နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးမြို့တွင် မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်းနှင့် မမျှော်လင့်ဘဲ ဆုံတွေ့ခြင်း

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း အားချင်းက စိတ်ပျက်သွားပုံမရပေ၊ အစား သူမ၏မျက်နှာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လှည့်စားခြင်းပုံရိပ်ယောင်အစီအရင်ကို လျင်မြန်စွာ ဖျက်သိမ်းလိုက်၏။

သူမ၏မျက်နှာအသွင်အပြင်များမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုနူးညံ့လာခဲ့သည်။

ဖြူဖျော့ဖျော့မျက်နှာထားနှင့် ပျော့ညံ့သော စာပေပညာရှင်လူငယ်လေးတစ်ယောက်အဖြစ်မှ ချစ်စရာကောင်းပြီး လှပသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ရွှီချင်းအာက ရှန်းယီကို လျှာထုတ်ပြလိုက်ပြီး

"အစ်ကိုကြီးရှန်းက စောစောစီးစီးကတည်းက ရိပ်မိနေမှန်း ကျွန်မ သိသားပဲ" ဟု ပြောလိုက်၏။

နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် မိသားစုလေး တစ်ခုမဆိုထားနှင့် တိုင်းပြည်တစ်ပြည်လုံးကို ကျူးကျော်သူများရန်မှ ကာကွယ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

အစ်ကိုကြီးရှန်းကိုယ်တိုင်က ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်ဝိညာဉ်သာလွန်အဆင့်အကြီးအကဲတစ်ဦး၏ အကာအကွယ်ကို ရရှိထားသူ ဖြစ်သည်။ သူက ဘာမှမမေးဘဲ ငြင်းပယ်လိုက်ခြင်းက သူ့မိသားစုကို ဒုက္ခပေးလိုသည့် အင်အားစုအကြောင်း သူကောင်းကောင်း သိနေကြောင်း ပြသနေ၏။

ရွှေရောင်ခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည်ကို အသုံးမဝင်အောင် လုပ်နိုင်သည်မှာ ရွှမ်ကွမ်းကူကဲ့သို့သော မသေမျိုးဂိုဏ်းမျိုးသာ ရှိပေသည်။

"နင်တို့..."

ရွှီဝမ်ယွင်မှာ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ဘေးတွင် ရပ်နေမိ၏။

သူမရှေ့မှ မြင်ကွင်းသည် စာအုပ်များထဲမှ လေ့လာမှတ်သားခဲ့ရသည်များနှင့် လုံးဝကွဲပြားနေ၏။

ကျင့်ကြံသူအချင်းချင်း ဆက်ဆံရေးသည် ဤမျှ ရိုးသားဖြူစင်ပြီး... ရင်းနှီးဖော်ရွေနိုင်ပါသည်လော။

သို့သော် ဤအရာသည်စောစောက စွေ့သစ်သားချုပ်နှောင်မှုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြိုဖျက်လိုက်သည့် လူငယ်လေး၏ လုပ်ရပ်နှင့် လိုက်ဖက်ညီနေပြန်သည်။

"..."

ရှန်းယီက အားချင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့ ငါ ကြိုးစားကြည့်ပေးနိုင်တယ်၊ အချိန်တော့ နည်းနည်း ပေးရမယ်" ဟု အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆို ကျွန်မ အစ်ကိုကြီးနောက်ကို တစ်ချိန်လုံး လိုက်နေတော့မယ်"

အားချင်းက ပြတ်ပြတ်သားသား ကြေညာလိုက်ပြီး သူ့နောက်သို့ ဝင်ရပ်လိုက်၏။ နောက်ဆုံးတော့ အိမ်မပြန်ရမည့် အကြောင်းပြချက်ကောင်းတစ်ခု ရှာတွေ့သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီက မငြင်းဆန်ပေ။ ထို့နောက် နှစ်ယောက်သား ရွှီဝမ်ယွင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဒါက ဘာသဘောလဲ။ ငါက အပယ်ခံဖြစ်သွားပြီလား"

