← Chapters

အခန်း ၂၆၃-၂၆၄

Vol. 24 Ch. 263-264

အခန်း ၂၆၃-၂၆၄

Vol. 24 Ch. 263-264

အခန်း (၂၆၃) အင်မော်တယ်အရှင် ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခြင်း

"ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့"

ကျန်းကျဲ့ က ချက်ချင်း ပြန်မဖြေနိုင်သေးခင်မှာပင် ထိုရွှေအင်မော်တယ်က သူ့ကိုယ်စား ဆုံးဖြတ်ချက် ချပေးလိုက်ပြီး ထန်ထျန်းကို ပြောလိုက်သည်။ "မင်းပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်မယ်။ သူ့ကို ဒီမှာ ထားခဲ့ပြီး သခင်လေးယွီကို ငါတို့တွေ ပြန်ခေါ်သွားမယ်။"

"ဒီကိစ္စကြောင့် တိုက်ပွဲသူတော်စင်မျှော်စင်နဲ့ ရန်ဖြစ်ရမလားဆိုပြီး မင်း သိပ်စိုးရိမ်မနေပါနဲ့။"

"မင်းနဲ့ သခင်လေးယွီရဲ့ တိုက်ပွဲက တရားမျှတမှုရှိသရွေ့ ငါတို့က ဘာမှ ထပ်ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး။"

" တိုက်ပွဲသူတော်စင်မျှော်စင် က ထျန်းဖူနန်းတော်ရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို အမြဲ လေးစားလိုက်နာပါတယ်။"

ထန်ထျန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး "ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ဒါက ငါ့ရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ပဲ။"

တိုက်ပွဲသူတော်စင်မျှော်စင်မှ ရွှေအင်မော်တယ်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ ထန်ထျန်းကို လက်သီးဆုပ် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူကိုယ်တိုင် ရှေ့သို့တိုးကာ သခင်လေးယွီကို တွဲထူလိုက်၏။

သခင်လေးယွီမှာ အလွန်ပင် အားနည်းနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ထန်ထျန်းကို ကြည့်ကာ လေသံအေးအေးဖြင့် "ငါ့ကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

"မင်းပြောတာ မှန်တယ်၊ ထျန်းဖူနန်းတော်ထဲက ပါရမီရှင် အများစုက ငါ့လိုပဲ... မောက်မာမှုတွေကြောင့် မျက်စိကွယ်နေခဲ့ကြတာ။"

"မင်း ဒါကြီးကို ဘယ်လို ပြုပြင်ပြောင်းလဲမလဲဆိုတာ ငါ စောင့်ကြည့်နေပါ့မယ်။"

ပြောပြီးနောက် သူက ထန်ထျန်းကို လေးလေးစားစား အရိုအသေပေး လိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ ရွှေအင်မော်တယ်၏ တွဲထူမှုဖြင့် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားတော့၏။

အဖွဲ့ရှိ အခြားသူများလည်း သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားကြသည်။

ကျန်းကျဲ့ တစ်ယောက်တည်းသာ ထိုနေရာတွင် မှင်တက်လျက် ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

စိတ်ဓာတ်များ ပြိုလဲနေသော ကျန်းကျဲ့ကို ကြည့်ပြီး ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် "ခင်ဗျားပဲ အမြဲပြောနေတာ မဟုတ်လား၊ အင်အားစု တစ်ခုထဲ ဝင်လိုက်တာက ဘယ်လောက်တောင် အကျိုးရှိလဲဆိုတာ။"

"ကဲ... အခု ခင်ဗျားရဲ့ အင်အားစု က ဘယ်မှာလဲ"

ကျန်းကျဲ့၏ ဦးနှောက်မှာ ထုံထိုင်းသွားတော့သည်။

သူ အားကိုးခဲ့သော အင်အားစု က သူ့ကို စွန့်ပစ်သွားပြီ။

သူ အလေးထားဆုံးသော မာနမှာလည်း သူ အထင်သေးခဲ့သော ထန်ထျန်း၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် လုံးဝ နင်းခြေခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် သူ၏ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ပြိုလဲသွားပြီဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ငါ ဘာမှ ထပ်မပြောချင်တော့ဘူး။"

