← Chapters

လူကြီးတွေ သဟဇာတဖြစ်လို့ လူငယ်လေးတွေ စိတ်အေးရပြီ

Vol. 11 Ch. 109

လူကြီးတွေ သဟဇာတဖြစ်လို့ လူငယ်လေးတွေ စိတ်အေးရပြီ

Vol. 11 Ch. 109

ဟဲဟွမ်းဂိုဏ်းရှိ ဘဝသည် စစ်ချန် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမို သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေသည်။

သူ၏ဂုဏ်ထူးဆောင် အကြီးအကဲရာထူးသည် ဂိုဏ်းအတွင်း ဂိုဏ်းသခင်မ၏ အမိန့်အာဏာလောက်နီးပါး ထိရောက်မှု ရှိနေသည်။

ကျမ်းစာမျှော်စင်သည် သူ့အတွက် လုံးဝ ပွင့်နေသည်။ ဘယ်ကဏ္ဍက ရှေးဟောင်းကျမ်းစာကို မဆို လေ့လာချင်တယ်ဆိုရင် တာဝန်ကျ အကြီးအကဲက ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ လမ်းပြပေးပြီး မေးခွန်းတစ်ခွန်းတောင် ပိုမမေးတတ်ကြပေ။

စားသောက်ဆောင်မှ စားဖိုမှူးကြီးဆိုလျှင် သူ့ကို မြင်လိုက်တာနဲ့ မိသားစု လျှို့ဝှက်ဟင်းပွဲတွေ အကုန် ထုတ်ကျွေးမတတ် ဖြစ်နေသည်။

ရံဖန်ရံခါ သူ မွှေကြော်ဆေးဖော်နည်းကို လေ့ကျင့်ချင်ရင်တောင် တောင်နောက်ဘက်က ဆေးခင်းထဲမှာ ကြိုက်သလောက် ဝင်ခူးလို့ ရနေသည်။

သေချာတာပေါ့... စစ်ချန်က ဆေးခင်းစောင့် တပည့်လေးအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လုံလောက်အောင် အမြဲတမ်း ချန်ထားခဲ့ပေးသည်။

ဒီဆက်ဆံရေးက သာမန်ဂုဏ်ထူးဆောင် အကြီးအကဲတစ်ယောက် ရသင့်တဲ့ အခွင့်အရေးထက် အများကြီး ပိုလွန်နေတာ သိသာသည်။

ဂိုဏ်းသခင်မစုနှင့် စကားပြောခဲ့သော နေ့မှစ၍ ဂိုဏ်းမှ အဆင့်မြင့် အကြီးအကဲများသည် သူ့ကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်တတ်ကြသည်။ ကိုယ့်မိသားစုထဲက ထူးချွန်တဲ့ လူငယ်လေး တစ်ယောက်ကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ပင်။

သူ့ခွန်အားနဲ့ အလားအလာကြောင့် ဆိုတာထက် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက တတိယဦးလေး ထားရစ်ခဲ့တဲ့ကြင်နာမှုကြောင့် ဖြစ်ဖို့ ပိုများတယ်လို့ စစ်ချန် ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

အန်တီစုအကြောင်း တွေးမိတော့ စစ်ချန် သူ့ကိုယ်သူ အလုပ်ကောင်းတစ်ခု လုပ်ပေးခဲ့ပြီဟု ခံစားမိသည်။

သူမ အလွမ်းပြေအောင် တတိယဦးလေးရဲ့ ဆက်သွယ်ရေးအဆောင်ကို ပေးခဲ့တယ်လေ။ ဒါ တူတစ်ယောက်အနေနဲ့ လုပ်သင့်တဲ့ ကျေးဇူးသိတတ်မှုပဲ မဟုတ်လား။

အန်တီစု ဆက်သွယ်ရေးအဆောင် ရပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ခရီးရှည်တစ်ခု ထွက်သွားတယ်လို့ သူ ကြားလိုက်ရသည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာသောအခါ ဂိုဏ်းသခင်မစု ပြန်ရောက်လာပြီး လုံးဝ လန်းဆန်းတက်ကြွနေသည်။

အရင်က ရှိနေခဲ့တဲ့ ဒေါသအရိပ်အယောင်လေးတွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်လုံးနဲ့ မျက်ခုံးကြားမှာ ဖုံးကွယ်မရနိုင်တဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေ အစားထိုး ဝင်ရောက်လာသည်။ သူမ ပိုပြီး ငယ်ရွယ်နုပျိုသွားသလိုပဲ။