ရွှီဝမ်ယွင် ပါးစပ်ဟသွားပြီး လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"နင်တို့ရဲ့အကြည့်က ဘာသဘောလဲ၊ ငါ့ကို အသုံးမကျဘူးလို့ ထင်နေကြတာလား။ ဆောရီးဘဲ သူက အမြုတေစုစည်းခြင်းအဆင့်ပဲ ရှိတာ၊ ငါက အထွတ်အထိပ် ဟွမ်ယွမ်အဆင့် ပါနော်"

"ဪ"

ရှန်းယီက ဂရုမစိုက်သလို ပြန်လှည့်သွား၏။

အတွေ့အကြုံမရှိသေးသည့် တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦးနှင့် ယှဉ်လျှင် သူသည် စွယ်စုံကျမ်းကဲ့သို့သော သူတစ်ယောက်ကို ပို၍ လိုအပ်နေသည်မှာ အမှန်ပင်။

ရွှီဝမ်ယွင်က ရှန်းယီနောက် လိုက်ရန် အမှန်တကယ် မစဉ်းစားထားခဲ့ပေ။ သို့သော် အထင်သေးခံရသည့် ခံစားချက်ကို သည်းမခံနိုင်သဖြင့် မသိစိတ်မှ ဝင်ရောက် တုန့်ပြန်မိခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။

သူမ၏ တူမလေးကို ရှန်းယီလက်ထဲမှ ပြန်လုယူပြီး ရွှီမိသားစုထံ ပြန်ခေါ်သွားရန် မည်သို့လုပ်ရမည်ကို စဉ်းစား၍ မရနိုင်တော့ချေ။

"ဒေါ်လေး၊တကယ်ပဲ တစ်သက်လုံး ပုန်းအောင်းနေဖို့ မျှော်လင့်နေတာလား"

အားချင်းက ရှန်းယီ၏ နောက်မှ ချောင်းကြည့်လိုက်ပြီး လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ကျွန်မတို့ ဘာအမှားမှ မလုပ်ခဲ့ဘူးလေ။ သစ္စာဖောက်ပြီး ကောက်ကျစ်တာက ရွှမ်ကွမ်းဂူပါ။ ဘာလို့ ကျွန်မတို့က အကျဉ်းသားတွေလို ဆင်းရဲဒုက္ခတွေနဲ့ နေရမှာလဲ... ကျွန်မတို့မှာ အင်အားမရှိလို့ မဟုတ်ဘူးလား"

"လက်စားချေဖို့ မဟုတ်ရင်တောင်၊ သာမန်လူတစ်ယောက်လို နေထိုင်ရရင်ရော ဘယ်လိုလဲ"

သူမ၏အသံမှာ ပြတ်သားနေပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်းသည့် ပုံစံမဟုတ်သော်လည်း ရွှီဝမ်ယွင်ကို ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားစေ၏။

သူမ တူမလေး၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှင်းလင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီမိသားစု၏အင်အား မလုံလောက်ပါက အခြားအင်အားစုများကို အားကိုးရမည်မှာ မလွဲမသွေပင်။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရှန်းယီသည်လည်း ရွှမ်ကွမ်းဂူနှင့် အငြိုးအတေး ရှိနေပြီး ရွှီမိသားစု၏ စွမ်းရည်များကို အသုံးပြုနိုင်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်ရာပိုမို ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ပုံရသော ရှန်းယီအပေါ် အဘယ်ကြောင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မပြုလုပ်သင့်ပါသနည်း။

ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ရှုံးနိမ့်ခဲ့လျှင်ပင် ဆုံးရှုံးမှုမှာ လူနှစ်ဦး၏အသက်မျှသာ ဖြစ်သည်။

ရွှမ်ကွမ်းဂူ၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသော အကြီးအကဲများစွာနှင့် ရွှီမိသားစုတစ်ခုလုံး၏ အနာဂတ်နှင့် ယှဉ်လျှင် ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် တွက်ခြေကိုက်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။

