ရေပွက်ပွက်ဆူနေသော အိုးတစ်လုံး

ယောင်ယိချန်က အနက်ရောင်သူတော်စင်ကြီး တစ်ပါး အသက်အန္တရာယ် ရှိနေပြီဟု ပြောလိုက်သောအခါ ကျန်းပေရန်လည်း အလန့်တကြား ဖြစ်သွားသည်။

ပထမဆုံး တွေးမိသည်မှာ အဆိပ်ထုတ် ကုသထားသော အနက်ရောင်သူတော်စင်ကြီး တစ်ပါးပါးသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အလွန်အကျွံ အသုံးပြုလိုက်သဖြင့် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံနေရခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ထင်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုအတွေးကို ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်ပါက ကူလျန်ချန်က သူ့ကို အရင်ဆုံး လာရှာမည် ဖြစ်ပြီး ယောင်ယိချန် လာရှာမည် မဟုတ်ပေ။

"ခင်ဗျားတို့ အနက်ရောင်သူတော်စင်ကြီးနဲ့ ဆေးစမ်းသပ်လိုက်တာလား"

ယောင်ယိချန်နောက်သို့ လိုက်ပြေးရင်း ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

ယောင်ယိချန်က ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ ခေါင်းသာ ညိတ်ပြသည်။

"..."

"ခင်ဗျားတို့ သတ္တိလည်း ကောင်းလွန်းတယ်"

ကျန်းပေရန် တွေးကြည့်သလောက် အဆိပ်ပြန်ကြွခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရုတ်တရက် အသက်အန္တရာယ် ကြုံရနိုင်သည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဆေးစမ်းသပ်ခြင်းသာ ရှိသည်။ ပြီးခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ယောင်ယိချန်တို့ ဖော်စပ်ထားသော ဆေးလုံးသည် ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ လူနှင့် စမ်းသပ်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်နေမည်မှာ နားလည်ပေး၍ ရသည်။

ကျန်းပေရန်က ဆက်မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့ တခြား အဆိပ်သင့်နေသူတွေနဲ့ မစမ်းသပ်တာလဲ"

အနက်ရောင်သူတော်စင် ဖြစ်စေ၊ သာမန် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်စေ အဆိပ်သင့်ပုံမှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ သာမန် ကျင့်ကြံသူ၏ အဆိပ်ကို ဖြေနိုင်လျှင် အနက်ရောင်သူတော်စင်၏ အဆိပ်ကိုလည်း ဖြေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အနက်ရောင်သူတော်စင်နှင့် စမ်းသပ်စရာ လုံးဝ မလိုပေ။

"ဟူး..."

ယောင်ယိချန်က သက်ပြင်းကြီး ချလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့လည်း မစမ်းချင်ပါဘူး အနက်ရောင်သူတော်စင်ကြီးချောင် က ရုတ်တရက် ရောက်လာပြီး ဆေးဖော်တာ ဘယ်အခြေအနေ ရောက်နေပြီလဲ လို့ မေးတယ် ကျွန်တော်လည်း အခုတစ်ခေါက် မျှော်လင့်ချက် ရှိတယ် လူတစ်ယောက်နဲ့ စမ်းသပ်ကြည့်ရုံပဲ လိုတော့တယ် လို့ ပြောလိုက်တာ သူက ဘာမပြော ညာမပြောနဲ့ ကျွန်တော့်လက်ထဲက ဆေးလုံးကို ယူပြီး ချက်ချင်း မျိုချလိုက်တယ် ပြီးတော့မှ 'လွယ်လွယ်လေးပဲ ငါနဲ့ စမ်းလိုက်ရင် ပြီးရော' တဲ့"

"..."

