အခန်း (၁၅၅၁-၁၅၅၅)

အခန်း ၁၅၅၁ - လူမဆန်သောနတ်ဆိုး

ထိုသူက အမှန်တကယ် အဝါရောင်နဂါးမင်းဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်၏ မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ထိုအသံကို သူ ချက်ချင်းမှတ်မိလိုက်သည်။ ၎င်းသည် လွန်ခဲ့သော ကာလက အနက်ရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသူ၏ စိတ်ထဲတွင် သူမြင်ခဲ့ရသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ တံဆိပ်ခတ်ထားမှုကြောင့် ထိုသူ၏ မျက်နှာကို မမြင်ရသော်လည်း သူဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများမှာ အလားတူပင်ဖြစ်သည်။

“မူလအမရအရှင် ဘေးကင်းပါစေ”

ဝမ်ချောင်က စိတ်ထဲတွင် ဆုတောင်းလိုက်သည်။

သူ၏စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်မှုတစ်ခု ထင်ရှားလာသည်။ ဤရန်သူသည် အလွန်အင်အားကြီးမားပြီး သန်မာလှသည်။ မူလအမရအရှင်သည် ၎င်းကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည်လားဟု သူ မသိခဲ့ပေ။

ထိုအတွေးများ ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားချိန်တွင် မူလအမရအရှင်၏ အသံကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။

“အဝါရောင်နဂါးမင်း၊ ငါ ပျက်သုဉ်းခြင်း တံဆိပ်ကို မပေးဘူး။ လက်လျှော့လိုက်တော့…”

မူလအမရအရှင်၏ မိုးကြိုးသံပမာ အသံသည် အေးစက်ကာ တည်ငြိမ်လှသည်။

ဖြတ်...

ခဏအကြာတွင် လက်ရှိခေတ်ကာလ၏ သိုင်းပညာရှင်တိုင်းနီးပါးကို ထိတ်လန့်စေနိုင်သော စွမ်းအင်နှစ်ခုသည် ကြယ်တံခွန်များပမာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ ကြီးမားသော ထိခိုက်မှုက မြေကြီးကို တုန်ခါစေသည်။

“ဘုန်း...”

အပေါ်မှ ကျောက်စရစ်ခဲများ ထပ်မံကျလာသည်။

“သတိထား...”

အားလုံးက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

အပေါ်မှ ပြိုကျလာသော ကျောက်ခဲများသည် တစ်ကြိမ်သာဖြစ်သော်လည်း အဝါရောင်နဂါးမင်းနှင့် မူလအမရအရှင်၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်စွမ်းအားများ ပါဝင်ပေရာ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားဖြင့် တွန်းပို့လာသော ကျောက်ခဲများသည် ရှိရှိသမျှ သိုင်းပညာရှင်များအတွက် အလွန်အန္တရာယ်များသည်။

“ခွပ်...”

ကျောက်ခဲများသည် ဥက္ကာခဲများပမာ အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြိုကျလာသည်။

“ခွပ်... ခွပ်... ခွပ်...”

၎င်းတို့သည် ကျောက်နံရံများမှ ထိုးထွက်နေသော ကြေးဝါပြားများကို ထိမှန်သွားကြသည်။

“အား...”

ကြေးဝါပြားတစ်ခု၏အစွန်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် ကျောက်ခဲတစ်ခုနှင့် ထိမှန်သွားပြီး တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရှိခင်မှာပင် သူဆုပ်ကိုင်ထားသော ကြေးဝါပြားနှင့်အတူ အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

“ခွမ်း... ခွမ်း... ခွမ်း...”

ထိခိုက်မှုများ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေပြီး သိုင်းပညာရှင်များစွာသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ရှောင်တိမ်းလှုပ်ရှားနေကြသည်။

အဝါရောင်နဂါးမင်းနှင့် မူလအမရအရှင်သည် အလွန်အင်အားကြီးမားလွန်းသည်။ ကြေးဝါပြားများပင်လျှင် ကျောက်ခဲများ၏ ထိခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်မရှိဘဲ ၎င်းတို့၏ အခြေတွင် ပြတ်ထွက်သွားသည်။

“ချောင်အာ၊ သတိထား...”

မိစ္ဆာဧကရာဇ်လူအိုကြီးမာန်က အပေါ်မှ စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်က အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းဆုံး ၁၀ တန်ခန့် အလေးချိန်ရှိမည့် ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခု အောက်သို့ ပြိုကျလာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုကျောက်တုံးကြီး မကျလာခင်မှာပင် သူ၏မျက်နှာကို ဖြတ်တောက်လာသော ပြင်းထန်သော လေတိုက်ခတ်မှုကို ခံစားရသည်။

“ဘုန်း...”

ထိုကျောက်တုံးကြီးသည် ဝမ်ချောင်ရပ်နေသော ကြေးဝါပြားနှင့် အနီးအနားရှိ ကြေးဝါပြားအားလုံးကို ပိတ်ရိုက်ပြီး သတ္တုပုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရန် အလားအလာရှိသည်။

“သူတို့နှစ်ဦးက အင်အားကြီးလွန်းတယ်...”

ဝမ်ချောင်သည် ထိုကျောက်တုံးကြီးကို အနိုင်နိုင်ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်အတားအဆီးကို ထိခိုက်လာသော ပေါက်ကွဲမှုလှိုင်းသည် အလွန်အန္တရာယ်များသည်ဟု ခံစားရသည်။

မဟာယင်ယန်ကောင်းကင်ဖန်တီးခြင်းသိုင်း...

ကျောက်ခဲများ ပိုမိုပြိုကျလာသည်နှင့်အမျှ ဝမ်ချောင်သည် သူ၏အမြင့်မားဆုံးသော သိုင်းပညာတစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

လေထုသည် ဟစ်အော်မြည်တမ်းလာပြီး ဝမ်ချောင်၏ဘေးပတ်လည် ပေတစ်ထောင်ခန့်အတွင်းရှိ အရာအားလုံးနီးပါးသည် ပြောင်းလဲလှုပ်ရှားလာသည်။

ပြိုကျလာသော ကျောက်ခဲတစ်ခုစီတိုင်းတွင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဟုန်ရှိပြီး ၎င်းတို့ကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်းသည် ပညာမရှိသော လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် မဟာယင်ယန်ကောင်းကင်ဖန်တီးခြင်းသိုင်းကို အသုံးပြု၍ ၎င်းတို့၏ လမ်းကြောင်းများကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။

မိုးကြိုးသံပမာ ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် ပြိုကျလာသော ကျောက်ခဲများကို လူမရှိသော နေရာများသို့ ပို့ဆောင်ရာတွင် အောင်မြင်ခဲ့သည်။

“ဝေါင်း....”

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူသားနှင့်သားရဲ ပေါင်းစပ်ထားသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု အပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝမ်ချောင် မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် တောင်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော မည်းမှောင်သော ပုံရိပ်တစ်ခု အပေါ်မှ ပြိုကျလာပြီး မြေပေါ်သို့ မကျရောက်ခင်မှာပင် စွမ်းအင်ဖြင့် တဖျပ်ဖျပ်တောက်နေသော ဧရာမလက်သီးကြီးတစ်ခုကို ဝမ်ချောင်နှင့် အနီးအနားရှိ သိုင်းပညာရှင်များဆီသို့ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ထိုလက်သီးရှေ့တွင် ဝမ်ချောင်သည် ပုရွတ်ဆိတ်တစ်ကောင်နှင့်မခြားဘဲ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းထက်ပင် မမြင့်ခဲ့ပေ။

“လူငယ်ခေါင်းဆောင် သတိထား...”

မူလအမရရွာသူကြီးသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် မျက်နှာဖြူဖျော့သွားသည်။

အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်သည် ယခင်ကနှင့် လုံးဝကွဲပြားနေသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အနက်ရှိုင်းဆုံးသော ငရဲမှ ဆွဲထုတ်လာသော ထိတ်လန့်ဖွယ်စွမ်းအင်တစ်ခု စီးဆင်းနေသည်။ ပထမမျိုးဆက် ဆက်ခံသူပင်လျှင် ပြန်လည်နိုးထလာသည်ဆိုလျှင် သူ့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဘုန်း..”

အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်၏ ဧရာမလက်သီးသည် အနီးအနားရှိ သိုင်းပညာရှင်နှစ်ဦးကို ချက်ချင်း ထုထောင်းပြီး ပြန့်ကျဲပစ်လိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် အနည်းငယ် တုံ့ပြန်မှုမြန်ဆန်ခဲ့ပြီး ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ပြန်လည်ထုတ်လွှတ်ရင်း တစ်ဖက်သို့ ခုန်ပေါက်ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

“အသက်သုတ်သင်ခြင်း...”

ဝမ်ချောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဓါးချီသည် ဧရာမစွမ်းအင်တိုင်တစ်ခုအဖြစ် ဟစ်အော်ထွက်ပေါ်လာပြီး အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း ခုတ်ချလိုက်သည်။

“ဓါးသိုင်းခုတ်ဖြတ်ခြင်း...”

ဝမ်ချောင်၏ ဓါးချီသည် ဧရာမစွမ်းအင်တိုင်တစ်ခုအဖြစ် ဟစ်အော်ထွက်ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်းဆိုသကဲ့သို့ အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်း ဝင်ရောက်သွားသည်။

သို့သော် ဝမ်ချောင်၏ အံ့ဩမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်မှာ ဆိတ်အမရပင်လျှင် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရမည်ကို မဝံရဲသော ဤတိုက်ခိုက်မှုကို အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်က ပုံမှန်ကဲ့သို့ ခံယူလိုက်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် ငရဲမှ ဆွဲယူလာသော ဆွဲငင်အားကို လုံးဝမထိခိုက်ဘဲ ပျံသန်းလာပြီး ဝမ်ချောင်ကို ထပ်မံတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်ခဲများသည် အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်ထံသို့ ပျံသန်းလာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစည်းလိုက်သည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူထိုးနှက်ခဲ့သော ကြီးမားသော ဒဏ်ရာသည်လည်း လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားသည်။

ဝမ်ချောင်၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသော ဓါးချီသည် လုံးဝအကျိုးမဖြစ်ခဲ့ပေ...။

သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ချက်ချင်းနားလည်လိုက်သည်။

‘သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျောက်တုံးတွေနဲ့ ဖုံးအုပ်ထားတယ်။ သူ့ရဲ့အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိမချင်း ငါဘယ်လိုဒဏ်ရာမှ မပေးနိုင်ဘူး’ ဝမ်ချောင်သည် တိတ်တဆိတ် တွေးတောလိုက်သည်။

သူတို့အားလုံး ရပ်တည်နေသော မြေပြင်သည် ပြိုကျသွားပြီး အားလုံး အောက်သို့ ပြုတ်ကျစေခဲ့သည်။ ငရဲမှ ဆွဲငင်အားသည် အမြဲတမ်းရှိနေပြီး သူတို့တစ်ဦးစီသည် အချိန်မရွေး အန္တရာယ်ထဲသို့ ပြုတ်ကျနိုင်သည်။

သို့သော် အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်သည် ကွဲပြားသည်။ ဤကျောက်ဆောင်ပတ်ဝန်းကျင်သည် သူ၏မြေကမ္ဘာဒြပ်သိုင်းပညာနှင့် အတိအကျလိုက်ဖက်သည်။ သူသည် ရေထဲရှိ ငါးတစ်ကောင်ပမာ ဤနေရာတွင် သွားလာနိုင်ပြီး ငရဲမှ ဆွဲငင်အားပင်လျှင် သူ့အပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှု အနည်းငယ်သာရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဤအတွေးများ ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားချိန်တွင် ဝမ်ချောင်သည် ငှက်တစ်ကောင်ပမာ နောက်သို့ တဟုန်ထိုး ဆုတ်ခွာသွားပြီး အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို သိမ်မွေ့စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်ထံသို့ ကြီးမားသော စိတ်စွမ်းအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်၏ အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှာဖွေရန် စိတ်စွမ်းအားထက် ပိုမိုမြန်ဆန်သော နည်းလမ်းမရှိပေ။

ဝမ်ချောင်သည် အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်၏ အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်သည် ကျောက်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ထင်ရှားစွာ ကွဲပြားလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားသော်လည်း လက်တွေ့တွင် သူ့ကို လုံးဝအံ့ဩစေခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်သည် အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်၏ ခန္ဓာကိုယ် အပေါ်မှအောက်ထိ အားလုံးသည် တူညီသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိသည်။ ၎င်းသည် ကျောက်ခန္ဓာကိုယ်မဟုတ်ဘဲ အသွေးအသားဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူ၏စိတ်စွမ်းအားဖြင့် အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်၏ အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖော်ထုတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ။

“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

ဝမ်ချောင်၏ မျက်ဝန်းများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာသည် တင်းမာလာသည်။

သူသည် ယခင်က အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်ပုံစံဖြင့် ဝါးထောင်းခေါင်းဆောင်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤကဲ့သို့ ဘယ်သောအခါမှ မဖြစ်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ချက်ချင်းဆိုသကဲ့သို့ ဝမ်ချောင်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိပြီး အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဟွန်း... ဒါတစ်ခုတည်းနဲ့ ငါ့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ မလုံလောက်ဘူး...”

