အခန်း (၁၅၇၁-၁၅၇၅)

အခန်း ၁၅၇၁ လျှို့ဝှက်တွေ့ဆုံပွဲ

ဝမ်ချောင်၏ လက်အောက်ငယ်သားများသည် မျက်နှာများ တင်းမာသွားကြသည်။ သူတို့ စိုးရိမ်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သခင်၏ မျက်လုံးများသည် အမြဲတမ်း ထက်ထက်မြက်မြက် ရှိနေသည်။ သူတို့သည် ဝမ်‌ချောင်အား ဘာကိုမှ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

“စိတ်အေးအေးထားကြပါ… ငါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြင်ဆင်ထားပြီးပြီ…”

ဝမ်ချောင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ တွေ့ကြုံခဲ့ရသမျှ အတွေ့အကြုံများကြောင့် အနည်းဆုံး သတင်းဆိုးများကိုပင် လက်ခံနိုင်ခဲ့သည်။

“အရှင်…”

ရှူကယ်က ခေါင်းငုံ့ကာ နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခုကို သတိဖြင့် စတင်အစီရင်ခံလိုက်သည်။

“အရှင် မရှိတုန်းမှာ ဝန်ကြီးချုပ် လီလင်ဖူက နယ်စစ်တပ်တွေကို လုံးဝဖျက်သိမ်းဖို့ အဆိုတစ်ခုကို နန်းတွင်းမှာ အတည်ပြုခဲ့ပါတယ်။ အခုဆိုရင် နယ်စစ်တပ်တွေ အားလုံးနီးပါး ဖျက်သိမ်းခံထားရပါတယ်…”

ထို့နောက် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

“ဒါ့အပြင် လီကျွင်းရှန်းရဲ့ ပြင်းပြတဲ့ ထောက်ခံမှုနဲ့အတူ ဟူလူမျိုးတွေကို မြို့တော်နဲ့ အခြားနယ်မြေတွေထဲ ယခင်ထက် ပိုများတဲ့ အရေအတွက်နဲ့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုခဲ့ပါတယ်… မြို့တော်ထဲမှာတင် ငါးသောင်းလောက် ရှိပါတယ်… ဒီဟူလူမျိုးတွေထဲမှာ အခြားနိုင်ငံကသူလျှိုတွေကို တော်တော်များများ တွေ့ရှိခဲ့ပေမဲ့ လီကျွင်းရှန်းက ဒီသတင်းကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားပါတယ်…”

ဝမ်ချောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အံ့အားသင့်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီး ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းက သူ တစ်လလောက် မရှိတုန်း အောင်မြင်မှုကို ချဲ့ထွင်ပြီး စစ်ရေးဌာနကို ထိန်းချုပ်ခဲ့မည်ဆိုသည့် သတင်းကို ကြားရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း နယ်စစ်တပ်များ ဖျက်သိမ်းခံရသည့် သတင်းသည် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် မနှစ်မြို့ဖွယ် မဲ့မဲ့ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်စေခဲ့သည်။

နယ်စစ်တပ်များသည် နိုင်ငံ၏ အုတ်မြစ်ဖြစ်ပြီး စစ်သားများ၏ အရန်အင်အားဖြစ်သည်။ နယ်စစ်တပ်များ မရှိတော့ပါက အဓိကဖြစ်ရပ်တစ်ခုသည် မဖြစ်မနေ မတွေးဝံ့စရာ အကျိုးဆက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

“လီကျွင်းရှန်း”

ဝမ်ချောင်သည် လက်သီးများကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း ဤနာမည်သည် သူ့စိတ်ထဲကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

“အရှင်…”

သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများသည် ဝမ်ချောက်ကို စားပွဲတစ်ဖက်မှ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေကြသော်လည်း မည်သူမျှ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောရဲကြပေ။

ခဏမျှကြာပြီးနောက် ဝမ်ချောင်က စကားတစ်ခွန်းပြောလိုက်သည်။

“နားလည်ပြီ”

ဝမ်ချောင်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အသက်ကို ရှိုက်ကာရှူလိုက်သည်။ သူ့အသံထဲတွင် အနည်းငယ် မငြိမ်မသက်ဖြစ်မှု ရှိနေသော်လည်း လူတိုင်းမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မပြသခဲ့ပေ။

“ဆုံးရှုံးသွားတဲ့အရာတွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြန်ယူမယ်။ ယာယီဆုတ်ယုတ်မှုတွေဟာ အရေးမကြီးပါဘူး။ ငါ ပြန်လာတာက အမှားတွေကို ပြင်ဆင်ပြီး အရာအားလုံးကို လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ် ပြန်တင်ဖို့ပဲ…” ဝမ်ချောင်က အလေးအနက် ပြောကြားလိုက်သည်။

“ဟူး”

ဝမ်ချောင်၏ တည်ငြိမ်သော အသံသည် လူတိုင်းကို သက်ပြင်းချစေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူတို့အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် ထိုကဲ့သို့ အခက်အခဲကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းဖြစ်သော်လည်း အနောက်တောင်ပိုင်းနှင့် တာလာ့စ်စစ်ပွဲများကဲ့သို့ သူတို့အားလုံးသည် သူတို့၏ သခင်လေးအပေါ် ပြတ်သားပြီး ပြည့်စုံသော ယုံကြည်မှုရှိကြသည်။

တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် တွေ့ဆုံပွဲပြီးဆုံးသွားပြီး ဝမ်ချောင်၏ အမိန့်အရ သူတို့အားလုံးသည် စာကြည့်ခန်းမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သူတို့ ထွက်သွားပြီးသည်နှင့် ဝမ်ချောင်သည် လူအိုရင်း ဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်။

“လူအိုရင်း… ပြောပါ… ပဉ္စမမင်းသားနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ”

ထိုအချိန်မှသာ ဝမ်ချောင်သည် ဤကိစ္စကို ထုတ်ဖော်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် လူအိုရင်းထံမှ ပေးပို့ခဲ့သော စာကို သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲမှ ထုတ်ယူပြီး စားပွဲပေါ်တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး ယခင်က သဘောတူထားသည့် အချက်အလက်များအရ လူအိုရင်းပေးပို့ခဲ့သော စာသည် အလွန်အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အရေးမကြီးပါက လူအိုရင်းသည် ထိုနည်းလမ်းဖြင့် ဘယ်သောအခါမှ ပေးပို့မည်မဟုတ်ပေ။

“သခင်လေး….ဇာတ်လမ်းက တော်တော်ရှည်ပါတယ်… မကြာသေးခင်ကမှ ကျွန်တော် ရူယွင်စန်းနဲ့ တာ့ခ်လူမျိုးတွေကို စောင့်ကြည့်နေရင်း မြို့တော်နဲ့ နယ်စပ်ကြား ဆက်သွယ်ရေးကို စီမံခန့်ခွဲနေတဲ့အချိန်မှာ ပဉ္စမမင်းသားရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အထိန်းတော်ဗိုလ်ဖြစ်တဲ့ လီချင်ကျုံက ကျွန်တော့်ဆီ ရောက်လာပါတယ်… သူက စိုးရိမ်တကြီး မျက်နှာနဲ့ အရှင်နဲ့ ဆွေးနွေးဖို့ အလွန်အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုရှိတယ်လို့ ပြောပါတယ်… ဒါက ပဉ္စမမင်းသားရဲ့ အသက်နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်…”

ယခု အခြားသူမရှိတော့သည့်အခါ လူအိုရင်း၏ မျက်နှာသည် တည်ကြည်လာပြီး ထိုအချိန်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာများကို ပြန်ပြောပြစပြုလိုက်သည်။

လူအိုရင်းက ပြောရင်း သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲမှ စာတစ်စောင်ကို ထုတ်ယူပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ဝမ်ချောင်သည် ဘာမှမပြောဘဲ စာကို ဖွင့်ပြီး ဖတ်လိုက်သည်။

“နားလည်ပြီ”

တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိပြီး ဝမ်ချောင်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း လူအိုရင်းကို ထွက်ခွာခွင့်ပြုလိုက်သည်။ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့သည့်အခါ ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် လက်တင်ထားပြီး တွေးတောလိုက်လိုက်သည်။

“သတိပေးချက်…အသုံးပြုသူ၏ ‘နဂါးစစ်မှန်သော အစီအစဉ်’ မစ်ရှင်သည် ပြင်းထန်သော ခြိမ်းခြောက်မှုအောက်တွင် ရှိနေပြီး မအောင်မြင်ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပါသည်... ပစ်မှတ် လီဟန်သေဆုံးပါက အသုံးပြုသူသည် ကံကြမ္မာစွမ်းအင် ၃၀၀,၀၀၀ အမှတ်ကို နုတ်ယူခံရမည်”

“သတိပြုရန်: လီဟန်သည် ဤကမ္ဘာအတွက် အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် သူ၏သေဆုံးမှုသည် ကမ္ဘာ၏ သမိုင်းကို မမျှော်လင့်ထားသော လမ်းကြောင်းသို့ ဦးတည်သွားစေမည့် ပြင်းထန်သော အကျိုးဆက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး မသိရှိရသေးသော ပြောင်းလဲမှုများစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ မစ်ရှင်မအောင်မြင်ပါက အသုံးပြုသူသည် ကံကြမ္မာစွမ်းအင် ၁,၀၀၀,၀၀၀ အမှတ်ကို ထပ်မံနုတ်ယူခံရမည်”

ဝမ်ချောင်၏ မျက်ခုံးများ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ တွန့်ကွေးလာသည်။ သူ နိဂုံးချုပ်ခဲ့သည်မှာ နောက်ဆုံးနန်းတွင်းဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် လီဟန်သည် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို တဖြည်းဖြည်း တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီး သူ့ကို အကြံဉာဏ်ပေးကာ ဗျူဟာရေးဆွဲပေးနိုင်သည့် မဟာမိတ်များကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သင့်သည်။

ပဉ္စမမင်းသားသည် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ရင့်ကျက်လာနေပြီး ပထမမင်းသားပင်လျှင် သူ့ကို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် မင်းသားအဆင့်သည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ တတိယမင်းသား လီချူးသည် လီဟန်ကို ထောင်ချောက်ဆင်ပြီး ဘုရင်ကို လှည့်စားသည့် ပြစ်မှုများကြောင့် နန်းတွင်းအကျဉ်းထောင်တွင်သာ ချုပ်နှောင်ခံခဲ့ရသည်။

နံနက်သီချင်းဆောင်သည် ကွေးနဂါးလမ်းပေါ်တွင် အလွန်ရေပန်းစားသော စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကုန်သည်များ ဈေးသည်များ နှင့် အမျိုးမျိုးသော လုပ်ငန်းရှင်များနှင့် သာမန်လူများ ဝင်ထွက်သွားလာနေကြသည်။ မြို့တော်၏ အစားအသောက်ဝါသနာရှင်များကြားတွင် ထိုစားသောက်ဆိုင်၏ ဂုဏ်သတင်းသည် ကြီးကျယ်သော ကရိန်းဆောင်ကို ပင်လျှင် လိုက်မီလုနီးပါး ဖြစ်လာသည်။

“ကျွီ....”

ဆောင်အပြင်ဘက်တွင် ရပ်ထားသော မြင်းလှည်း၏ တံခါးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လာပြီး သွယ်လျသော ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဒီ နေရာ ဟုတ်တယ်မလား”

ဝမ်ချောင်သည် နံနက်သီချင်းဆောင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ ပုံပန်းသွင်ပြင်ကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲထားသည်။ သူသည် ဤသိုင်းပညာတွင် ဆရာတစ်ဆူ မဟုတ်သော်လည်း သူ၏ ကျင့်စဉ်ဖြင့် မျက်နှာပေါ်ရှိ ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများကို ထိန်းချုပ်ပြီး ပြင်ပအင်္ဂါရပ်များကို ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ ထို့အပြင် နံနက်သီချင်းဆောင်အပြင်ဘက်တွင် မြင်းလှည်းများစွာ ရှိနေသည့်အတွက် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို အထူးတလည် စောင့်ကြည့်မထားပါက ၎င်းတို့သည် လူအုပ်ထဲမှ သူ့ကို ခွဲခြားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဝမ်ချောင်သည် အဆောင်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်သွားသည်။

နံနက်သီချင်းဆောင်အတွင်းတွင် စားပွဲထိုးတစ်ဦးသည် ကောင်တာပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ မှီနေသည်။ နံနက်သီချင်းဆောင်သည် အလွန်ရေပန်းစားသည့်အတွက် အခြားစားပွဲထိုးများသည် ဧည့်သည်များကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြိုဆိုရင်း အလုပ်များနေကြပြီး အားလပ်ချိန်မရှိသော်လည်း ဤစားပွဲထိုးသည် လုံးဝအေးဆေးတည်ငြိမ်နေသည်။

ဝမ်ချောင်သည် ထိုစားပွဲထိုးဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ သေးငယ်သော အရာကို ဖျတ်ခနဲ ပြလိုက်သည်။

“ဝုန်း...”

