အခန်း (၃၀၀)

အခန်း။ ၃၀၀

ယွင်ရှန်းသည် ဆင့်ခေါ်သူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း အားလုံးက သိထားကြသော်လည်း သူမ ဆင့်ခေါ်သားရဲကို ထုတ်သုံးသည်ကိုမူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြချေ။ ထို့ကြောင့် ယွင်ရှန်းမှာ ဆေးပညာဘက်တွင်သာ အထူးကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သဘာဝကျကျပင် တွေးထင်ထားကြသည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်လကျော်ကပင် ယွင်ရှန်းသည် ကျုံးရန်ကို တောင်ဘက်နယ်စပ်သို့ စေလွှတ်ကာ အခြေအနေများကို ကြိုတင်ကင်းထောက်ခိုင်းထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

"စိုးရိမ်မနေကြပါနဲ့။ ငါတို့တွေက နှစ်ဖက်ညှပ်ပြီး ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှာ ဖြစ်သလို ဝိညာဉ်သားရဲတပ်ဖွဲ့ကို လုံးဝအလစ်အငိုက် မိအောင် တိုက်ခိုက်ရမယ်"

ယွင်ရှန်းက အားလုံးကို စိတ်ချလက်ချရှိစေရန် ပြောလိုက်သည်။

ယနေ့ည ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် အမဲလိုက်တပ်ဖွဲ့၏ နောက်ခံကို သိရှိသွားပြီဖြစ်ရာ ယွင်ရှန်းအတွက် စီစဉ်ရသည်မှာ များစွာ ပိုမိုလွယ်ကူသွားခဲ့သည်။

ဝူကျိကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့သည် တိုက်ကြီးပေါ်တွင် အကြီးဆုံးသော ကုန်သွယ်မှုအစုအဖွဲ့ဖြစ်ရာ နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော ဝိညာဉ်သားရဲတပ်ဖွဲ့ပင်လျှင် ဝူကျိ၏ လူများနှင့် ကုန်ပစ္စည်းများကို တိုက်ရိုက်ဓားပြတိုက်ရန် ဝံ့ရဲမည်မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ အမှားမရှိပါက ထိုလူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားနှင့် ဝိညာဉ်သားရဲတပ်ဖွဲ့၏ ပစ်မှတ်မှာ ကုန်ပစ္စည်းများ မဟုတ်ဘဲ စာရင်းချုပ်စာအုပ်အချို့သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုစာရင်းချုပ်စာအုပ်များသည် ဝူကျိကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့အတွင်းရှိ အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနှင့် ပတ်သက်နေမည်ဖြစ်သလို ကျိုးချင်းချွမ်းအတွက်လည်း အလွန်အရေးကြီးပေလိမ့်မည်။ ဝိညာဉ်သားရဲတပ်ဖွဲ့မှ လူများသည် ရှုပ်ထွေးနေသည့် အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ထိုစာရင်းအုပ်များကို လုယူရန် ကြိုးစားကြမည်မှာ သေချာသည်။

ယွင်ရှန်းအတွက်မူ ဝိညာဉ်သားရဲတပ်ဖွဲ့နှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့်တွန့်ဆုတ်မှုမျှ မရှိပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူမသည် ဝိညာဉ်သားရဲတပ်ဖွဲ့နှင့် ရင်ဆိုင်ရန် အလွန်ပင် စိတ်အားထက်သန်နေသည်။ ဝိညာဉ်သားရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် ထူးခြားသော သားရဲထိန်းကျောင်းမှု အတတ်ပညာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြကြောင်း ကျိုးချွမ်က ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။

အကယ်၍ ဤဓားပြတိုက်မှုအတွင်း ထိုထူးခြားသော သားရဲထိန်းကျောင်းမှု အတတ်ပညာကို ဖော်ထုတ်နိုင်ပြီး သင်ယူနိုင်ခဲ့ပါက ကောင်းကင်အမဲလိုက်တပ်ဖွဲ့ ၏ အင်အားကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပေ။

ယန်ချန်းလန်နှင့် ကျိုးချွမ်တို့၏ စီစဉ်မှုအရ ကောင်းကင်အမဲလိုက်တပ်ဖွဲ့ ဝင်များသည် တောင်တန်းများကြားတွင် ပုန်းအောင်းကာ ဝူကျိကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ ယာဉ်တန်း ရောက်ရှိလာမည့်အချိန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြတော့သည်။

နေဝင်သွားသည်နှင့်အမျှ ရာမတောင်တန်းပေါ်ရှိ နေရောင်ခြည်မှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်

ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထူထပ်လှသော တောအုပ်ကြီးမှာ မရေတွက်နိုင်သော တစ္ဆေအရိပ်