သူမသည် စစ်ချန်ကို ပိုပြီး ဂရုစိုက်လာသည်။ တန်ဖိုးကြီး ဝိညာဉ်သစ်သီး သရေစာတွေ မကြာခဏ လာပို့ပေးပြီး စစ်ချန်တောင် အားနာရလောက်အောင် ဂရုစိုက်လွန်းနေသည်။

ဒေါသထွက်နေသော အန်တီမှ ပျော်ရွှင်နေသော အန်တီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကြည့်ပြီး စစ်ချန် အလွန် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

လူကြီးနှစ်ယောက် စကားပြောပြီး နားလည်မှုလွဲတာတွေ ဖြေရှင်းလိုက်ကြပုံ ရပါတယ်။ ပြန်အဆင်ပြေသွားကြပြီ ထင်ပါရဲ့။

လူကြီးတွေ သဟဇာတ ဖြစ်ကြတာ တကယ် ကောင်းမွန်တဲ့ ကိစ္စပါပဲ။

တစ်ခုပဲ ရှိတာက... ဒီအတောအတွင်း တတိယဦးလေးကို ဘာလို့ ဆက်သွယ်လို့ မရတာလဲ မသိဘူး။

တတိယဦးလေး စစ်ရွှေဆီ ပို့လိုက်သမျှ ဆက်သွယ်ရေးအဆောင်တွေ အကုန်လုံး ပင်လယ်ထဲ ကျသွားသလိုပဲ၊ ဘာသံမှ ပြန်မကြားရတော့ဘူး။

တတိယဦးလေးရဲ့ ဘေးကင်းရေးအတွက်တော့ စစ်ချန် စိတ်မပူပါဘူး။ တတိယဦးလေးရဲ့ ခွန်အားနဲ့ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးအရ ဒီလောကကြီးမှာ သူ့ကို ဒုက္ခပေးနိုင်တဲ့သူ သိပ်မရှိလောက်ပါဘူး။ ထင်ရတာပဲ…

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုခုမှာ စူးစမ်းလေ့လာရေး သွားနေလို့ ပြင်ပနဲ့ အဆက်အသွယ် ဖြတ်ထားတာ ဖြစ်မှာပါ။

... တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝေးလံသော စစ်မိသားစု အိမ်တော်၌...

တတိယဦးလေး စစ်ရွှေ၏ အခန်းတွင်း မြင်ကွင်းသည် စစ်ချန် စိတ်ကူးထားသောလျှိုဝှက်နယ်မြေ စူးစမ်းလေ့လာရေးနှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေသည်။

သူက ကြမ်းတမ်းတဲ့ တောင်တန်းတွေ၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ဂူအောင်းတွေထဲမှာ မဟုတ်ဘဲ သူ့ရဲ့ နူးညံ့အိစက်တဲ့ ကုတင်ကြီးပေါ်မှာ တောင့်တောင့်ကြီး လဲလျောင်းနေရသည်။

မူလက ချောမောသော သူ့မျက်နှာသည် ဖူးရောင်နေပြီး ဘယ်ဘက်မျက်လုံးက အာလူးသီးလောက် ဖြစ်နေကာ ညာဘက်ပါးစပ်ထောင့်က ရောင်ကိုင်းနေသည်။

ကုတင်ဘေးရှိ စားပွဲငယ်လေးပေါ်တွင် ဆက်သွယ်ရေးအဆောင်တစ်ခု မှိန်ဖျော့ဖျော့ လင်းလက်နေသည်။ စစ်ချန်ထံမှ နှုတ်ဆက်စာ ဖြစ်သည်။

တတိယဦးလေးသည် မျက်နှာကြက်ကို ကြောင်တောင်တောင် ငေးကြည့်နေပြီး ဆက်သွယ်ရေးအဆောင်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားသည်။

မကြာသေးမီက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ကြောက်မက်ဖွယ် အတွေ့အကြုံများကို သူ ပြန်မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

နာကျင်မယ့်နေရာတွေကိုပဲ ရွေးထိုးပြီး မျက်နှာကိုပဲ အဓိကထား ကန်ကျောက်ခဲ့တဲ့ လက်သီးတွေ။

"ပင်ပန်းနေမှာစိုးလို့ အကြောလျှော့ပေးနေတာပါ... အချစ်ဟောင်းကို သတိရလာအောင် ကူညီပေးနေတာပါ" ဆိုတဲ့ စကားသံတွေ။

ရန်ပွဲကို ဝင်မဆွဲတဲ့အပြင် ဘေးကနေ တခွိခွိရယ်ပြီး ရပ်ကြည့်နေခဲ့တဲ့ တိရစ္ဆာန်ဒုတိယအစ်ကို။

ပြီးတော့ မိုင်ထောင်ချီ ခရီးနှင်ပြီး နွေးထွေးမှု လာပေးတယ်ဆိုတဲ့... သူ့တတိယဦးလေးကို တစ်ကိုယ်လုံး ကိုက်ခဲသွားစေတဲ့အထိ ကျေးဇူးသိတတ်လွန်းတဲ့ တူတော်မောင်။

ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ကြည်လင်တဲ့ မျက်ရည်တစ်စက် စစ်ရွှေရဲ့ ပိန်ချုံးနေတဲ့ ပါးပြင်ပေါ် ဖြတ်စီးကျသွားတော့သည်...