ဝမ်ချောင်၏ လက်ထဲရှိ အနီရောင် အရာဝတ္ထူသည် ပျင်းရိနေသော စားပွဲထိုးကို တုန်ခါသွားစေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာသည်။

“ဧည့်သည်တော်..ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီကိုလာပါ”

စားပွဲထိုးသည် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ လမ်းပြလိုက်သည်။ စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်လျှောက်ပြီး ဝမ်ချောင်သည် မြေအောက်သို့ ဆင်းသွားသော လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းတစ်ခုဆီသို့ ပို့ဆောင်ခံရသည်။

“အရှင်..

“ဒုက္ခကြီးကြီးမားမား ပေးခဲ့ရလို့ တောင်းပန်ပါတယ်… သခင်ကြီးက အထဲမှာ ရှိနေပြီး အရှင်ကို ညစာစားဖို့ ဖိတ်ကြားချင်ပါတယ်”

ဝမ်ချောင်က ညည်းသံထုတ်ပြီး အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး အထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

အခန်းထဲသည် မည်သည့်အသံမှမကြားနိုင်လောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ခဏကြာပြီးနောက် ချောင်းဆိုးသံနှင့် ဖုံးကွယ်ထားသော ကန့်လန်ကာတစ်ခု၏ တလှုပ်လှုပ်သံဖြင့် ‘လီချင်ကျုံ’ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အဆင်မပြေသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လွင်နေသည်။

“ဝမ်ချောင်... ငါပါ…”

ထိုသူက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သော်လည်း ထိုသူသည် လီချင်ကျုံ၏ အသံ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ဝမ်ချောင်သည် မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်ထဲတွင် ထိုသူ၏ အင်္ဂါရပ်များကို ခွဲခြားမြင်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူသည် လီချင်ကျုံ၏ တောင်းဆိုမှုအရ နံနက်သီချင်းဆောင်သို့ ရောက်လာခဲ့ပြီး မဟာထန်အင်ပါယာ၏ နံပါတ်တစ် သစ္စာဖောက် အထိန်းတော်ဖြစ်သူ လီချင်ကျုံကို တွေ့ဆုံမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ ဤလျှို့ဝှက်အခန်းထဲတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသူသည် လီချင်ကျုံ မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်သားတော်၏ သားတော် လေးစားအပ်သော ပဉ္စမမင်းသား လီဟန်ဖြစ်နေမည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါမှ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

******

အခန်း ၁၅၇၂ - ပုန်ကန်ရန်ကြံစည်မှု၏ ရာဇဝတ်မှု

လီဟန်သည် မင်းသားတစ်ပါး၏ နဂါးဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားခြင်းမရှိဘဲ အစေခံများဝတ်သည့် နက်ပြာရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သေချာမကြည့်လျှင် လီချင်ကျုံလားဟုပင် ထင်မှတ်သွားနိုင်သည်။

သို့သော် အနီးကပ်စေ့စပ်ကြည့်လျှင် လီဟန်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် နက်နဲသော စိုးရိမ်မှုနှင့် စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုကို သတိပြုမိမည်ဖြစ်သည်။

“အရှင်မင်းသား… ဒီနေရာကို ဘယ်လိုကြောင့် ရောက်ရှိလာတာလဲ... နောက်ပြီး…”

ဝမ်ချောင်သည် လီဟန်ဝတ်ဆင်ထားသော အစေခံများဝတ်သည့် နက်ပြာရောင် ဝတ်ရုံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်း စကားရပ်တန့်သွားသည်။ နန်းတော်အတွင်း၌ တကယ်ပင် မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပွားခဲ့သနည်း။

မင်းသားတစ်ဦးသည် ဤဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ဤလျှို့ဝှက်မြေအောက်အခန်းတွင် သူ့ကို လာရောက်တွေ့ဆုံရန် ဖုံးကွယ်လာခဲ့သည်။ အခြေအနေသည် သိသာစွာ ဆိုးရွားလှသည်။

ထို့အပြင် ပို၍ထူးဆန်းသည်မှာ ပဉ္စမမင်းသားသည် ဂုဏ်သိက္ခာအဆင့်အတန်းရှိသော်လည်း အဖော်တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မပါရှိခြင်းပင်။

“ဦးလေးချင်က အပြင်မှာ အာရုံပြောင်းပေးနေပါတယ်… ယခုအခါ မြို့တော်မှာ သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေသူတွေ တအားများပြားလှတယ်...” လီဟန်က လေးနက်စွာ ပြောသည်။

“ဝမ်ချောင်…. ငါ့ကို ကူညီဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုခု စဉ်းစားပေးပါ..”

လီဟန်က ပြောလိုက်သည်။

“အရှင်မင်းသား… စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့... ကျွန်တော် သေချာပေါက် ကူညီပါမယ်... ဒါပေမဲ့ ဖြစ်ပွားခဲ့တာတွေကို အရင်ဆုံး ပြောပြပါအုံး...” ဝမ်ချောင်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်သည် အလွန် ရှုပ်ထွေးလာသည်။ ပဉ္စမမင်းသား လီဟန်သည် တည်ငြိမ်မှုမရှိသူမျိုး မဟုတ်ပေ။ မဟုတ်လျှင် သူသည် ဧကရာဇ်ရှေ့မှောက်တွင် ကျင်းပခဲ့သော နန်းတော်အစည်းအဝေးမှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ပေါ်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဝမ်ချောင်၏ အကြံဉာဏ်များ ရရှိထားခဲ့သော်လည်း သူ့၌ ထူးခြားသော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးနှင့် စွမ်းရည်များ ရှိရန် လိုအပ်သေးသည်။

သို့သော် ယခုအခါ လီဟန်သည် ကွဲပြားသော ခံစားမှုတစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေသည်။

“ဝမ်ချောင်… ပထမအစ်ကိုတော်က နန်း‌တော်တရားရုံးကို လွှမ်းမိုးထားတယ်… အခု သူက ခမည်းတော်ရဲ့ အုပ်ချုပ်သူအ‌နေနဲ့ ဆောင်ရွက်နေတာဆို‌တော့ သူရဲ့ အာဏာက ကောင်းကင်အထိရောက်နေပြီ။ နန်းတော်ထဲမှာ ငါ့အတွက် ခြေတစ်လှမ်းတိုးဖို့တောင် ခက်ခဲနေပြီ…”

လီဟန်သည် နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားသည်။

ဝမ်ချောင်သည် ချက်ချင်း မျက်နှာတည်သွားသည်။ လီဟန်သည် ပြဿနာကြီးတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရမှသာ သူ့ထံလာရောက်မည်ကို သူ သိရှိထားသော်လည်း ဤမျှလောက် အကြပ်အတည်းသို့ ရောက်ရှိနေမည်ဟု သူမထင်ထားခဲ့ပေ။

ပထမမင်းသားနှင့် ပဉ္စမမင်းသားတို့သည် တစ်ရက်နှစ်ရက်သာ ရန်ဖြစ်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ပထမမင်းသားသည် အမြဲတမ်း သတိထားတတ်သူ၊ တည်ငြိမ်သူ၊ အလွန်ထိန်းချုပ်တတ်သူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ သူ၏ ဂိုဏ်းကို ဖွဲ့စည်းပြီး အရှက်ရဖွယ်ရာ လုပ်ရပ်များကို အမိန့်ပေးခဲ့သော်လည်း ပထမမင်းသားသည် သဲလွန်စတစ်ခုမျှ မချန်ထားခဲ့ပေ။ သူ၏ ဆက်ခံသူအဖြစ် အဆင့်အတန်းသည် ကျောက်တိုင်ကဲ့သို့ ခိုင်မာလှသည်။

ဝမ်ချောင်ပင် အနည်းငယ် လေးစားရသည်။

ပထမမင်းသားသည် သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်သည့်‌ နေရာတွင် ထိပ်တန်းရောက်အောင် ကျင့်ကြံထားသူပင်။ သို့သော်လည်း သူဖော်ပြသော အခြေအနေက သူ၏ ပုံမှန်သတိထားသော ပုံစံနှင့် လုံးဝမကိုက်ညီပေ။

“မင်းက တစ်လကျော်လောက် နန်းတော်က ထွက်ခွာနေခဲ့တာ‌ကြောင့် အချို့အရာ‌ တွေကို မသိခဲ့တာပါ... ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းနှင့် လီကျွင်းရှန်းက နန်း‌တော်တရားရုံးကို သိမ်းပိုက်ထားပြီး ပထမအစ်ကိုတော်ကလည်း နန်းတော်ကို လုံးဝထိန်းချုပ်ထားတယ်... ဒီအချိန်အတွင်းမှာဘဲ ပထမအစ်ကိုတော်က အဆင့်ဆင့်ပိတ်ဆို့ပြီး ငါ့ကို ဖိအား‌‌ တွေပေးလာခဲ့တယ်။ တစ်လအတွင်း ပထမအစ်ကိုတော်က ငါ့ရဲ့ အကြံပေးတွေကို နယ်စပ်ကို ပြောင်းရွှေ့ဖိူ့ အကြောင်းပြချက်တွေ ရှာဖွေခဲ့ပြီး သူ့ကို ဆန့်ကျင်သူမှန်သမျှကို မလေးမစားပြုမှုနဲ့ ထောင်ထဲထည့်ပစ်ခဲ့တယ်”

“ငါ့ရဲ့ အရေးကြီးအကြံပေးတွေထဲက တချို့ဟာ နယ်စပ်သွားတဲ့လမ်းမှာ ပိတ်ဆို့တိုက်ခိုက်ခံရပြီး သေသွားကြတယ်။ ပထမမင်းသားကတော့ ဓားပြတွေက သတ်လိုက်တယ်လို့ ပြောတယ်။ ဒါပေမဲ့ အနောက်ဘက်လမ်းတွေကို မင်းကိုယ်တိုင် ဓားပြတွေ ရှင်းလင်းပြီးသား ဖြစ်နေတာလေ။ ထပ်ပြီး သူတို့မှာ နန်းတွင်းသိုင်းပညာအဆင့်ရှိတဲ့ အစောင့်တွေ အများကြီး ပါသွားတာပဲ။ နယ်စပ်က ဓားပြတွေက ဘယ်တုန်းကများ ဒီလောက်သန်မာလာပြီး နန်းတွင်းသိုင်းပညာအဆင့်ရှိတဲ့ အစောင့်တွေကိုတောင် သတ်နိုင်လာရတာလဲ... ပထမအစ်ကိုတော်က ငါ့ကို သုံးနှစ်ကလေးလို့ ထင်နေတာလား...”

ပဉ္စမမင်းသားသည် ဒေါသထွက်လွန်းလှသဖြင့် နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်နေသည်။

“ဘာပြောတယ်..”

ဝမ်ချောင်သည် ထိတ်လန့်တကြားတုန်ယင်သွားသည်။

“ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

ဝမ်ချောင်၏ စိတ်သည် ပဉ္စမမင်းသား၏ စကားများကြောင့် လှုပ်ရှားနေသည်။ ဤမျှလောက် ဖြစ်ပွားနိုင်မည်ဟု သူ မတွေးထားခဲ့ပေ။

ပဉ္စမမင်းသား၏ ဒေါသထွက်ပြီး ဝမ်းနည်းနေသော ပုံစံကို မြင်သောအခါ ဝမ်ချောင်သည် လီဟန်သည် အဘယ်ကြောင့် တစ်ယောက်တည်းနှင့် အဖော်မပါဘဲ ရောက်ရှိလာသည်ကို ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။

လီဟန်သည် သူ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးနီးပါး အားနည်းသူတစ်ဦးအဖြစ် ရှိခဲ့သည်။ ဝမ်ချောင်နှင့် ပထမဆုံးတွေ့ဆုံစဉ်ကပင် သူသည် ဖြတ်လမ်းဓားအိမ်တော်တွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ရသည်။

သို့သော် လုံးဝလျစ်လျူရှုခံရရာမှ သူသည် သူ၏ အဖွဲ့သားများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စုစည်းခဲ့သည်။ ဤအရာအားလုံးသည် ပဉ္စမမင်းသားအတွက် မလွယ်ကူခဲ့သောကြောင့် သူတို့ကို အလွန်တန်ဖိုးထားခဲ့သည်။

သို့သော် ဤလုပ်ရပ်များဖြင့် ပထမမင်းသားသည် သူ့အား သေစေနိုင်သော ထိုးနှက်မှုတစ်ခုကို ပေးသည်တဲ့လား။

“ဒါတွေတင်မဟုတ်ပါဘူး... အစ်ကိုတော်က လုံးဝကို မစောင့်ထိန်းတော့ဘူး။ တစ်လအတွင်း နန်းတော်အတွင်းမှာ ငါ့အပေါ် လုပ်ကြံမှု ငါးကြိမ်ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်။ ဦးလေးချင်ရဲ့ သတိထားမှုသာ မရှိခဲ့ရင် ငါမင်းကို မြင်တွေ့ရနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”

ပဉ္စမမင်းသား၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့လျက်ရှိပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ဒေါသများ ရောယှက်နေသည်။ သူသည် အမျိုးမျိုးသော အတားအဆီးများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ဤမျှလောက် အကူအညီမဲ့သလို ခံစားရခြင်းမျိုး တစ်ကြိမ်မျှ မရှိခဲ့ပေ။

