အခန်း (၂၀၆-၂၀၈)

အခန်း (၂၀၆) - 'ချီ' ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် (၈) သို့ တက်လှမ်းခြင်းနှင့် နိမိတ်ဖတ်အင်း (အပိုင်း ၂)

အဆင့် (၈) သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ကျန်းဖန်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာလည်း သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ အခြေခံအားဖြင့် 'ချီ' ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်သူမှာ မရှိသလောက်ပင်။

"အသက်သွေးကြောအင်း ရှစ်ခုတောင် ရှိနေပြီပဲ... ဘယ်သူက ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်ဦးမှာလဲ"

ကျန်းဖန်သည် သူ၏ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ရင်း ကျေနပ်နေမိသည်။

အမှန်တကယ်ပင် ယခင် 'မူလအင်းဂိုဏ်း' ၏ တပည့်များပင်လျှင် 'ချီ' ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်၌ ဤမျှများပြားသော အင်းများကို မထွင်းထုနိုင်ကြပေ။ အင်း နှစ်ခု သို့မဟုတ် သုံးခု ထွင်းထုနိုင်လျှင်ပင် ထူးချွန်သူဟု သတ်မှတ်ခံရသည်။

အကြောင်းမှာ အကူအညီမပါဘဲ အသက်သွေးကြောအင်းများကို ထွင်းထုရန်မှာ အချိန်အလွန်ပေးရသလို၊ အမှားအယွင်း တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့လျှင်လည်း ကျင့်စဉ်အဆင့် နိမ့်ကျသွားခြင်း သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိခြင်းတို့ ဖြစ်တတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံသူအများစုမှာ ဤနေရာတွင် အချိန်မဖြုန်းဘဲ အမြန်ဆုံး အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်သာ ကြိုးစားကြသည်။

သို့သော် ကျန်းဖန်မှာမူ မတူပေ။ သူသည် ကံကောင်းခြင်း အမှတ်များကို အသုံးပြုကာ အသက်သွေးကြောအင်း ကိုးခုလုံးကို ထွင်းထုနိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

ကိုးခုလုံး အောင်မြင်ပါက 'အမြင့်မြတ်ဆုံးသော တာအိုအခြေခံ' ကို တည်ဆောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အင်းတစ်ခု တိုးတိုင်း သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ သာမန်ကျင့်ကြံသူများထက် နှစ်ဆ တိုးပွားလာမည်ဖြစ်ရာ အင်း ကိုးခုဆိုလျှင် ကိုးဆအထိ ပိုမိုအားကောင်းလာမည် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ 'သောင်းပြောင်းလဲခြင်း အင်းဆရာ' တစ်ဦး၏ စွမ်းအားပင်။

ကျန်းဖန်သည် သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အခြားဂိုဏ်းဝင်တပည့်များထက် ခုနစ်ဆမှ ရှစ်ဆခန့် ပိုမိုများပြားနေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါကမူ ကွာခြားချက်မှာ ပို၍ပင် ကြီးမားလှပေလိမ့်မည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီလိုလုပ်တော့ ကျင့်စဉ်အဆင့် တစ်ခုတက်ဖို့အတွက် လိုအပ်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကလည်း ခုနစ်ဆ၊ ရှစ်ဆလောက် ပိုများသွားတာပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ငါ့မှာ အခု 'သောင်းပြောင်းလဲခြင်း ဆေးပေါင်းဖို' ရှိနေပြီပဲ" ဟု ကျန်းဖန်က တွေးလိုက်သည်။

အရင်းအမြစ်သာ လုံလောက်လျှင် "ဝက်တစ်ကောင်ပင် နတ်ဘုရား ဖြစ်နိုင်သည်" မဟုတ်ပါလား။

"ကောင်လေး... မင်းက အဆင့် (၈) ပဲ ရှိသေးတာကို မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ"

"မင်း ဘာကျင့်စဉ်ကို ကျင့်နေတာလဲ" ဟု 'သောင်းပြောင်းလဲခြင်း ဆေးပေါင်းဖို' က အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။