ခဏအကြာတွင် ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ ထိတွေ့နိုင်သော စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ သားရဲဆန်ဆန်ပုံစံရှိသော အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ဧရာမစိတ်စွမ်းအားနှစ်ခုသည် လေထုထဲတွင် လက်သီးနှစ်ခုကဲ့သို့ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်ထိမှန်သွားသည်။ ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ကြီးမားသော ထိခိုက်မှုကြောင့် တုန်ခါသွားသော်လည်း အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်လည်း သိသိသာသာ ထိခိုက်မှုကို ခံစားရသည်။

“အား...”

ဝမ်ချောင်၏ စိတ်စွမ်းအား ထိမှန်လိုက်သည်နှင့် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဝမ်ချောင်သည် အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်၏ မည်းမှောင်သော စွမ်းအင်ထဲတွင် ပုံရိပ်သုံးခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို ခဏတာ မြင်လိုက်ရပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများသည် နာကျင်မှုကြောင့် ရှုံ့တွနေသည်။

ထို့ပြင် ပိုမိုအံ့ဩစရာမှာ ဝမ်ချောင်သည် ထိုပုံရိပ်သုံးခုကို အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများသည် ခပ်ဝါးဝါးရှုပ်ထွေးပြီး နာကျင်မှုဖြင့် တွန့်လမ်နေသော်လည်း ၎င်းတို့၏ မျက်နှာအသွင်အပြင်အချို့ကို သူ မှတ်မိနိုင်ခဲ့သည်။

“ချောင်အာ သတိထား... သူက ဆိတ်အမရ၊ သမင်အမရ၊ ကျားအမရတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို စုစည်းပြီး အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ထည့်သွင်းပြီး ဖန်တီးခဲ့တာ...” မိစ္ဆာဧကရာဇ်လူအိုကြီးမာန်က စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဘာပြောတယ်...”

ဝမ်ချောင် အံ့ဩတကြီး ရပ်တန့်သွားသည်။

မူလအမရနန်းတော်အတွင်းတွင် ရှိနေစဉ် အပြင်ဘက်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို သူ မသိခဲ့သောကြောင့် အဝါရောင်နဂါးမင်းသည် အမရသုံးဦး၏ ဝိညာဉ်များကို ကျွန်ပြုပြီး အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ဖန်တီးခဲ့ပုံကို သူ လုံးဝမသိခဲ့ပေ။

“ဘုန်း...”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်သည် မှောင်မိုက်သွားပြီး နောက်ထပ် ဧရာမလက်သီးတစ်ခု သူ့ဆီသို့ တဟုန်ထိုးရောက်ရှိလာသည်။ ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်ကို အလျင်အမြန်စုဆောင်းပြီး သူ၏လက်သီးတစ်ခုကို ထိုးနှက်ရန်သာ အချိန်ရခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်သည် တောင်တစ်လုံးလုံးကို ထိုးနှက်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ချက်ချင်းဆိုသကဲ့သို့ သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် ကြယ်များပေါ်လာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးများသည် တဖျပ်ဖျပ်တက်လာပြီး အန်အော့လာမည့် ခံစားချက်ကို ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားရင်း သူ၏လည်ချောင်းထဲတွင် သံချေးအရသာကို ခံစားရသည်။

ဤအဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်၏ သိုင်းအဆင့်သည် ထိတ်လန့်ဖွယ်မဟုတ်သော်လည်း သူ၏စွမ်းအားမှာ…ဝမ်ချောင်သည် သူ၏လက်ရှိစွမ်းအားအဆင့်တွင်ပင် ၎င်းကို များစွာ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။

“ဝုန်း...”

ဝမ်ချောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထုထဲတွင် ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် တဟုန်ထိုးပျံထွက်သွားသည်။

“ဘုန်း...”

နောက်ဆုံးအကြည့်တစ်ချက်တွင် ဝမ်ချောင်သည် အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်သည် နံရံပေါ်တွင် ရပ်တည်နေပြီး သူ၏ခြေထောက်များသည် ကျောက်တုံးနှင့် ပေါင်းစည်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ခေါင်းပေါ်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရှေးဟောင်းသင်္ကေတများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော မည်းမှောင်သော ဦးထုပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ဆိတ်အမရ၊ သမင်အမရ၊ ကျားအမရတို့၏ ဝိညာဉ်များကို ပြန်လည်ဆွဲယူလာသော ကြီးမားသော ဆွဲငင်အားတစ်ခု ထိုဦးထုပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

******

အခန်း ၁၅၅၂ - မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး (၁)

“ဘုန်း...”

အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်ထံမှ ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျောက်စရစ်ခဲများနှင့် မြေမှုန့်များ မရေမတွက်နိုင်အောင် လေထဲသို့ ပျံထွက်လာကာ အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်နှင့် ပေါင်းစည်းလိုက်သည်။

အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မူလကတည်းက ဧရာမအရွယ်အစားရှိပြီး ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ အခြားစွမ်းအားတစ်ခုက ၎င်းကို ပို၍ကြီးထွားလာစေသည်။

ခုနစ်ဆယ်မီတာ၊ ရှစ်ဆယ်မီတာ နောက်ဆုံးတွင် တစ်ရာမီတာခန့်အထိ ရောက်ရှိချိန်တွင် သူ၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာနှင့် နတ်ဘုရားဆန်သော ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြီးထွားမှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်၏ ပခုံးများမှ လက်မောင်းနှစ်ဖက်ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်သည် လက်မောင်းလေးဖက်ရှိသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤပြောင်းလဲမှုသည် ပြင်ပပုံပန်းသဏ္ဍာန်တစ်ခုတည်းသာ မဟုတ်ပေ။ အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်၏ စွမ်းအားသည်လည်း ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းသွားသည်။

“ဘုန်း...”

မည်းမှောင်သော ကြယ်တာရာစွမ်းအင်လှိုင်းများသည် လက်မောင်းလေးဖက်ရှိ အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်ထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များဆီသို့ လွှမ်းမိုးလိုက်သည်။

“အား...”

“ကယ်ပါ...”

ကြေးဝါပြားများပေါ်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော သိုင်းပညာရှင်များသည် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ လျင်မြန်စွာ ကျောက်ဖြစ်သွားသည်နှင့်အမျှ အော်ဟစ်ကြသည်။ ဤစွမ်းအင်နှင့် ထိတွေ့မိသူတိုင်း မည်းမှောင်သော မြေဆီလွှာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ထို့နောက် ကျောက်တုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“အားလုံး အတူတူလုပ်ကြစို့...”

“ဘာကိုကြောက်နေတာလဲ... ဒီမှာ သေဖို့ထိုင်စောင့်နေတာထက် အားလုံးအတူလက်တွဲပြီး သူ့ကို သတ်ပစ်ကြတာပိုကောင်းတယ်...”

အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်ထက် အပေါ်ဘက် ကျောက်နံရံများတွင် ကပ်ငြိနေသော သိုင်းပညာရှင်အချို့သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ရင်း ၎င်းတို့၏ နေရာများမှ ခုန်ထွက်လာပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ဧရာမအဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်သည် ၎င်းတို့ကို တစ်ချက်တောင် လှမ်းမကြည့်ဘဲ မည်းမှောင်သော လှိုင်းတစ်ခုကို အပေါ်သို့ ဟစ်အော်ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူတို့၏ လက်နက်များမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြယ်တာရာစွမ်းအင်သည် မည်းမှောင်သွားပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များနှင့်အတူ ကျောက်တုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ငရဲထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

“လူငယ်ခေါင်းဆောင် သတိထား... ဒါက မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးသိုင်းပဲ...” မူလအမရရွာသူကြီးက ဝေးကွာသော ကျောက်နံရံတစ်ခုမှ ထိတ်လန့်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးသိုင်း...”

ဝမ်ချောင်၏ မျက်ဝန်းများ ပြူးကျယ်သွားသော်လည်း စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။ အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်သည် ဟိန်းဟောက်ရင်း သူ့ဆီသို့ ထပ်မံလက်သီးတစ်ချက် ထိုးနှက်လာသည်။ အဝါရောင်နဂါးမင်း၏ အကူအညီဖြင့် အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်၏ စွမ်းအားသည် အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းသွားပြီး ၎င်း၏ ကျောက်ဖြစ်စေနိုင်သော စွမ်းရည်များကိုလည်း အဆင့်မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။ ဤအန္တရာယ်များသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် ဤတိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို ရှောင်ရှားရန်သာ တွန်းအားပေးခံရသည်။

“ဘုန်း...”

ဝမ်ချောင်သည် သူ၏လက်များကို နောက်သို့ ဆွဲလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ကွေးညွှတ်ကာ မီတာငါးဆယ်မှ ခြောက်ဆယ်ခန့်အကွာရှိ ကျောက်နံရံတစ်ခုဆီသို့ တဟုန်ထိုး ခုန်ပေါက်သွားသည်။ ငရဲထဲသို့ ပြုတ်ကျမည့်အခိုက်တွင် သူသည် လက်မောင်းဖြင့် ကြေးဝါပြားတစ်ခုကို ချိတ်ဆွဲလိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

မူလအမရရွာသူကြီးက ဆင့်ခေါ်ထားသော ကြေးဝါပြားများသည် ဤနေရာရှိ လူတိုင်းအတွက် ရေနစ်သူများအတွက် သစ်တုံးတစ်ခုပမာ အဖိုးတန်သော အကူအညီဖြစ်လာသည်။

“နံပါတ်ခုနစ်... အဲ့ကောင်လေးကို သတ်လိုက်... ဒီနေရာက တခြားသူတွေအားလုံးကိုလည်း သတ်ပစ်လိုက်...”

အဝါရောင်နဂါးမင်း၏အသံသည် မိုးကြိုးသံပမာ ဟိန်းထွက်လာသည်။

ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲတွင် တုန်ခါသွားပြီး ခဏအကြာတွင် အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်သည် ဟိန်းဟောက်ရင်း ဝမ်ချောင်ကို လိုက်လံပြီး တိုက်ခိုက်လာသည်။ ၎င်း၏မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော သိုင်းပညာရှင်အားလုံးသည်လည်း ထိုတိုက်ခိုက်မှုများ၏ သားကောင်များ ဖြစ်သွားကြသည်။

“ဂျိမ်း... ဂျိမ်း... ဂျိမ်း...”

အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်သည် ဧရာမစက်ယန္တရားတစ်ခုပမာ နံရံများတစ်လျှောက် ရွေ့လျားလာပြီး ၎င်း၏လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ကာ ၎င်း၏ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားသည် တွေ့ရှိသမျှ ကြေးဝါပြားများကို ဖျက်ဆီးပစ်သည်။

“သတ်ပစ်...”

သိုင်းပညာရှင်အချို့သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ရင်း ရှေ့သို့ ခုန်ထွက်လာပြီး ဤမည်းမှောင်သော နတ်ဆိုးကို တိုက်ခိုက်ရန် ၎င်းတို့၏သွက်လက်သော ခန္ဓာကိုယ်များကို အသုံးပြု၍ အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်ကို အမျိုးမျိုးသော ဦးတည်ရာများမှ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပြင်းထန်သော လေတိုက်ခတ်မှုတစ်ခုနှင့်အတူ ပုဂ္ဂိုလ်အနည်းငယ်သည် ဝမ်ချောင်အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ နေရာတစ်ခုသို့ ဆင်းသက်လာသည်။

“မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် စုန့်ယွမ်ယွီ...” ဝမ်ချောင်သည် ၎င်းတို့အနက်မှ တစ်ဦးကို ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။

“ဒါက ဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင်ဘူး... ငါတို့အားလုံး ဒီဘီလူးနဲ့ ယှဉ်လို့မရဘူး။ သာမန်တိုက်ခိုက်မှုတွေက သူ့အပေါ်မှာ လုံးဝအလုပ်မဖြစ်ဘူး။ ဒါတင်မကဘူး သူ့ရဲ့ ကျောက်ခွံက အရမ်းထူလွန်းတယ်။ တိုက်ခိုက်မှုအများစုက အဲဒီကျောက်ခွံကို ဖြတ်ကျော်လို့တောင် မရဘူး...” စုန့်ယွမ်ယွီက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် နောက်ထပ် လေတိုက်ခတ်မှုတစ်ခုနှင့်အတူ နောက်ထပ်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသည် ဝမ်ချောင်၏တည်ရှိရာ နေရာသို့ အလျင်အမြန်ရောက်ရှိလာသည်။

“ဒါတင်မကဘူး ငါတို့လူအိုကြီးက ခုနက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဝိညာဉ်လုယူအပ်တစ်ချောင်း ထိုးထည့်လိုက်ပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်ကြီးက ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ပဲ။ မကောင်းဆိုးဝါးလမ်းစဉ်ရဲ့ ဝိညာဉ်လုယူအပ်တွေက ပြင်းထန်တဲ့အဆိပ်တွေနဲ့ ဖုံးအုပ်ထားတာ၊ ငါတို့လူအိုကြီးတောင် ခံနိုင်ရည်မရှိနိုင်တဲ့ အဆိပ်မျိုးပဲ… ဒီကောင်ကြီးက လူသားမဟုတ်တော့ဘူး...” ယင်နက်ဘိုးဘေးက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်က ကြည့်လိုက်ရာ အံ့ဩစွာဖြင့် သူသည် ယင်နက်ဘိုးဘေးဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ယင်နက်ဘိုးဘေးသည် ဝမ်ချောင်၏အံ့ဩသော အကြည့်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့ဟန်ဖြင့် အကြောင်းအရာကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

“မင်း မူလအမရနန်းတော်ထဲမှာ ရှိနေတုန်းက ငါတို့အားလုံး ဒီကောင်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ငါရယ်၊ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် စုန့်ယွမ်ယွီ၊ ရှန့်ကွမ်းထင်နဲ့ တခြားသူတချို့ပါ အားလုံးအတူလက်တွဲခဲ့ပေမဲ့ ဒီကောင်ကို သတ်လို့မရခဲ့ဘူး...” ယင်နက်ဘိုးဘေးက မျက်နှာတင်းတင်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဘာပြောတယ်...”

ဝမ်ချောင်သည် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ဤထိပ်တန်းသိုင်းပညာရှင်များ၏ ပေါင်းစည်းထားသော စွမ်းအားသည် ကြီးမားလှသော်လည်း ၎င်းတို့ပင်လျှင် အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်ကို သတ်ရန် မလုံလောက်ခဲ့ပေ။ ဤအချက်သည် အလွန်အံ့ဩဖွယ်ရာဖြစ်သည်။

“အခုက စကားပြောနေရမဲ့အချိန်မဟုတ်ဘူး။ ဒီမတ်စောက်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က ငါတို့အတွက် လုံးဝအားသာချက်မရှိဘူး။ ငါတို့ရဲ့ ပထမဆုံးလုပ်ရမှာက ဒီငရဲရဲ့ အောက်ခြေကို ရောက်အောင်သွားဖို့ပဲ...” စုန့်ယွမ်ယွီက တင်းကြပ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ခြင်းမဟာမိတ်၏ခေါင်းဆောင် ရှန့်ကွမ်းထင်သည် အခြားဦးတည်ရာတစ်ခုမှ ရောက်ရှိလာပြီး ကြေးဝါပြားတစ်ခုပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

“ငါ လမ်းကြောင်းကို စမ်းကြည့်ပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားအပြည့်နဲ့တောင် အဲဒီတံဆိပ်ကို ဖြတ်ကျော်လို့မရခဲ့ဘူး။ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြန်လှည့်လာတဲ့ တံဆိပ်ရဲ့ တွန်းထုတ်အားက ငါ့ကို ဒဏ်ရာရမလိုဖြစ်သွားစေတယ်... အခု လမ်းကြောင်းကို သုံးလို့မရတော့ဘူး...” ရှန့်ကွမ်းထင်က စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြောလိုက်သည်။

ရှန့်ကွမ်းထင်၏ စွမ်းအားသည် သိုင်းလောကတစ်ခုလုံးတွင် အသိအမှတ်ပြုခံရပြီး သူ၏ကမ္ဘာဖြတ်တောက်သိုင်းသည် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းအရ ယှဉ်လို့မရနိုင်သော အဆင့်တွင်ရှိသည်ကို ယင်နက်ဘိုးဘေးနှင့် သူ၏အဆင့်တူများပင်လျှင် ဝန်ခံရမည် ဖြစ်သည်။ ရှန့်ကွမ်းထင်ပင်လျှင် ထိုတံဆိပ်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပါက အခြားသူများသည် ကြိုးစားရန်ပင် မလိုအပ်တော့ပေ။

အငွေ့အသက်သည် ထူးဆန်းလာပြီး အားလုံး၏ အကြည့်များသည် ဝမ်ချောင်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ယင်နက်ဘိုးဘေးနှင့် စုန့်ယွမ်ယွီသည် ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာ ရန်သူဟောင်းများဖြစ်ခဲ့ပြီး ဘိုးဘေး ၅၀၀ မဟာမိတ်နှင့် ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ခြင်းမဟာမိတ်တို့အကြား ရန်စွယ်များစွာ ရှိခဲ့သည်။ ဤအန္တရာယ်များသော အခြေအနေတွင်ပင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ၎င်းတို့၏ မာနကို စွန့်လွှတ်ပြီး စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ခက်ခဲနေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ချောင်ကဲ့သို့ နန်းတွင်းမှ အမတ်တစ်ဦးသည် ပြီးပြည့်စုံသော ကြားခံပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဝမ်ချောင်သည် ယခင်က ဆိတ်အမရ၊ သမင်အမရ၊ နှင့် ကျားအမရတို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး မူလအမရနန်းတော်ထဲသို့ပင် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် သူသည် အုပ်စုထဲတွင် အင်အားအကြီးဆုံးနှင့် ခေါင်းဆောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်သည် အောက်ဘက်တွင် ယာယီစုဝေးနေသည်ကို သတိပြုမိပြီး လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ နံရံမှ မီတာခုနစ်ဆယ်မှ ရှစ်ဆယ်ခန့်ရှည်လျားသော ကျောက်တိုင်တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ လက်ကို တစ်ချက်လှုပ်လိုက်ရုံဖြင့် အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်သည် ထိုကျောက်တိုင်ကို ကြိမ်ဒဏ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ကြိမ်ဒဏ်ကို ဝှေ့ယမ်းရင်း၊ အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်သည် ၎င်း၏ကျောက်ဖြစ်စေနိုင်သော စွမ်းအင်ကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

“ဖောင်း...”

ကျောက်ကြိမ်ဒဏ်သည် စုဝေးရာနေရာပေါ်သို့ ပိတ်ရိုက်လိုက်သဖြင့်၊ ကျောက်စရစ်ခဲများနှင့် ကြေးဝါအပိုင်းအစများ အားလုံးသို့ ပျံထွက်သွားသည်။ ဝမ်ချောင်၊ စုန့်ယွမ်ယွီ၊ ရှန့်ကွမ်းထင်၊ နှင့် ယင်နက်ဘိုးဘေးတို့သည် ချက်ချင်း ငရဲထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဦးတည်သွားကြသည်။

“ဘုန်း...”

အပေါ်ဘက်မှ ကောင်းကင်ကို ဖြတ်တောက်သော ပေါက်ကွဲသံများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။

မူလအမရအရှင်နှင့် အဝါရောင်နဂါးမင်းဟူသော နတ်ဘုရားဆန်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးသည် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေကြပြီး ရွှေရောင်စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် ထိုနေရာကို နေ့အလင်းရောင်ပမာ လင်းထိန်စေကာ ကျောက်တုံးများနှင့် ၎င်းတို့မှ ထိုးထွက်နေသော ကြေးဝါပြားများကို ရွှေရောင်အလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

“ခွမ်း... ခွမ်း... ခွမ်း...” ကျောက်စရစ်အလွှာကြီးတစ်ခု ထပ်မံပြိုကျလာပြီး အောက်သို့ ပြုတ်ကျလာသည်။

အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်သည် အဆက်မပြတ် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူနှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းများသည် ပို၍အန္တရာယ်များပြီး ပြိုကျလာသော ကျောက်ခဲများတွင် သေစေနိုင်သော စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသည်။

“သွားကြစို့...”

ဝမ်ချောင်သည် မတွန့်မဆုတ်ဘဲ အုပ်စုကို ငရဲထဲသို့ ဦးဆောင်သွားသည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ချောင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်ရင်း အံ့ဩတကြီး မျက်ဝန်းများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

“မူလအမရရွာသူကြီး...”

သူသည် အနီးအနားရှိ ကြေးဝါပြားတစ်ခုပေါ်တွင် မူလအမရရွာသူကြီး၏ ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမသည် ယခင်တိုက်ပွဲၤရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းများတွင် ပါဝင်မိပုံရပြီး ၎င်း၏မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေကာ အသက်ရှူသံများသည် မမှန်မကန်ဖြစ်နေသည်။ သူမအပေါ်ဘက်တွင် ကျောက်ခဲများသည် ဥက္ကာခဲများပမာ မိုးရွာသကဲ့သို့ ပြိုကျလာနေသည်။ မူလအမရရွာသူကြီး၏မျက်နှာသည် တင်းမာနေပြီး ဤတိုက်ခိုက်မှုလှိုင်းကို သူမ မတားဆီးနိုင်မှန်း ထင်ရှားသည်။

“သတိထား...”

ဝမ်ချောင်သည် ချက်ချင်း အပေါ်သို့ ပြန်တက်သွားပြီး ပြိုကျလာသော ကျောက်ခဲများ၏အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း မူလအမရရွာသူကြီးထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“ခွပ်... ခွပ်... ခွပ်...”

