အခန်း (၅၀၇-၅၀၈)
Vol. 39 Ch. 507-508
အပိုင်း ၅၀၇ - လုယောင်
လျူမူက အဆိုပါစကားများကို ပြောလိုက်သောအခါ ကောင်းကင်ပျံသန်း မြို့တော်မှ အင်မော်တယ်များသည် တောင့်တင်းသွားကြပြီး မျက်နှာထားများမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။
"ငါ နားကြားမှားတာ ဖြစ်ရမယ်။ ငါ နားကြားမှားတာပဲ နေမှာပါ"
"ဒါ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."
မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြသော လူထောင်ပေါင်းများစွာသည် ဤအမှန်တရားကို လက်မခံလိုကြသဖြင့် ခေါင်းတတွင်တွင်ခါနေကြသည်။
"အမှားတစ်ခုခု ပါနေတာ ဖြစ်ရမယ်"
"ရှန်ရီက မွန်းတည့်နေမင်းကြီးလို တောက်ပပြီး အစွမ်းအထက်ဆုံး အချိန်ကို ရောက်နေတာ၊ မဟာတာအို ကောင်းကင်ဘုံ တစ်ခုလုံးမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းလေ။ သူမက ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားရတာလဲ"
လူအများသည် လျူမူ၏ ဘေးတွင် ဝိုင်းအုံလာကြကာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ ထင်ဟပ်နေပြီး ပြောလိုက်သည့် စကားများသည် ကောလာဟလ အမှားတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း ပြန်လည် ကြေညာပေးမည်ကို အသည်းအသန် မျှော်လင့်နေကြသည်။ ကောင်းကင်ပျံသန်း မြို့တော်မှ လူများသည် သူမကို အမြင့်မားဆုံး လေးစားကြကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်သာ၏။
လျူမူသည် သူတို့၏ နီရဲနေသော မျက်ဝန်းများကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဝမ်းနည်းစွာ ခေါင်းခါလျက် ဆက်လက် ကြေညာသည်။
"အမိန့်တော်အရ၊ ယနေ့မှစ၍ တစ်လတိုင်တိုင် ကောင်းကင်ဘုံအားလုံးတွင် ပွဲလမ်းသဘင်နှင့် ဖျော်ဖြေရေး အားလုံးကို ပိတ်ပင်လိုက်ပြီ။ နေ့စဉ် အရုဏ်တက်ချိန်မှာ အားလုံး လမ်းများပေါ် တန်းစီပြီး ဖရိုဖရဲ အခြေအနေများကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့၍ ဆင်းရဲဒုက္ခများကို လျော့ပါးစေခဲ့သော မင်းသမီး ရှန်ရီ၏ သမိုင်းဝင် ပေးဆပ်မှုများကို အောက်မေ့ သတိရကြရမည်"
သူမသည် အမိန့်တော်တစ်ခုကို လုပ်ကြံဖန်တီးရဲမည် မဟုတ်သောကြောင့် ထိုစကားများ ပြောလိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် အရာအားလုံးသည် ကျောက်စာတွင် ထွင်းထုလိုက်သကဲ့သို့ အတည်ဖြစ်သွားပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအများသည် နှလုံးကွဲကြေမတတ် ခံစားလိုက်ကြရကာ အချို့ဆိုလျှင် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျပြီး ကျယ်လောင်စွာ ငိုကြွေးကြသည်။
"ကောင်းကင်ဘုံက လူတော်တွေကို မနာလိုဖြစ်တာပဲ"
အခြားသူများမှာမူ လက်သီးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားကြပြီး ဒေါသကို မနည်း ထိန်းချုပ်ထားရဟန်ဖြင့် မေးမြန်းကြသည်။
"သူမက ကောင်းကင်ရုံးတော်ရဲ့ အမြင့်ဆုံး နေရာကို ရောက်နေပြီလေ။ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ကျဆုံးသွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သေဆုံးရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို ထုတ်ပြန်ထားသလား"
"လျူမူ၊ တကယ့် အမှန်တရားက ဘာလဲ"
လူတစ်ယောက်က ဦးဆောင်မေးလိုက်သည်နှင့် မကြာမီ လူအုပ်ကြီးသည် လျူမူကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အကြည့်များသည် ပြင်းထန်လာသည်။
"အားလုံးပဲ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး နည်းနည်းလောက် စိတ်လျော့ကြပါ။ သေဆုံးရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို ထုတ်မပြောထားပေမဲ့ သူမကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူအတွက် ဆုကြေး ထုတ်ပြန်ထားတာတော့ ရှိပါတယ်"
"လူသတ်မှုအတွက် ဆုကြေး၊ ဒါဆိုရင် ဒါက လူသတ်မှုပေါ့"
"ဘယ်သူလုပ်တာလဲ"
လူအများ၏ မျက်လုံးများသည် တရားသူကြီးလျူထံမှ အဖြေတစ်ခု ရလိုသော ဆန္ဒဖြင့် ဒေါသမီး တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေကြသည်။
လျူမူ၏ အသံက ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုများကို ငြိမ်သက်စေရန် အလို့ငှာ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး ဆုကြေးအကြောင်း အသေးစိတ်ကို သိရှိရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်နေကြသည်။
"ကောင်းကင်ရုံးတော်၏ အမိန့်တော်အရ မင်းသမီး သေဆုံးမှုနှင့် ပတ်သက်၍ ခိုင်လုံသော သတင်းအချက်အလက် ပေးနိုင်သူ မည်သူ့ကိုမဆို ရွှေအင်မော်တယ် အဆင့်သို့ တိုးမြှင့်ပေးမည် ဖြစ်ပြီး အဆင့် ၅ ကောင်းကင်အရာရှိအဖြစ် ခန့်အပ်ကာ ရတနာများ လှည်းတစ်စီးတိုက် ချီးမြှင့်၍ ကောင်းချီးပေးသနားမည် ဖြစ်သည်"
သူမ၏ ကြေညာချက်ကြောင့် လူအုပ်ကြီးသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုအသစ်ဖြင့် ဆူညံသွားကြသည်။
"သဲလွန်စ ပေးရုံလောက်နဲ့ ဒီလောက် အများကြီး ရနိုင်တာလား"
"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က သူ့ရဲ့ သတ္တမမြောက် မင်းသမီးလေး သေဆုံးသွားတဲ့အတွက် အကြီးအကျယ် ပူဆွေးနေတယ် ဆိုတာ ထင်ရှားတာပဲ"
"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်မှာ သားတော် ခြောက်ပါးနဲ့ သမီးတော် တစ်ပါးပဲ ရှိတာ၊ နတ်ဘုရားအရုဏ်ဦးက သူ့ရဲ့ အချစ်ဆုံးလေ။ ချစ်ရတဲ့ သမီးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတော့..."