သဏ္ဌာန်များပမာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် မြင်းခွာသံများ တဗုန်းဗုန်း ထွက်ပေါ်လာပြီး တောင်ပတ်လမ်းအတိုင်း ကွေ့ဝိုက်ချီတက်လာသော ကြီးမားလှသည့် ကုန်သွယ်ရေးယာဉ်တန်းကြီး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သစ်ပင်များပေါ်တွင် ပုန်းအောင်းနေကြသော ကောင်းကင်အမဲလိုက်တပ်ဖွဲ့ ဝင်များသည် မြင့်မားသော အသာစီးနေရာမှနေ၍ ဝူကျိ ယာဉ်တန်း၏ အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ အကဲခတ်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းမှာ သာမန်ယာဉ်တန်းအသေးစားလေး မဟုတ်ဘဲ မြင်းလှည်းအစီးပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီကာ ပါဝင်သလို အခြားမြင်းများနှင့် ကုန်စည်များစွာလည်း ပါရှိသည်။

ဝူကျိ ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့မှာ အလွန်ကြီးမားသော အစုအဖွဲ့ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ခရီးသွားလာရာတွင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန်အတွက် အမဲလိုက်စစ်သည်များကို ငှားရမ်းထားသည်မှာ သေချာလှသည်။ ယာဉ်တန်း၏ ရှေ့၊ နောက်နှင့် ဝဲယာတို့တွင် လက်နက်ခဲယမ်း အပြည့်အစုံတပ်ဆင်ထားသော ငှားရမ်းခံ အမဲလိုက်စစ်သည်များ ဝိုင်းရံထားကြသည်။

ထိုစစ်သည်များထဲတွင် အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးများသာမက မှော်ဆရာအချို့လည်း ပါဝင်ပြီး အားလုံးမှာ ကျွမ်းကျင်စွာ လေ့ကျင့်ထားသူများဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ သူတို့သည် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ထောင်ချောက်များ သို့မဟုတ် ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုများ ရှိမရှိကို အမြဲမပြတ် စစ်ဆေးရင်း ဂရုတစိုက် ချီတက်နေကြသည်။

ယန်ချန်းလန်သည် ဤအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ရာ ချုံခိုစခန်းကို မတည်ဆောက်မီ သူတို့ဖြတ်သန်းလာခဲ့သည့် ခြေရာလက်ရာဟူသမျှကို စေ့စေ့စပ်စပ် ဖျက်ဆီးထားခဲ့သည်။

ယာဉ်တန်းကြီးမှာ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အုပ်စုလိုက် စုစည်းကာ ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ ရှေ့ဆုံးမှ မြင်းလှည်းတစ်စီးပေါ်တွင် အလံတစ်ခု လွှင့်ထူထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုအလံပေါ်တွင် ထိုက်ကျိပုံစံနှင့် ဆင်တူသော စက်ဝိုင်းပုံ တံဆိပ်တစ်ခုရှိပြီး ၎င်း၏ အောက်တွင် ဝူကျိဟူသော စာလုံးများကို ရေးထိုးထားသည်။

သူတို့ ရောက်လာကြပြီ။

ယွင်ရှန်း၏ မျက်ခွံများမှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူမသည် ချက်ချင်းပင် နိုးနိုးကြားကြား ဖြစ်သွားတော့သည်။ အနီးအနားရှိ ယန်ချန်းလန်နှင့် အခြားသူများမှာလည်း လုံးဝတိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဆည်းဆာရောင်ခြည်မှာ မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ရာ ရှေ့ရှိလမ်းကြောင်းမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးလာတော့သည်။

ကုန်သွယ်ရေးယာဉ်တန်းမှာ ရပ်တန့်သွားပြီး ညဘက်တွင် ခရီးဆက်ရန် သင့်မသင့် သို့မဟုတ် ဤနေရာ၌ပင် စခန်းချရန် သင့်မသင့်ကို အငြင်းပွါးနေကြပုံပင်။ ယွင်ရှန်း၏ အကြည့်တို့သည် လှုပ်ခတ်သွားပြီး ရှေ့ရှိ မြင်းလှည်းများနှင့် မြင်းတန်းများဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် ပုံရိပ်တစ်ခုကို သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ခန့်ညားသော ရုပ်ရည်၊ ခရမ်းရောင်ဆံနွယ်များနှင့် အမြဲတမ်း ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော အမူအရာရှိသည့် ကျိုးချင်းချွမ်းမှာ လူအုပ်ကြားထဲတွင် ရပ်နေခြင်းပင်။