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ပြောတဲ့ အနက်ရောင်သူတော်စင်ကြီးချောင် ဆိုတာ ချောင်ကျင်းဟွာ လား"

"ဟုတ်တယ် သူပဲ"

"ဟူး တော်သေးတာပေါ့"

ယောင်ယိချန်၏ မျက်နှာတွင် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်များ သန်းလာသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"သူက တခြားသူတွေထက် ကယ်ရ လွယ်တယ်"

စကားပြောနေရင်း သူတို့နှစ်ဦး ဆေးခန်းမထဲသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဆေးခန်းမထဲတွင် ရွှယ်ချန်တို့ လေးဦးအပြင် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် မျက်နှာမည်းပုပ်ကာ လဲကျနေသော ချောင်ကျင်းဟွာလည်း ရှိနေသည်။

"ဆရာသခင်ကျန်း"

ကျန်းပေရန်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် စိတ်ပူနေသော အဆင့် ၉ ဆေးပညာရှင် ၄ ဦးစလုံး စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။ ကျန်းပေရန် ရောက်လာလျှင် အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားမည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။

ကျန်းပေရန်သည် ချောင်ကျင်းဟွာ၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်လိုက်သည်။

"စီနီယာကြီးချောင် မျိုချလိုက်တဲ့ ဆေးလုံး ကျန်သေးလား"

"ကျန်တယ် တစ်အိုးမှာ ၃ လုံး ရတယ် ကျန်တဲ့ ၂ လုံးက ဒီမှာ"

ဖန်ယွင်က အနီရောင် အခိုးအငွေ့များ ထွက်နေသော ဆေးလုံး ၂ လုံးကို ကျန်းပေရန်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ကျန်းပေရန် ယူကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဒါက ခင်ဗျားတို့ ရက်အတော်ကြာ လေ့လာထားတဲ့ ရလဒ်လား"

တံခါးပိတ်ပြီး ဝင်လာသော ယောင်ယိချန်က ချက်ချင်း ဝင်ပြောသည်။

"မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး ဒါက အဆိပ်ဖြေဆေး မဟုတ်ဘူး ဟွန်ထျန်း အဆိပ်ရည် ထည့်လိုက်ရင် ဆေးအာနိသင် ဘယ်လောက်ထိ ပြင်းထန်မလဲ ဆိုတာ စမ်းကြည့်ချင်ရုံ သက်သက်ပါ အနက်ရောင်သူတော်စင်ကြီးချောင် က တစ်လုပ်တည်း မျိုချလိုက်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ"

"..."

ကျန်းပေရန် ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။

လွဲချော်မှု... တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ လွဲချော်မှုပဲ။

ယောင်ယိချန်တို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ နားလည်လိုက်သည်။ ဆေးအာနိသင် ဘယ်လောက်ထိ ပြင်းထန်နိုင်သလဲ ဆိုတာ စမ်းသပ်ပြီးမှ အခြား ဆေးဝါးများဖြင့် လျှော့ချရန် သို့မဟုတ် အစားထိုးရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချောင်ကျင်းဟွာကတော့ အဆိပ်ထက် ပြင်းထန်သော စမ်းသပ်ဆေးလုံးကို မျိုချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

'တကယ်ပဲ... ပြောစရာ စကား မရှိတော့ဘူး'

ဤကိစ္စ၏ အဓိပ္ပာယ်မဲ့မှုကြောင့် ကျန်းပေရန် မည်သို့ ဝေဖန်ရမည်ကို မသိတော့ပေ။ ချောင်ကျင်းဟွာသည် အနက်ရောင်သူတော်စင် အဆင့်ရှိသဖြင့် မည်သည့်ဆေးစားစား မသေနိုင်ဟု ယူဆပြီး ကူညီလိုက်ခြင်း ဖြစ်မည်။

ရလဒ်ကတော့...

စဉ်းစားနေရင်း ကျန်းပေရန်၏ မျက်မှောင်ကြုတ်မှုက ပိုမို နက်ရှိုင်းလာသည်။ ချောင်ကျင်းဟွာ၏ သွေးခုန်နှုန်းမှာ အလွန် ရှုပ်ထွေးနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျန်းပေရန် မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယောင်ယိချန်တို့လည်း စိတ်ပူလာကြသည်။ သူတို့လည်း စောစောက သွေးခုန်နှုန်း စမ်းသပ်ခဲ့ကြသဖြင့် အခြေအနေ မည်မျှ ဆိုးရွားကြောင်း သိထားကြသည်။ မဟုတ်လျှင် ကျန်းပေရန်ကို သွားခေါ်စရာ အကြောင်း မရှိပေ။

"ဟူး..."

သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်သည် လက်ကို ပြန်ရုတ်ကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ချောင်ကျင်းဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းပိုင်းကို စတင် စစ်ဆေးလိုက်သည်။

"ဘုရားရေ... အကုန်လုံး ရေပွက်ပွက်ဆူနေတဲ့ အိုးတစ်လုံးလို ဖြစ်ကုန်ပြီ"

ချောင်ကျင်းဟွာ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ အားလုံးသည် လျင်မြန်စွာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသည်။ သို့သော် သူ့၏ စွမ်းအားကြီးမားသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ထိုအင်္ဂါများကို မပြတ်တမ်း ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးနေသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်၏ ပြယုဂ်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပင် ဖြစ်သည်။

လွယ်လွယ် ပြောရလျှင် ချောင်ကျင်းဟွာ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော ဆေးအဆိပ်များနှင့် တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချောင်ကျင်းဟွာ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ထဲတွင် အဆိပ်မြူများ ပုန်းအောင်းနေသည်။ တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် အဆိပ်မြူများက လှုပ်ရှားလာကြသည်။

ကျန်းပေရန်သည် ထိုအဆိပ်မြူများ၏ စကားသံကိုပင် ကြားယောင်နေမိသည်။

"ဘယ်သူက ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတွေကို တိုက်ခိုက်နေတာလဲ ငါတို့ အဆိပ်မြူတွေ လာကူညီမယ်"

မူလကတည်းက အဆိပ်ဆေးလုံး၏ အဖျက်စွမ်းအားမှာ ကြီးမားလှသည်။ ယခု အဆိပ်မြူများကပါ ဝင်ရောက်ကူညီလိုက်သောအခါ ချောင်ကျင်းဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းပိုင်း အခြေအနေမှာ "အလွန် စည်ကားသိုက်မြိုက်" နေတော့သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် မီးသတ်သမားကဲ့သို့ နေရာအနှံ့ လိုက်လံ ငြှိမ်းသတ်နေရသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဆိပ်မြူများကိုပါ သယ်ဆောင်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ဆေးအဆိပ်များကို အနိုင်ယူပြီး နောက်တစ်နေရာသို့ သွားသည့်အခါ အဆိပ်မြူများက ဆေးအဆိပ်များကို ပြန်လည် ကုသပေးပြီး ပေါင်းစပ်ကာ ဆက်လက် ဖျက်ဆီးကြပြန်သည်။

ကြာလာသောအခါ ချောင်ကျင်းဟွာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အဆိပ်အင်အားစုမှာ ပိုမို ကြီးထွားလာပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာမူ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ အားနည်းလာသည်။

'သွားပြီ...'

ကျန်းပေရန် ခေါင်းနပန်းကြီးသွားသည်။ ဤမျှ ရှုပ်ထွေးသော ရောဂါမျိုးကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘယ်ကနေ စကိုင်ရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်နေသည်။

ယောင်ယိချန်တို့သည်လည်း ကျန်းပေရန် ဤကဲ့သို့ မျက်နှာထားမျိုး ဖြစ်နေသည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ အဆိပ်သင့်နေသော အနက်ရောင်သူတော်စင် အုပ်စုလိုက်ကြီးကို ကုသပေးစဉ်ကတောင် ထိုမျှ စိတ်ပျက်လက်ပျက် မဖြစ်ခဲ့ပေ။ အခြေအနေ မည်မျှ ဆိုးရွားနေကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

"ဆရာသခင်ကျန်း ခင်ဗျားမှာ အကြံဉာဏ် ရှိရင် ပြောပါ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့ ဝိုင်းဝန်းကူညီပေးပါ့မယ်"

ကျန်းပေရန်က လက်ကာပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ကို စဉ်းစားခွင့် ပေးပါဦး"

ချောင်ကျင်းဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေမှာ သာမန် ဆေးဝါးနှင့် ကုသနည်းများဖြင့် မရနိုင်တော့ပေ။ မဟုတ်လျှင် အဆင့် ၉ ဆေးပညာရှင် ၅ ဦးက သူ့ကို လာရှာစရာ အကြောင်း မရှိပေ။ လူနာကုသခြင်းနှင့် ပတ်သက်လျှင် သူတို့ ၅ ဦးသည် သူ့ထက် မနိမ့်ကျပေ။

'သေမိန့်ကျထားတဲ့ မြင်းကို အသက်ရှင်အောင် ကုသတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ပဲ စမ်းကြည့်ရတော့မယ်'

