အခန်း (၁၄၆၅-၁၄၆၆)

အခန်း (၁၄၆၅) စုပုံလာသော အန္တရာယ်များ

တစ္ဆေသင်္ဘော ကုန်းပတ်ပေါ်တွင်...

အမှောင်ထဲမှ တစ္ဆေတိုက်ခိုက်မှုများ အဆက်မပြတ် ရောက်လာသည်။ ဒီတစ္ဆေတွေက ထင်ထားတာထက် ပိုကြောက်စရာ ကောင်းတယ်။ ယန်ကျန့်ရဲ့ စွမ်းရည်တွေက ခဏတာပဲ တားဆီးနိုင်တယ်။

တစ္ဆေကို မောင်းထုတ်လိုက်ပေမယ့် ခဏနေရင် ပြန်ရောက်လာတယ်။ အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ဖြတ်လိုက်ရင်တောင် ပြန်ကောင်းလာနိုင်တယ်။

တစ္ဆေတွေကို တိုက်ထုတ်ရင်း ယန်ကျန့် ကိုယ်တိုင်လည်း တိုက်ခိုက်ခံရတယ်။ ရှောင်လွှဲလို့ မရတော့ သူ့ရဲ့ 'ကွဲပြားသူ' ဂုဏ်သတ္တိနဲ့ ခံနိုင်ရည် ရှိအောင် လုပ်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒဏ်ရာတွေတော့ ရလာတယ်။

ပြန်လည်စတင်ခြင်း လုပ်ပြီး ကုသမှ အသက်ရှင်နိုင်မှာ ဖြစ်သည်။

"ကံကောင်းလို့ တစ္ဆေမျက်လုံး ၆ လုံးက ငြိမ်သက်နေလို့ အလွှာ ၇ တစ္ဆေနယ်မြေ ကို သုံးရတာ လွယ်ကူနေတာ မဟုတ်ရင် ငါ အားကုန်ပြီး သေသွားလောက်ပြီ"

အမှောင်ထဲမှာ ယန်ကျန့် အမောဖြေရင်း ဒဏ်ရာတွေကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ပြန်လည်စတင်ခြင်း လုပ်တဲ့ ကြားကာလက တိုတောင်းလွန်းတော့ အရင် ဒဏ်ရာတွေက ပြန်ပါလာတတ်တယ်။ တစ်မိနစ် အရင် အခြေအနေကို ပြန်သွားရင် အဲဒီအချိန်က ဒဏ်ရာတွေ ရှိနေတုန်းပဲ။

ပြန်လည်စတင်ခြင်း လုပ်နိုင်တဲ့ အကန့်အသတ် ရှိလေသည်။

"ငါ့ အကန့်အသတ်က မိနစ် ၃၀ ပဲ ဆိုလိုတာက ဒီမှာ မိနစ် ၃၀ ကြာအောင် တိုက်ခိုက်ခံရရင် ပြန်လည်စတင်ခြင်း လုပ်လည်း အလကားပဲ ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ခံရတဲ့ အချိန်ကိုပဲ ပြန်ရောက်သွားမှာ"

"အခု ငါ တောင့်ခံထားတာ မိနစ် ၂၀ လောက် ရှိပြီ နောက်ထပ် ၁၀ မိနစ်ပဲ ကျန်တော့တယ်"

ယန်ကျန့် တွက်ချက်လိုက်သည်။

နောက် ၁၀ မိနစ် နေရင် သူ သေသွားနိုင်တယ်။

"ဒုန်း..."

အသံအကျယ်ကြီး ကြားလိုက်ရပြီး သွေးတွေ ပေကျံနေတဲ့ သံတုတ်တစ်ချောင်းက ယန်ကျန့် ခေါင်းကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

တစ်ချက်တည်းနဲ့ ယန်ကျန့် လဲကျသွားသည်။ အသိစိတ် ဝေဝါးသွားသည်။ ခွေးဆိုးကြီး မရှိရင် သေသွားလောက်ပြီ။

"သေစမ်း"

ယန်ကျန့် ချက်ချင်း ပြန်လည်စတင်ခြင်း လုပ်လိုက်သည်။ မဟုတ်ရင် တစ္ဆေတွေ ဝိုင်းဆွဲဖြဲပစ်လိမ့်မည်။

ဒဏ်ရာတွေ ပျောက်သွားသည်။

ယန်ကျန့် တစ္ဆေရှိရာ ဘက်ကို ပြေးဝင်သွားသည်။ တစ္ဆေမျက်လုံး အနီရောင် အလင်းတန်းက အမှောင်ထုကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။ တစ္ဆေကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထင်းခုတ်ဓား နဲ့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