သက်ပြင်းချသံများနှင့် ခေါင်းခါသံများသည် လူအုပ်ကြီးကြားတွင် လှိုင်းထသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး လျူမူ၏ နောက်ထပ် ကြေညာချက်များကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
"ကောင်းကင်နန်းတော်က နောက်ထပ် အမိန့်ထုတ်ထားတာကတော့ တရားခံအစစ်ကို သတ်နိုင်တဲ့သူကို 'အဆင့် ၂ ကြယ်နယ်စား အဖြစ် တိုးမြှင့်ပေးပြီး ကြယ်တာရာ နယ်မြေတစ်ခု ပေးသနားကာ မျိုးဆက် ၁၀၀ တိုင်တိုင် သူကောင်းပြုမှာ ဖြစ်တယ်"
ဤကြေညာချက်သည် မြို့တော်ကြီးကို အကြီးအကျယ် ဆွေးနွေးငြင်းခုံမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေပြန်သည်။
ရှန်ရီ၏ ကြေကွဲဖွယ် ကိစ္စကို သိပ်ဂရုမစိုက်သော အင်မော်တယ်များသည်ပင် ယခုအခါ ဆုလာဘ်များကို အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားလာကြသည်။
ဤအမှုကြီးကြောင့် လှုပ်ခတ်နေသည့် ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်ပျံသန်း မြို့တော်၏ ဝဲဂယက်များကို ယွင်ရှောင်နှင့် လျန်ရှီးတို့သည် မလှမ်းမကမ်းမှ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်ကြည့်နေကြသည်။
"ကြည့်ရတာ ကပ်ဘေးကျော်လွှားခြင်း မအောင်မြင်တာ ဖြစ်ပုံရတယ်၊ ပြီးတော့ အသတ်ခံလိုက်ရတာပဲ"
ကြယ်ပြာ က မှတ်ချက်ပေးသည်။
"အချိန်တိုင်းမှာ တက်လှမ်းခြင်း ရေကန်က သက်ရှိတွေကို ဝါးမျိုနေတာလေ။ သူမရဲ့ တာဝန်က မပြီးဆုံးသေးဘူး၊ ဒါ ကျိန်းသေ လူသတ်မှုပဲ"
ယွမ်ရှောင်သည် တတိယမြောက်ကပ်ဘေးလူဝင်စား နှင့် မတွေ့ဖူးသော်လည်း ပထမ နှစ်ယောက်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော နက်ရှိုင်းသည့် အမှတ်တရများက လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်စေသည်။ သတ္တမမင်းသမီးကို သူ မတွေ့ဖူးသော်လည်း သူမ၏ သေဆုံးမှုသည် စိတ်ထဲတွင် မခံချင်စိတ်နှင့် ဝမ်းနည်းမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
"ကြယ်ပြာ၊ နေရာတစ်ခုတည်းမှာ ကပ်ဘေး ကိုယ်ပွား နှစ်ယောက် မရှိရဘူးလို့ စည်းမျဉ်း သတ်မှတ်ထားတာ မရှိဘူး မဟုတ်လား"
မင်းသမီး သေဆုံးသွားချိန်တွင် လန်ရီ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်၍ ၎င်းသည် သူမနှင့် သက်ဆိုင်နေမည်ကို ယွမ်ရှောင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်မိသည်။
"မဖြစ်နိုင်လောက်ပါဘူး၊ အဲဒါသာ အမှန်ဆိုရင် မင်းဘေးက တစ်ယောက်က သေရမယ့်လူ ဖြစ်နေမှာပေါ့။ အဲဒီမိန်းမကြီးက အလုပ်ကို တကယ်လုပ်တာမို့ အကြောင်းရင်း မရှိဘဲနဲ့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကို အားနည်းအောင် လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး"
ကြယ်ပြာက ရှင်းပြသည်။
"ဒါဆို တော်သေးတာပေါ့"
သူက ပြောလိုက်ပြီး လျန်ရှီး၏ လက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ ရုတ်တရက် ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီး အဆက်အသွယ် အားလုံး ပြတ်တောက်သွားမည်ကို အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့မိသည်။
ယနေ့ ကြေညာချက်သည် ကပ်ဘေးလူဝင်စား တစ်ဦး အမှန်တကယ် သေဆုံးနိုင်ကြောင်း သူ့ကို သတိပေးလိုက်ခြင်းပင်။
"သတ္တမမင်းသမီး ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်၊ ပြီးတော့ သူမကို ထိပါးရဲတဲ့ သူတွေက ကောင်းကင်ရုံးတော် အတွင်းမှာ ကြီးမားတဲ့ ဩဇာအာဏာ ရှိတဲ့သူတွေ ဖြစ်ရမယ်။ သေမျိုးလောကတွေနဲ့ တက်လှမ်းခြင်း ရေကန်မှာ ဖြစ်နေတဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေရဲ့ လက်သည်တရားခံက သူတို့များ ဖြစ်နေမလား။ ဂူပိုးကောင် မွေးမြူခြင်းရဲ့ နောက်ကွယ်က နတ်ဆိုးကရော။ မသေမျိုးသုံးပါး လို လူတွေကရော သူတို့ရဲ့ လက်ပါးစေတွေများလား"
လန်ရီ စကားစလိုက်ပြီး သူမမျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေသည်။
"မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ ဒါတွေက သဲလွန်စတွေပဲ။ ကောင်းကင်မက်မွန်အင်မော်တယ် ၊တက်လှမ်းခြင်း ရေကန်"
ယွမ်ရှောင်က ထောက်ပြလိုက်သည်။
"သူမရဲ့ သေဆုံးမှုကို စုံစမ်းသင့်လား"
"မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ"
သူ၏လက်များကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ရင်း သူမက အရေးတကြီး ပြောလိုက်သည်။
