ဟဲဟွမ်းဂိုဏ်း၏ သံတိုင်မသေမျိုးအင်ပါယာလား

စစ်ချန်သည် တာအိုလက်တွဲဖော်ဟူသော အဆိုပြုချက်ကြောင့် ခဏတာ ကြောင်အမ်းသွားသည်။

တာအိုလက်တွဲဖော် ဟုတ်လား။ ပြန်လည်မွေးဖွားလာကတည်းက သူ တည်ဆောက်ခဲ့သော သံယောဇဉ်တိုင်းသည် မိသားစုနှင့် မိတ်ဆွေ သူငယ်ချင်းများသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤအဆင့်အတန်းမျိုးရှိသော ဆက်ဆံရေးကို သူ တစ်ခါမျှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးပေ။

ရှုပ်ထွေးမည့်ပုံ ပေါက်သည်ဟု သူ့အသိစိတ်က သတိပေးနေသည်။ သေချာတာကတော့ လောလောဆယ် သူ့အစီအစဉ်ထဲတွင် မပါဝင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် တာအိုလက်တွဲဖော်ဟူသော စကားလုံး၏ နောက်မှ အရာအားလုံးကို အလိုအလျောက် စစ်ထုတ်လိုက်ပြီး "ဂုဏ်ထူးဆောင် အကြီးအကဲ" နှင့် "ကျမ်းစာများ ဖတ်ရှုခွင့်" ဆိုသည်ကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

သူ့နာမည်ကို ငှားရမ်းလိုက်ရုံဖြင့် စာဖတ်ခွင့်ရမည် ဟူသော အချက်သည် ထိရောက်ပြီး တရားမျှတသော အပေးအယူတစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။ ဟဲဟွမ်းဂိုဏ်း၏ တိုက်ရိုက်ကျသော ပုံစံကို သူ သဘောကျမိသည်။

"နာမည်ပဲ အငှားခံရမယ်၊ ပြီးတော့ စာဖတ်ခွင့်ရမယ်... ဒါပဲလား။"

သူ အတည်ပြု မေးမြန်းလိုက်သည်။

တာအိုလက်တွဲဖော်ကိစ္စကို သူ လုံးဝ စိတ်မဝင်စားကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် လျန်ယွဲ့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသလို စိတ်ပျက်အားငယ်မှုလည်း အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူမ၏ အပြုံး မပျက်သွားပေ "ဒါပေါ့... စီနီယာရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားမှုနဲ့ဆိုရင် နာမည်တစ်ခုတည်း ရလိုက်တာကတင် ကျွန်မတို့ ဂိုဏ်းအတွက် အကြီးမားဆုံး ဂုဏ်ယူစရာ ဖြစ်နေပါပြီ။"

သူမ စကားလုံးတိုင်းကို အလေးအနက် ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ အကန့်အသတ်မရှိသော အလားအလာရှိသည့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် သူ့အလိုလို ကြီးမားသော အရင်းအမြစ်နှင့် ဟန့်တားမှု တစ်ခု ဖြစ်သည်။

စစ်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့အတွက် အရေးကြီးသော မေးခွန်းများကို မေးလိုက်သည် "ဂိုဏ်းကို မကြာခဏ လာဖို့ လိုမလား။ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အလုပ်တွေ လုပ်ဖို့ အမိန့်ပေးခံရတာမျိုး၊ သွားလာခွင့် ကန့်သတ်တာမျိုးတွေ ရှိမလား။"

လျန်ယွဲ့ လက်ကို အလျင်စလို ခါရမ်းလိုက်သည် "မရှိပါဘူး... မရှိပါဘူး။ စိတ်ချပါ၊ ဂုဏ်ထူးဆောင် အကြီးအကဲ ရာထူးက လွတ်လပ်ပါတယ်။ စီနီယာ သဘောရှိ ဝင်ထွက်သွားလာနိုင်ပါတယ်။ ဂိုဏ်းက သေရေးရှင်ရေး အကျပ်အတည်းနဲ့ မကြုံရသရွေ့ စီနီယာ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို နှောင့်ယှက်ဖို့ ဘယ်တော့မှ မဝံ့ရဲပါဘူး။"

သူမသည် သေးနုပ်သော ကိစ္စများကြောင့် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ဤရတနာကြီးကို လန့်ပြေးသွားအောင် မလုပ်လိုပေ။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဤအပေးအယူသည် တန်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သဖြင့် စစ်ချန်သည် သူမ၏ မျှော်လင့်တကြီး အကြည့်အောက်တွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်

"တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ရိုးရှင်းတယ်ဆိုရင်... ကောင်းပြီလေ၊ လက်ခံလိုက်မယ်။"

လျန်ယွဲ့ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။ သတင်းကို ချက်ချင်း ပြန်ပို့ချင်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည် "အရမ်း ကောင်းတာပေါ့။ ဒီကိစ္စကို ဂိုဏ်းကို ချက်ချင်း အစီရင်ခံလိုက်ပါ့မယ်။ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေ ပြီးသွားတာနဲ့ စီနီယာက ကျွန်မတို့ရဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင် အကြီးအကဲ ဖြစ်ပါပြီ။"

... လီထယ်ကျူးသည် စားပွဲခုံကို ကုတ်ဖဲ့လွန်းသဖြင့် အပေါက်တောင် ဖြစ်တော့မည်။

ဟေးစန်းနှင့် ဟုန်ဖုန်းတို့ကမူ ဗိုက်ကားအောင် စားသောက်ထားသဖြင့် ကျေနပ်စွာ မှီထိုင်နေကြသည်။

"သူတို့ ဘာလို့ ထွက်မလာကြသေးတာလဲ။"

လီထယ်ကျူးသည် အတွင်းခန်းဆီသို့ လည်ပင်းဆန့်ကြည့်လိုက်သည်။ မလျော်ကန်သော မြင်ကွင်းများ သူ့စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးနေသည်ကို တားဆီးမရသော်လည်း ခေါင်းကို အတင်း ခါရမ်းလိုက်သည်။

မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး... ဆရာသခင်က အဲဒီလိုလူမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ဟဲဟွမ်းဂိုဏ်းက သင့်မြတ်လျောက်ပတ်တဲ့ ဂိုဏ်း၊ တရားသောလမ်းစဉ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်လေ။

သူ့အတွေးများ ကယောက်ကယက် ဖြစ်နေစဉ် ပုတီးစေ့လိုက်ကာ လှုပ်ခတ်သံ ကြားလိုက်ရသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က အမြီးကို တက်နင်းလိုက်သကဲ့သို့ လီထယ်ကျူး မတ်ခနဲ ထရပ်လိုက်သည်။

စီနီယာအစ်မ လျန်ယွဲ့ ဦးစွာ ထွက်လာသည်။ သူမ၏ ဖြူဖွေးသော ပါးပြင်ပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပန်းရောင်သမ်းနေမှုများ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ဆွေးနွေးပွဲသည် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ချောမွေ့ခဲ့သဖြင့် သူမ ပျော်ရွှင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အတွေးလွန်တတ်သော လီထယ်ကျူးအတွက်မူ ထိုပန်းရောင်သမ်းနေခြင်းသည် အခြားအဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းသော ဟဲဟွမ်းဂိုဏ်း မန်နေဂျာသည် ဝင်သွားစဉ်က တည်ငြိမ်ကျက်သရေ ရှိခဲ့သော်လည်း ယခု ပြန်ထွက်လာချိန်တွင် မျက်နှာများ တောက်ပနေပြီး မျက်လုံးများ အရည်လဲ့နေကာ လမ်းလျှောက်ပုံပင်... ယိုင်နဲ့နဲ့ ဖြစ်နေသည်လား။

ထို့နောက် စစ်ချန်သည် ဝင်သွားစဉ်ကအတိုင်း တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ လမ်းလျှောက်ထွက်လာသည်။ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် ကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုသာ ရှိသည်

စူးစမ်းချင်စိတ် ပြည့်ဝသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကျေနပ်မှု သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

လီထယ်ကျူး၏ နှလုံးသား နစ်မြုပ်သွားသည်။ သွားပြီ... သွားပြီ... ဆရာသခင်က အဲဒီ တစ်နာရီအတွင်းမှာ ဘာတွေများဆွေးနွေး လိုက်တာလဲ။

မရေမတွက်နိုင်သော မပြောကောင်းသည့် ဇာတ်လမ်းများသည် သူ့ခေါင်းထဲတွင် ပြဇာတ်ကနေကြပြီး သူ့ကို ရူးသွပ်သွားစေရန် ခြိမ်းခြောက်နေသည်။

