အခန်း (၁၄၆၁-၁၄၆၂)

အခန်း (၁၄၆၁) ပျောက်ဆုံးနေသော သင်္ဘောဦးစီး

ရဲကျန့် သည် စိတ်လွတ်နေသူ တစ်ဦးကဲ့သို့ တစ်နေရာတည်းတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည်။ မျက်လုံးများ ဝေဝါးနေပြီး ပါးစပ် ဟလိုက် ပိတ်လိုက် လုပ်နေသော်လည်း အသံတစ်စက်မျှ ထွက်မလာပေ။ သူ့မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် အရုပ်အလောင်း သည်လည်း မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် ပါးစပ် ဟလိုက် ပိတ်လိုက် လုပ်နေသည်။

လူတစ်ယောက်နှင့် တစ္ဆေတစ်ကောင် အပြန်အလှန် စကားပြောနေသည်မှာ ကြာပြီ။

ယန်ကျန့် ဘာမှ မလုပ်နိုင်ပေ။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကိုသာ သတိထား စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ အရုပ်အလောင်း ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် သူ့ထံမှ ခွဲထွက်သွားသော တစ္ဆေအစိတ်အပိုင်းများလည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။ စတုတ္ထအခန်းမှ ထွက်လာသော ခြေထောက်သေကြီးလည်း လှုပ်ရှားမှု မရှိတော့ပေ။

သင်္ဘော၏ ဖိနှိပ်မှု ရှိနေသရွေ့ တစ္ဆေများ လွတ်လွတ်လပ်လပ် လှုပ်ရှား၍ မရပေ။ ဒါက သူတို့အတွက် အခွင့်ကောင်း ဖြစ်သည်။

"စကားပြောလို့ မပြီးသေးဘူးလား ထူးဆန်းတာတွေ လျှောက်မမေးနဲ့ လိုရင်းပဲ မေး တစ္ဆေနဲ့ စကားများရင် ညှို့ယူခံရတတ်တယ်"

ယန်ကျန့် သတိပေးလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ရဲကျန့် ပုံစံက ညှို့ယူခံထားရတဲ့ ပုံပဲ။

သင်္ဘောဦး ဘယ်မှာလဲ မေးရုံလောက်နဲ့ ၁၅ မိနစ် ကြာစရာ မလိုဘူး။

"နောက်ထပ် ၅ မိနစ်ပဲ စောင့်မယ် မပြီးရင် ငါ သံချောင်း နဲ့ ရိုက်သတ်လိုက်တော့မယ် ဒီမှာ အကြာကြီး နေလို့ မဖြစ်ဘူး"

ယန်ကျန့် အဆင်သင့် ပြင်ထားလိုက်သည်။

ရဲကျန့်က ဂရုမစိုက်ဘူး။ ဆက်ပြောနေတုန်းပဲ။

အချိန်ကုန်လာသည်။

အရုပ်အလောင်း နောက်က တစ္ဆေအစိတ်အပိုင်းတွေ ပြန်လှုပ်ရှားလာသည်။ စတုတ္ထအခန်းကလည်း အသံတွေ ကြားနေရသည်။ ဒုတိယအကြိမ် တိုက်ခိုက်မှု လာတော့မယ်။

ယန်ကျန့် ဘာမှ မပြောတော့ဘဲ စောင့်နေလိုက်သည်။

နောက်ထပ် ၁ မိနစ် ကြာသွားသည်။

ရဲကျန့် စကားပြောလို့ မပြီးသေးဘူး။ ပတ်ဝန်းကျင်က တစ္ဆေတွေ ပိုလှုပ်ရှားလာသည်။ အမှောင်ထဲကနေ တစ္ဆေအရိပ်တွေ ထွက်လာသည်။