တစ္ဆေ ၂ ပိုင်း ပြတ်သွားပြီး လဲကျသွားသည်။ သံတုတ်လည်း ပြုတ်ကျသွားသည်။

ယန်ကျန့် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘူး။

ချက်ချင်းပဲ သူ့ခြေထောက်ကို အေးစက်တဲ့ အလောင်းကောင် တစ်ခုက လာဖက်လိုက်သည်။ လက်သည်းတွေက အသားထဲ စိုက်ဝင်နေတယ်။

ခြေထောက်တွေ ထုံကျင်လာပြီး အပေါ်ပိုင်းထိ ပျံ့နှံ့လာတယ်။

ယန်ကျန့် တစ္ဆေလက် တွေကို သုံးပြီး ပြန်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ အလောင်းကောင်က မလွှတ်ဘူး။ တစ္ဆေလက် စွမ်းအား မလုံလောက်ဘူး။

ယန်ကျန့် တစ္ဆေမီး ကို သုံးလိုက်ရသည်။

မီးစိမ်းတွေ လောင်ကျွမ်းသွားတော့ အလောင်းကောင်က မခံနိုင်ဘဲ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

လွတ်သွားတာနဲ့ နောက်ထပ် အရိပ်မည်း တစ်ခုက ဝင်တိုက်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့် လွင့်ထွက်သွားပြီး လိမ့်သွားသည်။ ဘတ်စ်ကား တိုက်ခံရသလိုပဲ။

"ဒီကောင် ထပ်လာပြန်ပြီလား"

ယန်ကျန့် ထချင်ပေမယ့် မထနိုင်ဘူး။ ပြန်လည်စတင်ခြင်း လုပ်ချင်ပေမယ့် အောင့်ထားလိုက်သည်။ ခဏခဏ လုပ်ရင် မကောင်းဘူး။

ဒါပေမဲ့ အန္တရာယ်က ရောက်လာပြန်ပြီ။

အမှောင်ထဲက တစ်စုံတစ်ရာ တွားသွားလာနေသည်။

ယန်ကျန့် အပေါ်ကို တစ်ခုခု ဖိကျလာသည်။ အပုပ်နံ့တွေ ရလိုက်သည်။ ဆံပင်တွေ ထိတွေ့လိုက်ရသည်။

တစ္ဆေဖိစီးခြင်း။

ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတာက ယန်ကျန့် ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လှုပ်ရှားလို့ ရလာတယ်။ အရင် ဒဏ်ရာတွေ ပျောက်ကင်းသွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့အပေါ် ဖိထားတဲ့ အရာက ပျောက်ကွယ်သွားတာ မဟုတ်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်ရောက်လာနေတာ။

တစ္ဆေအရိပ် တောင် မတားနိုင်ဘူး။

ယန်ကျန့် ပြန်လည်စတင်ခြင်း လုပ်လိုက်ရသည်။

တစ္ဆေကို ဖယ်ရှားလိုက်နိုင်ပေမယ့် ခဏပါပဲ။

"တစ်မိနစ် အတွင်း ၂ ခါ ပြန်လည်စတင်ခြင်း လုပ်လိုက်ရတယ် ဒီအတိုင်း ဆိုရင် မလွယ်ဘူး တစ္ဆေတွေက လျော့မသွားဘဲ ပိုများလာတယ်"

ယန်ကျန့် ကြိတ်မှိတ် သည်းခံနေရသည်။

အဲဒီအချိန်မှာ ရဲကျန့် အသံ ကြားလိုက်ရသည်။

"ယန်ကျန့်... ငါတို့ ပေါင်းတိုက်ရအောင် တစ္ဆေတွေ များလွန်းတယ် ငါ မနိုင်တော့ဘူး"

ရဲကျန့် သူ့အကန့်အသတ် ရောက်လာပြီ။ မာန မထားနိုင်တော့ဘူး။

"စောစောကတည်းက ပေါင်းသင့်တာ မင်းက တစ်ယောက်တည်း စွမ်းချင်နေတာကိုး အခုတော့ ခံရပြီ မဟုတ်လား"

ယန်ကျန့် အပြစ်တင်လိုက်သည်။

"အခုလည်း မနောက်ကျသေးဘူး ခဏ ဆုတ်ခွာတာက အားမွေးဖို့ဟ"

