အခန်း (၅၇၁-၅၇၃)

အခန်း (၅၇၁) - သတ်ဖြတ်ခြင်း

~"လုံးဝ အကာအကွယ်မဲ့နေတဲ့ အချိန်လား"

ဖုန်းဝူချန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ သွမ့်မိုမင်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသည်။ ဖုန်းဝူချန်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ နားမလည်ပေ။

သွမ့်မိုမင် နားမလည်သော်လည်း နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်သားများကမူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။ ဖုန်းဝူချန်၏ စကားက သူတို့အတွက် အချက်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

သွမ့်မိုမင်မှာမူ စဉ်းစားနေရန် အချိန်မရှိပေ။ ဖုန်းဝူချန်၏ ဓားသိုင်းကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးရတော့မည်။

"မြေကမ္ဘာအဆင့် အဆင့်နိမ့် သိုင်းကွက်... ကြယ်ခုနစ်လုံး ကောင်းကင်ခွဲ လက်ဝါး"

သွမ့်မိုမင်က ရက်စက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဦးစွာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။ သူ့ထံမှ ကြီးမားသော အရှိန်အဝါများ လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ထွက်ပေါ်လာသည်။

"နဂါးဟိန်းသံ"

သွမ့်မိုမင် သိုင်းကွက် မထုတ်ဖော်ရသေးခင်မှာပင် ဖုန်းဝူချန်က ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ နဂါးဟိန်းသံကြီးသည် ရုတ်တရက် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး လွှမ်းခြုံသွား၏။ စူးရှသော အသံလှိုင်းများသည် ပေပေါင်း သောင်းချီ အကွာအဝေးထိ ရိုက်ခတ်ကာ ဆေးဧကရာဇ် တောင်တန်းတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

"ဒါ အသံလှိုင်းပဲ... အား..."

သွမ့်မိုမင်၏ မျက်နှာ ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ အနီးဆုံး ဖြစ်သောကြောင့် သူသည် အသံလှိုင်းဒဏ်ကို အပြင်းထန်ဆုံး ခံစားလိုက်ရပြီး နားနှစ်ဖက်ကို ပိတ်ကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

သွမ့်မိုမင်သည် ခေါင်းမူးသွားပြီး အာရုံများ ထွေပြားသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ခေါင်း ကွဲထွက်တော့မတတ် နာကျင်နေပြီး ဝိညာဉ်များ လွင့်စင်သွားသလို ဖြစ်နေ၏။

သွမ့်မိုမင် နဂါးဟိန်းသံကြောင့် ဒုက္ခရောက်နေချိန်တွင် နဂါးနတ်ဘုရား ဓားထဲ၌ စွမ်းအင်များ စုစည်းနေပြီ ဖြစ်၏။

"ဒါ သားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ ဟိန်းသံပဲ"

"မဟုတ်ဘူး... ဒါ အသံလှိုင်း သိုင်းကွက်... ငါ့ခေါင်းတွေ အရမ်းကိုက်တယ်"

"အသံလှိုင်း သိုင်းကွက်... အား..."

ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေသော နဂါးဟိန်းသံကြီးကြောင့် ဝင်္ကပါပင်လယ်နယ်မြေမှ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များအားလုံး ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်ကုန်ကြသည်။ မည်သူမျှ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် အသံကို ခံနိုင်ရည် မရှိကြပေ။

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော နဂါးဟိန်းသံကြောင့် အားလုံး အငိုက်မိသွားကြသည်။

"မင်းတို့ လုံးဝ အကာအကွယ်မဲ့နေတဲ့ အချိန်မှာ... ငါ့ဓားသိုင်းကို ခံနိုင်ပါ့မလား"

ဖုန်းဝူချန်က မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိလာပြီး အေးစက်စွာ ရယ်မောရင်း မေးလိုက်၏။ သွမ့်မိုမင် ကြားသည်ဖြစ်စေ၊ မကြားသည်ဖြစ်စေ သူ ဂရုမစိုက်ပေ။

"ဝိညာဉ်ချေမှုန်း ဓားသိုင်း...နတ်ငိုသရဲအော်သံ"

ဖုန်းဝူချန်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နဂါးနတ်ဘုရား ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ အားကုန် ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။ သွေးရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသော ဓားချက်တွင် ကမ္ဘာပျက်မတတ် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားများ ပါဝင်နေ၏။

အနီးကပ် တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်သဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် နေရာ မရှိတော့ပေ။

"ဝုန်း"

"အွတ်"

ထက်ရှသော ဓားအလင်းတန်းသည် သွမ့်မိုမင်ကို ထိမှန်သွားပြီး ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ သွမ့်မိုမင်မှာ သွေးအန်ကာ အမြောက်ဆန်ပမာ လွင့်စင်ထွက်သွားလေသည်။

"ဝီ... ဝီ"

ကမ္ဘာပျက် စွမ်းအင်လှိုင်းများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ရိုက်ခတ်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ကြီးမားသော မှန်တစ်ချပ် ကွဲကြေသွားသကဲ့သို့ အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာသည်။

လုံးဝ အကာအကွယ်မဲ့နေသော အခြေအနေတွင် သွမ့်မိုမင် မည်မျှပင် စွမ်းအားကြီးပါစေ... ဖုန်းဝူချန်၏ ဓားချက်ကို ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

ဒီဓားချက် တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် သွမ့်မိုမင် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရသွားခဲ့တော့၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝင်္ကပါပင်လယ်နယ်မြေမှ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များ နဂါးဟိန်းသံကြောင့် ကမောက်ကမ ဖြစ်နေချိန်တွင် အသင့်ပြင်ထားသော နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်သားများသည် ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

"ဖွင့်စမ်း"

ဟန်ခွန်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး 'ကိုးထပ် ချန်ကွန်း နတ်ဘုရား သုတ်သင်ခြင်း အခင်းအကျင်း' ကို ဖွင့်လိုက်၏။

