အခန်း (၁၁၂-၁၁၄)

အခန်း (၁၁၂) - ခွေးအချင်းချင်း ကိုက်ကြသည့်လောက

အယ်လန်က သခင်လေး၏စကားကို နားထောင်ရန် ရှဖေးကို မျက်ရိပ်ပြ၍ တောင်းပန်တိုးလျှိုးနေသည်။ စာရာကမူ အလွန်စိုးရိမ်နေပုံရပြီး သူမ၏ အောက်နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်ထားကာ နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ မိမိ၏ခံစားချက်ကို ဖုံးကွယ်မထားတတ်သော ထိုမိန်းကလေး၏ အတွေးများကို သူမ၏မျက်နှာထက်တွင် အထင်အသား မြင်တွေ့နေရသည်။

"သခင်လေးနင်... သခင်ကြီးက ကျွန်တော့်ဆီက ဘာကို အလိုရှိနေတာလဲခင်ဗျ" ရှဖေးက ပြုံးလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့ မေးခွန်းတွေ အများကြီး မေးနေတာလဲ။ ငါနဲ့လိုက်ခဲ့ရင် သိရမှာပေါ့" နင်တျန်က ရှဖေးကို စိတ်မရှည်သောမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

စောင်းတပ်ထားသော ဦးထုပ်များဖြင့် ထိုသခင်လေး၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော အခြားလူများကလည်း ရှဖေးကို ထောင်ထောင်လွှားလွှား စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ ရင်ဘတ်ကြွက်သားများကိုပင် ဖောင်းကြွပြနေကြသည်။ အကယ်၍ ရှဖေးသာ မပူးပေါင်းပါက သူတို့က အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်မည့်ပုံစံရှိသည်။

ရှဖေးသည် ဤလူများကို အရေးမစိုက်ပေ။ သို့သော် အယ်လန်နှင့် စာရာတို့မှာ ယခုကိစ္စတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေပြီဖြစ်ရာ အကယ်၍ သူသာ ဤလူများကို သတ်ပြီး ထွက်ပြေးသွားပါက အယ်လန်နှင့် သူ၏မိသားစုမှာ သေချာပေါက် ပေးဆပ်ရပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် လဆန်းကြတ်သင်္ဘောမှာလည်း ဤအခြေစိုက်စခန်း၏ ကုန်လှောင်ရုံထဲတွင် ဆိုက်ကပ်ထားဆဲဖြစ်ရာ ရှဖေးအနေဖြင့် ၎င်းကို စွန့်လွှတ်ရန် အစီအစဉ်မရှိသေးပေ။ အခြားအရာများထက် ဘလက်မမ်ဘာ-၁၃၀ အင်ဂျင်ကိုပင် သူ လုံးဝ လက်မလွှတ်နိုင်ပါချေ။

"ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော် လိုက်ခဲ့ပါ့မယ်" ရှဖေးက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ အယ်လန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး တင်းမာနေသော သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လျှော့ချလိုက်သည်။ စာရာကမူ စိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော် မကြာခင် ပြန်လာခဲ့မယ်။ ကျွန်တော့်အတွက် စားစရာလေး တစ်ခုခု ပြင်ထားပေးဦးနော်၊ ဗိုက်နည်းနည်း ဆာနေလို့" ရှဖေးက သူ၏ဗိုက်ကို ပုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

နင်မျိုးနွယ်စုမှာ ဤအခြေစိုက်စခန်း၏ အမြင့်ဆုံးအထပ်တွင် နေထိုင်ကြပြီး ထိုအထပ်တစ်ခုလုံးကို သူတို့က ရယူထားခြင်းဖြစ်သည်။ ကျောက်နီအခြေစိုက်စခန်း၏ ပိုင်ရှင်များဖြစ်သည့်အတိုင်း သူတို့မျိုးနွယ်စုမှာ သာမန်ဒေသခံများနှင့် လုံးဝကွဲပြားသော အဆင့်အတန်းတွင် ရှိနေကြသည်။

သူတို့၏ခြံထဲတွင် အာဟာရရည်များအသုံးပြု၍ စိုက်ပျိုးထားသော အပင်မျိုးစုံ ရှိနေသည်။ စိမ်းလန်းစိုပြည်နေသော အရွက်များနှင့် သစ်ကိုင်းများက ထိုနေအိမ်ကို သက်ဝင်လှုပ်ရှားစေသည်။

မြေပြင်မှာ သတ္တုစပ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အပေါ်မှ ကြက်သွေးရောင် ကျောက်ပြားများ ခင်းထားသည်။ လမ်းဘေးတစ်လျှောက်တွင်လည်း သစ်ပင်များနှင့် ချုံပုတ်များ တန်းစီနေသဖြင့် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ မြင်ကွင်းမျိုးကို ရှဖေးအား သတိရစေသည်။ မှောင်မည်းနေသော အာကာသထဲတွင် ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရခဲလှသဖြင့် နင်မျိုးနွယ်စုမှာ ဘဝကို မည်သို့ပျော်မွေ့ရမည်ကို သိသူများဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

အမျိုးမျိုးသော စီးပွားရေးနှင့် ကုန်သွယ်မှုများကို လုပ်ဆောင်သည့်အပြင်၊ နင်မျိုးနွယ်စုသည် ကျောက်နီအခြေစိုက်စခန်းကို ဖြတ်သန်းသွားသော ကုန်စည်အားလုံးအပေါ် အခွန် ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း ကောက်ခံသဖြင့် နှစ်စဉ် ဝင်ငွေအမြောက်အမြား ရရှိကြသည်။

အခြေစိုက်စခန်းကို ထိန်းသိမ်းစရိတ်အပြင်၊ သူတို့သည် ဤအရပ်တွင် ငြိမ်းချမ်းရေးကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ကြေးစားစစ်သား တစ်ထောင်ကျော်ကို ငှားရမ်းထားကြသည်။ လုံခြုံရေးအတွက် ကူညီရန် စစ်သင်္ဘောအချို့ပင် ရှိသေးသည်။ ဤနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို နင်မျိုးနွယ်စုက စိုးမိုးထားသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

နင်တျန်သည် ရှဖေးကို ဧည့်ခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီး "အဲ့ဒီမှာ စောင့်နေ" ဟု ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ဧည့်ခန်းမှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး စတုရန်းမီတာ ၃၀၀ ခန့် ရှိသည်။ အလယ်တွင် ဝိုင်းစက်သော စားပွဲခုနစ်လုံးခန့်ရှိပြီး အပေါ်တွင် အခွံမာသီးများနှင့် မုန့်မျိုးစုံ ထည့်ထားသော ပန်းကန်များ ရှိနေသည်။

ဧည့်ခန်းထဲတွင် လူနှစ်ဆယ်ခန့် ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံပန်းသဏ္ဌာန်များဖြင့် ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော လူများဖြစ်ပုံရသည်။ သူတို့အနက် အများစုမှာ ခါးတွင် လက်နက်များ ချိတ်ဆွဲထားကြပြီး စုရုံးလျက် စကားပြောဆို ရယ်မောနေကြသည်။

ရှဖေး ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး သံသယဖြစ်ဖွယ် မျက်လုံးများစွာက သူ့အပေါ်သို့ စုပြုံကျရောက်လာသည်။ ရှဖေးက သူသည် အန္တရာယ်မရှိသူဖြစ်ကြောင်း ပြသရန် ပြုံးပြလိုက်သည်။

ဟောင်းနွမ်းနေသော အလုပ်သမားဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်လေးတစ်ဦးအဖြစ် သူသည် အလွန်ပင် သာမန်ဆန်လှပြီး ကျောက်နီအခြေစိုက်စခန်း၏ သာမန်ဒေသခံတစ်ဦးနှင့်သာ တူနေသည်။

ထိုလူများသည် သူ့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သူတို့၏စကားဝိုင်းများဆီသို့ ပြန်သွားကြပြီး စားပွဲပေါ်ရှိ သစ်သီးများကို အားရပါးရ စားသုံးနေကြသည်။ သူတို့စားပုံမှာ တစ်စုံတစ်ခု လွတ်သွားပါက သူတို့အတွက် နစ်နာတော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်၏။ မကြာခင်မှာပင် ကြမ်းပြင်ပေါ်၌ သစ်သီးခွံများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

ရှဖေးသည် လူသူမနီးသော ထောင့်တစ်ခုတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ သူ လေ့လာထားသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှု နည်းစနစ်များကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ ယခုအခါ သူသည် ဖန်တန်ကဲ့သို့ပင် လူမသိသူမသိသော ထောင့်များတွင် ထိုင်ရသည်ကို နှစ်သက်လာသည်။ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်သည်ဖြစ်စေ သူသည် ပုန်းကွယ်ရန်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ရောနှောရန် အကောင်းဆုံးနေရာကို အမြဲရှာဖွေတတ်သည်။

ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ရှဖေးကို လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်နှင့် လိမ္မော်သီး၊ ပန်းသီးအချို့ လာရောက်ချပေးသည်။ ရိုင်းစိုင်းသော ကြယ်တာရာနယ်မြေများတွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် သစ်သီးဝလံများ စိုက်ပျိုးရန် အလွန်ခက်ခဲသဖြင့် ယင်းတို့၏ ဈေးနှုန်းမှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။ လိမ္မော်သီးတစ်လုံးမှာ အနည်းဆုံး ဆင့် ၂၀ ခန့်ဖြင့် ရောင်းချနိုင်ပြီး၊ ၎င်းကို ကြယ်တာရာ ဒင်္ဂါး ဖြင့် တွက်ချက်လျှင် ထောင်ဂဏန်းအချို့ ရှိနိုင်ရာ သစ်သီးပိဿာပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ဝယ်ယူနိုင်သော ပမာဏ ဖြစ်သည်။

