အခန်း (၁၄၇၉-၁၄၈၀)

အခန်း (၁၄၇၉) သင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းလာသော တစ္ဆေများ

"ဒါ ဘယ်နေရာလဲ..."

ကျန်းရှန်ကွမ် နိုးထလာလေပြီ။ တစ္ဆေအိပ်မက်ထဲတွင် ကြာမြင့်စွာ ပိတ်လှောင်ခံထားရပြီးနောက် ယခုမှ လွတ်မြောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် တောင့်တင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရေပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

"ဒါ ပင်လယ်မြို့... ဘုရင်အဖွဲ့အစည်းက ဒီမှာ စစ်ခင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ... အခြေအနေ မကောင်းဘူး..." ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းရှန်ကွမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ တစ္ဆေသင်္ဘောကြီးကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ သူ မသိသော သင်္ဘော ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို ခံစားမိလေသည်။

"အဲဒီ သင်္ဘောက သာမန် မဟုတ်ဘူး..."

"ဒါ အစပဲ ရှိသေးတယ်... တကယ့် အန္တရာယ်က မြို့ထဲမှာ ပုန်းနေတယ်... ဘုရင်အဖွဲ့အစည်းက တစ္ဆေဆရာတွေ ငါတို့ကို ချောင်းနေကြတယ်... ဒီညက ခက်ခဲလိမ့်မယ်..."

"ဒါဆို ငါ့ကို လွှတ်ပေးတာ ဘာလုပ်ခိုင်းဖို့လဲ..."

ယန်ကျန့်သည် ရေထဲမှ အလောင်းကောင် တစ်ခုကို ဆွဲတင်လိုက်သည်။ ထိုအလောင်းကောင် လက်ထဲတွင် ဓားကြီးတစ်လက် ပါရှိသည်။ ကျန်းရှန်ကွမ်၏ လက်နက် ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ဓားကို ကျန်းရှန်ကွမ်ထံ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"မင်းကို ငါ မထိန်းချုပ်ဘူး... မင်း လုပ်ချင်တာ လုပ်... ဒါပေမဲ့ ဘုရင်တွေကို သတ်ပေး... သူတို့ ကုန်မှ စစ်ပွဲ ပြီးမှာ..."

ကျန်းရှန်ကွမ်သည် ဓားကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။

"မင်း လူတွေနဲ့ စစ်ပွဲ နိုင်ရင်တောင် တစ္ဆေတွေနဲ့ စစ်ပွဲကို မနိုင်နိုင်ဘူး... နောက်ဆုံးမှာ ပြဿနာတွေ ကျန်ခဲ့မှာပဲ..."

"ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာတွေ သေကုန်ရင် တစ္ဆေလောက ပိုဆိုးလာလိမ့်မယ်... ဒါ သဘာဝပဲ... ငါ့ရဲ့ စီမံကိန်းကို ပြန်စဉ်းစားသင့်တယ်..."

ကျန်းရှန်ကွမ်သည် သူ၏ ယုံကြည်ချက်ကို မစွန့်လွှတ်သေးပေ။

"ငါ မင်းကို လွှတ်ပေးတာ တရားဟောဖို့ မဟုတ်ဘူး... ဒီပွဲမှာ ဘုရင် ၂ ပါးလောက် မသတ်နိုင်ရင် မင်းကို ငါ သံသယ ဝင်မိလိမ့်မယ်... အရင်တုန်းက မင်း တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ငါတို့ ၅ ယောက်ကို ယှဉ်နိုင်ခဲ့တာ မမေ့နဲ့..."

"လက်တွေ့က သက်သေပြလိမ့်မယ်... မင်း ငယ်ပါသေးတယ်... ထားပါတော့... နိုင်ငံခြားသားတွေ လာရှုပ်တာကို ငါ ရှင်းပေးပါ့မယ်... ဘုရင် ၂ ပါး ဆိုတာ နည်းလွန်းပါတယ်..."