အခြေအနေ မကောင်းတော့ဘူး။

တစ္ဆေတစ်ကောင်တည်း ဆိုရင် ပြဿနာ မရှိပေမယ့် အများကြီး ဆိုရင် ယန်ကျန့်လည်း မနိုင်ဘူး။ သူ့စွမ်းအားတွေက အကန့်အသတ် ရှိနေတာ ဖြစ်သည်။

"နောက်ထပ် ၁ မိနစ်ပဲ"

စတုတ္ထအခန်းက ခြေထောက်သေကြီး တစ်ဝက်လောက် ထွက်လာပြီ။

ယန်ကျန့် အဲဒီ ခြေထောက်ကို ရင်းနှီးသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"တစ္ဆေစာတိုက် က စွန်းရွေ့ ရဲ့ ခြေထောက်နဲ့ တူနေပါလား"

စွန်းရွေ့က ခြေတစ်ဖက် မသန်ဘူး။ ဒီခြေထောက်သေကြီးက သူ့ခြေထောက်နဲ့ တစ်စုံ ဖြစ်လောက်တယ်။ ဘယ်လို ကွဲကွာသွားလဲ မသိဘူး။

"ဒီခြေထောက်ကို ဖြတ်ပြီး စွန်းရွေ့ ဆီ ယူသွားပေးရမလား"

ယန်ကျန့် တွေးလိုက်သည်။

အဲဒီအချိန်မှာ ရဲကျန့် ငြိမ်သက်သွားသည်။ မျက်လုံးတွေ ပြန်ကြည်လင်လာသည်။

စကားပြောလို့ ပြီးသွားပုံ ရတယ်။

"ကောင်းပြီ ဒီနေ့က စပြီး မင်း ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ ငါ ရှိနေသရွေ့ မင်း ဒုတိယ နေရာမှာ နေရမယ် ကောင်းကောင်းထားမယ်"

ရဲကျန့်က အရုပ်အလောင်းကို ပြောလိုက်သည်။

သူက အရုပ်အလောင်းကို အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လို မွေးစားမလို့လား။

"ရဲကျန့်... မင်း ဘာတွေ မေးမြန်းခဲ့လဲ"

ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

ရဲကျန့်က အရုပ်အလောင်း နားသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ သင်္ဘောဦး နေရာ သိရပြီ ပိုအရေးကြီးတာက သင်္ဘောကို မောင်းဖို့ ဆိုရင် သင်္ဘောဦးစီး လိုတယ် "

အရုပ်အလောင်းက ရဲကျန့်ကို မတိုက်ခိုက်ဘဲ သူ့ကျောပေါ် တက်လိုက်သည်။ လက်နှစ်ဖက်က ရဲကျန့် လည်ပင်းကို ဖက်လိုက်သည်။ ယန်ကျန့်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးပြနေသည်။

"မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ အဲဒီ တစ္ဆေကို ခေါ်သွားမလို့လား"

"ဒါပေါ့ ငါ ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီ ဘာမှ မဖြစ်တော့ဘူး"

ရဲကျန့်က ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီကောင်က အရမ်း အန္တရာယ် များတယ် အခု ရှင်းပစ်လိုက်တာ ကောင်းတယ် မင်း မလုပ်ရက်ရင် ငါ လုပ်ပေးမယ်"

"မလုပ်နဲ့ ငါ့အစီအစဉ်နဲ့ ငါပါဟ"

ယန်ကျန့် အရုပ်အလောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ အခု ရှင်းပစ်ချင်ပေမယ့် ရဲကျန့်က တားမှာ သေချာတယ်။ သင်္ဘောပေါ်မှာ ရန်မဖြစ်ချင်ဘူး။

"သင်္ဘောပေါ်က ဆင်းမှ ပြောကြတာပေါ့ သင်္ဘောဦးစီး အကြောင်း ပြောပြပါဦး"

"မလောပါနဲ့ သင်္ဘောတက်မ အရင် သွားယူလိုက်ဦးမယ်"