ဟဲဟွမ်းဂိုဏ်း၏ ကျမ်းစာမျှော်စင် အတွင်းပိုင်း နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် စစ်ချန်သည်ယင်ယန်သဟဇာတ လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာ၏ နောက်ဆုံးစာမျက်နှာကို လှန်လိုက်သည်။

"သြော်... ဒီလိုကိုး..."

သူ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် နားလည်သဘောပေါက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

သူ့ကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်စေခဲ့တာက နှစ်ပါးသွား ကျင့်ကြံခြင်းအပိုင်း မဟုတ်ဘဲ ယင်နှင့် ယန် မျှခြေရှိမှုနှင့် စွမ်းအင် အပြန်အလှန် အထောက်အကူ ပြုမှုဆိုတဲ့ အဓိက အယူအဆတွေကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဒါက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ကြယ်တာရာ မူလအစနဲ့ တွင်းနက် စွမ်းအားတွေကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး သဟဇာတဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ရာမှာ မသိမသာ လမ်းပြပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။

အပြန်အလှန် ဖြစ်ပေါ်မှုနဲ့ ထိန်းချုပ်မှု၊ အစနဲ့ အဆုံး တစ်ပြိုင်နက် ဖြစ်နေတဲ့ အခြေအနေတွေက အမြင့်ဆုံးသော သဘာဝတရား ဥပဒေသ တစ်ခုနဲ့ ဆင်တူနေသည်။

ဒီကာလအတွင်း သူ့ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကလည်း နတ်ဘုရားဝိညာဉ် မဟာပြီးပြည့်စုံမှုအဆင့်ကို သဘာဝကျကျ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ရုပ်ခန္ဓာကို အဆက်မပြတ် သိုလှောင်ပြုပြင်ပြီး မူလအစ စွမ်းအားတွေ ပိုမို လက်ခံနိုင်လာတာကြောင့် အဆင့်အတန်းဆိုတာ သူ့အတွက် အရင်ကလောက် အရေးမပါတော့ပေ။

ဒါပေမဲ့ ဒီခံစားချက်က ကောင်းနေတုန်းပဲလို့ စစ်ချန် ခံစားမိသည်။

သူ့စကားနဲ့ ပြောရရင် ဒါကိုတစ်ဆင့်ချင်း မှန်မှန်နဲ့ ကြိုးစားကျင့်ကြံမှုရဲ့ ရလဒ်လို့ ခေါ်တာပေါ့...

နေ့စဉ် ကျင့်ကြံခြင်းအပြင် ဟေးစန်းနှင့် ဟုန်ဖုန်းတို့သည် ဟဲဟွမ်းဂိုဏ်း၏ အစားအသောက် ပင်လယ်ပြင်ကြီးထဲတွင် နစ်မြုပ်နေကြပြီး အိမ်ပြန်ဖို့ပင် မေ့လျော့နေကြသည်။

ပဲနီလေးကတော့ ချစ်စရာကောင်းလွန်းတဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ လူသားဆန်တဲ့ ဉာဏ်ရည်ကြောင့် ဟဲဟွမ်းဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးရဲ့အချစ်တော်လေးဖြစ်လာခဲ့သည်။

နေ့တိုင်း စီနီယာအစ်မတွေ၊ ဂျူနီယာညီမတွေက အလှည့်ကျ ပွေ့ဖက်ပြီး အစာကျွေးကြ၊ သေသေချာချာ ပြုစုယုယကြနဲ့ ဘယ်သူ့ထက်မဆို သက်သောင့်သက်သာ နေနေရသည်။

လီထယ်ကျူးကတော့...