ကျန်းရှန်ကွမ်သည် ဓားကို ထမ်းကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။ အမှောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း အတွက် ကြောက်စရာ အကောင်းဆုံး ရန်သူတစ်ယောက် တိုးလာလေပြီ။ ကျန်းရှန်ကွမ် အကြောင်း သူတို့ ဘာမှ မသိကြပေ။

ယန်ကျန့် စိတ်အေးသွားလေသည်။

"အစ်မဟုန် ပဲ ကျန်တော့တယ်... သူ လာမလာ မသေချာဘူး... သူ့ကို မျှော်လင့်မနေတာ ကောင်းပါတယ်..."

ယန်ကျန့်သည် သင်္ဘောကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

တစ္ဆေဘတ်စ်ကား ပျက်စီးသွားသော်လည်း သင်္ဘောသည် ပြန်လည် လှုပ်ရှားလာလေသည်။

"ကျွီ... ကျွီ..."

သံချေးတက်နေသော သင်္ဘောကြီးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ရှေ့ဆက်တိုးလာနေသည်။

"ရပ်မသွားဘူးလား..." ယန်ကျန့် မျက်နှာပျက်သွားသည်။

သူ၏ အစီအစဉ် မအောင်မြင်ဘူးလား။

"မဟုတ်ဘူး... လုံးဝ မအောင်မြင်တာ မဟုတ်ဘူး... သင်္ဘောက ယိမ်းထိုးနေတယ်... ဦးပိုင်း ပျက်စီးနေတယ်... အရှိန်လည်း နှေးသွားတယ်..."

သင်္ဘောသည် ပုံမှန် မဟုတ်တော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် သင်္ဘောပေါ်မှ ခရီးသည်များ ထွက်လာကြလေသည်။ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ရုပ်တုများကဲ့သို့ ရပ်နေကြသည်။ သူတို့သည် သက်ရှိများ မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေများ ဖြစ်ကြသည်။

"လာကြပြီ..." ယန်ကျန့် သတိထားလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်... တစ္ဆေတွေ ထွက်လာပြီ... သတိထားပါ..."

လီယန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏ ၇ ယောက်အဖွဲ့သည် နေရာယူထားကြသည်။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်... လူမကွဲစေနဲ့... ကွဲသွားရင် သေလိမ့်မယ်..."

ယန်ကျန့် မှာကြားလိုက်သည်။

ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် တစ္ဆေများ ပြည့်နှက်လာသည်။ ထောင်နှင့်ချီ ရှိပုံရသည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ တစ္ဆေများသည် အချင်းချင်း မတိုက်ခိုက်ဘဲ ငြိမ်သက်နေကြသည်။ တစ်စုံတစ်ရာက ထိန်းချုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဒီလောက် များတာ... ငါတို့ နိုင်ပါ့မလား..."

ခေါင်းဆောင်များ စိုးရိမ်လာကြသည်။

"တစ္ဆေတွေ ပြုတ်ကျလာပြီ..."

လျိုစန်း ပြောလိုက်သည်။

တစ္ဆေများသည် ရေထဲသို့ တဗုန်းဗုန်း ပြုတ်ကျလာကြသည်။

အောက်တွင် ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေရေကန် ရှိနေသည်။

တစ္ဆေအများစုသည် ရေထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားကြသည်။ ရေကန်သည် တစ္ဆေများကို ဖမ်းချုပ်ထားလိုက်သည်။

"ကံကောင်းလို့ ယန်ကျန့် ရေကန် ရှိနေတာ... တစ္ဆေ အရေအတွက် အများကြီး လျော့သွားတယ်... ဒါပေမဲ့ သတိထား... ရေကန်ကနေ လွတ်လာတဲ့ ကောင်တွေက အရမ်း ကြမ်းလိမ့်မယ်..."

ဝမ်ချာလင်းသည် မျက်မှန်ကို ပင့်တင်လိုက်သည်။ သူ၏ ဘေးတွင် တစ္ဆေ ၄ ကောင်က ဝိုင်းရံထားလေသည်။

အခန်း (၁၄၈၀) ပျံ့နှံ့လာသော တစ္ဆေများ

တစ္ဆေသင်္ဘောကြီးသည် ဘတ်စ်ကား တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် တိမ်းစောင်းသွားသော်လည်း အရှိန်နှေးကွေးစွာဖြင့် ဆက်လက် ရွေ့လျားနေလေသည်။ ကုန်းပတ်ပေါ်မှ တစ္ဆေများသည် ရေထဲသို့ တဗုန်းဗုန်း ပြုတ်ကျလာနေလေသည်။

