အခန်း (၂၂၉)

အခန်း။ ၂၂၉

ကျောက်လင်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် မတ်တပ်ထရပ်ရန် ပြင်နေသော လုချွမ်း၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရုတ်ခြည်းရပ်တန့်သွားပြီး နေရာတွင် ပြန်လည်ထိုင်ချလိုက်မိသည်။ သူသည် ဘေးနားတွင် အပူအပင်ကင်းစွာ ဆော့ကစားနေသော ချီချီလေးကို ကြည့်ရင်း အတန်ကြာ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

ချီချီလေးက လူသားတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ တစ်ဘဝလုံးကို ဇွန်ဘီများကြားတွင်သာ ကုန်ဆုံးစေရန် သူ အမှန်တကယ် မဆုံးဖြတ်နိုင်ပေ။ ရွယ်တူသူငယ်ချင်းမရှိသလို ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးမရှိဘဲ သီးခြားကမ္ဘာတစ်ခုတွင် ရှင်သန်နေရခြင်းက ကလေးငယ်တစ်ဦးအတွက် တရားမျှတမည် မဟုတ်ပေ။

လောလောဆယ်တွင် ချီချီလေးမှာ ငယ်ရွယ်သေးသဖြင့် ဖခင်ဖြစ်သူအပေါ် အလွန်အမင်း မှီခိုတွယ်တာနေသည်မှာ သဘာဝပင်။ သို့သော် သူမ အရွယ်ရောက်လာပြီး လူသားကမ္ဘာသို့ ပြန်လည်ဝင်ဆံ့လိုသည့် ဆန္ဒရှိလာခဲ့လျှင် ဇွန်ဘီများကြားတွင် ကြီးပြင်းခဲ့ရသော မိန်းကလေးတစ်ဦးအတွက် လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်း လိုက်လျောညီထွေဖြစ်ရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

လုချွမ်း၏ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေမှုမှာ အတွေးနက်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကျောက်လင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ၏စကားများသည် ဇွန်ဘီဘုရင်၏ အားနည်းချက်ကို ထိမှန်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်သဖြင့် ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်အလင်းရောင် တစ်ချက်လက်သွားတော့သည်။ ဇွန်ဘီဘုရင်သည် လူသားနှင့် ဇွန်ဘီတို့ ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူနေထိုင်ရေးကို စိတ်မဝင်စားလျှင်ပင် သမီးဖြစ်သူအပေါ် ထားရှိသည့် အတိုင်းအဆမဲ့သော မေတ္တာကြောင့် သူမ၏ အနာဂတ်အတွက်မူ အလေးအနက် ထည့်သွင်းစဉ်းစားပေးမည်မှာ အသေအချာပင်။

ထို့အပြင် ဇွန်ဘီဘုရင်တွင် လူသားအသိစိတ် ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ ချီချီလေးကို ဇွန်ဘီများကြားတွင်သာ အရွယ်ရောက်စေလိုမည် မဟုတ်ကြောင်း ကျောက်လင်း ခန့်မှန်းမိသည်။ အမှန်စင်စစ် ဇွန်ဘီဆိုသည်မှာ သဘာဝအရပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး သွေးဆာတတ်ကာ အသိဉာဏ်

ကင်းမဲ့သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့ကြားတွင် နေထိုင်ခြင်းက ချီချီလေးအတွက် အကျိုးကျေးဇူးတစ်စုံတစ်ရာ မရှိသည့်အပြင် ၎င်းတို့၏ စရိုက်ဆိုးများပင် ကူးစက်သွားနိုင်သည်။

"ဖေဖေ... သမီး ဖေဖေနဲ့ မခွဲနိုင်ဘူး။ သမီး ဖေဖေနဲ့ပဲ တစ်သက်လုံး အတူနေမှာ"

ကျိရုရွှယ်သည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လုချွမ်း၏ လက်မောင်းကို ဆွဲခါရင်း ပြောလိုက်သည်။ ကျောက်လင်း၏ စကားများသည် သာမန်ကလေးငယ်တစ်ဦးအတွက် မှန်ကန်သော်လည်း သူမမှာမူ သာမန်ကလေးတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ သူမတွင် ရင့်ကျက်သော စိတ်ဝိညာဉ် ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ ဇွန်ဘီများကြားတွင် နေထိုင်ရခြင်းက သူမအပေါ် လွှမ်းမိုးမှု မရှိနိုင်ပေ။

