အခန်း (၁၄၇၅-၁၄၇၆)

အခန်း (၁၄၇၅) ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်း

"တစ္ဆေသင်္ဘော ပင်လယ်မြို့မှာ ကမ်းကပ်သွားပြီ... ငါတို့ အစီအစဉ် အောင်မြင်သွားပြီ... ပင်လယ်မြို့ ကျဆုံးတာနဲ့ ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း နိုင်ပြီ ဆိုတာ တစ်ကမ္ဘာလုံး သိသွားလိမ့်မယ်... ခေါင်းဆောင်တွေ အနေနဲ့ သင်္ဘောပေါ်က တစ္ဆေတွေကို ရှင်းလင်းဖို့ အချိန်တွေ၊ လူအင်အားတွေ အများကြီး သုံးရတော့မယ်..."

"ဒီတစ်ခေါက် သင်္ဘော ကမ်းကပ်မှုက သူတို့ကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေရမယ်... အခွင့်အရေး လုံးဝ မပေးရဘူး... ငါတို့ဘက်ကလည်း ပေးဆပ်မှုတွေ များခဲ့ပြီ... နောက်ဆုံး အချိန်မှာ အမှားမခံနိုင်ဘူး..."

"သူတို့ သွားပြီ... ငါတို့ အခု ဝင်ပါစရာ မလိုသေးဘူး... တစ္ဆေတွေနဲ့ အရင် တိုက်ခိုက်ပါစေဦး... သင်္ဘောပေါ်မှာ ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ အကောင်တွေ ပါလာတယ်... ငါတို့ လက်ဖျားနဲ့တောင် တို့စရာ မလိုဘဲ သူတို့ သေသွားနိုင်တယ်..."

ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် မလိုက်ဖက်သော အဆောက်အအုံ တစ်ခုပေါ်တွင် လူ ၂၀ ခန့် စုဝေးနေကြပြီး အဝေးမှ တစ္ဆေသင်္ဘောကို ကြည့်ရှု ဆွေးနွေးနေကြလေသည်။

သူတို့ အများစုသည် ဘုရင်များ ဖြစ်ကြပြီး ကျန်ရှိသူများမှာ ဘုရင်အဖွဲ့အစည်းမှ အထူးပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဌာနချုပ်ကို ဖြိုခွင်းရန်အတွက် သူတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် လူစုဝေးကာ လူလုံးထွက်ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"လူသတ်သမား က အမှားလုပ်မိသွားတယ် ထင်တယ်... ခေါင်းဆောင်တွေ မိသွားပြီလား မသိဘူး... အခုထိ ပြန်မလာသေးဘူး..."

"မိုက်မဲတဲ့ ကောင်... သဘာဝလွန် ဖိုရမ်က လူတွေကို သတ်ပြီးရင် ပြန်ဆုတ်ဖို့ မှာထားရက်နဲ့... ရဲကျန့်ကိုပါ သတ်ချင်နေတာ... ဒါ သူများ နယ်မြေလေ... စစ်ကူတွေ အချိန်မရွေး ရောက်လာနိုင်တာကို... ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် လုပ်တော့ အခု ခံရပြီပေါ့..."

သာသနာပြုဆရာနှင့် တူသော သူတစ်ဦးက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ဒီဘက်ကို လာနေတယ်..."

ဘုရင်တစ်ပါးက လင်းပေ၏ လှုပ်ရှားမှုကို သတိထားမိလိုက်သည်။

"တစ်ယောက်တည်း လာရဲတယ်ပေါ့... သတ်ပစ်လိုက်မလား..."

"ထားလိုက်ပါ... သူ့တစ်ယောက်တည်းကြောင့် အစီအစဉ် မပျက်စေနဲ့... ငါတို့ကို မျှားခေါ်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်... အခု ငါတို့ ဘာမှ မလုပ်ရင်တောင် နိုင်နေပြီ..."