"ဒူးထောက်လိုက်တော့။"

ထန်ထျန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေကြပြီး လူအများကလည်း ဤရန်ငြိုး၏ ဇာတ်သိမ်းပိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

လူတိုင်းမှာ ကြယ်ပွင့်အသစ်တစ်ပွင့်၏ ထွက်ပေါ်လာမှုကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခွင့်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် အချို့သော တပည့်များလည်း တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားရာသို့ နောက်ကျပြီး ရောက်ရှိလာကြသည်။

ကွမ်းယိုသည်လည်း ထိုသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး တစ်ခုခုကြောင့် နောက်ကျနေကာ သူရောက်လာချိန်တွင် တိုက်ပွဲသူတော်စင်မျှော်စင်မှ လူများ ထွက်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

သူက လူအုပ်ထဲတွင် လုရှီကို ရှာတွေ့သွားပြီး တိုက်ပွဲအခြေအနေကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

လုရှီ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ထူးဆန်းနေပြီး "တိုက်ပွဲက... နည်းနည်းတော့ ရှုပ်ထွေးပြီး ထူးဆန်းတယ်။"

"အကျဉ်းချုပ် ပြောရရင်တော့..."

"ထန်ထျန်း အခြေအနေ မဟန်ဘူး။"

"ထန်ထျန်း အခြေအနေ ဆိုးနေပြီ။"

"ထန်ထျန်း အမှားတွေ တရစပ် လုပ်နေတယ်။"

"ထန်ထျန်း ရှုံးတာ သေချာသလောက် ရှိနေပြီ။"

"နောက်ဆုံးတော့... ထန်ထျန်း အပြတ်အသတ် နိုင်သွားတယ်။"

ကွမ်းယို : ??? (မင်း ဘာတွေ လာပြောနေတာလဲ)

သို့သော် သူက အခြားသူများကို ထပ်မံ မေးမြန်းကြည့်သောအခါတွင်လည်း အဖြေအားလုံးမှာ ထပ်တူပင် ဖြစ်နေသည်။

ထိုအခါမှ ကွမ်းယို နားလည်လိုက်သည်မှာ ထန်ထျန်းက ထျန်းဖူနန်းတော်၏ အထွတ်အထိပ် စင်မြင့်ပေါ်သို့ စံချိန်တင် လျင်မြန်သောနှုန်းဖြင့် တက်လှမ်းသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းပင်။

ခဏမျှ ကြာပြီးနောက်... ကွင်းပြင်တွင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ရှိလာသည်။

ကျန်းကျဲ့က ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ထန်ထျန်း... မင်း သန်မာတာကို ငါ အသိအမှတ်ပြုပါတယ်။ ဒါက ငါ့ရဲ့ ထင်မှတ်ထားတာထက် ကျော်လွန်နေတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ရှေ့မှာ ငါ ဒူးထောက်လိမ့်မယ်လို့တော့ ဘယ်တော့မှ စိတ်ကူးမယဉ်နဲ့"

သူ ငြင်းဆန်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် သူက အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီ။ အဖွဲ့အစည်း၊ ဂုဏ်သတင်း၊ စည်းမျဉ်း... အားလုံးကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

သူ၏ မာနက သူ၏ နောက်ဆုံးစည်း ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် မာန်တင်းလာသော ကျန်းကျဲ့ကို ကြည့်ပြီး ထန်ထျန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား တစ်ခုခု မှားနေပြီ။"

"ငါက ခင်ဗျားနဲ့ ညှိနှိုင်းနေတာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဒီနေ့... ခင်ဗျား ဒူးထောက်ချင်ရင်လည်း ထောက်ရမယ်၊ မထောက်ချင်ရင်လည်း ထောက်ကို ထောက်ရမှာပဲ။"

ထန်ထျန်းမှာ ကျန်းကျဲ့ထက်ပင် ပို၍ ပြတ်သားနေသည်။

"ဟားဟားဟား..."

