ဆန္ဒ

အိပ်မက်ချိုးဖျက်မြို့သည် ‘အိပ်မက်’ ၏ အကြွင်းအကျန်များပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းမင်လီသည် ‘အိပ်မက်’ ၏ အိပ်မက်ဆိုးမှ မွေးဖွားလာသော သရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုမပြောသင့်သူနှင့် ထူးဆန်းသော ဆက်နွှယ်မှုတစ်ခု ရှိနေသည်။ နည်းစနစ်ကျကျ ပြောရလျှင် ကျန်းမင်လီသည် အိပ်မက်ချိုးဖျက်မြို့၏ ပိုင်ရှင်အစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်၏။ သူသည် ထိုနေရာရှိ အရာအားလုံးနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ကျန်းမင်လီသည် ကျောက်တုံးကြီးထံမှ သူ၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် စွဲလမ်းမှုများကို ပြန်လည်ရရှိပြီးနောက် မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အိပ်မက်ချိုးဖျက်မြို့မှာ သူစိမ်းပြင်ပြင် ဖြစ်နေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ပြောင်းပြန်လှန်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော အိပ်မက်ချိုးဖျက်မြို့က ကျန်းမင်လီကို စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားစေသည်။ သူသည် ပြန့်ကားလာသော သွေးနီရောင်မြို့တော်ကြီးကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

“ဒါ မဖြစ်သင့်ဘူး”

သူ အကျဉ်းကျနေစဉ်အတွင်း ကျန်းမင်လီသည် အရာများစွာကို မေ့လျော့နေခဲ့သည်။ သူသည် အခြားကယ်တင်ရှင်များ၏ အမည်များကို မမှတ်မိတော့သကဲ့သို့ အရေးအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ကိုလည်း မေ့လျော့နေခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုတားမြစ်ဂိမ်းထဲတွင် ဤကဲ့သို့သော အဆောက်အဦးများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်ကိုမူ သူမှတ်မိနေသည်။

“သွေးမြို့တော်လား၊ ဒါက အတွင်းကမ္ဘာရဲ့ သွေးမြို့တော်ပဲ… ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီနေရာအထိ ကျယ်ပြန့်လာတာလဲ ၊ တစ်ယောက်ယောက် နက်ရှိုင်းအာကာသကမ္ဘာဆီကို တံခါးဖွင့်လိုက်တာလား ၊ ဘယ်လိုပါရမီရှင်က ဒီလိုရူးမိုက်တာကို လုပ်လိုက်ရတာလဲ”

ကျန်းမင်လီ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းစုံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မသေဆေးက လမ်းကြောင်းတွေကို ဖျက်ဆီးထားလို့ လူသားတွေဟာ ကမ္ဘာ့ကယ်တင်ရှင်တွေကို အသိပေးဖို့ အတွင်းကမ္ဘာထဲကို ဝင်လို့မရတော့ဘူး၊ ငါ ဒီတံခါးအသစ်ကို ထိန်းချုပ်မှရမယ်”

“ဒါပေမဲ့ အိပ်မက်ချိုးဖျက်မြို့က ‘အိပ်မက်’ ရဲ့ ယဇ်ပလ္လင်ကို အခြေခံပြီး တည်ဆောက်ထားတာ၊ ဒီတံခါးက ‘အိပ်မက်’ ကိုယ်တိုင်အတွက် ချန်ထားတဲ့ ဘေးကင်းရာ လမ်းကြောင်းဖြစ်နိုင်တယ်၊ သူက ဒီတံခါးကိုသုံးပြီး ပြန်မွေးဖွားလာဖို့ ကြိုးစားနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်”

ကျန်းမင်လီသည် တုံ့ဆိုင်းတတ်သူ မဟုတ်ပေ။ ‘အိပ်မက်’ က သူ့ကို အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာရစေခဲ့ဖူးသည်။ သူ၏ ဦးနှောက်က ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်ခင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အနီရောင်အဆောက်အဦးများဆီသို့ ဦးတည်သွားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။ ကျန်းမင်လီသည် ဘုရားကျောင်း၏ ပျက်စီးနေသော အပြင်ဘက်နံရံများကို နင်းဖြတ်သွားသည်။ သူ့မျက်လုံးများသည် ပုံရိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွား၏။ သွေးနီရောင်မြို့တော်နှင့် ဘုံကိုးဆင့်ဝိညာဉ်ဘုရားကျောင်းတို့၏ အလယ်ဗဟိုတွင် လူငယ်တစ်ယောက် ရှိနေလေသည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်သည် ပိုင်းဖြတ်ခံထားရပြီး မရေမတွက်နိုင်သော တစ္ဆေသရဲများ တွားထွက်လာနေကြသည်။ သူ၏အိပ်မက်သည် ဝိညာဉ်ဘုရားကျောင်း၏ ထူးခြားသော စွမ်းအားကြောင့် တဖြည်းဖြည်းနှင့် အစစ်အမှန် ဖြစ်လာနေသည်။ ထိုအိပ်မက်သည် အိပ်မက်ချိုးဖျက်မြို့ကို လျင်မြန်စွာ ဝါးမြိုနေခြင်းဖြစ်သည်။