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေရေကန်သည် ထိုတစ္ဆေများကို ဖမ်းချုပ်ထားလိုက်သည်။ ရေထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသော တစ္ဆေများသည် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာနိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။

သို့သော် ယန်ကျန့်၏ ရေကန်စွမ်းအားသည် အကန့်အသတ် ရှိသည်။ တစ္ဆေအားလုံးကို ဖမ်းချုပ်ထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အချို့သော အစွမ်းထက် တစ္ဆေများသည် ရေကန်ကို အာခံကာ လွတ်မြောက်လာကြလိမ့်မည်။

ထိုလွတ်မြောက်လာသော တစ္ဆေများသည် အမှန်တကယ် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

မကြာမီ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အလောင်းကောင် တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ မှောက်လျက် အနေအထားဖြင့် ရေပေါ်တွင် မျောပါနေပြီး လှုပ်ရှားခြင်း မရှိပေ။

"ပထမဆုံး လွတ်လာတဲ့ ကောင်လား..."

ယန်ကျန့်သည် ရေပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ကာ ထိုအလောင်းကောင်ဆီသို့ သွားလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် လှံနီကို ကိုင်ဆောင်ထားလေသည်။

"ဒီကောင်က ရေထဲ မမြုပ်ဘူး ဆိုတော့ အစွမ်းထက်တယ်... သူ့ကို နှစ်ပိုင်း ပိုင်းလိုက်မှ ရေကန်က ဖမ်းချုပ်လို့ ရမှာ..."

ယန်ကျန့်သည် တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ ထင်းခုတ်ဓား ဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

တစ္ဆေသည် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိပေ။ ယန်ကျန့် တစ်ဦးတည်း ရှိနေသဖြင့် တိုက်ခိုက်မည့် အချက်ပေးချက် မရှိသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဓားချက်သည် အလောင်းကောင်ကို နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားစေသည်။

နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားသော အလောင်းကောင်သည် ရေပေါ်တွင် မမျောတော့ဘဲ ရေထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားလေသည်။

"ကံကောင်းတာပဲ... ဒီကောင်က ငြိမ်နေလို့... လူတိုင်းကို လိုက်သတ်တဲ့ ကောင်မျိုး ဆိုရင် ဒုက္ခပဲ..."

ယန်ကျန့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အစသာ ရှိသေးသည်။

တစ္ဆေများ ပိုမို ပြုတ်ကျလာသည်နှင့်အမျှ ရေကန်ထဲမှ လွတ်မြောက်လာသော တစ္ဆေများလည်း ပိုများလာလေသည်။

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားလေသည်။ မလှမ်းမကမ်းတွင် လူတစ်ယောက် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုလူသည် အရပ် ၂ မီတာကျော် မြင့်မားပြီး တောက်ပသော ဇာတ်သဘင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားလေသည်။ မျက်နှာတွင် အမည်းရောင် ဆေးများ သုတ်လိမ်းထားသဖြင့် ရုပ်သွင်ပြင်ကို မမြင်ရပေ။

ထိုတစ္ဆေသည် ရေပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေပြီး ရေကန်၏ စွမ်းအားကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားလေသည်။

"ဒီကောင်က စောစောက ကောင်ထက် အများကြီး ပိုကြမ်းတယ်..."

ယန်ကျန့် စိုးရိမ်လာလေသည်။

ယခင်က ဤကဲ့သို့ တစ္ဆေမျိုးနှင့် ကြုံဖူးလေသည်။ သို့သော် ထိုစဉ်က ဇာတ်ခုံအလွတ်သာ ရှိပြီး ကပြသူ မရှိပေ။ ယခုမူ ဘုရင်အဖွဲ့အစည်းက ကပြသူကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီနေရာက ရေကန်... မင်းရဲ့ ဇာတ်ခုံ မဟုတ်ဘူး... ဒီမှာပဲ အသေခံလိုက်တော့..."