ကျန်းကျဲ့က အားရပါးရ ရယ်လိုက်ပြီးနောက် ရွှေအင်မော်တယ် တစ်ဦး၏ အော်ရာ ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထန်ထျန်းအပေါ် အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေ၏။

"မင်းက ပါရမီရှင် ဖြစ်နေရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ"

"မင်းက အခုထိ ကောင်းကင်အင်မော်တယ် အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ မကြီးထွားသေးခင်မှာ မင်း ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ"

"မင်း သေသွားပြီးရင်... မင်းရဲ့ တောက်ပခဲ့တဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို ဘယ်သူက မှတ်မိနေဦးမှာလဲ"

ပြောပြီးနောက် သူ၏ လက်ထဲတွင် အင်မော်တယ် ဓားတစ်ချောင်း ပေါ်လာသည်။

အဆုံးမဲ့ အမုန်းတရားနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ရောယှက်နေသော ဓားတိုက်ကွက်က ထန်ထျန်း၏ နှလုံးသားဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်လာတော့သည်။

"သွားပြီ ကျန်းကျဲ့ ရူးသွားပြီ"

ကွမ်းယိုက အော်လိုက်သည်။

အခြားသူများလည်း ဤရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် တုန်လှုပ်ကုန်ကြသည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းနှင့် ကျန်းကျဲ့မှာ အလွန် နီးကပ်လွန်းနေသဖြင့် အပြင်ဘက်မှ အကြီးအကဲ များပင် လာရောက် တားဆီးရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။

လူတိုင်းမှာ ထန်ထျန်း၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ဓားတိုးဝင်သွားသည်ကိုသာ ငေးကြည့်နေရတော့သည်။

သို့သော်... သူတို့ သတိမထားမိသည်မှာ ထန်ထျန်းက အစမှအဆုံး တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်ကိုပင်။

သူ့ဆီသို့ နီးကပ်လာသော ဓားကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်းက လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

ကြီးမြတ်လှသော တာအိုနိယာမ များမှာ သူ၏ လက်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ဘုန်း"

ထန်ထျန်းက အနန္တတာအိုနိယာမ ကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်သည်။

အဆုံးမဲ့ နိယာမစွမ်းအားများက ကျန်းကျဲ့၏ အပေါ်သို့ တည့်တည့် ကျရောက်သွား၏။

ကျန်းကျဲ့၏ အင်မော်တယ်စွမ်းအားမှာ စက္ကူကဲ့သို့ လွယ်လွယ်ကူကူပင် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

အစွမ်းထက်လှသော အင်မော်တယ်ဓားမှာလည်း တစ်စစီ ကွဲအက်သွားတော့သည်။

"ဂျွတ်... ဂျွတ်..." ဟူသော အက်ကွဲသံများက ကြားရသူတိုင်း၏ ဦးရေပြားကို ထုံကျဉ်သွားစေသည်။

အနန္တတာအိုနိယာမက ကျန်းကျဲ့၏ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ကျန်းကျဲ့မှာ သွေးအန်ကာ အမြောက်ဆန်တစ်ခုကဲ့သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကာ သေလား ရှင်လားပင် မသိရတော့ပေ။

လူတိုင်း... နောက်တစ်ကြိမ် မှင်တက်သွားရပြန်သည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ သခင်လေးယွီကို အနိုင်ယူစဉ်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

၎င်းမှာ တကယ့် ရွှေအင်မော်တယ် တစ်ဦး ဖြစ်သည်

ထို့ပြင် ကျန်းကျဲ့မှာ ရွှေအင်မော်တယ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ပင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤမျှ အစွမ်းထက်သူတစ်ဦးမှာ ထန်ထျန်း၏ တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ကွက်အောက်တွင် သေလုမျောပါး ဖြစ်သွားရသည်။

ဤခွန်အားမျိုးမှာ သူတို့၏ နားလည်မှု အတိုင်းအတာကို ကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

သခင်လေးယွီကို အနိုင်ယူစဉ်က သူတို့ ထိတ်လန့်ခဲ့ရလျှင်... ယခုမှာမူ ထိုထိတ်လန့်မှုထက် ပိုသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤလူမှာ ဘယ်လိုမျိုး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင်လဲ

"သခင်လေးယွီ... ရှုံးရတာ မတန်ဘူးလို့ ပြောလို့မရတော့ဘူး..."

