အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ကျစ်ယန်

"ကျန်းမိသားစုသတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရတဲ့နေ့က မိုးကောင်းကင်ပေါ်ကို ခရမ်းရောင်မီးတောက်တွေ ထိုးတက်သွားခဲ့တယ်"

"ရွှမ်ကွမ်းဂူရဲ့ အရှင်သခင်က တောင်တန်းတစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားပြီးပြီ။ အနီးအနားက ကြီးကြီးငယ်ငယ် မိသားစု ၃၈ စုလုံးကို ခြေတစ်လှမ်းတောင် ဝင်ခွင့်မပြုတော့ဘူး"

"ငါက အခြေအနေမဟန်တာ ကြိုသိလို့ မြန်မြန် ထွက်ပြေးလာခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ကျန်းမိသားစုအိမ်တော်ထဲမှာ ငါမြင်ခဲ့ရတာတွေကို မင်းတို့ တွေးကြည့်လို့တောင် ရမှာမဟုတ်ဘူး..."

ကျင့်ကြံသူများသည် လမ်းထောင့်များတွင် တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာထားများဖြင့် တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်။ စကားပြောနေရင်း ဘေးဘီဝဲယာကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုကာ အသံပေးပို့သည့် အဖိုးတန်ကိရိယာကို ထုတ်ယူလိုက်ကြ၏။

ရှန်းယီသည် မည်သည့်အမူအရာမှမပျက်ဘဲ လူအများအပြားကို ကျော်ဖြတ်သွားလိုက်၏။

ကျန်းမိသားစုတွင် ဘာတွေကျန်ရစ်ခဲ့သည်ကို သူအသိဆုံးပင်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော"သစ်သားရုပ်ကြွင်းများမှလွဲ၍ ဘာမှမရှိတော့ပေ။ သူတို့၏ နတ်ဝိညာဉ်များနှင့် တာအိုဝိညာဉ်များမှာ စွေ့သစ်သား၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုကျင့်ကြံသူသည် ထိတ်လန့်မှုကို အတင်းဖိနှိပ်လျက်သတင်းစကား ပေးပို့ပြီးနောက် အခြားသူများ၏ အံ့အားသင့်နေသော မျက်နှာများကို ကြည့်ကာ အဖိုးတန်ကိရိယာကို သိမ်းဆည်းရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်အင်အားကြီးတဲ့ ခရမ်းရောင်မီးတောက်အသုံးပြုသူမျိုး ဘယ်အင်အားစုမှာ ရှိတယ်ဆိုတာ ငါတစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ သေချာတာကတော့ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်ကို ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေလောက်ပြီ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရွှီဝမ်ယွင်၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် တင်းမာသွားရ၏။

ဤသတင်းကို ဖုံးဖိထား၍ မရနိုင်ကြောင်း ကြိုတင်သိရှိထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားမိသည်။

ခရမ်းရွှေရောင် ရောယှက်နေသော မီးတောက်၏ ထူးခြားချက်များမှာ ထင်ရှားလွန်းလှသဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် မှတ်မိနိုင်ပေသည်။

ထိုအကြောင်းကို တွေးရင်း သူမသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ စကားဝိုင်းများကို ဆက်လက်နားထောင်ရန် ခြေလှမ်းကို အရှိန်လျှော့လိုက်သည်။

"ရွှမ်ကွမ်းဂူက ဒီတစ်ခါ လှုပ်ရှားမှုကြီးကြီးမားမား လုပ်ဖို့ ပြင်နေပုံရတယ်"

"ဟဲဟဲ၊ ဟုတ်ချင်မှ ဟုတ်မှာပါ"

အစောပိုင်းက ထိတ်လန့်နေသော ကျင့်ကြံသူသည် ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်ပြန်လေ၏။

"ငါပြောပြမယ်၊ သူတို့က ပြဿနာမရှာရုံတင် မကဘူး၊ သတင်းအချက်အလက်တွေကိုပါတမင်တကာ ထိန်းချုပ်နေပုံရတယ်။ တခြားအင်အားကြီးတစ်ခုခုကို သွားရန်စမိလို့ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သူတို့ဘက်ကပဲ မှားနေလို့ ဖြစ်ဖြစ် တစ်ခုခုတော့ တစ်ခုခုပဲ"

"ဘယ်လောက်တောင် အမှားကြီးလုပ်ထားလို့ ဒီလောက် နစ်နာမှုကို မြိုသိပ်ထားရတာလဲ"

အခြားသူများကလည်း ယခုလေးတင် ကြားခဲ့ရသော သတင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရပြီး နှုတ်ခမ်းသပ်လိုက်ကြ၏။ ကျော်ကြားလှသော မသေမျိုးဂိုဏ်းကြီးက နတ်ဆိုးများကိုအစာကျွေးရန် ကျင့်ကြံသူများကို အမှန်တကယ် အသုံးပြုနေပါသည်လော။

ဤအကြောင်းအရာမှာ ဆက်လက်ဆွေးနွေးရန် မသင့်တော်တော့ပေ။

"တကယ့် အာပလာတွေပဲ..."