ရဲကျန့် အရုပ်အလောင်းကို ပိုးပြီး အမှောင်ထဲ ဝင်သွားသည်။

ယန်ကျန့် ထင်ထားတာထက် ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာမှာ သင်္ဘောတက်မ ရှိနေတာ။ ရဲကျန့် မေးလိုက်လို့ သက်သာသွားတာ။

၃ မိနစ်လောက် ကြာတော့ ရဲကျန့် ပြန်ထွက်လာသည်။ လက်ထဲမှာ သစ်သား သင်္ဘောတက်မ တစ်ခု ပါလာသည်။ တစ်နေရာမှာ ပဲ့နေတယ်။

"ဒါ သင်္ဘောတက်မပဲ ဒီနေရာက အန္တရာယ် များတယ် ထွက်သွားကြစို့"

ရဲကျန့် သင်္ဘောတက်မကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"မင်းက အန္တရာယ် များတယ်လို့ ပြောရဲသေးတယ်လား မင်းကျောပေါ်က ကောင်ကမှ အန္တရာယ် အများဆုံး"

"ဟားဟား... ဒါ ငါ့အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေးပါ လိမ္မာပါတယ်"

ရဲကျန့်က တစ္ဆေကို အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် လို သဘောထားနေတာ။

"သင်္ဘောဦးစီး အကြောင်း ဆက်ပြောပါဦး သူက ဘယ်လိုကောင်လဲ"

ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

"သင်္ဘောဦးစီးက သင်္ဘောပေါ်မှာ မရှိဘူး ပြီးတော့ သူက လူ မဟုတ်ဘူး တစ္ဆေပဲ သင်္ဘောရဲ့ စွမ်းအား အရင်းအမြစ်ပေါ့ သင်္ဘောတက်မကို သူ ဝှက်ထားခဲ့တာ"

"တစ္ဆေက သင်္ဘောတက်မကို ဝှက်ထားတယ် ဟုတ်လား"

"ငါလည်း မသိဘူး သူ ပြောပြတာပဲ"

"တစ္ဆေက လူလို တွေးခေါ်တတ်တာလား သင်္ဘောဦးစီးက ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ တမင် ပုန်းနေတာလား"

ယန်ကျန့် စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည်။

သူတို့ ဦးစီးခန်းဆီ ပြန်ရောက်လာကြသည်။

"သင်္ဘောဦးစီး မရှိရင် သင်္ဘောတက်မက အလကား ဖြစ်သွားပြီပေါ့"

"နည်းနည်းတော့ အသုံးဝင်ပါတယ် သင်္ဘော ဦးတည်ရာကို သိနိုင်တယ် ပြီးတော့ သင်္ဘောတက်မ မရှိရင် သင်္ဘောဦးစီးက သင်္ဘောကို ထိန်းချုပ်လို့ မရတော့ဘူး သူတို့ကို ဒုက္ခပေးလို့ ရတာပေါ့"

"ဒီလောက်နဲ့ မတန်ပါဘူး ဘုရင်အဖွဲ့အစည်းမှာ သင်္ဘောကို မောင်းနှင်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိမှာပါ"

ယန်ကျန့် စိတ်ပျက်သွားသည်။ သင်္ဘောကို ပြန်မောင်းသွားဖို့ စိတ်ကူးထားတာ။

"ကိစ္စ မရှိပါဘူး ငါ ရှိနေတာပဲ ဘာပူစရာ လိုလဲ"

ယန်ကျန့် သင်္ဘောတက်မကို သိမ်းလိုက်သည်။ ဦးစီးခန်းထဲက ထွက်လာပြီး အခြေအနေ ကြည့်လိုက်သည်။

ကုန်းပတ်ပေါ်မှာ ဘာမှ မရှိဘူး။ အမှောင်ထုပဲ ရှိတယ်။ သင်္ဘောက မောင်းနှင်နေတုန်းပဲ။

ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့် မမေ့ပါဘူး။ ကုန်းပတ်ပေါ်မှာ တစ္ဆေ ရှိတယ် ဆိုတာ။