ရှဖေးက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး လိမ္မော်သီးတစ်လုံးကို နွှာစားလိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများက အခန်းထဲတွင် လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေပြီး ထိုလူများ ဘာအကြောင်း ပြောနေကြသလဲပြောလိုက်သည်ကို နားစွင့်နေခဲ့သည်။

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် ရှဖေးမှာ အခြေအနေကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

နင်မျိုးနွယ်စု၏ တတိယမြောက်သား (နင်တျန်၏ ဖခင်) နှင့် ဇီးကွက်ဓားပြအဖွဲ့မှ အမာရွတ် တို့သည် ပြည့်တန်ဆာရုံမှ မိန်းကလေးသစ်တစ်ဦးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မျက်စိကျခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသူနှစ်ဦးမှာ ထိုမိန်းကလေးအတွက် အစပိုင်းတွင် စကားများခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် လူချင်း ခိုင်ရန်ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

နင်မျိုးနွယ်စုမှာ ကျောက်နီအခြေစိုက်စခန်း၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်သည့်အတိုင်း အမာရွတ်မှာ အရေးနိမ့်သွားသဖြင့် သူနှင့် သူ၏လူများမှာ အရှုံးကို လက်ခံကာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြရသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခဲ့ကြသည်။ အမာရွတ်သည် နင်မျိုးနွယ်စု၏ တတိယမြောက်သားကို သတ်ရန်အတွက် အခြေစိုက်စခန်းထဲသို့ လူများကို အကြိမ်ကြိမ် စေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း အခွင့်အရေး မရခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ကလဲ့စားချေသည့်အနေဖြင့် နင်မျိုးနွယ်စု၏ လူအချို့ကိုသာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

နင်မျိုးနွယ်စုကလည်း အမာရွတ်ကို အမြန်ဆုံး ဖယ်ရှားပစ်သင့်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် သူတို့နှင့် ရင်းနှီးသော အနီးနားရှိ အခြေစိုက်စခန်းများမှ လူအချို့နှင့် အမာရွတ်နှင့် မတည့်သော ဓားပြအချို့ကို စုစည်းကာ အမာရွတ်၏ အသက်ကို တစ်ခါတည်း အပြတ်ရှင်းရန် ကြိုးပမ်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ဧည့်ခန်းထဲရှိ လူများမှာ ထိုသူများပင် ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ အမာရွတ်မှာ ဤသတင်းကို ကြိုတင်ရရှိသွားခဲ့ပြီး ယနေ့တွင် ကျောက်နီအခြေစိုက်စခန်းကို လာရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အမာရွတ်၏ တိုက်ခိုက်မှု ကျရှုံးသွားသောအခါ အနီးနားရှိ အခြေစိုက်စခန်း ခေါင်းဆောင်များနှင့် ဓားပြအချို့က ၎င်းကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် အကောင်းဆုံးအချိန်ဖြစ်ကြောင်း ယူဆခဲ့ကြသည်။

လက်ရှိတွင် သူတို့သည် ဤစစ်ဆင်ရေးအပြီးတွင် ရရှိမည့် ပစ္စည်းများကို မည်သို့ခွဲဝေကြမည်နှင့် နင်မျိုးနွယ်စုက မည်မျှပေးချေမည်ကို ဆွေးနွေးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှဖေးက စီးကရက်တစ်လိပ်ကို မီးညှိလိုက်ရင်း သူ ဘာကြောင့် ဒီကို ခေါ်လာခံရသလဲပြောလိုက်သည်ကို လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ရန်သူ့ဓားပြသင်္ဘောတစ်စင်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်းဖြင့် နင်မျိုးနွယ်စုကို အမှတ်မထင် ကူညီလိုက်မိသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ သူသည် အယ်လန်၏ အဝေးကတူဖြစ်သည်ဟု သူတို့က ထင်မှတ်ထားသဖြင့် သူ့ကိုလည်း သူတို့အဖွဲ့၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ကြခြင်း ဖြစ်၏။

နင်မျိုးနွယ်စု၏ အင်အားမှာ အဓိကအားဖြင့် ကျောက်နီအခြေစိုက်စခန်းတွင်သာ စုစည်းနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ခွာသည့်အခါတွင်မူ စစ်သင်္ဘောများ၏ အင်အားကသာ အဓိက ဖြစ်လာသည်။ နင်မျိုးနွယ်စု ပိုင်ဆိုင်သော စစ်သင်္ဘောများမှာ သာမန်အဆင့်သာ ဖြစ်သဖြင့် ရှဖေးကိုပါ ထည့်သွင်းလိုက်ခြင်းက သူတို့၏အင်အားကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အမာရွတ်ကို နှိမ်နင်းရန် ဤအဖွဲ့ကို နောက်ဆုံးမိနစ်မှသာ စုစည်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနေရာရှိ လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်စိတ်ကူးများ ရှိကြသော်လည်း သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုတည်းသာ ရှိပါသည်၊ ၎င်းမှာ 'ငွေ' ပင် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ အမာရွတ်ကသာ ပို၍မြင့်မားသော ဈေးပေးမည်ဆိုပါက သူတို့သည် နင်မျိုးနွယ်စုကို ပြန်သတ်ရန် လှည့်လာနိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေ အပြည့်အဝ ရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ ရိုင်းစိုင်းသော ကြယ်တာရာနယ်မြေ ဖြစ်သည်မဟုတ်ပါလား၊ လူတစ်ယောက်ကို သတ်ရခြင်းမှာ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို နင်းသတ်ရသကဲ့သို့ပင် လွယ်ကူလှသည်။

ထို့ပြင် အယ်လန်နှင့် စာရာတို့မှာ ကျောက်နီအခြေစိုက်စခန်း၏ ဒေသခံများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့က ရှဖေးမှာ သူလျှိုတစ်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း အာမခံထားကြသဖြင့် နင်မျိုးနွယ်စုသည် သူ့ကို မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့နောက်သို့ လိုက်ရန် အတင်းအကျပ် စေခိုင်းမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လူအချို့ ခန်းမထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။ ပထမဆုံးမှာ အသက်ခုနစ်ဆယ်ခန့်ရှိပြီး ဆိတ်မုတ်ဆိတ်ဖြူဖြူနှင့် လူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏နောက်တွင် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား သုံးဦး လိုက်ပါလာသည်။ အငယ်ဆုံးဖြစ်သော နင်တျန်က သူတို့၏နောက်တွင် လိုက်ပါလာသည်။

ခန်းမထဲရှိ လူတိုင်းသည် နင်မျိုးနွယ်စုမှ ထိုလူကြီးကို နှုတ်ဆက်ရန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြသည်။ ထိုလူကြီးသည် ဧည့်ခန်း၏ ပင်မနေရာတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ သားသုံးဦးက သူ၏ ဘေးတစ်ဖက်စီတွင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။

"မင်းတို့အားလုံး အကြာကြီး စောင့်လိုက်ရတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ အမာရွတ်နဲ့ သူရဲ့လူတွေဟာ ငါ့ရဲ့ ကျောက်နီအခြေစိုက်စခန်းကို ခုနတင် လာတိုက်သွားခဲ့ကြတယ်။ ကံကောင်းတာက ဒီအခြေစိုက်စခန်းရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ကာကွယ်ရေးစနစ်ကြောင့် သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အမာရွတ်ဟာ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ ကြယ်တာရာနယ်မြေထဲမှာ ဒုက္ခပေးနေတာ ကြာပါပြီ၊ ဒါကြောင့် ဒါဟာ အဆုံးသတ် မဟုတ်ဘဲ အစပဲလို့ ငါထင်တယ်။ အားလုံးပဲ ဂရုစိုက်ကြဖို့ ငါ တိုက်တွန်းချင်ပါတယ်"

ထိုလူကြီးက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူပြောသွားသော စကားမှာ အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးလှသည်။ ဇီးကွက်ဓားပြများမှာ ကြီးမားသော အထိအခိုက်များဖြင့် သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ နင်မျိုးနွယ်စုမှ ထိုလူကြီးက သူသည် အနိုင်နိုင် ခုခံခဲ့ရကြောင်း ပြောဆိုကာ ဤအကြိမ် အောင်ပွဲအတွက် ဂုဏ်ယူခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

ထို့နောက် သူသည် အကြောင်းအရာကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး လူတိုင်းကို ဂရုစိုက်ရန် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ သူသည် လူသိများသော ဓားပြခေါင်းဆောင် အမာရွတ်ကို နှိမ်နင်းရန် လူများကို စုစည်းထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသဖြင့် အမာရွတ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် မမေ့မလျော့ ပြောဆိုခဲ့သည်။ အခန်းထဲရှိ လူတိုင်းမှာ လှေတစ်စင်းတည်း စီးနေကြသူများဖြစ်ရာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ရန်ဖြစ်နေရန် အကြောင်းမရှိပေ။

