အခန်း (၁၄၆၃-၁၄၆၄)
Vol. 110 Ch. 1463-1464
အခန်း (၁၄၆၃) နှစ်ယောက်သား၏ တိုက်ပွဲ
သင်္ဘောရဲ့ ဖိနှိပ်မှု ပျောက်ကွယ်သွားတော့ ယန်ကျန့်ရဲ့ စွမ်းအားတွေ အပြည့်အဝ ပြန်ရလာသည်။ ဒီအခြေအနေမှာ တစ္ဆေ ၃-၄ ကောင်ကို တပြိုင်တည်း ရင်ဆိုင်ရလည်း ကိစ္စ မရှိဘူး။
ဘေးက တစ္ဆေတွေကို မြန်မြန် ရှင်းပြီးနောက် အဖြူရောင် ဝတ်စုံနဲ့ တစ္ဆေကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
စိတ်ထဲမှာပဲ ရှိနေတဲ့ တစ္ဆေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ခက်ပေမယ့် ကြေးပြားက အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးလိုက်တယ်။ ကြေးပြားကို ကောက်ဖို့ ကြိုးစားချိန်မှာ တစ္ဆေက လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ ပေါ်လာတယ်။
"အခုပဲ"
ယန်ကျန့် စောင့်နေတဲ့ အချိန် ရောက်လာပြီ။
တစ္ဆေရဲ့ လက်ချောင်းတွေ ကြေးပြားကို ထိလိုက်ချိန်မှာ ယန်ကျန့် မျက်တောင် ခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ တစ္ဆေ ပျောက်မသွားဘူး။
ကြေးပြားက တစ္ဆေကို ဆွဲဆောင်ထားပြီး လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ ချည်နှောင်ထားလိုက်တာ။
ယန်ကျန့် ပြေးဝင်သွားပြီး လှံနီကို ဆွဲထုတ်ကာ ထင်းခုတ်ဓား နဲ့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
ဓားချက်က တစ္ဆေကို ထိသွားပြီး ၂ ပိုင်း ပြတ်သွားသည်။
တစ္ဆေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် မြေကြီးပေါ် လဲကျသွားသည်။ ကြေးပြားလည်း လွတ်ကျသွားသည်။ ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေ ပျောက်မသွားတော့ဘူး။ လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ အလောင်းကောင် ၂ ခု အဖြစ် ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။
အစိတ်အပိုင်း ၂ ခု ပြန်မဆက်သရွေ့ တစ္ဆေ ပြန်ကောင်းလာမှာ မဟုတ်ဘူး။
ယန်ကျန့် အလောင်း တစ်ပိုင်းကို ကောက်ယူပြီး သင်္ဘောပေါ်ကနေ ပစ်ချလိုက်သည်။
ဒီတစ္ဆေက အရမ်း အန္တရာယ် များတယ်။ ပြန်ကောင်းလာလို့ မဖြစ်ဘူး။ ပင်လယ်ထဲ ကျသွားရင် ပြန်တက်လာဖို့ မလွယ်တော့ဘူး။
"လောလောဆယ် အန္တရာယ် ကင်းသွားပြီ ဒါပေမဲ့ ကြာကြာ ခံမှာ မဟုတ်ဘူး"
ယန်ကျန့် သတိရှိနေတုန်းပဲ။
ကြေးပြားကို ပြန်ကောက်သိမ်းလိုက်သည်။
ရုတ်တရက်...
ယန်ကျန့် တစ်နေရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
တစ္ဆေမီး လောင်နေတဲ့ နေရာ။
မီးထဲမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင် ရုန်းကန်နေတယ်။ အခု မီးတောက်တွေ ငြိမ်းသွားပြီ။
တစ္ဆေ မသေဘူး။ မီးတောက်ကို ငြှိမ်းသတ်လိုက်တာ ဖြစ်သည်။
မီးငြိမ်းသွားတဲ့ နေရာမှာ မီးသွေးခဲတွေပဲ ကျန်တယ်။ တစ္ဆေ မရှိတော့ဘူး။
တစ္ဆေမီးက အလောင်းကောင်ကိုပဲ လောင်ကျွမ်းလိုက်တာ။ တစ္ဆေအစစ်က လွတ်သွားပြီ။
"ဒုက္ခပဲ"
ယန်ကျန့် ခံစားမိနေတယ်။ တစ္ဆေက အနားမှာ ရှိနေတုန်းပဲ။ သူ့ကို ချောင်းနေတယ်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီ တစ္ဆေကိုပဲ အာရုံစိုက်လို့ မရဘူး။ တခြား တစ္ဆေတွေလည်း ရှိသေးတယ်။ အမှောင်ထဲကနေ အသံတွေ ကြားနေရတယ်။
ရုတ်တရက်...
