ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်မယ့်သူ မရှိဘူး

တစ်ရက်တည်း အတွင်းမှာပင် ထူးချွန်သော ကျင့်စဉ် သုံးခုကို ရရှိခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီ ဖြစ်သော အတွေ့အကြုံကောင်း တစ်ခုပင်။ ဤကျင့်စဉ် သုံးခုကို ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်သို့ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ပါက ချန်ဖေး၏ စွမ်းရည်များသည် နောက်တစ်ဆင့်သို့ မြင့်တက်သွားပေလိမ့်မည်။

ချန်ဖေး၏ ပထမဆုံး အဆင့်မှာ ကျင့်စဉ် သုံးခုကို သီးခြားစီ ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျင့်စဉ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသည်... ငွေတုံး ၁၅၀၀ အသုံးပြု၍ ထုံယွမ် ကျင့်စဉ် ဒုတိယအဆင့်ကို ရိုးရှင်းစေမည်လော..."

"ကျင့်စဉ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသည်... ငွေတုံး တစ်ထောင် အသုံးပြု၍ ကြယ်တာရာည ဓားသိုင်းကို ရိုးရှင်းစေမည်လော..."

"ကျင့်စဉ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသည်... ငွေတုံး တစ်ထောင် အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်လိုက် ခြေလှမ်းကို ရိုးရှင်းစေမည်လော..."

ထုံယွမ် ကျင့်စဉ်၏ ရိုးရှင်းစေသော ဈေးနှုန်းသည် မြင့်တက်သွားပြီး ကြယ်တာရာည ဓားသိုင်းနှင့် ဝိညာဉ်လိုက် ခြေလှမ်းတို့၏ ဈေးနှုန်းမှာလည်း မနည်းလှသော်လည်း ချန်ဖေး လက်ခံနိုင်သော အတိုင်းအတာ အတွင်းတွင် ရှိနေသည်။

"ရိုးရှင်းစေမယ်..."

"ထုံယွမ် ကျင့်စဉ် ဒုတိယအဆင့်ကို ရိုးရှင်းစေခြင်း ပြုလုပ်နေပါသည်... ရိုးရှင်းစေခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... ထုံယွမ် ကျင့်စဉ် ဒုတိယအဆင့် -> ထုံယွမ် ကျင့်စဉ် ပထမအဆင့်..."

"ကြယ်တာရာည ဓားသိုင်းကို ရိုးရှင်းစေခြင်း ပြုလုပ်နေပါသည်... ရိုးရှင်းစေခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... ကြယ်တာရာည ဓားသိုင်း -> မူလအစ ဓားသိုင်း..."

"ဝိညာဉ်လိုက် ခြေလှမ်းကို ရိုးရှင်းစေခြင်း ပြုလုပ်နေပါသည်... ရိုးရှင်းစေခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... ဝိညာဉ်လိုက် ခြေလှမ်း -> တိမ်တိုက် တက်လှမ်းခြင်း..."

ချန်ဖေး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ အတွေ့အကြုံမှတ်များ စုဆောင်းရမည့် အချိန် ရောက်လေပြီ။ သူသည် ငါးရက်အတွင်း ဝိညာဉ်လိုက် ခြေလှမ်းကို ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်ထိ ရောက်ရှိရန် ရည်မှန်းချက် သေးသေးလေး ထားလိုက်သည်။

အချိန်များ တစ်ရက်ပြီး တစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားသည်။ ချန်ဖေးသည် နံနက်ပိုင်းတွင် အဂ္ဂိရတ်ပညာ လေ့ကျင့်ပြီး မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ထုံယွမ် ကျင့်စဉ်နှင့် ဝိညာဉ်လိုက် ခြေလှမ်းကို လေ့ကျင့်လေ့ ရှိသည်။ သူသည် အိမ်မှ အပြင်ထွက်ခဲပြီး ရသေ့တစ်ပါးကဲ့သို့ ခြိုးခြံသော ဘဝကို နေထိုင်လေသည်။

ညရောက်သည့်တိုင် ချန်ဖေးသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို မရပ်တန့်ပေ။

ကိုယ်ခံပညာရှင် တစ်ဦးသည် အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိပါက ကျင့်ကြံခြင်းသည် အိပ်စက်ခြင်းကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ အစားထိုးနိုင်လေသည်။ မှန်ပေသည်၊ အိပ်စက်ခြင်းလောက် သက်သောင့်သက်သာ မရှိသော်လည်း ချန်ဖေး အနေဖြင့် ညဉ့်နက်သည်အထိ အလုပ်လုပ်ခြင်းကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ် ရှိသော အရာကို မည်သို့ လက်လွှတ်ခံမည်နည်း။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ငါးရက်မြောက်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ချန်ဖေးသည် ကော်လင်ရှန်းနှင့် အခြားသူများနှင့်အတူ တောင်ပေါ်သို့ တက်ရောက်ခဲ့သည်။

