အခန်း (၆၁၉-၆၂၁)

အခန်း ၆၁၉ - သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ အခြေစိုက်စခန်း

“ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ... ဂိုဏ်းရဲ့ အရေးပေါ်ခေါင်းလောင်းသံတွေတောင် မြည်လာတယ်...”

“မသိဘူးလေ... အကြီးအကဲတွေက လူတိုင်းကို အတွင်းစည်းရင်ပြင်ကို သွားခိုင်းနေတယ်... သေချာပေါက် ကြီးမားတဲ့ကိစ္စတစ်ခု ကြေညာတော့မှာပဲ...”

ခေါင်းလောင်းသံ ငါးချက် မြည်ပြီးနောက် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် ဆူညံသံများ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ခဏအကြာတွင် အတွင်းစည်းရင်ပြင်၌ လူပင်လယ်ကြီးအလား စည်ကားနေခဲ့ပြီး တပည့်များသာမက သတင်းကြား၍ ရောက်လာကြသော အကြီးအကဲများပါ စုဝေးနေကြကာ သူတို့အားလုံး၏မျက်နှာတွင် သံသယများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

“ဝှစ်...”

လူတိုင်းက ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသလဲဆိုသည်ကို အချင်းချင်း ခန့်မှန်းနေကြစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ယံထက်မှ ပြင်းထန်လှသော လေတိုးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထူထပ်လှသော တိမ်တိုက်ကြီးမှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားတော့သည်။

ထို့နောက် ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်ယံထက်မှ လူရိပ်သုံးခုသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျံသန်းလာကြသည်။

ထိုသူသုံးဦးမှာ ခြေဖဝါးအောက်တွင် ရောင်စုံအလင်းတန်းများ ရှိနေခဲ့ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင်လည်း အလင်းတန်းများ ဝင်းလက်နေကာ သူတို့၏အရှိန်အဟုန်မှာ သမုဒ္ဒရာကြီးအလား ကျယ်ပြောလှပေသည်။ သူတို့မှာ ပုံမှန်အားဖြင့် လူမြင်ကွင်းသို့ ထွက်လေ့မရှိသော အတွင်းစည်းအဓိကအကြီးအကဲများ ဖြစ်ကြသည်။

အဓိကအကြီးအကဲ သုံးဦး ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် အတွင်းစည်းရင်ပြင်တစ်ခုလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်များ ဖြူဖွေးနေသော အဓိကအကြီးအကဲတစ်ဦးက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်။

“နက်မှောင်တောင်တန်းမှာ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက အကြွင်းအကျန်တွေ ပုန်းအောင်းနေတယ်ဆိုတာ မင်းတို့အားလုံး သိကြမှာပါ... အခုလေးတင် ရရှိတဲ့ သတင်းအရတော့ နက်မှောင်တောင်တန်းထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှာတွေ့သွားပြီ...”

“ဘာ... သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကို ရှာတွေ့သွားပြီလား...”

ဤသတင်း ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တပည့်များနှင့် အကြီးအကဲများအားလုံးမှာ အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်ကုန်ကြတော့သည်။

ဤသည်က တကယ်ကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားစရာ ကောင်းလှသော ဖြစ်ရပ်ကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။ ဂိုဏ်း၏ အရေးပေါ်ခေါင်းလောင်းကို ဘာကြောင့် တီးခတ်ခဲ့သလဲဆိုသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။ တပည့်အချို့မှာမူ မည်သူက သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ အခြေစိုက်စခန်းကို ရှာတွေ့ခဲ့သလဲဆိုသည်ကို ခန့်မှန်းနေကြပြီး အားကျနေကြတော့သည်။

သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ အခြေစိုက်စခန်းကို ဦးဦးဖျားဖျား ရှာတွေ့သူသည် အလွန်ပင် များပြားလှသော ဆုလာဘ်များကို ရရှိမှာဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်း၏အမှတ်များတင် အမှတ်ပေါင်း ၃၀၀၀ တိတိ ရရှိမှာ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

အမှတ်များတင်မကဘဲ မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ဆေးလုံး နှစ်လုံးနှင့် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်မြေဖြစ်သော မြေကွဲမီးလျှံတောင်ကြားတွင် သွားရောက်ကျင့်ကြံခွင့် တစ်ကြိမ်ကိုပါ ရရှိမှာ ဖြစ်ပေသည်။

မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ဆေးလုံးဆိုသည်မှာ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် သန်မာသူများကို စတုတ္ထနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန် ကူညီပေးနိုင်သော ရတနာဆေးလုံးဖြစ်ပြီး ဆေးလုံးတစ်လုံးချင်းစီမှာ အလွန်ပင် တန်ဖိုးကြီးမားလှပေသည်။

လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်မြေဖြစ်သော မြေကွဲမီးလျှံတောင်ကြားမှာမူ ကျင့်ကြံမှုအာနိသင်မှာ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ရေကန်နှင့် လော့ရှာဂိုဏ်း၏ ရောင်စဉ်ခုနစ်သွယ်စမ်းရေကန်တို့ထက်ပင် သာလွန်သဖြင့် ဤအခွင့်အရေးမှာ ပို၍ပင် ရှားပါးလှပေသည်။

ဤဆုလာဘ်များ အားလုံးကို ပေါင်းလိုက်လျှင် စတုတ္ထနယ်ပယ်ရှိ မဟာသန်မာသူများပင်လျှင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားမှာ သေချာလှပေသည်။

လူတိုင်း ဆွေးနွေးနေကြသည်ကို ခဏမျှ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် စကားပြောနေသော အဓိကအကြီးအကဲသည် လက်ဝါးကို အသာအယာ ဖိနှိပ်လိုက်ရာ မမြင်ရသော ဖိအားတစ်ခုမှာ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကို သွားရောက်တိုက်ခိုက်ကြရလိမ့်မယ်... ဂိုဏ်းကို စောင့်ကြပ်ရမယ့်သူတွေကလွဲရင် ကျန်တဲ့သူတွေအားလုံး နက်မှောင်တောင်တန်းကို သွားပြီး သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဝင်တွေကို သတ်ဖြတ်နိုင်တယ်... သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဝင် တစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်တိုင်း သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်အလိုက် ဂိုဏ်းရဲ့အမှတ်တွေကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ရရှိမှာ ဖြစ်တယ်... ဒါက ရှားပါးလှတဲ့ လေ့ကျင့်မှု အခွင့်အရေးတစ်ခုမို့လို့ မင်းတို့တွေ အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ထားကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်...”

ဘေးနားရှိ အမျိုးသမီးအဓိကအကြီးအကဲတစ်ဦးက ဆိုလိုက်သည်။

“သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဝင်တွေက လူသတ်ရတာကို ဝါသနာပါကြသလို ထူးဆန်းလှတဲ့ နည်းလမ်းတွေလည်း အများကြီး ရှိကြတယ်... ဒီခရီးက သေချာပေါက် အလွန်အန္တရာယ်များမှာ ဖြစ်တဲ့အတွက် မင်းတို့တွေ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားကြဖို့ လိုအပ်တယ်... ဒါပေမဲ့...”

အမျိုးသမီးအကြီးအကဲ၏ အကြည့်မှာ ထက်မြက်လှပေသည်။

“ကျင့်ကြံမှုလမ်းစဉ်ဆိုတာ ဆူးခင်းလမ်းမှာ လှေကို ဆန်တက်နေရသလိုပဲ... သေခြင်းရှင်ခြင်းကြားမှာ လေ့ကျင့်မှသာ အလားအလာတွေကို ဖော်ထုတ်နိုင်ပြီး အောင်မြင်မှုတွေ ရရှိနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်... သွားမလား၊ မသွားဘူးလားဆိုတာကိုတော့ မင်းတို့ဘာသာ ဆုံးဖြတ်ကြတော့...”