ရွှီဝမ်ယွင်သည် ရှန်းယီက လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဟန် ရှိနေသည်ကို သတိထားမိပြီးနောက် အမြန်လိုက်ပါသွား၏။

ဤလူများကိုပေါက်ကရများဆက်ပြောပါစေ။

တစ်လအတွင်းတွင် ခရမ်းရောင်မီးတောက်အသုံးပြုသူက ကျန်းမိသားစုကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည့် ကိစ္စရပ်တစ်ခုလုံး ကမ္ဘာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားမည်မှာ သေချာ၏။

"ဒီလူအုပ်ကြီးက ဘာလို့ ဒီမှာ စုနေကြတာလဲ"

ရွှီဝမ်ယွင်က အနားကပ်ပြီး တီးတိုးပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရှန်းယီက ဖြတ်ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ နားမပင်းသေးပါ။ လူအုပ်ကြီး ကြိုက်သလို ပြောပါစေ။

ခရမ်းရောင်မီးတောက်အသုံးပြုသူက မည်သူဖြစ်ကြောင်း သူမသိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်တွင် သူသည် အရှိန်အဝါကြည်လင်၍ နူးညံ့ကာ၊နွေးထွေးတည်ငြိမ်သော စွေ့သစ်သား၏ သိုင်းမသေမျိုးတစ်ပါး ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်ပါလော။

"ပျင်းလို့ နေမှာပေါ့"

ရွှီဝမ်ယွင်က ခေါင်းစဉ်ကို အလွယ်တကူ လွှဲလိုက်၏။ သူမ ဘေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

"အတိုင်းအတာတစ်ခု ရောက်လာရင် လေးလေးနက်နက်ကျင့်ကြံအားထုတ်နေတာက သက်တမ်းဖြုန်းတီးရာ ရောက်တယ်။ အရင်းအမြစ်တွေကသာ အရေးအကြီးဆုံးပဲ"

"ဒါပေမဲ့ မိုးမြေရတနာ အများစုမှာ ပိုင်ရှင်ရှိကြတယ်။ သွားလုဖို့ ကြိုးစားတာကလည်း အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်၊ လမ်းမှားရောက်ပြီး သေဆုံးဖို့ အခွင့်အလမ်း ပိုများတယ်လေ"

"ဒါကြောင့် သူတို့အားလုံး အခွင့်အရေး ရောက်လာမယ့်အချိန်ကိုစောင့်နေကြတာ"

ရှန်းယီက ဘေးသို့ စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်လေ၏။

"ဘယ်သူ့ဆီက အခွင့်အရေးလဲ"

ရွှီဝမ်ယွင်က လက်ချောင်းများကို ရေတွက်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်လေ၏။

"လောလောဆယ်တော့ မဟာချန်ဖြစ်လောက်တယ်"

သူမ စကားမဆုံးခင်မှာပင် လမ်းမပေါ်၌ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်လာသည်။

အရက်ဆိုင်အဝင်ဝမှ လူအများအပြား ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ တစ်ဦးစီတိုင်းသည် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းကြီးမားသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေကြပြီး အားလုံးသည် အဆင့်မြင့်ဟွမ်ယွမ် အရှင်သခင်များ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်နေပြီး မျက်လုံးများက အေးစက်နေကြ၏။

လမ်းမကြီးပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် သိုးအုပ်ထဲရောက်နေသော ဝံပုလွေများအလား ဖြစ်သွားသည်။

သူတို့၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှု မတူညီကြသော်လည်း တူညီသော အမူအရာ ရှိကြပြီး နေရာတစ်ခုတည်းမှ လာကြသူများ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

"သူတို့အားလုံး မဟာချန်ကပဲ"

ယခုအချိန်ထိ တိတ်ဆိတ်နေသော အားချင်း က ရုတ်တရက် သတိပေးလိုက်၏။

"နင်ဘယ်လိုသိလဲ" ရွှီဝမ်ယွင်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သူတို့ဖိနပ်မှာထွင်းထားတဲ့ အစီအရင်တွေက ကျွန်မတို့ဆီကလေ" အားချင်းက လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုအရာကို ကြားတော့ ရွှီဝမ်ယွင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။

"ကျေးဇူးကန်းလိုက်ကြတာ၊ ငါတို့မိသားစုက သူတို့အတွက် အများကြီး လုပ်ပေးခဲ့တာတောင်၊ ဒုက္ခရောက်နေတဲ့အချိန်ကျတော့..."