"'ဓာတ်ကြီးငါးပါး အင်းကျမ်း' ပါ" ဟု ကျန်းဖန်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"'ဓာတ်ကြီးငါးပါး အင်းကျမ်း' ဟုတ်လား... အဲဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ 'မူလအင်းဂိုဏ်း' ရဲ့ ကျင့်စဉ် မဟုတ်လား။ မင်းက အဲဒီရှေးဟောင်းဂိုဏ်းကြီးရဲ့ ကျင့်စဉ်ကို ဘယ်လိုလုပ် ရထားတာလဲ"

ဆေးပေါင်းဖိုဝိညာဉ်မှာ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

"နင်က 'မူလအင်းဂိုဏ်း' အကြောင်းကို သိတာလား" ဟု ကျန်းဖန်က မျက်တောင်တခတ်ခတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သိတာပေါ့... အရင်တုန်းက အဲဒီဂိုဏ်းက အရမ်းကို အင်အားကြီးခဲ့တာ။ အင်းကျင့်စဉ်လောကမှာတော့ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ဆိုးကြီး တစ်ခုကြောင့် အဲဒီဂိုဏ်းက ပျက်စီးသွားခဲ့ရတယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်း အဲဒီဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတာပဲ။ ငါ့ရဲ့ အရင်သခင်တောင် အဲဒီကျင့်စဉ်တွေကို လိုက်ရှာခဲ့သေးတယ်၊ ဘာမှမတွေ့ခဲ့ဘူး။ မင်းကတော့ တကယ့် ကံကြီးမားတဲ့သူပဲ"

"ဘေးအန္တရာယ်ဆိုး ဟုတ်လား... ဘာဖြစ်ခဲ့လို့လဲ"

"ငါလည်း အသေအချာတော့ မသိဘူး၊ အဲဒါက ရှေးဟောင်းခေတ်က ကိစ္စလေ။ အဲဒီတုန်းက အကြောင်းအရာတွေကို သိတဲ့သူတွေလည်း အကုန်သေကုန်ကြပါပြီ" ဟု ဆေးပေါင်းဖိုက ဆိုလိုက်သည်။

ကျန်းဖန်သည် ဆက်မမေးတော့ပေ။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန်နှင့် ဤရက်စက်လှသော ကျင့်စဉ်လောကတွင် အသက်ရှင်သန်နိုင်ရန်သာ အရေးကြီးဆုံး မဟုတ်ပါလား။

နောက်ထပ် ခုနစ်ရက်၊ ရှစ်ရက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ကျန်းဖန်သည် အမည်မဲ့ချိုင့်ဝှမ်း အတွင်းမှာပင် ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး သူ၏ အဆင့် (၈) ကျင့်စဉ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။

ထို့ပြင် သူသည် 'သောင်းပြောင်းလဲခြင်း ဆေးပေါင်းဖို' ၏ စွမ်းရည်များကိုလည်း စူးစမ်းနေခဲ့သေးသည်။

ထိုဆေးပေါင်းဖိုမှာ ဆေးလုံးများကို သန့်စင်ပေးနိုင်ရုံတင်မကဘဲ အထဲတွင် ကုဗမီတာ ငါးထောင်ခန့် ကျယ်ဝန်းသော သိုလှောင်မှုနေရာလည်း ပါရှိကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။

ယခင်က သူသည် ဝိညာဉ်သိုလှောင်အိတ်ပေါင်းများစွာကို ကိုယ်ပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားရသဖြင့် "သူတောင်းစား အကြီးအကဲ" နှင့် တူနေခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ထိုရတနာအတွင်း၌ အားလုံးကို ထည့်ထားနိုင်သဖြင့် အလွန်ပင် အဆင်ပြေသွားခဲ့လေပြီ။

"ယောကျာ်း..."