"ငါတို့ ကျင့်ကြံတာက ကိုယ့်အကျိုးအတွက် မဟုတ်ဘူး။ စံပြလောကတစ်ခုကို တည်ဆောက်ဖို့လေ။ ပြီးပြည့်စုံချင်မှ ပြည့်စုံမယ်၊ ဒါပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ ဒီလောက် ရက်စက်ပြီး ယုတ်မာတာမျိုး မဖြစ်သင့်ဘူး။ အင်မော်တယ်သုံးပါးလိုမျိုး ယုတ်မာတဲ့ လူတွေကို တိုက်ခိုက်တာက ဘဝရဲ့ ရည်မှန်းချက်ပဲ။ သေမျိုးလောကရဲ့ သာမန်ပြည်သူတွေ၊ စိတ်ကူးတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ တက်လှမ်းလာသူတွေ အားလုံးဟာ တကယ့် သက်ရှိတွေဖြစ်တယ်။ တကယ်လို့ ငါတို့သာ မကြိုးစားရင်၊ ဒီလောကမှာ ဘယ်သူက သူတို့အတွက် ရပ်တည်ပေးတော့မှာလဲ"
"မင်းက လောကအတွက် တရားမျှတမှုနဲ့ သနားကြင်နာမှုတွေကို သယ်ဆောင်ထားတာပဲ။ အဲဒါကြောင့် တစ်ခါတလေ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့ သူတွေနဲ့ အခွင့်အရေးသမားတွေကို မေ့လျော့နေသလို ဖြစ်တတ်တယ်"
"ဒါဆို ရှင်ကရော ဘယ်လိုထင်လဲ"
သူမက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။
"ငါထင်တာကတော့ အဲဒီစိတ်ဓာတ်က ချစ်ဖို့ကောင်းတယ်။ ငါက ချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့ ကောင်မလေးတွေကို သဘောကျတယ်"
သူမ ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။ သူမ၏ စံပြစိတ်ကူးများ ကြီးမားလွန်းနေ၍ ယွမ်ရှောင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပျောက်ဆုံးသွားမည်ကိုလည်း ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ရန်သူများ နေရာအနှံ့ ရှိနေမှုနှင့် အင်အားကြီးမားမှုကြောင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို မလှုပ်ခတ်နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
ယွမ်ရှောင်က ကောင်းကင်ပျံသန်း မြို့တော်ကြီး၏ ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ပုံမှန်ဆိုရင် ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်မှုနဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရား မြင့်မားမှုကို ကြွားဝါပြတတ်တဲ့ သူတွေကို ငါ သိပ်သဘောမကျဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါထက် ပိုပြီး ငါ ရွံတာကတော့ ကိုယ်ကျင့်တရား သဘောတရား၊ ရိုသေလေးစားမှု မရှိဘဲ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ကျူးလွန်ပြီးမှ သူတို့ရဲ့ အမှန်တရားဆိုတာကြီး လာလာဟောနေတဲ့ ကောင်တွေကိုပဲ"
"ဒါပေမဲ့ ငါတို့က မဟာတာအိုရဲ့ အမှတ်အသား ရထားရုံပဲ ရှိသေးတယ်။ တရားဝင် အထောက်အထားတောင် မရှိသေးဘူးလေ။ ဒီအခြေအနေအတွက် အဖြေတစ်ခု ဘယ်လို ရှာမလဲ"
လန်ရီက တွေးတွေးဆဆဖြင့် စည်ကားသော လမ်းမများကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
ယွင်ရှောင်၏ မျက်လုံးများသည် လျူမူ အပေါ်တွင် စိုက်ကြည့်နေပြီး ဆံပင်ရှည်များကို စည်းနှောင်ထားကာ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပုံ ပေါက်သော်လည်း သူရဲကောင်းဆန်သော တက်ကြွမှုများ ပေါက်ကွဲထွက်နေသည့် ပုံစံမျိုး ရှိ၍ ပြတ်သားပြီး လေးနက်တည်ကြည်သော အစ်မကြီး တစ်ယောက်နှင့် တူလှသည်။
ရုတ်တရက် ယွမ်ရှောင်က သူမကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ပြောလိုက်သည်။
"နာမည်က လျူမူ၊ သူက လုအန်းရဲ့ တိုက်ရိုက် အထက်လူကြီး ဖြစ်သလို သူ့ညီ လုယောင်ရဲ့ ဆရာလည်း ဖြစ်တယ်"
" ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ"
"ငါ့မှာ အရာအားလုံးကို သိနိုင်တဲ့ နတ်မျက်စိ ရှိတယ်လေ"
"ပေါက်ကရတွေ။ ညီမကို စနေပြန်ပြီ။ လုယောင်ရဲ့ နေ့စဉ်မှတ်တမ်းကို ဖတ်ထားတာ ဖြစ်ရမယ်"
မူလက ယွမ်ရှောင်သည် လုယောင် ရေးဆွဲထားသော ကောင်းကင်ရုံးတော်၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပုံများကို သဘောကျ၍ လုအန်းထံမှ ထိုပစ္စည်းကို ငှားရမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာကြီး၏ ပန်းချီကားများသည် သူ့ကို အံ့ဩမှင်သက်စေခဲ့ကာ ထိုပန်းချီကားများထဲမှ မြင်ကွင်းများသို့ ဤမျှ အမြန်ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။
နေ့စဉ်မှတ်တမ်း၏ နောက်ပိုင်းကိုမူ သူ ဖတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့သော်လည်း လုအန်း မရှိတော့သဖြင့် ရန်သူများအကြောင်း သတင်းအချက်အလက် တစ်စုံတစ်ရာ တွေ့နိုးနိုးဖြင့် နေ့စဉ်မှတ်တမ်းထဲတွင် သဲလွန်စ ရှာဖွေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ဤသို့ဖြင့် အချိန်တိုအတွင်း သူသည် စိတ်ကူးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မဟာတာအိုနယ်မြေမှ သွေးဆူလွယ်သော လူငယ် အင်မော်တယ် တစ်ဦး၏ နေ့စဉ်မှတ်တမ်းကို ဖတ်ရှုခဲ့ရသည်။