ပထမမင်းသားသည် အမြဲတမ်း လိမ္မာပါးနပ်ပြီး သတိထားတတ်သူဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ဤမျှလောက် ဆိုသွမ်းလာရသနည်း။ ဤသည်မှာ သူ၏ ပုံစံနှင့် မကိုက်ညီပေ။

ဤအတွေးဖြင့် ဝမ်ချောင်သည် ပြန်လည်တည်ငြိမ်လာသည်။ သူ၏ ပုံစံက တစ်ခုခုမမှန်ကန်ကြောင်း နောက်ကွယ်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြံစည်နေပေမည်ဟု ပြောပြလာသည်။

သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် ခဏအကြာတွင် နားလည်လာသည်။ အခြားမင်းသားများသည် ပဉ္စမမင်းသားကို ဖယ်ရှားလိုသည်ပင်ဖြစ်စေ သူတို့သည် ဤမျှလောက် ထင်ရှားစွာ လုပ်ဆောင်မည် မဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် ပထမမင်းသားသည် အုပ်ချုပ်သူအဖြစ်ရှိနေစဉ်တွင် အာဏာကို မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းသည် အလွန်မိုက်မဲသော လုပ်ရပ်ဖြစ်လိမ့်မည်။

မဟာထန်မင်းဆက်၏ မင်းသားများထဲတွင် ထိုမျှလောက် မိုက်မဲသူမရှိပေ။ ဝမ်ချောင်သည် ခေတ္တတိတ်ဆိတ်သွားသည်။

“ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော စိုးရိမ်မှု မဟုတ်ပါ…”

ပဉ္စမမင်းသားသည် ဝမ်ချောင်တွေးနေသည်ကို မသိရှိခဲ့ပေ။ ဝမ်ချောင်နှင့် တွေ့ဆုံရသောအခါ နောက်ဆုံးတွင် လီဟန်သည် ခိုင်မာသော ထောက်တိုင်တစ်ခုကို ရရှိထားသလို ခံစားရသည်။ သူသည် လွန်ခဲ့သော တစ်လအတွင်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အန္တရာယ်များနှင့် အတားအဆီးများကို ပြောပြလာသည်။

“နန်းတော်က အန္တရာယ်များပေမဲ့ ငါသတိထားနေသမျှ ပထမအစ်ကိုတော်က ငါ့ရဲ့ နေအိမ်မှာ ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း တိုက်ခိုက်ဖို့ ရဲတင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး... ငါ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး စိုးရိမ်မှုက ဖခမည်းတော်ပါ...”

ဝမ်ချောင်သည် မိုးကြိုးပစ်ခံရသလို ခံစားရပြီး လီဟန်ကို ချက်ချင်း စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဝမ်ချောင်သည် မျက်နှာဖြူဖျော့သွားပြီး ခပ်မြန်မြန် မေးလိုက်သည်။

“ဧကရာဇ် ဘာတွေဖြစ်ခဲ့ တာလဲ...”

“ဒါက...”

လီဟန်သည် သတိထားစွာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော စိုးရိမ်မှုရှိနေသော်လည်း သူ၏ စိုးရိမ်မှုများကို ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်သည်။

“ပထမအစ်ကိုတော်က အုပ်ချုပ်သူဖြစ်နေပေမဲ့ တကယ့်ဆုံးဖြတ်ချက်ချသူက ခမည်းတော်ပဲ။ နန်းတော်ထဲမှာ ဖြစ်သမျှအပြီး ငါစဉ်းစားမိတာက ဖခမည်းတော်ဆီ သွားပြီး တရားမျှတမှုတောင်းဖို့ပဲ။ ခမည်းတော်က စကားတစ်ခွန်းပဲ ပြောလိုက်ရင် ပထမအစ်ကိုတော်တောင်မှ နည်းနည်းဆင်ခြင်ရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါခမည်းတော်ဆီ သွားတဲ့အခါ အနားကပ်ဖို့တောင် ခွင့်မရခဲ့ဘူး…”

ဖခမည်းတော်၏ နေအိမ်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများအားလုံး ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။ အစောင့်များထဲမှ တစ်ဦးကိုမျှ မမှတ်မိခဲ့ပေ။ မင်းသားများပင်ဖြစ်လင့်ကစား အနီးကပ်ချဉ်းကပ်ခွင့် မရရှိခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ ပထမအစ်ကိုတော်၏ လုပ်ဆောင်မှုဖြစ်ပြီး သူ့အား ထိန်းချုပ်ရန်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ထိုသို့မဟုတ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ သူတစ်ဦးတည်းသာ မဟုတ်ပေ။ ဝန်ကြီးချုပ်နှင့် မဟာဆရာတော်ပါ ဧကရာဇ်ဖခမည်းတော်ထံ တွေ့ဆုံခွင့်ကို အချိန်အတန်ကြာ မရရှိခဲ့ကြပေ။ တွေ့ဆုံခွင့်တောင်းသည့် အဆိုပြုလွှာများအားလုံး ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခံခဲ့ရသည်။

“ဝမ်ချောင်… ဖခမည်းတော်က မဟာဆရာတော်ကို ဘယ်လောက် ရိုသေလေးစားလဲဆိုတာ မင်းသိတယ်မဟုတ်လား။ ငယ်ငယ်က မဟာဆရာတော်ဆီမှာ သင်ယူခဲ့ရတာလေ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ တခြားသူတွေကို ထားအုံး မဟာဆရာတော်တောင်မှ ခမည်းတော်နဲ့ တွေ့ခွင့်မရတော့ဘူး...”

မင်းဆက်အသီးသီးတွင်၊ မင်းသားများ၏ စစ်ပွဲများဖြစ်စေ၊ ဂိုဏ်းဂဏပြဿနာများဖြစ်စေ “ပုန်ကန်မှုကြံစည်မှု” ဆိုသည့် စကားလုံးများလောက် ထိတ်လန့်မှုဖြစ်စေနိုင်သည့်အရာ မရှိခဲ့ပေ။

ဤစကားလုံးများသည် မကြာခဏဆိုသလို အကြီးစားသတ်ဖြတ်မှုနှင့် သွေးထွက်သံယိုမှုများနှင့်အတူ လိုက်ပါလာတတ်သည်။ ပုန်ကန်မှုကြံစည်မှုဆိုသည့် ရာဇဝတ်မှုနှင့်အတူ “လူတိုင်းအပြစ်ရှိသည်၊ အပြစ်ရှိသူများကို ပြင်းထန်စွာ အပြစ်ပေးရမည်” ဟူသော စိတ်ထားတစ်ခု ပါလာတတ်သည်။ အပြစ်မရှိသူများကိုပင် သတ်ဖြတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မည်သူတစ်ဦးကိုမျှ လွတ်မြောက်ခွင့်မပြုကြပေ။

ပုန်ကန်ကြံစည်မှုဆိုသည့် ရာဇဝတ်မှုသည် ထောင်ပေါင်းများစွာ၊ သို့တည်းမဟုတ် သောင်းဂဏန်းသော သေဆုံးမှုများနှင့်အတူ လိုက်ပါလာမည်ဖြစ်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော မိသားစုများ ပြိုကွဲသွားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဧကရာဇ်မင်းဆက်၏ တော်ဝင်မျိုးနွယ်များပင် သေဆုံးခြင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

နံရံများတွင် နားများရှိသည်ဟု ဆိုကြပြီး၊ ဤမနက်သီချင်းဆောင်ရှိ မြေအောက်အခန်းတွင်ပင် အချို့သောအရာများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆို၍မရပေ။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က နားထောင်နေပြီး ဤအချက်အလက်များကို အသုံးချလျှင် မည်သည့်ရှင်းပြချက်ကမှ သူတို့နှစ်ဦးအား ကယ်တင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

******

အခန်း ၁၅၇၃ မင်းသားသုံးပါး၏ ပုန်ကန်မှု

“ငါပြောတာ မှားသွားပါတယ်... အဲဒီတုန်းက ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ပါဘူး... ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး... ငါရိုးရိုးသားသား ထင်မြင်ယူဆမိတာပါ…”

လီဟန်၏မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု ပေါ်လွင်လာသည်။

ငယ်စဉ်ကတည်းက သူသည် ‘သမိုင်းဆုံးမစာများ’ နှင့် ဘုရင်တစ်ပါး၏ စိတ်ထားကို လေ့လာခဲ့ရသဖြင့် ဝမ်ချောင်ထက်ပင် ပိုမိုကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။

ပထမမင်းသားက ပုန်ကန်လိုသည်ဟု သူကိုယ်တိုင်ပင် မယုံကြည်နိုင်သည့်အတွက် အခြားသူ မည်သူကမှ ယုံကြည်နိုင်မည်နည်း။ သို့သော်လည်း စကားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မပြောသင့်ပေ။

"ဒါပေမဲ့ နန်းတွင်းထဲက အငွေ့အသက်တွေက ထူးဆန်းနေတယ်… တော်တော်ထူးခြားနေတယ်…”

လီဟန်၏နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်လျက်ရှိပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးက စိုးရိမ်ပူပန်မှုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

“ဝမ်ချောင် မင်းက ငါ့ကိုယုံရမယ်… ဒီတစ်ကြိမ်တော့ တစ်ခုခုမှားနေတယ်… မင်း ငါ့ကို ကူညီပေးမှရမယ်...”

လီဟန်က ဝမ်ချောင်ကို မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူက အန္တရာယ် ကြီးကြီးမားမား ကြုံတွေ့ရတိုင်း ဝမ်ချောင်က အမြဲတမ်း အချိန်မီ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်။

ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ဝမ်ချောင် မဖြေရှင်းနိုင်သော ပြဿနာဆိုသည်မှာ မရှိသလောက်ပင်။ ထို့ကြောင့် လီဟန်က ပြဿနာတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်နှင့် ချက်ချင်း ဝမ်ချောင်ကို တွေးမိခဲ့သည်။ သူက ဝမ်ချောင်အပေါ် ယုံကြည်မှုနှင့် လေးစားမှုများသာ ရှိခဲ့သည်။

အခန်းထဲတွင် အပ်ကျသံပင် ကြားနိုင်လောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ဝမ်ချောင်က တိတ်ဆိတ်စွာရှိနေပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် တွေးတောမှုတစ်ခု ပေါ်လွင်နေသည်။

သူက လီဟန်၏စကားများကို မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ထိုကိစ္စကို ဂရုတစိုက် တွေးတောရန် လိုအပ်သည်။ အရာအားလုံးက အကျိုးအကြောင်း ဆီလျှော်မှု မရှိချေ။

"ဒီလိုဖြစ်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး… ငါ့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေအရ ဒီအချိန်နဲ့ယှဉ်ရင် အေးချမ်းပြီး တည်ငြိမ်တဲ့ကာလတစ်ခု ဖြစ်သင့်တယ်… အဓိက ဖြစ်ရပ်တွေ မရှိသင့်ဘူး… အဲဒါအပြင် ပထမမင်းသားက (ရာထူးယာယီထိန်းသိမ်းသူ) အဖြစ် ခန့်အပ်ခံထားရပြီဆိုတော့ တကယ်လို့များ အားလုံးမျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်မယ်ဆိုရင် သူက နောက်ထပ်ဘုရ င်ဖြစ်လာနိုင်မယ်… ဒီလိုလုပ်ဖို့ အကြောင်းမရှိဘူး။ ဒီလောက် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း လုပ်ဆောင်ပြီး သဲလွန်စတွေ ချန်ထားခဲ့တာက သူ့ရဲ့ပုံစံနဲ့ မကိုက်ညီဘူး...”