ဘုရင်အဖွဲ့အစည်းမှ လူများသည် လင်းပေကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ကြသည်။

လင်းပေသည်လည်း ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာ အုပ်စုနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ သူသည် သင့်တော်သော အကွာအဝေး တစ်ခုတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး တစ္ဆေစွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို နှောင့်ယှက်လိုက်လေသည်။ ကြေးမုံကမ္ဘာ တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ပြီး ပင်လယ်မြို့ကို လွှမ်းခြုံကာ အခြားသူများ၏ အမြင်အာရုံကို ပိတ်ပင်လိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

တစ္ဆေသင်္ဘော အနီးတွင် ခေါင်းဆောင်များ အားလုံးသည် လမ်းမပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော တစ္ဆေဘတ်စ်ကားကို စိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။

ယန်ကျန့် မောင်းနှင်လာသော ဘတ်စ်ကားသည် တစ္ဆေသင်္ဘောဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ မောင်းနှင်သွားနေသည်။ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက တစ်မိနစ် အတွင်း ဝင်တိုက်မိတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ယန်ကျန့်၏ ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေဘတ်စ်ကားဖြင့် တစ္ဆေသင်္ဘောကို တိုက်ပြီး ရပ်တန့်ပစ်ရန် ဖြစ်သည်။

အခြား ခေါင်းဆောင်များလည်း ယန်ကျန့်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သဖြင့် ရလဒ်ကို စောင့်မျှော်နေကြလေသည်။ တစ္ဆေလောက၏ ထိပ်တန်း အရာဝတ္ထု နှစ်ခု တိုက်မိလျှင် မည်သို့ ဖြစ်မည်ကို မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။ ယန်ကျန့် ကိုယ်တိုင်လည်း မသိရှိပေ။

"တစ္ဆေသင်္ဘောကို တားနိုင်ပါ့မလား... အောင်မြင်ရင်တော့ သူတို့ အစီအစဉ် ပျက်ပြီ... မအောင်မြင်ရင်တော့ ငါတို့ ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ဘူး... ဘုရင်အဖွဲ့အစည်းနဲ့ အသေခံ တိုက်ရုံပဲ ရှိတော့တယ်..."

လျိုစန်းနှင့် စက္ကူလူများသည် ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြလေသည်။

သင်္ဘောနှင့် ဘတ်စ်ကား နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ အားလုံး အသက်ရှူအောင့်ထားကြလေသည်။

ယာဉ်မောင်းခုံမှ ယန်ကျန့်သည်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေလေသည်။ သူသည် အန္တရာယ် အများဆုံး လူသား ဖြစ်သည်။ တိုက်မိလျှင် ယာဉ်မောင်း အနေဖြင့် ထိခိုက်မှု အများဆုံး ခံစားရနိုင်လေသည်။

"တစ္ဆေစွမ်းအားတွေ စတင် သက်ရောက်နေပြီ..."

ယန်ကျန့် သတိထားမိလိုက်သည်။ ဘတ်စ်ကား ထိုင်ခုံအောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော တစ္ဆေသည် လှုပ်ရှားလာလေသည်။ ပြင်းထန်သော လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် နိုးထလာပုံ ရသည်။

သင်္ဘောနှင့် အကွာအဝေး ရှိနေသေးသော်လည်း ပဋိပက္ခ စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဘတ်စ်ကား မီးရောင်များသည် သင်္ဘောဘက်သို့ ထိုးထားသော်လည်း သင်္ဘောဆီသို့ မရောက်ရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ နီးကပ်လာလေ မီးရောင် ပိုမှိန်လေ ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မီးရောင်များ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်လာလေသည်။

သင်္ဘောပေါ်တွင်လည်း ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သံချေးတက်နေသော သင်္ဘောကိုယ်ထည်မှ သံချေးများ ကွာကျလာလေသည်။

"နှစ်ခုစလုံးက လက်တွေ့ကမ္ဘာကို လွှမ်းမိုးနိုင်တဲ့ အရာတွေ... အခု နီးကပ်လာရုံနဲ့တင် ပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်နေပြီ... တိုက်မိရင် ဘာဖြစ်မလဲ မသိဘူး..."

ဝမ်ချာလင်းက သုံးသပ်ပြလေသည်။

"ပိုနီးလာပြီ... ဘတ်စ်ကား အရှိန် လျော့သွားတယ်... မီးတစ်လုံး ကျွမ်းသွားပြီ..." လျိုစန်းက ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ဆက်လက် မောင်းနှင်လာရာ ဘတ်စ်ကား မီးတစ်လုံး လုံးဝ ငြိမ်းသွားပြီး ကျန်တစ်လုံးမှာလည်း မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသည်။

"ဘုန်း..."