လုယောင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး အိပ်မက်များ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာကာနီးတွင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သောကြောင့် ယနေ့တွင် ထိုညီအစ်ကို နှစ်ယောက်စလုံး ကမ္ဘာလောကကြီးထဲမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ယွမ်ရှောင်က လူအုပ်ကြီးကြားတွင် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားသော လျူမူကို ကြည့်လိုက်ရင်း မျက်လုံးတွင် အလင်းရောင်များ တောက်ပလာသည်။
"သွားစို့"
သူက လန်ရီ၏ လက်ကို ဆွဲပြီး လျူမူ နောက်သို့ လိုက်သွားလိုက်သောအခါ သူမသည် လူနည်းသော လမ်းကြားတစ်ခုထဲသို့ ချိုးဝင်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မေးသည်။
"မင်းက ဘယ်သူမို့လို့ စီရင်သူ တစ်ယောက်ရဲ့ နောက်ကို လိုက်ရဲတာလဲ ကောင်လေး"
"ဆရာ"
"မင်း ငါ့ကို ဘယ်လို ခေါ်လိုက်တယ်"
လျူမူ ခဏတာ ကြက်သေသေသွားပြီးနောက် မွှေးပျံ့သော လေပြေတစ်ခု အသွင်ပြောင်းကာ ယွမ်ရှောင်၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများဖြင့် အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။
"ဆရာ၊ ခါးသက်သက် ပန်းပွင့်လက်ဖက်ရည် (က ဆာလဖာတောင် (Mount Sulfur) က ထွက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ကျွန်တော် စီရင်သူဖြစ်လာတဲ့အခါ အဲဒီမှာ တာဝန်ကျရင် ဆရာ့အတွက် လှည်းတစ်စီးတိုက် သယ်လာပေးမယ်လေ"
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လျူမူ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများ အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ ယွမ်ရှောင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အသံတုန်တုန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"လုယောင်လား"
"ဆယ်နှစ်တောင် ကြာခဲ့ပြီ ဆရာ၊ ဆရာ့ရဲ့ သူရဲကောင်းဆန်တဲ့ ကျက်သရေတွေက ရှိနေတုန်းပါပဲ။ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်တာနဲ့ ဆရာ ကောင်းကင်အိမ်ထောင်ဖက် မယူရသေးဘူး ဆိုတာ သိသာနေတာပဲ"
"မင်း..."
လျူမူက လက်လှမ်းပြီး သူ၏ပခုံးများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ အချိန်အတန်ကြာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ကလေးလေး၊ မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ချောလာရတာလဲ။ ခွဲစိတ်ပြုပြင်ထားတာများလား"
"ဆရာ၊ ကျွန်တော်က အရွယ်ရောက်လာရုံပါ"
"အရွယ်ရောက်လာတယ် ဆိုတာ ပေါက်ကရပဲ၊ မင်းက လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကထက်တောင် ပိုငယ်နေသလိုပဲ"
စကား ပြောရင်း သူမ၏ အသံ အက်ကွဲလာကာ မျက်ရည်များ
"ကောင်းတယ်၊ မင်း ပြန်ရောက်လာတာ ကောင်းတယ်။ မင်းအစ်ကို နောက်ဆုံးတော့ စိတ်အေးရပြီ။ မင်းအမေလည်း နေ့တိုင်း ငိုနေစရာ မလိုတော့ဘူး"
ဤအခြေအနေကို ကြည့်ရသည်မှာ သူမအနေဖြင့် ယွမ်ရှောင်ကို လုယောင်အဖြစ် ယုံကြည်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သေချာသလောက် ရှိနေသည်။
လုယောင်သည် စေ့စပ်သေချာသူ တစ်ဦး ဖြစ်ကာ နေ့စဉ် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ချရေးလေ့ ရှိသဖြင့် လျူမူမူက ခါးသက်သက် ပန်းပွင့်လက်ဖက်ရည် ကြိုက်နှစ်သက်ကြောင်းနှင့် အခြား အကြောင်းအရာများကို ယွမ်ရှောင် သိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရုပ်ရည်သွင်ပြင် အနေနှင့် သူနှင့် လုယောင်သည် ဆင်တူရုံသာ ရှိသော်လည်း ဆယ်နှစ်ဆိုသော အချိန်က အရာများစွာကို ပြောင်းလဲစေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။
"လုယောင်၊ ဒီနှစ်တွေအတွင်း မင်း ဘယ်ရောက်နေခဲ့တာလဲ"
လျူမူက လေးနက်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။
အပိုင်း ၅၀၈ - စာမေးပွဲ ဖြေချင်ပါတယ်
ယွမ်ရှောင်က ခေါင်းငုံ့ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် စာမေးပွဲ ကျတုန်းက လူတိုင်းကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖို့ အရမ်းရှက်ပြီး ထွက်ပြေးခဲ့မိတာပါ"