ကျန်းပေရန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ယောင်ယိချန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား အခုချက်ချင်း သွားပြီး ကျင်းကျယ်မျှော်စင်က သခင်ကြီးတွေ အကုန်လုံးကို သွားခေါ်ခဲ့ပါ ကျွန်တော် ဒီမှာ ခဏ ထိန်းထားလိုက်မယ်"

"ကောင်းပြီ" ယောင်ယိချန်သည် တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ချက်ချင်း ပြေးထွက်သွားလေသည်။

ယောင်ယိချန် ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ကျန်ရှိသော အဆင့် ၉ ဆေးပညာရှင် ၄ ဦးကို ပြောလိုက်သည်။

"ဘေးနားက ပစ္စည်းတွေ ရှင်းပေးပါ ကွက်လပ်တစ်ခုရအောင် လုပ်ပေးပါ"

"ဟုတ်ကဲ့"

ဆေးပညာရှင် ၄ ဦးသည်လည်း ချက်ချင်း လက်သွက်ခြေသွက်ဖြင့် ရှင်းလင်းပေးကြသည်။

ညွှန်ကြားချက် ပေးပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ကျောက်စိမ်းရောင် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ချောင်ကျင်းဟွာ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဟင်းသပြဒါးရောင် စုတ်တံနှစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ လက်ဝဲလက်ယာ နှစ်ဖက်စလုံး အသုံးပြုပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အစီအရင် တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ရေးဆွဲလိုက်သည်။

အနက်ရောင်အကြေးခွံ အစီအရင် ရေးဆွဲပြီးသောအခါ ကျန်းပေရန်သည် ချောင်ကျင်းဟွာကို ပွေ့ချီပြီး အစီအရင်၏ ဗဟိုချက်မတွင် ချထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းအပ်များကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းအပ် ၁၃ ချောင်းကို ချောင်ကျင်းဟွာ၏ အဓိက သွေးကြောဆုံမှတ်များတွင် စိုက်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် အဆောင်စာရွက်တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူကာ စတင် ရေးသားလေသည်။

"ဘုန်း"

ထိုအချိန်တွင် ဆေးခန်းမ တံခါး ပွင့်သွားပြီး ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးဝင်လာသော ယောင်ယိချန်က အော်ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာသခင်ကျန်း လူတွေ အကုန် ခေါ်လာပါပြီ"

အနက်ရောင်သူတော်စင်ကြီး တစ်ပါး အသက်အန္တရာယ် ရှိနေသည်ဟု ကြားသောအခါ ကျင်းကျယ်မျှော်စင်မှ အဆင့် ၉ သခင်ကြီးများ အလွန် စိုးရိမ်သွားကြသည်။

အကြောင်းရင်းမှာ ရှင်းပါသည်။ မည်သူကမှ ထုတ်မပြောကြသော်လည်း သူတို့ ယွမ်မြို့ထဲတွင် စိတ်အေးချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်ခြင်းမှာ အနက်ရောင်သူတော်စင်ကြီးများက ဂူ ကျင့်ကြံသူများကို မြို့ပြင်တွင် တားဆီးပေးထားသောကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း အားလုံး သိကြသည်။

အနက်ရောင်သူတော်စင်ကြီး တစ်ပါးပါး ထိခိုက်သွားလျှင် သူတို့၏ ခိုလှုံရာနေရာ ပျောက်ဆုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယောင်ယိချန် လာခေါ်ပြီး ကျန်းပေရန်က အကူအညီ လိုအပ်နေကြောင်း ပြောသောအခါ ချက်ချင်း လိုက်ပါလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အော်သံကို ကြားသော်လည်း ကျန်းပေရန် လှည့်မကြည့်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"သခင်ကြီးယန် ခင်ဗျားရဲ့ နဂါးသွေးကျောက်စိမ်းကို လိုချင်တယ်၊ သခင်ကြီးရွှယ် ခင်ဗျားရဲ့ လျှို့ဝှက်အလံတိုင်ကို လိုချင်တယ်၊ သခင်ကြီးကျန်း ခင်ဗျားရဲ့ ရေနက်စုတ်တံကို လိုချင်တယ်..."