ရဲကျန့် ပြေးလာသည်။

သူ့ပုံစံက တော်တော် ဆိုးနေသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး အမည်းကွက်တွေ ဖြစ်နေတယ်။ ကိုက်ရာတွေလည်း ရှိနေတယ်။ မျက်လုံးက သွေးတွေ ထွက်နေတယ်။

အစားထိုးအရုပ် က အလုပ်လုပ်နေပေမယ့် ဒဏ်ရာ ရတဲ့နှုန်းက မြန်လွန်းတော့ မမီတော့ဘူး။

ဒါ့ကြောင့် ယန်ကျန့် နဲ့ ပေါင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ။

"မင်း ခံနိုင်ရည် ရှိသေးလား ဒီအတိုင်း ၁၀ မိနစ်လောက် ဆက်ဖြစ်နေရင် ငါလည်း သေလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ၁၀ မိနစ်တောင် ခံနိုင်သေးတယ်လား ငါ ၃ မိနစ်ပဲ ခံနိုင်တော့မယ်"

ရဲကျန့် အံ့သြသွားသည်။

"ထားလိုက်တော့ မင်း နောက်ကျောဘက်ကို တာဝန်ယူ ငါ ရှေ့ဘက်ကို တာဝန်ယူမယ် ပတ်လည် ဝိုင်းတိုက်ခံရရင် သေကုန်လိမ့်မယ်"

၂ ယောက် ပေါင်းလိုက်ကြသည်။

ယန်ကျန့် သက်သာသွားသည်။ နောက်ကျောကို စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး။

ရဲကျန့်လည်း သက်သာသွားသည်။ ဒဏ်ရာတွေ ပြန်ကောင်းလာဖို့ အချိန်ရသွားပြီ။

အခန်း (၁၄၆၆) သင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းလာသူ နှစ်ဦး

အမှောင်ထဲတွင် ယန်ကျန့် နှင့် ရဲကျန့် တို့ ပူးပေါင်း၍ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

တစ္ဆေလောက ၏ ထိပ်သီး နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းလိုက်သောအခါ ရလဒ်က ထင်ထားသည်ထက် ပိုကောင်းသည်။ တစ်ယောက်တည်း ရုန်းကန်နေရချိန်က အသက်အန္တရာယ် ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်နိုင်လာသည်။

ယန်ကျန့် ပြန်လည်စတင်ခြင်း လုပ်ရသည့် အကြိမ်ရေ လျော့နည်းသွားသည်။ ရဲကျန့်၏ ဒဏ်ရာများလည်း အစားထိုးအရုပ် ကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ငါ ပြောသားပဲ ငါတို့ ၂ ယောက် ပေါင်းရင် ဘာမှ ကြောက်စရာ မလိုဘူးလို့"

ရဲကျန့် ရယ်မောလိုက်သည်။ ယုံကြည်မှု ပြန်ပြည့်လာသည်။

"ပျော်ဖို့ စောပါသေးတယ် တိုက်ခိုက်မှုတွေ ကာကွယ်နိုင်တယ် ဆိုပေမယ့် အခြေအနေက ပိုဆိုးလာတယ် တိုက်ခိုက်ခံရတဲ့ အကြိမ်ရေ ပိုစိပ်လာတာ သတိထားမိတယ် မဟုတ်လား"

ယန်ကျန့် သတိပေးလိုက်သည်။

"မင်းက ယန်ကျန့် လေ ဘာလို့ ကြောက်နေတာလဲ စိတ်ဓာတ်မကျနဲ့ ငါတို့ နိုင်မှာပါ"

ရဲကျန့်က ယန်ကျန့်ကို ဆရာလုပ်လိုက်သေးသည်။

ယန်ကျန့် ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ပေ သူ့အတွေးတွေ ကူးစက်ခံရမှာ စိုးလို့ ဖြစ်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ ရဲကျန့် ကူညီလို့ သက်သာသွားတာတော့ အမှန် ဖြစ်၏။

အမှောင်ထဲက တစ္ဆေတွေက အဆုံးမရှိ ထွက်လာနေကာ ထင်းခုတ်ဓား နဲ့ ဘယ်လောက် ခုတ်ခုတ် မသေဘူး။ ခဏနေရင် ပြန်ကောင်းလာနေသည်။

