← Chapters

အခန်း (၂၇၀)

Vol. 20 Ch. 270

အခန်း (၂၇၀)

Vol. 20 Ch. 270

အပိုင်း(၂၇၀)

ဒိုရစ်တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်စက် ချွေးစေးများ ထွက်လာ၏။ တစ်စုံတစ်ဦးက အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသော်လည်း၊ သူမ၏ နောက်ကွယ်တွင် မည်သူမျှ မရှိသည်ကို သူမ သေချာပေါက် သိနေသည်။

သူမ၏ ‘မြေကမ္ဘာ မှော်အကာအကွယ်’ သည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာနီးပါး ကျယ်ဝန်းပြီး၊ ဤအကွာအဝေးအတွင်း တစ်စုံတစ်ဦး ရှိနေပါက သူမ သေချာပေါက် သိရှိမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း... အမှန်တရားက သူမ၏ နောက်တွင် ဘာမှမရှိချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိန်းကလေးမှာ သူမ စိတ်ချောက်ချားနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ကျိန်ဆိုရဲသည်။ နတ်ဆရာ တစ်ဦးအနေဖြင့် ‘ကြိုတင်သိမြင်မှု’ နှင့် ‘အာရုံခံစားမှု’ တို့မှာ သူမ၏ အရေးကြီးဆုံး အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်သည်။

သူမလို ‘ဖျက်ဆီးခြင်း အဆင့်’ နတ်ဆရာ တစ်ဦး၏ အလိုလို သိစိတ်က လွဲချော်စရာ အကြောင်း မရှိသလောက်ပင်။ အလွန် အစွမ်းထက်ပြီး အမျိုးအမည် မသိ တည်ရှိမှုတစ်ခုမှာ သူမကို တစ်ချိန်လုံး စောင့်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သေချာပေသည်။

သို့သော်လည်း... ယခုအချိန်တွင် ဒိုရစ်အနေဖြင့် မည်သူက စောင့်ကြည့်နေသနည်းဆိုသည်ကို စိတ်ပူနေရန် အချိန်မရှိပေ။ သူမ၏ အာရုံစိုက်မှုအားလုံးမှာ သူမရှေ့တွင် လှုပ်ရှားလာနေသည့် အိပ်မက်ဘုံ အက်ကြောင်းဆီသို့သာ ရောက်ရှိနေ၏။

‘မြေအောက်လမ်းလျှောက်သူ’

၎င်းမှာ အိပ်မက်ဘုံ အက်ကြောင်းကို ဖြတ်ကျော်လာသည့် အိပ်မက်သားရဲ၏ အမည်ဖြစ်သည်။ ဒိုရစ်သည် ၎င်း၏အမည်နှင့် စွမ်းအားအဆင့်ကို ကြိုတင်ဟောကိန်းများနှင့် ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း မြင်ကွင်းများမှတစ်ဆင့် သိရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအိပ်မက်သားရဲသည် အလွန်အစွမ်းထက်သည့် ‘ဖျက်ဆီးခြင်း အဆင့်’ ဖြစ်သည်။ သစ်တောနယ်မြေ၏ အနေအထား၊ သတ္တဝါ၏ အရွယ်အစားနှင့် အရည်အသွေးများကြောင့် ပြောရလျှင်... ဒိုရစ်တစ်ယောက်တည်း ကိုင်တွယ်ရန် ခက်ခဲနိုင်သော ရန်သူဖြစ်သည်။

ဤအိပ်မက်ဘုံ အက်ကြောင်းတွင် ထူးခြားချက်တစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းမှာ မြေအောက်အနက်ပိုင်းမှ ပွင့်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အက်ကြောင်းကို ကြိုတင် ‘ဖာထေး’ ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာမှာ ဤမြေအောက်လမ်းလျှောက်သူကို ဝိုင်းဝန်းသတ်ဖြတ်ရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် မြေအောက်လမ်းလျှောက်သူသည် မြေအောက်တွင် လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ပြီး၊ အက်ဆစ်များအား ထုတ်လွှတ်သည့် အလွန်မာကျောသော အခွံရှိသည်။ ၎င်းမှာ အလွန် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးနိုင်သည့်အပြင် ပတ်ဝန်းကျင်ကိုလည်း အကြီးအကျယ် ပျက်စီးစေနိုင်သည်။

၎င်းကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ အလွန်ပင် လက်ဝင်လှသည်။ အကယ်၍ ဒိုရစ် အနေဖြင့် ထိုသတ္တဝါကို တစ်ဦးတည်း ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင်၊ မြေပြင်ကို သုံးပေခန့်အထိ တူးဆွကာ ၎င်းအား အတင်းအကျပ် ထွက်လာအောင် လုပ်နိုင်သည့် ဖျက်အားပြင်း မှော်ပညာများကို သုံးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း... ယခုအချိန်တွင် သူမသည် သူမ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များနှင့် သစ်တောကိုပါ ကာကွယ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ နတ်ဆရာ တစ်ဦး အနေဖြင့် သူမထမ်းဆောင်ရမည့် တာဝန်ပင်။

“လာပြီ...”