ကျန်းပေရန်က ပစ္စည်းနာမည်များကို တရစပ် ရွတ်ပြလိုက်သောအခါ သခင်ကြီးများ အားလုံး ကြောင်အမ်းသွားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုပစ္စည်းများသည် သူတို့၏ သီးသန့် လက်နက်များ သို့မဟုတ် သူတို့ အမြတ်နိုးဆုံး ရတနာများ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျန်းပေရန် ဘာကြောင့် ဤမျှ တိကျစွာ သိနေရသနည်း ဆိုလျှင် အဆိပ်မြူ ဖြေရှင်းနည်း ဆွေးနွေးစဉ်ကတည်းက ကျန်းပေရန်သည် သခင်ကြီးများကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရှိစေပြီး သူတို့၏ အကောင်းဆုံး ရတနာများကို ထုတ်ပြခိုင်းခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လိုအပ်လာလျှင် မနှမြောပါနဲ့ ဟုလည်း သူတို့ ပြောထားခဲ့သည်။

စောစောက ပြောခဲ့သလိုပင် သခင်ကြီးများသည် သူတို့၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို မည်သူထက်မဆို ပိုသိကြသည်။ ထို့ကြောင့် အဆိပ်မြူကို ခုခံရန်အတွက် သူတို့သည် လျှို့ဝှက်ထားခြင်း မရှိဘဲ မိမိတို့ ဆောင်ထားသမျှ ရတနာ အားလုံးကို ထုတ်ပြခဲ့ကြသည်။

ကျန်းပေရန်ကလည်း ထိုပစ္စည်းများ၏ အသုံးဝင်ပုံကို နားလည်ပြီးနောက် တစ်ခုချင်းစီ မှတ်သားထားခဲ့သည်။

ယခု ချောင်ကျင်းဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေသည် ဘယ်ကနေ စကိုင်ရမှန်း မသိအောင် ရှုပ်ထွေးနေပြီ ဖြစ်ရာ ကျန်းပေရန် အနေဖြင့် "အင်အားသုံးပြီး အံ့ဖွယ်ဖြစ်အောင် ဖန်တီးခြင်း" နည်းလမ်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ရုံမှတစ်ပါး အခြား မရှိတော့ပေ။ ရတနာပစ္စည်း အများအပြားကို အသုံးပြုပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်မလား ကြည့်ရမည်။ ပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း နည်းလမ်းရှာရမည်။

ခဏအကြာတွင် ယန်ရုန်သည် ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်းတုံး တစ်တုံးကို ထုတ်ယူကာ ကျန်းပေရန်ထံ လျှောက်လာပြီး ပြောသည်။

"ဆရာသခင်ကျန်း အနေနဲ့ အနက်ရောင်သူတော်စင်ကြီးချောင် ကို ကယ်ဖို့ လိုအပ်တယ်ဆိုရင် ယူသုံးလိုက်ပါ"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန်က ကျောက်စိမ်းတုံးကို လှမ်းယူရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယန်ရုန် ဦးဆောင်လိုက်သည်နှင့် အခြား သခင်ကြီးများသည်လည်း ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် တုံ့ပြန်ကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းပေရန် လိုအပ်သော ရတနာများကို ပေးအပ်လိုက်ကြသည်။

ဆရာသခင်ကျန်းက အဆိပ်မြူ ဖြေရှင်းဖို့အတွက် အသုံးမပြုသော်လည်း ဒီအခြေအနေမှာ အနက်ရောင်သူတော်စင်ကြီး တစ်ပါးကို ကယ်တင်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီရတနာတွေက ထိုက်တန်သော တန်ဖိုးကို ပြသလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သခင်ကြီး အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ပိုမို လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလေသည်။

အဆောင် ၇ ရွက်ကို ဆက်တိုက် ရေးဆွဲပြီးနောက် ချောင်ကျင်းဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အသီးသီးတွင် ကပ်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံး အဆောင်ကို နဖူးပေါ် ကပ်လိုက်သည်နှင့် ကျန်းပေရန် ရေးဆွဲထားသော အနက်ရောင်အကြေးခွံ အစီအရင်သည် ချက်ချင်း အသက်ဝင်လာသည်။