ရဲကျန့် ကျောပေါ်က အရုပ်အလောင်းက ပါးစပ် ဟလိုက်သည်။ အသံမထွက်ပေမယ့် ရဲကျန့် ကြားလိုက်ရသည်။

"ပြဿနာ တက်ပြီ"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"မသိဘူး ပြဿနာကြီး တက်တော့မယ်တဲ့ ကုန်းပတ်နဲ့ ဝေးဝေးနေပါတဲ့"

အခန်း (၁၄၆၂) အကန့်အသတ် မရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်

"ကုန်းပတ်နဲ့ ဝေးဝေးနေရမယ် ဟုတ်လား ငါတို့က ဘယ်သွားရမှာလဲ ရေထဲ ခုန်ချမလား၊ အခန်းထဲ ပြန်ဝင်မလား ဒီသင်္ဘောပေါ်မှာ ဘယ်နေရာမှ စိတ်မချရဘူး"

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကုန်းပတ်က ငြိမ်သက်နေပေမယ့် ဒီနေရာမှာ နေတာ ကောင်းမယ် မထင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သင်္ဘော လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ ပေါ်လာရင် အမြန်ဆင်းနိုင်ဖို့ ဒီမှာ စောင့်နေတာက ပိုကောင်းတယ်။

အခန်းထဲ ပုန်းနေရင် အချိန်မီ ဆင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါတို့ ၂ ယောက် ပေါင်းရင် ဘာကြောက်စရာ ရှိလဲ ဒီမှာပဲ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့"

ရဲကျန့် ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်း အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် က လုံခြုံတဲ့ နေရာ မပြောပြဘူးလား"

"မေးကြည့်လိုက်မယ်"

ရဲကျန့် တစ္ဆေနဲ့ စကားပြောလိုက်သည်။ ၁၀ စက္ကန့်လောက် ကြာတော့...

"မေးပြီးပြီ လုံခြုံတဲ့ နေရာ မရှိဘူးတဲ့ ငါတို့ကို စောင့်ကြည့်နေတာတဲ့ အခန်းထဲ ဝင်ပုန်းရင် အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတယ်တဲ့"

"အခန်းထဲ ဝင်ပုန်းရမယ် ဟုတ်လား ငါတို့ကို အခန်းထဲ မျှားခေါ်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ် အခန်းထဲမှာ တစ္ဆေတွေ ဘယ်လောက် ရှိမှန်းမှ မသိတာ အပြင်မှာ နေတာက ပိုလုံခြုံတယ်"

ယန်ကျန့် ရဲကျန့် ကျောပေါ်က တစ္ဆေကို မုန်းတီးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

လူရေခွံစာရွက်က အမှန်တွေ ပြောပေမယ့် ထောင်ချောက် ဆင်တတ်တယ်။ ဒီတစ္ဆေကတော့ လိမ်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

"ငါလည်း အဲဒီလို ထင်တယ် ငါ့ကို လာလိမ်လို့ ရမလား"

ရဲကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းသာ တကယ် သိတတ်ရင် ကောင်းမှာပဲ အခု အပြင်မှာပဲ နေရတော့မယ် ဘာဖြစ်မလဲ မသိနိုင်ဘူး ပြင်ဆင်ထားကြ"

ယန်ကျန့် နေရာယူလိုက်သည်။

"ငါ ဒီနားမှာ နေမယ် ငါတို့ ၂ ယောက် ညှပ်တိုက်ရင် ဘာမှ လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ရဲကျန့်လည်း နေရာယူလိုက်သည်။

"အန္တရာယ်က ဘယ်တော့ ရောက်မလဲ"

"၇"

ရဲကျန့် လက်ချောင်း ထောင်ပြလိုက်သည်။

"၇ မိနစ် ဟုတ်လား"

"၆၊ ၅၊ ၄..."