"ဝီ... ဝီ"

အခင်းအကျင်းကြီး တုန်ခါသွားပြီး အကာအကွယ်ဒိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ယီထျန်းချင်း၊ လင်ရှောင်ရှောင်နှင့် အခြားသော ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် ပညာရှင်များသည် ရက်စက်စွာ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ပစ်မှတ်မှာ ရန်သူ့ဘက်မှ ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့်များ ဖြစ်၏။

"သတ်ကြ"

ဟွမ်ယန်နှင့် လွမ်ရှန်းတို့က ပြိုင်တူ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရာချီသော ညီအစ်ကိုများကို ဦးဆောင်ကာ တိုက်စစ်ဆင်လိုက်ကြသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်"

နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်သားများသည် ရန်သူများ စိတ်နဲ့ကိုယ် မကပ် ဖြစ်နေချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။ တိုက်ကွက်တိုင်းက အသက်အန္တရာယ် ပေးနိုင်ပြီး နည်းလမ်းများက ရက်စက်ပြတ်သားလှသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရာပေါင်းများစွာသော ရန်သူများသည် ကောင်းကင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျကုန်ကြသည်။ သေသွားသည့်တိုင်အောင် သူတို့ ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိလိုက်ကြပေ။

ဒါက အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ပွဲကြီးပင်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့လျှင် နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်သားများ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို တွေ့ပြီး ထိတ်လန့်သွားမည်မှာ အသေအချာပင်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဝင်္ကပါပင်လယ်နယ်မြေမှ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ် ထောင်ချီအနက် ထက်ဝက်ခန့် အသတ်ခံလိုက်ရတော့၏။

ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် ပညာရှင်များပင် လင်ရှောင်ရှောင်နှင့် အပေါင်းအပါများ၏ ရက်စက်သော တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် အသက်မရှင်နိုင်ကြပေ။

ဒါက နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်သားများ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအား သက်သက်သာ ရှိသေးသည်။ အခင်းအကျင်း၏ စွမ်းအားကို မသုံးရသေးပေ။

နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်သားများ၏ တည်ရှိမှုသည် အသက်ရိတ်သိမ်းသူများအလား ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

"ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်"

နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်သားများသည် သနားညှာတာခြင်း မရှိဘဲ အသက်များကို ရိတ်သိမ်းနေကြသည်။ ဝင်္ကပါပင်လယ်နယ်မြေမှ ထိပ်သီး ပုဂ္ဂိုလ်များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လဲကျသေဆုံးကုန်ကြသည်။

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် လူတစ်ထောင်ကျော်အနက် နှစ်ရာအောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သတ်ဖြတ်မှုကြီးလဲ။

ကျန်ရစ်ခဲ့သော လူနှစ်ရာကျော်မှာ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။

"သတ်တာ ကောင်းတယ်"

စကားအဆုံး၌၊ ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်၏။

သို့သော် ရန်သူများ အသိပြန်ဝင်လာသောအခါ သူတို့၏ မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့သြမှုနှင့် မယုံနိုင်မှုများ ရောပြွမ်းနေ၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လူ (၈၀၀) ကျော် အသတ်ခံလိုက်ရသည်တဲ့လား။

ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားသော သွမ့်မိုမင်ပင် အသိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် ကျောက်ရုပ်တစ်ရုပ်အလား တောင့်တင်းသွားသည်။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

"သူတို့ သေကုန်ကြပြီ... လူတွေ အများကြီး သေကုန်ကြပြီ။ သခင်လေးသွမ့်လည်း ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားတယ်"

"ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ... စောစောက အသံလှိုင်း သိုင်းကွက်က သူတို့ကို အခွင့်ကောင်း ရသွားစေတာပဲ"

ကျန်ရစ်သော လူနှစ်ရာကျော်မှာ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။ နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အစွမ်းအစက သူတို့ ထင်ထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေ၏။

အသစ်ပေါ်ထွက်လာသော အင်အားစုတစ်ခုက ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော နည်းလမ်းများ ပိုင်ဆိုင်ထားလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ။

"ဘာစောင့်နေကြတာလဲ။ လှုပ်ရှားကြလေ... သူတို့ကို အကုန်သတ်ပစ်"

ထျန်းကျီဘုံ ဒုတိယအလွှာ ပညာရှင်တစ်ဦးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။ သူ့ထံမှ လူသတ်အရှိန်အဝါများ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။

ထိုအော်သံကြောင့် အားလုံး အသိပြန်ဝင်လာကြသည်။

"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ... သူတို့ကို အသေအကြေ ပြန်တိုက်စို့"

"သတ်ကြ"

လူနှစ်ရာကျော်သည် ဒေါသအိုးပေါက်ကွဲကာ ကြောက်မက်ဖွယ် လူသတ်အရှိန်အဝါများ ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။

"ပြန်ဆုတ်"

ဟွမ်ယန်က အမိန့်ပေးလိုက်၏။ နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်သားများအားလုံး 'နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း' သိုင်းကွက်ကို အသုံးပြုကာ နန်းတော်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

"ပိတ်စေ"

ဟန်ခွန်းက လက်သင်္ကေတများ လျင်မြန်စွာ ပြုလုပ်ပြီး အခင်းအကျင်းကို ပြန်လည် ပိတ်လိုက်၏။

ကြီးမားသော စွမ်းအင်အကာအကွယ်ကြီးသည် နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို ပြန်လည် လွှမ်းခြုံသွားသည်။

"သေစမ်း... သတ္တိရှိရင် ထွက်ခဲ့လေကွ"

အခင်းအကျင်း ပိတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရန်သူများမှာ ရှေ့မတိုးရဲဘဲ အော်ဟစ်ဆဲဆိုနေကြသည်။