တစ္ဆေအရေအတွက်က ပိုများလာနေသည်။

"ငါ့မှာ ပြန်လည်စတင်ခြင်း ရှိလို့၊ ရဲကျန့်မှာ အစားထိုးအရုပ် ရှိလို့သာ ခံနိုင်တာ တခြား ခေါင်းဆောင်တွေ ဆိုရင် တစ်မိနစ်တောင် ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့် တွေးလိုက်သည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့ နှစ်ယောက်လည်း မောပန်းလာကြသည်။ အဆုံးမရှိတဲ့ တိုက်ပွဲကြီးက စိတ်ဓာတ်ကျစရာ ကောင်းလာသည်။

ရဲကျန့် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သေတော့မယ်လို့ ခံစားမိနေပုံ ရတယ်။ ယန်ကျန့်လည်း အတူတူပါပဲ။ မျှော်လင့်ချက် မမြင်ရတော့ပေ။

"ဒီအတိုင်း ဆက်သွားရင် ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံး သေလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"ဒီမှာ နေရင် သေမှာပဲ သင်္ဘောပေါ်က ခုန်ချပြီး ထွက်ပြေးကြမလား"

ရဲကျန့် အကြံပေးသည်။

"မဖြစ်ဘူး အခု ခုန်ချရင် ပိုဆိုးသွားမယ် ဒီနေရာက လက်တွေ့ကမ္ဘာ မဟုတ်ဘူး ပျောက်သွားရင် ပြန်လမ်း မရှိတော့ဘူး သင်္ဘော လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ ပေါ်လာမယ့် အချိန်ကို စောင့်ရမယ်"

ယန်ကျန့် ငြင်းလိုက်သည်။

ခုန်ချတာက ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးတာပဲ။ ယန်ကျန့်က ပင်လယ်ထဲ ကျဖူးတော့ သိတယ်။ ရဲကျန့်က ကံကောင်းလို့ မသိတာ။

"ခုန်ချလို့လည်း မရဘူး ဆက်နေရင်လည်း သေမယ် ငါ ရဲကျန့်က ဒီသင်္ဘောပေါ်မှာ သေရတော့မှာလား" ရဲကျန့် ညည်းညူလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် နည်းလမ်း ရှာနေသည်။ တစ္ဆေရေကန် စွမ်းအား သုံးလို့ရရင် ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ ကို ထုတ်သုံးလိုက်ချင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ မရဘူး။

ရုတ်တရက်...

အပြောင်းအလဲ တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

အမှောင်ထဲက တိုက်ခိုက်မှုတွေ ရပ်တန့်သွားသည်။ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"ဟင်..."

ရဲကျန့် အံ့သြသွားသည်။ တစ္ဆေတစ်ကောင် သူ့ဆီ ပြေးလာရင်း လေထဲမှာ ရပ်သွားပြီး အနောက်ကို ပြန်ဆွဲခေါ်သွားခံရတာ မြင်လိုက်ရတယ်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

"ငါ ဘယ်သိမလဲ တစ္ဆေတွေ အကုန် ရပ်သွားတယ် သင်္ဘောက ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားတာ မဟုတ်ဘူး အမှောင်ထု ရှိနေတုန်းပဲ တခြား အရာတစ်ခုခု ရောက်လာတာ ဖြစ်မယ်"

ယန်ကျန့် သုံးသပ်ပြသည်။

"မင်းကလည်း မခြောက်ပါနဲ့ကွာ စောစောက အခြေအနေက မလုံလောက်သေးလို့လား"

"မသိဘူး ဒီသင်္ဘောပေါ်မှာ တစ္ဆေတွေ ဘယ်လောက် ရှိလဲ ဘယ်သူမှ မသိဘူး ငါ့တစ္ဆေရေကန် ထဲမှာ ဘယ်လောက် ရှိလဲ ငါတောင် မသိတာ တစ္ဆေတွေ ပြန်ထွက်လာမှ သိရမှာ"

"သင်္ဘော အနက်ပိုင်းမှာ ပိုကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ တစ္ဆေတွေ ရှိနေနိုင်တယ်"

ပတ်ဝန်းကျင်က တိတ်ဆိတ်လွန်းနေသည်။

"အချိန်မဖြုန်းနဲ့ အားပြန်မွေးထား"

ယန်ကျန့် ပြန်လည်စတင်ခြင်းလုပ်ပြီး ဒဏ်ရာတွေကို ကုသလိုက်သည်။

ရဲကျန့်လည်း အတူတူဖြစ်ကာ ၁၀ စက္ကန့်လောက် နေတော့ ဒဏ်ရာတွေ ပျောက်သွားသည်။

တိတ်ဆိတ်မှုက ကြာကြာ မခံပေ။

"ဒုန်း..."