ယန်ကျန့်သည် အနားမကပ်ရဲသဖြင့် အဝေးမှနေ၍ လှံကို ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။ အလောင်းကောင်သံချောင်း ဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် ကြည်ရွယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အနားမကပ်လျှင် တိုက်ခိုက်ခံရမည့် အန္တရာယ် နည်းပါးသည်။ လှံကို ပစ်လိုက်ရုံဖြင့် တစ္ဆေက တုံ့ပြန်မည် မဟုတ်ပေ။

လှံသည် တစ္ဆေဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပျံသန်းသွားလေသည်။

သို့သော် လှံက တစ္ဆေအနားသို့ ရောက်သောအခါ...

"အာ..."

ရှည်လျားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ဇာတ်သဘင် သီချင်းဆိုသံနှင့် တူလေသည်။ ထိုအသံနှင့်အတူ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး တွန့်လိမ်သွားလေသည်။

ယန်ကျန့်၏ မြင်ကွင်းများ ဝေဝါးသွားလေသည်။

ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားသောအခါ ယန်ကျန့် အံ့သြသွားလေသည်။

တစ္ဆေရေကန် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ ပင်လယ်မြို့လည်း မရှိတော့ပေ။

သူ့ရှေ့တွင် ဟောင်းနွမ်းနေသော အနီရောင် ဇာတ်ခုံတစ်ခု ရှိနေလေသည်။ ဇာတ်သဘင် ဝတ်စုံနှင့် တစ္ဆေသည် ဇာတ်ခုံအလယ်တွင် ရပ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ယိမ်းထိုးနေလေသည်။

သစ်ကိုင်းခြောက် တစ်ချောင်း လေတိုက်၍ ယိမ်းထိုးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ယန်ကျန့်သည် ပရိသတ် တစ်ဦးကဲ့သို့ အောက်တွင် ရပ်ကြည့်နေရလေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။ ခေါင်းသာ လှုပ်၍ ရတော့သည်။

"ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ... ငါ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ... တစ္ဆေနယ်မြေလား... တခြား ကမ္ဘာလား..."

ယန်ကျန့် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေလေသည်။

"မဟုတ်ဘူး... ငါ မူလနေရာမှာပဲ ရှိနေသေးတယ်..."

ယန်ကျန့် ခြေထောက်အောက်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ရေပြင်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ မြင်နေရသမျှ အရာအားလုံးသည် ပုံရိပ်ယောင်များသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ္ဆေလောကတွင် ပုံရိပ်ယောင်ကလည်း လူသတ်နိုင်လေသည်။

ယန်ကျန့် ဒုက္ခရောက်နေချိန်တွင် အခြား ခေါင်းဆောင်များလည်း အားမအားကြပေ။

လျိုစန်းသည်လည်း တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရလေသည်။

ထိုတစ္ဆေသည် ကိုယ်ထည် မရှိသဖြင့် ရေထဲသို့ မကျဘဲ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေလေသည်။ လျိုစန်းသည် အစပိုင်းတွင် သတိမထားမိခဲ့ပေ။ သူ၏ စက္ကူလူ တစ်ရုပ် ခေါင်းပြတ်သွားမှသာ သတိထားမိလိုက်သည်။

"စက္ကူလူက ဘာမှ မလုပ်ဘဲ ရပ်နေတာကို အသတ်ခံလိုက်ရတယ်... ဘယ်လို သတ်သွားတာလဲ မသိဘူး..."

လျိုစန်း သတိထားနေစဉ်မှာပင် နောက်ထပ် စက္ကူလူ ၂ ရုပ် ခေါင်းပြတ်သွားပြန်သည်။

လည်ပင်းကို လက်ဖြင့် ညှစ်ပြီး ခေါင်းကို လှည့်ဖြုတ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

"အစက တစ်ယောက်... အခု နှစ်ယောက်... တိုက်ခိုက်မှုက ပိုမြန်လာတာလား..."

လျိုစန်းသည် တစ္ဆေကို အမြန်ဆုံး ရှာဖွေပြီး ရှင်းလင်းပစ်ရမည် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက တစ္ဆေသည် မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပေလိမ့်မည်။

လျိုစန်းသာမက ဝမ်ချာလင်း၊ လီလဲ့ဖိန်၊ ဟဲယင်အာ နှင့် လီယန်တို့ အားလုံးသည်လည်း တစ္ဆေများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။