"နင်သခင်ကြီး ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အမာရွတ်ကို တစ်ခါမှ သဘောမကျခဲ့ဘူး၊ သူဟာ ဒီနှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ဆိုးရွားတဲ့ အရာတွေ အများကြီး လုပ်ခဲ့တယ်။ ကံကောင်းတာက ဒီနေ့မှာ သူတို့ဖက်က အထိနာသွားခဲ့ပြီ၊ ဒါကြောင့် သူ့ကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ ဒါဟာ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ "

ဆံပင်တိုတိုနှင့် လူတစ်ဦးက မတ်တပ်ရပ်၍ ကြေညာလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ အနီးနားက အခြေစိုက်စခန်း ခေါင်းဆောင်တွေအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဒေသခံတွေရဲ့ ဘေးကင်းမှုကို အာမခံရပါမယ်။ အမာရွတ်ကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ နင်သခင်ကြီးရဲ့ အစီအစဉ်ကို ကျွန်တော် အပြည့်အဝ ထောက်ခံပါတယ်" အနီးနားရှိ အခြေစိုက်စခန်း ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက ဝင်ပြောလိုက်သည်။

ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းက အမာရွတ်နှင့် သူ၏ ဓားပြများကို ဆိုးရွားသော အရာများ လုပ်ဆောင်နေသည့် လူယုတ်မာများအဖြစ် ပြောဆိုကြသည်။ ရိုင်းစိုင်းသော ကြယ်တာရာနယ်မြေအတွင်း ငြိမ်းချမ်းရေး ပြန်လည်ရရှိရန်အတွက် ၎င်းကို နှိမ်နင်းရမည်ဟု အားလုံးက ယူဆကြသည်။

ရှဖေးသည် ဤအရာကို ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မိသည်။ ဤသည်မှာ ခွေးအချင်းချင်း ကိုက်နေကြခြင်း မဟုတ်ပါလား။ ဘာကြောင့် တရားမျှတမှုအတွက် လုပ်ဆောင်နေသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်နေကြသနည်း။ ရိုင်းစိုင်းသော ကြယ်တာရာနယ်မြေတွင် ဓားပြမှာ ဒေသခံဖြစ်ပြီး ဒေသခံမှာလည်း ဓားပြပင် ဖြစ်ရာ သူတို့ကို ခွဲခြား၍ မရနိုင်ပေ။ ဤနေရာရှိ လူများအနက် အသက်ပေါင်းများစွာကို မသတ်ခဲ့ဖူးသူ မည်သူရှိသနည်း။ ဆိုးရွားသော အရာများ လုပ်ဆောင်ရာတွင် ဤလူများမှာလည်း အမာရွတ်ထက် မသာလျှင်ပင် မနိမ့်ပေ။

အမှန်တရားမှာ ထင်ရှားလှသည်။ ဤသည်မှာ ဓားပြအုပ်စုတစ်စုက အခြားဓားပြအုပ်စုတစ်စုကို ဓားပြတိုက်ရန် ပေါင်းစည်းနေကြခြင်းသာ ဖြစ်၏။ သူတို့ မည်သည့်ဖက်တွင် ရှိနေပါစေ၊ သူတို့မှာ ဓားပြများသာ ဖြစ်ကြသည်။

မည်သည့် အဟန့်အတားမျှမရှိဘဲ နင်မျိုးနွယ်စုနှင့် ထိုကိုယ်စားလှယ်များသည် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို လျင်မြန်စွာ ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြသည်။ ထိုအုပ်စုသည် နင်မျိုးနွယ်စုမှ ထိုလူကြီးကို ဤစစ်ဆင်ရေး၏ တပ်မှူးအဖြစ် တင်မြှောက်လိုက်ကြပြီး လူတိုင်း၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဗျူဟာများကို ပေါင်းစပ်ညှိနှိုင်းပေးရန် တာဝန်ပေးလိုက်ကြသည်။

လူတိုင်းက သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်ကို သဘောပေါက်သွားကြပြီဖြစ်ရာ၊ နောက်တစ်ဆင့်မှာ ရရှိလာမည့် ပစ္စည်းများကို မည်သို့ခွဲဝေကြမည်ဆိုသည့် ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ လူတိုင်း ဒီကို လာရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်၏။ ရိုင်းစိုင်းသော ကြယ်တာရာနယ်မြေတွင် ငွေမှလွဲ၍ ကျန်သည့်အရာများမှာ အရေးမကြီးလှပေ။

ခန်းမတစ်ခုလုံးမှာ အလွန်တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး၊ လူကြီးက ရရှိမည့်ပစ္စည်းများကို မည်သို့ခွဲဝေမည်ပြောလိုက်သည်ကို ကြေညာမည့်အချိန်ကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။ အကယ်၍ ပေးချေမှုမှာ စိတ်ကျေနပ်စရာ မရှိပါက သူတို့ လက်လျှော့ကြမည်ဟု လူတိုင်းက သူတို့ဘာသာ တွေးနေကြသည်။ သူတို့သည် တစ်ပဲတစ်ပြားကိုမျှ အရှုံးမခံနိုင်ကြပေ။

နင်သခင်ကြီးမှာ ပညာရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အတိုင်း ဤလူများ ဘာတွေးနေကြသလဲပြောလိုက်သည်ကို သူ သိပါသည်။ သူသည် သူ၏ အငယ်ဆုံးသားကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရာ သူသည် ခန်းမထဲမှ ထွက်သွားခဲ့သည်။ မကြာခင်မှာပင် သူသည် သတ္တုဗန်းတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်၍ ပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

၎င်းကို အနီရောင် အဝတ်တစ်ခုဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် အောက်တွင် ဘာရှိနေသလဲပြောလိုက်သည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

တတိယမြောက် နင်မျိုးနွယ်စုဝင်သည် ၎င်းကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီး သူ၏ နေရာသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ နင်သခင်ကြီးသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မှုန်ဝါးဝါး မျက်လုံးများထဲမှ လှည့်စားလိုသော အရိပ်အယောင်များဖြင့် အခန်းထဲကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မြေခွေးအိုကြီးတစ်ကောင်က မြေခွေးပျိုတစ်အုပ်ကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။

"အားလုံးပဲ... အကယ်၍ ဒီစစ်ဆင်ရေးသာ အောင်မြင်ခဲ့ရင် နင်မျိုးနွယ်စုဟာ ဘယ်အရာကိုမှ တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ ယူမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် အမာရွတ်ရဲ့ ခေါင်းကို ယူနိုင်တဲ့သူကို ငါ ဒါကို ပေးမယ်"

နင်သခင်ကြီးက သူ၏ကျောကို တည့်မတ်စွာ ထားလျက် ပြောဆိုပြီးနောက် သူ၏ ညာလက်ဖြင့် အနီရောင်အဝတ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ခန်းမအတွင်းရှိ တိတ်ဆိတ်မှုမှာ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှပြီး၊ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့ဩမှုနှင့် လောဘရိပ်များကို မြင်တွေ့နိုင်ပါသည်။ ခန်းမအတွင်းတွင် ပြင်းထန်သော အသက်ရှူသံများမှလွဲ၍ ဘာသံမျှ မကြားရတော့ပေ။

အခန်း (၁၁၃) - ခရမ်းရောင်ကျောက်တုံး

ဗန်း၏အလယ်တွင် ခရမ်းရောင်ကျောက်တုံးတစ်တုံး ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ တောက်ပနေပြီး လူကြီးတစ်ယောက်၏ လက်သီးထက် အနည်းငယ် ပိုကြီးသည်။

“ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်နှလုံးသားပဲ ”

“ဘုရားရေ... အကြီးကြီးပဲ ”

“ဒီလိုအရာမျိုး တကယ်ရှိတာလား။ ငါကတော့ ဒါကို ဒဏ္ဍာရီထဲမှာပဲ ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာ”

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်တွင် လူတိုင်းမှာ လောဘရိပ်များဖြင့် ဆူညံသွားကြပြီး ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်နှလုံးသားကို ကြည့်ကာ သွားရည်ကျနေကြတော့သည်။

“ဝိညာဉ်နှလုံးသားတွေက ခရမ်းရောင် ဖြစ်နိုင်လို့လား” ရှဖေးက သူ၏အာရုံထဲတွင် ဖန်တန်ကို မေးလိုက်သည်။

ဖန်တန်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပုံရပြီး ဝမ်းနည်းသောလေသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်>

“ဟုတ်တယ်၊ ဝိညာဉ်နှလုံးသားတွေက အပြာရောင် ဒါမှမဟုတ် ခရမ်းရောင် ဖြစ်နိုင်တယ်။ သိရသလောက်တော့ ခရမ်းရောင်ဝိညာဉ်နှလုံးသားတွေမှာ အပြာရောင်တွေထက် စွမ်းအင် အဆပေါင်း ၁၀၀ ကနေ ၁၅၀ အထိ ပိုပါဝင်ပြီး အလွန်ပဲ ရှားပါးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခရမ်းရောင်တွေက အပြာရောင်တွေထက် အများကြီး ပိုပြီး မတည်ငြိမ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူတို့က တကယ်တမ်းကျတော့ သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်လှဘူး။ အများအားဖြင့်တော့ ရှားပါးတွင်းထွက်တွေအဖြစ်ပဲ စုဆောင်းကြတာပါ”