သူသည် လျှပ်စီးတစ်ခုပမာ ရွေ့လျားလာပြီး ကျောက်ခဲများကို ရှောင်တိမ်းရင်း မူလအမရရွာသူကြီးထံသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

သူသည် ဘေးတိုက်ရွေ့လျားရင်း ဓါးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ပြိုကျလာသော ကျောက်ခဲများထဲသို့ ဖြူဖွေးတောက်လဲ့သော ဓါးချီအလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဖြတ်တောက်ခံရပြီး ပိုမိုသေးငယ်သော အပိုင်းအစများအဖြစ် ကျဲထွက်သွားသည်။

ဤကျောက်ခဲများအားလုံးသည် ကြီးမားသော စွမ်းအားများပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဝမ်ချောင်၏နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးသုတ်သင်ခြင်းဓါးချီပင်လျှင် ၎င်းတို့ကို ဖြတ်တောက်ရာတွင် ပြင်းထန်သော ခုခံမှုကို ခံစားရသည်။

******

အခန်း ၁၅၅၃ - မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး (၂)

“သတိထား...”

ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုသည် မူလအမရရွာသူကြီး၏ တည်ရှိရာနေရာဆီသို့ တဟုန်ထိုးရောက်လာပြီး ဝမ်ချောင်သည် ချက်ချင်း ရှေ့သို့ခုန်ထွက်သွားကာ သူ၏နောက်တွင် အရိပ်များစွာ ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူသည် မူလအမရရွာသူကြီးကို ဆွဲယူလိုက်ရင်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုကျောက်တုံးဆီသို့ စွမ်းအင်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ပြိုကျလာသော ကျောက်တုံးတွင် မူလအမရအရှင်နှင့် အဝါရောင်နဂါးမင်း၏ ဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသော်လည်း ဝမ်ချောင်၏ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်သည် အနည်းငယ် အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိခဲ့သည်။

ထိုဧရာမကျောက်တုံးသည် ဝမ်ချောင်၏ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်ကြောင့် တစ်စက္ကန့်ခန့် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် မူလအမရရွာသူကြီးရှိခဲ့ဖူးသော နေရာတွင် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံဖြင့် ထိမှန်လိုက်သည်။

“ဟူး... ရှောင်လိုက်နိုင်ပြီ...”

အနီးအနားတွင် ဝမ်ချောင်သည် မူလအမရရွာသူကြီးနှင့်အတူ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ထိုသေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုကို အနိုင်နိုင်ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

“လူငယ်ခေါင်းဆောင်...”

မူလအမရရွာသူကြီးသည် ထိတ်လန့်နေဆဲဖြစ်ပြီး မျက်လုံးစူးရှသော လူငယ်လေးကို ကြည့်ရင်း အံ့ဩနေသည်။ ဝမ်ချောင်က သူမကို ကယ်တင်လိမ့်မည်ဟု သူမ ဘယ်သောအခါမှ မထင်မှတ်ခဲ့သကဲ့သို့ သူမ သေတော့မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

“လာ... ဒီကနေ အရင်ထွက်သွားကြရအောင်...”

ဝမ်ချောင်သည် ကျောက်ဆောင်များဖြင့် ဝန်းရံထားသော ကြေးဝါပြားတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။ သူ့ထက်အပေါ်ဘက်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်လဲ့နေပြီး အလင်းနှင့်အရိပ်၏ အပြန်အလှန်ဖလှယ်မှုကြောင့် ကျောက်ဆောင်များ၏ တစ်ဖက်သည် အရည်ကျိုထားသော ရွှေအလွှာပမာ ဖြစ်နေပြီး အခြားတစ်ဖက်သည် မည်းမှောင်နေသည်။

“သူတို့ရဲ့တိုက်ပွဲက ပိုပြီး ပြင်းထန်လာနေပြီ...”

ဝမ်ချောင်သည် အပေါ်ဘက်ရှိ တောက်ပလှသော ရွှေရောင်အလင်းကို စိုးရိမ်တကြီး မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ဆိတ်အမရ၊ သမင်အမရ နှင့် ကျားအမရတို့၏ ဝိညာဉ်များကို တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းပြီး အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်ကို ပြန်လည်ဖန်တီးနိုင်သူ၊ ထို့ပြင် မူလအမရအရှင်နှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်သူတစ်ဦးသည် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ဝမ်ချောင်သာမက ဤနေရာတွင် ရှိသူတိုင်းပင်လျှင် သူနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ မူလအမရအရှင်ပင်လျှင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပါက ၎င်းတို့အားလုံး ဤနေရာတွင် သေဆုံးရလိမ့်မည်။

ဤအတွေးများ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားချိန်တွင် ဝမ်ချောင်သည် မူလအမရရွာသူကြီးကို ဆွဲယူပြီး အောက်ဘက်ရှိ ငရဲထဲသို့ ဆင်းလိုက်သည်။

သူ၏နောက်ဘက် မီတာရာပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးတွင် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ၏ နောက်ခံတွင် အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်သည် ငရဲမှ ပေါ်ထွက်လာသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပမာ ဖြစ်နေပြီး ၎င်း၏ဧရာမခန္ဓာကိုယ်နှင့် လက်မောင်းလေးဖက်က ၎င်းကို ပိုမိုရက်စက်ပုံပေါက်စေသည်။

၎င်းသည် အန္တရာယ်မှ မထိခိုက်နိုင်သော တစ်ခုတည်းသော သတ္တဝါဖြစ်ပြီး ၎င်း၏အားကောင်းသော မြေကမ္ဘာဒြပ်စွမ်းရည်များက ၎င်းကို ပြိုကျလာသော ကျောက်ခဲများမှ ခုခံပေးသည်။

“ဝေါင်း...”

ကျောက်ခဲများ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျလာနေသည့်အလယ်တွင် အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်သည် လိုက်လံပြီး အောက်သို့ တွယ်ဆင်းလာသည်။

လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးနိုင်ခြင်းမရှိသော သိုင်းပညာရှင်များသည် အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်၏ ဖမ်းမိခံရပြီး ကျောက်ဖြစ်သွားကာ သေဆုံးသွားကြသည်။ သူတို့သည် ထိုသတ္တဝါရှေ့တွင် အလွန်အားနည်းလွန်းသည်။

“ဒါကို ဘယ်လိုမှ မဖြေရှင်းနိုင်ဘူးလား...” ဝမ်ချောင်သည် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူဆုတ်ခွာနေစဉ်ပင် အပေါ်ဘက်ရှိ အဖြစ်အပျက်များကို စောင့်ကြည့်နေပြီး အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို မှတ်သားထားသည်။

သိုင်းပညာရှင်များစွာ အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခြင်းသည် ဝမ်ချောင်၏အစီအစဉ်များနှင့် သိုင်းလောကအတွက် ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် အပေါ်ဘက်တွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော မူလအမရအရှင်နှင့် အဝါရောင်နဂါးမင်း၏ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုက ကျောက်ခဲများကို မိုးရွာသကဲ့သို့ ပို့လွှတ်လာပြီး အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်အတွက် ကြီးမားသော အားသာချက်ကို ဖန်တီးပေးနေသည်။

“အလုပ်မဖြစ်ဘူး... သူက အရမ်းအားကောင်းလွန်းတယ်... ငါတို့ယှဉ်လို့မရဘူး...”

မူလအမရရွာသူကြီးသည် ခေါင်းကို ခါရမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ခေါင်းဆောင် ခုနကပြောခဲ့တဲ့ မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးသိုင်းက ဘာလဲ... ဒါကို သိထားတယ်ဆိုရင် ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုခု ရှိမှာပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား...” ဝမ်ချောင်သည် မျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ဤဒုက္ခအခြေအနေမှ ရုန်းထွက်နိုင်ရန် ကူညီပေးနိုင်သူတစ်ဦးရှိခဲ့ပါက ၎င်းသည် မူလအမရရွာသူကြီးပဲဖြစ်သည်။

“လူငယ်ခေါင်းဆောင်က ငါ့ကို အထင်ကြီးလွန်းနေတယ်။ ဒီမြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးသိုင်းက နွေဦးနဲ့ဆောင်းဦးခေတ်ကာလက သိုင်းပညာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ မှတ်တမ်းတွေထဲမှာ တစ်ခါတစ်ရံ ဖတ်ရှုခဲ့ဖူးတယ်။ ဒီမကောင်းတဲ့သိုင်းပညာက တကယ်ရှိတယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့သလို ငါတို့ရှေ့မှာ ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့လည်း မထင်ခဲ့ဘူး...” မူလအမရရွာသူကြီးသည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဘယ်လိုမှတ်တမ်းမျိုးလဲ...” လူအိုတစ်ဦး၏အသံသည် လွင့်ပျံလာပြီး မိစ္ဆာဧကရာဇ်လူအိုကြီးမာန်သည် ကျောက်ခဲမိုးရွာထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားလာကာ မူလအမရခေါင်းဆောင်ၤညာဘက်ရှိ ကြေးဝါပြားပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် မူလအမရရွာသူကြီးမှလွဲ၍ ဤဘီလူး၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို မည်သူမျှ မသိပေ။

မူလအမရရွာသူကြီးသည် သူမဖတ်ရှုခဲ့ဖူးသည်များကို လေးနက်စွာ ပြန်ပြောပြသည်။ “မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးသိုင်းက ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ တားမြစ်ထားတဲ့ သိုင်းပညာတစ်ခုဖြစ်ပြီး သေဆုံးသူတွေကို ပြန်လည်အသက်သွင်းနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းပညာတစ်ခုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အတိအကျ ဘယ်လိုအသုံးပြုရတယ်ဆိုတာကို မသိရဘူး။ ငါတို့ မူလအမရဂိုဏ်းရဲ့ ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းတွေမှာ ဒီအရာကို ဖန်တီးပြီးသွားရင် လူသားလို့ မသတ်မှတ်နိုင်တော့ဘူးလို့ ဆိုထားတယ်။ သူတို့ကို ‘မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးတွေ’ လို့ ခေါ်တာက သူတို့အတွက် အကောင်းဆုံးသယ်ဆောင်သူက မြေကမ္ဘာဒြပ်ကျွမ်းကျင်သူတွေဖြစ်လို့ပ”

“ဒါ့အပြင် အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်ကို လူငယ်ခေါင်းဆောင်က အရင်က သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးသားမို့ အလေးအနက် ပြောရရင် သူက သေပြီးသားပဲ။ ဒါကြောင့် လက်နက်တွေရဲ့ ထိုးနှက်မှုကို လုံးဝကင်းလွတ်နေတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဒီပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ သူ့ရဲ့ မြေကမ္ဘာဒြပ်စွမ်းအားတွေက သူ့ကို ပတ်ဝန်းကျင်က မြေကြီးထဲက စွမ်းအားကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူခွင့်ပြုပေးနေတယ်။ အချိန်ကြာလာလေလေ သူက ပိုအားကောင်းလာလေလေပဲ...”