ဝမ်ချောင်၏မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်လိမ်သွားသည်။ သူ မရှိခင် အချိန်အတွင်း အလွန်များပြားလှသော ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ သူက အင်အားကြီးမားသော လီကျွင်းရှန်းနှင့် သူ့ကို ထောက်ခံထားသော ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းကိုသာ ကိုင်တွယ်ရမည်ဟု မူလက ယူဆထားခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုမူ အံ့အားသင့်စရာပင်။ သူက ပထမမင်းသားနှင့်ပါ ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

လီဟန်သည် ပထမမင်းသားက ထိုအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ဟု အသေချာပြောခဲ့သော်လည်း သူတို့အားလုံးသည် ပထမမင်းသား လီရင်နှင့် ဆက်သွယ်နိုင်မည့် ခိုင်မာသောသက်သေ မရှိသေးပေ။

ထို့ကြောင့် လီဟန်က ထိုကိစ္စကို နန်းတွင်းသို့ အစီရင်ခံခဲ့လျှင်ပင် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် ပထမမင်းသားက ဧကရာဇ်ဘုရင်ကို အိမ်တွင်းအကျယ်ချုပ်ထားပြီး ပုန်ကန်ရန် ကြံစည်နေသည်ဟု လီဟန်ပင်လျှင် မယုံကြည်ခဲ့သည့်အတွက် တခြားမည်သူက ယုံကြည်နိုင်မည်နည်း။ သူက ထိုသို့လုပ်ရန် အကြောင်းပြချက် မရှိခဲ့ပေ။

“ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

ဝမ်ချောင်က ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရလိုက်သည်။ သူက လုံးဝနီးပါး မေ့လျော့ခဲ့သော ကိစ္စတစ်ခုက မဟာထန်မင်း၏ နိုင်ငံရေးအခင်းအကျင်းကို လုံးဝနီးပါး ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည့် အဓိကဖြစ်ရပ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

လီရင်က ပုန်ကန်ရန် မလိုလားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဆန့်ကျင်ပြီး သူက တခြားမည်သူ့ထက်မဆို ပိုမိုရည်မှန်းချက်ကြီးမားသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏တည်ငြိမ်မှုနှင့် လိမ္မာပါးနပ်မှုက ထိုရည်မှန်းချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် တခြားသူများက သူ့တွင် ထိုရည်မှန်းချက်ရှိသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း သူက မည်သည့်အခါမှ အကောင်အထည်ဖော်မည်မဟုတ်ဟု အားလုံးက ထင်မြင်ခဲ့ကြသည်။

ထိုအချက်ကို ဝမ်ချောင်နှင့် လီဟန်၏ တုံ့ပြန်မှုများမှ တွေ့မြင်နိုင်သည်။

သို့သော် အမှန်တကယ် သမိုင်းတွင် ထိုကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုက အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။

'မင်းသားသုံးပါး၏ ပုန်ကန်မှု'

ဧကရာဇ်ဘုရင်၏ အုပ်ချုပ်မှု အချိန်ကာလ ပြီးဆုံးချိန်တွင် ဝမ်မျိုးရိုးက ပြိုလဲသွားပြီးနောက် ထွက်ပြေးနေသော ဝမ်ချောင်က ကမ္ဘာကြီးကို အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက်ဖြစ်စေသည့် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုအကြောင်း ကြားခဲ့ရသည်။ ပထမမင်းသား လီရင်၊ ဒုတိယမင်းသား လီယောင်နှင့် တတိယမင်းသား လီချူးတို့က ပူးပေါင်းလိုက်ကြပြီး ပုန်ကန်ခဲ့ကြသည်။ ဧကရာဇ်ဘုရင်၏ ကျန်းမာရေး ယိုယွင်းလာပြီး နယ်စပ်နယ်မြေသို့ မရောက်ရှိနိုင်ခဲ့သည့် အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူတို့က ဧကရာဇ်ဘုရင်ကို ဖယ်ရှားရန် အာဏာသိမ်းမှုတစ်ခုကို စတင်ခဲ့သည်။

ထိုပုန်ကန်မှုက နန်းတွင်းတွင် သွေးချောင်းစီးစေခဲ့ပြီး ဝန်ကြီးများစွာ သေဆုံးခဲ့သည်။ အာဏာသိမ်းမှု ပြီးဆုံးသွားသည့်နောက် နန်းတွင်း၏ ရာထူးအရာရှိများ၏ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းနီးပါး သုတ်သင်ခံခဲ့ရသည်။

ဤသည်မှာ မဟာထန်အင်ပါယာ၏ နောက်ဆုံးရက်များတွင် နောက်ဆုံး အဓိကဖြစ်ရပ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ ထိုဖြစ်ရပ်တွင် ဆုံးရှုံးမှုများက အနောက်တောင်ပိုင်းစစ်ပွဲနှင့် တာလာ့စ်တိုက်ပွဲထက် များစွာနည်းပါးသော်လည်း သူ၏ သက်ရောက်မှုများက မည်သည့် စစ်ပွဲထက်မဆို ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။

တစ်နိုင်ငံလုံး၏ အင်အားက ထိုအာဏာသိမ်းမှုတွင် လျင်မြန်စွာ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများ၏ သေဆုံးမှုက မရေမတွက်နိုင်သော မျိုးနွယ်စုကြိးများအပေါ် အကျိုးဆက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

မဟာထန်အင်ပါယာက စစ်ပွဲနှစ်ခုတွင် ရှုံးနိမ့်မှုများကြောင့် အားနည်းပြီး ဖျော့တော့လာခဲ့၏။ မင်းသားသုံးပါး၏ ပုန်ကန်မှုက ထိုဧရာမကိုလိုနီယံကို အဆုံးသတ်အောင် ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့သည်။

ပုန်ကန်မှုပြီးနောက် နန်းတွင်းတွင် လမ်းညွှန်ပေးမည့်သူ မရှိတော့သဖြင့် ကန်ယာလွိုရှန်းက တစ်ချက်ခုန်ဝင်လာပြီး တစ်ချိန်က တောက်ပခဲ့သော အင်ပါယာကို သေသွားစေနိုင်မည့် အပြင်းအထန် ထိုးနှက်မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်က မဟာဗိုလ်ချုပ်ဖြစ်လာသည့်အခါ သူက ဖရိုဖရဲနှင့် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အခြေအနေတစ်ခုကို အမွေဆက်ခံခဲ့ရသည်။ သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း နေဝင်ချိန်ကို တားဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ဝမ်ချောင်က ထိုဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ပျက်ရန် အချိန်အတော်ကြာအောင် ကျန်ရှိသေးသည်ဟု သတိရခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် လီဟန်က ထိုဖြစ်ရပ်များကို စတင်ဖော်ပြလာသည့်အခါ ဝမ်ချောင်က ထိုဖြစ်ရပ်ကို လုံးဝ မစဉ်းစားခဲ့ပေ။

"ငါ ဒီကမ္ဘာရဲ့သမိုင်းကို ပြောင်းလဲလိုက်တာက မင်းသားသုံးပါးရဲ့ ပုန်ကန်မှုကို အလျင်အမြန် ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့တာလား...”

ဝမ်ချောင်၏မျက်နှာက တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။

အထွဋ်အထိပ်ရောက်ချိန်တွင် မြို့တော်က အနည်းဆုံး မျိုးရိုးကြီးတစ်သိန်းရှိခဲ့သော်လည်း ပုန်ကန်မှုက သူတို့အားလုံးနီးပါးကို လွှမ်းခြုံပစ်လိုက်သည်။

မျိုးနွယ်စုကြီးများကို ပါဝင်ရန် ခြိမ်းခြောက်မှုများနှင့် ကတိပေးမှုများကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ဖြစ်ရပ်များ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် မျိုးနွယ်စုကြီးဆယ်ခုတွင် တစ်ခုခန့်သာ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။

ဤသည်မှာ နိုင်ငံအပေါ် မည်မျှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ သက်ရောက်မှုရှိမည်ကို စိတ်ကူးဖြင့်ပင် အလွယ်တကူ မြင်ယောင်နိုင်သည်။

မျိုးနွယ်သားတစ်သိန်းက သူတို့ကိုယ်တိုင်ကိုသာ ကိုယ်စားမပြုပေ။ သူတို့က နိုင်ငံတစ်ခုလုံး၏အင်အားကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ထိုအချိန်က သူက ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းအရင်းမှာ သူက ကိုယ့်ဝမ်းကိုပင်ဖြည့်ရန် ခက်ခဲခဲ့သဖြင့် ထိုအရာများကို ဂရုစိုက်နိုင်စွမ်း အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ယခု မြို့တော်ရှိ မျိုးနွယ်စုကြိးများ၏ ထက်ဝက်ကျော်က သူနှင့်ဆက်စပ်နေပြီး ထိုမျိုးနွယ်စုကြိးများက အနောက်တောင်ပိုင်းစစ်ပွဲနှင့် တာ့ခ်လာ့တိုက်ပွဲတွင် မဟာထန်အင်ပါယာအတွက် ကြီးမားသော ဝန်ဆောင်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဝမ်ချောင်က သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို လျစ်လျူရှုနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဝမ်ချောင်က သူတို့ကို ထိုလမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်ရှိသွားစေရန် ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ဝမ်ချောင်က မင်းသားသုံးပါး၏ ပုန်ကန်မှုကို ထပ်မံဖြစ်ပျက်စေရန် ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။ နိုင်ငံအတွက် သူစုဆောင်းထားနိုင်ခဲ့သော အင်အားအနည်းငယ်ကို အလဟဿ အဖြစ်မခံနိုင်ပေ။

"ဒါပေမဲ့… ဒါက အဲဒီဖြစ်ရပ်ဆိုရင် ဒါက သေးသိမ်တဲ့ကိစ္စမဟုတ်ဘူး… ဒီကိစ္စကို ပိုပြီး ဂရုတစိုက်စဉ်းစားရမယ်...” ဝမ်ချောင်က တိတ်တဆိတ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြောလိုက်သည်။

သမိုင်းကြောင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး အချိန်ကာလများလည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ မဟာထန်မင်းက အင်အားအဆင့်တစ်ခုတွင် ရှိနေသည်။ မင်းသားသုံးပါး၏ ပုန်ကန်မှုက အတိအကျ တူညီသောပုံစံဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဟု အာမခံချက် မရှိပေ။

သူ၏ ယခင်အတွေ့အကြုံများအရ ထိုနေရာတွင် အသုံးမဝင်ပေ။

ထို့ပြင် အနောက်တောင်ပိုင်းစစ်ပွဲနှင့် တာလာ့စ်တိုက်ပွဲများနှင့် မတူညီပဲ ထိုစစ်ပွဲနှစ်ခုနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက်များစွာ ရှိခဲ့သော်လည်း မင်းသားသုံးပါး၏ ပုန်ကန်မှုက နန်းတွင်းအတွင်း အတွင်းရေး ပဋိပက္ခတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။ အများစုက ဤကိစ္စအား ပြင်ပလူများထံ သတင်းမပေါက်ကြားအောင် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

ပါဝင်ပတ်သက်သူများမှလွဲ၍ မည်သူမျှ အတိအကျအသေးစိတ်ကို မသိခဲ့ပေ။ လီဟန်က ထီးနန်းတက်သည့်အခါ ထိုဖြစ်ရပ်ကို တားမြစ်ချက်ထားရှိပြီး မှတ်တမ်းများကို တံဆိပ်ခတ်ထားခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ပါဝင်သူ အများစုက သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသည်။ ထိုအရာအားလုံးက အလွန်သြဇာညောင်းသော ဖြစ်ရပ်နှင့်ပတ်သက်၍ သူ၏နာမည်မှလွဲလျှင် အနည်းငယ်သာ သိရှိထားသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤသည်မှာ ဝမ်ချောင်က မူလတွင် ထိုဖြစ်ရပ်ကို မစဉ်းစားခဲ့သည့် အကြောင်းအရင်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဝမ်ချောင်ကို တုံ့ဆိုင်းစေသည့်အရာမှာ မင်းသားသုံးပါး၏ ပုန်ကန်မှုက လက်နက်များ ထင်ရှားစွာ ထုတ်ပြပြီး စစ်မီးများ ထူထပ်စွာ တောက်လောင်နေသည့် ပဋိပက္ခတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ အန္တရာယ်များစွာက မမြင်နိုင်သော နေရာများတွင် ရှိနေသည်။

ဉာဏ်ရည် လိမ္မာပါးနပ်မှုနှင့် ကြံစည်မှုများ၏ ပြိုင်ဆိုင်မှုက မျက်မြင်ထင်ရှားသော ဓားနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုထက် အမြဲပိုမို အန္တရာယ်များသည်။

ခိုင်မာသော သက်သေမရှိဘဲ၊ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်နှင့် နေရာမသိရှိဘဲ မဆင်မခြင် လုပ်ဆောင်မှုက မည်သည့်ပြဿနာကိုမျှ မဖြေရှင်းနိုင်ဘဲ သူ့ကို ပြစ်မှုတစ်ခုဖြင့် စွပ်စွဲခံရစေနိုင်သည်။

လီဟန်က ဝမ်ချောင်ကို တစ်ချိန်လုံး စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး... ဒီကိစ္စကို ငါ့ တာဝန်ထားလိုက်ပါ။ ငါ ဖြေရှင်းနည်းရှာမယ်...”

ဝမ်ချောင်က ချက်ချင်း သတိပြန်ဝင်လာသည်။

“အသင် မင်းသားဘက်မှာ လူအင်အားမလုံလောက်ဘူး...။ အချိန်မရွေး အန္တရာယ်ကြုံရနိုင်တယ်…။ ငါ လူအနည်းငယ်ကို အရှင့်ဆီပို့ပေးမယ်…။ သူတို့က ဆေးပညာမှာကျွမ်းကျင်ပြီး သိုင်းပညာရှင်တွေလည်း ဖြစ်တယ်…။ သူတို့ကို နန်းတော်ထဲမှာ အစောင့်အဖြစ် ခေါ်ထားလိုက်ပါ…။ အခုအချိန်မှာ မင်းသားကိုလုံခြုံအောင် ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်လိမ့်မယ်…”

ဝမ်ချောင် ပြောနေသည်မှာ ဝမ်မျိုးရိုးစစ်သားများ မဟုတ်ဘဲ သူ ယခင်က သိုင်းလောကမှ စုဆောင်းခဲ့သော သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ အနောက်မြောက်ပိုင်းစွန့်စားခန်းတွင် ဝမ်ချောင်က မူလအမရအရှင်ကို တွေ့ဆုံပြီး မူလအမရသိုင်းကို ရရှိခဲ့ရုံသာမက သိုင်းလောကမှ နောက်လိုက်များစွာကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။

သိုင်းလောကမှ လူများစွာ သူ့ခေါ်ဆိုမှုကို တုံ့ပြန်ခဲ့ခြင်း မရှိသော်လည်း သူ့ဆီတွင် နောက်လိုက်များစွာ ရှိနေသေးသည်။

“ကောင်းပြီ...”