သူ စကားပြော၍ပင် မဆုံးသေး၊ ရုတ်တရက် ရိုက်ချက်တစ်ခု ယွမ်ရှောင်၏ မျက်နှာပေါ် ကျရောက်လာသဖြင့် ကြက်သေသေသွားရသည်။
လျူမူက သူ့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ပြီး ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။
"မင်း ဘယ်လိုတောင် အသိဉာဏ်မဲ့ရတာလဲ။ ကျရင်လည်း ကျတာပေါ့။ ဘဝဆိုတာ အနိုင်ရမှုတွေချည်းပဲ ရှိတာမှ မဟုတ်တာ။ မင်းအစ်ကိုက မင်းကို လိုက်ရှာရင်း ဒီနှစ်တွေမှာ ဘယ်လောက်တောင် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရလဲ သိရဲ့လား။ ပြီးတော့ မင်းအမေ၊ မင်းကို စီရင်သူ ဖြစ်စေချင်တာ သူ့ရဲ့ အိပ်မက်လေ။ မင်း ပျောက်သွားကတည်းက သူကိုယ်သူ ဘယ်လောက်တောင် အပြစ်တင်နေလဲ သိရဲ့လား"
ယွမ်ရှောင် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားရသည်။ မိသားစု တစ်ခုချင်းစီ၏ အကြောင်းကို ထဲထဲဝင်ဝင် သိမှသာ အင်မော်တယ်များဖြစ်စေ၊ သာမန်သေမျိုးများ ဖြစ်စေ သူတို့အားလုံးသည် ခံစားချက်များ၊ ဆန္ဒများဖြင့် မောင်းနှင်နေသော သက်ရှိများ ဖြစ်ကြောင်း နားလည်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ယွမ်ရှောင်သည် ဒေသခံ အထောက်အထား တစ်ခု ရရှိရန် လုယောင်ကို အသုံးပြုရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ အရာအားလုံးကို လက်ခံရုံသာ ရှိတော့သည်။
"ကျွန်တော် မှားခဲ့ပါတယ်၊ ဒါကြောင့် အမှားကို ပြင်ဆင်ဖို့ ပြန်လာခဲ့တာပါ"
ယွမ်ရှောင် အံကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ကိုယ့်အမှားကိုယ် ဝန်ခံတာ ကောင်းတယ်"
သူ တောင်းပန်သည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လျူမူမူ လျင်မြန်စွာ ခွင့်လွှတ်လိုက်ပြီး တပည့်ဖြစ်သူကို အလွန် ဂရုစိုက်ပုံရသည်။
"ဒါနဲ့ အခု မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က ဘယ်လောက်လဲ"
လျူမူက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မေးလိုက်သည်။
"ယန်နယ်ပယ်နား နီးကပ်နေပါပြီ"
"မင်း ဘယ်လိုလုပ် အဆင့်ကျသွားရတာလဲ"
"ကျရှုံးပြီးတဲ့နောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှုံးပေးလိုက်မိလို့ပါ"
"တော်စမ်း"
လျူမူက အင်္ကျီကော်လာစကို ဆွဲကိုင်ပြီး ဟောက်လိုက်သည်။
"မင်း ဒီဆယ်နှစ်မှာ ဘယ်လို ဖြတ်သန်းခဲ့လဲ ဆိုတာ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခု ငါ့သင်ကြားမှုအောက် ပြန်ရောက်နေပြီးတော့ ငါ့ကို ဆရာသခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုထားသေးတယ်။ ဒါကြောင့် နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး ကျရှုံးသူ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး။ ဒီနေ့ မင်းအစ်ကို၊ မင်းအမေတို့နဲ့ ပြန်ဆုံလိုက်ဦး။ မနက်ဖြန်ကျရင် ငါ့ကို ရှာဖို့ ကောင်းကင်အုပ်စိုး အင်မော်တယ်စံအိမ်ကို လာခဲ့၊ မင်း လေ့ကျင့်ဖို့ ငါ လမ်းညွှန်ပေးမယ်"
"ကောင်းကင်အုပ်စိုး အင်မော်တယ်စံအိမ်"
ကောင်းကင်အုပ်စိုး အင်မော်တယ်စံအိမ်သည် ကောင်းကင်ပျံသန်း မြို့တော်အတွင်း၌ အမှန်တကယ် ရှိနေသည်။
လျူမူမူ၏ စကားများသည် ယွမ်ရှောင်၏ လိုအပ်ချက်များနှင့် ကွက်တိပင် ဖြစ်နေကာ ယခုမှ ရောက်ရှိလာသောကြောင့် ကောင်းကင်ရုံးတော်၏ နွယ်ပင် တစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး တွယ်တက်သွားရန် လိုအပ်နေသည်။
တာဝန်ယူစိတ်ရှိသော လျူမူသည် ယုံကြည်အားထားရသော နွယ်ပင်ကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်ကာ စီရင်သူများအကြားတွင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ပျံသန်း မြို့တော်တွင် အဆင့် ၈ ကောင်းကင်အရာရှိလည်း ဖြစ်၍ အင်အားကြီးမားသော မိသားစု နောက်ခံလည်း ရှိသည်။
"ဆရာ၊ စိတ်ချပါ။ ကျွန်တော် ပြန်လာဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ကတည်းက အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပါပြီ"
"သိပ်ပြီး ကြွားမနေနဲ့။ ငါ့လေ့ကျင့်ခန်းက ဘယ်လောက် ကြမ်းတမ်းလဲ မင်း သိပါတယ်။ အားနည်းတဲ့ ကောင်လေးလို ငိုယိုတောင်းပန်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှက်မခွဲမိစေနဲ့"