ဝူရှန်းရွာသူကြီးသည် အနီးအနားတွင် ဆင်းသက်လာပြီး သူ၏ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ပြိုကျလာသော ကျောက်ခဲတစ်ခုကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး မူလအမရရွာသူကြီးကို မျှော်လင့်တကြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ လုံးဝပြီးပြည့်စုံတဲ့ သိုင်းပညာဆိုတာ မရှိပါဘူး။ ဒီမြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးတွေက အရမ်းအားကောင်းတယ်ဆိုရင် သူတို့က ကမ္ဘာကို လွှမ်းမိုးသွားသင့်တယ်။ ခေါင်းဆောင် ဒီသိုင်းမှာ အားနည်းချက်မရှိတာ သေချာလား...” ဝူရှန်းရွာသူကြီးက လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲပြောတာ မှန်ပါတယ်။ လုံးဝပြီးပြည့်စုံတဲ့ သိုင်းပညာဆိုတာ မရှိပါဘူး။ မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးသိုင်းလည်း အတူတူပါပဲ။ ဒီသိုင်းက ဝိညာဉ်တွေကို အတင်းအကြပ် ပေါင်းစည်းထားတာမို့ ဝိညာဉ်တွေဟာ ယာယီအားဖြင့်သာ တစ်ခန္ဓာတည်းဖြစ်နေပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေကြတယ်။ ဒါကြောင့် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးသိုင်းနဲ့ ဖန်တီးထားတဲ့ ဘီလူးဟာ ထာဝရဆက်လက်တည်ရှိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... နောက်ဆုံးမှာ ဝိညာဉ်တွေရဲ့ ပဋိပက္ခဟာ သူတို့ကို ပြိုကွဲသွားစေလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့…” မူလအမရရွာသူကြီးသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်နေသော အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်ကို မော့ကြည့်ပြီး စကားဆက်မပြောတော့ပေ။

အားလုံးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ မူလအမရရွာသူကြီးက ဆက်မပြောခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံး သူမပြောလိုသည်ကို နားလည်သဘောပေါက်ကြသည်။ အဝါရောင်နဂါးမင်း ဖန်တီးထားသော မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြိုကွဲသွားလိမ့်မည်ဆိုသော်လည်း သူတို့တွင် ထိုအချိန်အထိ စောင့်နိုင်ရန် အချိန်မရှိပေ။

“ငါစိုးရိမ်တာက ငါတို့ဘယ်ကို ထွက်ပြေးပြေး ဒီမြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးကို ရင်ဆိုင်ရမှာပဲ။ ဒီငရဲက ဘယ်လောက်နက်အောင် ဆင်းသွားသွား အောက်ခြေဆိုတာ ရှိမှာပဲ။ အောက်ခြေကို ရောက်တဲ့အခါ၊ ငါတို့ရဲ့ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်တွေ ကုန်ခမ်းသွားပြီး ဒီမြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးနဲ့ တိုက်ဖို့ ပိုပြီးမစွမ်းနိုင်တော့ဘူး...”

မိစ္ဆာဧကရာဇ်လူအိုကြီးမာန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် အပေါ်သို့ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အားလုံးက ၎င်း၏အကြည့်ကို လိုက်ကြည့်ကြသည်။

အပေါ်ဘက်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ စီးဆင်းလာပြီး ကျောက်တုံးနှင့် ကျောက်စရစ်များ မိုးရွာသကဲ့သို့ ပြိုကျလာသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဧရာမမြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးသည် ၎င်း၏လက်မောင်းလေးဖက်ကို အသုံးပြု၍ နံရံများတစ်လျှောက် ဘေးတိုက် ရွေ့လျားလာပြီး အုပ်စုဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။

ရွှေရောင်အလင်း မရောက်ရှိနိုင်သော မှောင်မိုက်ထဲတွင် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ မျက်လုံးနီများသည် တောက်ပနေသည်။

သူသည် သူ၏သားကောင်များနှင့် သိသိသာသာ နီးကပ်လာပြီဖြစ်သည်။

သေမင်းသည် အရိပ်တစ်ခုပမာ ၎င်းတို့ကို လိုက်လာနေသည်။

အပေါ်သို့တက်ရန် အန္တရာယ်ရှိသည်၊ နေရာတွင်ရပ်နေရန် အန္တရာယ်ရှိသည်၊ အောက်သို့ဆင်းရန်ပင်လျှင် ဘေးကင်းမှုကို အာမခံမပေးနိုင်ပေ။ အားလုံးသည် ဝမ်ချောင်ဆီသို့ ဗီဇအလျှောက် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“သခင်လေးဝမ်... ဘာလုပ်ကြမလဲ...” ရှန့်ကွမ်းထင်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ သူနှင့် စုန့်ယွမ်ယွီသည် တစ်ချိန်တည်းတွင် ရောက်ရှိလာပြီး ဘေးတစ်ဖက်တွင် ရပ်နေကြသည်။

အနည်းငယ်တွေးတောပြီးနောက် ဝမ်ချောင်က ပြောလိုက်သည်။

“သူက အရမ်းအားကောင်းလွန်းတယ်။ ငါတို့ချည်းပဲနဲ့ဆို သူ့ကို ရင်ဆိုင်လို့မရဘူး။ ဒီနေရာက လူအားလုံးကို စုစည်းပြီး ငါတို့က ရှေ့တန်းကနေ ဦးဆောင်ပြီး ကျန်တဲ့သူတွေက နောက်ကနေ ပံ့ပိုးပေးမှသာ သူ့ကို သတ်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိမယ်... ဖြစ်နိုင်ရင် သူ့ကို ကျောက်နံရံတွေနဲ့ ဆက်သွယ်မှု ဖြတ်တောက်ပြီး အောက်ကို ပြုတ်ကျအောင် လုပ်သင့်တယ်။ အဲဒါဆို ငါတို့ရဲ့ အောင်မြင်မှုအခွင့်အရေးက ပိုများလာလိမ့်မယ်...”

အားလုံးသည် သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ အုပ်စုသည် ပြန့်ကျဲသွားပြီး ကျောက်ခဲမိုးရွာကို ဆက်လက်ရှောင်တိမ်းရင်း အောက်သို့ဆက်လက်ဆင်းသွားကြသည်။

ဝမ်ချောင်၊ ယင်နက်ဘိုးဘေး၊ ဒဏ္ဍာရီလာတစ္ဆေဘိုးဘေး၊ စုန့်ယွမ်ယွီ၊ ရှန့်ကွမ်းထင်နှင့် အထီးကျန်တိတ်ဆိတ်ဘိုးဘေးတို့သည် ကျန်ရှိနေသော သိုင်းပညာရှင်များကို လျင်မြန်စွာ စုစည်းလိုက်ကြသည်။

မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးသည် လူအများအပြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး မူလအမရအရှင်နှင့် အဝါရောင်နဂါးမင်း၏ပထမဆုံး ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုကြောင့် မြေပြင်ပြိုကျသွားပြီး လူအများအပြား ငရဲထဲသို့ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည့်တိုင် သိုင်းပညာရှင်များ အတော်များများ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

“သွားကြစို့... မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်စုန့်တို့လို သူတွေရှိနေရင် ငါတို့က ဘာကိုကြောက်နေရမှာလဲ...”

“ဒီဘီလူးက ငါတို့ထဲက အများကြီးကို သတ်ခဲ့ပြီ... ဒါပေမဲ့ ငါတို့လူအိုကြီးက သူ့ကို မသတ်နိုင်ဘူးလို့ မထင်ဘူး... အားလုံးအတူတူ တိုက်ခိုက်ပြီး သတ်ပစ်ကြမယ်...”

“ငါတို့ကို သတ်ဖို့ဆိုတာ ဒီလောက်လွယ်မထင်နဲ့.... အားလုံး အတူတူလုပ်ကြစို့...”

ရွှေရောင်အလင်းမထိသော ငရဲ၏အရိပ်များထဲတွင် သိုင်းပညာရှင်များစွာ ပုန်းအောင်းနေကြသည်။ သိုင်းလောက၏ ထိပ်တန်းသူရဲကောင်းများထံမှ ဆင့်ခေါ်မှုကို လက်ခံရရှိသောအခါ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများသည် တိုက်ပွဲဆန္ဒဖြင့် တောက်လောင်လာပြီး သူတို့၏နေရာများကို သိမ်းပိုက်ရန် စုဝေးလာကြသည်။

“ဝေါင်း...”

အရာအားလုံး ပြင်ဆင်ပြီးသည်နှင့် ဧရာမမြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးသည် မိုးကြိုးသံပမာ ဟိန်းဟောက်ရင်း ဝမ်ချောင်ဆီသို့ နံရံများတစ်လျှောက် တွယ်တက်လာသည်။

ဝမ်ချောင်သည် သူ၏စွမ်းအင်အားလုံးကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး မှောင်မိုက်ထဲတွင် တောက်လှသော မီးလျှံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏အာရုံကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။ ထိုဘီလူးသည် အခြားပစ်မှတ်များအားလုံးကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ကျောက်ဆောင်တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေသော ဝမ်ချောင်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ထိုးသွင်းလာသည်။

“ရောက်လာပြီ...”

မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးသည် စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း မီတာရာပေါင်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်လာပြီး ဝမ်ချောင်နှင့် အနီးကပ်နေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင် အရိပ်များထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော သိုင်းပညာရှင်များသည် စိတ်လှုပ်ရှားလာကြသည်။

******

အခန်း ၁၅၅၄ - မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး.... (၃)

တိတ်ဆိတ်မှု....

လုံးဝတိတ်ဆိတ်မှု....

ဧရာမမြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးဖန်တီးထားသော ကြီးမားလှသည့် ဆူညံသံမှလွဲ၍ ကျောက်နံရံများအကြား အခြားမည်သည့်အသံမျှ မကြားရပေ။ နောက်ဆုံးတွင် အလင်းတစ်ခုဖြတ်ပြေးသွားသည်နှင့်အမျှ မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးသည် ရွှေရောင်အလင်းဖြင့် လင်းထိန်နေသော နေရာမှ ဝမ်ချောင်ရပ်နေသော မှောင်မိုက်နေရာထဲသို့ တွယ်တက်လာသည်။

“ဝေါင်း...”

မိုးကြိုးသံပမာ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုနှင့်အတူ မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးသည် ကျောက်နံရံပေါ်တွင် ရုတ်တရက် မတ်မတ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏မီတာတစ်ရာနီးပါး ရှည်လျားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ရင်း သူ၏ထူထဲသော ညာလက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို နောက်သို့ဆွဲလိုက်ပြီး စွမ်းအားစုစည်းလိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများသည် မှောင်မိုက်ထဲတွင် ပုရွက်ဆိတ်ပမာ ဝမ်ချောင်ကို လော့ချလိုက်ပြီးနောက် လက်သီးနှင့် အားပြင်းစွာ ထိုးချလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

သူ၏လက်သီးများသည် လျှပ်စီးတစ်ခုပမာ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားလာပြီး အံ့ဩဖွယ်ရာ စွမ်းအားဖြင့် ထိုးနှက်လာသည်။ ဤလက်သီးများထဲတွင် ပါဝင်သော စွမ်းအားသည် ထိပ်တန်းဗိုလ်ချုပ်ကြီးတစ်ဦး၏အဆင့်ကို ကျော်လွန်နေပြီး ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် ၎င်းတို့ကို ကာကွယ်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

“ဘုန်း...”

ပေါက်ကွဲသည့် ရိုက်ခတ်လှိုင်းတစ်ခုသည် ပတ်ဝန်းကျင်ပေ ရာပေါင်းများစွာကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားသည်။ ဧရာမလက်သီးများသည် အလင်းအားလုံးကို ဖုံးအုပ်လိုက်ကာ ဝမ်ချောင်ဆီသို့ တဟုန်ထိုးရောက်လာသော်လည်း သူသည် မကြောက်ရွံ့ပုံပေါက်သည်။

ပေလေးရာ... ပေသုံးရာ... ပေနှစ်ရာ... ဧရာမလက်သီးများသည် မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်တစ်ခုပမာ ပို၍ပို၍ နီးကပ်လာသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ချောင်၏မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အခုထိုး...”

သူ၏အော်သံသည် ငရဲထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ဤအချက်ပြသံအား တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပုန်းအောင်းနေသော သိုင်းပညာရှင်ရာပေါင်းများစွာသည် တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

အချိန်သည် တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

“ဘုန်း...”