စကားပြောပြီးနောက် အဓိကအကြီးအကဲ သုံးဦးမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျံတက်သွားကြပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“သွားမလား...”

အဓိကအကြီးအကဲ သုံးဦး ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် လူတိုင်းမှာ ချက်ချင်း ဆွေးနွေးကြတော့သည်။

“နေပါဦး... သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဝင်တွေက ဘယ်လောက်အထိ ရက်စက်သလဲဆိုတာ မင်းတို့ မကြားဖူးဘူးလား... သူတို့က လူသတ်ရတာကို မျက်တောင်မခတ်တဲ့ သွေးဆာနေတဲ့ မိစ္ဆာတွေလေ... အဲဒီလူတွေကို သတ်ဖို့ဆိုတာ ဘယ်လောက်တောင် ခက်ခဲမလဲ... သူတို့လက်ထဲ ရောက်သွားရင်တော့ အသက်ရှင်ရမလား၊ သေရမလား မသိရတော့ဘဲ အနှစ်သာရသွေးတွေကို အစုပ်ခံရပြီး သွေးဆေးလုံးအဖြစ် အလုပ်ခံရလိမ့်မယ်... သေချင်လည်း သေလို့မရ၊ ရှင်ချင်လည်း ရှင်လို့မရတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်...”

“ဟွန့်... ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ... ဒီတစ်ခါ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုမှာ ဂိုဏ်းကြီးတွေအားလုံးက လူလွှတ်မှာ သေချာတယ်... သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြွင်းအကျန် အနည်းငယ်လောက်က ဘာများ လုပ်နိုင်မှာလဲ... သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဝင် တစ်ယောက်ကို သတ်ရုံနဲ့တင် ဂိုဏ်းရဲ့အမှတ်တွေ အများကြီး ရမှာဆိုတော့ ပုံမှန်တာဝန်တွေ ထမ်းဆောင်တာထက် အများကြီး ပိုပြီး တွက်ခြေကိုက်တာပေါ့...”

“ဂိုဏ်းရဲ့အမှတ်တွေက ဒုတိယပဲ... သတင်းတွေအရဆိုရင် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းမှာ လျှို့ဝှက်ဆေးလုံးတွေ အများကြီး ရှိကြတယ်... အာနိသင်က သာမန်မဟုတ်သလို အချို့ဆေးလုံးတွေက မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ဆေးလုံး ထက်တောင် သာလွန်သေးတယ်... အကယ်၍ တစ်လုံး ဒါမှမဟုတ် နှစ်လုံးလောက် ရခဲ့မယ်ဆိုရင် နောင်မှာ စတုတ္ထနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းဖို့ မျှော်လင့်ချက်တွေ အများကြီး ရှိလာမှာပေါ့...”

“မှန်တယ်... စွန့်စားမှ ဆုလာဘ် ရမှာပေါ့... သွားကြမယ်...”

သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီး အတွင်းစည်းတပည့် ဖြစ်လာနိုင်သူများမှာ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသူများ ဖြစ်ကြပေသည်။

ဂိုဏ်းမှာ နေရစ်ခဲ့ရန် ဆုံးဖြတ်သူ အနည်းငယ်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော အတွင်းစည်းတပည့်များအားလုံးမှာ သုံးဦးတစ်စု၊ ငါးဦးတစ်စုဖြင့် အုပ်စုဖွဲ့ကာ နက်မှောင်တောင်တန်းသို့ သွားရောက်ရန် စတင်ဆွေးနွေးကြတော့သည်။

ယွမ်ချွမ်မြို့...

ယွမ်ချွမ်မြို့သည် နက်မှောင်တောင်တန်းနှင့် မိုင်တစ်ရာကျော်ခန့် ကွာဝေးပြီး လူဦးရေ သန်းနှင့်ချီရှိသော မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့ ဖြစ်၏။

သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ အခြေစိုက်စခန်း ရှာတွေ့သွားသည့် သတင်းကြောင့် ယွမ်ချွမ်မြို့မှာ ပုံမှန်ထက် ပိုမို၍ စည်ကားနေခဲ့ပြီး လမ်းပေါ်တွင် ဓားကိုယ်စီ ဆောင်ထားကြသော သိုင်းလောကသားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ သန်မာသူများစွာလည်း စုဝေးနေကြတော့သည်။

ယွမ်လန်စားသောက်ဆိုင်မှာ ယွမ်ချွမ်မြို့၏ အဆင့်မြင့်ဆုံး စားသောက်ဆိုင်များအနက် တစ်ခုဖြစ်ပြီး ငါးထပ် ရှိပေသည်။ နံရံများပေါ်တွင် အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်းများကပ်ထားသဖြင့် အလွန်ပင် ခန့်ညားလှပေသည်။

ယွမ်လန်စားသောက်ဆိုင်၏ ငါးထပ်မြောက်တွင် ထူးခြားလှသော အရှိန်အဝါများ ရှိနေကြသည့် သိုင်းလောကသားများနှင့် ဂိုဏ်းတပည့်များမှာ ထိုင်နေကြပြီး အရက်သောက်ကာ စကားပြောနေကြတော့သည်။ သူတို့၏ပြောဆိုချက်များမှာ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ အခြေစိုက်စခန်း ရှာတွေ့သွားသည့် ကိစ္စပင် ဖြစ်၏။

“ဒီတစ်ခါ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းကို ဝိုင်းတိုက်တဲ့နေရာမှာ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းတင်မကဘဲ တော်ဝင်မိသားစုနဲ့ တခြားဂိုဏ်းတွေအားလုံးလည်း ပါဝင်နေကြတာဆိုတော့ နက်မှောင်တောင်တန်းမှာ ပုန်းနေတဲ့ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေကို တစ်ခါတည်း အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းချင်ပုံရတယ်...”

“အဲဒီလောက် ဘယ်လွယ်ပါ့မလဲ... သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက တစ်ချိန်တုန်းက ယွမ်လန်နယ်မြေအုပ်စုကို အုပ်စိုးခဲ့တဲ့ အရှင်သခင်အဆင့်ရှိတဲ့ အင်အားစုကြီးလေ... အခု တစ်ကျော့ပြန်လာတာဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က မသေးလှဘူး... ဒီတိုက်ပွဲကတော့ သေချာပေါက် သွေးချောင်းစီးမယ့် တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်လာမှာပဲ...”

လူတိုင်းမှာ ဤတိုက်ပွဲအတွက် စိုးရိမ်နေကြတော့သည်။

ရှေးယခင်က သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ ထိတ်လန့်စရာကောင်းမှုများကို မည်သူက မသိဘဲ ရှိပါမည်နည်း။ သန်မာသူကြီးများစွာ၏ စိတ်ထဲတွင် ယခုထက်တိုင် ဖျောက်ဖျက်၍မရသော အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခု ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။

ထိုသို့ တိတ်ဆိတ်နေစဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က မည်သူက အခြေစိုက်စခန်းကို ဦးဦးဖျားဖျား ရှာတွေ့ခဲ့သလဲဆိုသည်ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ငါ အတည်ပြုနိုင်တဲ့ သတင်း ရထားတယ်... ဒီတစ်ခါ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကို ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့သူက ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ထိပ်သီးမျိုးဆက်တပည့် ၁၀ ဦးထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင် ပဲ...”

စကားပြောလိုက်သူမှာ အင်္ကျီခပ်နွမ်းနွမ်း ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံဆင့်မှာ မဆိုးလှဘဲ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အလယ်အလတ်ဆင့်တွင် ရှိနေကာ ဤပတ်ဝန်းကျင်တွင် အတော်လေး နာမည်ကျော်သူ ဖြစ်၏။

“အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင် လား... ဒါဆိုရင်တော့ မဆန်းပါဘူး... သူက တော်ဝင်မိသားစုတင်မကဘဲ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ မင်းသားတန်းနဲ့ တော်ဝင်မြို့တော် ချီမိသားစုရဲ့ ထောက်ခံမှုတွေ ရထားတာဆိုတော့ လူအင်အား အများကြီးကို စေခိုင်းနိုင်မှာပေါ့...”