အဖွဲ့သည် ကြီးမားသော်လည်း အများစုမှာ ငှားရမ်းထားသော ဆေးဖက်ဝင် အပင် ရှာဖွေသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤအပင်ရှာဖွေသူများသည် အပင်များကို ရှာဖွေ စုဆောင်းရမည် ဖြစ်ပြီး ချန်ဖေးနှင့် သူ၏ အဖွဲ့မှာ ကြီးကြပ်ခြင်းနှင့် သတ်မှတ်ထားသော ပမာဏ ပြည့်ပါက အပင်များကို ပြန်လည် သယ်ယူပို့ဆောင်ခြင်းတို့ကို အဓိက တာဝန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။

“တောင်ပေါ်မှာ အန္တရာယ် ဖြစ်လေ့ မရှိပေမဲ့ ခြွင်းချက်တွေတော့ အမြဲ ရှိတတ်တယ်... ဒါကြောင့် အားလုံး သတိဝီရိယ ရှိကြပါ... လျင်လျင်မြန်မြန် လုပ်ကြမယ် ဆိုရင် လဝက်လောက်နဲ့ ပြန်ဆင်းနိုင်မှာပါ..."

တောင်ပေါ်ရှိ စခန်းသို့ ရောက်သောအခါ ကော်လင်ရှန်းက ဂျူနီယာညီလေးများကို ကြည့်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ဤမစ်ရှင်သည် သူတို့အဖွဲ့ကို တာဝန်ပေးထားသော မလုပ်မနေရ မစ်ရှင် ဖြစ်ပြီး ငြင်းဆန်၍ မရပေ။

ထိုကဲ့သို့သော မစ်ရှင်များသည် ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်း အတွင်း တစ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ် ချမှတ်လေ့ ရှိပြီး အတွင်းစည်း တပည့်တိုင်း မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ရသည်။ ပျင်းရိခြင်း သို့မဟုတ် အခြား အကြောင်းပြချက်များဖြင့် တမင်တကာ ပျက်ကွက်သူများကို ဂိုဏ်းက ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးလေ့ ရှိသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... စီနီယာအစ်ကိုကော်..." လူအုပ်ကြီးက အော်ဟစ် ဖြေကြားလိုက်ပြီး အသီးသီး သတ်မှတ်ထားသော နေရာများသို့ လူခွဲသွားကာ အပင်ရှာဖွေသူများကို ကြီးကြပ်ကြတော့သည်။

"ဂျူနီယာညီလေး... မတွေ့တာ ကြာပြီနော်..." လော့ကျွင်း ရုတ်တရက် ချန်ဖေး အနားသို့ လျှောက်လာပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

ချန်ဖေး လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ အမှန်တကယ်တော့ ချန်ဖေးသည် လော့ကျွင်းကို စောစောကတည်းက မြင်ခဲ့သော်လည်း နှုတ်ဆက်သင့် မသင့် မဆုံးဖြတ်ရသေးပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက လူကို ရိုက်နှက်ထားသည် မဟုတ်ပါလော။

အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ လော့ကျွင်းအား နောင်တွင် ထိုကဲ့သို့သော နောက်ပြောင်မှုများ မပြုလုပ်စေရန် ဖြစ်သော်လည်း ချန်ဖေးတွင် ပုဂ္ဂိုလ်ရေး မကျေနပ်ချက် အချို့လည်း ရှိနေသေးသည်။

“ဒီရက်ပိုင်း ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေလို့ အပြင်သိပ်မထွက်ဖြစ်ဘူး..." ချန်ဖေးက လော့ကျွင်း၏ မျက်နှာကို သေချာ ကြည့်လိုက်သည်။ အမာရွတ်များ မရှိတော့ဘဲ ကောင်းမွန်စွာ ပြန်လည် သက်သာလာပုံ ရသည်။