ကျန်ရှိနေသော မီးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲသွားသည်။ သင်္ဘော ဦးပိုင်းမှ သံချေးခွံများ ကွာကျလာပြီး အပေါက်ကြီး နှစ်ပေါက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အတွင်းပိုင်းကိုပင် ရေးရေးမျှ မြင်နေရသည်။

ပထမ အဆင့် ထိတွေ့မှုတွင် နှစ်ဖက်စလုံး ထိခိုက်မှု ရှိသွားသည်။

ယန်ကျန့် ဆက်လက် မောင်းနှင်နေသည်။

အကွာအဝေး ပိုနီးလာသည်နှင့်အမျှ ကားအတွင်းမှ မီးရောင်များ မှိန်ဖျော့လာသည်။ ထိုင်ခုံအောက်မှ တစ္ဆေသည် နိုးထလာပြီး ကိုယ်လက်ဆန့်တန်းနေသံများ ကြားနေရသည်။

"ဆက်သွား..." ယန်ကျန့် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။

မကြာမီ ၃ မီတာ အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ကားအတွင်းမှ မီးရောင်များ လုံးဝ ငြိမ်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ တစ္ဆေများသည် ထိုင်ခုံမှ ထကာ လမ်းလျှောက်နေကြသည်။

တစ္ဆေဘတ်စ်ကားသည် တစ္ဆေများကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။

ယန်ကျန့် ဂရုမစိုက်ပေ။ တစ္ဆေ အရေအတွက် နည်းပါးသဖြင့် အန္တရာယ် မရှိသေးပေ။ သူသည် ယာဉ်မောင်း စည်းကမ်းကို လိုက်နာနေသရွေ့ တစ္ဆေများက သူ့ကို မတိုက်ခိုက်ပေ။

"သေချာပေါက် တားဆီးရမယ်..." ယန်ကျန့် ရှေ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ အနောက်ဘက် ထိုင်ခုံမှ ထူးဆန်းသော မျက်နှာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ကားဘော်ဒီ ပုံပျက်သွားသံနှင့် တူလေသည်။

သင်္ဘောနှင့် ဘတ်စ်ကား တိုက်မိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"အာ..."

ကားအတွင်းမှ တစ္ဆေအော်သံနှင့် သင်္ဘောပေါ်မှ စူးရှသော အသံများ ရောထွေးသွားလေသည်။

ကားခေါင်းပိုင်း တွန့်လိမ်သွားပြီး သင်္ဘောကိုယ်ထည် ပုံပျက်သွားလေသည်။

ကားမီးရောင်များ လုံးဝ ငြိမ်းသွားသော်လည်း သင်္ဘောကြီး ရပ်တန့်သွားခဲ့လေသည်။

"ရပ်သွားပြီလား..." ခေါင်းဆောင်များ ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်သွားကြသည်။

"မပျော်နဲ့ဦး... အခုမှ တစ္ဆေစွမ်းအားချင်း တိုက်ပွဲ စမှာ... ဘယ်သူ နိုင်မလဲ စောင့်ကြည့်ရမယ်..."

လုကျီဝမ် သတိပေးလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်... ကားပေါ်က ဆင်းတော့... အမြန်ထွက်ခဲ့..."

လျိုစန်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါလည်း ဆင်းချင်တာပေါ့..."

ယန်ကျန့် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေလေသည်။

တံခါးဖွင့်၍ မရတော့ပေ။ ယာဉ်မောင်းခန်း တစ်ခုလုံး ပုံပျက်နေပြီး ရှေ့မှန်ကွဲအက်နေလေသည်။

သူသည် ထိုင်ခုံမှ ထကာ နောက်ဘက်သို့ သွားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်...

ထိုင်ခုံအနောက်မှ အေးစက်သော လက်တစ်ဖက် ထွက်လာပြီး ယန်ကျန့်၏ လက်မောင်းကို ဆွဲထားလိုက်လေသည်။

ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်သွားပြီး ထိုင်ခုံပေါ်သို့ ပြန်လည် ထိုင်ကျသွားလေသည်။

"ဘယ်လို ဖြစ်တာလဲ..." သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုင်ခုံအနောက်မှ သေမင်းတမန် ခေါင်းတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

"ငါ့ကို ပေးမသွားဘူးလား... ငါက ယာဉ်မောင်း ဖြစ်နေလို့ ကားနဲ့ တွဲနေတာလား..."