သူက ဟဲဟွမ်းဂိုဏ်းရဲ့တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားဘဝ ထဲမှာ လုံးဝ ပျော်ဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒီက စီနီယာအစ်ကိုတွေနဲ့စီနီယာအစ်မတွေ အကုန်လုံးက အရမ်း ဖော်ရွေကြပြီး ယှဉ်ပြိုင်မှုတွေကလည်း စာမျက်နှာ သုံးထောင်ကျော်ရှိတဲ့ ထူထဲသော ဂိုဏ်းကျင့်ဝတ်စည်းကမ်းဘောင်အတွင်းမှာပဲ ရှိနေကြသည်။

သူသည် အခြေခံ ကျင့်စဉ်အမျိုးမျိုးကို စိတ်အားထက်သန်စွာ သင်ယူနေပြီး ဒီဂိုဏ်းကို ပိုမို ချစ်မြတ်နိုးလာသည်။ ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာတစ်ခုတောင် ချထားလိုက်သေးသည် အဆောင်

အကယ်၍ မူလကမ္ဘာကို ပြန်ရောက်နိုင်ခဲ့ရင် ဝတ္ထုတစ်ပုဒ် သေချာပေါက် ရေးမယ်။

ခေါင်းစဉ်တောင် စဉ်းစားပြီးပြီ အဆောင် "ဟဲဟွမ်းဂိုဏ်းက မင်းတို့ထင်သလို မဟုတ်ပါဘူး" သို့မဟုတ် "ငါ ဟဲဟွမ်းဂိုဏ်းမှာ တက္ကသိုလ် တက်နေတယ်" တဲ့။ ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို သေချာပေါက် ပြန်ဆယ်ပေးရမည်။

အရာအားလုံးက ပြီးပြည့်စုံနေပုံ ရသည်။

ဂိုဏ်းသခင်မစုရဲ့ လွန်ကဲတဲ့ဂရုစိုက်မှုကလွဲရင်ပေါ့။

ဒီနေ့ စစ်ချန်က ကျမ်းစာမျှော်စင် အပြင်ဘက် ကျောက်ဆောင်မှာ ထိုင်ပြီး ယင်ယန်သဟဇာတ လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာက ရရှိထားတဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုတွေကို စုစည်းနေတုန်း ဂိုဏ်းသခင်မစုက တောက်ပတဲ့ အပြုံးနဲ့ လျှောက်လာသည်။

"ချန်လေး..."

သူမရဲ့ ခေါ်ဝေါ်ပုံက ပိုပြီး သဘာဝကျလာသလို မျက်လုံးတွေထဲမှာလည်း ကိုယ့်မိသားစုက ထူးချွန်တဲ့ လူငယ်လေး တစ်ယောက်ကို ကြည့်နေသလို နွေးထွေးမှုတွေ ပါဝင်နေသည်။

လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက် စစ်ချန်က စစ်ရွှေကို ဆက်သွယ်ဖို့ ကူညီပေးခဲ့ပြီး ကောင်းကောင်း စကားပြောခွင့် ရခဲ့ကတည်းက သူမရင်ထဲမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုပုံနေတဲ့ မကျေနပ်ချက်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အများကြီး ပိုပေါ့ပါးလန်းဆန်းလာခဲ့သည်။

ဒီလို နားလည်မှုရှိပြီး သဘောကောင်းတဲ့ တူတော်မောင်ကို ကောင်းကောင်းကျေးဇူးဆပ်ရမယ်လို့ သူမ ခံစားနေရသည်။

သူမ စစ်ချန်နဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည် ကျင့်ကြံခြင်း တာအိုလမ်းစဉ်ဆိုတာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနဲ့ အနားယူမှု မျှတဖို့ လိုအပ်တယ်။ တစ်ချိန်လုံး တစ်ယောက်တည်း စာကြည့်နေလို့ မရဘူး။ တစ်ခါတလေကျရင်ဆက်သွယ်ဆောင်ရွက်မှုတွေလည်း လိုအပ်တယ်။"

စစ်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမပြောတာ အလွန် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်လို့ ထင်သည်။

မန်နေဂျာလျန်ယွဲ့နဲ့ အရင်က ဆွေးနွေးခဲ့တုန်းကလည်း သူ အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရရှိခဲ့သည်။

သူ သဘောတူတာ မြင်တော့ ဂိုဏ်းသခင်မစုရဲ့ အပြုံး ပိုမို နက်ရှိုင်းလာသည်။ သူမ အသံကို အနည်းငယ် နှိမ့်လိုက်ပြီး ပြောသည် အဆောင် "ကြည့်စမ်း... မင်းက အခု ငါတို့ ဟဲဟွမ်းဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲ တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ။ ဂိုဏ်းရဲ့ အဓိကယင်ယန်တာအိုလမ်းစဉ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သီအိုရီ အုတ်မြစ်လည်း ရှိနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ သီအိုရီ ဆိုတာ လက်တွေ့ စမ်းသပ်မှသာ တကယ် တတ်မြောက်နိုင်တာ မဟုတ်လား။"