"အပြင်ဘက်မှာ ကျင့်ကြံသူတွေ အုပ်စုလိုက် ရောက်နေကြတယ်"

ထိုခဏတွင် စုဝေဝေက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလာသည်။ သူမ၏ 'တောင်ပံခြောက်စုံ အဆိပ်ပျား' များမှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်တွင် လူအုပ်ကြီး ချီတက်လာသည်ကို သိလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျင့်ကြံသူတွေ အုပ်စုလိုက်ကြီး ဟုတ်လား... ဘာလုပ်ဖို့လဲ" ဟု ကျန်းဖန်က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

သူသည် အဆင့် (၈) သို့ ရောက်ရှိထားသဖြင့် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှင့် မတွေ့သရွေ့ ဘာကိုမျှ မကြောက်ပေ။

"ဒီကျင့်ကြံသူတွေက သူတို့ရဲ့ မိသားစုတွေကိုပါ ခေါ်လာကြတာဆိုတော့ ရန်လာစတာတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး။ နေဦး... အဲဒီထဲမှာ မိတ်ဆွေ ဖန့်ဝေရဲ့ မိသားစုလည်း ပါတယ်"

"ကြည့်ရတာ... ဒီကျင့်ကြံသူတွေ အကုန်လုံး ပြောင်းရွှေ့လာကြတာနဲ့ တူတယ်" ဟု စုဝေဝေက ထူးဆန်းသလို ပြောလိုက်သည်။

"ပြောင်းရွှေ့လာကြတာလား... ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်လို့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေ ထွက်ပြေးလာကြတာလား"

ကျန်းဖန်က မျက်လုံးကို မှေးကာ စဉ်းစားလိုက်မိလေတော့သည်။

……

အခန်း (၂၀၇) - မြစိမ်းတော ဈေးတန်းမှ ထွက်ပြေးခြင်းနှင့် သေဘေးမှ လွတ်မြောက်ခြင်း။

"မသေချာဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီလေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အုပ်စုကြီးကတော့ အတော်လေးကို ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေကြတာပဲ"

"ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်မှာ တစ်ခုခု အကြီးအကျယ် ဖြစ်ခဲ့ပြီဆိုတာတော့ သေချာတယ်"

စုဝေဝေ၏ မျက်နှာမှာလည်း အတော်လေး လေးနက်နေ၏။

အကြောင်းမှာ "နတ်ဘုရားတွေ တိုက်ကြတော့ သာမန်လူတွေ ခံရသည်" ဆိုသကဲ့သို့ပင် မြစိမ်းတော ဈေးတန်းတွင် ပြဿနာတစ်ခုခု ဖြစ်လာပါက လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများသည် ပထမဆုံးနှင့် အဆိုးရွားဆုံး ခံစားရမည့်သူများ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဘေးအန္တရာယ်များကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း အနည်းဆုံးသူများ မဟုတ်ပါလား။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူတို့ ဒီဘက်ရောက်လာရင် အဖြေသိရမှာပါ" ဟု ကျန်းဖန်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် ရင်ထဲမှ လှုံ့ဆော်မှုတစ်ခုကြောင့် သူ၏ အသက်သွေးကြောအင်းဖြစ်သော နိမိတ်ဖတ်အင်းကို ချက်ချင်း နှိုးဆွလိုက်သည်။

ထိုခဏတွင် အင်းမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာပြီး သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ မူလဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာလည်း အလျင်အမြန် ကုန်ဆုံးသွားတော့သည်။

မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုက ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီးနောက်…

"ကံကောင်းခြင်း" ဟူသော သတင်းစကားလေး တစ်ခုတည်းကိုသာ သူ ရရှိလိုက်သည်။ ရိုးရှင်းသော်လည်း လုံလောက်လှပေပြီ။

သိသာလှသည်မှာ ဤကျင့်ကြံသူများ ရောက်ရှိလာခြင်းက သူ့အတွက် တစ်နည်းမဟုတ်တစ်နည်းဖြင့် အကျိုးရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