ယန်ကျန့် ခေါင်းမူးသွားတယ်။ နောက်ကျောဘက်ကနေ အေးစက်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ဝင်လာပြီး သူ့အသိစိတ်ကို တိုက်ခိုက်နေတယ်။
တစ္ဆေတစ်ကောင်က သူ့အသိစိတ်ကို ဝင်ရောက် စီးနင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာ။
ကံကောင်းတာက ယန်ကျန့် မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ ခွေးဆိုးကြီး ရှိနေတယ်။
ခွေးဟောင်သံ ကြားလိုက်ရပြီး အေးစက်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ပျောက်သွားတယ်။ တစ္ဆေတစ်ကောင် ထွက်ပြေးသွားတဲ့ ခြေသံ ကြားလိုက်ရတယ်။
"ဒီနေရာက တော်တော် အန္တရာယ် များတာပဲ ရပ်နေရင်းတောင် တိုက်ခိုက်ခံရတယ်"
ယန်ကျန့် ခေါင်းကို ခါလိုက်သည်။ မူးဝေနေတုန်းပဲ။
ခြေမခိုင်ခင်မှာပဲ အမှောင်ထဲက အရိပ်မည်း တစ်ခု ပြေးဝင်လာသည်။
"တောက်..."
ယန်ကျန့် တစ္ဆေအရိပ် ကို နံရံတစ်ခု အဖြစ် ဖန်တီးပြီး ကာကွယ်လိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ အားပြင်းတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် တစ္ဆေအရိပ် နံရံ ကွဲအက်သွားတယ်။ ယန်ကျန့် လွင့်ထွက်သွားပြီး လိမ့်သွားတယ်။
"ဘာကောင်လဲ"
ယန်ကျန့် တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်နေသည်။ တစ္ဆေအရိပ် က ထိခိုက်သွားပြီး ထိန်းချုပ်လို့ မရတော့ဘူး။
တစ္ဆေမျက်လုံး ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ အရိပ်မည်းက ပျောက်သွားပြီ။
"တစ္ဆေတွေ များလွန်းတယ် ငါ တစ်ယောက်တည်း ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
ယန်ကျန့် ပြန်ထလိုက်သည်။ ထင်းခုတ်ဓား နဲ့ အမှောင်ထဲကို ရမ်းခုတ်လိုက်သည်။
လက်ပြတ် တစ်ဖက် ပြုတ်ကျလာသည်။
တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ခုတ်ဖြတ်လိုက်နိုင်ပြီ။
ဒါပေမဲ့ အခြေအနေ ကောင်းမလာဘူး။
ကြာလေ အန္တရာယ် များလေပဲ။ ယန်ကျန့်က အကြိမ်ကြိမ် ကာကွယ်နိုင်ပေမယ့် တခါတလေ ထိခိုက်မိတတ်တယ်။
မိနစ်ပိုင်း အတွင်းမှာပဲ ပြန်လည်စတင်ခြင်း လုပ်ပြီး ကုသရတယ်။
ပထမ ပြန်လည်စတင်ခြင်း မလုပ်ခင် ၅ မိနစ် ခံနိုင်တယ်။ ဒုတိယ ပြန်လည်စတင်ခြင်း မလုပ်ခင် ၃ မိနစ်ပဲ ခံနိုင်တော့တယ်။
သူ အားနည်းသွားတာ မဟုတ်ဘူး။ ရန်သူတွေ များလာတာ။ တချို့ တစ္ဆေတွေက ကျိန်စာ တိုက်တယ်။ ထင်းခုတ်ဓား နဲ့ ခုတ်လို့ မရဘူး။ တစ္ဆေကတ်ကြေး နဲ့ ဖြတ်မှ ရတယ်။
ယန်ကျန့် တစ်ယောက်တည်း ရုန်းကန်နေရသလို ရဲကျန့်လည်း အတူတူပါပဲ။