အားချင်းက ခေါင်းငုံ့ထားပြီး ဘာမှ မပြောတော့ပေ။

ရွှမ်ကွမ်းဂူနှင့် မဟာချန်တို့သည် မဟာမိတ်များ ဖြစ်ကြသည်။ မည်သူက ပိုအရေးပါသလဲ ဆိုသည်မှာ ရှင်းနေပါသည်။ ရွှီမိသားစုအနေဖြင့် မဟာချန်အပေါ် မည်မျှပင် သစ္စာရှိစေကာမူ မဟာမိတ်တစ်ခု၏ အရေးပါမှုနှင့် ယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။

သို့သော် အစမှအဆုံးထိ သိုင်းဘုံကျောင်း က စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟခဲ့ခြင်းက မိသားစုအကြီးအကဲများကို စိတ်ပျက်အားငယ်စေခဲ့သည်။

"..."

ရှန်းယီသည် မဆိုင်ဘဲ ကြားညပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

လမ်းပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံး၊ အထူးသဖြင့် အနည်းငယ် စွမ်းအားရှိသူများသည် ယခင်က ပျင်းရိလေးတွဲနေရာမှ တင်းမာသောအခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူသတိထားမိလိုက်သည်။

"လက်ကျန်တွေ လိုက်ကောက်ဖို့ ပြင်ဆင်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီပေါ့" ရှန်းယီ တွေးလိုက်၏။

ရွှီဝမ်ယွင်သည် သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို ထိန်းသိမ်းလိုက်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် နတ်ဆိုးဖိနှိပ်ခြင်းမြို့တစ်ခုလုံးသည် မသေမျိုးဂိုဏ်းနှင့် မဟာချန်ကို အလုပ်အကျွေးပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသုံးခုသာလျှင် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူ ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် သတ္တိနှင့် အရည်အချင်း ပြည့်မီကြသည်။

မကြာမီ သူမ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပြန်၏။

"ဘာလို့ ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ် တစ်ယောက်မှ မတွေ့ရတာလဲ။ ပုံမှန်ဆိုရင် မဟာချန်က နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူကို စစ်ချီတိုင်း အနည်းဆုံး ရွှေရောင်ခန္ဓာ အရှင်ကိုယ် သခင်တစ်ပါးတော့ ဦးဆောင်လာလေ့ရှိတာပဲ"

နောက်တစ်ခဏ၌ ရွှီဝမ်ယွင်၏မျက်နှာတစ်ခုလုံး ထုံကျင်သွားသလို ဖြစ်သွားသည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် မီးတောက်လှိုင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို သူမမြင်လိုက်ရပြီး ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ကြောင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးမြို့ တစ်ခုလုံး ဝါးတားတား ဖြစ်သွား၏။

လူတစ်ယောက် ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာသည်။လက်ဗလာနှင့် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ထိုသူသည် မဟာချန်ကျင့်ကြံသူများအုပ်စုထံသို့ လျှောက်သွားပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ဝူထုံတောင်က တခြားကိစ္စတွေနဲ့ ရှုပ်နေလို့ ကျုပ်ဆရာ့ကိုယ်စား ကိစ္စတွေကို လာကိုင်တွယ်ပေးတာ"

မဟာချန်ကျင့်ကြံသူအချို့ သက်သာရာရသွားပုံရ၏။

"ဒုက္ခပေးမိတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာထန်"

အားချင်းက သူမ၏ စာအုပ်ငယ်ကို လှန်လှောကြည့်ရှုပြီးနောက် ရှန်းယီ၏ လက်မောင်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆွဲကိုင်လိုက်၏။

"ဒါ ထန်ယွမ် ပဲ"

"..."