အတော်ကြာမှ တစ်ယောက်က တုန်ရီနေသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ယောက်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ နှိမ်နင်းနိုင်တာ... ကောင်းကင်စာရင်းရဲ့ ထိပ်ဆုံးလူတွေတောင် လုပ်နိုင်ပါ့မလား..."

"ဘာမှ ထပ်မပြောနဲ့တော့၊ အလွန် လျှို့ဝှက်လွန်းတဲ့ လော့ရှီး ကလွဲရင် ဒီလိုမျိုး ကြောက်စရာကောင်းတာကို လုပ်နိုင်မယ့်သူ ငါ စဉ်းစားလို့မရတော့ဘူး။"

"ဒါ့အပြင် မမေ့နဲ့ဦး၊ သူက ကောင်းကင်အင်မော်တယ် အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာနော်။"

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ လူတိုင်းမှာ စကားတောင် မပြောရဲကြတော့ဘဲ တည်ငြိမ်နေသော ထန်ထျန်းကို အဝေးမှသာ လှမ်းကြည့်နေကြတော့သည်။

ထန်ထျန်းက သူတို့ လက်လှမ်းမမှီနိုင်သော အထွတ်အထိပ် တစ်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

လဲကျနေသော ကျန်းကျဲ့ကို ကြည့်ပြီး ထန်ထျန်းက လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

သူ ကျန်းကျဲ့ကို အသက်မသေစေခဲ့ပေ။

ကျန်းကျဲ့က ရှောင်းရွှယ်လေးကို အသုံးချပြီး သူ့ကို ဒုက္ခပေးရန် ကြံစည်ခဲ့သဖြင့် သူကလည်း "သူ့နည်းအတိုင်း သူ့ကို ပြန်ပေးဆပ်ခြင်း" ကိုသာ လုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခင်ဗျားက မာနကို အလေးထားတယ် မဟုတ်လား

ဒါဆိုရင် အဲ့ဒီမာနကို ငါ လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်မယ်

ထန်ထျန်းက လွယ်လွယ်ကူကူ အလျှော့ပေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ၊ သူက သူ၏ စည်းကမ်းပေါ်တွင်သာ အမြဲ ရပ်တည်သူ ဖြစ်သည်။

အရာအားလုံးကို အဆုံးသတ်ရန် ထန်ထျန်း ရှေ့သို့ တိုးမည်အပြုတွင်... သူ ရုတ်တရက် ခြေလှမ်း ရပ်လိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ရာ တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအော်ရာ တွင် သူ့ကို သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်များ ပြည့်နှက်နေ၏။

"မင်းမှာ ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ယောက်ကို သတ်နိုင်တဲ့ အစွမ်း တကယ် ရှိနေတာပဲ။"

"ထန်ထျန်း။"

ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော အသံတစ်ခု လူတိုင်း၏ ဦးခေါင်းထက်မှ ဟိန်းထွက်လာသည်။

ထို့နောက် ပုံရိပ်တစ်ခု လေဟာနယ်ထဲမှ ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ နေမင်းကြီးကိုပင် ဖုံးကွယ်သွားတော့သည်။

သူ၏ မျက်နှာကို သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရသော်လည်း ထန်ထျန်း ခံစားမိသည်မှာ ဤလူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ယခင်က တွေ့ခဲ့ဖူးသော အင်မော်တယ်ဘုရင် ချန်ကျန်း ထက်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်နေသည်။

အင်မော်တယ်အရှင်

ထိုအင်မော်တယ်အရှင် ပေါ်လာပြီးနောက် အခြားသော ပုံရိပ်များစွာလည်း ကောင်းကင်တွင် ပေါ်လာကာ ထန်ထျန်းကို ဝန်းရံလိုက်ကြသည်။

လူတိုင်း၏ ကျောဘက်တွင် အနက်ရောင် လှံရှည်ကြီးများကို လွယ်ထားကြသဖြင့် ကြည့်ရသူများ၏ ရင်ကို အေးခဲသွားစေသည်။