ကြာရှည်စွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ရွှီဝမ်ယွင်က သူမအား ကြည့်လိုက်၏။

"ဒီအကြောင်းပြချက်တွေအပြင် တခြားအတွေးတွေရောမရှိဘူးလား။ ဥပမာ အဖမ်းခံရပြီး ပြန်ပါသွားမှာ မလိုချင်တာမျိုးပေါ့"

"အာ... ဟီးဟီး"

အားချင်းက ခေါင်းပြန်သွင်းလိုက်၏။

"အစ်ကိုရှန်း"

ရွှီဝမ်ယွင်သည် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပုံရပြီး လက်သီးဆုပ်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်၏။

"တကယ်တော့ ရှင်က ဆိုးယုတ်ခြင်းချီ ဝိညာဉ်အမြစ်ကို ရှာနေတယ်ဆိုရင် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူ ကို ဘာလို့ သွားမကြည့်တာလဲ... အဲဒီ နတ်ဆိုးတွေကပါရမီရှင်တွေနဲ့ အဖိုးတန်ရတနာတွေကို ကာကွယ်ပေးဖို့ အရမ်းစိတ်အားထက်သန်ကြတယ်။ ရင့်ကျက်လာမှတစ်ခုလုံး ဝါးမျိုပစ်ဖို့ စောင့်နေကြတာလေ။သူတို့ နေထိုင်တဲ့နေရာကမှ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ဘယ်သူမှမခံနိုင်တဲ့ အစစ်အမှန်ဆိုးယုတ်ခြင်းအငွေ့အသက်နေရာမျိုးပဲ"

ဒီလောက်ထိ ကစားပွဲကြီးကစားမလို့လား။

ရှန်းယီ ခြေလှမ်းတုံ့သွားပြီး အနည်းငယ် အံ့ဩသွား၏။

သူမ၏သတိပေးစကားကြောင့် မဟာချန်မှ စတင်ထွက်ခွာလာစဉ်က ကနဦးဟွမ်ယွမ်အဆင့်သာ ရှိသေးသော အခြေအနေမျိုး မဟုတ်တော့ကြောင်း သူရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

သို့သော် သူရရှိထားသော သတင်းအချက်အလက်အားလုံးမှာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်များအကြောင်းသာ ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူ၌ပင် အစစ်အမှန်နတ်ဆိုးဧကရာဇ်မှာ ဒါဇင်အနည်းငယ်သာ ရှိပြီး ကျန်ရာချီမှာ နတ်ဆိုးဘုရင် များသာ ဖြစ်ကြသည်။

"မင်းမှာ ဝင်ဖို့နည်းလမ်းရှိလို့လား" ရှန်းယီက သူမကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"ဒါပေါ့"

ရွှီဝမ်ယွင်က ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြုံးလိုက်ပြီး ပျံသန်းလှေတစ်စင်းကို ဆင့်ခေါ်လိုက်လေ၏။

...

နေ့နှင့်ည အကြိမ် ၂၆ ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပျံသန်းလှေငယ်လေးသည် တောင်တန်းများကြားတွင် အရှေ့ဘက်နှင့် အနောက်ဘက်သို့ ကွေ့ကောက်ပျံသန်းနေသည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ သေချာပေါက် မှန်ရမယ်"

ရွှီဝမ်ယွင်က စာအုပ်ငယ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူကာ တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးလိုက်ပြီး နွားခေါင်းပုံသဏ္ဍာန် တောင်တစ်လုံးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ကြည့်လိုက်၊ ဒီမှာရေးထားတာက နွားချိုနဲ့တူသော တောင် တဲ့၊ ဒီတောင်နဲ့ တစ်ပုံစံတည်း မဟုတ်ဘူးလား"

"..."