“ဒါပေမဲ့ အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင်က ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်လေ... လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းနဲ့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းက ရန်ဘက်တွေ မဟုတ်ဘူးလား... လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းက သူ့ကို မြေကွဲမီးလျှံတောင်ကြားမှာ ကျင့်ကြံခွင့် ပေးပါ့မလား...”

“ဒီလောက် လူအများရှေ့မှာကတိပေးထားတာဆိုတော့ ဘယ်လိုလုပ် နောက်ဆုတ်လို့ ရပါ့မလဲ... လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းကလည်း ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းထဲက တစ်ခုပဲလေ... ဒီလောက် ဂုဏ်သိက္ခာတော့ ရှိမှာပေါ့... မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ဆေးလုံး နှစ်လုံးရယ်၊ မြေကွဲမီးလျှံတောင်ကြားမှာ ကျင့်ကြံခွင့်ရယ်ဆိုတော့ ဒီအဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင်က စတုတ္ထနယ်ပယ်ကို တစ်ဟုန်ထိုး တက်လှမ်းပြီး မဟာသန်မာသူ ဖြစ်လာမှာ သေချာသလောက်ပဲ...”

လူတိုင်း၏လေသံတွင် အားကျမှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ မဟာသန်မာသူ ဖြစ်လာခြင်းမှာ ဤနေရာရှိ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် သန်မာသူများအတွက် တစ်သက်တာ ရည်မှန်းချက် ဖြစ်သည်မဟုတ်ပါလော။

သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ဆိုသည်မှာ ကျင့်ကြံမှုလမ်းစဉ်၏ တံခါးဝသို့ ခြေတစ်ဖက် လှမ်းထားရုံသာ ရှိသေးပြီး မဟာသန်မာသူ ဖြစ်လာကာ မိုးမြေအရှိန်အဟုန်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှသာ တကယ့် သန်မာသူအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်မှာ ဖြစ်ပေသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို မျက်နှာလေးထောင့်ကျကျရှိသော သိုင်းလောကသားတစ်ဦးက ဆိုလိုက်သည်။

“ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း အကြောင်း ပြောရရင် ငါ စောစောကပဲ ထူးဆန်းတဲ့ကိစ္စတစ်ခု ကြားခဲ့တယ်... ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က သုံးဂိုဏ်းသိုင်းပြိုင်ပွဲ ရဲ့ ပထမဆုရသူ လော့ချန်က ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်တုန်းက ဖုချန်လိကို အနိုင်ယူပြီး ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းစည်း ထိပ်သီးမျိုးဆက်တပည့် ၁၀ ဦးထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်သွားတယ်တဲ့...”

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် မျက်နှာလေးထောင့်ကျကျရှိသူက အရက်ကို ခွက်ခနဲ မော့သောက်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါယမ်းလျက် ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဟဲဟဲ... ဒီသတင်းကို ဘယ်သူက လွှင့်လိုက်လဲတော့ မသိဘူး... လော့ချန်က ကြယ်တစ်ပွင့်တောင် မရှိတဲ့ အသုံးမကျတဲ့သိုင်းဝိညာဉ် ကို နိုးကြားထားတဲ့သူလေ... တစ်နှစ်အတွင်းမှာ ထိပ်သီးမျိုးဆက်တပည့် ဖြစ်လာတယ်ဆိုတာကတော့ တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် အတော်လေး ရယ်စရာကောင်းလှတယ်...”

သူ့စကားအဆုံးတွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း၏မျက်နှာမှာ ထူးဆန်းသွားတော့သည်။

တစ်ယောက်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်။

“ဟောင်သုံး... မင်းက သတင်းအတော်လေး နောက်ကျနေတာပဲ... ဒီကိစ္စက တစ်နယ်လုံးမှာ ဟိုးဟိုးကျော်နေပြီလေ... ဘယ်လိုလုပ် အလိမ်အညာ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

ဤစကားကြောင့် လူတိုင်းမှာ လော့ချန်နှင့် ပတ်သက်သည့် မကြာသေးမီက သတင်းများကို အုတ်အော်သောင်းနင်း ဆွေးနွေးကြတော့သည်။ လင်းရှာမြို့တွင် ပါရမီရှင်လူငယ်များစွာကို ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပုံ၊ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း အတွင်းစည်းရင်ပြင်တွင် မင်းသားတန်းသန်မာသူများကို ချေမှုန်းခဲ့ပုံနှင့် ဓားနှစ်ချက်တည်းဖြင့် ထိပ်သီးမျိုးဆက်တပည့် ဖုချန်လိ ကို အနိုင်ယူခဲ့ပုံများကို ပြောဆိုနေကြတော့သည်။

ဤဖြစ်ရပ်များကို ကြားရသည့်အခါ မျက်နှာလေးထောင့်ကျကျရှိသော အမျိုးသားမှာ တံတွေးပင် မနည်း မြိုချလိုက်ရပြီး မှင်တက်မိစွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“၉၀ ရာနှုန်းသောဓားဆန္ဒအစပျိုးအဆင့်... ဓားနှစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖုချန်လိကို အနိုင်ယူခဲ့တာလား... ဒါ... နောက်နေတာ မဟုတ်လား...”

လူတိုင်းက သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ကြသည်။

သူတို့လည်း ဤသတင်းကို စတင်ကြားရစဉ်က ဤကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။

တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါနဲ့ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ဟွာကျင်းယန် ကော ဘယ်လိုနေလဲ မသိဘူး... ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ် လော့ချန် ကို ရှုံးနိမ့်ပြီးကတည်းက သူက ပျောက်ကွယ်သွားတာ ဘာသတင်းမှ မကြားရတော့ဘူး... သူနဲ့ လော့ချန် တို့ရဲ့ တစ်နှစ်ပြည့် ချိန်းဆိုချက်ကလည်း ရက်စေ့တော့မယ် မဟုတ်လား...”

“ရက်စေ့တော့ကော ဘာဖြစ်မှာလဲ... လော့ချန်ရဲ့ လက်ရှိအစွမ်းနဲ့ဆိုရင် သူက လူမြင်ကွင်းကို ထွက်လာရဲပါဦးမလား...”

“ဟူး... ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ... စိတ်ဝိညာဉ်သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားတဲ့ ပါရမီရှင်ကြီးက အသုံးမကျတဲ့သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားတဲ့ လော့ချန်ရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကို ခံလိုက်ရလိမ့်မယ်လို့... တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ...”

လူတိုင်းမှာ ပို၍ ပြောဆိုလေလေ၊ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာလေလေ ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်မှာပင်...

“ဘုန်း...”

ပြတင်းပေါက်နားက စားပွဲတစ်ခုတွင် ထိုင်နေသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံခြုံထားသည့် လူငယ်တစ်ဦး၏ လက်ထဲက လက်ဖက်ရည်ခွက်မှာ ပြင်းထန်စွာ ကွဲအက်သွားခဲ့ပြီး ကွဲအက်သွားသော အပိုင်းအစများနှင့် လက်ဖက်ရည်များမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူရှိန်ကြောင့် တစ်ခဏချင်းမှာပင် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

အခန်း ၆၁၉ ပြီးပါပြီ။

အခန်း ၆၂၀ - ဟွာကျင်းယန်၏ ဘေးဒုက္ခနှင့် အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင်

“ဝူး...”