“ဒါ ငါ့ဆီကနေ အိပ်မက်လွှတ်နည်းလမ်းကို သင်သွားတဲ့ စမ်းသပ်သူမဟုတ်လား”

ကျန်းမင်လီ မှင်သက်သွားသည်။ အိပ်မက်လွှတ်ခြင်း နည်းလမ်းကို ဤကဲ့သို့ အသုံးပြုနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူပင် မသိခဲ့ရှာပေ။

“သူ့မှာ ဒီလောက်အထိ နက်ရှိုင်းတဲ့ဘဝတစ်ခု ရှိနေတာလား”

နတ်ဘုရားအားလုံး ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်နေကြသော်လည်း ကောင်းမင်ကို အမှောက်မသိပ်နိုင်ကြပေ။ သူ၏အိပ်မက်ဆိုးထဲမှ သရဲတစ္ဆေများ ပို၍ ပို၍ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

“အိပ်မက်လွှတ်ခြင်းကို ဒီလို သုံးရတာလား”

ကျန်းမင်လီ မရေမရာ ဖြစ်သွားသည်။ ကောင်းမင်သည် သွေးနီရောင်မြို့တော်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူစွက်ဖက်လိုက်လျှင် သူ၏ကံကြမ္မာမှာလည်း အကြီးအကျယ် သက်ရောက်မှု ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

အဖြူရောင်ဝေါယာဉ်က တိုးဝင်လာသည်။ ကျိနတ်ဘုရား နှစ်ပါးသည် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖွင့်လိုက်ကြသည်။ ဝေါယာဉ်အတွင်းမှ လက်များစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် အမျိုးမျိုးသော တားမြစ်ပစ္စည်းများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြ၏။ နတ်ဘုရားများသည် ကောင်းမင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကျိန်စာတိုက်လိုက်ကြသည်။

ကျန်းမင်လီသည် ယင်းကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။

“မင်းက ငါ့ရဲ့ လောဘနဲ့ အသိစိတ်ကို ပြန်ရအောင် ကူညီပေးခဲ့တယ်၊ ငါ မင်းကို ပြန်မကူညီရင် မတရားရာ ကျလိမ့်မယ်”

“အကြီးအကဲထန်ရဲ့ နေရာကို မွေးနေ့လက်ဆောင် သွားပို့တာနဲ့ မဒမ်ရှီရဲ့ မင်္ဂလာဆောင်မှာ လူသွားရှာတာက ကျိနတ်ဘုရားနှစ်ပါးနဲ့ သက်ဆိုင်နေတာပဲ… တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ”

ကျန်းမင်လီသည် ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် ရှေ့သို့ လျှောက်သွား၏။ သူသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆန္ဒမရှိစွာဖြင့် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ သိပ်သည်းသော အမှောင်ထုက ပတ်ဝန်းကျင်မှ အလင်းရောင်များကို ဝါးမြိုသွားတော့သည်။

“အိပ်မက် လွှတ်ထုတ်စမ်း”

အမှောင်ထုကြားမှ ပြင်းထန်သော မုန်းတီးမှုများ ပန်းထွက်လာသည်။ ကျန်းမင်လီသည် သူ့နှလုံးသားထဲမှ ကြောက်စရာအကောင်းဆုံး မုန်းတီးမှုများကို အစစ်အမှန်အဖြစ် ဖန်တီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ သူ၏အခြေခံအကျဆုံး စွမ်းရည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ့အား အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေးခံရပါက သူသည် ‘အိပ်မက်’ ကိုပင် အစစ်အမှန်ဖြစ်အောင် ဖန်တီးရန် ကြိုးစားမည်ဖြစ်သော်လည်း ထိုအရာမှာ ‘အိပ်မက်’ စောင့်ကြိုနေသည့်အရာပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကျန်းမင်လီက ကျိနတ်ဘုရား နှစ်ပါးကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ကောင်းမင်ကို ရှုပ်ထွေးသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