နာမည်တစ်ခုက ထန်ထျန်း၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ လျှပ်စစ်စီးသကဲ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

စစ်နတ်ဘုရား နန်းတော်

အခန်း (၂၆၄) မထင်မှတ်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်

စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်မှ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ် ဆယ်ဂဏန်းကျော်က ထန်ထျန်းကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။

၎င်းတို့ တစ်ဦးချင်းစီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှသော အော်ရာ များ ထွက်ပေါ်နေ၏။

အနည်းဆုံးတော့ မြင့်မြတ် ရွှေအင်မော်တယ် အဆင့်ရှိသူများ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ရပ်နေသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ အော်ရာ မှာမူ လူကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေနိုင်စွမ်းရှိသည်။

၎င်းမှာ အင်မော်တယ်အရှင် ဖြစ်သည်

ဤကမ္ဘာ၏ အထွတ်အထိပ် ခွန်အားပိုင်ရှင်ပင်။

၎င်းတို့ ပေါ်လာသည်နှင့် လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြသည်။

စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်ဆိုသည်မှာ ထျန်းဖူနန်းတော်တွင် အဆင့် အလွန်မြင့်မားသော အင်အားစုကြီးတစ်ခု မဟုတ်လား၊ သူတို့က ဘာကြောင့် ဒီနေရာကို ရောက်လာကြတာလဲ

သူတို့၏ ပစ်မှတ်မှာ ထန်ထျန်း ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်းမှာ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ထျန်းဖူနန်းတော်ထဲကို အခုမှ စဝင်လာတဲ့ အပြင်လောကသား တပည့်တစ်ယောက်က စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်လို ဧရာမ အင်အားစုကြီးနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ရန်ငြိုးတွေ ရှိနေရတာလဲ

ထို့ပြင် တစ်ဖက်လူက အင်မော်တယ်အရှင် ကိုယ်တိုင် ဆင်းလာသည်အထိ အလေးထားနေသည်မှာ တကယ်ပင် မယုံနိုင်စရာပင်။

ဒါက ဘာကြောင့်လဲ

စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်မှ အင်မော်တယ်အရှင်ကို ကြည့်ပြီး ထန်ထျန်းက သူတို့ လာရသည့် အကြောင်းအရင်းကို ချက်ချင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

သူနှင့် စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်ကြားတွင် ရန်ငြိုးဟူ၍ တစ်ခုသာ ရှိသည်။

၎င်းမှာ ထျန်းယန်ရှန်း ပင်။

ထိုစဉ်က ထျန်းယန်ရှန်းက သူ့ကို သတ် ရန် စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်မှ ရွှေအင်မော်တယ် တစ်ဦးနှင့် ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ် အချို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း အပြင်ဘက်တွင် သူ့ကို သတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

သို့သော် ကံဆိုးစွာဖြင့် ထျန်းယန်ရှန်းက ထန်ထျန်း၏ ခွန်အားကို လျှော့တွက်ခဲ့သဖြင့် သူခေါ်လာသော အကူအညီများအားလုံး အမှုန့်ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

သူနှင့်အတူပါလာသော အင်မော်တယ်အရှင်၏ အသက်ကယ် အဆောင် ပင်လျှင် ကြောင်လေး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အစအနတောင် မကျန်ခဲ့ပေ။

ထို့နောက် စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်က ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းသို့ ရောက်လာကာ ထျန်းယန်ရှန်းကို သတ်သည့် တရားခံကို ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။

သူတို့က ထန်ထျန်းကို သံသယဝင်ခဲ့ကြသော်လည်း ထန်ထျန်းက အရာအားလုံးကို သေသေသပ်သပ် ရှင်းလင်းထားခဲ့သဖြင့် သက်သေအထောက်အထား ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပေ။