ကမ္ဘာသည် နှေးကွေးစွာ ရွေ့လျားနေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး မီတာငါးဆယ်ခန့်ရှိသော ဧရာမဖွဲ့စည်းမှုတစ်ခုသည် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ပေါက်ကွဲကာ ပြန့်ကျဲသွားသည်။

ဂူပေါက်ဖွဲ့စည်းမှု...

ဤသည်မှာ ဝမ်ချောင်သည် ဖွဲ့စည်းမှုအကြီးအကဲထံမှ သင်ယူခဲ့သော အကြီးစားဖွဲ့စည်းမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူဆယ်ဦးခန့် အတူတကွ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပြီး ဖွဲ့စည်းမှုထဲသို့ ပဋိပက္ခဖြစ်ပေါ်စေသော စွမ်းအင်အမျိုးမျိုးကို လောင်းထည့်ကာ ပေါက်ကွဲစေရန် ဖြစ်သည်။

ဖွဲ့စည်းမှုအကြီးအကဲသည် တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်သူဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းကို အသုံးပြုရန် အခွင့်အရေးမရခဲ့ပေ။ သို့သော် ဤနေရာတွင် ဝမ်ချောင်တွင် သိုင်းပညာရှင်များ လုံလောက်စွာ ရှိနေသည်။

ထို့အပြင် ဖွဲ့စည်းမှုကို တည်ဆောက်ရင်း ဝမ်ချောင်သည် ဖွဲ့စည်းမှုနတ်ဘုရားဆိုင်ရာ သိုင်းကျမ်းကို လေ့လာကြည့်ရှုခဲ့ပြီး ၎င်းတွင် ဂူပေါက်ဖွဲ့စည်းမှု၏ ပိုမိုရှေးကျပြီး ပိုမိုအားကောင်းသော ပုံစံတစ်ခုပါရှိသည်။ ဝမ်ချောင်သည် ဤအသိပညာကို အသုံးပြု၍ ဖွဲ့စည်းမှုကို ပြုပြင်ပြီး ၎င်း၏ပေါက်ကွဲမှုစွမ်းအားကို ပိုမိုအားကောင်းစေခဲ့သည်။

“ဘုန်း...”

အားလုံး မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေရင်းပင် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ ခြေထောက်အနီးတစ်ဝိုက် မီတာငါးဆယ်ခန့်ရှိ ကျောက်နံရံသည် ပြိုကျသွားသည်။ သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ အစပင်ဖြစ်၏။

“ခွပ်... ခွပ်... ခွပ်...”

ကျောက်အလွှာတစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြိုကွဲပေါက်ကွဲသွားပြီးနောက် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးသည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင် ပေရာပေါင်းများစွာအတွင်း ရပ်ရန်နေရာမရှိတော့ပေ။ တန်ချိန်သောင်းနှင့်ချီသော ကျောက်တုံးများသည် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးနှင့်အတူ မတ်စောက်သော နံရံများတစ်လျှောက် ပြိုကျသွားသည်။

ဤနေရာသို့ မရောက်မီ သူတို့သည် ကျောက်နံရံများကို ဖွရန် အတူတကွ လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ ယင်နက်ဘိုးဘေး၊ အထီးကျန်တိတ်ဆိတ်ဘိုးဘေး၊ စုန့်ယွမ်ယွီကဲ့သို့ ထူးချွန်သော ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် သိုင်းပညာရှင်ရာပေါင်းများစွာ အတူတကွ လုပ်ဆောင်နေသဖြင့် ၎င်းတို့ဖန်တီးလိုက်သော ပေါက်ကွဲမှုသည် ထူးကဲသောအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူများပင်လျှင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် ပေါက်ကွဲမှုဧရိယာအတွင်း ရှိနေပြီး ပေါက်ကွဲမှုတွင် ပါဝင်မိသော်လည်း သူသည် သဘာဝအလျှောက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ထားခဲ့သည်။

“ဝှစ်...”

ထိုနေရာပေါက်ကွဲသွားချိန်တွင် ဝမ်ချောင်၏ညာလက်သည် ပိုးထည်လက်အိတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး သေးမျှင်သော ငွေရောင်ချည်မျှင်တစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ ဂူပေါက်ဖွဲ့စည်းမှု ပေါက်ကွဲသွားချိန်တွင် ဝမ်ချောင်သည် ပင့်ကူချည်မျှင်တစ်လျှောက် ရှေ့သို့ ခုန်ထွက်သွားပြီး တစ်ဖက်နံရံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ၏နောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်မှာ သတ်ဖြတ်ရန်သာ ဗီဇရှိသော ဒေါသတကြီးဖြစ်နေသည့် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးသာဖြစ်သည်။ သို့သော် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူ၏ဟိန်းဟောက်သံထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုကို ကြားနိုင်သည်။ သူသည် ဉာဏ်ရည်ဆုံးရှုံးသွားသော်လည်း သေမင်းကို ကြောက်ရွံ့မှုသည် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

“အူး...”

နောက်ကွယ်မှ ရိုက်ခတ်လှိုင်းကို ခံစားရပြီးနောက် ဝမ်ချောင်သည် ခေါင်းလှည့်ကြည့်ရန်ပင် မလိုဘဲ မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်သည် မှောင်မိုက်ထဲသို့ ပြုတ်ကျနေသည်ကို သိလိုက်သည်။

“အောင်မြင်ပြီ...”

ဝမ်ချောင်သည် ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားသည်။ အရာအားလုံးသည် အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ သိုင်းပညာရှင်အားလုံး၏ အတူတကွ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကြောင့် အားကောင်းလှသော မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးပင်လျှင် ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

“ကောင်းတယ်...”

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော သိုင်းပညာရှင်များသည် အော်ဟစ်ဝမ်းမြောက်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ရဲဘော်များစွာသည် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးလက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသော်လည်း ဤကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုကို နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်စွာ ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

“မကောင်းတော့ဘူး... မကောင်းတော့ဘူး... ကြည့်ကြအုံး...”

အောင်ပွဲခံရန် အလုပ်များနေစဉ် တစ်ဦးက ထိတ်လန့်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သဖြင့် ဝမ်းမြောက်သံများအားလုံး ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။

ဝမ်ချောင်သည် ပင့်ကူချည်မျှင်တစ်လျှောက် ပျံသန်းထွက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ထိတ်လန့်သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်း အောက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဧရာမဆွဲငင်အားဖြင့် ငရဲထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားခံရသော မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးသည် လျင်မြန်စွာ ပြုတ်ကျနေရမည်ဖြစ်သော်လည်း အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ၎င်း၏ရွေ့လျားမှုသည် ရုတ်တရက် နှေးကွေးလာသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး...”

ဝမ်ချောင်၏မျက်ဆံများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ချက်ချင်း မှောင်မိုက်ထဲသို့ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ အောက်ဘက် မီတာရာပေါင်းများစွာတွင် လျင်မြန်စွာ ပြုတ်ကျနေသော မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးသည် ပုံစံပြောင်းလဲလာ၏။

၎င်း၏ထူထဲသော ဘယ်လက်မောင်းနှစ်ဖက်သည် ညှိုးနွမ်းလာပြီး ညာလက်မောင်းနှစ်ဖက်သည် ပိုမိုရှည်လျားလာသည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း ၎င်းတို့သည် နှစ်ဆအထိ ရှည်လျားသွားသည်။

“ဂျွမ်း...”

မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးသည် ၎င်း၏ညာလက်ဖြင့် ကျောက်နံရံထဲသို့ ချွန်ထက်သော လက်သည်းများကို ထိုးသွင်းလိုက်သည်ကို ဝမ်ချောင်က အချိန်မီ လှမ်းမြင်လိုက်သည်။

“ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

ဝမ်ချောင်၊ စုန့်ယွမ်ယွီ၊ ယင်နက်ဘိုးဘေး၊ အထီးကျန်တိတ်ဆိတ်ဘိုးဘေး၊ ဒဏ္ဍာရီလာတစ္ဆေဘိုးဘေး… သိုင်းပညာရှင်အားလုံးသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြသည်။

မည်သူမျှ မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးတွင် ဤမျှစွမ်းရည်ရှိလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူသည် သူ၏အားသာချက်များကို အသုံးပြု၍ အားနည်းချက်များကို ဖြည့်ဆည်းလိုက်သည်။

သူက သူ၏လက်မောင်းများကို ရှည်လျားစေလိုက်သည်။

“ဂျွမ်း...”

မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ လက်သည်းများ ကျောက်ထဲသို့ ထိုးသွင်းသံက အားလုံးကို တုန်လှုပ်စေသည်။ ထိုလက်သည်းများသည် ကျောက်ထဲသို့မဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့၏ နှလုံးထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ဧရာမရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ကျောက်စရစ်များစွာ အောက်သို့ ပြိုကျသွားပြီး မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးကိုယ်တိုင်ကလည်း ကျောက်ထဲတွင် မီတာဆယ်ဂဏန်းနက်ပြီး အနံခုနစ်မှရှစ်မီတာခန့်ရှိသော ဒဏ်ရာနှစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အံ့ဩစရာအကောင်းဆုံး အရာမဟုတ်ပေ။ မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ သယ်ဆောင်သူမှာ အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတွင် ကြီးမားသော မြေကမ္ဘာဒြပ်စွမ်းရည်များရှိသည်။ မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးသည် ၎င်း၏လက်သည်းများကို ကျောက်ထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည့်အခါ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကျောက်များသည် အသက်ဝင်လာပြီး မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်နှင့် တစ်ခုဖြစ်သွားလိုသကဲ့သို့ လက်မောင်းနှစ်ဖက်ဆီသို့ အရူးအမူး စီးဆင်းလာသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး.... သူအောင်မြင်သွားရင် ငါတို့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအားလုံး အလဟဿဖြစ်သွားလိမ့်မယ်...”

ဝမ်ချောင်သည် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ အရှိန်နှေးကွေးလာသည်ကို ခံစားမိပြီး စဉ်းစားရန်အချိန်မရှိဘဲ ပင့်ကူချည်မျှင်ကို စွန့်ပစ်လိုက်ပြီး ထိုဘီလူးဆီသို့ ဆင်းသွားသည်။

“ဆရာ...”

“မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်စုန့်...”

“ယင်နက်ဘိုးဘေး...”

ဝမ်ချောင်သည် သုံးကြိမ်ဆက်လက် အော်ခေါ်လိုက်သည်။

“မြန်မြန်.... သူအောင်မြင်သွားရင် ငါတို့အားလုံး သေရလိမ့်မယ်...”

ကျောက်ဆောင်တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေသော ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ခြင်း မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် စုန့်ယွမ်ယွီသည် ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ရုတ်တရက် မျက်နှာတင်းမာသွားသည်။

စုန့်ယွမ်ယွီသည် ချက်ချင်း အောက်သို့ ပြေးဆင်းသွားပြီး ရှန်ကွမ်းထင်၊ စီးကုန်ယွမ်ကျာ၊ ကောယန်ချန်းဟန်တို့နှင့် အခြားသူများသည် သူတို့၏ ပုန်းအောင်းရာနေရာများမှ တစ်စက္ကန့်အကြာ လိုက်ပါသွားကြသည်။

“မယုံနိုင်ဘူး.... ဒီသားရဲက တကယ့်ကို ခေါင်းမာလိုက်တာ...”

ယင်နက်ဘိုးဘေးသည် ဒေါသတကြီး ငြီးငြူနေသည်။ အရာအားလုံးသည် ချောမွေ့စွာ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။ အောင်မြင်မှုနှင့် ဤမျှနီးကပ်နေချိန်တွင် သူတို့သည် ရှုံးနိမ့်ခါနီးဖြစ်နေသည်ကို မည်သူတွေးထင်နိုင်မည်နည်း..။

“ဘုန်း...”