လော့ကျွင်းသည် ချန်ဖေးက သူ့မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို သတိထားမိပြီး သူ အရိုက်ခံရသည့် ကိစ္စကို ချန်ဖေး သိနေသည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီလေးလည်း အဲဒီကိစ္စကို သိတဲ့ပုံပဲ... အဲဒီကောင် ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ ငါ သိအောင် စုံစမ်းရမယ်... သိတာနဲ့ ငါ သူ့ကို အလွတ်မပေးဘူး... ဒီကိစ္စက မပြီးသေးဘူး..." လော့ကျွင်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လော့ကျွင်းသည် ချန်ဖေးကို သံသယ ဝင်ခဲ့ဖူးသည်။ နေ့ဘက်တွင် သူက ချန်ဖေးကို စနောက်ခဲ့ပြီး ညဘက်တွင် အရိုက်ခံရသဖြင့် ချန်ဖေးသည် အဓိက သံသယရှိသူ ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုလူ ပြသခဲ့သော ခွန်အားသည် လော့ကျွင်းကို ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိအောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ချန်ဖေးသည် အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခါစ လူသစ်သာ ဖြစ်ပြီး ဝေးလံခေါင်ဖျားသော ဒေသမှ လာသည်ဟု ကြားသိရသဖြင့် သူ့ကို ဤကဲ့သို့ ရိုက်နှက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လော့ကျွင်းသည် ပုံမှန်အားဖြင့် လှောင်ပြောင်တတ်သူ ဖြစ်ပြီး လူအများအပြားကို စော်ကားခဲ့ဖူးသဖြင့် သံသယသည် အခြားလူများဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။

“စီနီယာအစ်ကို ပြောတာ ဟုတ်ပါတယ်..." ချန်ဖေးက သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

လော့ကျွင်းသည် ချန်ဖေးနှင့် ခဏမျှ စကားစမြည် ပြောဆိုပြီးနောက် နှစ်ယောက်သား သက်ဆိုင်ရာ နေရာများသို့ သွားရောက်ပြီး အပင်ရှာဖွေသူများကို ကြီးကြပ်လိုက်ကြသည်။

နေ့အချိန် ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကြီးကြပ်မှု ရှိနေခြင်းနှင့် လုပ်ခလစာ ကောင်းမွန်ခြင်းတို့ကြောင့် စုဆောင်းရရှိသော ဆေးဖက်ဝင် အပင် ပမာဏမှာ အတော်အတန် များပြားလေသည်။

မြေဆီလွှာ ကောင်းမွန်မှုကြောင့်လား သို့မဟုတ် အခြား အကြောင်းပြချက်များကြောင့်လား မသိသော်လည်း ဤတောင်တန်းရှိ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များသည် အလွန် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားကြသည်။ နတ်တိမ်မြို့ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူဦးရေ တိုးပွားလာသော်လည်း ဆေးလုံး ထုတ်လုပ်မှုကို အနည်းငယ်မျှ ထိခိုက်ခြင်း မရှိပေ။

ညနေစောင်းသောအခါ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များကို မြင်းလှည်းများပေါ် တင်ဆောင်ပြီး တောင်အောက်သို့ စတင် သယ်ယူပို့ဆောင်ကြသည်။ အားလုံး၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လက်ပေါ့ပါးနေပုံ ရသည်။ ဤနှုန်းအတိုင်း ဆိုလျှင် ဆယ်ရက်ခန့် အတွင်း တာဝန်ပြီးဆုံးနိုင်ပြီး ထိုအချိန်ကျလျှင် ဤကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော အခြေအနေကို သည်းခံစရာ မလိုတော့ပေ။

ချန်ဖေးသည် သူ၏ သတ်မှတ်ထားသော ဧရိယာ အတွင်း လမ်းလျှောက်နေသော်လည်း အပင်ရှာဖွေသူများကို ကြီးကြပ်ရန် မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်လိုက် ခြေလှမ်းကို ကျင့်ကြံနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ချန်ဖေးသည် တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ နေ့ရောညပါ မနားတမ်း ကျင့်ကြံခဲ့သော်လည်း အချိန်မှာ နည်းပါးနေသေးသည်။

ဝိညာဉ်လိုက် ခြေလှမ်း ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ကျွမ်းကျင်မှု မှတ် ရာဂဏန်းခန့် လိုနေသေးသည်။

ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း ချန်ဖေး၏ အမြန်နှုန်းမှာ ယခင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သိသိသာသာ တိုးတက်လာပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက ပိုမို တိုးတက်ရန် နေရာ ရှိနေဦးမည် ဖြစ်သည်။

ကျွမ်းကျင်မှု မှတ် ရာဂဏန်းလောက်သာ လိုတော့သဖြင့် အနည်းငယ် ကြိုးစားလိုက်လျှင် ယနေ့ ဤတာဝန်ကို ပြီးမြောက်နိုင်မည်ဟု ချန်ဖေး ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ထုံယွမ် ကျင့်စဉ် ဒုတိယအဆင့် အနေဖြင့်မူ တစ်ဝက်ကျော် ပြီးစီးနေပြီ ဖြစ်ရာ ချန်ဖေး၏ ကနဦး ခန့်မှန်းချက် ဖြစ်သော ဆယ်ရက်နှင့် နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်လိုက် ခြေလှမ်းကို မကြာခဏ လေ့ကျင့်နေမှုကြောင့် ကြယ်တာရာည ဓားသိုင်းသည်လည်း တိုးတက်မှု ကောင်းမွန်ပြီး ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်သို့ နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးသည် မစ်ရှင် ဧရိယာတဝိုက်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေပြီး သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း လက်ခနဲ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ရုတ်တရက် အဝေးမှ ကျယ်လောင်သော ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချန်ဖေး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တောင်ပေါ်ရှိ ဂိုဏ်းစခန်းမှ ဖြစ်နေသည်။