ချီဟွမ်က လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

"မင်းတို့ ရူးနေတာလား။ ထျန်းကျီဘုံ ပညာရှင် (၃) ယောက် ရှိနေတာကို ငါတို့က အသေခံပြီး ထွက်လာရမှာလား။ တကယ်လို့ နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်မှာသာ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ ပညာရှင် ရှိရင် မင်းတို့ ဒီကို လာရဲပါ့မလား"

"သခင်လေးသွမ့် ဒဏ်ရာပြင်းထန်နေပြီ။ ဖုန်းဝူချန်ကို အရင် သတ်ရမယ်"

ဟု ထျန်းကျီဘုံ ဒုတိယအလွှာ ပညာရှင်တစ်ဦးက နှိုးဆော်လိုက်၏။ အခင်းအကျင်းကို ဖျက်ဆီးနိုင်မည် မထင်သဖြင့် သူက ဖုန်းဝူချန်ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

အကယ်၍ အခင်းအကျင်းကို အတင်းဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားပါက သူတို့ပါ ပြန်လည် ဒဏ်ရာရသွားနိုင်သည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ အသံလှိုင်း သိုင်းကွက်က သူတို့ကို အလွန် စိုးရိမ်စေသည်။ ထပ်မံ အသုံးပြုလာပါက သူတို့အားလုံး ဒီနေရာမှာပင် သေပွဲဝင်ရနိုင်သည်။

သူတို့အတွက် ဖုန်းဝူချန်က ပို၍ အန္တရာယ်ကြီးမားသည်။

"မင်းတို့ကောင်တွေ နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်ကို လာပြီး ရမ်းကားရဲတယ်ပေါ့လေ။ သေချင်နေကြတာလား"

ထိုအချိန်မှာပင် ကောင်းကင်ယံထက်မှ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ် လူသတ်အရှိန်အဝါများ လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ဝင်ရောက်လာသည်။

"ကျန်းကျွင့်လန်က အခုမှ ပြန်ရောက်လာတယ်"

အသံကြားသည်နှင့် မြောင်ချင်းချင်းက ချက်ချင်း ညည်းတွားလိုက်၏။

"သခင်လေးကျန်း... ကျန်းမိသားစု သခင်လေးပဲ"

"ကျန်းကျွင့်လန်"

ဝင်္ကပါပင်လယ်နယ်မြေမှ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များအားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ဝူကျိနယ်မြေတွင် ကျန်းကျွင့်လန်၏ နာမည်ကို မကြားဖူးသူ မရှိပေ။

"ပြေးကြ... ပြေးကြ"

ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်နေသော လူအုပ်ကြီးသည် တစ်ခဏမျှပင် မနေရဲတော့ဘဲ ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။

ထျန်းကျီဘုံ ပညာရှင်များပင် ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးရတော့သည်။

"မင်းတို့တွေ တစ်ယောက်မှ မလွတ်စေရဘူး"

ကောင်းကင်ယံထက်မှ ကျန်းကျွင့်လန်၏ အသံသည် ကြောက်မက်ဖွယ် လူသတ်အရှိန်အဝါများဖြင့် ထပ်မံ ဟိန်းထွက်လာပြန်သည်။

အခန်း (၅၇၂) - ရတနာသိုက် ပွင့်ခြင်း

~ဝူကျိနယ်မြေတွင် ကျန်းမိသားစု၏ အရှိန်အဝါသည် မည်မျှကြီးမားသနည်း။

ကျန်းကျွင့်လန်၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံ တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ရန်သူအပေါင်း ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားကြသည်ကို ကြည့်လျှင် သိသာပေသည်။

ကျန်းကျွင့်လန် မရောက်လာခင်မှာပင် ဝင်္ကပါပင်လယ်နယ်မြေမှ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ် နှစ်ရာကျော်သည် အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားကြပြီ ဖြစ်၏။

နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်သားများ အနေဖြင့်လည်း သူတို့ကို မတားဆီးနိုင်သလို၊ တားဆီးနိုင်သည့် အင်အားလည်း မရှိကြပေ။

“ရွှစ်”

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကျန်းကျွင့်လန် ရောက်ရှိလာခဲ့သော်လည်း ရန်သူများမှာမူ အစအနပင် မကျန်တော့ပေ။

အော်သံတစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ဤမျှ အစွမ်းထက်နေမှတော့ ဝူကျိနယ်မြေတွင် ဘယ်သူကများ သူ့ကို ရန်စရဲမည်နည်း။ ကျန်းကျွင့်လန်သည် ဝူကျိနယ်မြေ၏ တကယ့် ဧကရာဇ်လေး ဖြစ်ပေသည်။

နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်သားများအားလုံး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

“သခင်လေးကျန်းက တကယ် မိုက်တာပဲ။ အော်သံတစ်ချက်နဲ့တင် အကုန် ထွက်ပြေးကုန်ကြပြီ...”

“သရဲတွေ့သလိုကို ပြေးကြတာပဲဟေ့။ စောစောကတော့ သတ်မယ်..

ဖြတ်မယ်နဲ့... အခုကျတော့ မြေးလေးတွေလို ဖြစ်ကုန်ပြီ...”

“ယုန်ထက်တောင် မြန်သေးတယ်...”

ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားသည့် သွမ့်မိုမင် တစ်ယောက်တည်းသာ မပြေးနိုင်ဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့ရှာသည်။ ဖုန်းဝူချန်၏ စူးရှသော အကြည့်များကြောင့် သူ ဘယ်မှ မလှုပ်ရဲပေ။

သွမ့်မိုမင်သည် ကျန်းကျွင့်လန်ကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်နေမိသည်။

“ကျန်း... သခင်လေးကျန်း...”