မိုးကြိုးသံတစ်ခုနှင့် မည်းမှောင်သော မီးခိုးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ယင်နက်ဘိုးဘေးသည် မီတာဆယ်ဂဏန်းရှည်လျားသော နဂါးမည်းတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျောက်နံရံမှ မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးဆီသို့ ပျံသန်းဆင်းသွားသည်။

ထို့နောက် တစ်ပြိုင်နက်ဆိုသလိုပင် ဒဏ္ဍာရီလာတစ္ဆေဘိုးဘေးနှင့် အရိုးနတ်ဆိုးဘိုးဘေးတို့သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ပြောင်းလဲမှုများကို အသုံးပြုကြသည်။ တစ်ဦးသည် သောင်းနှင့်ချီသော တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်များနှင့် စစ်သည်များ၏ဧရာမတပ်အဖြစ်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အခြားတစ်ဦးသည် ဧရာမအရိုးနတ်ဆိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ဘုန်း...”

ဝမ်ချောင်သည် လေထဲတွင် ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်ပြီး မူလအမရဓါးကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း၊ နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးသုတ်သင်ခြင်းသိုင်းကို ၎င်း၏အဆင့်အမြင့်ဆုံးသို့ တွန်းအားပေးကာ မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ ဧရာမလက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် မိုးကြိုးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဝမ်ချောင်၏ဓါးချီသည် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ ထူထဲသော လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ဤထိုးနှက်မှု၏ စွမ်းအားသည် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးပင်လျှင် မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် အဆင်သင့်မဖြစ်ခဲ့ပေ။ ရုတ်တရက် လက်မောင်းတစ်ဖက် ဆုံးရှုံးသွားသောကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကာ သူသည် ပုရွက်ဆိတ်ပမာ ဝမ်ချောင်ကို ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“အူး....”

အားပြင်းသော အသံလှိုင်းတစ်ခုသည် ဝမ်ချောင်ဆီသို့ တဟုန်ထိုးရောက်လာပြီး မည်းမှောင်သော ကျောက်ဖြစ်စေနိုင်သော ကြယ်တာရာစွမ်းအင်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသည်။

ဝမ်ချောင်၏စိတ်သည် ဤမည်းမှောင်သော စွမ်းအင်လှိုင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ဒန်တျန်သည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ကြယ်တာရာစွမ်းအင်သည် သူ့ကို ကာကွယ်ရန် ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးထံမှ ဧရာမလှိုင်းသည် ရောက်ရှိလာသည်။

အဝါရောင်မာဖလာစစ်သည်တော်သည် သူ၏ဘဝတစ်လျှောက်တွင် ထူးကဲသောအဆင့်သို့ မရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးအတွက်မူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ သူ့တွင် ဆိတ်အမရ၊ သမင်အမရ၊ နှင့် ကျားအမရတို့၏ စွမ်းအားများပါရှိပြီး အဝါရောင်နဂါးမင်းထံမှလည်း ဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအင်ကို လက်ဆောင်ရရှိထားသည်။

မည်းမှောင်သော ကြယ်တာရာစွမ်းအင်သည် လက်တွေ့အားဖြင့် အစိုင်အခဲဖြစ်နေပြီး ၎င်းသည် ဝမ်ချောင်၏ကြယ်တာရာစွမ်းအင်ကို အဆက်မပြတ် တိုက်စားနေသည်။ ထူးကဲသောအဆင့်၏ စွမ်းအင်ကို ကျော်လွန်နေသော ဤစွမ်းအားသည် ၎င်း၏ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်ကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ပြီး တွန်းထုတ်ကာ သူ့ကို ကျောက်ဖြစ်စေရန် အလွန်ကြိုးစားနေသည်။

“ခွမ်း...”

ထိုနေရာတွင် မည်းမှောင်သော ကျောက်ပြားများစွာသည် မိုးရွာသကဲ့သို့ ပြိုကျလာသော်လည်း ၎င်းတို့သည် စက္ကူပမာ ပါးလှသည်။ ကျောက်ဖြစ်စေမှုအဆင့်သည် အခြားသိုင်းပညာရှင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သိသိသာသာ လျော့နည်းနေသည်။

******

အခန်း ၁၅၅၅ - မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း

ဝမ်ချောင်တွင် မဟာယင်ယန်ကောင်းကင်ဖန်တီးခြင်းသိုင်း၊ နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးသုတ်သင်ခြင်းသိုင်းနှင့် မူလအမရသိုင်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းတို့ ရှိထားသည်။ ထို့အပြင် သူ့တွင် ထူးချွန်စွာ ထက်ရှသော မူလအမရဓါးလည်း ရှိသည်။ လက်တွေ့အားဖြင့် မသတ်နိုင်သော မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးပင်လျှင် သူ့ကို ကျောက်ဖြစ်စေရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

“မြန်မြန်... သူ့ကို ကူညီပေးကြစို့...”

အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ပုဂ္ဂိုလ်များစွာသည် ဝမ်ချောင်ကို ဖြတ်ကျော်သွားကာ မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ မဖြတ်တောက်ရသေးသော လက်မောင်းပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

စုန့်ယွမ်ယွီ၊ ရှန့်ကွမ်းထင်၊ ယင်နက်ဘိုးဘေးနှင့် အရိုးနတ်ဆိုးဘိုးဘေးတို့သည် ဧရာမလက်မောင်းကို အင်တိုက်အားတိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

“ထာဝရနွေဦးမေ့လျော့ခြင်း...”

“နဂါးမည်းပုပ်သိုးခြင်း...”

“စကြဝဠာဖြတ်တောက်ခြင်း...”

“အရိုးနတ်ဆိုးထိုးနှက်ခြင်း...”

ကြယ်တာရာစွမ်းအင်များ ဟိန်းဟောက်လျက် အမျိုးမျိုးသော တိုက်ခိုက်မှုများသည် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏လက်မောင်းကို အဆက်မပြတ် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ စုန့်ယွမ်ယွီ၏ ရှားရှားပါးပါး ထိုးစစ်ဆင်သည့် အကြိမ်များထဲမှ တစ်ကြိမ်ဖြစ်သည်။ အစိမ်းရောင်စွမ်းအင်တန်းများသည် လေထဲတွင် ဟူးဟူးမြည်တီးရင်း ဧရာမလက်မောင်းထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဤအစိမ်းရောင်ကြယ်တာရာစွမ်းအင်များသည် လက်မောင်းတစ်ခုလုံးကို စီးဆင်းသွားသော်လည်း ဤစွမ်းအင်သည် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ အသက်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန် မဟုတ်ပေ။

လမင်းသည် ပြည့်ဝလာသည်နှင့် အမှောင်ထုက လျော့နည်းလာပြီး အလွန်မာကျောမှုသည် နူးညံ့မှုကို လွန်ကဲစွာ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

အသက်စွမ်းအင်သည် အလွန်အမင်း စုစည်းလာသည်နှင့် ၎င်းသည် သန့်စင်သော ဖျက်ဆီးစွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ဘုန်း...”

တစ်ချက်တည်းသော ဤထိုးနှက်မှုနှင့်အတူ မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ ကျောက်ခန္ဓာကိုယ်သည် အက်ကွဲလာပြီး ကျောက်တုံးကြီးများ အခွံကွာကျသွားသည်။

ထိုအခိုက်တွင် ရှန့်ကွမ်းထင်၏ စကြဝဠာခုတ်ထွင်ခြင်းသိုင်းသည် ထိမှန်လိုက်ပြီး ဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် ထိမှန်ရာနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာကာ မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏လက်မောင်းနှင့် အတွင်းပိုင်းသို့ ဟိန်းဟောက်စီးဆင်းသွားသည်။

“ဘုန်း...”

သုံးမီတာထက်မနည်း ထူထဲပြီး မီတာသုံးဆယ်မှလေးဆယ်ခန့်ရှည်လျားသော ကျောက်လက်မောင်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် ချက်ချင်း ပြိုကွဲကျသွားပြီး ငရဲထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ထိုးနှက်မှုနှစ်ချက်ဖြင့် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ ကျောက်နံရံနှင့် ဆက်သွယ်မှုကို ထက်ဝက် ဖြတ်တောက်လိုက်နိုင်ပြီး ၎င်းသည် မည်သည့်အခါမဆို ပြုတ်ကျတော့မည့်ပုံ ပေါက်သွားသည်။

“အူး...”

မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ၎င်းရင်ဆိုင်နေရသော အန္တရာယ်ကို ခံစားမိပုံရသည်။ တစ်ချက်မျှအတွင်း ၎င်း၏ကြယ်တာရာစွမ်းအင်သည် တဖျပ်ဖျပ်ထွက်ပေါ်လာပြီး နံရံထဲသို့ ထိုးသွင်းထားသော ကျန်ရှိနေသည့် လက်မောင်းသည် ကျောက်တုံးများကို အမြောက်အမြား စုပ်ယူလိုက်ပြီး ဖြတ်တောက်ခံရသော အစိတ်အပိုင်းများကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပြုပြင်လိုက်သည်။ ကျောက်တုံးများ စုပုံလာသည့် အသံများသည် ထိုနေရာတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

“တားကြစို့.... အခုပဲ တားရမယ်.... သူ အောင်မြင်လို့ မဖြစ်ဘူး...”

အရိုးနတ်ဆိုးဘိုးဘေးသည် ကျောက်နံရံများမှ ခုန်ဆင်းလာပြီး မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ ဧရာမလက်မောင်းပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

အရိုးနတ်ဆိုး၏ ကြီးမားသော လက်မောင်းနှစ်ဖက်သည် အရိုးစုအများအပြားဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး လေထဲသို့ မြင့်တက်သွားကာ ထို့နောက် အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်သည်။ ကျောက်စရစ်များ ဖျတ်ခနဲ ပျံထွက်သွားပြီး အရိုးနတ်ဆိုးသည် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ လက်မောင်းထဲသို့ တွင်းကြီးနှစ်ခုကို ပေါက်ကွဲထုတ်လိုက်ကာ လက်မောင်း၏ ထက်ဝက်နီးပါးကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

“အူး...”

ခဏအကြာတွင် မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခုအတွင်း ငိုကြွေးနေသော တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်များနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော စစ်သည်များ လေထဲတွင် ပျံသန်းလာကာ မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ လက်မောင်းပေါ်သို့ ဆင်းသက်ပြီး ပုရွက်ဆိတ်များပမာ ၎င်းကို ကိုက်စားလိုက်ကြသည်။

ဤတစ္ဆေစစ်သည်များနှင့် ဗိုလ်ချုပ်များတွင် ရုပ်ခန္ဓာမရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ထိုးစစ်စွမ်းအားသည် လျစ်လျူရှုစရာ မဟုတ်ပေ။

“ချောက်...”

တစ္ဆေစစ်သည်တစ်ဦးသည် ရိုင်းစိုင်းသော သားရဲတစ်ကောင်ပမာ ကိုက်ခဲလိုက်ပြီး လက်ဖဝါးအရွယ်ရှိ ကျောက်စတစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။

ထောင်ပေါင်းများစွာသော တစ္ဆေများသည်လည်း ထိုနည်းတူ လုပ်ဆောင်ကြပြီး သူတို့ ပေါင်းစည်းအားထုတ်မှုသည် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ လက်မောင်းမှ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုကို ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုစဉ်အတွင်း ယင်နက်ဘိုးဘေး၏ နဂါးမည်းသည် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ လက်မောင်းအဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လက်သည်းပေါ်သို့ တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုများ မိုးရွာသကဲ့သို့ ပက်ဖြန်းလိုက်သည်။

“သတ်ပစ်ကြစို့.... ငါတို့အားလုံး အတူတကွလုပ်ပြီး ဒီဉာဏ်မရှိတဲ့ သားရဲကို သတ်လို့မရဘူးလား...”