ရဲကျန့်က ဓားနဲ့ တိုက်ခိုက်နေတယ်။ အကြိမ်ကြိမ် သေလုနီးပါး ဖြစ်ပေမယ့် အစားထိုးအရုပ် ကြောင့် လွတ်မြောက်နေတာ။
ဒါ့ကြောင့် သူက အော်ဟစ် ကြိမ်းဝါးဖို့ အားရှိနေသေးတယ်။
"ယန်ကျန့်... အသက်ရှိသေးလား အကူအညီ လိုလား ငါ့ဘက်ကတော့ အေးဆေးပဲ လိုရင် ပြော"
"မသေပါဘူး ကိုယ့်ဟာကိုယ်သာ ဂရုစိုက်"
ယန်ကျန့် ပြန်အော်လိုက်သည်။
ယန်ကျန့်မှာ ပြန်လည်စတင်ခြင်း ရှိတယ်။ ရဲကျန့်မှာ အစားထိုးအရုပ် ရှိတယ်။ ၂ ယောက်လုံး အသက်ရှင်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတယ်။ တစ္ဆေတွေ အများကြီး ဝိုင်းတိုက်မှပဲ သေနိုင်မှာ။
လောလောဆယ် တစ္ဆေတွေက ကြောက်စရာ ကောင်းပေမယ့် သူတို့ နိုင်နေတုန်းပဲ။
ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့် စိတ်ထဲမှာ တစ်မျိုး ခံစားနေရကာ ဒီသင်္ဘောပေါ်မှာ ဒီထက် ပိုကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ တစ္ဆေတွေ ရှိနေဦးမယ်။ အခု တွေ့နေရတာတွေက အသေးအဖွဲတွေပဲ ဖြစ်မယ်။
ခေါင်းဆောင်တွေ အကုန် စုလိုက်ရင် သင်္ဘောကို နိုင်လောက်တယ်။ ဒါ့ကြောင့် ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း က ဒီသင်္ဘောကို အားကိုးနေတာ။
အခုချိန်ထိတော့ သူတို့ နိုင်နိုင်တဲ့ တစ္ဆေတွေနဲ့ပဲ တွေ့နေရသေးတာ။
အခန်း (၁၄၆၄) သင်္ဘောလမ်းပြမြေပုံအဟောင်း
ယန်ကျန့် နှင့် ရဲကျန့် တို့ တစ္ဆေသင်္ဘော ပေါ်တွင် အသက်လုနေရစဉ်...
တာတုန်းမြို့၊ နင်းအန်း အဆောက်အအုံ တွင် ယန်ကျန့် မှာကြားခဲ့သည်များကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။
ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း နှင့် တိတ်တဆိတ် အရောင်းအဝယ် လုပ်ပြီး ခြံဝင်းပိုင်ရှင်ရဲ့ ခေါင်းကို သင်္ဘော တည်နေရာ နဲ့ လဲလှယ်မလား ဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ရတော့မယ်။
"ယန်ကျန့်က ရဲကျန့်ကို ကယ်ဖို့နဲ့ သတင်းရဖို့ သင်္ဘောပေါ် တက်သွားပြီ သူ မသွားခင် အရောင်းအဝယ် ကိစ္စ ဆက်လုပ်မလား ဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ခိုင်းခဲ့တယ် မင်းတို့ မြန်မြန် ဆုံးဖြတ်ကြ သင်္ဘော ကမ်းကပ်တော့မယ်"
ဟဲယွဲ့လျန် က အနီရောင် ခေါင်းဆောင်းအောက်မှ အသံထွက်လာသည်။
လုကျီဝမ် က မျက်နှာ တည်တင်းပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဘုရင်အဖွဲ့အစည်းက လူတွေကို ယုံလို့ မရဘူး အမြဲတမ်း လိမ်ညာနေတာ ထောင်ချောက် ဖြစ်နိုင်တယ် ခြံဝင်းပိုင်ရှင် ရဲ့ ခေါင်းကို ပေးလိုက်ရင် သူတို့ဘက်က အင်အား ပြန်တောင့်တင်းသွားလိမ့်မယ် ဒီအချိန်မှာ မစွန့်စားချင်ဘူး"