“ငါ့ရဲ့ဆရာမှာလည်း ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်နှလုံးသားတစ်တုံး ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ သူက အဲ့ဒါကို အမြဲတမ်း ကိုင်တွယ်ကစားနေတတ်ပြီး သူ့မျက်စိအောက်က ဘယ်တော့မှ အပျောက်မခံဘူး။ ငါ့ဆရာက တစ်ခါပြောဖူးတယ်... အပြာရောင်နဲ့ ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်နှလုံးသားတွေမှာ စကြာဝဠာရဲ့ စွမ်းအင်တွေ ပါဝင်နေပေမဲ့ ခရမ်းရောင်တွေက စကြာဝဠာရဲ့ ပုံရိပ်အစစ်အမှန်နဲ့ ပိုနီးစပ်တယ်တဲ့၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ပြင်းထန်တဲ့ စွမ်းအင်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပေါ့”

“မင်းသာ စကြာဝဠာရဲ့ အဆုံးစွန်လျှို့ဝှက်ချက်ကို နားလည်ချင်ရင် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်နှလုံးသား တည်ရှိမှုကို အရင်ဆုံး စဉ်းစားရလိမ့်မယ်” ဖန်တန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ဒီခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်နှလုံးသားက ငါ့ဆရာဆီမှာ ရှိတဲ့အရာထက် သုံးဆလောက် ပိုကြီးတယ်။ အကယ်၍ ငါသာ ဒါကို သူ့ဆီ ပြန်ယူသွားပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် သူ အရမ်းဝမ်းသာမှာပဲ”

ဖန်တန်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေသည်။ ရှဖေးမှာ ရယ်ရမလို ငိုရမလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ စကြာဝဠာတစ်ခွင် ကျော်ကြားလှသော ထိပ်တန်းလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦးမှာ ဤကဲ့သို့သော အမူအရာမျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သာ သိသွားပါက သေချာပေါက် ဟာသတစ်ခု ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

နင်သခင်ကြီးသည် လက်ကောက်ဝတ်ကို ခါလိုက်ရင်း ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်နှလုံးသားကို အနီရောင်အဝတ်ဖြင့် ပြန်လည်ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ “အားလုံးပဲ... ငါ နင်ပိုင်ချန် ဟာ စကားတည်တဲ့သူပါ။ ဘယ်သူမဆို ဒီခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်နှလုံးသားကို လိုချင်ရင် အမာရွတ်ရဲ့ ခေါင်းကို လာပေးရမယ်”

ခန်းမထဲရှိ လူတိုင်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ ရှေ့တွင်ရှိနေသော ကြီးမားလှသည့် ဆုလာဘ်ကြောင့် သူတို့သည် အမာရွတ်၏ခေါင်းကို ရရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။

‘ဒီတစ်ခါတော့ အမာရွတ် ဘာပဲလုပ်လုပ် သူ သေရမှာပဲ။ နင်သခင်ကြီးက တကယ့်ကို ရက်စက်တာပဲ၊ ဒီခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်နှလုံးသားကို ထုတ်ပြပြီး အမာရွတ်ရဲ့ခေါင်းကို ရဖို့ သေချာအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ’

နင်ပိုင်ချန်မှာ အလွန်ပင် ပါးနပ်လှသည်။ သူသည် လူသားတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲရှိ လောဘကို ကောင်းစွာ နားလည်သည်။ ဤကြီးမားသော ဆုလာဘ်ကို ထုတ်ပြခြင်းဖြင့် အမာရွတ် သေဆုံးရန် သေချာစေရုံတင်မကဘဲ လူအချင်းချင်းလည်း ကွဲပြားအောင် လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်နှလုံးသားမှာ တစ်တုံးတည်းသာ ရှိသဖြင့် ၎င်းကို ရယူလိုသူ မည်သူမဆို မိမိ၏ ပြိုင်ဘက်များကို အနိုင်ယူရမည် ဖြစ်သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် ဤလူတစ်စု ပေါင်းစည်းကာ မိမိကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မည်ကို နင်မျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။ သူ လုပ်ရမည့်အရာမှာ အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်ရင်း အမာရွတ်၏ ခေါင်းကို စောင့်ကြိုနေရုံသာ ဖြစ်၏။

ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်နှလုံးသားမှာ လုံခြုံစွာ ဝှက်ထားလျှင် အဖိုးတန်သော်လည်း၊ ပေါ်ထွက်လာသည့်အခါတွင်မူ ‘ပူလောင်သော အာလူးပူ’ ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လာသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ ကံမကောင်းသော ပစ္စည်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပါသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းကို မည်သူရရှိသည်ဖြစ်စေ အခြားသူများက သေချာပေါက် မကျေမနပ် ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ အချိန်တန်သည့်အခါ ၎င်းကို ပိုင်ဆိုင်သူမှာ သေချာပေါက် နောင်တရလာပေလိမ့်မည်။

သာမန် ခွေးအချင်းချင်း ကိုက်ကြသည့် စစ်ဆင်ရေးတစ်ခုမှာ နင်သခင်ကြီး၏ သေသပ်သော စီစဉ်မှုအောက်တွင် ရက်စက်လှသော အသက်လုပွဲတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ထိုလူကြီး၏ နည်းလမ်းများမှာ တကယ့်ကို ရက်စက်လှသည်ဟု ဆိုရပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် အစေခံမိန်းကလေးများက ကြယ်တာရာနယ်မြေအနှံ့မှ ရောက်ရှိလာကြသော အကြီးအကဲများကို အရက်နှင့် ဟင်းပွဲများဖြင့် ဧည့်ခံကျွေးမွေးကြသည်။ ရှဖေးက ထွက်ခွာရန် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် နင်မျိုးနွယ်စု၏ သားအကြီးဆုံးက ရှဖေးဆီသို့ လျှောက်လာပြီး ခြံထဲသို့ ခေါ်ထုတ်သွားခဲ့သည်။

“မင်းက အယ်လန်ရဲ့ အမျိုးလား” နင်မျိုးနွယ်စု၏ သားအကြီးဆုံးက စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ရှဖေးက ပြုံးလိုက်ပြီး သူနှင့် အယ်လန်တို့ သဘောတူထားသည့်အတိုင်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

နင်မျိုးနွယ်စု၏ သားအကြီးဆုံးမှာ အသက်ငါးဆယ်ခန့်ရှိပြီး လေးထောင့်ကျကျ မျက်နှာပေါ်တွင် အရေးအကြောင်းများ ရှိနေသည်။ ရိုးရှင်းသော မေးခွန်းအချို့ကို မေးမြန်းပြီးနောက်၊ ရှဖေး၏ ကောင်းမွန်သော ပြန်လည်ဖြေကြားမှုကြောင့် သူသည် ရှဖေး၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ယုံကြည်သွားခဲ့ပြီး အဓိက အကြောင်းအရာသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

“ကျောက်နီအခြေစိုက်စခန်းရဲ့ တိုက်ပွဲမှာ ကူညီပေးခဲ့တာဟာ သေးငယ်တဲ့ အလုပ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီက ဒေသခံ သုံးသောင်းကိုယ်စား ငါ မင်းကို ကျေးဇူးတင်ချင်ပါတယ်”

ရှဖေးက လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည် >

“ကျွန်တော် ဒါကို ဂုဏ်မယူဝံ့ပါဘူး။ ကျွန်တော်က အဲ့ဒီသင်္ဘောရဲ့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်တာကို ခံနေရတာပါ။ ကျွန်တော်တော့ သေပြီလို့ ထင်နေတုန်းမှာပဲ နောက်ဆုံးစက္ကန့်မှာ အဲ့ဒီသင်္ဘောက ဘာဖြစ်သွားမှန်းမသိဘဲ ချို့ယွင်းသွားခဲ့တာ။ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအင်ကာကွယ်ရေး အကာအရံတွေ ပျက်သွားပြီး ပြန်တောင် မပစ်နိုင်တော့ဘူး၊ အဲ့ဒါနဲ့ ကျွန်တော်လည်း အားတင်းပြီး ပြန်ပစ်လိုက်တာ၊ သူတို့ကို ဖျက်ဆီးလိုက်နိုင်တာဟာ လုံးဝကို အမှတ်မထင်ပါပဲ။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် အဲ့ဒီအကြောင်းကို ပြန်စဉ်းစားမိတိုင်း အခုထိတောင် ကျောချမ်းနေတုန်းပဲ”

ရှဖေးသည် သူ၏ အနသီးမားအဆင့် ဖရီးဂိတ်တွင် စွမ်းအင်စုပ်ယူရေးကိရိယာ တပ်ဆင်ထားသည်ကို မဖော်ပြဘဲ ကြောက်ရွံ့ဟန်ဆောင်နေခဲ့သည်။ ရန်သူ့သင်္ဘောမှာ ချို့ယွင်းသွားခြင်းဖြစ်ပြီး သူသည် လုံးဝ အမှတ်မထင် အနိုင်ရခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူက အခိုင်အမာ ပြောဆိုနေခဲ့သည်။ သူသည် နင်မျိုးနွယ်စုက သူ၏ အရည်အချင်းကို သတိမပြုမိစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် သူ၏ အားနည်းချက်ကိုပင် ဖော်ပြခဲ့သည်။

လူစိမ်းများရှေ့တွင် မိမိ၏ ဖဲချပ်အားလုံးကို ထုတ်ပြသောသူမှာ လူမိုက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အမှန်တကယ်တော့ ရှဖေးအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အန္တရာယ်ရှိသည့် မျိုးနွယ်စုနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် မိမိကိုယ်မိမိ မိတ်ဆက်သည့်အခါ အချို့အချက်များကို လျှို့ဝှက်ထားရမည်။