"လက်တွေ့ စမ်းသပ်မယ် ဟုတ်လား။"

စစ်ချန် ခဏ စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူက လက်တွေ့ လုပ်ဆောင်ရင်း သင်ယူလေ့လာရတာကို ကြိုက်နှစ်သက်သူ ဖြစ်သည်။ သိုင်းကွက်တွေပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ မွှေကြော်ဆေးဖော်နည်းပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်တိုင် လုပ်ကြည့်မှသာ တကယ် တတ်မြောက်သွားတတ်သည်။

"ဟုတ်တယ်... လက်တွေ့လေ။"

ဂိုဏ်းသခင်မစုက သံပူတုန်း ရိုက်လိုက်သည် အဆောင်စာအုပ်တွေ ဖတ်ရုံနဲ့ သိမ်မွေ့နက်နဲတဲ့ အချက်တွေကို ခံစားလို့ မရနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် အန်တီ စဉ်းစားထားတာက... ဒီလမ်းစဉ်မှာ အောင်မြင်မှု အတော်လေး ရှိနေတဲ့ ဂိုဏ်းရဲ့ စစ်မှန်သော တပည့်အချို့ကို မင်းအတွက် စီစဉ်ပေးမလို့။ မင်းတို့ လူငယ်အချင်းချင်း ပိုပြီး ဆက်သွယ်ကြရင် ဉာဏ်ပညာ မီးပန်းတွေ ပွင့်လန်းလာမှာ သေချာတယ် မဟုတ်လား။"

သူမကဆက်သွယ်နဲ့မီးပန်းဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေကို တမင် အလေးပေး ပြောလိုက်ပြီး မျက်လုံးတွေထဲမှာ "မင်း နားလည်ပါတယ်နော်" ဆိုတဲ့ အရိပ်အမြွက်တွေ ပါဝင်နေသည်။

"အပြန်အလှန် လေ့ကျင့်ပြီး တာအိုအကြောင်း ဆွေးနွေးမယ်" ဆိုတာ ကြားလိုက်ရတော့ စစ်ချန် ချက်ချင်း တက်ကြွလာသည်။

စွမ်းအင် ပေါင်းစပ်မှုနဲ့ ယင်ယန် မျှခြေရှိမှု နက်နဲတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ဆွေးနွေးမယ့်သူ ရှိတာက အခုအချိန်မှာ သူ အလိုအပ်ဆုံး အရာပဲ။

"ကောင်းပြီလေ။"

သူ ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည် အဆောင် "စီစဉ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အန်တီစု။"

ဂိုဏ်းသခင်မစု ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည် အဆောင် "ဒါဆို အတည်ပဲနော်။ မနက်ဖြန် နေ့လယ်ကျရင် အန်တီ အကုန် စီစဉ်ပေးလိုက်မယ်။"

ကျေနပ်အားရစွာ ထွက်ခွာသွားသော ဂိုဏ်းသခင်မစု၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း စစ်ချန် တွေးလိုက်မိသည်... ဒီအန်တီက တကယ် သဘောကောင်းတာပဲ။ သူ့ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်ဖို့အတွက် ဒီလောက်ထိ ကြိုးစားပေးရှာတယ်။

တကယ့်ကို ကြင်နာတတ်တဲ့ လူကြီးပါပဲ။

မဝေးလှသော နေရာတွင် လမ်းကြုံ ဖြတ်သွားသော လီထယ်ကျူးသည် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို မြင်လိုက်ရပြီး မေးရိုး ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ရသည် အဆောင် "နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဆက်သွယ်မယ်"၊ "အပြန်အလှန် လေ့ကျင့်ပြီး တာအိုအကြောင်း ဆွေးနွေးမယ်"၊ ပြီးတော့ ဂိုဏ်းသခင်မစုရဲ့ အလွန်အကျွံ စိတ်အားထက်သန်နေတဲ့ အပြုံး... ဒါက... ဒါက တာအိုအကြောင်း ဆွေးနွေးတာ လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြီးကို ဂိုဏ်းသခင်မ ကိုယ်တိုင် စီစဉ်ပေးတဲ့... ကိုယ်လုပ်တော် ရွေးချယ်ပွဲကြီးပဲ။

ဆရာ... သခင်... ရေ.....

သို့သော် သူ့ဆရာသခင်မှာတော့ တလုံးတပါဒမှ နားမလည်သည့်အလား…

All Chapters