ရှန်းယီက မည်သည့်အမူအရာမှမပြဘဲ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်၏။

တကယ်တမ်းတွင် ကိုးလုံးမြောက်သော အလားတူ တောင်ထွတ်ကို သူမြင်တွေ့ရပြီးဖြစ်သည်။

အားချင်းသည် ပျံသန်းလှေထောင့်တွင် ထိုင်ကာ ကျိုးပဲ့နေသော ဓားပျံသုံးလက်ကို ကိုင်ထားပြီး ခြေရင်းတွင် တန်ဖိုးကြီးသံများကို အရည်ကျိုရန် မီးဖိုငယ်လေးတစ်လုံး ရှိနေသည်။

သူမသည် လက်နက်ပြုလုပ်ရာတွင် အလွန်အမင်း ကျွမ်းကျင်လှသူ မဟုတ်သော်လည်း အခြေခံ ပြုပြင်မှုများ လုပ်ဆောင်ရာတွင်အခက်အခဲမရှိပေ။

ရုတ်တရက်ပျံသန်းလှေ တုန်ခါသွားပြီး အောက်ဘက် မြေပြင်ဆီသို့ ထိန်းချုပ်မရဘဲ ထိုးကျသွားတော့၏။

သူမသည် မီးဖိုငယ်လေးကို အလျင်အမြန် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သစ်သားလှေအစွန်းမှ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာမြူများကြားတွင် ပေါ်လိုက် ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေသော မြို့တစ်မြို့ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ရွှီဝမ်ယွင်က ချွေးများကို ခိုးသုတ်လိုက်၏။

ကံကောင်းစွာပင် နှစ်ထောင်ချီကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း နတ်ဆိုးဖိနှိပ်ခြင်းမြို့ သည် ဤနေရာ၌ပင် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဒီဧရိယာက ပျံသန်းခွင့်ပိတ်ပင်ထားတဲ့ အစီအရင် ရှိတယ်"

သူမသည် သစ်သားလှေကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အောက်ဘက် မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လိုက်၏။

ခမ်းနားထည်ဝါသော မြို့ကြီးတွင် ကျယ်ဝန်းသပ်ရပ်သော လမ်းများရှိပြီး လမ်းသွားလမ်းလာ အများစုမှာ ခြေလျင်လျှောက်နေကြသော်လည်း ထူးဆန်းသော သားရဲတိရစ္ဆာန်မျိုးစုံ စီးနင်းထားသည့် ကျင့်ကြံသူများလည်း ရှိနေသဖြင့် စည်ကားသိုက်မြိုက်နေသည်။

ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသော လူသုံးဦးကို မည်သူကမျှ အာရုံမစိုက်ကြပေ။

သတိထားမိသူ အနည်းငယ်ကမူ သဘောကောင်းစွာဖြင့် လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

နတ်ဆိုးဖိနှိပ်ခြင်းမြို့တွင် သူတို့ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးသည့် ရှက်စရာကောင်းသော ကနဦး အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေပုံရသည်။

"နတ်ဆိုးဖိနှိပ်ခြင်းမြို့ ဆိုတာ အရမ်းဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ နာမည်တစ်ခုပါ"

"အဲဒီအချိန်ကစလို့ နာမည်မပြောင်းလဲသေးပေမယ့် မူလအဓိပ္ပာယ်တော့ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ"

ရွှီဝမ်ယွင်သည် သူမ၏ယခင်အမှားကို ဖုံးဖိလိုသည့်အလား ရှန်းယီအား အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်၏။

"အကြောင်းရင်းကတော့ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူက အရမ်းကြီးစိုးလွန်းလို့ လူသားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုကို လုံးဝရိုက်ချိုးပစ်ခဲ့ပြီး သူတို့ကလည်း ထိပ်တန်းအင်အားစုတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တယ်ဆိုတာလက်ခံအောင် ဖိအားပေးခဲ့လို့ပါပဲ... မဟုတ်ဘူး၊သူတို့ကို အသန်မာဆုံးလို့ သတ်မှတ်သင့်တာ"

"နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူဆိုတာ နတ်ဆိုးတစ်သိုက် အတူနေထိုင်တဲ့ နေရာလို့ ရှင်ထင်ကောင်းထင်လိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ သူတို့ သိမ်းပိုက်ထားတဲ့နေရာက တကယ့် မသေမျိုးဂိုဏ်းထက်တောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုကြွယ်ဝပြီး အေးချမ်းသေးတယ်"

ရှန်းယီသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုရင်း တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေ၏။

ထိုအချိန်တွင် အားချင်းနှင့် ရွှီဝမ်ယွင် နှစ်ဦးစလုံး ခြေလှမ်းရပ်တန့်သွားပြီး ရှေ့ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့တင် မဟုတ်ပေ၊ လမ်းပေါ်ရှိ လူတိုင်းလိုလို စကားပြောဆိုမှုများကို ခေတ္တရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

လူအုပ်ကြီး၏ရှေ့တွင် ဝတ်ရုံခြုံထားသော လူတစ်ဦး ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာနေသည်။

လူတိုင်းက ထိုသူအတွက် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသူ၏ဝတ်ရုံမှာ နတ်ဆိုးသွေးများဖြင့်စိုရွဲနေပြီး ဆံနွယ်နက်များ လွင့်ပျံကာ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော ဆိုးယုတ်ခြင်းချီအငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသောကြောင့်ပင်။

ထိုသူသည် အရပ်ရှည်ပြီး သွယ်လျကာအေးစက်သော အငွေ့အသက်ရှိသည့်မျက်နှာတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုသာ ဖော်ပြထားသည်။

အကယ်၍ လုံးဝမကျက်သေးသော ကြီးမားသည့် အမာရွတ်သာမရှိခဲ့လျှင် အလွန်တရာ ကျက်သရေရှိပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသောသူတစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုသူ ဖြတ်သန်းသွားသည့်အခါ ဘေးနားရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏မျက်လုံးထဲတွင် လေးစားအားကျမှုများ တောက်ပလာသည်။

ဤမြေပေါ်တွင် တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ရန် ဆန္ဒရှိသူ မရှားသော်လည်း အသက်ရှင်လျက်ပြန်လာနိုင်သူမှာ မများလှချေ။

ထိုစဉ် ထိုသူ၏ခြေလှမ်းများ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

သို့သော် မျက်တောင်တစ်ခတ်စာမျှသာ ဖြစ်ပြီး အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်လေး၏ ဘေးမှ ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

"ကျွတ်"

ရွှီဝမ်ယွင်သည် မသိစိတ်မှ နောက်သို့ တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်မိပြီး အနည်းငယ်အားကျသွား၏။

တစ်ဖက်လူမှာ အလယ်အလတ်အဆင့် ဟွမ်ယွမ် သာ ရှိသေးသော်လည်း လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရယူနိုင်ခဲ့၏။ သူမကမူ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ရောက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အစီအရင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းပြီး အသက်ကို မနည်းဖက်တွယ်နေရရှာသည်။

"လှလိုက်တဲ့ အစ်မကြီးပဲ" အားချင်းက မျက်တောင်ခတ်ရင်း ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်"

ရှန်းယီ ခေါင်းငြိမ့်ခဲလှသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး သူ့လက်ထဲတွင်ပေါ်လာသော သိုလှောင်အိတ်ကို ကြည့်လိုက်၏။

၎င်းမှာ လတ်ဆတ်သော သွေးများ စိုရွဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ သိပ်မစဉ်းစားဘဲ အတွင်းမှပစ္စည်းကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ သွေးကြောများသဖွယ် အနီရောင်အမျှင်တန်းများ ပါဝင်နေသည့်ကြည်လင်သော ပန်းပွင့်ခြောက်လွှာကိုတွေ့လိုက်ရပြီး အနည်းငယ် ဆိုးယုတ်သောအငွေ့အသက် ပေးနေသည်။

"အာ ဒါက ညစ်နွမ်းနေတဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ် ပဲ"