အနက်ရောင်အကြေးခွံ အစီအရင် ဟု ခေါ်ရခြင်းမှာ လူတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အကြေးခွံပုံသဏ္ဌာန် ရတနာများ ပေါက်ဖွားလာစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထို "အကြေးခွံ" များသည် ခန္ဓာကိုယ် အပြင်ဘက်တွင် ပေါက်ဖွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အရေပြားအောက်နှင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများပေါ်တွင် ပေါက်ဖွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ခဏနေရင် ရတနာပစ္စည်း အများအပြားကို တစ်ပြိုင်နက် အသုံးပြုရမည် ဖြစ်ရာ သတိလစ်နေသော ချောင်ကျင်းဟွာ ခံနိုင်ရည် ရှိမရှိ ကျန်းပေရန် စိုးရိမ်မိသည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အရင်ဆုံး သန်မာအောင် လုပ်ရမည်။ မဟုတ်လျှင် ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲမသွားလျှင်တောင်မှ တစ်သက်လုံး ဒုက္ခိတ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

အနက်ရောင်အကြေးခွံ အစီအရင် တည်ငြိမ်သွားပြီး အဆောင် ၆ ရွက်မှ အလင်းရောင် ဖျော့ဖျော့ ထွက်လာသောအခါ ကျန်းပေရန်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ချောင်ကျင်းဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ အရောင်စုံ အကြေးခွံများက သူ့ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ အားလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် ထိုအကြေးခွံများသည် ချောင်ကျင်းဟွာ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ ပျက်စီးယိုယွင်းမှုကို တားဆီးမပေးနိုင်ပေ။ ပိုမို ခံနိုင်ရည်ရှိအောင်သာ ပြုလုပ်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြင်ဆင်မှုများ ပြီးဆုံးသောအခါ ကျန်းပေရန်သည် သခင်ကြီးများထံမှ ရရှိထားသော ထိပ်တန်း ရတနာများကို အသုံးပြုပြီး ချောင်ကျင်းဟွာ၏ သတိကို ထောင့်ပေါင်းစုံမှ နှိုးဆွလေသည်။

သတိရလာလျှင် ခန္ဓာကိုယ် ကွဲထွက်မတတ် နာကျင်မှုကို ခံစားရမည် ဖြစ်သော်လည်း ချောင်ကျင်းဟွာ သတိရလာမှသာ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထိရောက်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဒါသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် များစွာ အထောက်အကူ ပြုသည်။

အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်ပြီးနောက် ထူးခြားသော ရနံ့တစ်မျိုး ချောင်ကျင်းဟွာ၏ နှာခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး မကြာမီတွင် သူ့မျက်ခွံများ လှုပ်ရှားလာသည်။

ချောင်ကျင်းဟွာ သတိရလာတော့မည်ကို မြင်သောအခါ ယောင်ယိချန်တို့ ၅ ဦး သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

ချောင်ကျင်းဟွာသည် သူတို့၏ ဆေးလုံးကို ဇွတ်မျိုချလိုက်သဖြင့် ဤပြဿနာ ဖြစ်ပွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူတို့တွင်လည်း တာဝန် အနည်းငယ် ရှိနေသည်။ တကယ်တမ်း အပြစ်ရှာလျှင် သူတို့ ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"အင်း"

ဖြည်းဖြည်းချင်း သတိရလာသော ချောင်ကျင်းဟွာသည် ညည်းသံတစ်ချက် ပြုလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပုရွက်ဆိတ် တစ်သောင်းခန့် တွားသွားနေသကဲ့သို့ ယားယံမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"မရုန်းပါနဲ့ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ကယ်နေတာ ခင်ဗျား ရုန်းလိုက်ရင် အရာအားလုံး သဲထဲရေသွန် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

မူလက အားကုန်သုံးပြီး ရုန်းကန်ရန် ပြင်ဆင်နေသော ချောင်ကျင်းဟွာသည် ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရပ်တန့်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဖြစ်အပျက် အမျိုးမျိုးက သူ့ခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

"ငါ အဆိပ်မိသွားတာလား"

ချောင်ကျင်းဟွာက အခြေအနေကို သုံးသပ်ပြီးနောက် အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ဖျက်ဆီးအား ပြင်းထန်တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အဆိပ်တစ်မျိုးပဲ ကျွန်တော် နည်းလမ်းပေါင်းစုံ သုံးပြီး ဖယ်ရှားဖို့ ကြိုးစားနေတယ်"