သွမ့်မိုမင်က တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

သွမ့်မိုမင်သည် ဝင်္ကပါပင်လယ်နယ်မြေ၏ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင် ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းကျွင့်လန်နှင့် ယှဉ်လျှင်မူ အဝေးကြီး ကွာခြားနေပါသေးသည်။ သန့်ရှင်းသော နေမင်းဂိုဏ်းတောင်မှ ကျန်းမိသားစုကို မစော်ကားရဲပေ။

ကျန်းကျွင့်လန်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်နေ၏။ သူ မရှိခိုက် နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော် ဤမျှ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသည်ကို ဒေါသထွက်နေပုံရသည်။

“သေစမ်း... မင်းတို့က ထွက်ပြေးလို့ လွတ်မယ် ထင်နေတာလား”

ကျန်းကျွင့်လန်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။ သူ့နဖူးပေါ်မှ သွေးကြောများသည် မြွေစိမ်းလေးများသဖွယ် ထောင်ထနေ၏။

ဒေါသထွက်နေသော ကျန်းကျွင့်လန်သည် ကျန်းမိသားစုထံ သတင်းပို့ရန် ပြင်လိုက်၏။

“ရှောင်ကျန်း... သူတို့ကို လိုက်မနေနဲ့တော့”

ဖုန်းဝူချန်က ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်၏။

“ဆရာ... သူတို့ကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်တော့မလို့လား”

ကျန်းကျွင့်လန်က မကျေမနပ်ဖြစ်နေ၏။

“အကြွေးစာရင်း မှတ်ထားလိုက်ပါ။ လောလောဆယ် ငါတို့မှာ ပိုအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိနေသေးတယ်။ သူတို့နဲ့ ဖက်ဖြစ်နေဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ ငါတို့ကိစ္စ ပြီးမှ သူတို့ကို ပညာသွားပေးတာပေါ့”

“သွမ့်မိုမင်... မင်း တော်တော် သတ္တိကောင်းတာပဲ။ ဒီနေ့ မင်းလုပ်ရပ်ကို မင်းအဖေ သိရဲ့လား”

ကျန်းကျွင့်လန်က သွမ့်မိုမင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ မေးလိုက်၏။

“သခင်လေးကျန်း... ဒါ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စပါ။ သန့်ရှင်းသော နေမင်းဂိုဏ်းနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး။ ဖုန်းဝူချန်က ကျွန်တော့်ချစ်သူကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်လက်အောက်ခံ ဂိုဏ်းတွေက အကြီးအကဲတွေကို သတ်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်သာ လက်စားမချေရင် ယောက်ျားကောင်း မဟုတ်တော့ဘူးပေါ့”

သွမ့်မိုမင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ပြန်ပြောလိုက်၏။

ကျန်းကျွင့်လန် ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သွမ့်မိုမင် ထင်မထားခဲ့သလို၊ ကျန်းကျွင့်လန်နှင့် နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော် ပတ်သက်နေမည်ဟုလည်း မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဖုန်းဝူချန်က သွမ့်မိုမင်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်ရလိုက်သည်။

“သွမ့်မိုမင်... ငါတို့ကိစ္စ မပြီးသေးဘူး။ ငါက မင်းကို မသတ်ချင်ခဲ့ဘူး... ဒါပေမယ့် မင်းက သေလမ်းရှာနေတာ။ ဒီနေ့ မင်းအဖေ ရောက်လာရင်တောင် မင်းကို ကယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ဖုန်းဝူချန်၏ စကားကြောင့် သွမ့်မိုမင် အသိပြန်ဝင်လာပြီး မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။

“ဖုန်းဝူချန်... သခင်လေးကျန်းရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ပြီး ဒီနေ့ မင်းကို မသတ်တော့ဘူး”

သွမ့်မိုမင်က အံကြိတ်လိုက်၏။

ဖုန်းဝူချန်ကို သတ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေသော်လည်း ကျန်းကျွင့်လန် ရှေ့မှာတော့ မလှုပ်ရှားရဲပေ။

အကယ်၍ ကျန်းကျွင့်လန်ရှေ့မှာ ဖုန်းဝူချန်ကို သတ်လိုက်မိပါက သူတစ်ယောက်တည်း သေရုံနှင့် ပြီးမည် မဟုတ်ဘဲ သန့်ရှင်းသော နေမင်းဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးပါ ပျက်စီးသွားနိုင်သည်။

ပြီးတော့ သွမ့်မိုမင်က ကျန်းကျွင့်လန်ကို စော်ကားမိပြီးသားမို့ ထပ်ပြီး ပြဿနာ မရှာရဲတော့ပေ။

“ငါ့ဆရာ ခွင့်ပြုမှ မင်း သွားလို့ရမယ်။ သူ ခွင့်မပြုရင် မင်း ဘယ်မှသွားလို့ မရဘူး”

ကျန်းကျွင့်လန်၏ အသံက ထက်ရှနေ၏။

“ဆရာ...”

သွမ့်မိုမင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ဖုန်းဝူချန်က ကျန်းကျွင့်လန်၏ ဆရာတဲ့လား။

ထိုအချိန်တွင် သွမ့်မိုမင်၏ ရင်ထဲ၌ ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဖုန်းဝူချန်တွင် ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော အဆင့်အတန်း ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့မိပေ။

ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

“မင်း သွားလို့ မရဘူး”

“မင်းက ငါ့ကို တားနိုင်လို့လား။ ဖုန်းဝူချန်... မင်းက သန်မာတယ် ဆိုတာတော့ ဝန်ခံပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းက ငါ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သေးဘူး”

သွမ့်မိုမင်က မောက်မာစွာ ပြောလိုက်၏။ ဒဏ်ရာရနေတာတောင် မာန်မလျော့သေးပေ။

“အို... ဟုတ်လား”

ဖုန်းဝူချန်က လှောင်ရယ်တစ်ချက် ရယ်လိုက်၏။

“စမ်းကြည့်လိုက်လေ”

သွမ့်မိုမင်က ပြောပြောဆိုဆို ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပျံတက်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“ဝှစ်”

နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း သိုင်းကွက်ကို အသုံးပြုပြီး ဖုန်းဝူချန်သည် သွမ့်မိုမင်၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး လမ်းပိတ်လိုက်၏။ လေထုတုန်ခါမှုတောင် မရှိဘဲ သရဲတစ်ကောင်လို ပေါ်လာခြင်းဖြစ်၏။

“ဟင်...”