လီဟန်က ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏စိတ်က တည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။ ဝမ်ချောင်က သူကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်ဖြေရှင်းမည်ဟု ပြောပြီးသည့်နောက် လီဟန်က သူ့ကိုယ်သူ အန္တရာယ်ရှိမည်ကို စိုးရိမ်မှု မရှိတော့ပေ။

“နန်းတော်ရဲ့စည်းမျဉ်းတွေက တင်းကြပ်တယ်… အဲဒါအပြင် ပထမတော်ဝင်အစ်ကိုက ငါ့ကို အချိန်မရွေးစောင့်ကြည့်ဖို့ လူပို့လာနိုင်တယ်… ငါ မြန်မြန်ပြန်မှရမယ်…”

လီဟန်က ရုတ်တရက် စိုးရိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်က နံနက်သီချင်းဆောင်မှ ထွက်ခွာသွားစဉ် မဟာထန်အင်ပါယာ၏ နန်းတော်ကြီးတွင် နိုင်ငံရေးအာဏာ၏ နှလုံးသားဖြစ်သော နေရာတွင် ရွှေရောင်နန်းဆောင်တစ်ခုမှ စောင်းတီးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အနက်ရောင် ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်စာလုံးများဖြင့် ရေးထိုးထားသော စကားလုံးများက တောက်ပနေသည်။

‘ပွင့်ချပ်လွှာဆောင်’

နန်းတော်၏ အဆောက်အအုံများကို သာမန်အားဖြင့် နန်းဆောင်များဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ ဥပမာ ထိုင်းဟယ်နန်းဆောင်၊ ထိုင်ကျီနန်းဆောင်၊ ရှင်ချင်းနန်းဆောင် စသည်ဖြင့်။ ထိုနေရာကိုသာ 'ဆောင်' ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

ဤသည်မှာ မဟာထန်အင်ပါယာအင်ပါယာက နိုင်ငံခြားသံတမန်များနှင့် ဂုဏ်ပြုဧည့်သည်များကို ဧည့်ခံသည့် နေရာလည်း ဖြစ်သည်။

မဟာထန်အင်ပါယာက ရာစုနှစ်များစွာ တည်ထောင်ထားခဲ့သော်လည်း ဧကရာဇ်ဘုရင်က အင်ပါယာ၏ ဘုရင်များအနက် နယ်မြေချဲ့ထွင်မှု အများဆုံး ပြုလုပ်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး နယ်စပ်များကို ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော အတိုင်းအတာအထိ ချဲ့ထွင်ခဲ့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်နိုင်ငံများကို အောင်နိုင်ပြီး သူတို့၏ သစ္စာခံမှုကို ရရှိခဲ့ပြီးနောက် သူက ပွင့်ချပ်လွှာဆောင်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ပွင့်ချပ်လွှာဆောင်က ဂီတသံများနှင့် ပျော်ရွှင်ဖွယ် ဧည့်ခံပွဲများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“လာပါ သောက်ကြစို့...”

“ပထမမင်းသား ဂုဏ်ပြုပါတယ်...”

ပထမမင်းသားကို နန်းဆောင်အတွင်းတွင် နန်းတွင်းမိန်းကလေးများ ဝန်ဆောင်မှုပေးနေကြပြီး ဂီတသံများ နူးညံ့စွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ပထမမင်းသား လီရင်က မြင့်မားသော စင်မြင့်ပေါ်တွင်ရပ်နေပြီး လက်ထဲတွင် ဖန်ခွက်ကို မြှောက်ထားသည်။ ခဏအကြာတွင် ထူထပ်သော ထန်အင်းလူမျိုးလေသံများနှင့်အတူ သိပ်သီးထူထပ်သော မုတ်ဆိတ်များနှင့် သိမ်းငှက်မျက်လုံးများကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသောအကြည့်များရှိသည့် ဟူလူမျိုးများက ထရပ်ကာ သူတို့၏ဖန်ခွက်များကို ပထမမင်းသားဆီသို့ မြှောက်ပြလိုက်ကြသည်။

ထိုဧည့်ခံပွဲတွင် ဧည့်သည်များက နိုင်ငံအသီးသီးမှ သံတမန်များဖြစ်ပြီး အရှေ့တာ့ခ်နှင့် အနောက်တာ့ခ်မှ မင်းသားများ၊ အနောက်နယ်မြေများ၊ အာရေးဗီးယား၊ ချရက်စပာစီနူ၊ ရူယွင်စန်းနှင့် မန့်ရွှေကျောင်းတို့မှ မင်းသားများ ပါဝင်ကြသည်။

ဧည့်သည်များ၏ အဆင့်အတန်းက ထိုပွဲကို နိုင်ငံတော်ဧည့်ခံပွဲတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။

သို့သော် ဝိုင်အရက်ပေးဝေနေသော နန်းတွင်းမိန်းကလေးများနှင့် ကခုန်သူများ ရှိနေသော်လည်း နိုင်ငံတော်ဝန်ကြီးများ မရှိခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် တံခါးများက ခိုင်မာစွာ ပိတ်ထားပြီး မှတ်တမ်းတင်သူ တစ်ဦးပင် မရှိခဲ့ပေ။

ထို့ပြင် မဟာထန်အင်ပါယာ၏ မင်းသားတစ်ဦးက ပွင့်ချပ်လွှာဆောင်ကဲ့သို့ နေရာများကို လာရောက်ရန် မသင့်လျှော်ပေ။ ရာထူးက ယာယီထိန်းသိမ်းသူ ဖြစ်သည့်တိုင်အောင် သူ့အနီးတွင် ဝန်ကြီးများ ရှိနေသင့်သည်။ ထိုအရာအားလုံးက စည်းမျဉ်းကို ဖီဆန်နေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ နိုင်ငံတော်ဧည့်ခံပွဲမဟုတ်ဘဲ သီးသန့်ဧည့်ခံပွဲတစ်ခုသာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

“လာပါ... မဟာထန်အင်ပါယာရဲ့ အနာဂတ်ကောင်းကင်သားတော် သောက်ကြစို့...”

“ဟုတ်ပါတယ်... ယာယီအာဏာထိန်းသိမ်းသူ အရှင်မင်းမြတ်က သနားကရုဏာရှိပြီး ဖြောင့်မတ်သူတစ်ယောက်ပါ… အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့နိုင်ငံတွေက သေချာပေါက် အတူယှဉ်တွဲရှင်သန်ပြီး သာယာဝပြောနိုင်မှာပါ...”

******

အခန်း ၁၅၇၄ နှစ်ဖက်စလုံးမှ တုံ့ပြန်မှုများ

နိုင်ငံခြားသံတမန်များအားလုံးက ထန်အင်းဘာသာစကားဖြင့် အကြမ်းဖျင်း အော်ဟစ်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများက မူးယစ်မှုဖြင့် နီရဲနေသည်။

“လူတိုင်းက သိပ်ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါတယ်။ ဒီမင်းသားက ယာယီရာထူးထိန်းသိမ်းသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါတယ်။ တော်ဝင်ဖခမည်းတော်ရဲ့ အတည်ပြုချက်မရှိဘဲ ဒီမင်းသားကို အိမ်ရှေ့မင်းသားအဖြစ် မသတ်မှတ်နိုင်သေးပါဘူး...”

ပထမမင်းသား လီရင်က လက်တစ်ဖက်ကို နောက်ကျောတွင်ထားရင်း အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် အောက်ဖက်ရှိ တော်ဝင်များနှင့် သံတမန်များဆီသို့ ဖန်ခွက်မြှောက်ပြလိုက်သည်။

“ပထမမင်းသားက ထီးနန်းကိုဆက်ခံဖို့ဆိုတာ မဖြစ်မနေ သင့်လျော်တဲ့ကိစ္စပါ...”

“တစ်ယောက်ယောက်က ပထမမင်းသားကို ဆန့်ကျင်ရဲမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ဝမ်ယမ်မယ်ယွီးက ပထမဆုံး စိန်ခေါ်မှာပါ...”

“ကျွန်တော်တို့ အာရေးဗီးယားက ပထမမင်းသားကို ပထမဆုံးထောက်ခံဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်...”

“ပထမမင်းသား ရှိနေသရွေ့ အနောက်တာ့ခ်တွေက မဟာထန်အင်ပါယာနဲ့ ဘယ်တော့မှ စစ်ဖြစ်ပွားမှာမဟုတ်ဘူး...”

အုတ်အော်သောင်းတင်း ဖြစ်နေသော လူအုပ်ကြီးက မျက်နှာများ နီရဲလျက် ပထမမင်းသားကို ချီးကျူးစကားများ အော်ဟစ်ပြောဆိုနေကြသည်။ ပထမမင်းသားကမူ ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ ပြောဆိုခဲ့သော စကားများကို ယုံကြည်လို့မရသလို ထိုနိုင်ငံခြားသံတမန်များ ပြောနေကြသည့် အရာများကို သူတို့ အမှန်တကယ် ဘာတွေတွေးနေသလဲဆိုတာ မသိနိုင်ပေ။

သို့သော် စိတ်ရင်းမှန်သည်ဖြစ်စေ မမှန်သည်ဖြစ်စေ ထိုချီးကျူးစကားများက လီရင်အတွက် လုံလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ရွှေလင်းယုန်ငှက်တစ်ကောင်က မျက်နှာကျက်ရှိ အမိုးပြတင်းပေါက်မှ ဝင်ရောက်လာသည်။ သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသော ရွှေအစောင့်တစ်ဦးက ငှက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာဖြူဖျော့သွားကာ လျင်မြန်စွာ ပထမမင်းသားဆီသို့ လှမ်းလာခဲ့သည်။

“အရှင်မင်းမြတ် ပြဿနာတက်နေပါတယ်...”

ရွှေအစောင့်က တိုးတိုးလေး ပြောကြားလိုက်သည်။

ပထမမင်းသားက ရွှေအစောင့်ကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ခဏတာ မျက်နှာမဲ့သွားသည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် သူ၏ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော အမူအရာကို ပြန်လည် ရယူလိုက်သည်။ သူက အလွန်လျင်မြန်လွန်းသဖြင့် အားလုံးက ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်သွားသည်ဟု ထင်ရပါလိမ့်မည်။

“ဧည့်သည်တော်များ ကျေးဇူးပြုပြီး အေးဆေးပျော်ရွှင်ကြပါ... ကျွန်တော့မှာ ကိစ္စတချို့ ရှိသေးလို့ အရင်ထွက်ခွာရပါမယ်... ခွင့်ပြုကြပါအုံး...”

ပထမမင်းသားက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ဘေးတွင်ရှိနေသော ငွေရောင်ဆံပင်ရှိသည့် အထိန်းတော်တစ်ဦးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အထိန်းတော်က ချက်ချင်း နားလည်သဘောပေါက်ကာ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ရှေ့သို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

ပန်းနှင့်အဆံဆောင်မှ ထွက်ခွာလာသည်နှင့် ပထမမင်းသား၏မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားသည်။

ထိုအခန်းထဲရှိ အငွေ့အသက်က ဆောင်အတွင်းရှိ အငွေ့အသက်နှင့် လုံးဝ မတူတော့ပေ။

တစ်လကျော်ကြာ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သော မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က ရုတ်တရက် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာပြီး မြို့တော်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်သည် ပထမမင်းသားက သူ့ကို အနည်းဆုံး တွေ့လိုသည့်အချိန် ဖြစ်သည်။

“အသေးစိတ်ကို အတိအကျ မသိရသေးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ မျိုနွယ်ခြားဘုရင် ပြန်လာပြီဆိုတာ အတည်ပြုထားပါတယ်…။ အဲဒါအပြင် သူပြန်ရောက်လာပြီးနောက် ဝမ်မျိုးရိုးအိမ်တော်ရဲ့ တံခါးတွေကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် အစောင့်အကြပ်ထားထားပြီး အစားအသောက်ဝယ်ဖို့ ထွက်သွားတတ်တဲ့ အဘွားအိုတွေတောင် မထွက်လာကြပါဘူး… ကျွန်တော်တို့ရဲ့လူတွေက သတင်းအချက်အလက်တွေ သိပ်မစုဆောင်းနိုင်ခဲ့ပါဘူး…”

ရွှေအစောင့်က ခေါင်းငုံ့ထားပြီး သူ၏အမူအရာက အလွန်ရိုသေလေးစားနေသည်။

“အလကားဟာတွေ...”