“ငါ မင်းရဲ့ ကျေးဇူးကို ဆပ်လိုက်ပြီနော်”

မှတ်ဉာဏ်ပင်လယ်ထဲတွင် ကောင်းမင်၏ ပင်မအသိစိတ်သည် မြို့ကြီးထဲရှိ တစ်ခုတည်းသော အလင်းရောင်ဆီသို့ ပြေးသွားနေသည်။ သူသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားနေသော်လည်း ရာဇဝတ်သားနှစ်ဦးက သူ့ကို မီအောင် လိုက်နိုင်ဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းမင်သည် မြေကြီးပေါ်မှ အုတ်ခဲတစ်လုံးကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး သူတို့ကို ပြန်ခုခံရန် အသင့်ပြင်လိုက်စဉ် နောက်ဘက်ခြံထဲရှိ ဧရာမခွေးနက်ကြီးတစ်ကောင်က ဟောင်လိုက်သည်။ ထိုခွေးကြီး၏ အမွေးများသည် ပြောင်လက်နေ၏။ ၎င်းသည် ကောင်းမင်ကို မြင်သောအခါ အမြီးနန့်ပြသော်လည်း အခြားသူများနှင့် အလှမ်းကွာနေသည်။

ခွေးနှင့်လူသည် ရာဇဝတ်သားများကို တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်နေစဉ် ရုတ်တရက် ခြံနှင့်ကပ်လျက် အိမ်ထဲမှ လူတစ်ယောက် ထွက်လာလေသည်။ သူသည် အင်္ကျီလက်ရှည်ဝတ်ထားပြီး ခပ်တိုးတိုး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ သူသည် ရာဇဝတ်သားများဆီသို့ မကျေမနပ်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။ ထိုလူမှာ ယဉ်ကျေးပုံရသော်လည်း တိုက်ခိုက်သည့်အခါတွင်မူ အလွန်အမင်း ရက်စက်လှသည်။ သူသည် ရာဇဝတ်သားနှစ်ဦးကို တစ်ပြိုင်နက်ရင်ဆိုင်နေရသည့်တိုင် ရှုံးနိမ့်ခြင်း မရှိပေ။ ကောင်းမင်က ဝင်ကူရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ခွေးနက်ကြီးက အပေါ်ထပ်ရှိ အလင်းရောင်ဆီသို့ ဦးတည်၍ ဟောင်လိုက်ပြန်သည်။

“ကောင်းပြီ… ငါ အရင်ဆုံး အိမ်ပြန်ရမယ်”

ကောင်းမင်သည် ရင်းနှီးနေသော ရပ်ကွက်ထဲ၌ ရင်းနှီးနေသော လျှပ်စစ်ဆိုင်ကယ်တစ်စီးကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ ဤနေရာသို့ ရောက်ဖူးပေသည်။ အတိတ်ကာလက သူ့အား အမြဲတမ်း အိမ်ပြန်ပို့ပေးခဲ့သည်မှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ကောင်းမင်သည် မှောင်မည်းနေသော ကော်ရစ်ဒါထဲသို့ဝင်၍ လှေကားပေါ်သို့ တက်သွားသည်။ သူ့အိမ်ရှိလိမ့်မည်ဟု ယူဆရသော အထပ်သို့ သူတက်သွားလိုက်သည်။

သွေးရအဆောက်အဦးများသည် ဝိညာဉ်ဘုရားကျောင်းကို ဆက်တိုက်ဖျက်ဆီးနေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဘုရားကျောင်း၏အတွင်းအပြင် အားလုံးကို သွေးများက လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။ယင်းသည် မူလက မည်သို့ရှိခဲ့သည်မှာ အရေးမကြီးတော့ပေ။ ယုံကြည်မှု စွမ်းအားသည် အနီရောင်အဆောက်အဦးများကို ဝိညာဉ်ဘုရားကျောင်းကို သိမ်းပိုက်ရန် ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ကြာပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ပွင့်လန်းလာ၏။ သွေးကြောငယ်များသည် ကောင်းမင်အောက်တွင် အမြစ်များသဖွယ် စုရုံးလာကြသည်။