ယင်နက်ဘိုးဘေးသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အားလုံး အတူတူလုပ်ကြစို့...”

ဝမ်ချောင်၊ စုန့်ယွမ်ယွီ၊ နှင့် ယင်နက်ဘိုးဘေးတို့၏ အော်ဟစ်သံများကြောင့် အားတက်လာပြီး အခြားသိုင်းပညာရှင်များသည် ကျောက်နံရံများမှ ခုန်ဆင်းလာကာ မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းအမျိုးမျိုးကို မိုးရွာသကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

သိုင်းပညာရှင်များစွာ၏ တပြိုင်တည်းတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် မသတ်နိုင်သော မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပင်လျှင် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်မှုကို ခံရသည်။ ကျောက်စရစ်များစွာသည် ဖယ်ထုတ်ခံရပြီး ၎င်း၏ဧရာမခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်းပင် သေးငယ်လာသည်။

“သူ့ရဲ့ ကျောက်ဖြစ်စေနိုင်တဲ့ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်ကို သတိထားကြ...”

“ဘေးဖယ်ထားကြ...”

သိုင်းလောက ထိပ်သီးသူရဲကောင်းများ၏ စည်းရုံးမှုနှင့် ဦးဆောင်မှုကြောင့် သိုင်းပညာရှင်များသည် မကြာမီ အဖွဲ့များအဖြစ် စုစည်းလာပြီး မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်တိမ်းရင်း ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် ကျောက်နံရံများ တုန်ခါလာပြီး အောက်ဘက်မှ ဧရာမပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို အားလုံးကြားလိုက်ရသည်။

အားလုံးသည် အောက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး ချက်ချင်း မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြသည်။

“ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

အောက်ဘက်မှ မြင်ကွင်းသည် ၎င်းတို့အားလုံးကို အံ့ဩထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။

၎င်းတို့အားလုံး မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ လက်မောင်းကို တိုက်ခိုက်ရန် အာရုံစိုက်နေစဉ်တွင် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးသည် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်၏ ကျန်ရှိသော အစိတ်အပိုင်းများကို ရွေ့လျားနိုင်ခဲ့သည်။ ထူထဲသော ခြေထောက်နှစ်ချောင်းသည် ကျောက်နံရံပေါ်သို့ ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏မြေကမ္ဘာဒြပ်စွမ်းရည်များသည် ခြေထောက်များကို ကျောက်နှင့် ပေါင်းစည်းရန် စတင်လုပ်ဆောင်နေသည်။

မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ အခြားလက်မောင်းကို ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့သည်ပင်ဖြစ်စေ ၎င်းသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပေ။

“လျစ်လျူရှုပြီး ဆက်တိုက်ကြစို့...”

အားလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေချိန်တွင် ဝမ်ချောင်၏မျက်လုံးများ တဖျတ်ဖျတ်လက်လာသည်။ သူသည် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးပုခုံးမှ ခုန်ဆင်းလာပြီး ခြေထောက်များဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

“ဘုန်း...”

မှောင်မိုက်ထဲတွင် တောက်ပလှသော ဓါးချီပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုသည် လက်ခနဲ လင်းသွားပြီး ဝမ်ချောင်၏တိုက်ခိုက်မှုသည် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ကာ နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်၏တုံ့ပြန်မှုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ထိတ်လန့်နေသော လူအုပ်သည် ပြန်လည်စုစည်းလာသည်။ စုန့်ယွမ်ယွီနှင့် ရှန်ကွမ်းထင်တို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အံ့ဩစွာ အကြည့်ဖလှယ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း တိုက်ပွဲထဲသို့ ပြန်လည်ခုန်ဝင်လိုက်ကြသည်။

“ဘုန်း...”

အဆုံးမရှိသော တိုက်ခိုက်မှုများ၏မိုးရွာမှုအောက်တွင် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ ခြေကျင်းဝတ်မှ ကျောက်စရစ်များစွာ မိုးရွာသကဲ့သို့ ပြိုကျလာပြီး သိုင်းပညာရှင်များကို ပိုမိုအားတက်စေသည်။

“အားလုံး၊ ပိုမြန်မြန် တိုက်ကြစို့.... ဒီဘီလူးရဲ့ ခြေထောက်တွေက နံရံနဲ့ လုံးဝပေါင်းစည်းမသွားသေးဘူး...”

ဤသည်မှာ ဧကန်စင်စစ် ဝမ်းမြောက်စရာ အံ့အားသင့်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးသည် အားကောင်းသည်ဖြစ်စေ ၎င်း၏ကျောက်နံရံနှင့် ပေါင်းစည်းမှုသည် အလွန်မတည်ငြိမ်သေးသဖြင့် ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် ထိရောက်နေဆဲဖြစ်သည်။

“ဂွမ်း... ဂွမ်း... ဂွမ်း...”

ခဏအကြာတွင် အရူးအမူးထိုးနှက်မှုများ၏အောက်တွင် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ ခြေကျင်းဝတ်များသည် နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးပြတ်သွားပြီး ၎င်းသည် နံရံမှ လွတ်ထွက်သွားသည်။

“အူး...”

နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ကို တုန်ခါစေသော ငိုကြွေးသံတစ်ခုနှင့်အတူ မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နံရံမှ ပြုတ်ကျသွားသည်။ အားလုံးသည် ၎င်း၏ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုအပြည့်ရှိသော နီမြန်းလှသော မျက်လုံးများသည်၊ အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသော ငရဲထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။

“ဘုန်း...”

ထိုဘီလူးပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် အားလုံးသည် မိုးကြိုးသံပမာ ဝမ်းမြောက်သံများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာကြသည်။

“အောင်မြင်ပြီ...”

နံရံပေါ်ရှိ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် လက်သီးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ဤဘီလူးသည် လူများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် အလွန်အဆင်မပြေသော အခြေအနေတွင်ပင် အောင်မြင်မှုရရှိခဲ့သည်။

“ဟူး...”

ထိုစဉ်အတွင်း ဝမ်ချောင်သည် သုံးမီတာခန့်ရှည်သော ကြေးဝါပြားတစ်ခုပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။ ထိုဘီလူးကို သတ်ဖြတ်ရန် ၎င်းတို့၏ အင်အားအားလုံးနီးပါးကို သုံးစွဲခဲ့ရသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့ အောင်မြင်ခဲ့သည်။

“ဂလွမ်း...”

ထိုအခိုက်တွင် အုပ်စုအထက် မီတာထောင်ပေါင်းများစွာမှ နောက်ထပ်ထိခိုက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျောက်တုံးများ မိုးရွာသကဲ့သို့ ဟူးဟူးမြည်တီးရင်း ပြိုကျလာပြီး သိုင်းပညာရှင်များ ထပ်မံစိတ်လှုပ်ရှားလာကြသည်။

“ဆုတ်ခွာကြစို့.... ဒီကနေ ထွက်သွားပြီးမှ ဆက်ပြောကြမယ်...”

သိုင်းပညာရှင်များသည် အာရုံစူးစိုက်လာပြီး နံရံများမှ ထိုးထွက်နေသော ပြားများကို အသုံးပြု၍ ငရဲထဲသို့ ဆက်လက်ဆင်းသွားကြသည်။

မီတာထောင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးအကြာတွင် အုပ်စုသည် နောက်ဆုံးတွင် အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ အောက်ခြေတွင် အရိုးပုံများ၊ ချွန်ထက်သော ကျောက်တုံးများ၊ ပြုတ်ကျလာသော ဓါးများနှင့်၊ မှောင်မိုက်ထဲတွင် အလင်းပေးနေသော တစ္ဆေစိမ်းမီးတောက်များ ရှိနေသည်။

အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် အုပ်စုသည် ထွက်ပေါက်တစ်ခုကို စတင်ရှာဖွေလိုက်သည်။

“ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဒါက လမ်းဆုံးနေရာပဲ.... ထွက်ပေါက်မရှိဘူး...”

သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် စိတ်ပျက်အားလျော့စွာ ဒူးထောက်လျက်ထိုင်ချလိုက်သည်။ ၎င်းတို့၏ မျှော်လင့်ချက်အားလုံးသည် ငရဲ၏ အောက်ခြေတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော ထွက်ပေါက်တစ်ခုပေါ်တွင် တည်ရှိခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့တွင် ၎င်းတို့သည် အလွန်စိုးရိမ်သွားကြရသည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး.... ဒီလိုဖြစ်လို့ မရဘူး.... ငါ မယုံဘူး.... ဘေးဖယ်ထားကြ.... ငါရှာကြည့်မယ်...”

ဂိုဏ်းမဖွဲ့ထားသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စွာ ဖွင့်ကာ၊ စိမ်းရောင်မီးတောက်များ၏အားနည်းသော အလင်းကို အသုံးပြု၍ ထိုနေရာတစ်ဝိုက်ကို စတင်ပျံသန်းရှာဖွေလိုက်သည်။

“ထွက်ပေါက်မရှိဘူး.... ငါတို့ ဒီမှာ ပိတ်မိနေပြီ...”

စုန့်ယွမ်ယွီသည် ထိတ်လန့်နေသော လူအုပ်ကြားတွင် သံတိုင်ကဲ့သို့ မတ်မတ်ရပ်နေသော်လည်း ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ခြင်းလမ်းကြောင်း၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူသည်လည်း မျက်ခုံးများ တင်းတင်းကြုတ်ထားသည်။ သူသည် အရူးအမူး ရှာဖွေရန် မလိုအပ်ပေ။ သူ၏စိတ်စွမ်းအားကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ရုံဖြင့် ထွက်ပေါက်မရှိကြောင်း သိမြင်နိုင်သည်။

“ခေါင်းဆောင် ဒီနေရာက မင်းရဲ့ မူလအမရအမျိုးအနွယ်ရဲ့ နေအိမ်ပဲ။ ဒီမှာ ထွက်ပေါက်တစ်ခုခု ရှိလား...”

စုန့်ယွမ်ယွီသည် ဝမ်ချောင်နောက်တွင် ရပ်နေသော မူလအမရရွာသူကြီးဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤနေရာမှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာလိုပါက ဤနေရာကို လက်ဖဝါးပြောင်နှယ် သိရှိသူတစ်ဦး လိုအပ်သည်။ ၎င်းသည် မူလအမရရွာသူကြီးပင်ဖြစ်သည်။

လူအုပ်သည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဖြောင့်မတ်သူဖြစ်စေ၊ မကောင်းဆိုးဝါးဖြစ်စေ၊ သိုင်းပညာရှင်ရာပေါင်းများစွာသည် မူလအမရရွာသူကြီးဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“မင်းတို့ လူမှားနေပြီ...”

မူလအမရရွာသူကြီးသည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ငါတို့ မူလအမရရွာသားတွေက ဒီနေရာကို စောင့်ရှောက်နေပေမဲ့ အစွန်အဖျားနယ်မြေမှာပဲ လှုပ်ရှားခဲ့ကြတာ။ ဗဟိုနယ်မြေက မူလအမရအရှင်ရဲ့ နေအိမ်ဖြစ်ပြီး ဘယ်သူမှ သူ့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးဖို့ မဝံ့ရဲခဲ့ကြဘူး...”

မူလအမရရွာသူကြီးသည် ခဏရပ်နားလိုက်ပြီး လေထဲတွင် တောက်ပလှသော ရွှေရောင်အလင်းကို မော့ကြည့်ရင်း နက်ရှိုင်းသော ရိုသေမှုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

******