"တော်ပြီ... နောက်ဆို စောစော ပြော"

ယန်ကျန့် တားလိုက်သည်။

ရဲကျန့်နဲ့ စကားပြောရတာ မောတယ်။

မကြာမီ...

အချိန်ကျလာသည်။

ယန်ကျန့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထားနေသည်။ အစက ဘာမှ မဖြစ်ပေမယ့် ခဏနေတော့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အလင်းရောင် မှိန်သွားသည်။

မဟုတ်ဘူး... အမှောင်ထုက သင်္ဘောကို ဝါးမြိုနေတာ။ သင်္ဘောပေါ်က မီးရောင်တွေ ငြိမ်းသွားတယ်။

"သင်္ဘောရဲ့ ဟန်ချက် ပျက်သွားပြီ"

ယန်ကျန့် သတိထားမိလိုက်သည်။

သင်္ဘောရဲ့ ဖိနှိပ်မှု ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ ဒါ့ကြောင့် အမှောင်ထု ဝင်ရောက်လာတာ။

အကျိုးဆက်က ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်။ တစ္ဆေတွေ အကုန် လွတ်လပ်သွားပြီ။

အမှောင်ထုက ယန်ကျန့် နဲ့ ရဲကျန့်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် မမြင်ရတော့ဘူး။

"ကွင်းပြင်ကျယ်မှာ တစ္ဆေတွေ ပိုစုဝေးနိုင်တယ် ကျဉ်းတဲ့ နေရာက ပိုလုံခြုံတယ် ဒါ့ကြောင့် အခန်းထဲ ဝင်ပုန်းခိုင်းတာ ဖြစ်မယ်"

ယန်ကျန့် သဘောပေါက်သွားသည်။ တစ္ဆေ ပြောတာ မှန်နေတယ်။

ဒါပေမဲ့ အခန်းထဲ ဝင်ပုန်းလို့ မဖြစ်ဘူး။ သင်္ဘောပေါ်က ဆင်းရမှာလေ။

"ဒီတစ္ဆေတွေက ဘုရင်အဖွဲ့အစည်းတောင် မရင်ဆိုင်ရဲတဲ့ ကောင်တွေ မလွယ်ဘူး"

ယန်ကျန့် တစ္ဆေရေကန် စွမ်းအားကို သုံးဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် မရဘူး။ သင်္ဘောက တားဆီးထားတယ်။

ရေမရှိရင် ထွက်ပြေးလို့ မရဘူး။

"ရောက်လာပြီ"

ယန်ကျန့် အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

ခြေသံတွေ၊ တွားသွားသံတွေ၊ တီးတိုး ပြောသံတွေ ကြားနေရသည်။

"စောင့်နေလို့ မဖြစ်ဘူး စတိုက်မှ ရမယ်"

ယန်ကျန့် တစ္ဆေမျက်လုံး ဖွင့်လိုက်သည်။ တစ္ဆေမီး တောက်လောင်လာပြီး အမှောင်ထုကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ရှေ့မှာ အဖြူရောင် ဝတ်စုံနဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက် ခေါင်းစောင်းပြီး ကြည့်နေတယ်။ မျက်နှာ မပီသဘူး။

ယန်ကျန့် လှံနီကို မြှောက်လိုက်သည်။ မျက်တောင် ခတ်လိုက်တော့ အမျိုးသမီး ပျောက်သွားသည်။

နောက်တစ်ခါ မျက်တောင် ခတ်လိုက်တော့ ပြန်ပေါ်လာသည်။ ပိုနီးကပ်လာသည်။ ၅ မီတာလောက်ပဲ ဝေးတော့တယ်။

"မျက်တောင် တစ်ခါ ခတ်ရင် ပျောက်သွားမယ် နောက်တစ်ခါ ခတ်ရင် ပိုနီးလာမယ် ဒါ သူ့စည်းကမ်းပဲ"