သွမ့်မိုမင် လန့်ဖျပ်သွားသည်။

“မင်း ငါ့လက်ထဲကနေ မလွတ်နိုင်ပါဘူး”

ဖုန်းဝူချန်က ခံစားချက် ကင်းမဲ့သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်၏။

သွမ့်မိုမင်၏ မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့သွားပြီး အံကြိတ်လိုက်၏။

“သခင်လေးကျန်းကို မျက်နှာမထောက်ရင် မင်းကို ငါ အရှင်ထားမယ် ထင်နေလား”

“သူ ဝင်ပါမှာ မဟုတ်ဘူး”

ဖုန်းဝူချန်က နဂါးနတ်ဘုရား ဓားကို မြှောက်ပြီး သွမ့်မိုမင်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်၏။ အေးစက်သော လူသတ်အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ငါ ပြောမယ်... မင်း လုံးဝ...”

ဖုန်းဝူချန် စကားမဆုံးခင်မှာပင် သူ့မျက်နှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

'ရှေးဦး ကမ္ဘာဦး အရှိန်အဝါပဲ... ရတနာသိုက် ပွင့်သွားပြီ။ အင်ပါယာ အစွန်းရောက် ဂိုဏ်းက ရတနာသိုက်ကို ဖွင့်နိုင်သွားပြီပဲ'

အင်ပါယာ အစွန်းရောက် ဂိုဏ်းက ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရတနာသိုက်ကို ဖွင့်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ဖုန်းဝူချန် ထင်မထားခဲ့ပေ။ နေရာအတိအကျကို ရှာရန် အချိန်အကြာကြီး ယူခဲ့ရသော်လည်း ဖွင့်ရာတွင်မူ တော်တော် မြန်ဆန်လှသည်။

သွမ့်မိုမင်ကို သတ်ခါနီးမှ ရတနာသိုက်က ပွင့်လာရသည်လား။

'ရတနာသိုက် တွေ့ရင် ငါ့ကို ပြောမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်သားပဲ။ ကတိမတည်မှတော့ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့တော့'

ဖုန်းဝူချန်က စိတ်ထဲတွင် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။ သူ့မျက်လုံးထဲ၌ အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

“သွမ့်မိုမင်... ဒီနေ့ မင်း ကံကောင်းသွားတယ်။ သန့်ရှင်းသော နေမင်းဂိုဏ်းကို ငါ ကိုယ်တိုင် လာရှာမယ်”

ပြောပြီးသည်နှင့် ဖုန်းဝူချန်သည် နေရာမှ ရုတ်ချည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သွမ့်မိုမင်သည် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ဘာတွေ ဖြစ်သွားမှန်းတောင် သူ နားမလည်လိုက်ပေ။

'ဖုန်းဝူချန်က ဘယ်လို သိုင်းကွက်ကို သုံးလိုက်တာလဲ။ ငါ့အမြန်နှုန်းကိုတောင် မီတယ်တဲ့လား။ ငါတောင် သတိမထားမိလိုက်ဘူး'

သွမ့်မိုမင်သည် ထိတ်လန့်စွာ တွေးလိုက်မိသည်။

လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ပြီး သွမ့်မိုမင်က ရေရွတ်လိုက်၏။

“ဖုန်းဝူချန်... ကျန်းကျွင့်လန်သာ မရှိရင် ဒီနေ့ မင်း သေပြီ”

ဖုန်းဝူချန် ပြန်ပေါ်လာသည့်အချိန်တွင် နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်သို့ ရောက်နေတော့၏။

တစ်မိနစ်တောင် မကြာဘဲ ပြန်ရောက်လာသဖြင့် နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်သားများ အံ့သြကုန်ကြသည်။

သွမ့်မိုမင်ကို သတ်ရတာ အဲဒီလောက် လွယ်လို့လား။

“ခန်းမသခင်... သွမ့်မိုမင် သေသွားပြီလား”

ဟွမ်ယန်က အံ့သြတကြီး မေးလိုက်၏။

“သူ့ကို ခဏလောက် အရှင်ထားထားလိုက်ဦး။ ရတနာသိုက် ပွင့်သွားပြီ။ ကျွန်တော်နဲ့အတူ အနောက်ဘက်ဒေသကို ချက်ချင်း လိုက်ခဲ့ကြ။ မြန်မြန်လုပ်”

ဖုန်းဝူချန်က လေးလေးနက်နက် အမိန့်ပေးလိုက်၏။

သွမ့်မိုမင်ကို ဘယ်အချိန်သတ်သတ် ရသော်လည်း ရတနာသိုက်ကိုတော့ အင်ပါယာ အစွန်းရောက် ဂိုဏ်း လက်ထဲ အပါမခံနိုင်ပေ။

“ရတနာသိုက် ပွင့်သွားပြီ ဟုတ်လား”

ကျန်းကျွင့်လန်က အံ့သြစွာ မေးလိုက်၏။

“အချိန်ကိုက် ဖြစ်သွားတာပဲ”

ယီထျန်းချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

ဖုန်းဝူချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

“အချိန်ဖြုန်းနေလို့ မဖြစ်ဘူး။ ယန်ဟွမ် သဲကန္တာရကို အခုချက်ချင်း သွားကြမယ်”

“ဟေး... သွားမယ်ဟေ့။ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိပြီ”

ဟွမ်ယန်တို့ တစ်သိုက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

“ယန်ဟွမ် သဲကန္တာရ...”