ယန်ကျန့် တစ္ဆေကတ်ကြေး ကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

ကတ်ကြေးတွင် ဆံပင်တစ်ချောင်း ရစ်ပတ်လိုက်သောအခါ မျှင်မျှင်လေးများ ပေါ်လာလေသည်။ အကြီးဆုံး အမျှင်တစ်ချောင်းက သူနှင့် ဘတ်စ်ကားကို ဆက်သွယ်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယန်ကျန့် ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်လိုက်လေသည်။

ကြိုးပြတ်သွားသည်နှင့် တစ္ဆေလက်က သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်လေသည်။

သူသည် ချက်ချင်း ထရပ်ကာ ကားနောက်ဘက်သို့ ပြေးသွားလိုက်လေသည်။

စက္ကန့်ပိုင်း အကြာတွင်...

ကားမှန်များ ကွဲထွက်သွားပြီး ကားခေါင်းပိုင်း တွန့်လိမ် ချိုင့်ဝင်သွားလေသည်။ သူ ထိုင်ခဲ့သော နေရာသည် ကားခေါင်မိုး ပိကျပြီး ပြားသွားလေသည်။

ကားပျက်စီးမှုသည် နောက်ဘက်သို့ ဆက်လက် ပျံ့နှံ့လာနေလေသည်။

အခန်း (၁၄၇၆) ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ ထွက်ပြေးခြင်း

တစ္ဆေဘတ်စ်ကားနှင့် တစ္ဆေသင်္ဘောကြီး ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှု စတင်လေပြီ။

အားလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် မည်သည့်အရာကမျှ တားဆီး၍ မရနိုင်ဟု ထင်ရသော ဧရာမ သင်္ဘောကြီးသည် ဘတ်စ်ကားငယ်လေး၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ရပ်တန့်သွားခဲ့လေသည်။ သို့သော် ဘတ်စ်ကားသည်လည်း ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

ကားခေါင်းပိုင်း တစ်ခုလုံး ကြေမွသွားပြီး သင်္ဘောအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။ သင်္ဘောက ဆက်လက် ဖိနှိပ်နေသဖြင့် ပျက်စီးမှုသည် ပိုမို ဆိုးရွားလာနေလေသည်။

"ဘတ်စ်ကားတော့ သွားပြီ... ပြန်ပြင်လို့ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ဝမ်ချာလင်းက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"သင်္ဘောကို တားနိုင်ရင် ဘတ်စ်ကား တစ်စီးလောက် ပေးဆပ်ရတာ တန်ပါတယ်... ပြီးတော့ ယာဉ်မောင်း မရှိတဲ့ ဘတ်စ်ကားက အန္တရာယ် များတယ်... အခုလို ပျက်စီးသွားတာ ကောင်းပါတယ်..."

လုကျီဝမ်က အက်ရှရှ အသံဖြင့် ထောက်ခံလိုက်သည်။

သို့သော် လျိုစန်း၏ မျက်နှာထားမှာ မကောင်းလှပေ။

"ယန်ကျန့် အခုထိ ထွက်မလာသေးဘူး... ဘတ်စ်ကား တစ်စီးလုံး ကြေမွတော့မယ်... သူ အထဲမှာ ပိတ်မိနေရင် သေလိမ့်မယ်..."

"ဘတ်စ်ကား ပျက်စီးမှုက အကန့်အသတ် တစ်ခု ရောက်ရင် တစ္ဆေစွမ်းအားတွေ ပျောက်သွားလိမ့်မယ်... အဲဒီကျရင် ယန်ကျန့် ထွက်လာလို့ ရမှာပါ... အရမ်း စိတ်မပူပါနဲ့..."

လုကျီဝမ်က နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အန္တရာယ် များလွန်းတယ်... တစ္ဆေစွမ်းအားချင်း တိုက်မိရင် ဘာဖြစ်မလဲ မသိနိုင်ဘူး... ယန်ကျန့် သေလို့ မဖြစ်ဘူး..."