လူငယ်သည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ညှစ်ခြေလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။

စားသောက်ဆိုင် ငါးထပ်မြောက်ရှိ လူတိုင်းမှာ ၎င်းကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အကြည့်အားလုံးမှာ ထိုလူငယ်ထံသို့ ကျရောက်သွားကြသည်။

လူငယ်သည် သူ၏ဦးထုပ်ကို အတော်လေး နှိမ့်ထားသဖြင့် မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရသော်လည်း သူ၏ ထောင်ထောင်မောင်းမောင်းရှိလှသော ကိုယ်ဟန်မှာ လူတိုင်းကို ဖိအားတစ်ခု ပေးနေတော့သည်။

“သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၇ သန်မာသူတစ်ယောက်ပါလား...”

သိုင်းလောကသားတစ်ဦးက ထိုလူငယ်၏ကျင့်ကြံဆင့်ကို သိရှိသွားပြီး အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုသူ၏အသက်မှာ ၂၀ ပင် မပြည့်သေးဘဲ ဤမျှငယ်ရွယ်သည့်အရွယ်နှင့် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၇ သန်မာသူ ဖြစ်နေခြင်းမှာ တာယွဲ့မင်းဆက်တစ်ခုလုံးတွင် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်မှာ သေချာလှပေသည်။

“သွားကြစို့...”

ထိုလူငယ်နှင့် တစ်ဝိုင်းတည်းတွင် ဆိတ်မုတ်ဆိတ်နှင့် ခရမ်းရောင်မီးလျှံရွှေတိမ်တိုက်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦး ရှိနေသည်။

ထိုအဘိုးအို၏ခန္ဓာကိုယ်မှ မည်သည့်အရှိန်အဝါမျှ ထွက်ပေါ်နေခြင်း မရှိသော်လည်း သူ၏မျက်ဝန်းထဲမှ အလင်းတန်းများမှာမူ လျှပ်စီးတန်းများအလား ရှိနေတော့သည်။ သူသည် လူငယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မည်သည့်အမူအရာမျှ မပြဘဲ စားသောက်ဆိုင်ပြင်ပသို့ လမ်းလျှောက်ထွက်သွားတော့သည်။

“ဘုန်း...”

လူငယ်သည် စားပွဲပေါ်သို့ ရွှေလက်မှတ်တစ်ရွက်ကို ချထားခဲ့ပြီးနောက် ထရပ်ကာ အဘိုးအိုနောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားတော့သည်။

သိုင်းလောကသားတစ်ဦးသည် လူငယ်၏လက်စွပ်နေရာရှိ မီးလျှံတိမ်ပုံအမှတ်အသားကို မထင်မှတ်ဘဲ မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ထိတ်လန့်သွားကာ တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်။

“သူက လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်ပဲ... အရှိန်အဝါက တကယ်ကို ပြင်းထန်တာပဲ...”

မုတ်ဆိတ်ဖြူနှင့် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့်မြင့်သန်မာသူတစ်ဦးက အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်။

“မင်းတို့ ကံကောင်းလို့ အသက်မသေတာပဲ... အဲဒီအဘိုးကြီးက လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ မဟာအကြီးအကဲ တုန်းယွဲ့ပဲ... မထင်မှတ်ထားတဲ့ ကိစ္စမရှိရင် အဲဒီလူငယ်က သူရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့် ဖြစ်မှာပဲ... ဆိုလိုတာက မင်းတို့ စောစောက လော့ချန် နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြောနေကြတဲ့ ဟွာကျင်းယန် ပေါ့...”

“လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း ရဲ့ မဟာအကြီးအကဲ တုန်းယွဲ့လား... မဖြစ်နိုင်တာ...”

“ဟွာကျင်းယန်လား... သူပဲကိုး...”

“တစ်နှစ်တောင် မပြည့်သေးဘူး... ဟွာကျင်းယန်က သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၇ သန်မာသူ ဖြစ်နေပြီလား... ဒါက တကယ်ကို မြန်လွန်းတယ်...”

“လော့ချန်တောင် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၈ အထွတ်အထိပ် သန်မာသူ ဖြစ်နေတာဆိုတော့ ဟွာကျင်းယန် အဆင့် ၇ ကို ချိုးဖျက်နိုင်တာကလည်း ဘာမှ ထူးဆန်းတာ မဟုတ်ပါဘူး... မမေ့ပါနဲ့... ဟွာကျင်းယန် နိုးကြားထားတာက ကြယ်ဆယ်ပွင့် စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်သိုင်းဝိညာဉ်လေ... ပြီးတော့ တုန်းယွဲ့လိုမျိုး သန်မာသူကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်ပေးထားတာဆိုတော့ မြန်မြန်ချိုးဖျက်နိုင်တာ မဆန်းပါဘူး...”

“တောက်... သူတို့တွေ ဘာလို့ ဒီမြို့ငယ်လေးကို ရောက်လာတာလဲ မသိဘူး...”

လူတိုင်းမှာ အဆက်မပြတ် အံ့အားသင့်နေကြတော့သည်။

အထူးသဖြင့် စောစောက ဟွာကျင်းယန် အကြောင်းကို ဆွေးနွေးနေကြသူများမှာမူ ယခုအခါ သေမင်းတံခါးဝသို့ တစ်ခေါက် ရောက်သွားခဲ့သကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး ထိတ်လန့်နေကြတော့သည်။

---

တိမ်တိုက်များအထက်တွင်...

အနက်ဝတ်လူငယ်နှင့် အဘိုးအိုတို့မှာ ဘေးချင်းယှဉ်ကာ ပျံသန်းနေကြသည်။

လူငယ်သည် သူ၏ဦးထုပ်ကို ချွတ်လိုက်ရာ ဟွာကျင်းယန်ပင် ဖြစ်၏။ သူ၏ခန့်ညားလှသော ဘယ်ဘက်ပါးပြင်ပေါ်တွင် ယခုအခါ မီးလျှံပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည့် အနီရောင်အမာရွတ်တစ်ခု ရှိနေတော့သည်။

“သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၈ အထွတ်အထိပ်... ၉၀ ရာနှုန်းသောဓားဆန္ဒအစပျိုးအဆင့်... ထိပ်သီးမျိုးဆက်တပည့်... တောက်... အဲဒီကောင်က ဘယ်လိုများ ကျင့်ကြံခဲ့တာလဲ... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မြန်နေရတာလဲ...”

ဟွာကျင်းယန်သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားခဲ့ပြီး အသက်ရှူသံများမှာလည်း ပြင်းထန်နေကာ သူ၏စိတ်အစုံမှာလည်း များစွာ လှုပ်ရှားနေသဖြင့် မျက်နှာမှာပင် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေတော့သည်။

လော့ချန်ကို အနိုင်ယူရန်အတွက် သူသည် မီးသင်္ချိုင်းတွင်း၌ အပြင်းအထန် ပိတ်ဆို့ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး အန္တရာယ်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထူးခြားလှသော မီးလျှံများကို ဝါးမျိုခဲ့ရသည်။ အကြိမ်ပေါင်းများစွာပင် အသက်ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရပြီး ပါးပြင်ပေါ်ရှိ အမာရွတ်မှာလည်း ထူးခြားလှသော မီးလျှံတစ်ခုကို ဝါးမျိုရန် ကြိုးစားစဉ်က တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ရရှိခဲ့သော အမာရွတ်ပင် ဖြစ်၏။

ကြိုးစားမှုသည် အလဟဿ မဖြစ်ခဲ့ဘဲ အပြင်းအထန် ကျင့်ကြံခဲ့မှုကြောင့် ဟွာကျင်းယန်သည် နောက်ဆုံးတွင် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့်မြင့်ပိုင်းသို့ တစ်ဟုန်ထိုး တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ ကျင့်စဉ်များနှင့် အတတ်ပညာများမှာလည်း များစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပေသည်။