၎င်းအပြင် သူမအတွက်မူ လူသားကမ္ဘာသို့ သွားရခြင်းထက် ဖခင်ဖြစ်သူနှင့်အတူ ရှိနေရခြင်းက ပို၍ သာယာသည်ဟု ခံစားရသည်။ ဤနေရာတွင် စားဝတ်နေရေးအတွက် ပူပန်စရာမလိုဘဲ ဖခင်၏ အတိုင်းအဆမဲ့ အလိုလိုက်မှုကို ခံရသော်လည်း လူသားကမ္ဘာတွင်မူ မိဘမဲ့ကလေးငယ်တစ်ဦးကို ဘယ်သူက ဂရုစိုက်မှာလဲ။ အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ လူသားကမ္ဘာတွင် လူအများ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်၌ သူမ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ထိန်းသိမ်းရန်မှာ ဤခြံဝင်းထဲတွင် နေရသည်ထက် များစွာ ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူမအနေဖြင့် ဖခင်ကို ခွဲခွာ၍ လူသားကမ္ဘာသို့ သွားရန် လုံးဝ ဆန္ဒမရှိပေ။

လုချွမ်းသည် အတွေးများမှ နိုးထလာကာ ချီချီလေး၏ ဆံပင်များကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ ချီချီလေး၏ သစ္စာရှိသော အမူအရာကြောင့် သူ အလွန်ပင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသော်လည်း ကျောက်လင်း ထောက်ပြခဲ့သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှာ မှန်ကန်နေကြောင်း သူ မငြင်းနိုင်ပေ။ ဤသည်မှာ အနှေးနှင့်အမြန် သူ ရင်ဆိုင်ရမည့် လက်တွေ့ကျသော ပြဿနာတစ်ခုပင်။

ဘယ်လိုပင်ဆိုစေကာမူ ချီချီလေးသည် အသိစိတ်ကင်းမဲ့သော ဇွန်ဘီတစ်ကောင် မဟုတ်ဘဲ လူသားတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ရှင်သန်ကြီးထွားမှုဖြစ်စဉ်တွင် ဇွန်ဘီကမ္ဘာ၌သာ တစ်သက်လုံး ပိတ်လှောင်ထားခြင်းက သူမအတွက် အကျိုးရှိမည်မဟုတ်ဘဲ တစ်နေ့တွင် လူသားကမ္ဘာသို့ ပြန်လည်ဝင်ဆံ့နိုင်ရန် လိုအပ်မည်သာ။

စိတ်ရှည်သည်းခံစွာ စောင့်ဆိုင်းနေသော ကျောက်လင်းအား လုချွမ်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စာရွက်ပေါ်တွင် ထပ်မံရေးသားလိုက်သည်။

"ဆက်ပြောဦး မင်းမှာ တခြားဘာပြောစရာရှိသေးလဲ"

သူမ ထောက်ပြသည့်အချက်မှာ အမှန်ပင် ယုတ္တိရှိသော်လည်း လက်တွေ့ကျသော ဖြေရှင်းနည်းကို မတင်ပြနိုင်ပါက အနှစ်သာရမရှိသော စကားများသာ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

"လုချွမ်း... ကျွန်မ ခုနက ပြောခဲ့သလိုပဲ။ လူသားတွေနဲ့ ဇွန်ဘီတွေကြားမှာ ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်ရေးကိုသာ ဖော်ဆောင်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီပြဿနာက အလိုအလျောက် ပြေလည်သွားမှာပါ။ အဲဒီအခါကျရင် ချီချီလေးဟာ လူသားကမ္ဘာနဲ့ ဇွန်ဘီကမ္ဘာကြားမှာ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်မယ်။ လူသားတွေနဲ့ ထိတွေ့ဆက်ဆံခွင့်ရမယ် ရှင်လည်း ရှင့်သမီးနဲ့ ခွဲခွာစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့"