ပထမမင်းသားက ရွှေအစောင့်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏အမူအရာက အေးစက်ကာ ရက်စက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သို့သော် ရွှေအစောင့်က တစ်ခွန်းမှ ပြန်မပြောရဲဘဲ ခေါင်းကို ပိုမိုနှိမ့်ချလိုက်သည်။

မျိုနွယ်ခြားဘုရင်ဆိုသည်မှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်သည်ကို ရှင်းပြရန် မလိုအပ်ပေ။

သူရှိနေသော မြို့တော်နှင့် သူမရှိသော မြို့တော်က လုံးဝမတူညီသော နေရာနှစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုလူက စစ်တပ်၏ အဓိကအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ တစ်လကျော်လောက် မရှိသည့်အချိန်တွင် ပထမမင်းသားနှင့် လီကျွင်းရှန်းတို့က နန်းတွင်းကို လုံးဝထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး စစ်လိုလားသော အုပ်စုကို ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့သည်မှာ သူတို့၏ သြဇာအာဏာကို ထင်ရှားစွာ တွေ့မြင်နိုင်သည်။

သို့သော် ဝမ်ချောင်က ထိုအချိန်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး စည်းရုံးရေး ခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ပါက လူများစွာ တုံ့ပြန်လာလိမ့်မည်။

ထိုအရာအားလုံးက ပထမမင်းသားအတွက် ကြီးမားသော ခေါင်းကိုက်စရာ ဖြစ်လာနိုင်လိမ့်မည်။

ထိုကိစ္စတွင် အစောင့်က သူ၏တာဝန်ကို သေချာပေါက် ပျက်ကွက်ခဲ့သည်။

ပထမမင်းသားက ထိုလူကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ထိုလူ၏ စွမ်းရည် ဉာဏ်ရည်နှင့် စစ်ဗျူဟာများက သန်းပေါင်းများစွာတွင် တစ်ယောက်သာရှိသည့် အဆင့်ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ဖြစ်နိုင်ခဲ့ပါက ပထမမင်းသားက သူ့ကို သူ၏ဘက်သို့ စည်းရုံးလိုက်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုလူက သူ၏ရန်သူဖြစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ကူညီမှု မရှိရုံတင်မက ပဉ္စမမင်းသား လီဟန်ကို ကူညီရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး သူ၏တိုက်ရိုက်ရန်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူတို့ကြားတွင် ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးစရာ မရှိတော့ပေ။

ပထမမင်းသားက နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ “သူရဲ့သွားလာတတ်တဲ့နေရာတွေကို စုံစမ်းပြီးပြီလား...”

“မစုံစမ်းရသေးပါဘူး… ဝမ်မျိုးရိုးက ဘာမှ ကြေငြာထားတာမရှိပါဘူး… အဲဒါအပြင် မျိုနွယ်ခြားဘုရင်ရဲ့ စွမ်းအားအဆင့်နဲ့ဆိုရင် သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့အတွက် သူ့ကိုခြေရာခံဖို့ တော်တော်ခက်ခဲပါတယ်…”

ရွှေအစောင့်က တုံ့ဆိုင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ပထမမင်းသားက အေးစက်စွာ ညည်းသံထုတ်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

“စိတ်အေးအေးထားပါ… မြို့တော်ဆိုတာ ဒီလောက်လည်းမကြီးပါဘူး… သူ တစ်ချိန်ချိန်မှာ ထွက်လာရမှာပဲ… အခု သူပေါ်လာပြီဆိုတော့ သူ့ကို စိုးရိမ်ရမဲ့သူတွေက ငါတို့မဟုတ်ဘူး…”

"လီကျွင်းရှန်းဆီက ဘာလှုပ်ရှားမှုများရှိလဲ...”

“သူတို့က ဒီကိစ္စကို သိပြီးသားဖြစ်မယ်ထင်ပါတယ်…” ရွှေအစောင့်က တင်းကြပ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်နှင့် လီကျွင်းရှန်းက စစ်လိုလားသောသူများနှင့် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းတို့၏ ပဋိပက္ခတွင် သူတို့၏ နယ်ပယ်အသီးသီးကို ကိုယ်စားပြုသူများ ဖြစ်ကြသည်။ တစ်ဦးက အရန်အကြံပေးအဖြစ်ရှိနေပြီး အခြားတစ်ဦးက အတွင်းရေးမှူးအကြံပေး ဖြစ်သည်။ တစ်ဦးက စစ်လိုလားသူဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးက ငြိမ်းချမ်းရေးလိုလားသူ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင် မရှိသည့်အချိန်တွင် မျိုနွယ်ခြားဘုရင်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်ခဲ့သော နယ်စစ်တပ်များ ဖျက်သိမ်းရေး အဆိုကို ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ အတည်ပြုခဲ့သည်။ ထိုရွှေအစောင့်ပင်လျှင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းတွင် စိုးရိမ်ရန် အကြောင်းအမျိုးမျိုးရှိကြောင်း ဝန်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

“ဟင်း... ဝမ်အိမ်တော်ကို အချိန်တိုင်း စောင့်ကြည့်ထားပါ… အဲဒါအပြင် လီကျွင်းရှန်း… သူက ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ဖို့ ဆန္ဒမရှိသေးဘူးလား...” ပထမမင်းသားက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ သုံးကြိမ်တိတိ ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ လီကျွင်းရှန်းက အကြိမ်တိုင်းမှာ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခုနဲ့ ငြင်းဆိုခဲ့ပါတယ်… ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းက သူတို့လိုချင်တာကို ရရှိထားပြီးပြီဖြစ်တဲ့အတွက် အခုတော့ သိပ်ပြီးပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ဖို့ ဆန္ဒမရှိပုံပါပဲ… ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူက အရှင့်ကို ထီးနန်းတက်ရင် လီကျွင်းရှန်းနဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းက အပြည့်အဝ ထောက်ခံမယ်လို့ ပြောပါတယ်…”

ပထမမင်းသားက အစပိုင်းတွင် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ထို့နောက် သူက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဟား...ဟား...ဟား... ငါ ထီးနန်းတက်ရင် သူတို့ရဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းကို ငါ လိုအပ်မယ်လို့ ထင်နေသေးတာလား...”

ပထမမင်းသားက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

အကယ်၍ ဝမ်ချောင်က ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့ပါက သူ အံ့အားသင့်သွားမည်မှာ သေချာသည်။ သူ မြို့တော်မှ တစ်လကျော်လောက်သာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သော်လည်း အရာများစွာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ ပထမမင်းသားနှင့် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းတို့က နန်းတွင်းကို လုံးဝသိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း အရာအားလုံးက အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပုံ မရချေ။

အနည်းဆုံး ပထမမင်းသားနှင့် လီကျွင်းရှန်းတို့၏ ဆက်ဆံရေးက ပြတ်တောက်သွားပုံရသည်။

“ဟမ့်... ဒါဆိုရင် အတွင်းရေးအကြံပေးဆီကို သတင်းစကားပို့ပြီး ဝမ်ချောင်ပြန်လာပြီလို့ ပြောလိုက်ပါ… သူ ဘယ်လိုကိုင်တွယ်မလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်တယ်...”

ပထမမင်းသားက အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ရှုး..."

ခဏအကြာတွင် ချိုးငှက်တစ်ကောင်က နန်းတော်မှ ထွက်ခွာကာ အတွင်းရေးမှူးအကြံပေးရုံးခန်းသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြို့တော်၏ အနောက်မြောက်ပိုင်းရှိ အတွင်းရေးအကြံပေးအခန်းတွင် လီကျွင်းရှန်းက အဖြူရောင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဝတ်စုံနှင့် ဆံပင်တွင် အဖြူရောင် ဖဲကြိုးဖြင့်ချည်ထားပြီး ခန်းမတစ်ခုအတွင်း ဒူးထောက်ထိုင်နေခဲ့သည်။

သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြေးဝါမီးအိမ်များဖြင့် ဝိုင်းရံ ထွန်းညှိထားသည်။ အရှေ့ဘက်နှင့် ဘယ်ဘက်တွင် ရှေးဟောင်းစာများ ထည့်ထားသော ဝါးကျည်တောက်များဖြင့် ပုံထားသော စာလိပ်ပုံတစ်ခုရှိသည်။ ညာဘက်တွင် နန်းတွင်း၏ စာအုပ်များနှင့် စာရွက်စာတမ်းများစွာ ရှိနေသည်။

လီကျွင်းရှန်းသက ကျောပြင်ကို ဖြောင့်တန်းထားပြီး လက်ထဲတွင် ပါးလွှာသော စုတ်တံတစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားကာ သူ၏ရှေ့ရှိ စားပွဲပေါ်တွင် နန်းတွင်းအတွက် စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို ရေးသားနေခဲ့သည်။

သူ၏ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိသော ရေးသားမှုပုံစံက လှပသော အလှတရားတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြသနေသည်။

"တက်တက်တက်..."

ခြေသံတစ်ခုက တိတ်ဆိတ်မှုကို ရုတ်တရက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

လီကျွင်းရှန်းက မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ် တွန့်လိုက်သည်။ ခေါင်းမော့လိုက်သည့်အခါ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းတပည့်တစ်ဦးက စိုးရိမ်တကြီး မျက်နှာဖြင့် လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဘာဖြစ်လာတာလဲ...”

လီကျွင်းရှန်းက မေးလိုက်သည်။ တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် သူက ခေါင်းပြန်ငုံ့လိုက်ကာ သူ၏အလုပ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေသည်။

“သခင်လေး ဆိုးရွားလှပါတယ်... အရန်အကြံပေးသခင် ဝမ်ချောင်က မနေ့ညက ရုတ်တရက် မြို့တော်ကို ပြန်ရောက်လာပါတယ်... ဒီသတင်းက ရာခိုင်နှုန်းအပြည့် အတည်ပြုထားပါတယ်...”

"ဟူး..."

လီကျွင်းရှန်း၏ စုတ်တံက လေထဲတွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

လီကျွင်းရှန်းက ရေးသားမှုကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းတပည့်က လီကျွင်းရှန်း၏ မူမမှန်သော တည်ငြိမ်မှုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။

“သခင်လေး ဒါက ဆိုးရွားတဲ့သတင်းပါ... အဲဒီလူက နန်းတွင်းမှာ စစ်လိုလားသောသူတွေကို ကိုယ်စားပြုနိုင်တယ်…။ သူမရှိတုန်းမှာ ကျွန်တော်တို့ နယ်စစ်တပ်တွေကို ဖျက်သိမ်းခဲ့တယ်… အခု သူပြန်လာပြီဆိုတော့ ဒီကိစ္စကို ဒီအတိုင်း လက်လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး…”

အကြီးအကဲဆုန်း၏အသံက လီကျွင်းရှန်း၏ နောက်ကျောမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန်းမအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်... အဲဒီလူရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားအရ သခင်လေးနဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို မဆုတ်မနစ် ဖျက်ဆီးဖို့ကြိုးစားလိမ့်မယ်…”

အကြီးအကဲဆုန်းဘေးတွင် ရပ်နေသော အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသည့် မိန်းကလေးက ထောက်ခံပြောဆိုလိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်၏နာမည်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်နှင့် အကြီးအကဲဆုန်းနှင့် အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသည့် မိန်းကလေး၏ မျက်နှာများ မည်းမှောင်သွားပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လွင်လာသည်။

နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ တည်ရှိခဲ့သော ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်း၏ အဖွဲ့ဝင်များအနေဖြင့် သူတို့က နန်းတွင်းရှိ ဗိုလ်ချုပ်များကို သိပ်မလေးစားကြပေ။ သို့သော် ဝမ်ချောင်ကတော့ ခြွင်းချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူ၏ ‘အင်အားကြီးမားမှုနှင့် ဖြောင့်မတ်မှု’ ဆိုသည့် စာအုပ်က ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေခဲ့ပြီး သူတို့က ဆရာကြီးကျူး၏ သြဇာအာဏာကို အသုံးပြုပြီး ထိုကိစ္စကို ဖိနှိပ်ရန် အတင်းအကြပ် လုပ်ဆောင်ခဲ့ရသည်။ ဤသည်မှာ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်း၏ အင်အားတစ်ခုလုံးကို တစ်ဦးတည်းသော လူတစ်ဦးကို ဆန့်ကျင်ရန် စုစည်းရသည့် တစ်ခုတည်းသော အကြိမ်ဖြစ်ပြီး ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းရှိ လူတိုင်းက သူ၏နာမည်ကို သိရှိထားခဲ့ကြသည်။

ဤသည်မှာ ထိုကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းတပည့်က သတင်းကို လက်ခံရရှိသည့်အခါ ထိုမျှလောက် စိုးရိမ်ပူပန်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေရသည့် အကြောင်းအရင်း ဖြစ်သည်။

‌"ဒေါက်"

လီကျွင်းရှန်းက နောက်ဆုံးစကားလုံးတစ်လုံးကို ရေးသားပြီးစီးသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းမော့လိုက်ကာ စုတ်တံကို သူ၏စားပွဲခုံပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲဆုန်း... ညီမလေး အခြေအနေတိုင်းအတွက် သင့်လျော်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုရှိပါတယ်… ဒါ့အပြင် ဒီကိစ္စက ပြီးဆုံးသွားပြီပဲ… သူ မြို့တော်ကို ပြန်လာခဲ့ပြီးတာတောင် ဘာမှသိပ်မလှုပ်ရှားနိုင်လောက်ပါဘူး…”