ဟွာကျင်းယန်သည် မိမိ၏လက်ရှိအစွမ်းနှင့်ဆိုလျှင် လော့ချန်ကို အနိုင်ယူရန်မှာ လက်တစ်ဖက်တည်းနှင့်ပင် လုံလောက်သည်ဟု ယုံကြည်နေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် လော့ချန်နှင့် ချိန်းဆိုထားသော တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲရန်နှင့် ယခင်က အရှက်ရခဲ့မှုများကို ပြန်လည် ဆေးကြောရန် တာယွဲ့မင်းဆက်သို့ အလျင်အမြန် ပြန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ယွမ်ချွမ်မြို့ကို ဖြတ်သန်းစဉ် ခဏမျှ အနားယူခဲ့သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ ဤမျှ တုန်လှုပ်စရာကောင်းသော သတင်းများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ပင် ရှိနေတော့သည်။

ဟွာကျင်းယန်သည် အသုံးမကျသည့်သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားသော အသုံးမကျသူ တစ်ဦးက ဘာကြောင့် သူ့ထက်ပင် ပို၍ မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်နေရသလဲဆိုသည်ကို မည်သို့မျှ မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ရှိနေတော့သည်။

“သတင်းတွေအရဆိုရင် ဒီကောင်ရဲ့ နောက်ခံက အလယ်ပိုင်းဒေသရဲ့ ရှေးဟောင်းမိသားစုဖြစ်တဲ့ ကျိမိသားစုနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်တဲ့... သူ့မှာ ထူးခြားလှတဲ့ အခွင့်အရေးတွေ ရှိနေတာကြောင့်လည်း ဒီလောက်အထိ မြန်မြန် တိုးတက်နေတာ ဖြစ်မှာပေါ့...”

တုန်းယွဲ့က စကားတစ်ခွန်း ဆိုလိုက်ပြီး ဟွာကျင်းယန်ကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ကျင်းယန်... မင်းက ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း ကို သွားဦးမှာလား...”

ဟွာကျင်းယန်သည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဆရာ... ကျွန်တော် အခု လော့ချန် နဲ့ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင် အနိုင်ရဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိပါ့မလား...”

တုန်းယွဲ့၏ မျက်နှာမှာ လွန်စွာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့ပြီး ခေါင်းခါယမ်းလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“ခက်တယ်... တကယ်ကို ခက်တယ်... လော့ချန်က ၉၀ ရာနှုန်းသော ဓားဆန္ဒအစပျိုးအဆင့်ကို နားမလည်သေးဘူးဆိုရင်တော့ ကိစ္စမရှိဘူး... မင်းရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေရယ်၊ မီးသင်္ချိုင်းတွင်းမှာ ဝါးမျိုခဲ့တဲ့ မီးလျှံတွေရယ်၊ မွေးရာပါ မီးလျှံချီစွမ်းအင်တွေရယ်နဲ့ဆိုရင် ကျင့်ကြံဆင့် ကွာခြားချက်ကို လျစ်လျူရှုထားနိုင်မှာပဲ...”

“ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာ ကောင်းတာက သူက ဓားဆန္ဒအစပျိုးအဆင့်မြင့်ဓားသမား ဖြစ်နေပြီလေ... ဓားဆန္ဒက အရာအားလုံးကို ဖြတ်တောက်နိုင်သလို မကောင်းဆိုးဝါးအားလုံးကိုလည်း သတ်ဖြတ်နိုင်တယ်... မင်းရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေက သူ့ရှေ့မှာဆိုရင် အများကြီး လျော့ကျသွားမှာပဲ... ပြီးတော့ ကျင့်ကြံဆင့် ကွာခြားချက်ကလည်း ရှိနေသေးတယ်...”

တုန်းယွဲ့က ဆက်လက်၍ မပြောတော့ပေ။

ဟွာကျင်းယန်၏ မျက်နှာမှာ တစ်ချက် တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ကာ တုန်းယွဲ့ကို ကြည့်လျက် လေးနက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“ဆရာ... ဆရာ အရင် ပြန်နှင့်ပါတော့...”

“ဟင်...”

တုန်းယွဲ့ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

ဟွာကျင်းယန်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ရာ သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ ပိုမို၍ ထက်မြက်လာခဲ့ပြီး ပါးပြင်ပေါ်ရှိ မီးလျှံအမာရွတ်မှာလည်း လှုပ်ရှားနေတော့သည်။ သူက လေးနက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် မီးသင်္ချိုင်းတွင်းကို တစ်ယောက်တည်း ပြန်သွားပြီး ကျင့်ကြံတော့မယ်... လော့ချန် ကို အနိုင်မယူနိုင်သရွေ့တော့ ဂိုဏ်းကို ပြန်မလာတော့ဘူး...”

“မင်း...”

ဟွာကျင်းယန်သည် ဤမျှအထိ ပြတ်သားလိမ့်မည်ဟု တုန်းယွဲ့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လျက် ဆိုလိုက်သည်။

“မင်းမှာ ဒီလောက်အထိ စိတ်ဓာတ်ရှိနေမှတော့ ငါလည်း မတားတော့ပါဘူး... အချို့သော လမ်းတွေကိုတော့ မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ လျှောက်လှမ်းရမှာပဲ... ဒီထဲမှာ မင်းအတွက် အသုံးဝင်မယ့် အရာတွေ ပါတယ်... ယူသွားလိုက်တော့...”

တုန်းယွဲ့သည် ဟွာကျင်းယန်ထံသို့ ဝိညာဉ်သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ခုကို ပေးအပ်လိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ... နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လာတဲ့အခါမှာတော့ ဆရာ့ကို ဘယ်တော့မှ စိတ်မပျက်စေရပါဘူး...”

ဟွာကျင်းယန်သည် တုန်းယွဲ့ကို အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း ရှိရာဘက်သို့ နောက်ဆုံးတစ်ချက် လှမ်းကြည့်ကာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

“ကြည့်ရတာ ဒါက ကံကြမ္မာရဲ့ စီမံမှုပဲ... လော့ချန်က မင်းရဲ့ ဘေးဒုက္ခပဲ... ဒီဘေးဒုက္ခကို ကျော်လွှားနိုင်မှသာ မင်းက ပိုမိုမြင့်မားတဲ့ နေရာကို ပျံသန်းနိုင်ပြီး အောင်မြင်မှုတွေ ရရှိနိုင်မှာပေါ့...”

တုန်းယွဲ့သည် ထွက်ခွာသွားသော ဟွာကျင်းယန်ကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

လော့ချန်သည် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်သီးမျိုးဆက်တပည့် ဖြစ်သွားသည့် သတင်းကို သိရှိလိုက်ရသည့်အခါ တုန်းယွဲ့သည်လည်း ပထမဆုံးအဖြစ် များစွာ ဒေါသထွက်ခဲ့ရသည်။

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အသုံးမကျသူ တစ်ဦးက မည်သည့်အစွမ်းနှင့် သူ၏တိုက်ရိုက်တပည့်ကို ဖိနှိပ်ထားရသနည်း။

သို့သော်လည်း စိတ်အေးသွားသည့်အခါတွင်မူ တုန်းယွဲ့သည် ထိုသို့ မတွေးတော့ပေ။ ရှေးယခင်ကတည်းက ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများ ရရှိခဲ့ကြသော မဟာသန်မာသူကြီးများမှာ သူတို့၏ကြီးထွားမှု အစပိုင်းတွင် အစွမ်းထက်သော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး အမြဲရှိနေလေ့ရှိသည်။

သူတို့သည် ရန်သူဖြစ်သလို၊ ပြိုင်ဘက်လည်း ဖြစ်ကြပေသည်။ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လိုက်မီရန် ကြိုးစားရင်းဖြင့်သာ ပုံမှန်စည်းကမ်းများကို ချိုးဖျက်နိုင်ပြီး အံ့ဖွယ်ရာများကို ဖန်တီးနိုင်မှာ ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ပါရမီရှင်တစ်ဦးမှာ ပြိုင်ဘက်မရှိဘူးဆိုလျှင် သူ၏စိတ်အားထက်သန်မှုများမှာ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သာမန်လူတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမှာ ဖြစ်ပေသည်။

လော့ချန် တည်ရှိနေခြင်းမှာ ဟွာကျင်းယန်အတွက်ဆိုလျှင် တံတိုင်းတစ်ခုဖြစ်သလို၊ ပိုမိုမြင့်မားသော တောင်ထိပ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် လှေကားထစ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။

“ပျံသန်းလိုက်စမ်းပါ...”