ကျောက်လင်းသည် ချီချီလေးကို ကြည့်ကာ လေးနက်တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ အကယ်၍ လူသားနှင့် ဇွန်ဘီတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ သဟဇာတဖြစ်သွားပါက ချီချီလေးသည် လူသားတို့၏ ဖယ်ကျဉ်ခြင်းကို ခံရမည်မဟုတ်သည့်အပြင် နှစ်ဖက်အကြား ဆက်သွယ်ရေးတံတားတစ်စင်းပင် ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ဇွန်ဘီများ၏ ယုံကြည်မှုကို အပြည့်အဝရရှိထားသော လူသားတစ်ဦး ရှိနေခြင်းက နောင်တွင် နှစ်ဖက်အပြန်အလှန် ဆက်ဆံမှုများကို ပိုမိုချောမွေ့စေမည်မှာ အမှန်ပင်။

သို့သော် ဤရည်မှန်းချက်အတွက် ကြီးမားသော စိန်ခေါ်မှု နှစ်ရပ်ရှိနေသည်။ ပထမအချက်မှာ ဤထူးခြားသော ဇွန်ဘီဘုရင်၏ သဘောတူညီမှုကို ရယူရန်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်မှာ လူသားဘက်မှလည်း လက်ခံလာရန် ဖြစ်သည်။ မည်မျှပင် ခက်ခဲပါစေ သူမအနေဖြင့် အတားအဆီးများကို ကျော်လွှား၍ ကြိုးစားကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ယနေ့တွင် သူမ၏ ပထမဆုံးတာဝန်မှာ ဇွန်ဘီဘုရင်ကို စည်းရုံးရန်ပင်။

ဤသို့တွေးရင်း ကျောက်လင်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် ခိုင်မာသော စိတ်ဖြာချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ သို့သော် လုချွမ်းမှာမူ ကျောက်လင်း၏ စကားများကို ကြားရသောအခါ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားမိသည်။

ဒီမိန်းမက တကယ့်ကို တုံးလွန်းတာပဲ။

ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူနေထိုင်ရေး အရာအားလုံးက ထင်သလောက် လွယ်ကူမယ်လို့ ထင်နေတာလား။

နှစ်ဖက်အကြား အမြစ်တွယ်နေသော ပဋိပက္ခများနှင့် အမုန်းတရားများမှာ အခြေခံအားဖြင့် ဖြေရှင်းရန် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင်ပင် နက်ရှိုင်းလွန်းလှသည်။

ကျောက်လင်း ပြောသကဲ့သို့ပင် လူသားများသည် ဆုံးရှုံးသွားသော သူတို့၏ အမိမြေကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်လိုကြပြီး မိသားစုဝင်များကို ဇွန်ဘီများလက်တွင် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသူများမှာလည်း နက်ရှိုင်းသော အမုန်းတရားများကို ရင်ဝယ်ပိုက်ထားကြသည်။

ထို့အပြင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာသော ဇွန်ဘီများ၏ ဦးနှောက်အတွင်းရှိ အမြုတေများမှာ အဖိုးတန်အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်နေသည်။

လောဘရမ္မက်ကြီးမားတဲ့ လူသားတွေက ဒီလောက် တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရာကို ဘယ်လိုလုပ် လက်လွှတ်နိုင်မှာလဲ။

အထက်မှ အမိန့်ဖြင့် တိကျပြတ်သားစွာ ပိတ်ပင်တားဆီးမှု မရှိဘဲနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးဟူသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စပင်။

၎င်းမှာ တောဝက်များကို လိုက်လံအမဲလိုက်ခြင်းနှင့် ဆင်တူနေသည်။ တောဝက်သတ်ခြင်းသည် တရားဝင်ရုံတင်မကဘဲ ကြီးမားသော ဆုကြေးငွေပါ ရရှိမည်ဆိုပါက မည်မျှသော လူအုပ်ကြီးက အမဲလိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်လာမည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်သည်။

