အခန်း (၂၉၀)
Vol. 21 Ch. 290
အပိုင်း(၂၉၀)
စာအုပ်ကဖေး အတွင်းရှိ မွန်းကို အပြည့်အစုံ ခြေရာခံပြီးနောက် ရာဇီယလ်၏ အာရုံများမှာ စာအုပ်ဆိုင်ဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူသည် မှန်ချပ်ကို အသုံးပြု၍ စာအုပ်ဆိုင်၏ အတွင်းပိုင်းအထိ စူးစမ်းကြည့်ရှုရန် ကြံစည်လိုက်၏။
သို့သော် ထိုခဏမှာပင် ဆိုးရွားလှသော အန္တရာယ် အငွေ့အသက် တစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
ရာဇီယလ်၏ မျက်လုံးများမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်သို့ အနည်းငယ် ရုန်းလိုက်မိသည်။ ဤမျှ ပြင်းထန်လှသည့် အန္တရာယ် အငွေ့အသက်မျိုးကို မခံစားရသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့လေပြီ။ ၎င်းက တစ်ချက်မျှ ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် နက်ရှိုင်းလှသည့် ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုထဲသို့ ကျဆင်းသွားသလို ခံစားချက်မျိုးပင်။
ချက်ချင်းပင် ရာဇီယလ်၏ စူးစမ်းလိုစိတ်များမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
‘ဒီစာအုပ်ဆိုင်က ဘာတွေကိုများ ဖုံးကွယ်ထားလို့ပါလိမ့်...’
ရာဇီယလ် အန္တရာယ် အငွေ့အသက်များကို လျစ်လျူရှုကာ မျက်မှန်ကိုင်းပေါ်ရှိ ခလုတ်ကို ကိုင်လိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ထပ်မံ လှည့်လိုက်လေတော့သည်။
...
ချပ်... ချပ်... ချပ်...
ရာဇီယလ်သည် ကြေးမုံအတွင်းမှ စာအုပ်ဆိုင်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း လက်ချောင်းများကို အသုံးပြု၍ မျက်မှန်ကိုင်းပေါ်ရှိ ခလုတ်ငယ်လေးကို အသေးစိတ် ညှိယူနေသည်။
ယခင်တစ်ကြိမ်ကနှင့် ခြားနားစွာပင်... ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်အမင်း သတိကြီးလှသည်။ ခလုတ်၏ နက်နဲလှသည့် စက်ယန္တရား ဒီဇိုင်းမှာ သာမန်လူသားတစ်ဦး နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေ၏။
ချပ်... ချပ်... ချပ်...
အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တိကျသည့် စကေးတံမှာ စတင်လည်ပတ်လာကာ ဝတ်ဆင်ထားသူ၏ အမြင်အာရုံထဲရှိ အချိန်ကာလမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း နောက်သို့ ရစ်သွားတော့သည်။
ဟူး... ဟူး...
မှန်တံခါးများပေါ်၌ တင်နေသည့် ဖုန်မှုန့်များမှာ လွင့်စင်သွားကာ နေ့၊ ည၊ လ၊ နေနှင့် အခြားသော ဒြပ်စင်များမှာလည်း စာအုပ်ဆိုင်၏ အမိုးနှင့် တံခါးခေါင်းလောင်းကြားတွင် လူးလာတုံ့ပြန် ပြောင်းလဲနေကြသည်။ အချိန်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ နောက်သို့ ဆုတ်နေ၏။
ရာဇီယလ်သည် သူ့အား အန္တရာယ်အငွေ့အသက် ပေးစွမ်းနေသည့် ဆိုင်ရှင်ကို တိုက်ရိုက်မကြည့်ဘဲ စာအုပ်ဆိုင်၏ ပုံရိပ်ကိုသာ နောက်သို့ရစ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
နော်ဇင်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည့် ဤဆန်းကြယ်လှသော ပုဂ္ဂိုလ်နှင့် ဆိုင်အတွင်းရှိ ဒဏ္ဍာရီလာ စာအုပ်များကို သူ အလွန်စိတ်ဝင်စားသော်လည်း၊ ရာဇီယလ်သည် ထိုကဲ့သို့ မိုက်မဲသော အပြုအမူမျိုးကို မလုပ်လိုပေ။