လျန်ယွဲ့သည် ပျော်ရွှင်လွန်းသဖြင့် တခြားအရာများကို သတိမထားမိပေ။ သူမသည် စစ်ချန်ကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး အသံမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို နူးညံ့နေသည် "အကြီးအကဲစစ်ချန်... စိတ်ချပါ။ ကျွန်မ သတင်းပို့လိုက်ရင် တညီတညွတ်တည်း အတည်ပြုပေးကြမှာပါ။"

ကြောင်ငေးနေဆဲဖြစ်သော မိန်းကလေးများဘက်သို့ လှည့်ပြီး သူမ ကြေညာလိုက်သည် "ညီမလေးတို့... ဒီနေ့ကစပြီး စီနီယာစစ်ချန်က တို့တွေရဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင် အကြီးအကဲ ဖြစ်သွားပြီ။ ဂါရဝပြုလိုက်ကြပါဦး။"

ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

မိန်းကလေးတိုင်း ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်ကုန်ကြသည်။ ဤချောမောသော သခင်လေးသည် တစ်နာရီအတွင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အကြီးအကဲဖြစ်သွားရတာလဲ ဆိုတာကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။

သို့သော် စီနီယာအစ်မက ပြောလိုက်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့အားလုံး ပြိုင်တူ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည် "အကြီးအကဲစစ်ချန်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်ရှင်..."

လီထယ်ကျူး၏ ဦးနှောက် အလုပ်မလုပ်တော့ပေ။ လက်ထဲမှ နေကြာစေ့များ ကြမ်းပြင်ပေါ် ပြုတ်ကျကုန်သည်။

ဂု... ဂုဏ်ထူးဆောင် အကြီးအကဲ ဟုတ်လား။

တစ်နာရီလေးအတွင်းမှာ သူ့ဆရာသခင်... ချင်းရွှမ်အဆင့်သတ်မှတ်ချက် တတိယနေရာက စစ်ချန်က... ဟဲဟွမ်းဂိုဏ်းထဲ ဝင်သွားပြီလား။

ဟေးစန်းနှင့် ဟုန်ဖုန်းတို့ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ ရာထူးဂုဏ်ပုဒ်တွေက သူတို့အတွက် အဓိပ္ပာယ် မရှိပေ။ ဟေးစန်းက အော်ဟစ်မေးလိုက်သည် "ညီလေး... ဒီအကြီးအကဲ အလုပ် လုပ်လိုက်လို့ ငါတို့ လမ်းခွဲရမှာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား။"

စစ်ချန် ခေါင်းခါလိုက်သည် "နာမည်ခံ ရာထူးပါပဲ။"

သဘောတရားက ရှင်းလင်းသည် ဘာမှ ပြောင်းလဲမည် မဟုတ်ပေ။

စိတ်ချသွားသဖြင့် မိစ္ဆာကြီးနှစ်ကောင် စိတ်လျှော့လိုက်ကြပြီး အစားသောက်များကို ရန်သူနှိမ်နင်းသလို ဆက်လက်၍နှိမ်နင်းနေကြတော့သည်။ အတူရှိနေသရွေ့ ရာထူးတစ်ရာလောက် ယူလည်း သူတို့ ဂရုမစိုက်ပေ။

စစ်ချန်သည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ရှိ ပန်းတစ်ရာမြို့တော်၏ စည်ကားသော လမ်းမများကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဂိုဏ်း၏ ကျမ်းစာများက သူ့ကို စိတ်ဝင်စားစေသော်လည်း လက်ရှိတွင် ပိုအရေးကြီးသော ကိစ္စများ ရှိနေသေးသည်။

"ဒီက အစားအသောက်တွေက ထူးခြားပုံရတယ်။"

သူ လျန်ယွဲ့ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည် "ငါတို့ ဒီမှာ ရက်နည်းနည်းလောက်နေပြီး မြည်းစမ်းကြည့်ကြမယ်၊ ပြီးမှ မင်းတို့ဂိုဏ်းကို သွားလည်တာပေါ့။"

ထိုစကားလုံးများသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဂီတသံစဉ်များကဲ့သို့ လျန်ယွဲ့၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပသွားစေသည်။

သူမက မှတ်ပုံတင်စာအုပ်ထဲတွင် နာမည်ပါရုံလောက်သာ မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း ယခု အကြီးအကဲအသစ် ကိုယ်တိုင်က ဂိုဏ်းသို့ လာရောက်လည်ပတ်မည် ဆိုပါလား။