လုယောင်သည် စိတ်အားထက်သန်သော်လည်း နူးညံ့သိမ်မွေ့သူ ဖြစ်ပြီး မကြာခဏ အနိုင်ကျင့်ခံရလေ့ ရှိပုံပေါ်သည်။ အကောင်ပေါက်လေးဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်ပျံသန်း မြို့တော်တွင် သူ့ကို ခေါ်သော နာမည်ပြောင် ဖြစ်သောကြောင့် ရင်တွင်း ခံစားချက်များကို ပန်းချီဆွဲခြင်းနှင့် နေ့စဉ်မှတ်တမ်း ရေးခြင်းတို့ဖြင့်သာ ထုတ်ဖော်လေ့ ရှိသည်။ ယွမ်ရှောင်ကဲ့သို့ ရက်စက်ပြတ်သားသော ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာသူ တစ်ဦးက ယခု ဤနာမည်ပြောင်ကို ယူရလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားပေ။
"ဆရာ၊ ဒီတစ်ခါတော့ တာဝန်ကျေပွန်အောင် လုပ်ပါ့မယ်လို့ ကတိပေးပါတယ်"
ယွမ်ရှောင်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်လေး၊ စီရင်သူ ဖြစ်ဖို့က မင်းရဲ့ အိပ်မက် ဖြစ်နေတုန်းပဲလား"
"ဒါပေါ့။ အဆင့် ၉ ကောင်းကင်အရာရှိဆိုတာက ကောင်းကင်ရုံးတော်မှာ အနိမ့်ဆုံး ဖြစ်ပေမယ့် သူတို့ဟာ ကြီးမြတ်တဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ် အလွှာတွေ၊ အပြစ်နဲ့ ကပ်ဘေးတွေကို တိုက်ခိုက်တဲ့ ရှေ့တန်းက သူရဲကောင်းတွေ၊ ကောင်းကင် ဥပဒေနဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူတွေ ဖြစ်တယ်လေ"
ယွမ်ရှောင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေသည်။
" မင်း အရင်တုန်းကလိုမျိုး ပြောနေတာပဲ"
လျူမူက မျက်ရည်လည်း ဝဲလာသော်လည်း ယွမ်ရှောင်သည် လုယောင်၏ နေ့စဉ်မှတ်တမ်းထဲမှ စာသားများကို ရွတ်ပြနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
"ဒီနှစ် စာမေးပွဲက မနက်ဖြန်ပဲ။ စီရင်သူ စလုပ်ဖို့ဆိုရင် အစစ်အမှန် အင်မော်တယ်အင်အား ရှိဖို့ လိုအပ်တယ်။ မင်းက ယန်အင်မော်တယ် ဆိုတော့ ကဲ၊ ငါက မင်းအတွက် ရည်မှန်းချက် တစ်ခု သတ်မှတ်ပေးမယ်။ သုံးနှစ်အတွင်း မင်း စာမေးပွဲ အောင်ကို အောင်ရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ်ရင် မင်း တကယ် အသက်ကြီးသွားလိမ့်မယ်။ ပြီးရင် ကောင်းကင်အရာရှိ ဖြစ်ဖို့ နောက်ထပ် အခွင့်အရေး ဘယ်တော့မှ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"
နိမ့်ကျသော မျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်လာသူ တစ်ဦးအတွက် စီရင်သူ ဖြစ်လာခြင်းသည် ပထမဆုံး ခြေလှမ်း ဖြစ်ကာ အဆက်အသွယ် သို့မဟုတ် အင်အားကြီးမားသော နောက်ခံ မရှိလျှင် ဤရာထူးမရှိလျှင် အနာဂတ်သည် မှေးမှိန်နေပေလိမ့်မည်။
"ဆရာ အခု ပြောလိုက်တာ ဒီနှစ် စာမေးပွဲက မနက်ဖြန်ဆို"
"ဟုတ်တယ်။ ဒါကြောင့် ငါ မင်းကို မင်းအစ်ကိုရဲ့ စံအိမ်ကို ခဏနေရင် ပို့ပေးမယ်။ ငါ ပြန်သွားဖို့ လိုတယ်။ ဒီနှစ် ငါက ပထမဆုံးအကြိမ် စစ်ဆေးသူ လုပ်ရမှာမို့လို့ ပြင်ဆင်စရာတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ နောက်ပိုင်း လူတွေက ငါ့ကို အပြင်ထွက်ဖို့ ဖိတ်လိုက်၊ လက်ဆောင်တွေ ပေးလိုက်နဲ့ ငါ့ရဲ့ သိက္ခာကို လာစမ်းသပ်နေကြတယ်။ ငါ ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းလိုက်တယ်"
"သူတို့ လုပ်ပုံကိုက မှားနေတာ၊ သူတို့ ဆရာ့ဆီကို တာအို လက်တွဲဖော် ပို့ပေးခဲ့သင့်တာ။ ဒါဆိုရင်တော့ ဆရာ လက်ခံလိုက်မှာ မလား"
"နောက်တစ်ခါ အဲဒီစကား ဘယ်တော့မှ မပြောနဲ့။"
လျူမူက သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ"
ယွမ်ရှောင် ကြောင်အသွားသည်။
"ငါ… ငါနဲ့ မင်းအစ်ကိုက စေ့စပ်ထားပြီးသား"
လျူမူက ရှက်သွေးဖြာလျက် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
ယွမ်ရှောင် အံ့ဩသွားကာ လုအန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အရေခွံသာ ကျန်သည်အထိ အစားခံလိုက်ရပြီး စွန်တစ်ကောင်လို ကောင်းကင်ပေါ် လွင့်နေသည့် ပုံရိပ်ကို ပြန်သတိရလိုက်၏။
"ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောနဲ့နော်။ ငါ့မိသားစုက သဘောမတူဘူး၊ အဲဒါကြောင့် ဒီကိစ္စမှာ မင်းအစ်ကို ဖိအားတွေ ခံနေရတယ်။ ငါ့မိဘတွေရဲ့ သဘောတူညီချက် ရနိုင်အောင် စုဆောင်းဖို့အတွက် ဒီနှစ်တွေမှာ သူ နယ်ခြား တာဝန်တွေ ယူနေတာ"
သူမ၏ နောက်ခံက ကြီးမားပြီး လုအန်း၏ အထက်အရာရှိ ဖြစ်ကာ မည်သည့် လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင်မဆို အခြားသူများ လက်ခံရန် ခက်ခဲသော စုံတွဲမျိုး ဖြစ်သည်။ သို့သော် စစ်မှန်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ဆိုသည်မှာ အရောင်းအဝယ် ကိစ္စ သက်သက်၊ အခြေအနေချင်း နှိုင်းယှဉ်ရုံ သက်သက် မဟုတ်ကြောင်း ယွမ်ရှောင် သိသည်။