ကျိုးချင်းချွမ်းသည် ယာဉ်တန်းမှ လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အချေအတင် ဖြစ်နေသည်။ ယွင်ရှန်းသည် တိတ်ဆိတ်စွာ မှော်တစ်ခုကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ တောအုပ်အတွင်းသို့ လေပြေတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းသွားပြီး ထိုလူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားနှင့် ကျိုးချင်းချွမ်းတို့၏ စကားပြောသံစများကို သူမ၏ နားထဲသို့ သယ်ဆောင်ပေးလိုက်တော့သည်။

"ဦးလေး... ရာမတောင်တန်းဟာ ကျိုးအင်ပါယာထဲမှာ အန္တရာယ်အရှိဆုံးလို့ နာမည်ကြီးတဲ့နေရာပဲ။ ကျွန်တော့်အမြင်ကတော့ ညဘက်မှာ ခရီးဆက်ပြီး ဒီတောင်တန်းကို အရင်ဖြတ်ကျော်ပြီးမှ အနားယူသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်"

ကျိုးချင်းချွမ်းက ကောင်းကင်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ ညအမှောင်မကျမီ အချိန်အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် အတူလိုက်ပါလာသော မှော်ဆရာအချို့က အလင်းမှော်ကွင်းကို အသုံးပြုပေးမည်ဆိုပါက နောက်ထပ် တစ်နာရီ၊ နှစ်နာရီခန့် ရှေ့သို့ တိုးနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ရာမတောင်တန်းကိုလည်း ကျော်ဖြတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ ဒီနေရာက အန္တရာယ်ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တာလေ ညဘက်မှာ ရှေ့ဆက်သွားလို့ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရရင် ပိုဆိုးသွားလိမ့်မယ်။ ငါ့အမြင်ကတော့ ဒီမှာပဲ အနားယူပြီး မနက်ဖြန်မနက်မှ ဆက်သွားတာ ပိုကောင်းမယ်။ မနက်ဖြန် နေ့ခင်းဘက်မှ တောင်ကို ဖြတ်ကျော်ရင်လည်း လုံလောက်ပါတယ်"

ခမ်းနားသောအဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မောက်မာသော အမူအရာရှိသည့် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက ကျိုးချင်းချွမ်းကို အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ယွင်ရှန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်သွားသည်။ ဤလူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားမှာ အစောပိုင်းက တောအုပ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်သားရဲတပ်ဖွဲ့ နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း သူမ မှတ်မိလိုက်သည်။ ထိုသူမှာ ကျိုးချင်းချွမ်း၏ ဦးလေးဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ကျိုးချင်းချွမ်းသည် ဝူကျိကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ စတုတ္ထအိမ်တော်မှ တရားဝင် သားကြီးဖြစ်ပြီးသူ၏ဖခင် ကွယ်လွန်ပြီးနောက်တွင် ယာဉ်တန်းကို စောင့်ရှောက်ရန် လိုက်ပါလာသူမှာ သူ၏ဦးလေး ကျိုးလုံပင်။

ကျိုးလုံမှာမူ သူ၏ဦးခေါင်းထက် မီတာအနည်းငယ်အကွာရှိ သစ်ပင်ပေါ်မှ မျက်လုံးအစုံတို့က သူ့ကို ရွံရှာစက်ဆုပ်စွာ ကြည့်နေကြသည်ကို လုံးဝသတိမထားမိခဲ့ချေ။

သူသည် ကျိုးချင်းချွမ်း၏ အကြံပြုချက်ကို ငြင်းပယ်ကာ ထိုနေရာတွင်ပင် အနားယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး ညဘက်တွင် ခရီးဆက်ရန် ဇွတ်အတင်း တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ဒီကောင်လေးက လော့ရှ မြို့က လေလံရုံကို အောင်အောင်မြင်မြင် စီမံခန့်ခွဲနိုင်ရုံနဲ့ ငါ့ကို လာပြီး အမိန့်ပေးချင်နေတာလား ဟု လှောင်ပြုံးပြုံးနေမိသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဦးလေး... ဒီတစ်ခေါက် သယ်လာတဲ့ ပစ္စည်းတွေက အရမ်းတန်ဖိုးကြီးတယ်။ ရာမတောင်တန်းမှာ ကြာကြာနေလေ အန္တရာယ် ပိုများလေပဲ"

ကျိုးချင်းချွမ်းက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လေးလံစွာ တင်ဆောင်လာသော ကုန်လှည်းများကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်တို့သည် ကုန်လှည်းအချို့ပေါ်တွင် ဝဲပျံနေသည်။