ရှန်းယီက စိတ်မပါသလို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

"သူက ဝူထုံတောင်က အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ချင်းဖုန်း(ချင်းဖုန်းကျန်းရမ်) ရဲ့ လက်အောက်က အကျော်ကြားဆုံးပါရမီရှင်ပဲ။ နိုင်ငံငယ်လေးတစ်ခုမှာ မွေးဖွားခဲ့ပြီး ယင်ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအောက်မှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့တာ။ နောက်ဆုံးမှာ အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ချင်းဖုန်းက သူ့ရဲ့ ဟုန်ယွမ်ဖရိုဖရဲလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ခေါ်ယူခဲ့တယ်။ အသက် ၁၉၀၀ မှာတင် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်ကို ရောက်ရှိခဲ့သူလေ"

အားချင်းက ထိုသူ၏ မျက်နှာကို စာအုပ်ငယ်ထဲတွင် အမြန်ရေးဆွဲလိုက်၏။

"အစ်ကိုကြီးရှန်း၊ ယင်ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံခြင်းကို အဓိကထားတဲ့ နေရာတွေအကြောင်း သိတယ်မလား။ သူတို့မှာ သင့်လျော်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တွေနဲ့ လုံလောက်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ မရှိကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူက ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးပြီး အတင်းတက်လှမ်းလာခဲ့တာ"

"ကျွတ်"

ရွှီဝမ်ယွင်က ရှန်းယီကို ပခုံးဖြင့် တိုက်လိုက်၏။

"ဒါက ဘာများ အထူးအဆန်းမို့လို့လဲ။ ငါတောင် အသက် ၆၀၀ ကျော်ပဲ ရှိသေးတာ၊ ရှင်ရော ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ"

"သိပ်မရှိပါဘူး"

ရှန်းယီ စိတ်ထဲမှ တွက်ချက်လိုက်၏။ ဤကမ္ဘာကို ရောက်လာသည်မှာ တစ်နှစ်နှင့် လေးလကျော်သာ ရှိသေးသည်။

"ဟုတ်မယ် ထင်ပါရဲ့"

ရှန်းယီ ရေရွတ်လိုက်၏။

အားချင်း တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး စာအုပ်ငယ်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။

သူမ၏ဘေးနားတွင် ထန်ယွမ်ထက် မလျော့သော လူသားနှစ်ဦး ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။

"အခု ဘယ်နှခု လိုနေသေးလဲ" ထန်ယွမ်က အခြားသူများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူတို့ရှေ့ လမ်းမပေါ်တွင် ရပ်လျက် မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ စွေ့သစ်သီး ၁၆ လုံး လိုပါသေးတယ်"

မဟာချန်ကျင့်ကြံသူများထဲမှ အသက်အကြီးဆုံးပုံပေါက်သူက ဦးညွှတ်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ရွှမ်ကွမ်းဂူက ခင်ဗျားတို့အတွက် သင့်တော်တဲ့ ဂူဗိမာန် ရှာပေးပြီးပြီလား" ထန်ယွမ်က တိုတိုတုတ်တုတ် မေးလိုက်သည်။

"စီစဉ်ပြီးပါပြီ... ဒါပေမဲ့ သွေးပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကျဆုံးသွားတာ သိပ်မကြာသေးတော့ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူက အန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်" မဟာချန် ကျင့်ကြံသူက သက်ပြင်းချလိုက်လေ၏။

"ကိစ္စမရှိဘူး၊ အကောင်းဆုံး လုပ်ကြတာပေါ့"

ထန်ယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ငြိမ့်ပြပြီး ပေးလာသော ကျောက်စိမ်းပြားကို လက်ခံလိုက်သည်။

"ကျုပ်က ဝူထုံတောင် ဂိုဏ်းသားတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ချင်းဖုန်းရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ပဲ။ ခင်ဗျားတို့ ကျုပ်ကို ယုံကြည်တယ်ဆိုရင် ဒီအချိန်ကစပြီး ကျုပ်အစီအစဉ်အတိုင်း လုပ်ကြ"

"နားလည်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ"

မဟာချန် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားက ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် အလေးအနက် ဦးညွှတ်လိုက်ကြ၏။

ထိုအရာကို ကြည့်ပြီး ရွှီဝမ်ယွင်၏မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

"မဟာချန်က ဘယ်တုန်းကများ ဒီလောက် နှိမ့်ချသွားရတာလဲ"

သူမ ငယ်စဉ်က ဖတ်ဖူးသော စာအုပ်များထဲတွင်...

သိုင်းဘုံကျောင်းသည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်ကျင့်ကြံသူ ၁၀ ဦးကျော်၊ အဆင့်မြင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာဒါဇင်ပေါင်းများစွာနှင့် ဟွမ်ယွမ် အရှင်သခင် အများအပြားဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး အခြားသူများထက် သာလွန်သော အဓိကအင်အားကြီးတစ်ခုဟု ဆိုထားသည်။

သို့သော် ယခုအခါ အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ချင်းဖုန်း၏ အမည်ခံတပည့်တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သူကို သူတို့က အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအရိုအသေပေးနေရပါသနည်း။