တုန်းယွဲ့သည် နောင်တစ်ချိန်တွင် ဟွာကျင်းယန်က လော့ချန်ကို ကျော်လွန်သွားမည့် အချိန်ကို အလွန်ပင် မျှော်လင့်နေတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လော့ချန်အကြောင်းကို ဆွေးနွေးနေကြသူများလည်း ရှိနေသေးသည်။

နက်မှောင်တောင်တန်း၏ တောင်တန်းများကြားတွင် လှပလှသော တဲတစ်လုံးသည် တောင်ကြားအတွင်း၌ တည်ရှိနေတော့သည်။

တဲအတွင်း၌ အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်းစားပွဲတစ်ခု ရှိနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အရှိန်အဝါများ ထူးခြားလှသော ပါရမီရှင်လူငယ် ဆယ်ဂဏန်းခန့် ထိုင်နေကြသည်။

အလယ်တွင် ထိုင်နေသော အင်္ကျီခပ်နွမ်းနွမ်းနှင့်လူငယ်မှာ ထောင်ထောင်မောင်းမောင်းရှိပြီး အလွန်ပင် ကြွယ်ဝလှသော အငွေ့အသက်များ ရှိနေသော်လည်း သူ၏မျက်ဝန်းများမှာမူ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းနေသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး၏ အရှိန်အဝါမှာ အနည်းငယ် အေးစက်နေတော့သည်။ သူကတော့ အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင် ပင် ဖြစ်၏။

ထိုနေရာရှိ အခြားသော ပါရမီရှင်လူငယ်များမှာလည်း မင်းသားတန်း၏ အဓိကလူပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြပြီး အချို့မှာမူ ရွှမ်ဟယ်စာရင်း၏ ထိပ်ဆုံး ၁၀ ဦးတွင် ပါဝင်နေသော ထိပ်သီးမျိုးဆက်တပည့်များ ဖြစ်ကြသည်။

“သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကို ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ စီနီယာကျင်းမင်ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်... မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ဆေးလုံး နှစ်လုံး ရခဲ့ရုံတင်မကဘဲ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ မြေကွဲမီးလျှံတောင်ကြားမှာပါ ကျင့်ကြံခွင့် ရခဲ့တာဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့တောင် အားကျမိပါတယ်...”

ရွှမ်ဟယ်စာရင်း အဆင့် ၇ ရှိ လျိုခန်းက ကျင်းမင်ကို ပြုံးလျက် ဂုဏ်ပြုလိုက်သည်။

အခြားသူများလည်း ခွက်ချင်းတိုက်လိုက်ကြသည်။

ကျင်းမင်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး အရက်ကို သောက်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

“ငါ မကြာခင်မှာ နက်မှောင်တောင်တန်းကနေ ထွက်သွားတော့မယ်... ဒီက ကိစ္စတွေကိုတော့ မင်းတို့ ညီလေးတွေ၊ ညီမလေးတွေကိုပဲ အပ်ခဲ့ပါရစေ...”

“စီနီယာကျင်းက ထွက်သွားတော့မလို့လား...”

“နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကို တိုက်ခိုက်တော့မှာလေ... အဲဒီကျရင် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဝင်တွေကို သတ်ပြီး ဂိုဏ်းရဲ့အမှတ်တွေ စုဆောင်းလို့ ရမှာကို စီနီယာက မပါဝင်တော့ဘူးလား...”

လူတိုင်းမှာ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဝင်များကို သတ်ဖြတ်ပြီး ဂိုဏ်း၏အမှတ်များ စုဆောင်းခြင်းမှာ ပထမဖြစ်ပြီး သူတို့ ပိုမို၍ စိတ်လှုပ်ရှားနေရခြင်းမှာ အခြေစိုက်စခန်းအတွင်းရှိ ရတနာများကြောင့် ဖြစ်၏။

သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသည် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း လျှို့ဝှက်စွာ စီစဉ်ပြီး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ အခြေစိုက်စခန်းအတွင်း၌ ရတနာများစွာ ရှိနေမှာ သေချာလှပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အရေးကြီးသည့်အချိန်တွင် ကျင်းမင်က ထွက်ခွာသွားရန် ပြင်နေခြင်း ဖြစ်၏။

အခန်း ၆၂၀ ပြီးပါပြီ။

အခန်း ၆၂၁ - လော့ချန်၏ဦးခေါင်းကို ဖြတ်ယူကာ စီနီယာအား ဆက်သမည်

လူတိုင်း၏ သံသယများရှေ့တွင် ကျင်းမင်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒီတစ်ခါ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကို ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ ရှာတွေ့ခဲ့တာဆိုတော့ ရရှိတဲ့ ဆုလာဘ်တွေက ငါ့အတွက် လုံလောက်နေပါပြီ... မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ဆေးလုံး ရပြီဆိုမှတော့ အရင်ဆုံး ဂိုဏ်းကို ပြန်ပြီး ပိတ်ဆို့ကျင့်ကြံရင်း စတုတ္ထနယ်ပယ်ကို ချိုးဖျက်နိုင်မလားဆိုတာ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်လို့ပါ...”

“ဒါကြောင့်ကိုး... စီနီယာကျင်းမင်ကတော့ စတုတ္ထနယ်ပယ်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သေချာပေါက် ချိုးဖျက်နိုင်မှာပါ...”

“ဒါပေါ့... စီနီယာကျင်းမင်ရဲ့ ပါရမီက ထူးချွန်လှသလို မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ဆေးလုံးရဲ့ အကူအညီလည်း ပါတာဆိုတော့ စတုတ္ထနယ်ပယ်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ဆိုတာ လက်တစ်ကမ်းမှာတင် ရှိမှာပါ...”

“စတုတ္ထနယ်ပယ်ကို ရောက်သွားပြီဆိုရင် အမူအရာတိုင်းက မိုးမြေကို တုန်လှုပ်စေမှာဖြစ်သလို အဆင့်အတန်း မြင့်မားလှတဲ့ မဟာသန်မာသူကြီး ဖြစ်လာပြီး အဓိကတပည့်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရတော့မှာပဲ... အဲဒီကျရင် စီနီယာကျင်းအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ကိုလည်း မေ့မထားရဘူးနော်...”

“ဒါကတော့ ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး...”

လူတိုင်း၏ ဂုဏ်ပြုစကားများကို ကြားရသည့်အခါ ကျင်းမင်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ ထို့နောက် သူ၏မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွားခဲ့သည်။

“ဒါပေမဲ့ မထွက်ခွာခင်မှာ ငါ မှာကြားစရာ တစ်ခု ရှိသေးတယ်...”

ကျင်းမင်၏ လေသံထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လူတိုင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ငြိမ်သက်သွားကြတော့သည်။

“လော့ချန်က ဖုချန်လိကို အနိုင်ယူပြီး ထိပ်သီးမျိုးဆက်တပည့် ၁၀ ဦးထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်သွားတဲ့ ကိစ္စကို မင်းတို့အားလုံး သိကြမှာပါ...”

“ဟုတ်ကဲ့...”

