်ကုန်းဟုန်သည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်၏။
"တစ်ဖက်လူက မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လာတာ သေချာတယ်..."
ဘိုးဘေးသုံးဦး၏မျက်နှာအမူအယာများ မည်းမှောင်နေကြသည်။ နန်ကုန်းမိသားစုက အုပ်စိုးသူအရှင် အမွေအနှစ်ကို ရရှိထားကြောင်း သိရှိပြီးကတည်းက သူတို့သည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်း အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်နေခဲ့ကြသည်။ နန်ကုန်းမိသားစုအနေဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိစေရန်အတွက် တည်ထောင်သူဘိုးဘေး နန်ကုန်းရွှမ်ဟန်ကို ကောင်းကင်နက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်အောင် ကူညီပေးရန် သူတို့ မျှော်လင့်ထားကြသည်။
အကယ်၍ အဆင့်မတက်နိုင်လျှင်ပင် သူတို့သုံးဦးသည် ပါရမီသုံးပါး ပေါင်းစပ်ဝင်္ကပါတစ်ခုကို အထူးပြုလေ့ကျင့်နိုင်ပြီး နန်ကုန်းမိသားစုအတွက် နောက်ထပ်ဝှက်ဖဲတစ်ချပ်အား ထပ်မံ၍ ဖြည့်စွက်နိုင်ပေမည်။ စွမ်းအားကြီးမားသော ရန်သူများသည် နန်ကုန်းမိသားစု၏ရတနာကို တပ်မက်ပြီး လာရောက် လုယူကြလိမ့်မည်ဟု သူတို့ တွေးထင်ထားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် တစ်ဖက်လူက ဤမျှထိ လျှင်မြန်စွာ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝမျှော်လင့်မထားခဲ့မိပေ။ တစ်ဖက်လူ ရောက်လာသည်မှာ မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် သူတို့ အငိုက်မိသွားခဲ့သည်။
"သွားကြစို့..."
နန်ကုန်းရွှမ်ဟန်က အသံနက်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့် ဘိုးဘေးသုံးဦးသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ တိုက်ရိုက်ထွက်ခွာလာကြသည်။ ကောင်းကင်နက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် ထိပ်သီးကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် နန်ကုန်းမိသားစု၏ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်များ တားဆီးနိုင်မည့်အရာမျိုး လုံးလုံးလျားလျား မဟုတ်ချေ။ သူတို့သုံးဦး ပူးပေါင်းလိုက်လျှင်သာ တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမည်။ ဤ အရေးကြီးသော အချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ဘိုးဘေးသုံးဦးသည် ခြေတစ်လှမ်းမျှ နောက်မဆုတ်ကြဘဲ နန်ကုန်းမိသားစုနှင့်အတူ အတူတကွ တိုးတက်ရန်နှင့်ဆုတ်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြ၏။
"ဝုန်း..."
နန်ကုန်းမိသားစု၏ ဘိုးဘေးသုံးဦးသည် သူတို့၏တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖောက်ထွက်လာပြီး ပင်မခန်းမဆောင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိလာကြသည်။ နန်ကုန်းမိသားစု၏ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်များသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ချိန်၌ သူတို့အားလုံး အံ့အားတသင့် ရေရွတ်လိုက်ကြပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ ဦးညွှတ်အရိုအသေ ပြုလိုက်ကြသည်။
"နန်ကုန်းဘိုးဘေးသုံးဦးကို အရိုအသေပြုပါတယ်..."
ဤနေရာတွင် ခွက်များနှင့်ပန်းကန်များ ပြန့်ကျဲနေပြီး ရှားပါးသော စားကောင်းသောက်ဖွယ်အမျိုးမျိုးကို လူတိုင်း၏ရှေ့ရှိ စားပွဲများပေါ်တွင် စုပုံထားသည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် နန်ကုန်း ဘိုးဘေးသုံးဦးကို ဒေါသထွက်သွားစေပေ၏။ မဟာရန်သူတော်ကြီးတစ်ဦး ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဤအသုံးမကျသော မျိုးဆက်များသည် အတူပူးပေါင်း၍ ရန်သူကို ခုခံရန် မစဉ်းစားကြဘဲ ဤနေရာတွင် စားသောက်ပွဲ ကျင်းပနေကြသည်။
"ဘိုးဘေးတို့... တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာကနေ ထွက်လာကြပြီလား..."
ထိုအချိန်တွင် နန်ကုန်းရှန်ထျန်က ရှေ့သို့တက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဘိုးဘေးတို့က တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာကနေ ထွက်လာမယ်ဆိုရင် ဘာလို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ကြိုပြီးအသိမပေးခိုင်းတာလဲ... ကျွန်တော်တို့က သေသေချာချာ ကြိုဆိုလို့ ရတာပေါ့..."
ထိုစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ယမ်းအိုးတစ်လုံးကို မီးရှို့လိုက်သည့်အလား နန်ကုန်းဟုန်၏ဒေါသများ ချက်ချင်းပေါက်ကွဲသွားသည်။
"နန်ကုန်းရှန်ထျန်း... ငါက နန်ကုန်းမိသားစုကို မင်း စီမံခန့်ခွဲဖို့ အပ်ထားခဲ့တာ... မင်းက ဒီလိုမျိုး ဦးဆောင်နေတာလား... မဟာရန်သူတော်ကြီးတစ်ယောက် ရောက်နေတာတောင် မင်းက သတိမထားမိသေးဘဲနဲ့ လူတိုင်းကို ပျော်ပါးဖို့ ဦးဆောင်နေတယ်ပေါ့... ပြောစမ်း... ဒီလိုလူမျိုးက နန်ကုန်းမိသားစု တစ်စုလုံးကို ဦးဆောင်ဖို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အရည်အချင်း ပြည့်မီမှာလဲ..."