ချန်ဖေး လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အချိန်တိုအတွင်း စခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော လူတစ်ယောက် မြေကြီးပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ စောစောက ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ သယ်ဆောင်သွားသော ရှီတာဟယ် ဖြစ်နေကြောင်း ချန်ဖေး သိလိုက်ရသည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ…”

ချန်ဖေး လော့ကျွင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ချန်ဖေး ရောက်လာချိန်တွင် လော့ကျွင်းက ထိုနေရာ၌ ရှိနေပြီး ဖြစ်သည်။

"ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေ သယ်သွားတဲ့ ငါတို့ယာဉ်တန်းကို တစ်ယောက်ယောက်က ခြုံခိုတိုက်ခိုက်တယ်... စီနီယာအစ်ကိုရှီက လွတ်အောင် တိုက်ခိုက်ပြီး သတင်းလာပို့တာ... စီနီယာအစ်ကိုကော် နဲ့ တခြား စီနီယာအစ်ကိုတွေက သွားကယ်ဖို့ ထွက်သွားကြပြီ..." လော့ကျွင်းက တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

ချန်ဖေး မော့ကြည့်လိုက်ရာ ခြင်ဆီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိသော စီနီယာအစ်ကို တစ်ယောက်မျှ မရှိတော့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျန်ရှိနေသူများမှာ ချန်ဖေးကဲ့သို့ အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်များသာ ဖြစ်ကြသည်။

ဆေးလုံး အချို့ သောက်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရှီတာဟယ်၏ အခြေအနေမှာ ပိုမို တည်ငြိမ်လာပြီး နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားသည်။

နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် အားလုံးသည် ကော်လင်ရှန်းနှင့် အခြားသူများ ပြန်အလာကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြစဉ် သတင်းစကားကို စာပို့ချိုးဖြင့် ဂိုဏ်းသို့ ပို့ဆောင်ပြီး ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းက ကူညီရန် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး စေလွှတ်လောက်ပေသည်။

ယာဉ်တန်းတွင် ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်း၏ အမှတ်အသားကို ပြသထားသော်လည်း တိုက်ခိုက်ရဲသည် ဆိုတော့ ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်းကို အလေးမထားကြောင်း သိသာနေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤတပည့်များကို အလေးမထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

"ချမ်းသာပေးပါ... အသက်ချမ်းသာပေးပါ..."

အသနားခံသံ တစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အားလုံး လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ကိုယ်ခံပညာရှင် တစ်ဦးက အပင်ရှာဖွေသူ တစ်ဦး၏ လည်ပင်းကို ဆွဲကိုင်၍ တရွတ်တိုက် ဆွဲခေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မကြာမီ သူတို့ စခန်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အပင်ရှာဖွေသူကို မြေကြီးပေါ်သို့ ကြမ်းတမ်းစွာ ပစ်ချလိုက်သည်။

"ချန်ဟုန် ဂိုဏ်းလား..."

ရောက်လာသူ၏ ဝတ်စုံပေါ်မှ အမှတ်အသားနှင့် သူ၏ ထင်ရှားသော လှံရှည်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် အားလုံးက သူ့မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်ကြသည်။

"ဘာလို့ ငါ့ရဲ့ အပင်ရှာဖွေသူကို နာကျင်အောင် လုပ်ရတာလဲ..." လော့ကျွင်းက မြေပြင်ပေါ်ရှိ အပင်ရှာဖွေသူကို ကြည့်လိုက်ရာ ရင်းနှီးနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သေချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့ဧရိယာမှ အပင်ရှာဖွေသူ ဖြစ်နေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

"သူက ငါ့ဂိုဏ်းရဲ့ မစ်ရှင် ဧရိယာထဲ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတယ်... ငါ သတ်ချင်ရင် သတ်လို့ ရတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းတို့ကို မေးချင်တာက... မင်းတို့က ချန်ဟုန် ဂိုဏ်းမှာ လူအင်အား နည်းနေတာကို အခွင့်ကောင်း ယူနေကြတာလား..."

ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ခွမ်တင့်ပေါ် သည် လှံကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ အော်ရာက ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားသည်။