ရှပ် ရှပ် ရှပ်

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အုပ်စုကြီးမှာ အမည်မဲ့ချိုင့်ဝှမ်း အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ကျွမ်းကျင်စွာပင် စခန်းချနေကြတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ဝေနှင့် သူ၏မိသားစုမှာ ကျန်းဖန်၏ အိမ်သို့ ရောက်လာကြ၏။

"မိတ်ဆွေဖန့်... ဘာလို့ ဒီဘက်ကို ပြန်လာကြတာလဲ။ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့လို့လဲ" ဟု ကျန်းဖန်က ထွက်ကြိုရင်း တန်းမေးလိုက်သည်။

"အင်း... တကယ်ကို ကိစ္စကြီး ဖြစ်ခဲ့တာပါ မိတ်ဆွေကျန်းရာ"

"မင်းက မသိသေးလို့၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ရွှေအမြုတေအဆင့် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံက စုပေါင်းပြီး သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ဂူဗိမာန်ကို သွားတိုက်ကြတာလေ။ အဲဒီအချိန်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က အပြင်ဘက် တားမြစ်ချက် အစီအရင်ကို သွားထိလိုက်မိလို့ အပြင်းအထန် ငလျင်လှုပ်သွားတယ်"

"အဲဒီငလျင်ကြောင့် ဂိုဏ်းဝင်တပည့်တွေ အများကြီး သေကုန်ကြသလို ရွှေအမြုတေအဆင့် အရှင်သခင်တွေတောင် ဒဏ်ရာရခဲ့ကြတယ်လို့ ဆိုတယ်။ ဒါပေမဲ့ တားမြစ်ချက်က ဟောင်းနေပြီဆိုတော့ အလွယ်တကူ ပျက်စီးသွားပြီး အထဲက ရတနာတွေ ကောင်းကင်ယံကို လွင့်ထွက်လာကြတာပေါ့"

"အဲဒီရတနာတွေကို လုဖို့အတွက် နေမင်းကြီးဓားဂိုဏ်း အပါအဝင် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံက အချင်းချင်း အကြီးအကျယ် တိုက်ခိုက်ကြတော့တာပဲ။ သူတို့ တိုက်ပွဲတွေကြောင့် ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်တင်မကဘဲ မြစိမ်းတော ဈေးတန်း တစ်ခုလုံးပါ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။ ငါတို့လည်း အသက်လုပြီး ပြေးလာကြရင်း ဒီနေရာကို ပြန်ရောက်လာတာပဲ" ဟု ဖန့်ဝေက အားကိုးရာမဲ့စွာ ပြောပြလေသည်။

"ဒါဆိုရင် မင်းတို့ ဒီမှာပဲ ခဏ အခြေချဖို့ စဉ်းစားထားကြတာလား" ဟု ကျန်းဖန်က မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး... ဒီမှာ ဆက်နေလို့မရဘူး"

"ဂူဗိမာန်ရဲ့ အပြင်ဘက်ကိုပဲ သူတို့ ဖောက်နိုင်သေးတာ။ တကယ်တမ်း အနှစ်သာရရှိတဲ့ အတွင်းပိုင်းကိုတော့ မရောက်ကြသေးဘူး။ အဲဒီနေရာ ပွင့်သွားပြီဆိုရင်တော့ အခုထက် ပိုပြင်းထန်တဲ့ စစ်ပွဲကြီး ဖြစ်လာတော့မှာ။ ရွှေအမြုတေအဆင့် အရှင်သခင်တွေ အများကြီး ပါဝင်လာမယ့် စစ်ပွဲဆိုတော့ ဘယ်သူမှ မရှောင်နိုင်ဘူး"