ကျန်းကျွင့်လန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ဖုန်းဝူချန်ကို လှမ်းကြည့်ကာ လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်၏။

“ဆရာ... ယန်ဟွမ် သဲကန္တာရမှာ သဲဘီလူး တွေ ရှိတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်။ တွေ့တဲ့လူတိုင်း အသက်ရှင်လျက် ပြန်မလာနိုင်ကြဘူးတဲ့”

“သဲဘီလူး... သားရဲကောင်လား”

ပေတိုယန်က စပ်စုလိုက်၏။

ကျန်းကျွင့်လန်က ခေါင်းခါပြီး ပြန်ဖြေလာသည်။

“သဲကန္တာရရဲ့ ကပ်ဘေးတစ်ခုပဲ။ အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်တော့ မမြင်ဖူးပါဘူး... ကြားပဲ ကြားဖူးတာ။ အတိုချုပ်ပြောရရင်... အလွန် ပြင်းထန်တဲ့ မီးစွမ်းအင်တွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားပြီး ကျောက်တုံးတွေ၊ သဲတွေကို သယ်ဆောင်လာတာ။ ကြုံတွေ့ရတဲ့သူတိုင်း အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားရတာပါ”

အခန်း (၅၇၃) - ယန်ဟွမ် သဲကန္တာရ

~ရတနာသိုက် ပွင့်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် အချိန်မရှိတော့ပေ။ ဖုန်းဝူချန်နှင့် အပေါင်းအပါများသည် 'ယန်ဟွမ် သဲကန္တာရ' သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ထွက်ခွာလာကြသည်။

ဒီခရီးစဉ်က 'ရှေးဦး စက်ကွင်းလက်နက်' နှင့် ပတ်သက်နေတာ။ ဒဏ္ဍာရီတွေ မှန်သည်ဖြစ်စေ၊ မှားသည်ဖြစ်စေ ဖုန်းဝူချန် ကိုယ်တိုင် သွားကြည့်မှ ဖြစ်မည်။

ဖုန်းဝူချန်နှင့် အဖွဲ့သားများသည် 'နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း' သိုင်းကွက်ကို ဆက်တိုက်အသုံးပြုပြီး ယန်ဟွမ် သဲကန္တာရသို့ အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

ယန်ဟွမ် သဲကန္တာရ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင်... အင်ပါယာ အစွန်းရောက် ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အကြီးအကဲများသည် ရတနာသိုက် ရှိရာ နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်နေကြပြီ ဖြစ်၏။ ဂိုဏ်းသားများစွာကတော့ အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

ယန်ဟွမ် သဲကန္တာရသည် ကျယ်ပြောလှပြီး တစ်ပြင်လုံး ရွှေရောင် တောက်ပနေ၏။

ပူပြင်းသော အပူချိန်က သာမန်လူများ ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အပူချိန်မျိုး မဟုတ်ပေ။ သဲကန္တာရ တစ်ခုလုံး ပင်လယ်လှိုင်းများကဲ့သို့ အပူလှိုင်းများ ထနေ၏။

သဲကန္တာရတွင် မီးစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန် ပြင်းထန်ကာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။

ထို့ကြောင့် သဲကန္တာရ အစွန်းပိုင်းနှင့် အတွင်းပိုင်းတွင် မီးစွမ်းအင် ကျင့်ကြံသူ အများအပြား လာရောက် ကျင့်ကြံနေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဆေးဝါးများနှင့် ရှားပါး ရတနာများ မရှိပါက သူတို့သည် ပူပြင်းသော နေရောင်အောက်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့်သာ အဆင့်တက်ရန် ကြိုးစားရရှာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်က ကြမ်းတမ်းလေ၊ အဆင့်တက်ရန် လွယ်ကူလေ ဖြစ်ပြီး စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုကိုလည်း လေ့ကျင့်ပေးရာ ရောက်သည်။

(၂) နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် ဖုန်းဝူချန်နှင့် အဖွဲ့သားများသည် ယန်ဟွမ် သဲကန္တာရသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

"ဒီမှာ လာကျင့်ကြံတဲ့လူတွေ အများကြီးပါလား"

"သဲကန္တာရရဲ့ မီးစွမ်းအင်က တကယ် ပြင်းထန်တာပဲ။ အပူလှိုင်းတွေက စွမ်းအင်တွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်"

"ကျွန်တော် ဒီလောက် အသက်ကြီးမှ သဲကန္တာရကို ပထမဆုံး ရောက်ဖူးတာပဲ။ မီးစွမ်းအင်တွေ ဒီလောက် ပြင်းထန်လိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး"

သဲကန္တာရသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် အစွန်းပိုင်းတွင် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဟွမ်ယန်နှင့် အခြားသူများ အံ့သြသွားကြသည်။

"သဲကန္တာရက သဘာဝ မီးစွမ်းအင်တွေ ပြည့်ဝနေတဲ့ နေရာလေ။ မီးစွမ်းအင် ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်တော့ အကောင်းဆုံး နေရာပဲ။ အနောက်ဘက်ဒေသမှာ ဆေးဝါးမဝယ်နိုင်တဲ့ သူတွေ၊ မီးစွမ်းအင် မရှိတဲ့ သူတွေတောင် ဒီကိုလာပြီး ကျင့်ကြံကြတယ်။ အင်အားကြီး ဂိုဏ်းတွေက တပည့်တွေတောင် အချိန်ရရင် ဒီကို လာကြတာပဲ"

ယဲ့ထျန်းဝေက ရှင်းပြလိုက်၏။

ယဲ့ထျန်းဝေသည် အနောက်ဘက်ဒေသ၏ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင် ဖြစ်ပြီး ဒီဒေသကို ကောင်းကောင်း ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်၏။