နင်မျိုးနွယ်စု၏ သားအကြီးဆုံးမှာ ထိုအချိန်က ကွပ်ကဲမှုစင်တာတွင် ရှိနေခဲ့ပြီး ရှဖေးသည် သူ၏အသက်အတွက် အတင်းအဓမ္မ ထွက်ပြေးနေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်၊ သို့သော် သင်္ဘောမှာ အမှန်တကယ် ချို့ယွင်းသွားခြင်း ရှိမရှိကိုမူ သူ မသေချာပေ။

အမှန်တကယ်တော့ ထိုသားအကြီးဆုံးမှာ ရှဖေးကို လုံးဝ အထင်သေးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် ကျောရိုးမရှိသော လူကြောက်တစ်ဦးသာဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားခဲ့သည်။ ယခု ရှဖေး၏ အမူအရာကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါတွင်မူ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ပို၍ သေချာသွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူ၏ ဖခင်ကသာ ရှဖေးကို ဖိတ်ခေါ်ရန် မပြောခဲ့ပါက သူသည် ရှဖေးနှင့် ရင်းနှီးရန်ပင် စဉ်းစားမည်မဟုတ်ပေ။

သားအကြီးဆုံးက သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ အိတ်ငယ်လေးတစ်အိတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းဟာ အခြေစိုက်စခန်းကို ကာကွယ်ပေးခဲ့တယ်။ နင်မျိုးနွယ်စုဟာ မင်းကို ဘယ်တော့မှ ဆိုးဆိုးရွားရွား ဆက်ဆံမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒီထဲမှာ မင်းအတွက် ဆုလာဘ်အဖြစ် ဒေါ်လာနှစ်ရာ ရှိတယ်”

ရှဖေးသည် ကပ်စေးနှဲတစ်ဦးကဲ့သို့ ထိုအိတ်ကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်နှလုံးသားများကို အကြိမ်ကြိမ် ရေတွက်နေခဲ့သည်။ သားအကြီးဆုံးမှာ ရှဖေး၏ လောဘကြောင့် ဒေါသထွက်ခြင်းကို မအောင့်နိုင်တော့ပေ။ ‘ကြီးမြတ်တဲ့ နင်မျိုးနွယ်စုက မင်းရဲ့ အဲ့ဒီလောက် နည်းပါးတဲ့ ပိုက်ဆံလေးကို လိမ်ယူမယ်လို့ ထင်နေတာလား’ ဟု သူ စိတ်ထဲမှ တွေးနေမိသည်။

သူသည် ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ရင်း ရှဖေး အိတ်ထဲမှ ပိုက်ဆံများကို ရေတွက်နေသည်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ ရှဖေးမှာမူ အပြည့်အဝ ဟန်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်၊ သူသည် ဟန်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ အဆုံးထိ လုပ်ဆောင်ရမည် မဟုတ်ပါလား။ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ရေတွက်ပြီးနောက်၊ ရှဖေးသည် ကြီးမားသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပိုက်ဆံအိတ်ကို သေသေချာချာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

သားအကြီးဆုံးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“ရှဖေး... ငါ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောမယ်၊ မင်းအနေနဲ့ အမာရွတ်ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကို တိုက်ခိုက်မယ့် နင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အဖွဲ့မှာ ပါဝင်စေချင်တယ်။ မင်းအတွက် ပေးချေမှုတွေကိုလည်း ငါတို့ ချန်ထားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”

ရှဖေးက မျက်လုံးလေး မှေးလိုက်ပြီး ဂရုတစိုက် မေးလိုက်သည်။

“ဘယ်လောက်လဲဟင်”

ရှဖေးသည် တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်ထဲတွင် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော လူတစ်ဦးအဖြစ် မိမိကိုယ်မိမိ ပုံဖော်နိုင်ခဲ့သည်။ သူက ထမင်းစားရန် နေမည်မဟုတ်ကြောင်း ပြောသည့်အခါ၊ သားအကြီးဆုံးမှာ ယဉ်ကျေးသည့်အနေဖြင့်ပင် သူ့ကို နေရန် မတိုက်တွန်းတော့ဘဲ သူ၏ မျက်စိရှေ့မှ အမြန်ပျောက်ကွယ်သွားစေရန်သာ ဆုတောင်းနေခဲ့သည်။

ရှဖေးသည် နင်မျိုးနွယ်စု၏ ခြံထဲမှ ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး အယ်လန်၏ အိမ်သို့ သီချင်းတညည်းညည်းဖြင့် လျှောက်လာခဲ့သည်။

“ဟေ့... မင်း အဲ့ဒီလူအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးတော့မှာ မဟုတ်ဘူးမလား” ဖန်တန်က သူ၏ အာရုံထဲတွင် မေးလိုက်သည်။

ရှဖေးက ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဟဲဟဲ၊ ကျွန်တော့်မှာ ရွေးချယ်စရာ ရှိလို့လား။ ကျွန်တော့်နောက်ကိုပဲ ကြည့်လိုက်ပါဦး”

ဖန်တန်က လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ကြီးမားသော လူဗလကြီးနှစ်ဦးက ရှဖေး၏နောက်မှ သံသယဖြစ်ဖွယ် လိုက်ပါလာနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

“ကျွန်တော် ထင်တာတော့... သူတို့မှာ လုံလောက်တဲ့ ပစ်ခတ်မှုစွမ်းအား ရှိစေဖို့အတွက် ကျောက်နီအခြေစိုက်စခန်းမှာ စစ်သင်္ဘောရှိတဲ့လူတိုင်းကို နင်မျိုးနွယ်စုက စာရင်းသွင်းထားတာပဲ။ ကျွန်တော်က လူစိမ်းတစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့သာ ဟိုပါးနပ်တဲ့ လူကြီးက ကျွန်တော့်ကို သိပ်မယုံကြည်တာ၊ အဲ့ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ကို ကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်တာပဲ”

“နင်ပိုင်ချန်က လူတိုင်းကို စကားပြောနေတုန်းမှာ ကျွန်တော့်ကို ခဏခဏ လှမ်းကြည့်နေတာကို ခင်ဗျား သတိထားမိလား။ အဲ့ဒီလူကြီးကတော့ တကယ့်ကို ကိုင်တွယ်ရခက်တဲ့လူပဲ”

ဖန်တန် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ရှဖေးပြောသမျှ အရာအားလုံးကို သူ သတိပြုမိသော်လည်း၊ ရှဖေးကဲ့သို့ စေ့စေ့စပ်စပ်တော့ မစဉ်းစားမိခဲ့ပေ။

“အခု ငါတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ”

ရှဖေးသည် နံရံတစ်ခုဆီသို့သွားကာ ရှက်ခြင်းမရှိဘဲ ဆီးသွားလိုက်ရင်း၊ သူ၏ မျက်လုံးထောင့်မှတစ်ဆင့် နောက်က လိုက်လာသော လူဗလကြီးနှစ်ဦးကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် ထိုနှစ်ဦးမှာ ရပ်တန့်သွားပြီး စကားပြောဟန်ဆောင်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ မျက်လုံးများက ရှဖေးကို ခဏခဏ လှမ်းကြည့်နေကြသည်။

“အခြေစိုက်စခန်းက ထွက်ပေါ်နေတဲ့ စွမ်းအင်လှိုင်းတွေဟာ ဝိညာဉ်နှလုံးသားက လာတာဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ခင်ဗျားပြောခဲ့တာကို ကျွန်တော် မှတ်မိနေတယ်။ အပြာရောင် ဝိညာဉ်နှလုံးသားက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆေးစုပ်ယူနိုင်စွမ်းကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ တိုးတက်မှုနှုန်းကို မြန်စေတယ်ဆိုရင်၊ ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်နှလုံးသားက ပိုတောင် ကောင်းမှာ မဟုတ်လား” ရှဖေးက ဘောင်းဘီကို ပြန်ဆွဲတင်ရင်း မေးလိုက်သည်။

“ဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုသက်သက်ပါပဲ။ အဲ့ဒါ အောင်မြင်မယ်လို့တော့ ငါ အာမမခံနိုင်ဘူး”

“ဆေးသောက်တိုင်း ဆေးစုပ်ယူဖို့ အချိန်က ပိုပိုပြီး ကြာလာတယ်။ ဒီအတိုင်းဆိုရင် ကျွန်တော်က ဘယ်တော့မှ တကယ်တမ်း အားကောင်းလာမှာလဲ။ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် တိုးတက်အောင်လုပ်ဖို့ အခွင့်အရေးကို ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် လက်လွှတ်လို့မရဘူး။ ကျွန်တော်က ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်နှလုံးသားနဲ့ အမှတ်မထင် ဆုံခဲ့ရပြီဆိုမှတော့ အဲ့ဒါကို တခြားသူကို ပေးဖို့ အကြောင်းမရှိဘူး” ရှဖေးက ပြတ်သားသော မျက်လုံးများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဖန်တန်မှာ သူ ကြားလိုက်ရသည့်အရာကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“ရှဖေး... ငါ မင်းရဲ့ တိုးတက်ချင်တဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို အထင်သေးမိသွားသလိုပဲ”