"မင်း ပြောတာ မှန်တယ် ဒါပေမဲ့ ဒါက သီးသန့် အရောင်းအဝယ်လေ ခြံဝင်းပိုင်ရှင် မှာ အန်နာ ဆိုတဲ့ သမီး တစ်ယောက် ရှိတယ် သူက တစ္ဆေဆရာ မဟုတ်ပေမယ့် အရေးပါတဲ့ နေရာမှာ ရှိတယ် ဒီအရောင်းအဝယ်ကို သူ ကမ်းလှမ်းတာ သူ့အဖေကို ပြန်လိုချင်တာ ယုတ္တိ ရှိပါတယ်"
လျိုစန်း က ဆက်ပြောသည်။
"အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုက အားအကောင်းဆုံး လူကို ဆုံးရှုံးရင် ပြိုလဲသွားနိုင်တယ် ဒါ့ကြောင့် သူက သူ့အဖေ အတွက် အဖွဲ့အစည်းကို သစ္စာဖောက်တာ ဖြစ်နိုင်တယ် ငါ့အထင်တော့ လုပ်သင့်တယ်"
"အရင်တုန်းကလည်း အဖေကို ပြန်လိုချင်တယ် ဆိုပြီး ထောင်ချောက် ဆင်ခဲ့တာလေ ဒီတစ်ခါလည်း ထပ်လုပ်နိုင်တယ်"
ဟဲယင်အာ သဘောမတူပေ။
"သင်္ဘော တည်နေရာ မသိရင် ငါတို့ နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး အခုလို ထိုင်စောင့်နေရမှာ ခြံဝင်းပိုင်ရှင် ခေါင်းနဲ့ စစ်ပွဲ အနိုင်အရှုံးကို လဲလှယ်တာ တန်ပါတယ်"
လျိုစန်း ပြန်ချေပလိုက်သည်။
"သူတို့က ရိုးသားမှု ရှိမရှိ ကြည့်ရမယ် ထောင်ချောက် ဆိုရင် လူအများကြီး သေလိမ့်မယ်"
ဝမ်ချာလင်း မျက်မှန်ကို ပွတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ် သင်္ဘောက အရေးကြီးမှန်း သူတို့ သိတယ် ဒါ့ကြောင့် ငါတို့ကို မျှားခေါ်နေတာ ယန်ကျန့်တောင် သိသိရက်နဲ့ သွားခဲ့တာ"
လင်းပေ ခေါင်းတုံးကို ပွတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"သဘောကွဲလွဲနေရင် အချိန်ကုန်တယ် မဲခွဲ ဆုံးဖြတ်ကြတာပေါ့"
လီလဲ့ဖိန် အကြံပေးလိုက်သည်။
"ကောင်းတယ် မဲခွဲကြမယ်"
ကျိုးဒန် သဘောတူလိုက်သည်။
"ငါတို့ အဖွဲ့က တစ်မဲ ပေါ့"
လီယန် ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ သဘောတူတဲ့သူ လက်ညှိုးထောင်" လုကျီဝမ် ပြောလိုက်သည်။
လျိုစန်း၊ ကျိုးဒန်၊ လီယန် တို့ လက်ထောင်လိုက်ကြသည်။
"၃ မဲလား"
"ငါလည်း သဘောတူတယ်"
ဟဲယွဲ့လျန် ပြောလိုက်သည်။
လီလဲ့ဖိန် က စကားမပြောဘဲ လက်ထောင်လိုက်သည်။
၅ မဲ ရပြီ။
လုကျီဝမ်၊ ဟဲယင်အာ၊ ဝမ်ချာလင်း၊ လင်းပေ တို့က သဘောမတူကြဘူး။
ဒါပေမဲ့ ၅ မဲ က အနိုင်ရသွားပြီ။
"ဒါဆို သဘောတူလိုက်ပြီ"
လုကျီဝမ် အဆုံးသတ်လိုက်သည်။
ငြင်းခုံစရာ မလိုတော့ဘူး။
"ဒီကိစ္စကို ငါ တာဝန်ယူမယ် တစ်ခုခု ဖြစ်ရင် ငါ့တာဝန်"
လုကျီဝမ် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။