အားချင်းက အစ်ကိုကြီးရှန်း လက်ထဲမှ ပစ္စည်းကို သတိထားမိလိုက်၏။

သူ ဘာကြောင့် ဝိညာဉ်အမြစ်ကို ရုတ်တရက် ထုတ်ပြမှန်း မသိသော်လည်း အားချင်းက သူမ၏ အလုပ်ကို မမေ့ဘဲချက်ချင်းရှင်းပြပေးလိုက်သည်။

သို့သော် ဤတစ်ခါတော့ ရှန်းယီက အသေးစိတ် မေးမြန်းရန် ရည်ရွယ်ပုံမရဘဲ သိုလှောင်ရတနာ ထဲသို့ တန်းထည့်လိုက်ပြီး ရှေ့ဆက်လျှောက်သွားလေ၏။

တောသခင်အား လိုက်လံဖမ်းဆီးစဉ်က ထိုအမျိုးသမီး၏ပေးကမ်းခြင်းကို မကြာခဏ ခံခဲ့ရဖူးသည်။

ကနဦးဟွမ်ယွမ်အဆင့် အရှင်သခင် ဖြစ်လာသည့်တိုင် ကျန်းချိုလန်ထံမှ တစ်စုံတစ်ရာ လက်ခံရရှိဦးမည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့မိပေ။ သူမက အမှန်တကယ်ပင် စာနာတတ်သူ ဖြစ်သည်။

သူကသာ ပြန်ပေးရန် ဘာမှပြင်ဆင်မထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထားလိုက်ပါလေ၊ နောက်တစ်ခါကျမှပေါ့။

...

လမ်းရှည်ကြီး၏အဆုံးတွင်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် ဝတ်ရုံကိုချွတ်လိုက်ပြီး အရက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်၏ ရှေ့တွင် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်နေလိုက်သည်။

မကြာမီ အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံပွပွဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦး အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်ထွက်လာ၏။

"ရိတ်သိမ်းရရှိမှု အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ"

"ဘာမှ မရပါဘူး"

ကျန်းချိုလန်၏အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး ခေါင်းအနည်းငယ် ငြိမ့်ပြလိုက်၏။

"စောင့်နေပေးလို့ ကျေးဇူးပါ စီနီယာ"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ငါက မင်းကို သက်သက်မဲ့ စောင့်နေတာမှ မဟုတ်တာ"

အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်က လက်ထဲမှ ဝိုင်အိုးကိုလှုပ်ယမ်းလိုက်ပြီး မြို့စွန်ဘက်သို့ စတင်လျှောက်လှမ်းရင်း စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မင်းလက်ထဲက ဘာကြီးလဲ"

ကျန်းချိုလန်က လက်ဖဝါးပေါ်မှ ဝိုင်းစက်သော နတ်ဆိုးအမြုတေကို ကြည့်လိုက်၏။

"ထွေထွေထူးထူး မဟုတ်ပါဘူး"

"သွေးနတ်ဆိုးနွား လား" လူငယ်က နှုတ်ခမ်းသပ်လိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်သလို လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ သူ့လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ပိုကြီးမားသော တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ငါ့မှာလည်း တစ်ခုရှိတယ်၊ အဆင့်ပိုမြင့်တာလေ"

ထိုအရာကို ကြားတော့ ကျန်းချိုလန်၏အကြည့်က တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး သူမလက်ထဲမှ အရာကိုသာ အာရုံစိုက်ကြည့်ရှုကာ သိုလှောင်ရတနာထဲသို့ ဂရုတစိုက် ထည့်သိမ်းလိုက်သည်။

"ပျင်းစရာကောင်းလိုက်တာ"

လူငယ်က အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး သူ့လက်မောင်းအင်္ကျီအတွင်းမှ ရွှမ်ဓားတစ်လက် ထွက်ပေါ်လာကာ ခြေရင်းသို့ ကျသွား၏။