ထို့ပြင် ထိုစဉ်က ထန်ထျန်းမှာ တက်လှမ်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ သာ ရှိသေးရာ ရွှေအင်မော်တယ်ကို သတ်နိုင်သည်ဆိုခြင်းမှာလည်း ယုတ္တိမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထို့ကြောင့် ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း၏ အထက်လူကြီးများက ဤကိစ္စကို ဖိနှိပ်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ထန်ထျန်းက ထျန်းဖူနန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ရွှေအင်မော်တယ် ကျန်းကျဲ့ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သေလုမျောပါး ဖြစ်အောင် လုပ်ပြလိုက်သည်။

အခြားတပည့်များက ထန်ထျန်း ဘယ်လိုလုပ်လိုက်သည်ကို နားမလည်ကြသော်လည်း စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်မှ အင်မော်တယ်အရှင်မှာမူ ထန်ထျန်း၏ တိုက်ကွက်ထဲမှ ပြင်းထန်သော နိယာမစွမ်းအားများကို အာရုံခံမိမှာ သေချာသည်။

သူတို့ ယခုအချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာခြင်းမှာ သူ့ကို တရားခံအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေ၏။

ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ထန်ထျန်းက လီဟုန်ကို သူ့အနားတွင် ကပ်နေရန် တိတ်တဆိတ် သတိပေးလိုက်သည်။

တကယ်တမ်း တိုက်ပွဲဖြစ်လာလျှင် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို သူ၏ ကမ္ဘာငယ် ထဲသို့ သိမ်းဆည်းရန် ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့ကိုယ်သူ အတွက်မူ...

ဟမ့် အင်မော်တယ်အရှင် ဆိုတာမျိုးက သူ့အသက်ကို နှုတ်ယူနိုင်စွမ်း မရှိသေးပါဘူး။

သို့သော် မဖြစ်မနေ အခြေအနေမျိုး မဟုတ်လျှင် တစ်ဖက်လူနှင့် လုံးဝ ရန်သူမဖြစ်ချင်သေးပေ။

ထို့ကြောင့် ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ"

လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက လေဟာနယ်တွင် လက်ကိုနောက်ပစ်ကာ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့နာမည်က ထျန်းယွမ် ။"

"ထျန်းယန်ရှန်း က ငါ့ရဲ့ သားပဲ။"

"မင်း မှတ်မိသေး လား"

ထန်ထျန်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူက တော်တော်လေး တည့်တိုးဆန်လှသည်။

"အင်း... မှတ်မိတာပေါ့။"

"ထျန်းယန်ရှန်း က ကျွန်တော် တို့ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းရဲ့ အရေးပါတဲ့ သခင်လေးတစ်ယောက်ပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် နဲ့ သူနဲ့က သိပ်ပြီး ပတ်သက်မှု မရှိပါဘူး။"

" ကျွန်တော် သိရသလောက်တော့ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်လောက်က သူ ရုတ်တရက် ပျောက်ဆုံးသွားပြီး ဘယ်သူမှ ရှာမတွေ့တော့ဘူး ဆိုတာပဲ။"

ထန်ထျန်း ပြောနေသည်မှာ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းက တရားဝင် ထုတ်ပြန်ထားသည့် ကြေညာချက်များပင် ဖြစ်ပြီး မည်သည့် ဟာကွက်မှ မရှိပေ။

သို့သော် အင်မော်တယ်အရှင် ထျန်းယွမ် က ထန်ထျန်း၏ စကားကို ယုံကြည်မည့်ပုံ မပေါ်ပေ။

"ငါ မင်းကို အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်ပဲ ပေးမယ်။"

"ထျန်းယန်ရှန်း ကို မင်းသတ်ခဲ့တာလား၊ မသတ်ခဲ့ဘူးလား။"

အင်မော်တယ်အရှင် ထျန်းယွမ် ၏ လေသံမှာ အေးစက်လှသည်။

ထန်ထျန်း ခဏမျှ ဆွံ့အသွားသည်။

ဤလူက ဆင်ခြေပေးခွင့် လုံးဝ မပေးချင်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

ကမ္ဘာ့အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသည့် ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များအတွက် သူတို့ တစ်ခုခုကို ဆုံးဖြတ်ပြီးလျှင် မည်သည့်အရာကြောင့်မှ ပြောင်းလဲလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ယခုလည်း သူက ထန်ထျန်းကို တရားခံဟု သေချာပေါက် သတ်မှတ်ထားပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်း၏ ဦးနှောက်မှာ အမြန် တွေး နေ၏။