လီကျွင်းရှန်း၏ မျက်လုံးများက တည်ငြိမ်နေပြီး သူ၏အမူအရာက စိတ်အေးလက်အေး ရှိနေခဲ့သည်။

“အဲဒါအပြင် အဲဒီဖြစ်ရပ်က ပြီးသွားပြီ… ‘အင်အားကြီးမားမှုသည် ဖြောင့်မတ်မှု’ ဆိုတဲ့ စာအုပ်ကို အင်ပါယာတစ်ခုလုံးမှာ ပိတ်ပင်ထားပြီးပြီ…”

ဝမ်ချောင်က မဟာထန်အင်ပါယာ၏ ရာစုနှစ်သုံးစုသမိုင်းတွင် အတောက်ပဆုံး ဗိုလ်ချုပ်ဖြစ်ခဲ့သည်ဆိုသော်လည်း သူက လူတစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်သည်။ ထိုအရေးကြီးသော ကိစ္စက တစ်လအတွင်း သူတို့၏ လိုအပ်သမျှ အရာအားလုံးကို ပြီးစီးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ မျိုနွယ်ခြားဘုရင်ပင်လျှင် ဘာမျှ လုပ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

လူတိုင်းက သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ သခင်လေးက ဝမ်ချောင်ကို ဂရုမစိုက်ဟု ထင်လိုက်သည့်အချိန်တွင် လီကျွင်းရှန်းက ထပ်မံပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ မျိုနွယ်ခြားဘုရင်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေက သူ ပြန်လာတာကို တစ်ချိန်လုံး မျှော်လင့်နေခဲ့ကြတယ်… နန်းတွင်းထဲက လူတွေကလည်း အတူတူပဲ… သူ ယခင်ဖြစ်ရပ်ကနေ သင်ခန်းစာရယူပြီးသားဆိုရင် ပြဿနာမရှိဘူး… ဒါပေမဲ့ သူ ထူးဆန်းတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုခုလုပ်မယ်ဆိုရင် ဝမ်အိမ်တော်နဲ့ ကျွန်တော်တို့က ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ဆက်ဆံနေစရာ မလိုတော့ဘူး…”

“လီချင် ကျွန်တော့်ကို အမိန့်စာလွှဲပေးပါ… ဝမ်အိမ်တော်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် စောင့်ကြည့်ထားပါ… အထူးသဖြင့် မျိုနွယ်ခြားဘုရင်ကိုပဲ… သူ တစ်ခုခုလှုပ်ရှားလာတာနဲ့ ချက်ချင်း ငါ့ကို အကြောင်းကြားပါ…” လီကျွင်းရှန်းက ခိုင်မာစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

လီကျွင်းရှန်း၏ အမိန့်ကြောင့် လူတိုင်းက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူတို့၏ သခင်လေးက တည်ငြိမ်နေပုံရသော်လည်း ယခင်ဖြစ်ရပ်နှင့် ပတ်သက်၍ သူ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် လျစ်လျူရှုထားခြင်း မရှိပုံရသည်။

******

အခန်း ၁၅၇၅ ဝမ်ချောင်၏ လှုပ်ရှားမှုများ

သခင်လေးက ထိုသူကို ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုအဖြစ် ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ သခင်လေးသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ခရီးလမ်းတစ်လျှောက် ချောမွေ့ခဲ့ပြီး ဂိုဏ်းအကြီးအကဲဟောင်းက သူ့ကို ကောင်းကင်က ချီးမြှောက်ပေးသနားထားသည့် ထူးချွန်သူဟု ချီးကျူးခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သခင်လေးက တကယ့်ရန်သူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

ဝင်္ကပါအကြီးအကဲ စုန့်ယွမ်ကျန်းက စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံက အဘယ်ကြောင့် ထျိုယူးနှင့် ကျူးကျီလျံတို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖန်တီးခဲ့သနည်း။ သခင်လေးနှင့် ထိုလူငယ်က သဘာဝအလျောက် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဆန့်ကျင်နေခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက အလွန်အားကောင်းပြီး ထူးချွန်လွန်းသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံတွင် သူတို့နှစ်ဦးကို တစ်ပြိုင်နက်ထားရှိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သခင်လေးကိုကူညီဖို့နဲ့ အဲဒီဝမ်ချောင်ကိုဖယ်ရှားဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို ကျွန်တော်ရှာရမှရမယ်...”

ဝင်္ကပါအကြီးအကဲ စုန့်ယွမ်ကျန်းက ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ၏တွေးတောမှုများအလယ်တွင် ရင်းနှီးသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက ခန်းမထဲသို့ အလျင်စလို ဝင်ရောက်လာသည်။

“သခင်လေး ပထမမင်းသားဆီက သတင်းစကားတစ်စောင် ထပ်ရောက်လာပါတယ်။ ဒီလထဲမှာ ဒါဟာ စတုတ္ထအကြိမ်ပါ...”

“ဟူး...”

ဓါးတစ္ဆေက ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။ ခန်းမထဲတွင် တိတ်ဆိတ်မှုက ထပ်မံကျရောက်သွားသည်။ ဝင်္ကပါအကြီးအကဲ စုန့်ယွမ်ကျန်း အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော မိန်းမလှလေး ရွှီချီးချင်၊ စုန့်ယွမ်ယွီနှင့် ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ခြင်းမဟာမိတ်မှ တပည့် လီကျင်းတို့ကပင် မျက်နှာများ သုန်မှုန်သွားကြသည်။

“အစ်ကိုကြီး သူနဲ့အတူ မသွားဘူးလား...”

ရွှီချီးချင်က တုံ့ဆိုင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာထက်တွင် အကြောက်တရား အနည်းငယ်မျှ ထုတ်ပြလျက် ရှိသည်။

“သူက ပထမမင်းသားဖြစ်ပြီး ထီးနန်းဆက်ခံသူပါ... သူ့ကို ပြစ်မှားမိရင်...”

ပထမမင်းသားက ထူးခြားသော ရာထူးဂုဏ်ရှိသူဖြစ်ပြီး သူ့ကို မထောက်ခံပါက ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ခြင်းမဟာမိတ်၏ အိပ်မက်များ အကောင်အထည်ဖော်ရန် မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ်သာ ရှိပါလိမ့်မည်။ ထိုကဲ့သို့ အချိန်မျိုးတွင် သူ့ကို ငြင်းပယ်ခြင်းက မဖြစ်မနေ မလိုက်နာသင့်ပေ။

ထိုစကားများကြောင့် လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူတို့က သူ၏အကြံပြုချက်ကို နားလည်သဘောပေါက်သော်လည်း သူတို့ကို လုပ်ဆောင်ရန် တောင်းဆိုထားသည့်အရာမှာ... “ညီမလေး...” စုန့်ယွမ်ယွီက စားပွဲပေါ်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်သည်။ “ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ခြင်းမဟာမိတ်မှာ သူ့စည်းမျဉ်းနဲ့သူရှိပြီး မျိုးဆက်တစ်ခုချင်းစီရဲ့ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲတွေက မင်းသားတွေရဲ့စစ်ပွဲမှာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းကို အမြဲတားမြစ်ထားတယ်...”

ဤသည်မှာ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ခြင်းမဟာမိတ်၏ ကျင့်ထုံးဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်အာဏာတွင် မပါဝင်ခြင်းဖြင့်သာ မိမိတို့က သူ့တို့ထက် ကျော်လွန်သော အာဏာကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အစိုးရများ ပြောင်းလဲသွားသောအခါ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ခြင်းမဟာမိတ်က အသစ်စိုးစံသူနှင့် လျင်မြန်စွာ ဆက်သွယ်မှုတစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်ပြီး သူတို့၏အကူအညီကို ရယူနိုင်ရန် ထိုအရာ လိုအပ်ပေသည်။

"ပထမမင်းသားက ကျွန်ုပ်တို့ကို တကယ်ကူညီခဲ့ပြီး သူက ထီးနန်းဆက်ခံသူတစ်ယောက် ဖြစ်တယ်... သူသာအောင်မြင်ခဲ့ရင် အရာအားလုံး အဆင်ပြေမယ်ဆိုပေမဲ့ အဲ့လိုမှမဟုတ်ရင် ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ခြင်းမဟာမိတ်က သူနှင့်အတူ ပြီးဆုံးသွားနိုင်တယ်... ဒါကြောင့် ပထမမင်းသားရဲ့ တောင်းဆိုမှုကို ဘယ်လိုပဲဖြစ်နေပါစေ ကျွန်ုပ်တို့က လက်မခံနိုင်ပါဘူး...” စုန့်ယွမ်ယွီက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းရဲ့စည်းမျဉ်းတွေကို စွန့်လွှတ်လို့မရပါဘူး... ဒီကိစ္စကို ထပ်မပြောနဲ့တော့...” ဝင်္ကပါအကြီးအကဲ စုန့်ယွမ်ကျန်းက ပြတ်သားစွာ ကြေညာလိုက်သည်။

ရွှီချီးချင်က သူ၏စကားမှားသွားကြောင်း သိရှိပြီး ခေါင်းကို အလျင်စလို ငုံ့ထားလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီး... အကြီးအကဲ... ဒါက ကျွန်မရဲ့အမှားပါ... ဒါကို ထပ်မပြောတော့ပါဘူး...”

သူက တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“သခင်လေး ပထမမင်းသားကို ဘယ်လိုပြန်ဖြေလိုက်ရမလဲ...” ဓါးတစ္ဆေက အားလုံး၏အာရုံကို ထပ်မံ ဖမ်းယူလိုက်သည်။

စုန့်ယွမ်ယွီက ခေါင်းမော့လျက် ပြတ်သားစွာ ကြေညာလိုက်သည်။

“ငါ့အတွက် စာတစ်စောင်ရေးဆွဲပြီး အရင်ကလိုပင် ဖြေကြားပေးပါ။ ပထမမင်းသားက ထီးနန်းတက်ရင် ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ခြင်းမဟာမိတ်က အပြည့်အဝထောက်ခံပါ့မယ်...”

ဝမ်ချောင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့်သတင်းက ကြီးမားသော အံ့သြဖွယ် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း အချို့သော နည်းလမ်းများဖြင့် ဝမ်မျိုးနွယ်ကို စောင့်ကြည့်လိုသူများထံသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဟူဟာ့ပ်လမ်းတွင်၊ ပီပါအူးလီနယ်တွင် ဝမ်ချောင်က ‘ရွှေသွားကြီး’ နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည့်နေရာမှာ အနည်းငယ်သာ ဝေးကွာသော နေရာတစ်ခုတွင် ထူထဲသောဝတ်ရုံဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော ဟူလူမျိုးတစ်ဦးက လူအုပ်ကြားထဲသို့ အလျင်စလို ဝင်ရောက်လာသည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟူလူမျိုးများက မရပ်မနား စကားပြောနေကြပြီး ယခင်ကထက်များစွာ ပိုမိုလူများနေသည်။ ဟူဟာ့ပ်လမ်းက ဟူလူမျိုးများစွာ နေထိုင်ရာနေရာ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့က လူအုပ်ထဲတွင် နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်ပင် မရောက်ရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုအခါ လူအုပ်ထဲတွင် ဟူလူမျိုးများသာ ဖြစ်နေသည်။

ထိုသူက လမ်းသွယ်ထဲသို့ အလျင်စလို ဝင်ရောက်သွားသည်။ ထူးခြားသော ဒီဇိုင်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တံခါးတစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်တန့်လျက် တံခါးကို အားပြင်းစွာ ခေါက်လိုက်သည်။

“ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်…”

ရွှေရောင်ခြယ်ထားသော တံခါးပေါ်ရှိ အပေါက်တစ်ခုဖွင့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးတစ်ဖက်က အပြင်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ဟူလူမျိုးတစ်ဦးက ထိုသူကို အထဲသို့ ဝင်ခွင့်ပြုသည်။

“သခင် ဝမ်ချောင်က မြို့တော်ကိုပြန်ရောက်လာတယ်လို့ သတင်းရထားပါတယ်... သူက အခုအချိန်မှာ ဘယ်နေရာမှာရှိနေတယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ မသိရသေးပါဘူး...”