ကောင်းမင်သည် သူ၏မှတ်ဉာဏ်များနှင့် ပေါင်းစည်းလိုက်ရာ သူ၏ နှိပ်စက်ခန်းအတွင်းရှိ ချိန်းကြိုးများမှာ ကြေမွသွားတော့သည်။ အသားနံ့များသည် အနီရောင်အဆောက်အဦးတိုင်းဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွား၏။ မျက်နှာလေးခုနှင့် လက်ရှစ်ဖက်ရှိသော နတ်ဘုရားသရဲသည် ကောင်းမင်၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ တွားသွားထွက်လာသည်။ သူသည် အခြားသရဲအားလုံးထက် ပိုကြီးမားလှ၏။ သူသည် အစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ သူ့အား ဖိနှိပ်ထားသော ချိန်းကြိုးများ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကောင်းမင်အောက်ရှိ သွေးကြောငယ်များနှင့် ချိတ်ဆက်နေသည်။ သူ၏လက်ရှစ်ဖက်သည် အနီရောင်အဆောက်အဦးများကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး အတွင်းဘက်ရှိ သူတို့ကို ကြိတ်ခြေပစ်လိုက်သည်။

“သူက လူတိုင်းကို စတေးဖို့ ကြံနေတာလား”

ဘုရားကျောင်းပိုင်ရှင်သည် တစ်ခုခုမှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း ပထမဆုံးသိသွားသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ မလွတ်မြောက်နိုင်တော့ပေ။ သားစားကြူးနတ်ဘုရားသည် သူ့အား ပထမဆုံး ပစ်မှတ်ထားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

နံရံပေါ်ရှိ ပေစာလိပ်များပေါ်သို့ သွေးကြောများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ နတ်ဘုရားပုံတူ ပန်းချီကားတိုင်းမှာ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။ ဘုရားကျောင်းပိုင်ရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အားနည်းသွားတော့သည်။ ဘုရားကျောင်းတည်ဆောက်ခြင်း နည်းလမ်း၏ အကြီးမားဆုံးအားနည်းချက်မှာ ရွှေ့လျား၍မရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ဘုရားကျောင်းသည် ကိုးထပ်မြင့်နေသည့်တိုင် ထိုအချက်က ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။

သားစားကြူးနတ်ဘုရား လုပ်ဆောင်နေသကဲ့သို့ ဘုရားကျောင်းကို အတွင်းပိုင်းမှ ဖျက်ဆီးခြင်း မပြုသရွေ့ ဝိညာဉ်ဘုရားကျောင်းကို ဖျက်ဆီးရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

“ကောင်းကင်ဘုံတံခါးက ငါ့အပိုင်ပဲ၊ ငါ ရှာတွေ့ခဲ့တာကွ”

ဘုရားကျောင်းပိုင်ရှင်၏အသံသည် မကြာမီ ပျောက်သွားတော့သည်။ အခြားသော နတ်ဘုရားသရဲများလည်း တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိသွားကြ၏။ ယုံကြည်မှု စွမ်းအားများသည် ကောင်းမင်နှင့်သားစားကြူးနတ်ဘုရားတို့က သိမ်းပိုက်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ထိုစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ လူတိုင်းကို သွေးနီရောင်မြို့တော်နှင့် ကောင်းမင်၏ နှလုံးသားထဲသို့ ဆွဲခေါ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိနတ်ဘုရား သုံးပါးက ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်ကြသည်။ ယခင်က ဖိနှိပ်ခံထားရသော ကျန်းတင်းကလည်း သူတို့ကို တားဆီးလိုက်သည်။ ကျန်းမင်လီမှာမူ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းမင်ကို ကူညီရန် ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။

သွေးနီရောင်မြို့တော်သည် ဆက်လက်ဝန်းရံလာနေသည်။ သွေးနီရောင်တက်တူးသည် နတ်ဘုရားသရဲများပေါ်သို့ ပျံ့နှံ့သွား၏။ ၎င်းသည် သူတို့အား ကောင်းမင်၏ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်းထဲသို့ တဖြည်းဖြည်းနှင့် မြဲမြံစွာ ဆွဲခေါ်သွားတော့သည်။

နက်ရှိုင်းသောမှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ကောင်းမင်သည် နောက်ဆုံး၌ သူ၏အိမ်တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် တံခါးကြားမှ ထွက်ပေါ်နေသော အလင်းရောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

အိမ်ထဲတွင် မည်သူမျှ မရှိပေ။ စားပွဲပေါ်တွင် သေတ္တာတစ်လုံး ရှိနေသည်။ ထိုသေတ္တာထဲတွင် မွေးနေ့ကိတ်တစ်ခု ရှိနေ၏။ မွေးနေ့ကိတ်မုန့်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် အသားနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသော အနီရောင်ဖယောင်းတိုင် ၁၈တိုင်ကို ထွန်းညှိထားလေသည်။