"ဒီတစ်ခါ မင်းကပြဿနာရှာထားတော့ လက်ဗလာနဲ့ ပြန်ရင် ကြည့်ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့စီနီယာအစ်မဆီ မင်းကိုလက်ဆောင်အနေနဲ့ ဆက်သပေးမယ်။ သူလက်ခံမခံ ဆိုတာကတော့ ငါနဲ့မဆိုင်ဘူး"

သူမနှင့် စတွေ့စဉ်က သူမသည် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရထားပြီး တာအိုဝိညာဉ်ဖြင့် အသက်ကို မနည်းဆက်ထားရသူ ဖြစ်သည်။

သူမက ဒဏ်ရာကို ကုသခြင်းမပြုဘဲ ဝိညာဉ်အမြစ်ကို သန့်စင်နေခဲ့သည်။

သူမ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ ခိုင်မာပြတ်သားလှ၏။

အလယ်အလတ်အဆင့် ဟွမ်ယွမ်သို့ အဆင့်တက်မှသာ အသက်ရှင်နိုင်မည်ကို သိသဖြင့် ထိုအရာကိုသာ အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမ အမှန်တကယ် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူ့ဘက်က တစ်ဦးတည်းသော တပည့်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

အကယ်၍ သူ့လမ်းစဉ်နှင့် သူမလမ်းစဉ်သာ မကွဲပြားခဲ့လျှင် နီကျွင်းအနေဖြင့် သူမအား တပည့်အဖြစ်လက်ခံရန် စဉ်းစားမိကောင်း စဉ်းစားမိပေလိမ့်မည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ"

ကျန်းချိုလန် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး သူမ၏ တာအိုဝိညာဉ်ကို ဆင့်ခေါ်ကာ ကောင်းကင်သို့ပျံတက်သွား၏။

သူမသည် ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်သော်လည်း တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

နီကျွင်းသည် ရွှမ်ဓားပေါ်တွင်ရပ်လျက် သူ့ထံ အကူအညီတောင်းမည့်အစား တစ်ယောက်တည်း ကြံ့ကြံ့ခံရန် ရွေးချယ်လိုက်သော သူမကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်မိသည်။

သူက အတင်းအကျပ်မလုပ်ဆောင်တော့ဘဲ ဓားစီးလျက် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားလေသည်။

လူငယ် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကျန်းချိုလန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ နောက်သို့ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး လမ်းမကြီးပေါ်ရှိ လူသုံးဦးထံ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။

သူမ နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် စေ့လိုက်မိ၏။

နှစ်ယောက်လုံးက ကျင့်ကြံသူတွေ၊ နှစ်ယောက်လုံးက မဟာချန်က၊ နှစ်ယောက်လုံးက ရွှမ်ကွမ်းဂူကို သတိထားနေကြသူတွေ။

သူမက နာမည်ဝှက်ပြီး မထင်မရှားနေထိုင်နေရချိန်တွင် သူကတော့အလှပဂေးလေးများ ခြံရံလျက် ပူပန်မှုကင်းသော ဘဝကိုဖြတ်သန်းနေသည်မှာ သေချာလေ၏။

ကျန်းချိုလန်သည် မချင့်မရဲဖြင့်အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏တာအိုဝိညာဉ်ကို အစွမ်းကုန်တွန်းအားပေးကာ ကောင်းကင်ယံသို့ တစ်ဟုန်ထိုး တက်သွားတော့သည်။

ဝူထုံတောင်၊ အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ဝိညာဉ်ရှီ

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ရွှမ်ဓား၏ စီနီယာအစ်မဖြစ်သူ ခေါင်းဆောင်တပည့်သည် စည်းကမ်းအလွန်ကြီးသည်ဟု ကောလာဟလ သတင်းထွက်နေသည်။

သူမ၏အမည်ခံတပည့်ဖြစ်လာရန်မှာ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရသည်ထက် ပိုမိုခက်ခဲပေသည်။

သို့သော် ဤအရာသည် ဘဝတွင် သူမ၏တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေး ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

သူမ ကောင်းစွာဆုပ်ကိုင်ထားရပေမည်။