"မင်းရော ဒီမှာ ကျင့်ကြံဖူးလား"

ဟု တောက်ဟွမ်က မေးလိုက်၏။

ယဲ့ထျန်းဝေက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ငါ့မှာ မီးစွမ်းအင် မရှိပေမဲ့ သဲကန္တာရရဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို တခြား စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲလို့ ရတယ်။ ပြီးတော့ သဲကန္တာရက စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုနဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကို လေ့ကျင့်ပေးနိုင်တယ်"

ဖုန်းဝူချန်က အေးဆေးစွာ ပြောပြလိုက်၏။

"ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုအတွက်တော့ သဲကန္တာရက အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီလို ဒုက္ခမျိုးကို ခံနိုင်တဲ့လူ သိပ်မရှိဘူး။ မဟုတ်ရင် သူတို့ သဲကန္တာရ အစွန်းပိုင်းမှာပဲ ကျင့်ကြံနေမှာ မဟုတ်ဘဲ အတွင်းပိုင်းကို ဝင်သွားကြမှာပေါ့"

"သဲကန္တာရမှာ ကျင့်ကြံရတာ တကယ် ပင်ပန်းတယ်။ ပြီးတော့ အချိန်မရွေး ပေါ်လာနိုင်တဲ့ 'သဲဘီလူး' တွေရဲ့ အန္တရာယ်လည်း ရှိသေးတယ်"

ကျန်းကျွင့်လန်က ဖြည့်စွက် ပြောလိုက်၏။

ခဏနားပြီးနောက် ဖုန်းဝူချန်နှင့် အဖွဲ့သားများသည် သဲကန္တာရ အတွင်းပိုင်းသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်လာသည်နှင့်အမျှ ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်ကိုသာ တွေ့ရတော့သည်။

ပိုမို နက်ရှိုင်းသော နေရာများတွင်မူ ကျင့်ကြံသူ အရိပ်အယောင်ပင် မတွေ့ရတော့ပေ။

အတွင်းပိုင်း ရောက်လေ မီးစွမ်းအင် ပိုပြင်းထန်လေ ဖြစ်၏။ လုံလောက်သော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မရှိပါက ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ ပူပြင်းသော လေစီးကြောင်းများကပင် အသက်အန္တရာယ် ပေးနိုင်သည်။

"ခန်းမသခင်... မရောက်သေးဘူးလားဗျာ။ ကျွန်တော် မခံနိုင်တော့ဘူး"

ခွမ်းကျန့်က ညည်းတွားလိုက်၏။ သဲကန္တာရ အတွင်းပိုင်း၏ အပူချိန်က လွန်ကဲလှသည်။ သူတို့ ခံနိုင်ရည် ရှိသေးသော်လည်း အလွန် ပင်ပန်းနေကြပြီ ဖြစ်၏။

"ငါ့အဝတ်အစားတွေတောင် ချွေးတွေ ရွှဲနေပြီ"

ရွှယ်ဖုန်းက မဲ့ပြုံး ပြုံးရင်း ပြောလိုက်၏။ အကယ်၍ လင်ရှောင်ရှောင်သာ မပါလျှင် သူတို့ အဝတ်အစားတွေ ချွတ်ပြီးနေလောက်ပါသည်။

"ဒါလည်း ကျင့်ကြံခြင်း တစ်မျိုးပဲ။ ပိုသန်မာချင်ရင် ရင်ဆိုင်ရမှာပဲ။ ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့်ကို ရောက်ချင်ရင် နောက်မဆုတ်နဲ့"

ဟွမ်ယန်က အားပေးလိုက်၏။

ယဲ့ထျန်းဝေက ဝင်ပြောသည်။

"သဲဘီလူးနဲ့ မတွေ့တာပဲ ကံကောင်းတယ် မှတ်ပါ"

"ရောက်ခါနီးပါပြီ... နည်းနည်း သည်းခံကြပါဦး"

ဖုန်းဝူချန်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်၏။

သဲကန္တာရ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ရွှေရောင် သဲပြင်ကျယ်ကြီးနှင့် ရှေးဟောင်း မြို့ပျက်ကြီး အချို့မှလွဲ၍ ဘာမှ မရှိပေ။

ဟွမ်ယန်နှင့် အခြားသူများက စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် ဟိုဟိုဒီဒီ ကြည့်ရှုနေကြစဉ် ယဲ့ထျန်းဝေက ယန်ဟွမ် သဲကန္တာရ၏ သမိုင်းကြောင်းကို ပြောပြနေ၏။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားပြီး နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် ဖုန်းဝူချန်နှင့် အဖွဲ့သားများသည် ရတနာသိုက် တည်ရှိရာ နေရာအတိအကျသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

၎င်းသည် သဲကန္တာရအောက်တွင် နစ်မြုပ်နေသော ရှေးဟောင်း မြို့ပျက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်၏။ မြင့်မားသော အဆောက်အအုံ အပျက်အစီး အချို့ကိုသာ မြင်တွေ့ရသည်။

သဲကန္တာရအောက်တွင် နစ်မြုပ်နေသော ရှေးဟောင်း မြို့ပျက်ကြီးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ သဲများအောက်တွင် ဖုံးကွယ်နေသဖြင့် ကံကောင်းမှသာ တွေ့ရှိနိုင်မည် ဖြစ်၏။ သို့မဟုတ်ပါက နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှာဖွေလည်း တွေ့မည် မဟုတ်ပေ။

ဖုန်းဝူချန်တို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသော ရှေးဟောင်း မြို့ပျက်ကြီးသည် တမင်တကာ တူးဖော်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

အင်ပါယာ အစွန်းရောက် ဂိုဏ်းက ရှာဖွေရ ခက်ခဲနေရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ... သဲကန္တာရထဲရှိ မြို့ပျက်များသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။ မြေပုံမရှိဘဲ ရှာဖွေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