လော့ချန် ဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ဤကိစ္စကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ရိုက်ခတ်မှုမှာ ကျင်းမင် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းအခြေစိုက်စခန်းကို ရှာတွေ့ခဲ့သည့် ကိစ္စပြီးလျှင် တာယွဲ့မင်းဆက်တစ်ခုလုံးတွင် အကျော်ကြားဆုံး ဖြစ်နေသဖြင့် သူတို့ မသိဘဲ မည်သို့ ရှိပါမည်နည်း။

ရွှမ်ဟယ်စာရင်း အဆင့် ၇ ရှိ လျိုခန်း၏မျက်နှာတွင် ဒေါသရိပ်များ ဖုံးလွှမ်းလာသည်။

“ဟွန့်... ဒီကောင်က ငါတို့ မင်းသားတန်းကို အကြိမ်ကြိမ် စိန်ခေါ်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ လူအများကြီးကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တယ်... ပြီးတော့ စီနီယာကျင်းကိုပါ မလေးမစား လုပ်ရဲသေးတယ်... တကယ်ကို အတင့်ရဲလွန်းတယ်... သေဒဏ်နဲ့ပဲ ထိုက်တန်တဲ့သူပဲ...”

“မှန်တယ်... ဒီလူကို သေချာပေါက် ဆုံးမရမယ်... မဟုတ်ရင် ငါတို့ မင်းသားတန်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ဘယ်မှာ ရှိတော့မှာလဲ...”

“အခွင့်အရေး ရတာနဲ့ သူ့ကို အစွမ်းကုန် ချေမှုန်းပစ်မယ်...”

ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း၏ ကိုယ်မှ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။ လော့ချန်သည် အတွင်းစည်းရင်ပြင်တွင် ထိုမျှအထိ သောင်းကျန်းခဲ့သဖြင့် မင်းသားတန်း၏ မျက်နှာမှာ ရစရာမရှိအောင် ဖျက်စီးခံခဲ့ရရာ မင်းသားတန်းအဖွဲ့ဝင်တိုင်းက သူ့ကို မျက်မှောင်ကြုတ်စရာ လူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြပေသည်။

ကျင်းမင်က တည်ငြိမ်စွာပင် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

“ဒီတစ်ခါ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းအခြေစိုက်စခန်းကို ဝိုင်းတိုက်တဲ့နေရာမှာ တစ်ဂိုဏ်းလုံးက အတွင်းစည်းတပည့်တွေ ပါဝင်ကြမှာပဲ... အဲဒီ လော့ချန်လည်း ဂိုဏ်းရဲ့အမှတ်တွေ ရမယ့် အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

သူ၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဝင်းလက်သွားသည်။

“ငါ့မှာ တောင်းဆိုချက် တစ်ခုပဲ ရှိတယ်... မင်းတို့သာ လော့ချန်ကို တွေ့ခဲ့မယ်ဆိုရင် အလွတ်မပေးဘဲ သတ်ပစ်လိုက်ကြစမ်း...”

“သူ့ကို သတ်ပစ်ရမှာလား...”

စကားပြောလိုက်သူမှာ ရွှမ်ဟယ်စာရင်း အဆင့် ၈ ရှိ ကျိုးယွန်းချင်းပင် ဖြစ်၏။ သူမက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“လော့ချန်က အခုဆိုရင် ထိပ်သီးမျိုးဆက်တပည့် ဖြစ်နေပြီလေ... ပြီးတော့ အမြုတေမင်ကျုံးရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်အဖြစ်လည်း လက်ခံခြင်း ခံထားရတာဆိုတော့ သူရဲ့ အဆင့်အတန်းက အရင်လို မဟုတ်တော့ဘူး... ဒီလောက်အထိ လူသိရှင်ကြား သတ်ဖြတ်ဖို့ဆိုတာက...”

ကျင်းမင်သည် လက်ထဲမှ အရက်ခွက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ပတ်နေရင်း လေသံကို လျှော့ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့ဘက်က အလုပ်ကို စေ့စပ်သေချာအောင် လုပ်ကြလေ... တကယ်လို့ သိသွားရင်လည်း ဘာမှမဖြစ်ဘူး...”

“သေသွားတဲ့ ပါရမီရှင်ဆိုတာ ပါရမီရှင် မဟုတ်တော့ဘူး... တန်ဖိုးမရှိတဲ့ အရာတစ်ခုပဲ... အသုံးမကျတဲ့သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားတဲ့ အသုံးမကျသူ တစ်ယောက်ဆိုရင် ပိုတောင် ဆိုးသေးတယ်... အမြုတေမင်ကျုံးက လော့ချန်ကို တိုက်ရိုက်တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်တာကလည်း ခဏတာ စိတ်ပါလို့ ဖြစ်မှာပါ... သေသွားတဲ့ အသုံးမကျသူ တစ်ယောက်အတွက်နဲ့ ငါတို့ မင်းသားတန်းကို ရန်ရှာလိမ့်မယ်လို့ ထင်လို့လား... ဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း ဒါကို ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး...”

လျိုခန်းက ရက်စက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“အသုံးမကျတဲ့သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားတဲ့ကောင်က သေသွားရင်လည်း သေတာပေါ့... ပြီးတော့ ဒီနေရာက သားရဲတွေ ပေါများလှတဲ့ နက်မှောင်တောင်တန်း လေ... သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဝင်တွေလည်း အမြဲ ထွက်ပေါ်နေတာဆိုတော့ အခုအထိ ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းက တပည့် ဘယ်လောက်တောင် သေကုန်ကြပြီလဲ... လော့ချန် တစ်ယောက် ထပ်သေသွားတာက ဘာများ ထူးဆန်းလို့လဲ...”

ကျိုးယွန်းချင်းက အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေဆဲပင် ရှိသေးသည်။

“လော့ချန်ကို လျှော့မတွက်နဲ့ဦး... သူက ၉၀ ရာနှုန်းသောဓားဆန္ဒအစပျိုးအဆင့်ကို နားလည်ထားပြီး ဓားဆန္ဒအစပျိုးအဆင့်မြင့်ဓားသမား ဖြစ်နေပြီ... ဓားနှစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖုချန်လိကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာဆိုတော့ သူရဲ့အစွမ်းက သာမန်မဟုတ်ဘူး... တစ်ယောက်ချင်း တိုက်မယ်ဆိုရင် ငါတောင် သူ့ကို အနိုင်ရမယ်လို့ ယုံကြည်မှု မရှိဘူး...”

လျိုခန်းက ကျိုးယွန်းချင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လှောင်ပြုံးလိုက်သည်။

“၉၀ ရာနှုန်းသောဓားဆန္ဒအစပျိုးအဆင့်ကို နားလည်ပြီး ဖုချန်လိကို အနိုင်ယူလိုက်တာပဲလေ... ဘာများ အရေးပါလို့လဲ... ငါသာ သူ့ကို တွေ့ခဲ့မယ်ဆိုရင် အကြွင်းမဲ့အစွမ်း ရှေ့မှောက်မှာ ဘာကို နားလည်ထားလည်းဆိုတာ အရေးမပါဘူးဆိုတာကို သူ သိသွားစေရမယ်... သေလမ်း တစ်ခုပဲ ရှိစေရမယ်...”

လော့ချန်သည် ဓားနှစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖုချန်လိကို အနိုင်ယူခဲ့သည်ကို သူ သိသော်လည်း၊ ဖုချန်လိ မည်မျှအထိ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားသလဲဆိုသည်ကိုမူ သူ မသိပေ။ လော့ချန်၏ အစွမ်းမှာ ဖုချန်လိနှင့် အဆင့်တူလောက်သာ ရှိမည်ဟု သူ ထင်မှတ်နေခြင်း ဖြစ်၏။ အတွင်းစည်းထိပ်သီးမျိုးဆက်တပည့် ၁၀ ဦးတွင် အဆင့်တစ်ခု တက်တိုင်း အစွမ်းကွာခြားချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။

ဖုချန်လိက အဆင့် ၁၀ တွင် ရှိပြီး ထိုအဆင့်သို့ ရောက်လာသည်မှာ မကြာသေးပေ။ လျိုခန်းကမူ အဆင့် ၇ တွင် ရှိနေသဖြင့် သူ၏အစွမ်းမှာ ဖုချန်လိကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်သည်ဟု သူ ယုံကြည်နေသဖြင့် လော့ချန်ကိုလည်း ထည့်တွက်မနေခြင်း ဖြစ်၏။

ကျိုးယွန်းချင်းကလည်း ဒေါသထွက်ခြင်း မရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“ငါက ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုကိုပဲ စိုးရိမ်တာပါ... လော့ချန်ရဲ့ အစွမ်းတိုးတက်မှုက မြန်လွန်းတယ်... ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ထက်တောင် ပိုနေသလိုပဲ... ဖုချန်လိကို အနိုင်ယူတုန်းက သူ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးခဲ့တာ မဟုတ်လောက်ဘူး... တကယ်လို့ ငါတို့ ခန့်မှန်းချက် မှားသွားမယ်ဆိုရင် အဋ္ဌမမင်းသားရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ပျက်စီးသွားစေမှာပေါ့...”