"အဆိပ်... ဘယ်လိုလုပ် အဆိပ်ဖြစ်သွားတာလဲ"

သံသယ ဖြစ်နေစဉ် ချောင်ကျင်းဟွာ၏ အကြည့်က ကျန်းပေရန် နောက်ရှိ ယောင်ယိချန်ထံ ရောက်သွားသည်။

ချောင်ကျင်းဟွာ၏ သံသယ မျက်လုံးများကို မြင်သောအခါ ယောင်ယိချန် တကယ့်ကို မတရားဘူးဟု ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ချက်ချင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အနက်ရောင်သူတော်စင်ကြီးချောင် ခုနက ကျွန်တော် ပေးလိုက်တာက စမ်းသပ်ဆေးလုံးပါ အချောထည် မဟုတ်ပါဘူး"

"အဲဒါကို မင်း ဘာလို့ စောစော မပြောတာလဲ"

"ခင်ဗျားက ပြောခွင့်မှ မပေးတာ"

"မင်း ဘာစကား ပြောတာလဲ ငါက..."

"တော်ပါတော့"

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းပေရန်က လက်ကာပြလိုက်သည်။

"စီနီယာချောင် ခင်ဗျား အခုထိ အန္တရာယ် ရှိနေတုန်းပဲ စကားလျှော့ပြောပြီး ကုသမှုမှာ အာရုံစိုက်ပေးပါ"

သူ အန္တရာယ် ရှိနေသေးကြောင်း ကျန်းပေရန် ပြောစရာ မလိုဘဲ ချောင်ကျင်းဟွာ သိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သတိရလာကတည်းက ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းပိုင်းတွင် ပြဿနာကြီး ဖြစ်နေကြောင်းနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထိန်းချုပ်ရန် အလွန် ခက်ခဲနေကြောင်း ခံစားမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အနက်ရောင်သူတော်စင်ကြီး တစ်ပါးအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့ နာကျင်မှုကို သည်းခံခြင်းမှာ ခက်ခဲသော ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ အော်ဟစ်ငြီးငြူခြင်း မပြုပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အော်ဟစ်နေလို့ ဘာမှ ထူးလာမည် မဟုတ်ကြောင်း သိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ ငါ ဘယ်လို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးရမလဲ"

ချောင်ကျင်းဟွာက သက်ပြင်းချပြီး ကျန်းပေရန်ကို မေးလိုက်သည်။

ဘေးနားမှ နဂါးသွေးကျောက်စိမ်းကို ယူလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က ချောင်ကျင်းဟွာကို ပြောသည်။

"ပါးစပ်ဟပြီး ဒီကျောက်စိမ်းတုံးကို ငုံထားပေးပါ သတိထားနော် ငုံထားရမှာ မျိုမချလိုက်နဲ့"

ချောင်ကျင်းဟွာက နားလည်ကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။

နဂါးသွေးကျောက်စိမ်းကို ချောင်ကျင်းဟွာ၏ ပါးစပ်ထဲ ထည့်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် အဆောင်စာရွက်တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူကာ သူ့ပါးစပ်ပေါ်တွင် ကပ်လိုက်သည်။

လက်တစ်ဖက်ဖြင့် "ကန္တာရကောင်းကင်တံဆိပ်" ပုံစံ လုပ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က ချောင်ကျင်းဟွာကို ဆက်ပြောသည်။

"အခု ကျွန်တော် အေးမြတဲ့ စွမ်းအင်တစ်မျိုးကို ခင်ဗျား ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ထည့်ပေးမယ် အဲဒီ စွမ်းအင်နောက်ကို လိုက်ပြီး ခင်ဗျား ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အပိုင်းအစလေးတွေကို လိုက်ရှာပြီး စုစည်းပေးပါ"

ချောင်ကျင်းဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် စစ်မြေပြင်တစ်ခု ဖြစ်နေလျှင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် စစ်ရှုံးထားသော တပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်သည်။ ထွက်ပြေးနေကြပြီး စည်းကမ်းမရှိ ဖြစ်နေသည်။ သူတို့ကို ပြန်လည် စုစည်းနိုင်မှသာ ထိုက်တန်သော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ နားလည်ပြီ"

ချောင်ကျင်းဟွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်ကာ အဆင်သင့် ဖြစ်ကြောင်း ပြသလိုက်သည်။