"အဲဒါကြောင့် ငါတို့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေ စုပေါင်းပြီး ကီလိုမီတာ ထောင်ချီဝေးတဲ့ ယွန်လိုင်းမြို့ကို သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတာ။ ဝူဖုန်းဆိုတဲ့ မိတ်ဆွေက ဦးဆောင်သွားမှာပါ" ဟု ဖန့်ဝေက လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းဖန်သည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ "ယွန်လိုင်းမြို့ကို သွားမယ် ဟုတ်လား။ အဲဒီခရီးက တကယ် အန္တရာယ်များမှာလေ၊ သာမန်ဆိုရင်တော့ မင်းတို့ ဒီလိုစွန့်စားမှာ မဟုတ်ဘူး"

"မိတ်ဆွေကျန်းက အတော်အမြင်စူးရှတာပဲ"

"အစကတော့ စစ်ပွဲက ငါတို့နဲ့ မဆိုင်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ မှားသွားတယ်။ အဲဒီဂိုဏ်းကြီးတွေက စစ်ပွဲမှာ အသာစီးရဖို့အတွက် ငါတို့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေကို အတင်းအကျပ် စစ်ထဲသွင်းနေကြပြီ။ စစ်ထဲမဝင်ရင် သူတို့ရဲ့ ရန်သူလို့ သတ်မှတ်ပြီး သတ်ပစ်မယ်တဲ့။ ဒါပေမဲ့ စစ်ထဲဝင်ရင်လည်း သူတို့အတွက် အမြှောက်စာပဲ ဖြစ်ရမှာလေ"

"ဒါကြောင့် ငါတို့ ဒီမှာ ဆက်နေလို့မရတော့ဘူး။ သူတို့ ငါတို့ကို ရှာတွေ့သွားရင် အတင်းအကျပ် ဖမ်းခေါ်သွားကြမှာ။ ငါတို့အတွက် ကျန်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော လမ်းကတော့ ယွန်လိုင်းမြို့ကို ထွက်ပြေးဖို့ပဲ"

ဖန့်ဝေ၏ ဇနီးဖြစ်သူ လီကျိုးကလည်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် မိတ်ဆွေကျန်း... မင်းလည်း ငါတို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပါ။ ဒီမှာနေရင် တစ်နေ့မဟုတ် တစ်နေ့ နေမင်းကြီးဓားဂိုဏ်းက ဖမ်းတာ ခံရလိမ့်မယ်။ ငါတို့အားလုံး စုစုစည်းစည်းနဲ့ သွားရင်တော့ ပိုပြီး ဘေးကင်းနိုင်တာပေါ့"

ကျန်းဖန်သည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ…

"မင်းတို့ဆီမှာ ယွန်လိုင်းမြို့ကို သွားမယ့် မြေပုံ ရှိလား" ဟု မေးလိုက်လေသည်။

……

အခန်း (၂၀၈) - မြစိမ်းတော ဈေးတန်းမှ ထွက်ပြေးခြင်းနှင့် သေဘေးမှ လွတ်မြောက်ခြင်း (အပိုင်း ၂)

တိကျသော မြေပုံ မရှိပါက မည်သည့်နေရာသို့ သွားရမည်ကိုပင် သိနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။

တိကျသော မြေပုံတစ်ခုက ကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ လမ်းမှားများသို့ မရောက်အောင် ကာကွယ်နိုင်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

"ငါတို့ဆီမှာတော့ မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မိတ်ဆွေ ဝူဖုန်းစီမှာတော့ ရှိတယ်"

"သူက 'ချီ' ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် (၉) ကျင့်ကြံသူလေ၊ သူက 'သားရဲတစ်သောင်းတောင်တန်း' ရဲ့ မြေပုံကို ကောက်ရထားတယ်တဲ့၊ ဒါကြောင့် သူက ငါတို့ကို ကီလိုမီတာ ထောင်ချီဝေးတဲ့ ယွန်လိုင်းမြို့အထိ ဦးဆောင်ခေါ်သွားပေးနိုင်မှာပါ" ဟု ဖန့်ဝေက အပြုံးလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သံသယဖြစ်စရာ မလိုပါ၊ ဝူဖုန်းသည် ဤလေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အုပ်စု၏ ခေါင်းဆောင်နှင့် ကျောရိုးပင် ဖြစ်သည်။

"အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါ့မှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး။ ငါလည်း ဒီအဖွဲ့ထဲကို ဝင်ဖို့ သဘောတူပါတယ်" ဟု ကျန်းဖန်က ဝမ်းသာအားရ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သူသည်လည်း မြစိမ်းတော ဈေးတန်းမှ ထွက်ခွာပြီး လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ၏ မြို့တော်ဖြစ်သော ယွန်လိုင်းမြို့သို့ သွားရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုမူ ဦးဆောင်မည့်သူနှင့် မြေပုံပါ ရှိနေပြီဆိုတော့ သူ၏ နိမိတ်ဖတ်အင်းက "ကံကောင်းခြင်း" ဟု ပြနေခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

"ဒါဆိုရင် ကောင်းပြီလေ၊ ငါနဲ့အတူ မိတ်ဆွေ ဝူဖုန်း ဆီကို သွားရအောင်။ အရင်ဆုံး အချင်းချင်း မိတ်ဆက်ထားကြတာပေါ့"

ဖန့်ဝေသည် ကျန်းဖန်ကို ဝူဖုန်းနှင့် မိတ်ဆက်ပေးရန် ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။ အဖွဲ့အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန်မှာ ခေါင်းဆောင်၏ ခွင့်ပြုချက် ရရှိရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် ကျန်းဖန်သည် ကျင့်ကြံသူ အုပ်စုကြီးရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အနည်းဆုံး လူပေါင်း တစ်ရာခန့် ရှိနေပြီး နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဂဏန်းခန့် ပါဝင်နေသည်။

အရှေ့ဆုံးတွင် ဦးဆောင်နေသူမှာ အသက် ၄၀ သို့မဟုတ် ၅၀ ခန့်ရှိပြီး မုတ်ဆိတ်ဗလပွနှင့် အားအင်အပြည့် ရှိနေပုံရသော အဆင့် (၉) ကျင့်ကြံသူ ဝူဖုန်းပင်။

"မိတ်ဆွေဝူ... ကျွန်တော့်ညီလေးကလည်း ပြောင်းရွှေ့မယ့် အဖွဲ့ထဲမှာ ပါချင်လို့ပါ၊ အဆင်ပြေနိုင်မလား" ဟု ဖန့်ဝေက ဝူဖုန်းကို ချော့မော့သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ဝူဖုန်းသည် ကျန်းဖန်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အံ့ဩသွားပုံရသည်။

"အော်... မင်းရဲ့ညီလေးက ကျင့်စဉ်အဆင့် (၈) တောင် ရှိနေတာပါလား။ ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဒီအဆင့်ထိ ရောက်နေတာဆိုတော့ တကယ် အရည်အချင်းရှိတဲ့သူပဲ။ ဒီလိုလူမျိုး ငါတို့အဖွဲ့ထဲ ဝင်တာ ငါတို့အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါ"

"ဘာ..."

ဖန့်ဝေမှာ ကြားလိုက်ရတဲ့ စကားကြောင့် ဆွံ့အသွားပြီး ကျန်းဖန်ကို မယုံနိုင်သလို ကြည့်နေမိသည်။

ကျန်းဖန်က သူ၏ အစွမ်းကို ဖုံးကွယ်ထားမည်ဟု သူ ထင်ထားသော်လည်း အဆင့် (၈) အထိ ရှိနေလိမ့်မည်ဟုတော့ သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဝူဖုန်းသာ မပြောလျှင် သူ အမှောင်ထဲမှာပဲ ကျန်နေဦးမှာ ဖြစ်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါက နုပျိုခြင်းကျင့်စဉ်ကြောင့်ပါ။ ကျွန်တော်က မြင်ရသလောက်တော့ မငယ်ပါဘူး" ဟု ကျန်းဖန်က ပြုံးလျက် ညာလိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ သူသည် အဖွဲ့သစ်ထဲတွင် အနိုင်ကျင့်မခံရစေရန်နှင့် လေးစားမှု ရရှိစေရန်အတွက် သူ၏ အဆင့် (၈) အရှိန်အဝါကို တမင်ထုတ်ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူစိမ်းတွေကြားမှာ အင်အားရှိမှသာ ပြဿနာနည်းမည် မဟုတ်ပါလား။