လျိုခန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။

“မင်းက ဘာလို့ တစ်ဖက်လူရဲ့ ဂုဏ်ကိုပဲ မြှင့်တင်နေရတာလဲ...”

“တော်တော့...”

အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင်က လက်ကာပြလျက် ထိုသူနှစ်ဦးကို တားဆီးလိုက်သည်။

“ညီမကျိုး ပြောတာလည်း အဓိပ္ပါယ် ရှိပါတယ်... ဒီကောင်က လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်တုန်းကမှ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၆ ပဲ ရှိသေးတာလေ... ဒါပေမဲ့ ကျိလော့ဂိုဏ်းတပည့် မူချင်းလျန်ရဲ့ လက်ထဲကနေတောင် လွတ်အောင် ပြေးနိုင်ခဲ့သလို တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ဒီလောက်အထိ အစွမ်းတွေ တိုးတက်လာတာကတော့ တကယ်ကို ထူးဆန်းတယ်... ဘေးကင်းဖို့အတွက် သတိထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ...”

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင်က လက်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ခရမ်းရောင်ကျောက်စိမ်းသေတ္တာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ ခရမ်းရောင်ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို မြင်ရသည့်အခါ ထိုနေရာရှိ ပါရမီရှင်လူငယ်များ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဝင်းလက်သွားကြပြီး လျိုခန်းမှာမူ အသက်ရှူသံများပင် ပြင်းထန်လာတော့သည်။

ဤသေတ္တာထဲတွင် ပါဝင်နေသည်မှာ မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ဆေးလုံးပင် ဖြစ်၏။ သတင်းများအရဆိုလျှင် ၎င်းဆေးလုံးသည် သွေးကြောများကို သန့်စင်ပေးနိုင်ပြီး သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် သန်မာသူများကို စတုတ္ထနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန် ကူညီပေးနိုင်သော ထူးခြားလှသည့် ရတနာဆေးလုံး ဖြစ်ပေသည်။ ဤဆေးလုံးအတွက် လိုအပ်သော ဆေးပစ္စည်းများမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသလို ဖော်စပ်ရန်လည်း ခက်ခဲလှပေသည်။ ဆေးလုံးတစ်လုံးချင်းစီမှာ ရတနာများ ဖြစ်ကြပြီး ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းလုံးတွင်ပင် အနည်းငယ်မျှသာ ရှိပေသည်။ ကျင်းမင်က ခရမ်းရောင်ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို ကျိုးယွန်းချင်းထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သည်။

“ညီမကျိုး... ဒီ မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို မင်းဆီမှာပဲ ခေတ္တ သိမ်းထားပေးပါ... ဘယ်သူက လော့ချန်ရဲ့ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်ယူနိုင်မလဲ၊ ဒီ မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ဆေးလုံးက အဲဒီလူရဲ့ ဆုလာဘ် ဖြစ်စေရမယ်...”

“ဘာရယ်...”

ဤစကားကို ကြားရသည့်အခါ ကျိုးယွန်းချင်းမှာ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ပြီး အခြားသော ပါရမီရှင်လူငယ်များမှာလည်း တုန်လှုပ်သွားကြကာ ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် ကျင်းမင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ ကျိုးယွန်းချင်းက မနေနိုင်တော့ဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“စီနီယာကျင်းက မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို ဆုလာဘ်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး လော့ချန်ရဲ့ ဦးခေါင်းကို အလိုရှိတာလား... စီနီယာ မသိဘူးလား... မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံးတည်းနဲ့ဆိုရင် စတုတ္ထနယ်ပယ်ကို ချိုးဖျက်နိုင်ဖို့ မသေချာဘူးလေ... အကယ်၍ နှစ်လုံး ရှိမယ်ဆိုရင်တော့ အခွင့်အရေးက အများကြီး ပိုများသွားပြီး အနည်းဆုံး ၂၀ကနေ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ တိုးတက်လာမှာ မဟုတ်လား...”

ကျင်းမင်က မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ထုတ်ပေးလိမ့်မည်ဟု ကျိုးယွန်းချင်း လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ကျင်းမင်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“စိတ်ချပါ... ငါ့မှာ အစီအစဉ် ရှိပါတယ်... မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံးတည်းနဲ့တင် ငါ စတုတ္ထနယ်ပယ်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်... ဒီဆေးလုံးကိုတော့ မင်းတို့ကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးလိုက်တာကမှ ပိုပြီး အဓိပ္ပါယ် ရှိလိမ့်မယ်... နောက်ပြီး ငါ ဒီလို လုပ်ရတဲ့ နောက်ထပ် အကြောင်းပြချက် တစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်...”

ကျင်းမင်က မျက်လုံးကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။

“တကယ်လို့ မတော်တဆ တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင်... လော့ချန်ရဲ့ အစွမ်းက အလွန်သန်မာနေပြီး မင်းတို့ သူ့ကို မသတ်နိုင်ဘူးဆိုရင်... မင်း ဒီဆေးလုံးနဲ့ ဖန်ယွဲ့ယန်ကို သွားပြီး ဆက်သွယ်လိုက်ပါ... သူ့ကို လော့ချန်ကို သတ်ပေးဖို့ အကူအညီ တောင်းလိုက်... ဖန်ယွဲ့ယန်က စတုတ္ထနယ်ပယ်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းနေရတဲ့သူဆိုတော့ ဒီ မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို သူ ငြင်းပယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

လျိုခန်းသည် မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို ကြည့်လျက် မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပနေခဲ့ပြီး လေသံမှာပင် တုန်ရီနေတော့သည်။

“စီနီယာကျင်းက အတော်လေး စိုးရိမ်လွန်းနေတာပဲ... လော့ချန် တစ်ယောက်တည်းကို သတ်ဖို့အတွက် ဘာလို့ တခြားသူကို အကူအညီ တောင်းနေမှာလဲ... ကျွန်တော် လော့ချန်ရဲ့ ဦးခေါင်းကို သေချာပေါက် ဖြတ်ယူပြီး စီနီယာဆီကို ဆက်သပါ့မယ်...”

ဒါက မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံးလေ။ သူ့ကို စတုတ္ထနယ်ပယ်သို့ မရောက်ရှိစေနိုင်လျှင်ပင် သူ၏ ရွှမ်ဟယ်စာရင်း အဆင့်ကို အများကြီး တိုးတက်သွားစေမှာ သေချာလှပေသည်။ ဒါက ကောင်းကင်ယံသို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေးတစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။ ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးကောင်းကို သူသည် အခြားသူထံသို့ အလွယ်တကူ လက်လွှတ်ခံမှာ မဟုတ်ပေ။ လော့ချန်၏ ဦးခေါင်းသည် သူ့လို လျိုခန်းအတွက် ရရှိပြီးသား ဆုလာဘ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေတော့မည်။

အခန်း ၆၂၁ ပြီးပါပြီ။