သင်္ဘောကြီး တုန်ခါသွားသည်။ ကုန်းပတ်အောက်က အသံဖြစ်လေသည်။

"အခန်းထဲက အသံပဲ ငါတို့နဲ့ နီးတယ်"

ယန်ကျန့် အသံလာရာကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒုန်း..."

နောက်တစ်ချက် ထပ်မြည်လာသည်။ ပိုကျယ်လာသည်။ သင်္ဘောကြီး ပိုတုန်ခါလာသည်။

"အဲဒီအကောင် အခန်းထဲက ထွက်လာနေပြီ"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"သတင်းကောင်းပဲ"

ရဲကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"သတင်းကောင်း ဟုတ်လား"

"ငါ ပြောတာ အဲဒီအကောင် မဟုတ်ဘူး အမှောင်ထု ပျောက်သွားပြီ မီးရောင်တွေ မြင်နေရပြီ ငါတို့ လွတ်တော့မယ်"

ယန်ကျန့် ကြည့်လိုက်တော့ ဟုတ်နေသည်။

အမှောင်ထုတွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဝေးမှာ မြို့ပြ မီးရောင်တွေ မြင်နေရပြီ။

လက်တွေ့ကမ္ဘာ။

"သင်္ဘော လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ ပေါ်လာပြီ ဆင်းဖို့ ပြင်ထား"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့ အခု သွားကြစို့"

"ဒုန်း..."

နောက်တစ်ချက် ထပ်မြည်လာသည်။ သင်္ဘောကြီး ယိမ်းထိုးသွားသည်။

အခန်းထဲက အကောင်ကြီး ကုန်းပတ်ပေါ် ရောက်တော့မယ်။

ယန်ကျန့် အခန်းဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဘာမှ မတွေ့ရသေးဘူး။

ပတ်ဝန်းကျင်က ပိုကြည်လင်လာသည်။

"အခု ခုန်ချလိုက်ရင် ကောင်းမလား"

ရဲကျန့် စိတ်မရှည်တော့ဘူး။

"နေဦး အခုက လက်တွေ့ နဲ့ တစ္ဆေကမ္ဘာကြားက အချိန် ခုန်ချလိုက်ရင် ပျောက်သွားနိုင်တယ် နည်းနည်း စောင့်ဦး အခွင့်အရေးက တစ်ခါပဲ ရမှာ"

ယန်ကျန့် တားလိုက်သည်။

အခု ကုန်းပတ်ပေါ်မှာ မြင်ကွင်းတွေ ရှင်းလင်းလာသည်။

ယန်ကျန့် ဘေးနားမှာ အလောင်းကောင်တွေ ပြန့်ကျဲနေသည်။ လက်ပြတ်တွေ၊ ခေါင်းပြတ်တွေ။ ဒါတွေက တစ္ဆေတွေ။

အခုတော့ ငြိမ်သက်နေကြသည်။

သင်္ဘော လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ ပေါ်လာတော့ တစ္ဆေတွေကို ပြန်ဖိနှိပ်လိုက်ပြီ။

တစ္ဆေတွေက ကုန်းပတ်အောက်ကို မြုပ်ဝင်သွားကြသည်။

ယန်ကျန့် နဲ့ ရဲကျန့်ကတော့ ဘာမှ မဖြစ်ဘူး။

"ဒုန်း..."

အသံ ထပ်မြည်လာသည်။ ဒီတစ်ခါ တိုးသွားသည်။ အဝေးကို ရောက်သွားသလိုပဲ။

အခန်းထဲက ထွက်လာတဲ့ အကောင်ကြီးကို သင်္ဘောက ပြန်ဆွဲခေါ်သွားကာ အခန်းထဲ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီ။

"အခုပဲ ခုန်ချမယ်"

ရဲကျန့် ခုန်ချလိုက်သည်။

"သွားစို့"

ယန်ကျန့်လည်း နောက်က လိုက်ခုန်ချလိုက်သည်။

သူတို့ လွတ်မြောက်သွားပြီ။

ရေထဲ မကျခင် တစ္ဆေနယ်မြေ သုံးပြီး အဝေးကို ထွက်ပြေးလိုက်ကြသည်။

ယန်ကျန့် ပင်လယ်ပြင်ပေါ်မှာ ရပ်ပြီး သင်္ဘောကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထူးဆန်းနေတယ်။

ဒီတစ်ခါ သင်္ဘောက ပျောက်မသွားဘူး။ လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ ကြာကြာ နေနေတယ်။