"ဆက်သွယ်မယ့်သူက ဝမ်ယုံပါ ငါ့အဖွဲ့သားပါ ငါ ကူညီပေးမယ်"
လီယန် ပြောလိုက်သည်။
သူက ယန်ကျန့် ပြန်လာနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်နေတာ။
ခေါင်းဆောင်တွေက ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း နဲ့ တိတ်တဆိတ် အရောင်းအဝယ် စလုပ်လိုက်ပြီ။
ဝမ်ယုံ နဲ့ ဆက်သွယ်ပြီး အတည်ပြုလိုက်ပြီ။
အရောင်းအဝယ် လုပ်မယ့် နည်းလမ်းက ထူးခြားကာ သာမန်လူ တစ်ယောက်စီ လွှတ်ပြီး အလုံပိတ် အခန်းထဲမှာ အရောင်းအဝယ် လုပ်ရမည်။ အခန်းက လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ ရှိရမည်ဖြစ်ကာ တစ္ဆေနယ်မြေ မပါဝင်ရပေ။
"သူတို့က တစ္ဆေစွမ်းအား သုံးပြီး အကွာအဝေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး အရောင်းအဝယ် လုပ်ချင်နေတာ သာမန်လူ လွှတ်ခိုင်းတာက ရန်မဖြစ်အောင် ဖြစ်မယ် ဒါမှမဟုတ် သူတို့ ရန်စချင်လို့လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"
လုကျီဝမ် သုံးသပ်ပြသည်။
"ငါ သွားလိုက်မယ်"
ဝမ်ကော်ချန် ပြောလိုက်သည်။
ဒီမှာ သူ တစ်ယောက်တည်း သာမန်လူ ဖြစ်နေတာ။ သူက ဒုတိယ ဌာနချုပ်မှူးလောင်းလေ။
"အစားထိုးအရုပ် နဲ့ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် ယူသွား"
လုကျီဝမ် ပြောလိုက်သည်။
"ငါ အပြင်မှာ စောင့်နေမယ်"
လီယန် ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ"
ဝမ်ကော်ချန် သေတ္တာကို ဆွဲပြီး အခန်းထဲ ဝင်သွားသည်။
တံခါး ပိတ်လိုက်တော့ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
အပြင်မှာ ခေါင်းဆောင်တွေ စောင့်နေကြကာ ဒီအရောင်းအဝယ်က အရေးကြီးလေသည်။
အခန်းက မှောင်မည်းနေတယ်။
ဝမ်ကော်ချန် ကြောက်စိတ် ဝင်လာသည်။ အခန်းက သေးပေမယ့် နက်ရှိုင်းနေသလို ခံစားရသည်။
လေအေးတွေ တိုက်ခတ်လာသည်။
"ကတိတည်သားပဲ ဝမ်းသာပါတယ်"
အမှောင်ထဲက အမျိုးသမီး အသံ ထွက်လာသည်။
တစ်ယောက်ယောက် ရောက်နေပြီ။
"ငါတို့က မင်းတို့လို မဟုတ်ဘူး ကတိတည်တယ် ရိုးသားဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
ဝမ်ကော်ချန် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ငါ့နာမည် အန်နာပါ သာမန်လူပါ စိတ်ချပါ လိမ်ညာခြင်း မရှိဘူး ခေါင်း ပါလာလား"
"ပါလာတယ် ဒါပေမဲ့ မဖွင့်ပြနိုင်ဘူး သူက အသက်ရှင်နေသေးတယ် ငါ့ကို သတ်ပစ်နိုင်တယ် သင်္ဘော တည်နေရာ သိနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း၊ ပစ္စည်း ပေးမှ အရောင်းအဝယ် ဖြစ်မယ်"