"မသေချာရင် လောင်းကြေးထပ်ရမှာပဲ... ဟဲယင်အာ... ဝိညာဉ်ခေါ်ဖို့ ပြင်ထား... တစ်ခုခု မှားယွင်းတာနဲ့ ယန်ကျန့်ကို ကယ်ထုတ်ရမယ်... ဘယ်သူမှ သင်္ဘောနား မကပ်နိုင်ဘူး... ဝိညာဉ်တွေပဲ ကယ်နိုင်မှာ..." ဝမ်ချာလင်းက အကြံပေးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ..." ဟဲယင်အာက ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။

"ကျွီ... ကျွီ..."

သံမဏိများ တွန့်လိမ်သံနှင့် ထူးဆန်းသော အသံများ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။ ဘတ်စ်ကားသည် တဖြည်းဖြည်း ကြေမွနေပြီး သင်္ဘောကြီးသည်လည်း ဟန်ချက်ပျက်ကာ ယိမ်းထိုးနေလေသည်။ သင်္ဘောဦးပိုင်းမှ သံချေးခွံများ ကွာကျပြီး အပေါက်ကြီးများ ကျယ်လာနေလေသည်။

သင်္ဘောလည်း ထိခိုက်မှု ရှိနေသည်။

ယန်ကျန့်သည် ကားနောက်ပိုင်းတွင် ပုန်းအောင်းနေလေသည်။ သူ၏ တစ္ဆေစွမ်းအားများ ပိတ်လှောင်ခံထားရသဖြင့် သာမန်လူကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။ တစ္ဆေအရာဝတ္ထု နှစ်ခု တိုက်မိမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော စွမ်းအားများသည် သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်နေလေသည်။

တစ္ဆေမျက်လုံးကိုပင် ဖွင့်၍ မရတော့ပေ။ တစ္ဆေရေကန်လည်း ငြိမ်သက်နေလေသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ကားပေါ်ရှိ အခြား တစ္ဆေများသည်လည်း ငြိမ်သက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ တုန်ခါမှုကြောင့် လဲကျကုန်ကြပြီး အလောင်းကောင်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြလေသည်။

ကားအတွင်းရှိ အီလက်ထရောနစ် မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ ဂဏန်းများသည် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနေလေသည်။

၁၀... ၂၂... ၃၅... နောက်ဆုံးတွင် ၉၉ အထိ ရောက်ရှိသွားလေသည်။ ဘတ်စ်ကား၏ ခံနိုင်ရည်ကို ကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဤဂဏန်းသည် ကားပေါ်ရှိ တစ္ဆေအရေအတွက်ကို ပြသခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခု သင်္ဘောနှင့် တိုက်မိနေသဖြင့် သင်္ဘောပေါ်ရှိ တစ္ဆေအရေအတွက်ကိုပါ ထည့်သွင်း ရေတွက်နေပုံ ရသည်။

"ဘုန်း..."

မျက်နှာပြင်သည် ဆက်လက် လက်ခနဲ ဖြစ်နေပြီး ၁၁၂... ၁၂၃... အထိ ရောက်ရှိသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။

အေးစက်သော လေထုတစ်ခု ကားအတွင်းမှ ပျံ့နှံ့ထွက်လာလေသည်။

အဝေးမှ လင်းပေသည်ပင် ထူးခြားမှုကို ခံစားမိလိုက်သည်။ သူ၏ ကြေးမုံကမ္ဘာသည် ပြိုကွဲစ ပြုလာလေသည်။ ကောင်းကင်မှ စက္ကူပြာများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ ဟဲယွဲ့လျန်၏ နယ်ပယ်သည်လည်း ဆုတ်ခွာသွားရလေသည်။

"ဘယ်လို ဖြစ်တာလဲ..." လင်းပေ အံ့သြသွားလေသည်။

တစ်ချက်တည်း တိုက်မိရုံနှင့် ဤမျှ ပြင်းထန်သော သက်ရောက်မှု ရှိသည်လော။

ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း ရပ်နေသော အဆောက်အအုံသည်လည်း တွန့်လိမ်ပြီး ပြိုကျစ ပြုလာလေသည်။

"ဒုက္ခပဲ... သင်္ဘော ပြဿနာ တက်ပြီ... ငါတို့လည်း ထိခိုက်ကုန်ပြီ... မြန်မြန် ပြေးကြ..."

သူတို့သည် သင်္ဘော တိမ်းစောင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ဘတ်စ်ကား တစ်စီးက ဝင်တိုက်ထားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်ကြသည်။

"နောက်ကျသွားပြီ... အဆောက်အအုံ ပြိုတော့မယ်... ငါတို့ ပိတ်မိနေပြီ..."