"ဘိုးဘေး... စိတ်လျှော့ပါ..."
နန်ကုန်းဟုန်သည် မိသားစုခေါင်းဆောင်ကို အထင်လွဲနေသည်ကို မြင်တွေ့ချိန်၌ လူများအားလုံး ချက်ချင်းစိုးရိမ်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုလိုက်ကြ၏။
"ဘိုးဘေး... မိသားစုခေါင်းဆောင်က ကျွန်တော်တို့ နန်ကုန်းမိသားစုကို အထွတ်အထိပ်ရောက်အောင် ဦးဆောင်မယ့်သူပါ... ကိစ္စတွေက ဘိုးဘေး ထင်သလို မဟုတ်ပါဘူး..."
"တော်ကြစမ်း..."
ထိုစကားများက နန်ကုန်းဘိုးဘေးသုံးဦးကို ပို၍ဒေါသထွက်သွားစေသည်။ သူတို့သည် လျှို့ဝှက်ခန်းထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်ပြီး ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ကြသည်။ ဤအသုံးမကျသော မျိုးဆက်များ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ အသတ်ခံရမည်ကို သူတို့ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အလျင်စလို ထွက်လာခဲ့ကြ၏။
ဤအသုံးမကျသော မျိုးဆက်များသည် ဤမျှထိ စိတ်ပျက်ဖွယ် ကောင်းနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားမိမည်နည်း။ သူတို့သည် အမှားများကို ပြုပြင်ရန် မကြိုးစားရုံသာမက အချက်အလက်များကို လိမ်လည်လှည့်ဖြားရန်ပင် ကြိုးစားနေကြသည်။ သူတို့မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့နေရသည့် အရာများသည် အတုအယောင် ဖြစ်နိုင်သလော...
"တော်ကြတော့...ရန်သူကြီးတစ်ယောက် ရောက်နေမှတော့ အခုအချိန်က ဆူပူကြိမ်းမောင်းနေရမယ့်အချိန် မဟုတ်ဘူး... တခြားသူတွေ ငါတို့က်ို လှောင်ပြောင်တာ မခံရစေနဲ့..."
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နန်ကုန်းရွှမ်ဟန်သည် လေဟာနယ်ရှိရာဘက်သို့ တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောဆိုသည်။
"ရန်သူကြီးတစ်ယောက်လား..."
နန်ကုန်းမိသားစု၏ အဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင်များသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ယုံကြည်ချက်များ ယခုအချိန်တွင် မကြုံစဖူး မြင့်တက်နေသည်။ ယင်သုံးပါးနယ်ပယ် ပန်းပုရုပ်ကိုးရုပ် ရှိနေသဖြင့် မည်သည့်ရန်သူကြီး ရှိနိုင်မည်နည်း။ နန်ကုန်းအိမ်တော်သို့ မည်သူက အတင့်ရဲပြီး လာဝံ့မည်နည်း။
ထိုအချိန်တွင် မိုးကောင်းကင်ယံအမြင့်၌ ရှိနေသော ဝမ်ချဲ့သည် နန်ကုန်းအိမ်တော်တစ်ခုလုံးကို သူ၏နယ်ပယ်ဖြင့် တိတ်တဆိတ် လွှမ်းခြုံထားပြီးဖြစ်သည်။ ဤနယ်ပယ်အတွင်း၌ ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ယနေ့ညတွင် နန်ကုန်းအိမ်တော်တစ်ခုလုံး ကျွမ်းထိုးမှောက်ခုံဖြစ်သွားလျှင်ပင် ပြင်ပမှ အာရုံစိုက်မှုများကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
အရာအားလုံး သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်ဟု ယုံကြည်နေသော ဝမ်ချဲ့သည် သူ၏ ပုံရိပ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်၏။ သူသည် လူများအားလုံး၏ရှေ့တွင် ဗြောင်ကျကျ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် လက်နောက်ပစ်ကာ မတ်တတ်ရပ်နေပြီး သူ၏မျက်လုံးများအတွင်း၌ အရေးမစိုက်သော အမူအယာတစ်ရပ် ထင်ဟပ်နေသည်။
"အုပ်စိုးသူအရှင် အမွေအနှစ်ကို ပေးလိုက်စမ်း..."
စွမ်းအားကြီးမားသော အရှိန်အဝါတစ်ရပ်သည် လူများအားလုံး၏စိတ်နှလုံးသားပေါ်သို့ တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ နန်ကုန်းမိသားစုဘိုးဘေးသုံးဦး၏စိတ်ထဲတွင် အချက်ပေးခေါင်းလောင်းသံများ ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟီးလာပေ၏။ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ဆဲလ်တစ်ခုစီတိုင်းက သတိပေးချက် ထုတ်ပြန်နေသည်။
အန္တရာယ်... အန္တရာယ်... အန္တရာယ်...