ကျိုးလုံက စိတ်ထဲတွင် ကျိတ်၍ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပါးနပ်တဲ့ကောင်လေးပဲ သူက အဲဒီစာရင်းချုပ်စာအုပ် ရှိနေတာကို ငါမသိဘူးလို့ ထင်နေတာလား။ ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားတာ သူ သိပ်နုသေးတယ် ဟု တွေးနေမိသည်။

ကျိုးချင်းချွမ်းသည်လည်း သူ၏ဦးလေးမှာ သူ့အပေါ် စိတ်မကောင်းရှိနေသည်ကို သိသော်လည်း ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့အတွင်း သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အခြားဦးလေးများထက် နိမ့်ကျနေဆဲပင်။ သူသည် သူ၏လူများကိုသာ ရှေ့သို့ ဆက်လက်ချီတက်ရန် အမိန့်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

မမျှော်လင့်သော အန္တရာယ်များမှ ကာကွယ်ရန်အတွက် စာရင်းချုပ်စာအုပ်များ ဝှက်ထားသည့် ကုန်လှည်းများအနီးတွင် မှော်ကွင်းအချို့ကိုလည်း တည်ဆောက်ရန် သူ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ကျိုးလုံသည် ကျိုးချင်းချွမ်း၏ စေ့စပ်လှသော အစီအစဉ်များကို ကြည့်ရင်း ယာဉ်တန်းအတွင်း အသွင်ယူထားသည့် စစ်သည်အချို့နှင့် အဓိပ္ပာယ်ပါပါ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကာ ညမှောင်မည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေတော့သည်။

ကျိုးလုံ၏ ဇွတ်တရွတ်နိုင်မှုအောက်တွင် ကျိုးချင်းချွမ်းသည် နောက်ဆုံး၌ အလျှော့ပေးလိုက်ရပြီး ထိုနေရာတွင်ပင် စခန်းချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ယွင်ရှန်းသည် ဦးလေးနှင့် တူဖြစ်သူတို့ကြားရှိ လျှို့ဝှက်အားပြိုင်မှုများကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေရင်း ဝိညာဉ်သားရဲတပ်ဖွဲ့ ပေါ်လာမည့်အချိန်ကို ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

နေဝင်ချိန်ရောက်သောအခါ ရာမတောင်တန်းပေါ်ရှိ နေရောင်ခြည်မှာ တဖြည်းဖြည်း ကွယ်ပျောက်သွားပြီး ထူထပ်သော တောအုပ်ကြီးမှာ မရေတွက်နိုင်သော တစ္ဆေအရိပ်

သဏ္ဌာန်များကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ကျယ်ပြန့်သွားတော့သည်။ ဤဒေသတွင် ထူးဆန်းသော မိစ္ဆာသားရဲများ ချဉ်းကပ်လာခြင်းကို တားဆီးရန်အတွက် ကျိုးချင်းချွမ်းတို့အဖွဲ့သည် မီးပုံမဖိုကြဘဲ မှော်ကွင်း အချို့ကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ မှော်ကွင်းများမှ ထွက်ပေါ်လာသော နူးညံ့သောအလင်းရောင်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လင်းထိန်စေသည်။

အရာအားလုံးမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရှိနေပုံရသည်။ ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့မှ လူများသည် ရေအနည်းငယ်သောက်၊ အခြောက်အစာအချို့စားပြီးနောက် သူတို့၏ တဲများအတွင်းသို့ အသီးသီး ဝင်ရောက် အနားယူကြသည်။

ယွင်ရှန်းက တိတ်တဆိတ် ရေတွက်ကြည့်ရာ ဝူကျိ ကုန်သွယ်ရေးယာဉ်တန်းတွင် လူပေါင်း ၁၂၀ ခန့် ပါဝင်သည်။ ငှားရမ်းထားသော စစ်သည် ၃၀ မှ ၄၀ ကြား ရှိပြီး အများစုမှာ စစ်သည်တော်များဖြစ်ကာ မှော်ဆရာ ၅ ဦး သို့မဟုတ် ၆ ဦးခန့် ပါဝင်သည်။

ကျိုးချင်းချွမ်းသည် စီးပွားရေးသမားတစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မဟာဗျူဟာမှာ အလွန်ပင် ရှင်းလင်းပြတ်သားလှသည်။ သူသည် ငှားရမ်းထားသော စစ်သည်များကို အုပ်စုနှစ်စု ခွဲလိုက်သည်။ တစ်အုပ်စုမှာ ညဦးပိုင်း ကင်းစောင့်ရန်ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်အုပ်စုမှာ ညနှောင်းပိုင်း ကင်းစောင့်ရန် ဖြစ်သည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာမူ ကုန်လှည်းများနှင့် အနီးဆုံးတဲတွင် အိပ်စက်သည်။