ဒိုရစ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးသွားကာ အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ငါးလင်ပန်းနှင့်တူသည့် တီကောင်ကြီးမှာ ဝေလငါးတစ်ကောင် ရေပေါ်သို့ ခုန်တက်လာသကဲ့သို့ မြေပြင်မှ ထိုးတက်လာပြီး၊ ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ သူမထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာတော့သည်။

ဘုန်း... ဘုန်း...

ရွှံ့နွံများ၊ မြေခဲများနှင့် သစ်ပင်အပိုင်းအစများမှာ ထိုပေါက်ကွဲထွက်မှုကြောင့် လွင့်စဉ်သွားကြ၏။ ဒိုရစ်သည် တောင်ဝှေးကို တည်ငြိမ်စွာ မြှောက်လိုက်၏။

ဝမ်...

သစ်သားတောင်ဝှေးမှ အလင်းတစ်ချက် ဖျပ်ခနဲ လက်သွားပြီး အလျားလိုက် အလင်းတန်းလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

မိန်းကလေးက မြားတစ်စင်းကို ပစ်တော့မည့် ပုံစံမျိုးကို ယူလိုက်သောအခါ၊ တောင်ဝှေးမှာ လေးရှည်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။ သူမ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အလင်းတန်းများမှာ လေးကြိုးပေါ်တွင် တောက်ပသည့် မြားတစ်စင်းအဖြစ် စုစည်းသွားတော့သည်။

ဒိုရစ်၏ အကြည့်များမှာ တစ်နေရာတည်း၌သာ စူးစိုက်နေပြီး၊ မျက်နှာကို ရိုက်ခတ်နေသည့် လေတိုးသံများကိုပင် ဂရုမစိုက်ပေ။

မြေအောက်လမ်းလျှောက်သူသည် ပါးစပ်ကြီးကို အစွမ်းကုန် ဟထားသဖြင့်၊ ထက်မြက်သည့် သွားများ နောက်ကွယ်ရှိ နက်မှောင်သော လည်ချောင်းဝကြီးကို မြင်နေရသည်။ ထိုခဏတွင်ပင် ဒိုရစ်သည် တင်းနေသော လေးကြိုးကို လွှတ်လိုက်လေတော့သည်။

ရွှစ်...

တောက်ပလှသည့် မြားတစ်စင်းမှာ လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး၊ မြေအောက်လမ်းလျှောက်သူ၏ လည်ချောင်းမှတစ်ဆင့် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွား၏။

“ဂေါ့... ဂေါ့...”

ဧရာမ တီကောင်ကြီးမှာ လေထဲတွင်ပင် တွန့်လိမ်သွားကာ လည်ချောင်းထဲတွင် ငါးရိုး တစ်နေသကဲ့သို့ အပေါ်သို့ ပြန်ကန်တက်သွားသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် တွန့်လိမ်မှုတိုင်းတွင် သွားတန်းကြီးများမှာ ပါးစပ်အတွင်းဘက်သို့ ပြန်ဝင်သွားလိုက်၊ ထွက်လာလိုက် ဖြစ်နေ၏။

ဘုန်း...

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များမှာ လဲပြိုကုန်ကြပြီး၊ သတ္တဝါကြီးထံမှ ထွက်လာသော အက်ဆစ်များကြောင့် ထိမိသမျှ အရာအားလုံး အငွေ့တထောင်းထောင်း ထကာ အရည်ပျော်ကုန်တော့သည်။ မြေကမ္ဘာ မှော်အကာအကွယ်အောက်ရှိ ဧရိယာသာလျှင် ဘေးကင်းစွာ ကျန်ရစ်၏။

ဒိုရစ် နောက်သို့ မီတာအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ပြီး လေးကြိုးကို နောက်တစ်ကြိမ် ဆွဲလိုက်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမသည် အလင်းမြား သုံးစင်းကို တစ်ပြိုင်တည်း ပစ်လိုက်ရာ၊ ၎င်းတို့မှာ သတ္တဝါကြီး၏ ဒဏရာများပေါ်သို့ အတိအကျ ကျရောက်သွားသည်။

မြေကမ္ဘာ မှော်အကာအကွယ်သည် မြေပြင်ကို အသုံးပြုသူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိစေသည်။ အစောပိုင်းက ဒိုရစ်သည် မြေပြင်ကို မာကျောစေခဲ့သဖြင့်၊ မြေအောက်လမ်းလျှောက်သူမှာ ချွန်ထက်လှသော ကျောက်သားများနှင့် ပွတ်တိုက်မိကာ အရေခွံများ စုတ်ပြတ်၍ ဒဏ်ရာများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ၎င်းမှာ အလွန် ဒေါသထွက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဂေါ့...”