"ဆရာ၊ ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"
ယွမ်ရှောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"တခြားသူ မရှိရင် ငါ့ကို မရီး လို့ ခေါ်ရင်လည်း မမှားပါဘူး။"
လျူမူ၏ မျက်လုံးရှိ နူးညံ့သော အလင်းရောင်သည် သူတို့၏ အနာဂတ်ကို အိပ်မက်မက်နေသော်လည်း ထိုအမျိုးသားသည် အပြစ်သားများကြောင့်သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း မသိနိုင်ခဲ့ပေ။
ယွမ်ရှောင်က လန်ရီ နှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကာ သူမ၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာပြန်၍ တရားခံအပေါ် ထားရှိသော ဒေါသများ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အကြံအစည်ကြီး တစ်ခု၏ ထောင့်စွန်းလေး တစ်ခုသာ ပေါ်ထွက်လာသေးသော်လည်း လုအန်း ကဲ့သို့သော စီရင်သူ တစ်ဦးသည် သတိမထားမိလောက်သော မီးခိုးငွေ့ တစ်မျှင်မျှသာ ဖြစ်ပြီး လွယ်လွယ်ကူကူ ငြိမ်းသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏။
" ဒါက ဘယ်သူလဲ"
လျူမူက ပါးနပ်သော အပြုံးဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"အဲဒါ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော်"
"ဒီမိန်းကလေးက ဘာလို့ မျက်နှာဖုံး တပ်ထားတာလဲ"
ယွမ်ရှောင် ရှင်းပြရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လျူမူက ပိုမြန်နေကာ လေတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး လန်ရီ၏ ကျားဖြူ မျက်နှာဖုံးကို ဆွဲခွာလိုက်၍ ပေါ်လာသော မျက်နှာလေးကို ကြည့်လိုက်ရင်း သိသိသာသာ အံ့ဩမှင်သက်သွားသည်။
"ဆရာသခင်၊ သူမက အဲဒီလူနဲ့ တူနေလို့ ကံဆိုးမှုတွေ အများကြီး ကြုံခဲ့ရတယ်၊ ဒါကြောင့် မျက်နှာဖုံး တပ်ထားရတာပါ"
ယွမ်ရှောင် ရှင်းပြသည်။
လျူမူက လန်ရီကို ခဏတာ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ကျားဖြူ မျက်နှာဖုံးကို သူမထံ ပြန်ပေးလိုက်ပြီး သတိပေးလိုက်သည်။
"ဒီလို တပ်ထားတာက စိတ်မချရဘူး။ မျက်နှာဖုံးကို မျက်နှာနဲ့ တစ်သားတည်း ဖြစ်အောင် ဂဟေဆော်ဖို့ နည်းလမ်း ရှာကြည့်၊ ဒါမှမဟုတ် သူ့မျက်နှာကို ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်"
"ဆရာ နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးမလား"
"ငါ နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ အထူးသဖြင့် ဒီနေ့ ရှန်ရီ ကျဆုံးပြီးတဲ့နောက် ဒီလောကထဲမှာ သူမရဲ့ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်မျိုး ရှိနေတာက မင်း ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး အခြေအနေ ဆိုးတယ်."
"ဘာဖြစ်လို့လဲ"
"လုယောင်"
လျူမူက လေးနက်စွာ သတိပေးလိုက်သည်။
"မင်း အခုမှ အိမ်ပြန်ရောက်ခါစ ရှိသေးတယ်။ သူမ နဲ့ ပတ်သက်ပြီး စူးစမ်းချင်စိတ် လုံးဝ မထားနဲ့၊ ထုတ်တောင် မပြောနဲ့။ ပြီးတော့ ဒီမိန်းကလေး..."
သူမက လန်ရီကို အလွန်အမင်း လေးနက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
"တကယ်လို့ မင်း သူ့ကို တကယ် ဂရုစိုက်ပြီး အေးချမ်းတဲ့ ဘဝတစ်ခု လိုချင်တယ် ဆိုရင် အဲဒီမျက်နှာကို ဒီအတိုင်း ထားလို့ မဖြစ်ဘူး"
"ဟုတ်ကဲ့"
လန်ရီက လိမ္မာစွာဖြင့် ကျားဖြူ မျက်နှာဖုံးကို တပ်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ၊ ငါ ဒီရက်ပိုင်း လိုက်ရှာကြည့်ပေးမယ်။ အဆင့်မီတဲ့ မျက်နှာဖုံး ရမလားလို့"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် "
"အချစ်ဆိုတာ လှပတဲ့ အရာတစ်ခုပါ။ မင်း အိမ်ပြန်ရောက်လာပြီး သတို့သမီးလေး တစ်ယောက် ပါလာတာကို မင်းအမေ သိရင် ဘယ်လောက် ပျော်လိုက်မလဲ စဉ်းစားကြည့်။ ကဲ လာ လာ၊ မင်းတို့ရဲ့ လုအင်မော်တယ်စံအိမ်ကို အမြန် ပြန်ကြတော့"
လျူမူမူ သက်ပြင်းချပြီး သူတို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
လုအင်မော်တယ်စံအိမ်သည် လုအန်း၏ နေအိမ် ဖြစ်ကာ ကြီးမားသော်လည်း သူနှင့် ညီအစ်ကိုများသည် မျိုးနွယ်အခွဲ အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး မွေးဖွားမှု နိမ့်ကျသူများ ဖြစ်သည်။
လုယောင်၏ နေ့စဉ်မှတ်တမ်းအရ သူတို့၏ မိခင်သည် ကိုယ်လုပ်တော် တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း သိရပြီး ညီအစ်ကိုများသည် ကြမ်းတမ်းသော ငယ်ဘဝကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရကာ လုအန်း စီရင်သူဖြစ်လာမှသာ အခြေအနေ အနည်းငယ် ကောင်းမွန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