ယန်ကျန့် မျက်တောင် မခတ်ဘဲ ရှေ့တိုးပြီး လှံနဲ့ ခုတ်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ လေကို ခုတ်မိသလိုပဲ။ တစ္ဆေကို မထိဘူး။

"ခန္ဓာကိုယ် မရှိဘူး စိတ်ထဲမှာပဲ ရှိတဲ့ တစ္ဆေပဲ မြင်လိုက်တာနဲ့ ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားပြီ သာမန်လူဆိုရင် မျက်တောင် ခတ်မိပြီး သေသွားမှာပဲ"

ယန်ကျန့် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဖြေရှင်းနည်း ရှိပါတယ်။

ကြေးပြား တစ်ပြား ထုတ်လိုက်သည်။ အစ်မဟုန် ဆီက ရထားတဲ့ ပစ္စည်း။ ပစ်လိုက်ရင် တစ္ဆေက လိုက်ကောက်လိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် တစ္ဆေက လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ ပေါ်လာလိမ့်မယ်။

ယန်ကျန့် ကြေးပြားကို ပစ်လိုက်သည်။ တစ္ဆေရှေ့ တည့်တည့် ကျသွားသည်။

တစ္ဆေက ကုန်းကောက်ဖို့ ပြင်လိုက်သည်။

"အခွင့်အရေးပဲ"

ယန်ကျန့် လှံကို မြှောက်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ မထင်မှတ်တာ ဖြစ်လာသည်။

ကုန်းပတ်အောက်ကနေ လက်တစ်ဖက် ထွက်လာပြီး ကြေးပြားကို လုဖို့ လုပ်နေတယ်။

နောက်ထပ် တစ္ဆေတွေ ရောက်လာပြီ။

ယန်ကျန့် နောက်ကျောဘက်ကနေ အေးစက်တဲ့ အသက်ရှူသံ ကြားလိုက်ရသည်။ ခေါင်းတစ်လုံးက သူ့ပခုံးပေါ်ကနေ ကျော်ကြည့်ပြီး ကြေးပြားကို လှမ်းယူဖို့ လုပ်နေတယ်။ လည်ပင်းက ရှည်ထွက်လာတယ်။

"၄ ကောင် ရှိနေပြီ"

အမှောင်ထဲကနေ နောက်ထပ် တစ်ကောင် တွားသွားလာနေတယ်။

ကြေးပြား ပစ်လိုက်တာ မှားသွားပြီ။ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် အဖြူ လိုပဲ တစ္ဆေတွေကို ဆွဲဆောင်လိုက်သလို ဖြစ်သွားတယ်။

"အကုန် လာမှတော့ တပြိုင်တည်း ရှင်းပစ်လိုက်မယ်"

ယန်ကျန့် တစ္ဆေလက် နဲ့ လည်ပင်းရှည် တစ္ဆေရဲ့ ခေါင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

ဖြတ်ခနဲ လှီးဖြတ်လိုက်သည်။ ခေါင်းပြတ် ပါလာသည်။

ခေါင်းကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး တစ္ဆေမီး နဲ့ တွားသွားလာတဲ့ တစ္ဆေကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"လက်ကို သွားစိုက်လိုက်"

ယန်ကျန့် ဆုတောင်းပြီး လှံကို ပစ်လိုက်သည်။

လှံက ကုန်းပတ်အောက်က ထွက်လာတဲ့ လက်ကို စိုက်ချလိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းမှာ တစ္ဆေ ၃ ကောင်ကို တားဆီးလိုက်သည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံနဲ့ တစ္ဆေကတော့ ဂရုမစိုက်ဘဲ ကြေးပြားကို ကုန်းကောက်နေသည်။

ယန်ကျန့် မတိုက်ခိုက်သေးဘဲ စောင့်နေသည်။ တစ္ဆေနဲ့ ကြေးပြား ထိမယ့် အချိန်ကို စောင့်နေတာ။