မည်မျှ အစွမ်းထက်မှန်း မသိရသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို တိုက်ရိုက် စူးစမ်းစစ်ဆေးခြင်းမှာ အလွန်အန္တရာယ်များလှပြီး၊ အာရုံအနည်းငယ် လွဲချော်သွားရုံနှင့်ပင် ဆိုးရွားလှသည့် အကျိုးဆက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။
'အခရာ အဆင့်' ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ ရာဇီယလ်သည် သူ၏ အတ္တကို ထိန်းချုပ်ကာ မိုက်မဲမှု ချောက်နက်ထဲသို့ မကျရောက်စေရန် ကောင်းကောင်း သတိထားတတ်သည်။
လောက၌ လူတစ်ယောက်သည် ပို၍ သိလာလေလေ၊ မိမိ၏ သေးငယ်နိမ့်ကျမှုကို ပို၍ နားလည်လာလေလေ ဖြစ်သည်။
စူးစမ်းလိုစိတ်မှာ ပညာရှိ တစ်ဦးအတွက် အခြေခံ လိုအပ်သည့် အရည်အချင်းဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုစူးစမ်းလိုစိတ်ကို ပြန်လည် နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်းမှာလည်း အလားတူ အရေးကြီးပေသည်။
‘ဝှစ်နက်ဆာ’ ဟု အမည်ရသည့် ဤမျက်မှန်မှာ သတ်မှတ်ထားသည့် အရာဝတ္ထု တစ်ခု သို့မဟုတ် လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ သမိုင်းကြောင်းကို နောက်ကြောင်းပြန်ကြည့်နိုင်သည်။ သို့သော်လည်း... သူနှင့် အဆင့်တူသူတစ်ဦးအပေါ်တွင်မူ ၎င်းကို တစ်ခါမျှ မသုံးမပြုဖူးချေ။
တစ်စုံတစ်ဦးကို တိတ်တဆိတ် ချောင်းကြည့်ခြင်းမှာ မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ဖြစ်စေကာမူ ခွင့်မလွှတ်နိုင်သည့် စော်ကားမှုကြီးပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သိရှိသွားပါက နှစ်ဖက်စလုံးသည် ချက်ချင်းပင် ရန်သူတော်ကြီးများ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့်ပင်... ရာဇီယလ်သည် စာအုပ်ဆိုင် အဆောက်အအုံကိုသာ နောက်သို့ရစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆိုင်ရှင်နှင့် အနီးကပ်ဆုံး ရှိနေသည့် အရာဝတ္ထုအပေါ် ဝှစ်နက်ဆာကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် တိုက်ရိုက် ထိတွေ့မှုကို ရှောင်ရှားရင်း အခြားတစ်ဖက်မှနေ၍ သဲလွန်စအချို့ကို ရှာဖွေနိုင်မည်ဟု သူ ယူဆသည်။
ထိုအတွေးဖြင့် ရာဇီယလ်သည် တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲနေသည့် စာအုပ်ဆိုင် ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်နေမိခဲ့လေသည်။
ဝှစ်နက်ဆာ ၏ မူလပုံစံမှာ ပညာရှင်များ၏ အမှုစစ်ဆေးခြင်းနှင့် သက်သေခံပစ္စည်း ခွဲခြားခြင်းဆိုင်ရာ မှော်ပညာမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် နည်းလမ်းမျိုးစုံကို ပေါင်းစပ်ကာ ယခုကဲ့သို့ စက်ပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်ထားခြင်း ဖြစ်၏။
အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို လက်ရှိအခြေအနေမှ နောက်သို့ ပြန်လည်ရစ်ကာ ထိုဖြစ်စဉ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် "အတိတ်" မှ ပုံရိပ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင်... ၎င်းသည် အချိန်ကို နောက်ကြောင်းပြန်လိုက်ရုံမျှသာမက၊ ထိုအချိန်က ရှိခဲ့သည့် အရာဝတ္ထု၏ အခြေအနေနှင့် သက်ဆိုင်သည့် အချက်အလက်များကိုပါ ပေးစွမ်းနိုင်သည်။
ချပ်... ချပ်... ချပ်...
စကေးတံမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်နေ၏။ အချိန်ကတော့ အလွန် လျှင်မြန်စွာ နောက်သို့ ဆုတ်သွားနေသည်။ တစ်နာရီ၊ တစ်ရက်၊ တစ်လ...