ရှဖေးက သူ၏ဦးခေါင်းကို ပွတ်လိုက်သည်။

“ဒါက ခင်ဗျားပြောသလောက်တော့ မပြင်းထန်ပါဘူး။ ကျွန်တော်ကတော့ အခွင့်အရေးဆိုတာ အမြဲတမ်း ပေါ်မလာတတ်ဘူးလို့ပဲ ထင်တယ်၊ ဒါကြောင့် အခွင့်အရေးရတိုင်း အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ထားရမှာပေါ့”

ရှဖေးသည် အယ်လန်နေထိုင်သော လူနေရပ်ကွက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အထဲသို့ မဝင်မီ သူ၏ မျက်စိထောင့်မှတစ်ဆင့် ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ထိုလူနှစ်ဦးမှာ လမ်းပေါ်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ထွက်ခွာမည့်ပုံ မပေါ်ပေ။ ထင်ရှားသည်မှာ သူတို့မှာ နင်မျိုးနွယ်စု၏ အမိန့်ဖြင့် လိုက်ပါလာခြင်း ဖြစ်သည်။

အယ်လန်သည် ယခင်နှင့်မတူဘဲ စားပွဲပေါ်တွင် ကောင်းမွန်သော ဟင်းလျာများနှင့် ဘီယာပုလင်းအချို့ကို ပြင်ဆင်ထားသည်။ သူသည် ရှဖေးကို နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင်လည်း အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဒီနေ့တော့ အဖေ ဘာဖြစ်နေမှန်းမသိဘူး၊ သူ့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့” စာရာက ဝက်အူချောင်းကို အားရပါးရ စားရင်း ပြောလိုက်သည်။

အယ်လန်သည် စာရာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှဖေးကို စားပွဲသို့ အတင်းခေါ်ဆောင်သွားကာ သူ၏ ပန်းကန်ထဲသို့ စားစရာများ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ ရှဖေးသည် ဤအရာမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ အယ်လန်မှာ များသောအားဖြင့် အလွန် ကပ်စေးနှဲတတ်သူ ဖြစ်၏။ အရင်က ရှဖေး ဤအိမ်တွင် စားခဲ့ရသော အစားအစာများမှာ မြက်များဖြင့် လုပ်ထားသော ‘ပူတင်း’ဆိုသည့်အရာများသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ရှဖေး၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် စားစရာများသာ ကျန်မနေခဲ့ပါက သူသည် ရူးသွပ်သွားပေလိမ့်မည်။

သေချာပေါက် တစ်ခုခု မှားနေပြီ ဖြစ်သည်။ ရှဖေးသည် စားနေစဉ်အတွင်း အယ်လန်ကို အကဲခတ်နေခဲ့သည်။ အယ်လန်က သူ့ကို ဘီယာသောက်ရန် တိုက်တွန်းနေသော်လည်း၊ ရှဖေးမှာ တစ်ဖက်လူ ဘာစီစဉ်နေသလဲပြောလိုက်သည်ကို သိရှိရန်အတွက် ငြင်းဆန်နေခဲ့သည်။

အစာစားပြီး သောက်ပြီးသည့်နောက်တွင် အယ်လန်၏ မျက်နှာမှာ ရဲတွတ်နေခဲ့သည်။

“ စာရာ... မင်း အခန်းထဲကို ပြန်တော့၊ ငါ ရှဖေးနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ ရှိတယ်”

အခန်း (၁၁၄) - သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်

စာရာ ထွက်သွားပြီးနောက် အယ်လန်သည် မတ်တပ်ရပ်ကာ ခြံထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေခဲ့သည်။ စောင့်ကြည့်နေသူများမှာ နေရာပြောင်းသွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး၊ ယခုအခါ လမ်းဆုံတွင် ပုလင်းကိုယ်စီကိုင်ကာ အရက်သောက်ရင်း စကားပြောနေကြသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ သူတို့သည် အာရုံစိုက်ခြင်း မရှိကြတော့ပေ။

အယ်လန်သည် အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်လာပြီး တံခါးကို ဂရုတစိုက် ပိတ်လိုက်သည်။ သူသည် စားပွဲတွင် ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည် - “ရှဖေး... မင်း စာရာ့ကို ဘယ်လိုမြင်လဲ”

ရှဖေးသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော ဤမေးခွန်းကြောင့် အံ့ဩသွားခဲ့သည်။ အယ်လန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို အရိပ်အမြွက် ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဩော်... စာရာက မဆိုးပါဘူး၊ ဘာလို့မေးတာလဲ” ရှဖေးက ဝေဝေဝါးဝါးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အယ်လန်သည် ခါးသီးသော မျက်နှာပေးဖြင့် အရက်တစ်ခွက်ကို မော့ချလိုက်သည်။

“ စာရာ လက်ထပ်တော့မယ်” အယ်လန်က ခွက်ကို ပြန်ချရင်း အားကိုးရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဂုဏ်ယူပါတယ်ဗျာ”

“ဂုဏ်ယူပါတယ် ဟုတ်လား” အယ်လန်သည် ဆွံ့အသွားပြီးမှ ခါးခါးသီးသီး ပြုံးလိုက်သည်။

“သူ ဘယ်သူနဲ့ လက်ထပ်ရမှာလဲဆိုတာသာ မင်းသိရင် ဒီစကားမျိုး ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး”

“ စာရာ ပျော်နေရင် ရတာပဲ မဟုတ်လား။ ဘာဖြစ်လို့လဲ... ခင်ဗျားက သူ ထွက်သွားမှာကို မကြည့်ရက်လို့လား” ရှဖေးက နောက်ပြောင်သည့် လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

အယ်လန်သည် အလွန်တိတ်ဆိတ်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ခွက်ထဲရှိ ရွှေရောင်အရည်များပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်။ မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် သူက နောက်ဆုံး၌ ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

“နင်ပိုင်ချန်နဲ့ လက်ထပ်ရမှာကို စာရာ ပျော်နိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်လား”

ရှဖေးမှာ ဘာပြောရမှန်းမသိအောင် ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။ သူသည် ဟုန်းထာရှန်း စီးကရက်တစ်လိပ်ကို ထုတ်ယူကာ မီးညှိလိုက်သည်။ နင်ပိုင်ချန်သည် အသက်မည်မျှရှိပြီလဲပြောလိုက်သည်ကို သူ မသေချာသော်လည်း ကြည့်ရသည်မှာ ခုနစ်ဆယ်အောက်တော့ မနည်းနိုင်ပေ။ အခြားတစ်ဖက်တွင် စာရာမှာ ယခုနှစ်မှ တစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ်သာ ရှိသေးသည့် ပန်းသွေးရောင် မိန်းကလေးအရွယ်သာ ရှိသေးသည်။

လူတိုင်းမှာ လူပျို၊ အပျိုဘဝ ပြောလိုက်သည်မှာ တစ်ကြိမ်တည်းသာ ရရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အရွယ် အခြားကလေးများမှာ စိုးရိမ်ကြောင့်ကြကင်းစွာဖြင့် သီချင်းဆိုခြင်း၊ ချစ်ကြိုက်ခြင်း စသည်တို့ဖြင့် ဘဝကို ဖြတ်သန်းနေကြချိန်တွင်၊ စာရာမှာမူ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် အလုပ်လုပ်နေရုံတင်မကဘဲ၊ ယခုအခါ သူမ၏ အဖိုးအရွယ်ရှိသော သူတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

“ စာရာ သိပြီလား” ဟု ရှဖေးက မေးလိုက်သည်။

“သူ့ရဲ့ စရိုက်နဲ့ဆိုရင် ဒါကို သိလိုက်တာနဲ့ သေချာပေါက် သောင်းကျန်းမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ နင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဆန္ဒကို ငါတို့ ဘယ်လို ဆန့်ကျင်နိုင်မှာလဲ။ ငါတို့မှာ သူတို့ကို အာခံနိုင်တဲ့ အင်အားမရှိဘူး။ အခုရက်ပိုင်း သူတို့ဖက်မှာ တိုက်ပွဲတွေကြောင့် မငြိမ်မသက် ဖြစ်မနေဘူးဆိုရင်၊ လက်ထပ်လက်ဆောင်တွေတောင် ရောက်နေလောက်ပြီ”

“အခု နင်ပိုင်ချန်က အမာရွတ်ကို အပြတ်ရှင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီဆိုတော့၊ ဇီးကွက်ဓားပြတွေသာ ပျက်စီးသွားရင်...” အယ်လန်သည် စကားပြောရင်း လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်ဆို့သွားခဲ့သည်။ သူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ မျက်ရည်ဝိုင်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် အရက်ကို ဆက်သောက်နေခဲ့သည်။

ရှဖေးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ရင်ထဲတွင် တစ်မျိုးကြီး ခံစားလိုက်ရသည်။ စာရာနှင့် အယ်လန်တို့သည် ဟောင်းနွမ်းနေသော သင်္ဘောတစ်စင်းဖြင့် အခြားသူများအတွက် ကုန်ပစ္စည်းများ ပို့ဆောင်ပေးရင်း ခက်ခက်ခဲခဲ အသက်မွေးနေကြရသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဘဝမှာ ခက်ခဲနေပြီးသားဖြစ်ရာ၊ ယခုအခါ ပို၍ ဆိုးရွားသော ပြဿနာတစ်ခုနှင့် ထပ်မံ ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်၏။

“ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ဒီအကြောင်း ပြောဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီဆိုတော့၊ ခင်ဗျားရဲ့ စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခု ဆုံးဖြတ်ထားပြီးပြီလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ အစီအစဉ်က ဘာလဲ” ရှဖေးက မေးလိုက်သည်။