ကျန်းဖန်သည် ဝူဖုန်းနှင့်အတူ အဖွဲ့အတွင်းရှိ အဓိကလူများကို မိတ်ဆက်နေခဲ့သည်။ ဝူဖုန်း၏ ဇနီးဖြစ်သူ ဟဲလု၊ သူ၏ ညီအစ်ကိုများဖြစ်သော ရွှီဖန် နှင့် ဝေချီဖူ တို့မှာလည်း အဆင့် (၈) ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ဤငါးဦးမှာ အဖွဲ့၏ အတောင့်တင်းဆုံး အင်အားစုပင်။

ကျန်းဖန်သည် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ စုဝေဝေကို အကျိုးအကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။

"ဝေဝေ... ငါတို့ ဒီကနေ ထွက်ခွာကြတော့မယ်"

"မြစိမ်းတော ဈေးတန်းက အခုဆိုရင် အရှင်သခင်တွေရဲ့ စစ်တလင်း ဖြစ်နေပြီ။ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေကိုလည်း အတင်းအကျပ် ဖမ်းဆီးနေကြပြီဆိုတော့ ဒီမှာနေရင် သေမှာကို ထိုင်စောင့်နေတာနဲ့ အတူတူပဲ။ ငါတို့မှာ အခု မြေပုံရှိတဲ့ အဖွဲ့လည်း ရပြီဆိုတော့ ယွန်လိုင်းမြို့ကို သွားကြတာပေါ့"

စုဝေဝေက ခေါင်းညိတ်ကာ သူမ၏ 'တောင်ပံခြောက်စုံ အဆိပ်ပျား' များကို ပြန်ခေါ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင် ကျန်းဖန်နှင့် စုဝေဝေတို့သည် အမည်မဲ့ချိုင့်ဝှမ်းမှ ထွက်ခွာကာ ပြောင်းရွှေ့မည့် အဖွဲ့ကြီးနှင့် ပူးပေါင်းလိုက်ကြတော့သည်။

သူတို့အဖွဲ့သည် အမည်မဲ့ချိုင့်ဝှမ်းမှ ထွက်ခွာပြီး ကီလိုမီတာ ၂၀ ခန့်သာ ခရီးနှင်ရသေးချိန်တွင်…

ကျန်းဖန်၏ အသိစိတ်အာရုံထဲ၌ သတင်းစကားတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာတော့သည်။

"ပညာရှိသောသူသည် ဘေးအန္တရာယ်ရှိသော နေရာတွင် မနေပေ။ ကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခကြီးတစ်ခု ကျရောက်တော့မည်။ သင်သည် မြစိမ်းတော ဈေးတန်း ဧရိယာမှ အချိန်မီ ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့သဖြင့် သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီ။ ထို့ကြောင့် ကံကောင်းခြင်းအမှတ် ငါးထောင်ကို ရရှိသည်။"

"ဘာ..."

ဤသတင်းစကားကြောင့် ကျန်းဖန်မှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။

အမည်မဲ့ချိုင့်ဝှမ်းကနေ ထွက်ခွာလိုက်ရုံနဲ့ ကံကောင်းခြင်းအမှတ် ငါးထောင်တောင် ရတယ်ဆိုတော့ သူတို့ အခုလေးတင် လွတ်မြောက်ခဲ့တဲ့ ဘေးအန္တရာယ်က ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းနေမလဲဆိုတာ မှန်းဆလို့တောင် မရတော့ပေ။

သူ၏ နိမိတ်ဖတ်အင်းမှာလည်း ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် ထွက်ပေါ်နေလေတော့သည်။