အကယ်၍ သူ ဝန်ခံလိုက်လျှင် ထျန်းဖူနန်းတော် ခရီးစဉ်မှာ အချိန်မတိုင်မီ ပြီးဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်၏ စရိုက်အရ သူ့ကို လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် မဝန်ခံပြန်လျှင်လည်း အင်မော်တယ်အရှင်ထျန်းယွမ် က လွယ်လွယ်ကူကူ လွှတ်ပေးမည့် ပုံစံမျိုး မဟုတ်။

သေချာ စဉ်းစားပြီးနောက် ထန်ထျန်းက အဆုံးထိ ငြင်းရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သက်သေ အခိုင်အလုံ မရှိဘဲနဲ့တော့ တစ်ဖက်လူက အလွန်အကျွံ လုပ်လာလျှင်လည်း အသက်စွန့်ပြီး ပြန်တိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

အခုချက်ချင်း တစ်ဖက်လူကို မသတ် နိုင်လျှင်တောင် သူ့မှာ အချိန်တွေ အများကြီး ရှိပါသေးသည်။

သူ တကယ့်ကို အစွမ်းထက်လာတဲ့ တစ်နေ့ကျမှ အင်မော်တယ်အရှင်ထျန်းယွမ်ကို သေချာ သင်ခန်းစာ ပေးလိုက်မည်။

"ခင်ဗျား ဘာတွေ ပြောနေတာလဲဆိုတာ ငါ တကယ် နားမလည်ဘူး။"

ထန်ထျန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

အများကြီး ထပ်မရှင်းတော့ဘဲ ငြင်းဆိုရုံသာ ငြင်းဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အင်မော်တယ်အရှင်ထျန်းယွမ်က ထန်ထျန်းကို ကြည့်လိုက်သောအခါ အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်သွားစေမည့် သတ်ဖြတ်လိုသော အော်ရာ များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"နှမြောစရာပဲ။"

သူက ဆက်ပြောသည်။ "မင်း အသက်ရှင်ဖို့ ကျန်နေသေးတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးကို မင်းကိုယ်တိုင် စွန့်လွှတ်လိုက်တာပဲ။"

"ငါက မင်းသတ်ခဲ့တဲ့ သက်သေကို ရှာမတွေ့နိုင်ဘူးလို့ မင်း တကယ် ထင်နေတာလား"

"လူက လိမ်လို့ရပေမဲ့... ဝိညာဉ်ကတော့ အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရဘူး။"

"စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်ကို ရောက်တဲ့အခါကျရင် မင်း အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးကို လွှတ်လိုက်မိတာအတွက် နောင်တရစေရမယ်။"

ပြောပြီးနောက် သူက စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်မှ အခြားသူများကို ထန်ထျန်းကို ဖမ်းဆီးရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ရှည်လျားလှသော လှံအစင်းပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများမှာ အလယ်မှ ထန်ထျန်းအပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။

ထန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ တကယ်ပဲ အဲ့ဒီအထိ ရောက်သွားတော့မှာလား

တစ်ဖက်လူက အလွန်အမင်း အာဏာရှင်ဆန်လွန်းသဖြင့် သူ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိသလောက်ပင်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ တပည့်များလည်း ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်နေကြသည်။

သူတို့က ပါရမီရှင်တစ်ဦး၏ ထွက်ပေါ်လာမှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးပြီ ဖြစ်ရာ အခုတော့ ထိုပါရမီရှင် ကျရှုံးသွားတော့သည်ကို မြင်ရတော့မည်လား

စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်က လူတွေက သိပ်ကို အင်အားကြီးမားလွန်းသဖြင့် ထန်ထျန်း ဘယ်လောက်ပဲ တော်နေပါစေ၊ အံ့ဖွယ်ကိစ္စတွေ ထပ်ဖြစ်ဖို့ မလွယ်ကူတော့ပေ။