အယ်လန်သည် ရှဖေးကို စိုက်ကြည့်ကာ လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

“မင်းလည်း မကြာခင် ထွက်သွားတော့မှာ မဟုတ်လား။ အကယ်၍ မင်းက ငါတို့ကိုပါ ခေါ်သွားပေးနိုင်မယ်ဆိုရင်၊ ငါတို့ သိထားသမျှ အရာအားလုံးကို မင်းကို ပြောပြပါ့မယ်”

ရှဖေးသည် ရိုင်းစိုင်းသော ကြယ်တာရာနယ်မြေတွင် လိုအပ်သည်ထက် ပို၍ မနေလိုပေ။ ထိုအင်းဆက်ပုံစံ သင်္ဘောမှာ သေချာပေါက် ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ရှဖေးအနေဖြင့် ရှောင်ယွီ ထိုသင်္ဘောပေါ်တွင် ပါမပါကို မသေချာသဖြင့် အမြန်ဆုံး မဟာမိတ်နယ်မြေသို့ ပြန်လိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ခင်ဗျားက တစ်နေကုန် အိမ်ထဲမှာ ပုန်းနေပြီး ဒါတွေကို လုပ်နေတာလား” ရှဖေးက ပြုံးရင်း မေးလိုက်သည်။

အယ်လန်သည် ဘာမှမပြောဘဲ သူ၏ အခန်းထဲမှ ဟောင်းနွမ်းနေသော AI ကွန်ပျူတာတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလာခဲ့သည်။

“ငါ စုဆောင်းထားသမျှ အရာအားလုံးကို မင်းဆီ ပို့ပေးမယ်၊ ဒါက မင်းအတွက် အသုံးဝင်နိုင်လိမ့်မယ်”

ညအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း၊ ဆိုဖာပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ရှဖေးမှာ အိပ်မပျော်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ကွန်ပျူတာကို ဖွင့်ကာ အယ်လန် ပေးထားသော သတင်းအချက်အလက်များကို အထပ်ထပ်အခါခါ ပြန်လည်ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

အယ်လန်သည် စာရာ၏ ထွက်ပြေးမည့် အစီအစဉ်အတွက် အလုပ်များစွာ လုပ်ဆောင်ထားခဲ့သည်။ လိုအပ်သော သတင်းအချက်အလက် အများအပြားကို စုဆောင်းထားသဖြင့်၊ ရှဖေးအတွက် တိုက်ပွဲဝင် ဗျူဟာချရန် ပို၍ လွယ်ကူသွားစေသည်။

ရှဖေးသည် ကြယ်တာရာမြေပုံကို ထပ်ခါတလဲလဲ ကြည့်ရှုကာ အယ်လန်၏ သတင်းအချက်အလက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်သည်။ ယခုအခါ သူသည် ခွေးအချင်းချင်း ကိုက်ကြမည့် ဤစစ်ဆင်ရေးအကြောင်းကို ပို၍ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အလင်းနှစ် နှစ်သိန်းပတ်လည်အတွင်း ကျောက်နီ ၊ ကျောက်ဖြူ ၊ ကျောက်စိမ်း ၊ ကျောက်ပြာ၊ ကျောက်နက် နှင့် ကျောက်ဝါ ဟူ၍ အခြေစိုက်စခန်း ခြောက်ခု ရှိသည်။ ထို့အပြင် ဇီးကွက် ၊ ညပန်း ၊ မြေခွေးစိမ်း နှင့် ဓားကျိုး ဟူ၍ ဓားပြ စခန်း လေးခုလည်း ရှိသည်။

နင်ပိုင်ချန်၏ ဇီးကွက်ကို နှိမ်နင်းမည့် အစီအစဉ်တွင် အနီးနားရှိ အခြေစိုက်စခန်း ငါးခုမှ ခေါင်းဆောင်များအပြင်၊ ညပန်းနှင့် မြေခွေးစိမ်း ဓားပြများလည်း ပါဝင်ကြသည်။ သို့သော် အင်အားအကောင်းဆုံးဖြစ်သော ဓားကျိုးဓားပြများမှာမူ မပါဝင်ပေ။ အယ်လန် ပေးထားသော သတင်းအရ၊ နင်မျိုးနွယ်စုသည် ဓားကျိုးအဖွဲ့နှင့် ယခင်က ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးရှိခဲ့သော်လည်း၊ ပြီးခဲ့သည့်နှစ်တွင် ‘ခရစ်စတယ်ရိုင်း’ များကြောင့် ရန်ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

နင်ပိုင်ချန်သည် အမြဲတမ်း ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးကိုသာ အလေးထားသူ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤနယ်မြေအတွင်းရှိ အင်အားအကြီးဆုံး ဓားပြအုပ်စု နှစ်ခုနှင့် ရန်ဖြစ်ခြင်းမှာ သူ၏ စရိုက်နှင့် မကိုက်ညီလှပေ။

“အခြေအနေက တော်တော်လေး ရှုပ်ထွေးတာပဲ” ရှဖေးက ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဖန်တန်က ရယ်မောလိုက်သည်။

“သိပ်ပြီး မစဉ်းစားပါနဲ့။ မင်းက အခြေအနေကို ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်၊ တကယ့် တိုက်ပွဲနယ်မြေက မင်း သိထားတာနဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားနေနိုင်တာပဲ မဟုတ်လား”

“ဖြစ်နိုင်ပါတယ်” ရှဖေးက ပြတ်သားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့က ဖြစ်နိုင်ခြေ အမျိုးမျိုးအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရမယ်။ တိုက်ပွဲနယ်မြေက တတ်နိုင်သလောက် ရှုပ်ထွေးနေဖို့ပဲ ကျွန်တော် မျှော်လင့်တယ်။ ရှုပ်လေလေ ကျွန်တော်တို့အတွက် ပိုကောင်းလေလေပဲ”

ရှဖေးသည် စီးကရက်တစ်လိပ်ကို မီးညှိလိုက်ပြီး အယ်လန်ပေးထားသော သတင်းများကို ဆက်လက် လေ့လာကာ အရေးကြီးသော လူတိုင်း၏ အမည်များကို မှတ်သားထားလိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ရှဖေးသည် စာရာနှင့်အတူ ကုန်လှောင်ရုံ သို့ သွားခဲ့သည်။ သူသည် အနသီးမားဖရီးဂိတ်နှင့် လကြတ်သင်္ဘောကို ဘေးချင်းယှဉ် ရပ်ထားလိုက်သည်။ သူသည် သင်္ဘောနှစ်စင်းလုံးကို ပြုပြင်မွမ်းမံရန် စီစဉ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

စောင့်ကြည့်နေသူများမှာ ရှဖေး၏နောက်မှ လိုက်ပါလာဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် ဤစစ်ဆင်ရေးအတွက် အသုံးဝင်သော နယ်ရုပ်တစ်ခု ဖြစ်နေသဖြင့်၊ နင်ပိုင်ချန်က သူ့ကို အခုလောလောဆယ်တွင် ဘာမှလုပ်မည် မဟုတ်ပေ။

“မင်းမှာ အလုပ်မရှိဘူးလား” ရှဖေးက သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ အစိတ်အပိုင်းများကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံချလိုက်ရင်း မေးလိုက်သည်။

“အခြေစိုက်စခန်းကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ပြီ။ ဘယ်သူမှ အပြင်ထွက်လို့ မရသလို အထဲကိုလည်း ဝင်လို့ မရတော့ဘူး” စာရာက ရှဖေး၏ ဖရီးဂိတ်အသစ်ကို ကိုင်ကြည့်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။

“ဒီသင်္ဘောက တော်တော်လေး ခိုင်ခံ့ပုံရတယ်၊ ဒါကို မင်း ဘယ်က ရတာလဲ”

စာရာသည် အာကာသယာဉ်များအကြောင်းကို သိပ်မသိလှပေ။ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ခိုင်ခံ့သော သင်္ဘောမှာ ကောင်းမွန်သော သင်္ဘောပင် ဖြစ်သည်။ ရှဖေးသည် အခြေစိုက်စခန်းကို ပိတ်ဆို့ထားမည်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးဖြစ်ရာ၊ ယခု သူလုပ်နိုင်သည်မှာ နောက်ထပ် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အပြောင်းအလဲများအတွက် ပြင်ဆင်ရန်သာ ရှိတော့သည်။

“ဩော်... ဒါနဲ့၊ ကျွန်တော် အန်ဒီ ရဲ့ သင်္ဘောကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတယ်။ အဲ့ဒါအတွက် ကျွန်တော် ဘယ်လောက် လျော်ပေးရမလဲဆိုတာ သူ့ကို မေးပေးပါဦး။ သူ တောင်းသမျှ ကျွန်တော် ပေးပါ့မယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်အတွက် ကိရိယာတချို့ ငှားပေးဖို့လည်း ပြောပေးပါဦး။ သူ တောင်းသမျှကိုလည်း ပေးလိုက်ပါ”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှဖေးသည် ပိုက်ဆံများ ပြည့်နေသော အိတ်တစ်အိတ်ကို ဆာရာ့ထံသို့ လွှဲပေးလိုက်သည်။ သူသည် ကုန်လှောင်ရုံထဲ၌သာ နေထိုင်ကာ ပြုပြင်ရေးအလုပ်များကို စတင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သင်္ဘောပေါ်တွင် လုပ်ဆောင်စရာများစွာ ရှိနေသည်။ ဤစစ်ဆင်ရေးမှာ သန်ဘက်ခါတွင် စတင်တော့မည် ဖြစ်ရာ၊ ရှဖေးသည် ထိုအချိန်မတိုင်မီ အလုပ်အားလုံးကို အပြီးသတ်ရမည် ဖြစ်သည်။