"ကောင်းပြီ"
အမှောင်ထဲက လက်တစ်ဖက် ထွက်လာပြီး ဝမ်ကော်ချန် လက်ကို ကိုင်လိုက်သည်။ ပစ္စည်း တစ်ခု ထည့်ပေးလိုက်သည်။
စက္ကူ တစ်ရွက်။
"ဒါ သင်္ဘောလမ်းပြမြေပုံ သင်္ဘောနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ် သင်္ဘော ပေါ်လာခါနီးရင် မြေပုံပေါ်မှာ ပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ် ၅ မိနစ် ကြိုသိနိုင်တယ်"
အန်နာ ရှင်းပြသည်။
"စစ်ဆေးကြည့်မယ်"
ဝမ်ကော်ချန် မီးခြစ် ခြစ်လိုက်သည်။
မီးရောင်ကြောင့် တစ်စုံတစ်ရာ ဖြတ်သွားတာ တွေ့လိုက်ရသည်။
"အဲဒါ ဘာလဲ တခြားလူ ရှိနေတာလား"
"မဟုတ်ပါဘူး ဒါက လက်တွေ့နဲ့ တစ္ဆေကမ္ဘာ ကြားက နေရာပါ တစ္ဆေတွေ ရှိနေတတ်တယ် မင်း သူတို့ကို မနှောင့်ယှက်ရင် ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး"
ဝမ်ကော်ချန် မြေပုံကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။
မြေပုံက ဟောင်းနွမ်းနေပြီ။ နှစ် ၁၀၀ လောက် ရှိလောက်မယ်။
မြေပုံပေါ်က တာတုန်းမြို့နားမှာ မင်စက် အမည်းကွက်ကြီး ပေါ်နေတယ်။
"အဲဒါ နောက်တစ်ခါ သင်္ဘော ပေါ်လာမယ့် နေရာပဲ မင်း ကံကောင်းတယ် အခုချိန်မှာ စစ်ဆေးခွင့် ရတာ ပုံမှန်ဆို ဘာမှ မပေါ်ဘူး"
"နောက်တစ်နည်း စစ်ဆေးမယ်"
ဝမ်ကော်ချန် မြေပုံကို မီးနဲ့ ရှို့ကြည့်လိုက်သည်။
မလောင်ဘူး။ မည်းလည်း မမည်းသွားဘူး။
တစ္ဆေပစ္စည်း ဆိုတာ သေချာပြီ။
"မင်း စိတ်ကြိုက် စစ်ဆေးပါ ငါ စောင့်နေမယ်"
ဝမ်ကော်ချန် သေချာ စစ်ဆေးပြီးနောက်...
"ပစ္စည်းက အစစ်ပါပဲ"
"ဒါဆို ခေါင်း ပေးတော့"
ဝမ်ကော်ချန် စိတ်ထဲမှာ ခေါင်းဆောင်တွေကို ဝင်တိုက်ခိုင်းချင်ပေမယ့် အန္တရာယ် များလွန်းလို့ လက်လျော့လိုက်သည်။
"ရော့... ယူသွားတော့"
ဝမ်ကော်ချန် သေတ္တာကို ပေးလိုက်သည်။
အမှောင်ထဲက လက်တစ်ဖက်က သေတ္တာကို ယူသွားသည်။
"ငါ စစ်ဆေးလိုက်ဦးမယ်"
တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
၁ မိနစ်လောက် ကြာသွားသည်။
"ဘယ်လိုလဲ ပြီးပြီလား"
ဘာသံမှ မကြားရတော့ဘူး။
"အန်နာ... အန်နာ..."
ရုတ်တရက်...တံခါး ပွင့်သွားသည်။ အလင်းရောင် ဝင်လာသည်။
အခန်းထဲမှာ ဘယ်သူမှ မရှိတော့ဘူး။ သေတ္တာခွံပဲ ကျန်ခဲ့တယ်။ အန်နာ ထွက်ပြေးသွားပြီ။
"အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ" လုကျီဝမ် နဲ့ တခြား ခေါင်းဆောင်တွေ ဝင်လာကြသည်။
ဝမ်ကော်ချန် ဘာမှ မပြောဘဲ လက်ထဲက မြေပုံကို ကြည့်နေသည်။
အရောင်းအဝယ် ပြီးဆုံးသွားပြီ။