"မင်းအစ်ကိုက ဒီရက်ပိုင်း အပြင်ထွက်နေတာ၊ အိမ်မှာ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"
လမ်းလျှောက်နေရင်း လျူမူက ထိုအမျိုးသားအကြောင်း ပြောလာပြီး နှုတ်ခမ်းများတွင် အပြုံးလေး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"အဲဒီလူက တုံးအပေမဲ့ ချစ်ဖို့ကောင်းတယ်။ သူ ပြန်လာတိုင်း ငါ့အတွက် လက်ဆောင်လေးတွေ ယူလာပေးတတ်တယ်၊ တော်တော် ချစ်တတ်တာ"
ခေတ္တရပ်ပြီးနောက် ယွမ်ရှောင် ပြန်မပြောသည်ကို တွေ့သောအခါ သူမ ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဘာလို့ ငြိမ်နေတာလဲ"
"တစ်ခုခုကို သတိရသွားလို့ပါ။"
"ဘာလဲ"
"မကြာသေးခင်က ကောင်းကင်ရုံးတော်ကို အရာဝတ္ထု အကြီးကြီး တစ်ခု ဝင်တိုက်မိတယ် မဟုတ်လား။ လူတွေ ပြောနေတာ ကြားမိလို့
"ငါလည်း ကြားတယ်။ ဧကရာဇ်မယ်တော်ရဲ့ ခွန်းလွန်တောင်ကို ဝင်တိုက်မိတဲ့ အနက်ရောင် ကောင်းကင်တိုင်လုံးကြီး တစ်ခုတဲ့။ အဲဒီနေရာကို ကောင်းကင်ရုံးတော်က အခု ပိတ်ထားလိုက်ပြီ။ အထက်တန်း အရာရှိတွေပဲ စစ်ဆေးခွင့် ရှိတော့တယ်။"
ယွမ်ရှောင်က ထိုနေရာကို မှတ်သားထားလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ပျံသန်း မြို့တော်တွင် ရာထူးတက်အောင် လုပ်နေခြင်းမှာ ထိုနေရာများကို သွားရောက်ခွင့် ရှိရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီရေး အတွက်သာ ဖြစ်သည်။
"စကားမစပ် သတ္တမမင်းသမီး ကျဆုံးသွားတဲ့ နေရာကလည်း ဒီတောင်ပေါ်မှာပဲလို့ ပြောကြတယ်။"
ထိုနေရာသည် သူ သိလိုသော အမှန်တရားများစွာကို သေချာပေါက် သိမ်းဆည်းထားပေလိမ့်မည်။ နောက်တစ်ခုကိုလည်း သူ သတိရသွားကာ သိချင်သမျှ အရာအားလုံးကို တစ်ခါတည်း စမ်းမေးကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။
"ဆရာ၊ ကောင်းကင်ပေါ်က ကြယ်တွေ ကြွေမွသွားရင် ဘာဖြစ်သွားမလဲ"
"အထဲက လူတွေ အကုန် သေကုန်မှာပေါ့"
"အဲဒါ အရမ်း ဆိုးရွားလွန်းတယ်။ ကောင်းကင်ရုံးတော်မှာ သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ နည်းလမ်း မရှိဘူးလား"
လျူမူမူ သူ့ကို လှည့်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းကင်ပျံသန်း မြို့တော်သခင်မှာ အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်တဲ့ နယ်နိမိတ်ထိန်း တည်ငြိမ်ရေး နတ်အပ်ဆိုတာ ရှိတယ်။ အဲဒါက သေမျိုးလောက တစ်ခုကို တည်ငြိမ်စေနိုင်တယ်၊ ကြွေမွမသွားအောင် တားဆီးပေးနိုင်တယ်၊ သက်ရှိတွေကို ကောင်းချီးပေးနိုင်တယ်။ ဒါက ကောင်းကင်ရုံးတော်ရဲ့ တာဝန်ပဲလေ"
"အထင်ကြီးစရာပဲ"
နေရာမှား ရောက်လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်၍ ယွမ်ရှောင် လေးစားစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"လုအင်မော်တယ်စံအိမ်ကို ရောက်ပြီ"
လျူမူက အရှေ့ရှိ ကောင်းကင်မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော စံအိမ်ကြီး တစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ယွမ်ရှောင်ကို ပြောလာသည်။
"ဆယ်နှစ်လောက် ဝေးနေတော့ လမ်းတောင် မမှတ်မိတော့ဘူး မဟုတ်လား"
"ဆရာ ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ကျွန်တော် နည်းနည်း မျက်စိလည်နေသလို ခံစားရတယ်" ယွမ်ရှောင် ဝန်ခံလိုက်သည်။
"ဒါပေါ့။ ဟိုဘက်က ဟာကမှ လုအင်မော်တယ်စံအိမ်လေ"
လျူမူက အဝေးရှိ အခြား စံအိမ်ကြီး တစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
ယွမ်ရှောင်က ခဏတာ တန့်သွားပြီးနောက် ခေါင်းခါလျက် ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
လျူမူက ထပ်မပြောတော့ဘဲ လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။
"သွား၊ အိမ်ပြန်တော့။ မင်းအမေ စောင့်နေတာ အရမ်း ကြာနေပြီ"
"ဆရာ၊ မနက်ဖြန်ကျရင် ဆရာ့ဆီကို နောက်ထပ် သင်ကြားမှုတွေ ခံယူဖို့ လာလို့ ရမလား"
"ရတယ်"
လျူမူက ပြောလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ယွမ်ရှောင်နှင့် လန်ရီတို့သည် လုအင်မော်တယ်စံအိမ်ဘက်သို့ ထွက်သွားပြီးနောက် လျူမူသည် လမ်းထောင့်တစ်ခုတွင် ခွေခွေလေး လဲကျသွားပြီး ဆံထိုးတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ မျက်ရည်များ မိုးရွာသကဲ့သို့ စီးကျလာလေသည်။