လူတိုင်းမှာ ထိုလူများ ထန်ထျန်းဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်သွားသည်ကိုသာ ငေးကြည့်နေရသည်။

"ရပ်လိုက်စမ်း"

ရုတ်တရက် လူအုပ်ထဲမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထန်ထျန်း လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ မှင်တက်သွားရသည်။

အော်ဟစ်လိုက်သူမှာ တခြားသူမဟုတ်ဘဲ သူ့ကို အမြဲတမ်း မျက်စိစပါးမွေးစူးနေကာ အမြဲတမ်း ပြဿနာရှာတတ်သည့် ဝမ့်ယွဲ့တောင်ထိပ်ရဲ့ တာဝန်ခံ ဝမ်ရှို့ ပင် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှို့၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့နေသော်လည်း တစ်ခုခုကို ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်ခိုင်မာမာ ချလိုက်ပုံရသည်။

သူက ထန်ထျန်း၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ အင်မော်တယ်အရှင်ထျန်းယွမ်ကို အရိုအသေပေးကာ ပြောလိုက်သည်။ "အင်မော်တယ်အရှင် ခင်ဗျာ။"

"အရှင်နဲ့ ထန်ထျန်းကြားမှာ ဘယ်လို ရန်ငြိုးတွေ ရှိနေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသိပါဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက ဝမ့်ယွဲ့လှိုဏ်ဂူ ပါ။"

"ကျွန်တော်ကတော့ ဒီနယ်မြေရဲ့ တာဝန်ခံပါ။"

"အကယ်၍ အရှင်သာ ထျန်းဖူနန်းတော်ဆီက ခွင့်ပြုချက် မရှိဘူးဆိုရင်... စည်းကမ်းအရ ထန်ထျန်းကို အရှင်က စိတ်တိုင်းကျ ခေါ်သွားဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

ပြောရင်းနှင့် သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ ပိုမို ခိုင်မာလာပုံရပြီး စကားလုံးတိုင်းမှာ လေးနက်လှသည်။

ဝမ်ရှို့၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ပြီး ထန်ထျန်း ခဏမျှ ဆွံ့အသွားသည်။

ဤလူမှာ တကယ်ပင် နားလည်ရ ခက်လှပေသည်။

ဒါမှမဟုတ် သူသည် စည်းကမ်းဆိုလျှင် ဘာမှမမြင်တော့သည့် အဆင့်သို့ ရောက်နေသည်လား

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စည်းကမ်းကိုသာ အဓိကထားပြီး အင်မော်တယ်အရှင်ကိုတောင် ပြန်ပြောရဲသည့် သူ၏ သတ္တိကို ထန်ထျန်း စိတ်ထဲက လေးစားသွားမိသည်။

အင်မော်တယ်အရှင်ထျန်းယွမ်သည်လည်း ဤရုတ်တရက် အနှောင့်အယှက်ကြောင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။

"ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ။"

"ထျန်းဖူနန်းတော်ထဲမှာ ငါ့ရှေ့လာပြီး စည်းကမ်းအကြောင်း လာပြောရဲတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိသေးဘူး။"

"ဖယ်စမ်း"

ပြောပြီးနောက် သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုက ဝမ်ရှို့၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားပြီး ဝမ်ရှို့မှာ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ လေထဲတွင်ပင် မီးလောင်နံ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ဒဏ်ရာမှာ မသေးလှသည်မှာ သိသာလှသည်။

ထို့နောက် သူက စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်မှ လူများကို ထန်ထျန်းကို ဖမ်းရန် ထပ်မံ အချက်ပြလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် လူအုပ်ထဲမှ အခြား အသံတစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ထိုအသံမှာ ဝမ်ရှို့ထက်ပင် ပို၍ မောက်မာလှ၏။

"ထျန်းဖူနန်းတော်ရဲ့ စည်းကမ်းကိုတောင် လျစ်လျူရှုလိုက်တာလား။"

"စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်က တကယ်ကို အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှပါလား။"

ထို့နောက် လူအုပ်နောက်ဘက်မှ လူတစ်စု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

All Chapters