ထိုဟူလူမျိုးက အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။ ထိုအခန်းက လုံးဝမှောင်မိုက်နေပြီး ဟူလူမျိုးက တစ်ယောက်တည်း စကားပြောနေသလို ခံစားနေရသည်။

သို့သော် မကြာမီ အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဟူလူမျိုး၏ မလှမ်းမကမ်းတွင် ကန့်လန့်ကာတစ်ခုရှိပြီး ကန့်လန့်ကာနောက်တွင် ထူးခြားသော ပုံရိပ်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်က ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်ထားပြီး သူ၏လက်ဖဝါးတွင် ကြက်ဥအရွယ်ရှိ အလင်းရောင်ထွက်နေသော ပုလဲတစ်လုံးကို ဖွင့်ပြထားသည်။ ထိုပုလဲသည်ပင် အခန်းကို အလင်းပေးနေသည်။

“ဝမ်အိမ်တော်က လှုပ်ရှားမှုမရှိဘူးလား...” ကန့်လန့်ကာနောက်ကွယ်မှ ဟူဘာသာစကားဖြင့် အက်ရှရှအသံတစ်ခုက တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူက ထူးဆန်းသော ခံစားမှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“မရှိပါဘူး သခင်... ဒါပေမဲ့ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က ကျွန်တော်တို့ ဟူလူမျိုးတွေကို အမြဲရန်လိုနေပြီး စစ်ထောက်ခံသူအုပ်စုထဲမှာ အမြဲရှိနေတာက ဟူလူမျိုးတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ စစ်တပ်တွေကို မကြာခဏတောင်းဆိုနေတယ်... သူ့ရဲ့ပြန်လာမှုက ကျွန်တော်တို့အတွက် မကောင်းတဲ့လက္ခဏာပဲ...” ဟူလူမျိုးထောက်လှမ်းသူက ကြောက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

အနောက်တောင် ခိုရာစန်းနှင့် တာလာ့၏တိုက်ပွဲများအပြီးတွင် ဝမ်ချောင်က ဟူလူမျိုး တစ်သန်းကျော်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ အကြီးမားဆုံးအိမ်မက်ဆိုးသားရဲ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ တချို့သော ဟူနိုင်ငံများတွင် ‘ဗဟိုလွင်ပြင်၏ မဟာဗိုလ်ချုပ် ဝမ်ချောင်’ ဟူသော အမည်ကို ဖော်ပြလိုက်ရုံဖြင့် ကလေးများက ညအခါ ငိုကြွေးလာတတ်ကြသည်။

“ဟင်း... သူ့ရဲ့ပြန်လာမှုဟာလည်း အဆင်ပြေပါတယ်...” ကန့်လန့်ကာနောက်ကွယ်မှ ထူးဆန်းသော ရယ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အခု သူပြန်လာပြီဆိုတော့ ငါတို့က ရေကိုမွှေနှောက်ပြီး မဟာထန်ကို လုံးဝဖရိုဖရဲဖြစ်အောင် လုပ်လို့ရပြီပေါ့... သူနဲ့ပတ်သက်ပြီး ငါတို့က စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး... အကြောင်းအရင်းက ငါတို့မှာ တခြား စိတ်ပူစရာပြဿနာတွေ အများကြီးရှိနေသေးတယ်... ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ခြင်းမဟာမိတ်က သူ့ကိုကိုင်တွယ်မှာပါ...”

“အခု ငါတို့ရဲ့အစီအစဉ်က ဘယ်လောက်အထိ တိုးတက်နေပြီလဲ...”

ကန့်လန့်ကာနောက်ကွယ်မှ လူက မေးလိုက်သည်။

ဟူလူမျိုးထောက်လှမ်းသူက ခေါင်းငုံ့လျက် ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။

“သခင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေ စတင်ပြီးပါပြီ။ မြို့တော်မှာ ကျွန်တော်တို့က စစ်သည်ငါးသောင်းနဲ့ လက်နက်ပစ္စည်းက သုံးထောင်ခန့်ရှိပါတယ်... ဒီအကာအကွယ်နဲ့ ကျွန်တော်တို့က သတင်းအချက်အလက်တွေ အများကြီးစုဆောင်းနိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့ထဲကအများစုကို နိုင်ငံအသီးသီးဆီ ပို့ပြီးပါပြီ...”

“ဟမ်း ကောင်းပြီ... မဟာထန်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ဖို့ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားကြပါ... မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က မဟာထန်ရဲ့နိုင်ငံရေး အရေးအခင်းတွေကို ထပ်ပြီးပြောင်းလဲလိုက်တာနဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေကို ခံစားခွင့်ရနိုင်တော့မှာပါ... အဲဒီအရာကို စဉ်းစားရုံနဲ့တင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာပဲ...”

ထိုသူက သိမ်းငှက်ကဲ့သို့ ရယ်သံတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သူသည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ပုလဲ၏အလင်းရောင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အခန်းတစ်ခုလုံး မှောင်မိုက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။

အချိန်က တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားသည်နှင့်အမျှ ဝမ်ချောင်က မြို့တော်သို့ ပြန်လာသည်ကို လူများစွာက သိရှိလာကြသည်။ ထူးဆန်းသော စိတ်ခံစားမှုတစ်ခုက လွှမ်းမိုးလာပြီး ဝမ်ချောင်၏ နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုက စစ်ထောက်ခံသူ-ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ခြင်း မဟာမိတ်ပဋိပက္ခတွင် မည်သို့ ဖြစ်လာမည်ကို လူအများက တွေးတောနေကြသည်။

ဗာမီလျံဘားလမ်းက မြင်းရထားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သာမန်လူထုနှင့် ကုန်သည်များက နိုင်ငံရေး အဖြစ်အပျက် ကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်ကြပေ။ မဟာထန် မပြိုလဲသရွေ့ သူတို့၏ဘဝများက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားမည် မဟုတ်ပေ။ လုံခြုံမှု ချမ်းသာမှု ကျန်းမာမှုများနှင့် ပြည့်စုံနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မြို့တော်၏ ကြယ်ခန်းမက ထူးခြားသော ဧည့်သည်တစ်ဦးကို ကြိုဆိုနေသည်။ ထိုသူက မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသော အနက်ရောင်ပိတ်ကာတစ်ခုပါရှိပြီး ဝါးဦးထုပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ခါးတွင် လေးပေကျော်ရှည်သော ဓါးတစ်လက်ကို ဆွဲထားပြီး သူ၏ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ချမ်းသာမှုကို ထင်ရှားစွာ ပြသထားသည်။ ထိုသူက တံခါးကိုဖြတ်ဝင်ရန် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်ရပြီး ထို့နောက် တတိယထပ်ရှိ သန့်ရှင်းသော သီးသန့်အခန်းတစ်ခုသို့ လှေကားများအတိုင်း တက်သွားခဲ့သည်။

“ဝင်လာပါ...” ထိုသူဝင်လာသည်နှင့် အသံတစ်ခုက ကြိုဆိုလိုက်သည်။

“မင်းရောက်လာပြီ‌လား... လူငယ်အမတ်က မင်းကို အချိန်တော်တော်ကြာ စောင့်နေခဲ့တာ...”

ထိုသူက သူ၏ဝါးဦးထုပ်ကို ချွတ်ကာ အနီးနားရှိ ကုလားထိုင်ပေါ်သို့ တည့်မတ်စွာ ထိုင်လိုက်သည်။ ဦးထုပ်အောက်ရှိ မျက်နှာက ခိုင်မာပြီး ပြင်းထန်သည့် ပုံစံဖြစ်ပြီး ပြတ်သားသော ဂုဏ်သိက္ခာ ရှိသည်။ သူက သွေးထွက်သံယိုများဖြင့် ပြည့်နှက်‌နေသော စစ်မြေပြင်ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသော ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း တခြားဗိုလ်ချုပ်များတွင် မရှိသော မြင့်မြတ်မှုနှင့် ကျက်သရေများ ရှိနေသည်။ သူက ဧကရာဇ်စစ်တပ်မှူးကြီး ကျော့ဖုန်းချန် ဖြစ်သည်။

“တွေ့ဆုံဖို့ပဲလေ ဒီလောက်ထိ ပြင်ဆင်လာစရာလို သေးလို့လား...” ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသောသူက လှည့်လာပြီးပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ သူကတော့ ဝမ်ချောင်ပင် ဖြစ်သည်။

ခိုရာစန်းနှင့် တာလာ့၏တိုက်ပွဲအပြီးတွင် လပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ကျော့ဖုန်းချန်က ဧကရာဇ်စစ်တပ်မှူးတစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် ထိုက်ဟယ်နန်းဆောင်သို့ ပြန်ခေါ်ခံခဲ့ရသော်လည်း သူတို့က လပေါင်းများစွာ မတွေ့ဆုံခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

“ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူး... နန်းတော်ထဲမှာ လူတိုင်းက သူတို့ရဲ့အရိပ်ကိုတောင် ကြောက်ရွံ့နေကြတယ်... မင်းသားတွေရဲ့စစ်ပွဲထဲ ဆွဲသွင်းခံရမှာ စိုးရိမ်နေကြတယ်...”

ကျော့ဖုန်းချန်က ခါးသီးစွာပြုံးလျက် ဝမ်ချောင်၏ရှေ့တွင် ထိုင်လိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် မင်းလည်း ပဉ္စမမင်းသားကိစ္စကို ကြားပြီးပြီပေါ့...”

ဝမ်ချောင်က မေးလိုက်သည်။ သူက လီဟန်၏ကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ အတိအကျမေးမြန်းရန် ကျော့ဖုန်းချန်နှင့် တွေ့ဆုံရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

သူက လီဟန်ကို ကာကွယ်ရန် သိုင်းသမားတချို့ကို စေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း ဤသည်က ရောဂါလက္ခဏာများကိုသာ ကုသပေးရသည့် အစီအစဉ်တစ်ခုအနေဖြင့်သာ ဖြစ်သည်။ လုပ်ကြံသူများ၏ တကယ့်ရင်းမြစ်ကို မရှာဖွေနိုင်ပါက သူက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာမည်ဖြစ်ပြီး လီဟန်ကို ကာကွယ်ရန် ကျွမ်းကျင်သူ မည်မျှပင် စေလွှတ်စေကာမူ အရေးမပါတော့ပေ။

“အင်း...” ကျော့ဖုန်းချန်က ခေါင်းညိတ်လျက် သူ၏မျက်နှာက တည်ကြည်လေးနက်သွားသည်။ “နန်းတော်ထဲမှာ ဒီကိစ္စကို သိတဲ့သူနည်းပါးတယ်... ပထမမင်းသားက အဲဒါကိုဖိနှိပ်ထားဖို့ ကြိုးစားနေပုံရတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းသားတစ်ပါးကို နန်းတော်ထဲမှာ လုပ်ကြံဖို့ကြိုးစားတာက သာမန်ကိစ္စတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အဲဒါအပြင် ကျွန်တော့်ရဲ့ဧကရာဇ်စစ်တပ်က ညီအစ်ကိုတွေနဲ့ ထိုက်ဟယ်နန်းဆောင်ထဲမှာ စောင့်ကြပ်‌နေကြတာကြောင့် ဒီကိစ္စက တစ်ယောက်ယောက်ထင်ထားသလို လျှို့ဝှက်ထားနိုင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး...” သူက တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက ဧကရာဇ်စစ်တပ်မှူးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ထိုက်ဟယ်နန်းဆောင်ကို လုံခြုံအောင်ထိန်းသိမ်းရတဲ့ တာဝန်ရှိတယ်။ ဒီလုပ်ကြံသူတွေရဲ့ အရင်းအမြစ်နဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာသဲလွန်စမှ မတွေ့ရဘူးလား...” ဝမ်ချောင်က မေးလိုက်သည်။

“ဒီကိစ္စက ဒီလောက်ရိုးရှင်းတာမဟုတ်ဘူး... ပထမမင်းသားက မင်းနဲ့ငါ့ရဲ့ဆက်ဆံရေးကို သိထားတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီဖြစ်ရပ်မဖြစ်ခင် ငါ့ကို မူလတာဝန်နယ်မြေကနေ ပြောင်းလွှဲပစ်ခဲ့တယ်... အဲဒီနေရာမှာ တခြားတစ်ယောက်ကို အစားထိုးခဲ့တတယ်... ထိုက်ဟယ်နန်းဆောင်က ဒီလိုကိစ္စတွေမှာ အလွန်တင်းကြပ်တယ်... ငါတို့က သတ်မှတ်ထားတဲ့နယ်မြေတွေကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် စောင့်ကြည့်ရမယ်... ငါတောင်မှ တခြားဗိုလ်ချုပ်တွေရဲ့ ကင်းလှည့်နယ်မြေထဲကို မဆင်မခြင်ဝင်ရောက်လို့မရဘူး... အဲဒါအပြင် ဒီကိစ္စကို လျှို့ဝှက်ထားခဲ့ပေမဲ့ မျက်လုံးရှိသူတိုင်းက ဒါက မင်းသားတွေရဲ့စစ်ပွဲနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်ဆိုတာ သိမြင်နိုင်တယ်... ဧကရာဇ်စစ်တပ်ရဲ့ အဆင့်မြင့်အရာရှိတွေက အကုန်လုံး ကြောက်လန့်နေကြပြီး ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ဖို့ မဝံ့မရဲဖြစ်နေကြတယ်...” ကျော့ဖုန်းချန်က တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။

မင်းသားများ၏စစ်ပွဲက အန္တရာယ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ မဟာမျိုးနွယ်များသာမက ဧကရာဇ်စစ်တပ်မှူးများကပင် ထိုကိစ္စထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။ အကြောင်းအရင်းမှာ ထိုဧကရာဇ်စစ်တပ်မှူးများက သူတို့ကိုယ်တိုင်သာမက တခြားသူများကိုပါ ဂရုစိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။

******