စာရာသည် အိတ်ထဲကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီလောက်အများကြီး မလိုပါဘူး။ အဲ့ဒီ ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ သင်္ဘောအတွက် သူက သိပ်ပြီး တောင်းဆိုရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး”

ရှဖေးက ပြုံးလိုက်သည်။

“အန်ဒီက ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီပေးနေတာပါ၊ ဒါကြောင့် သူ့ကို ထိုက်တန်တဲ့ ပမာဏကို ပေးလိုက်ပါ။ သူ ပေးထားတဲ့ ဈေးနှုန်းတွေကလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်”

“အဲ့ဒါတော့ မဖြစ်ဘူး” စာရာက ပြောလိုက်သည်။

“မင်းမှာ ပိုက်ဆံရှိတာ သိပေမဲ့၊ ချွေတာသင့်တယ်လေ။ ပိုက်ဆံရှာရတာက သုံးရတာထက် ပိုခက်တာပဲ မဟုတ်လား”

ဤကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသဖြင့် စာရာသည် သဘာဝအလျောက် ချွေတာတတ်သော စရိုက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှဖေး၏ စုတ်ပြတ်နေသော သားရေဖိနပ်များကို ကြည့်ရင်း သူမ စိတ်ထဲတွင် မသက်မသာ ဖြစ်နေမိသည်။

နှစ်နာရီခန့်အကြာတွင် စာရာသည် ရှဖေး လိုချင်သော အစိတ်အပိုင်းများနှင့် ကိရိယာများ တင်ဆောင်ထားသည့် ကားတစ်စီးဖြင့် ကုန်လှောင်ရုံသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

ရှဖေးက ဆာရာ့ကို ကိုလာတစ်ပုလင်း ပေးလိုက်သည်။

“မင်း ပင်ပန်းနေမှာပေါ့။ ဒါလေးသောက်ပြီး ခဏနားလိုက်ဦး၊ ကျန်တဲ့ ပြုပြင်ရေးတွေကို ငါပဲ ဆက်လုပ်လိုက်မယ်”

စာရာသည် ကြီးမားသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ထိုဘူးကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ သူမသည် ဘူးကို ဂရုတစိုက် ဖွင့်ကာ ပျော်ရွှင်နေသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ တမြုံ့မြုံ့ သောက်နေခဲ့သည်။ သူမသည် အပြင်ပန်းတွင် ကြမ်းတမ်းပုံရသော်လည်း၊ အတွင်းစိတ်မှာ သာမန်မိန်းကလေးများနှင့် မခြားနားပေ။ ဤကဲ့သို့သော စရိုက်ရှိနေခြင်းမှာ သူမ၏ အပြစ်မဟုတ်ဘဲ သူမ ကြီးပြင်းခဲ့ရသော ပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့်သာ ဖြစ်၏။

“ဒါက အရသာရှိလိုက်တာ။ နေ့တိုင်းသာ သောက်ရရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ” စာရာက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ ဆန္ဒက တကယ်ကို ရိုးရှင်းတာပဲ” ရှဖေးက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

“မနက်ဖြန်ဟာ ဒီနေ့ထက် ပိုပြီး ကောင်းလာမှာပါ”

ရှဖေးသည် ကားပေါ်မှ ကီလိုဂရမ် ရာနှင့်ချီ၍ လေးလံသော ဂဟေဆော်စက်ကြီးကို မည်သည့် အားစိုက်ထုတ်မှုမျှ မလိုဘဲ မတင်လိုက်သည်။

“မင်း ကြည့်ရတာ ဒီလောက် အားရှိမယ် မထင်ရဘူး။ ဒီစက်ကို ကားပေါ်တင်တုန်းက လူလေးယောက်တောင် ဝိုင်းမခဲ့ရတာ” စာရာက မျက်လုံးလေးများ တောက်ပလျက် ပြောလိုက်သည်။

ရှဖေးသည် အမြန်နှုန်း စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အမြန်နှုန်းနှင့် ခွန်အားမှာ ကွဲပြားသော စွမ်းရည်နှစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့မှာ နီးကပ်စွာ ဆက်နွှယ်နေပြီး အသုံးပြုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အစွမ်းကုန် တွန်းအားပေးရန် လိုအပ်သည်။

၎င်းမှာ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အပြေးသမားတစ်ဦးနှင့် တူသည်၊ သူတို့သည် အလေးမသမားများကဲ့သို့ အားမရှိနိုင်သော်လည်း၊ မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ အားနည်းသောသူများ မဟုတ်ကြပေ။

ရှဖေး၏ အဆင့်မှာ ကြယ်တာရာနယ်မြေအဆင့်သို့ နီးကပ်နေပြီဖြစ်ရာ၊ သူ၏ ခွန်အားမှာလည်း ထိုနည်းတူပင် တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကီလိုဂရမ် ရာဂဏန်းမှာ သူ့အတွက် မလေးလံလှပေ။

လကြတ်သင်္ဘောနှင့် အနသီးမားသင်္ဘော နှစ်စင်းလုံးမှာ ထိပ်တန်းအဆင့် ဖရီးဂိတ်များ ဖြစ်ကြပြီး ရှဖေးက နှစ်စင်းလုံးကို နှစ်သက်သော်လည်း၊ သူသည် တစ်စင်းကို ရွေးချယ်ရမည် ဖြစ်သည်။

အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေတွင် သူသည် ဤသင်္ဘောနှစ်စင်းအနက် တစ်စင်းကို စွန့်လွှတ်ရနိုင်သည်။ ရှဖေးသည် အဓိက သင်္ဘောတစ်စင်းနှင့် အရန်သင်္ဘောတစ်စင်းကို ရွေးချယ်ရန် လိုအပ်သည်။

သိသာထင်ရှားသည်မှာ စွမ်းအင်စုပ်ယူရေးကိရိယာ တပ်ဆင်ထားသော အနသီးမားဖရီးဂိတ်မှာ လကြတ်သင်္ဘောထက် ပို၍ အသုံးဝင်သည်။ ထို့အပြင် ၎င်းမှာ သင်္ဘောအသစ် ဖြစ်သဖြင့် ကဏ္ဍအသီးသီးတွင် ပို၍ ကောင်းမွန်သည်။ လဆန်းကြတ်သင်္ဘောမှာမူ ကိုယ်ထည်နှင့် စက်ပစ္စည်းများတွင် အထိအခိုက်အချို့ ရှိနေသဖြင့် သုံးရက်အတွင်းမှာ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ရှဖေးသည် လဆန်းကြတ်သင်္ဘောမှ ‘ဘလက်မမ်ဘာ-၁၃၀’ အင်ဂျင်ကို ဖြုတ်ယူကာ အနသီးမားသင်္ဘောပေါ်တွင် တပ်ဆင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အနသီးမား၏ သာမန်အင်ဂျင်ကို လကြတ်ပေါ်သို့ ပြန်တပ်လိုက်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် ‘ဝပ်ဖ်ဒီရပ်တာ’ နှင့် အခြား လိုအပ်သော အစိတ်အပိုင်းများကိုလည်း အနသီးမားသင်္ဘောပေါ်သို့ ပြောင်းလဲတပ်ဆင်လိုက်သည်။

ရှဖေးသည် သုံးရက်ဆက်တိုက် ကုန်လှောင်ရုံထဲ၌သာ နေထိုင်ကာ ဤအလုပ်များကို လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။ သူ၏ အစားအစာများကိုပင် စာရာက လာရောက်ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

တတိယမြောက်နေ့ အရုဏ်တက်ချိန်တွင်၊ လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသော အနသီးမားအဆင့် အထူးစစ်ဆင်ရေး ဖရီးဂိတ်တစ်စင်းမှာ ရှဖေး၏ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

အချိန်အကန့်အသတ်ကြောင့် ရှဖေးသည် အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ယာယီသာ တပ်ဆင်ထားခဲ့သည်။ သင်္ဘော၏ အတွင်းပိုင်းမှာ အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးနေပြီး ခြေချစရာ နေရာပင် မရှိသလောက် ဖြစ်နေသည်။

အမှုထမ်းခန်းများတွင် စွမ်းအင်ထိန်းညှိစက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ သင်္ဘော၏ စားသောက်ခန်းကိုလည်း စွမ်းအင်ကာကွယ်ရေး အကာအရံ ထုတ်လုပ်စက် က နေရာယူထားသည်။ သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူများသည် တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ သွားရန်အတွက် ဝိုင်ယာကြိုးများနှင့် အစိတ်အပိုင်းများစွာကို ကျော်ဖြတ်သွားကြရမည် ဖြစ်သည်။

“မင်းရဲ့ သင်္ဘောကို ဘယ်လို နာမည်ပေးမလဲ” ဖန်တန်က ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများကြောင့် မူလပုံစံပင် မမှတ်မိနိုင်တော့သော ထိုဖရီးဂိတ်ကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

“သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် ” ရှဖေးက သူ၏ ချွေးများကို သုတ်ရင်း ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်လေတော့သည်။