အစပိုင်းတွင် ထူးခြားသည့် ကွာခြားမှုများ မရှိပေ။ အလင်းနှင့် အရိပ်များ၏ ပြောင်းလဲမှုကြောင့် စာအုပ်ဆိုင်၏ ရုပ်သွင်မှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲရုံသာ ရှိသည်။ သာမန် စာအုပ်ဆိုင်လေး တစ်ဆိုင်ကဲ့သို့ပင် ရှိနေဆဲ...။
သို့သော်လည်း... အချိန်၏ အက်ကွဲကြောင်းများကြားမှ ရာဇီယလ်သည် အတိတ်က အဖြစ်အပျက်အချို့ကို မြင်တွေ့လာရသည်။
ဟောင်းနွမ်းနေသည့် ဆိုင်တံခါးမှ အမှတ်အသားများအရ ရာဇီယလ်သည် ကျရှုံးသွားသည့် လုပ်ကြံမှုတစ်ခု၊ အမှောင်အဲ့လ်ဖ် တစ်ဦး၏ သွေးစက်များနှင့် တစ်ဖက်သတ် ဆန်ဆန် သတ်ဖြတ်မှုတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဂါဘရီရယ်ရဲ့ အရှိန်အဝါ... အမိုးခုံး ဘုရားကျောင်းတော်က နတ်ဘုရားတု၊ သနားစရာ ကောင်းလိုက်တာ"
သူ၏ ရဲဘော်ရဲဘက် သေဆုံးသွားခြင်းကို ရာဇီယလ် အစကတည်းက သိပြီးသားဖြစ်သော်လည်း၊ ဂါဘရီရယ် ခိုးယူ သွားခဲ့သည့် နတ်ဘုရားသတ် သားရဲကြီးမှာ ယခုအခါတွင်မူ အခြားတစ်ဦး၏ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် ဖြစ်နေလေပြီ။
ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် စာအုပ်ဆိုင်အတွင်းမှ အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေသော အလှဆင်ပစ္စည်းများကို သတိထားမိလာသည်။
မတူညီသည့် ဖောက်သည်များ...
မတူညီသည့် အဖွဲ့အစည်းများမှ လူများ...
နော်ဇင်မြို့တော်ရှိ စွမ်းအားရှင် အသိုက်အဝန်းတစ်ခုလုံးသည် ဤစာအုပ်ဆိုင်ကို ဗဟိုပြု၍ လည်ပတ်နေသယောင်ပင်။
ရာဇီယလ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ ကံကြမ္မာလမ်းကြောင်းမှ ရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများအားလုံး လျှို့ဝှက်စွာ လှုပ်ရှားနေချိန်တွင်၊ စာအုပ်ဆိုင်မှာမူ တောက်ပနေသည့် နေမင်းကြီးပမာ ပိုးစုန်းကြူးများ၏ အလင်းရောင်ကို ဆွဲဆောင်ရင်း သူတို့၏ စွမ်းအားများကို ဖော်ထုတ်ပေးနေသည်။
"ဒီစာအုပ်ဆိုင်ရှင်က တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခုကို ကြံစည်နေတာပဲ... နော်ဇင်ရဲ့ သြဇာရှိတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေကို ထိန်းချုပ် သိမ်းသွင်းနေရုံတင်မကဘဲ ကျန်ရှိနေတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေကိုပါ သူ စိုက်ကြည့်နေပုံရတယ်"
"သူ့ရဲ့ တကယ့် ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလ်..."
"သူ လုပ်နေတဲ့ လက္ခဏာတွေ အကုန်လုံးကို ကြည့်ရတာ ကံကြမ္မာလမ်းကြောင်းကို တမင်သက်သက် ဆန့်ကျင်နေသလိုပဲ... ငါတို့ အိပ်မက်ကမ္ဘာရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွေကို စူးစမ်းမှာကို သူက တားဆီးချင်နေတာလား"
ရာဇီယလ် မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်မိ၏။
ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။
"သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ငါ့ရဲ့ အပြောင်မြောက်ဆုံး လက်ရာကိုတော့ ဘယ်သူ့လက်ထဲမှ အပ်မှာမဟုတ်ဘူး... ဒီလောက် ပြည့်စုံတဲ့ ဖန်တီးမှုမျိုး... S-227 ကို ပြန်ရရင် ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်နဲ့ တစ်လှမ်း ပိုနီးသွားပြီ"
"မိုက်ကယ် ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ စာအုပ်အရဆိုရင် ဘုရားသခင်ဟာ အာဒံကို မြေမှုန့်ကနေ ဖန်ဆင်းခဲ့တာ... ငါကလည်း အဲဒီလူသား ဖန်ဆင်းခြင်းကို အတုယူပြီး အံ့ဖွယ် စွမ်းဆောင်ရည် တစ်ခုကို ပြုလုပ်ပြမယ်... အဲဒီလိုဆိုရင်... ငါဟာ ဘုရားသခင်ပဲ"
သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ပြင်းပြသည့် သန္နိဋ္ဌာန်များ ထွက်ပေါ်လာ၏။ သို့သော်လည်း... ခဏချင်းမှာပင် ထိုယုံကြည်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။
ရွှေရောင်မျက်မှန်အတွင်း၌ သူ မြင်တွေ့နေရသည့် စာအုပ်ဆိုင်မှာ ယခုအခါ အုံ့မှိုင်းသည့် ညမိုးတွင်း မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့လေပြီ။
***