နေရာအတိအကျကို သိထားလျှင်တောင်မှ တူးဖော်ရန် အချိန်အတော်ကြာ ယူရလေသည်။

"ဘယ်သူလဲ"

ဖုန်းဝူချန်နှင့် အဖွဲ့သားများ ရောက်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သောအခါ မြို့ပျက်ကြီး၏ အဝင်ဝတွင် စောင့်ကြပ်နေသော အင်ပါယာ အစွန်းရောက် ဂိုဏ်းမှ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက အေးစက်စွာ လှမ်းမေးလိုက်၏။

"ကျွန်တော်ပါ... ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက လူလွှတ်ပြီး အကြောင်းကြားလိုက်လို့ လာခဲ့တာပါ"

ဖုန်းဝူချန်က ပြုံးရင်း ဖြေလိုက်၏။ သူတို့ဘက်တော်သား တစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

"မင်းကိုး... ဂိုဏ်းချုပ်က မင်းကို အကြောင်းကြားဖို့ အမိန့်မပေးထားပါဘူး။ အင်ပါယာ အစွန်းရောက် ဂိုဏ်းက ရတနာသိုက် တွေ့ပြီဆိုတာ မင်း ဘယ်လို သိတာလဲ"

တစ်ယောက်က ဖုန်းဝူချန်ကို မှတ်မိသွားပြီး သံသယဖြင့် မေးလိုက်ခြင်းပါ။

ထိုအခါ၊ ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆို အင်ပါယာ အစွန်းရောက် ဂိုဏ်းက ကတိမတည်ဘူး ဆိုတဲ့ သဘောလား။ ရတနာသိုက် တွေ့တာတောင် ငါ့ကို အကြောင်းမကြားဘူးပေါ့။ ဒါ.. ငါတို့ သဘောတူထားတာနဲ့ မညီဘူးလေ"

"ဂိုဏ်းချုပ်က မင်းကို အချိန်ဆွဲဖို့ သဘောတူခဲ့တာကွ။ မင်းက တကယ့်ကို ငတုံးပဲ"

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက မထီမဲ့မြင် ပြောလိုက်၏။

"အင်ပါယာ အစွန်းရောက် ဂိုဏ်းက မရိုးသားမှန်း ငါ သိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ရတနာသိုက် နေရာကို ရှာဖွေပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဖုန်းဝူချန်က လှောင်ရယ်ရင်း ပြောလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အင်ပါယာ အစွန်းရောက် ဂိုဏ်းသားများ၏ မျက်နှာ ပျက်သွားကြသည်။ သူတို့ ဂိုဏ်းချုပ် အလိမ်ခံလိုက်ရမှန်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။

"သတ်လိုက်ကြ"

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက အမိန့်ပေးလိုက်၏။

အင်ပါယာ အစွန်းရောက် ဂိုဏ်းအနေဖြင့် ပင်ပင်ပန်းပန်း ရှာဖွေထားသော ရတနာသိုက်ကို သူများလက်ထဲ အပါမခံနိုင်ပေ။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကို အထင်ကြီးလွန်းနေပြီ"

ယဲ့ထျန်းဝေက ဖုန်းဝူချန်၏ နောက်မှ ထွက်လာပြီး ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်၏။

"ယဲ့ထျန်းဝေ..."

ယဲ့ထျန်းဝေကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် အင်ပါယာ အစွန်းရောက် ဂိုဏ်းသားများ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

"မင်းက ရှန်ဝူဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်နေတာပဲ။ ဒါပေမယ့် ယဲ့ထျန်းဝေက ဒဏ်ရာရထားတာ... ကြောက်စရာ မလိုဘူး။ သတ်ကြ"

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက ဖုန်းဝူချန်ကို တချက်ကြည့်ပြီး အမိန့်ပေးလိုက်၏။

"မင်းတို့လောက်နဲ့ ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်မယ် ထင်နေလား"

ယဲ့ထျန်းဝေက လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အမည်းရောင် သစ်ရွက်တစ်ရွက် ပေါ်လာသည်။

"ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်"

ယဲ့ထျန်းဝေက လက်ကို ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သစ်ရွက်မည်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် အမည်းရောင် လျှပ်စီးများအလား ပြေးဝင်သွားကြသည်။ လေထုခွဲသံများနှင့်အတူ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အင်ပါယာ အစွန်းရောက် ဂိုဏ်းသားများအားလုံး အသတ်ခံလိုက်ရလေသည်။

သူတို့ထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံးသူမှာ ကောင်းကင်ဘုံလူသား တတိယအလွှာသာ ရှိသေးသည်။ ယဲ့ထျန်းဝေ ဒဏ်ရာရနေသည့်တိုင် သူတို့ကို ရှင်းလင်းရန် မခက်ခဲလှပေ။ ပြီးတော့ ယဲ့ထျန်းဝေက ကုသဆေးလည်း သောက်ထားပြီးပြီ ဖြစ်၏။

ဖုန်းဝူချန်ကမူ ခြေလှမ်းမရပ်ဘဲ ဆက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူ့အတွက်တော့ အင်ပါယာ အစွန်းရောက် ဂိုဏ်းသားများသည် အလှပြထားသော အရုပ်များသာ ဖြစ်၏။

သို့သော် ရှေးဟောင်း မြို့ပျက်ကြီး၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်သောအခါ ဖုန်းဝူချန်၏ ခြေလှမ်း ရပ်တန့်သွားသည်။

'အာရုံခံနိုင်စွမ်း ကောင်းလိုက်တာ... ငါ့ကို သတိထားမိသွားပြီလား'

မှောင်ရိပ်ထဲမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပုံရိပ်တစ်ခုက အံ့သြစွာ ရေရွတ်လိုက်မိတော့၏။