လုချွမ်း၏ ကျောက်လင်းအပေါ် ထားရှိသော စိတ်ရှည်သည်းခံမှုမှာ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးလာနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူမတွင် တကယ်တမ်း ထိရောက်သော ဖြေရှင်းနည်း ရှိမရှိကိုမူ သူ သိလိုသေးသည်။ သူသည် စာရွက်ပေါ်တွင် ထပ်မံရေးသားလိုက်သည်။

"ကျောက်လင်း... မင်းရဲ့ စိတ်ကူးက ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဇွန်ဘီနဲ့ လူသားတွေကြားမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူနေနိုင်မှာလဲ။ ငါက လူသားတွေကို အရင်မနှောင့်ယှက်

ရင်တောင် သူတို့က ငါ့ကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းကိုယ်တိုင်လည်း လူသားတစ်

ယောက်ပဲ လူသားတွေရဲ့ သဘာဝကို မင်းအသိဆုံး ဖြစ်မှာပါ"

"လုချွမ်း... ဒါက ခက်ခဲမှန်း ကျွန်မ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မကို ယုံကြည်ပေးပါ။ ကျွန်မရဲ့ အသက်ကို ရင်းပြီးတော့တောင် ကျွန်မ တတ်နိုင်သမျှ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသွားမှာပါ"

ကျောက်လင်းက တည်ကြည်သော မျက်နှာထား၊ ခိုင်မာသော အကြည့်တို့ဖြင့် ပြန်လည်ပြောလိုက်သည်။

လူသားများကို ဇွန်ဘီအမဲလိုက်ခြင်းမှ တားဆီးရန်မှာ ခက်ခဲလှကြောင်း သူမ သိသည်။ အမြုတေ၏ ဆွဲဆောင်မှုမှာ အလွန် ကြီးမားလှသည်။

သို့သော် လုချွမ်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကိုလည်း သူမ ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။ သူသည် ဇွန်ဘီဘုရင်၏ အင်အားရှိရုံတင်မကဘဲ လူသားတို့၏ အသိဉာဏ်ကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ဆက်လက်ကြီးထွားလာပါက လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ် ဖြစ်လာပြီး လူပေါင်းများစွာ သေကြေပျက်စီးရပေလိမ့်မည်။

သူမသည် ချီချီလေးအတွက်သာမက လူသားမျိုးနွယ် တစ်ရပ်လုံးအတွက်ပါ ဤငြိမ်းချမ်းရေးကို လိုလားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ လုချွမ်း၏ လက်အောက်ရှိ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများသည် အလွန်လျှင်မြန်စွာ အစွမ်းထက်လာနေကြသည်။ အထူးသဖြင့် စတုတ္ထအဆင့်ဟု ယူဆရသော ဇွန်ဘီကြီးများ၏ အရှိန်အဝါမှာ အဝေးကပင် အသက်ရှူကျပ်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသည်။

"ဘယ်သူမဆို လေလုံးထွားလို့ ရတာပဲ။ မင်းမှာ တကယ်တမ်း လက်တွေ့ကျတဲ့ ဖြေရှင်းနည်း ရှိလား အကြောင်းပြချက် ခိုင်ခိုင်လုံလုံ မပေးနိုင်ရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ မင်းသိတယ်နော်"

လုချွမ်းက လှောင်ပြောင်သကဲ့သို့ စာကို အမြန်ရေးလိုက်သည်။

လုချွမ်း၏ စာကို ကြည့်ပြီးနောက် ကျောက်လင်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ ကြီးမားသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချလိုက်ဟန်ရှိသည်။ သူမ၏ အမူအရာမှာ ရုတ်ခြည်း ပြတ်သားသွားပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အကယ်၍ တစ်နေ့မှာ... ကျွန်မသာ လူသားတွေရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာပြီး လူတွေရဲ့ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့် ရခဲ့မယ်ဆိုရင်... အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်မက ကမ်းလှမ်းခဲ့ရင်ရော... ရှင် ကျွန်မတို့နဲ့ ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူနေဖို့ သဘောတူမလား"

ကျောက်လင်း၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်အေးဆေးလှသော်လည်း လုချွမ်းနှင့် ကျိရုရွှယ်တို့အတွက်မူ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ပင် ထိတ်လန့်သွားရတော့သည်။