တီကောင်ကြီးမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် လူသားတို့ မခန့်မှန်းနိုင်သည့် အသံများကို ထုတ်ဖော်လိုက်၏။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နေ၍ လက်တံများစွာမှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များနှင့် ကျောက်တုံးများကို တွယ်ကပ်ကာ ဒိုရစ်ထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြေးဝင်လာပြန်သည်။

ဒိုရစ် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ရင်း မြားများ အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်ကာ ထောင်ချောက်ဆင်ထားသည့် နေရာဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားလေ၏။ သူမသည် မြေအောက်လမ်းလျှောက်သူကို ထိုနေရာသို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားရန် ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

အရာအားလုံးမှာ အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်နေသော်လည်း...

တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုအပြီးတွင် တီကောင်ကြီးမှာ မောပန်းသွားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ဒိုရစ်၏ စိတ်ထဲတွင် သတိပေးခေါင်းလောင်းသံ မြည်လာသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး...”

ဒိုရစ်၏ မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး တောင်ဝှေးကို မူလပုံစံသို့ ပြန်ပြောင်းလိုက်သည်။ သူမ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အီသာစွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ ဂါထာတစ်ခုကို ရွတ်ဆိုလိုက်၏။ ခဏအကြာတွင် မြေပြင်မှာ ဟိန်းဟောက် တုန်ခါလာကာ အလွှာလိုက် အလွှာလိုက် ခိုင်မာသည့် မြေသားတံတိုင်းကြီးများကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

“ခံတပ်တံတိုင်း...”

ဧရာမ တီကောင်ကြီးမှာ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းကို မြှောက်ကာ ခေတ္တ ရပ်တန့်သွား၏။ ထို့နောက် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားကာ ပိတ်ထားသည့် ပါးစပ်ကို ရုတ်တရက် ဟ၍ တောက်ပသည့် အနီရောင် ချော်ရည် များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

အိပ်မက် အက်ကြောင်းမှာ မြေအောက်တွင် ပွင့်ခြင်းဖြစ်ရာ၊ မြေအောက်လမ်းလျှောက်သူ၏ ထူးခြားသော ကိုယ်ထည်တည်ဆောက်ပုံအရ ၎င်းမှာ အရည်ပျော်နေသည့် ချော်ရည်များကို အမြောက်အမြား မျိုချပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် သိုလှောင်ထားနိုင်သည်။

ဘုန်း... ဘုန်း...

အီသာစွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသည့် ချော်ရည်ပူများသည် မြေသားတံတိုင်းများပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ မြေပြင်ကို လောင်ကျွမ်းစေ၏။

သို့သော် ဒိုရစ်၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ မှန်ကန်လှသည်။ ချော်ရည်များကြောင့် မြေသားများမှာ ပိုမိုမာကျောသွားပြီး ခံတပ်ကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။

သို့သော်လည်း ချော်ရည်အချို့မှာ သစ်ပင်များပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသဖြင့်၊ သစ်တောမီးမှာ ချက်ချင်းပင် လောင်ကျွမ်းလာတော့၏။ အဝေးရှိ မျိုးနွယ်စုဝင်များထံမှ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများကို သူမ ကြားလိုက်ရသည်။ ဒိုရစ်၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားသည်။

“ဂါး...”

အာရုံပျံ့လွင့်သွားသည့် ထိုခဏ၌ပင် ပြင်းထန်သော ဟိန်းဟောက်သံကို ဒိုရစ် ကြားလိုက်ရသည်။ သူမ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဧရာမ တီကောင်ကြီးမှာ ချော်ရည်မှုတ်ခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး မြေအောက်ထဲသို့ ပြန်လည် ငုပ်လျှိုးဝင်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

မြေအောက်လမ်းလျှောက်သူသည် ရန်သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိသွားပုံရပြီး၊ ဒိုရစ်၏ စွမ်းအားများ ပြန့်ကျဲနေချိန်တွင် ၎င်း ကျွမ်းကျင်ရာ မြေအောက် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ရေထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည့် ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် တီကောင်ကြီးသည် မြေအောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်ဖြင့် လှုပ်ရှားနေသည်။

အဲ့လ်ဖ်များ ရှိရာဘက်ဆီမှ ဆူညံသံများကို မကြာမီ ကြားရတော့မည် ဖြစ်သည်။ ဒိုရစ် မီးငြှိမ်းသတ်ခြင်းကို လက်လျှော့ပြီး သူမ၏ လူမျိုးစုကို ကယ်တင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ မြေအောက်မှ နေ၍ ပြင်းထန်သည့် တုန်ခါမှုများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒိုရစ်၏ စိတ်ထဲတွင် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖျပ်ခနဲ လက်သွားသည်။ မြေအောက်ရှိ အိပ်မက်ဘုံ အက်ကြောင်းမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာကာ နောက်ထပ် မြေအောက်လမ်းလျှောက်သူ တစ်ကောင် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

မြေအောက်လမ်းလျှောက်သူများမှာ အုပ်စုလိုက် နေထိုင်တတ်ကြသည်ကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်သောအခါ ဒိုရစ်၏ မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ကျဉ်းမြောင်းသွားတော့၏။

***

All Chapters