အဆောက်အအုံ ပြိုကျသွားပြီး သူတို့အားလုံး အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားကြလေသည်။

"အကုန် သေကုန်ရင် ကောင်းမယ်..." လင်းပေ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

သို့သော် တစ္ဆေဆရာများသည် အလွယ်တကူ မသေနိုင်ကြပေ။

တစ္ဆေစွမ်းအား သက်ရောက်မှုသည် ပင်လယ်မြို့ တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ မီးများ ပျက်သွားပြီး တစ္ဆေနယ်မြေများ ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရလေသည်။ သာမန်လူများလည်း လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် ပြန်လည် ပေါ်လာကြလေသည်။

ဟဲယွဲ့လျန်၏ အကာအကွယ် မရှိတော့သဖြင့် လူများသည် တစ္ဆေအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

လောလောဆယ်တွင် တစ္ဆေများသည် သင်္ဘောပေါ်တွင် ရှိနေသေးပြီး ငြိမ်သက်နေကြသည်။ သို့သော် ဤအခြေအနေသည် ကြာရှည်မခံနိုင်ပေ။

"ဒုန်း..."

ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ တိုက်ခိုက်သံ ကြားလိုက်ရလေသည်။

ယန်ကျန့်သည် ထိုင်နေ၍ မဖြစ်တော့ကြောင်း သိသဖြင့် တံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက်များကို တိုက်ခိုက်ကာ ဖွင့်ရန် ကြိုးစားနေလေသည်။

သို့သော် ဘတ်စ်ကားသည် အလွန် ခိုင်ခံ့နေဆဲ ဖြစ်သည်။ မှန်များကို ခွဲ၍ မရပေ။

ယန်ကျန့် လက်မလျှော့ပေ။

"ကားပျက်စီးမှု များလာရင် တစ္ဆေစွမ်းအားတွေ ပျောက်သွားလိမ့်မယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါ ထွက်လို့ ရမယ်..."

ကားခေါင်မိုး ပြိုကျလာပြီး ကားတစ်ဝက်ခန့် ကြေမွသွားလေသည်။

ယန်ကျန့် မျက်လုံး ပြူးသွားလေသည်။ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမြန်နေသည်။

သူ ပိုမို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ကားအတွင်းရှိ တစ္ဆေတစ်ကောင်သည် ဖိမိပြီး သွေးများ၊ အပုပ်နံ့များ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

တစ္ဆေပင် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လျှင် ယန်ကျန့် အနေဖြင့် ဆိုဖွယ်ရာ မရှိပေ။

"ဖွင့်လို့ မရသေးဘူး... တစ္ဆေစွမ်းအားတွေက ပိတ်လှောင်ထားတုန်းပဲ..."

ယန်ကျန့် ချွေးစေးများ ပြန်လာလေသည်။

ထိုအချိန်တွင်...

"ကျွီ..."

မဖွင့်နိုင်သော တံခါးသည် တွန့်လိမ်သွားပြီး "ဘုန်း" ခနဲ ပွင့်ထွက်သွားလေသည်။

"ဟင်..."

ယန်ကျန့် အံ့သြသွားလေသည်။ သူ တိုက်ခိုက်၍ ပွင့်သွားခြင်း မဟုတ်ပေ။

သို့သော် အချိန်မရတော့ပေ။

သူ ချက်ချင်း ခုန်ဆင်းလိုက်လေသည်။

ကားဘေးတွင် အဘိုးအို တစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ယန်ကျန့် မသိသော သူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအဘိုးအိုသည် ရန်လိုပုံ မရဘဲ ပြုံးပြနေလေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မီးခိုးငွေ့ကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်စ ပြုနေလေသည်။

"ဒါ ဟဲယွဲ့လျန် ခေါ်လိုက်တဲ့ ဝိညာဉ် လား..."

ယန်ကျန့် သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူ့ကို ကယ်တင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘိုးအိုသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည့်တိုင် ပြုံးနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်သကဲ့သို့ ရှိပြီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

အဝေးမှ ဟဲယင်အာ၏ လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်တိုင်သည် အမှုန့်ဖြစ်သွားလေသည်။

ယန်ကျန့်သည် ဘေးကင်းရာသို့ ရောက်ရှိသွားလေပြီ။