မမျှော်လင့်ထားသော အောင်မြင်မှုကြီးကြောင့် ဂိုဏ်းသခင်မ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မျက်နှာရတော့မည် ဖြစ်သည်။

"အကြီးအကဲ သဘောရှိ စီစဉ်နိုင်ပါတယ်။ ပန်းတစ်ရာမြို့တော်က စိတ်ပျက်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

သူမ အခွင့်အရေးကို အရယူလိုက်ပြီး တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည် "မြို့ထဲက စရိတ်စက အားလုံးကို ကျွန်မ တာဝန်ယူပါရစေ။"

"ရှယ်ပဲဟေ့။" ဟေးစန်း ရယ်မောလိုက်ပြီး စားပွဲခုံကို ရိုက်ချလိုက်ရာ ခွက်များ ခုန်တက်ကုန်သည်။

သူသည် ဟုန်ဖုန်းနား ကပ်သွားပြီး ဘယ်လမ်း၊ ဘယ်ဆိုင်ကို အရင် စားသောက်မလဲ ဆိုတာ တိုင်ပင်နေတော့သည်။

လီထယ်ကျူး အရောင်မျိုးစုံ ပြောင်းလဲပြီး ကြောင်ငေးနေသည်ကို စစ်ချန် သတိပြုမိလိုက်သည် "... ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

သတိပြန်ဝင်လာသော လီထယ်ကျူးသည် သူ့ဆရာသခင်ကို ကြည့်လိုက်၊ ပြုံးနေသော လျန်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်နှင့် တံတွေးမြိုချလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မေးလိုက်သည် "ဆ... ဆရာသခင်... ခင်ဗျား... ခင်ဗျား နေလို့ကောင်းရဲ့လားဟင်။"

စစ်ချန် သူ့ကို နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည် "ကောင်းတာပေါ့... ဘာလို့ မေးတာလဲ။"

"ဘာ... ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။" လီထယ်ကျူး ခေါင်းကို တွင်တွင်ခါလိုက်သည်။

ထိုအခါမှ လျန်ယွဲ့ သူ့ကို သတိပြုမိသွားသည် "အကြီးအကဲစစ်ချန်... ဒါက ဘယ်သူလဲဟင်။"

စစ်ချန် ခဏတာ တုန့်ဆိုင်းနေပြီးမှ ဖြေလိုက်သည် "ငါ့တပည့်။"

အံ့ဩသွားသော်လည်း လျန်ယွဲ့ အမြန် ပြန်ထိန်းလိုက်သည် "အော်... အကြီးအကဲရဲ့ ချစ်တပည့် ဖြစ်နေတာကိုး... လေးစားပါတယ်ရှင်။"

"အကြီးအကဲရဲ့ တပည့်ဆိုတော့ မောင်လေးကလည်း ဂိုဏ်းသားတပိုင်း ဖြစ်သွားပြီပေါ့။ ဂိုဏ်းထဲမှာ ကိုယ်ပိုင်တပည့်တွေလို အထူးအခွင့်အရေးတွေ ခံစားရမှာပါ။"

လီထယ်ကျူး လုံးဝ မှင်သက်သွားသည်။

ငါက... ဟဲဟွမ်းဂိုဏ်း တပည့် ဖြစ်သွားပြီလား။

ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်သော စိတ်ကူးယဉ် မြင်ကွင်းတစ်ခု သူ့ခေါင်းထဲတွင် လက်ခနဲ ပေါ်လာသည် အနာဂတ်တွင် နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများ၏ စစ်မြေပြင်တွင် သူ လီထယ်ကျူးသည် မင်္ဂလာတိမ်တိုက်များစီးလျက် ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ရောက်ရှိလာပြီး မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် တစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်

"ရပ်လိုက်စမ်း... မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်။ ငါ သံတိုင်(ထျယ်ကျူး)မသေမျိုးအင်ပါယာ... တရားသောလမ်းစဉ်ရဲ့ ချန်ပီယံက မင်းရှေ့မှာ ရပ်နေတယ်ကွ။"

... စိတ်ကူးထဲရှိ မြင်ကွင်းက လှပလွန်းလို့ သူ ဆက်တောင် မကြည့်ရဲတော့ပေ။