အခန်း (၃၀၁)

အခန်း။ ၃၀၁

မှော်ကွင်းမှ ထွက်ပေါ်နေသော အလင်းရောင်မှာ ခဏမျှ မှိန်ပျပျဖြင့် လှုပ်ခတ်သွားသည်။ ထိုစဉ်မှာပင် ယွင်ရှန်းသည် တစ်စုံတစ်ရာ လှုပ်ခတ်သွားသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"သူတို့ ရောက်လာကြပြီ"

ယွင်ရှန်းသည် ဝိညာဉ်သားရဲတပ်ဖွဲ့ မှ လူများကို မမြင်ရသေးသော်လည်း အပြင်ဘက်ရှိ တဲများဆီသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လာသော အမဲလိုက်စစ်သည် အချို့ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူတို့သည် ကျိုးချင်းချွမ်း၏ တဲဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တိတ်တိတ်နေရန် လက်ဟန်ခြေဟန် ပြလိုက်ကြသည်။

ယွင်ရှန်းက စိုက်ကြည့်နေရင်း စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ရယ်မောလိုက်မိသည်။ ထိုကျိုးချင်းချွမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် သတိကြီးလှသည်။ သူ၏ တဲအပြင်ဘက်တွင် သတိပေးမှော်ကွင်းတစ်ခုကိုပင် စီစဉ်ထားသေးသည်။ ထိုမှော်ကွင်းမှာ အတော်ပင် ထူးခြားလှသည်။ ၎င်းတွင် တိုက်စစ် သို့မဟုတ် ခံစစ်စွမ်းရည် လုံးဝမရှိသော်လည်း အထူးလုပ်ဆောင်ချက် တစ်ခုရှိသည်၎င်းမှာ အချက်ပေးကိရိယာအဖြစ် လုပ်ဆောင်ပေးခြင်းဖြစ်ပြီး တဲ၏ မီတာတစ်ရာအတွင်းသို့ မည်သူမဆို ချဉ်းကပ်လာပါက သတိပေးသံ ထုတ်လွှင့်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

"ဒီကောင်လေးက သခင်ကြီးကျိုးပြောခဲ့သလိုပဲ တကယ်ကို သတိကြီးတာပဲ"

အသွင်ယူထားသော ဝိညာဉ်သားရဲတပ်ဖွဲ့ ဝင်များ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်သွားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ကံကောင်းတာက သခင်ကြီးက ဒါအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပေးလို့ပဲ"

ဝိညာဉ်သားရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များက ကျေနပ်သလို အပြုံးမျိုးဖြင့် ပြောလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်းပင် မှော်တစ်ခုကို စတင်ရွတ်ဆိုကြတော့သည်။ ထိုရွတ်ဆိုသံမှာ ရှေးကျပြီး နားလည်ရခက်သော လေသံမျိုးဖြစ်ကာ ဆင့်ခေါ်သူတစ်ဦး၏ ဂါထာရွတ်ဆိုသံနှင့် ဆင်တူနေသည်။

ထို့နောက်တွင် သူတို့၏ ခါးများတွင် ခါးပတ်အချို့ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုခါးပတ်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သာမန်ခါးပတ်များနှင့် ဘာမှ မခြားနားလှပေ။ သို့သော် သေသေချာချာ အနီးကပ် စစ်ဆေးကြည့်မည်ဆိုပါက ထိုခါးပတ်များအတွင်း၌ မိစ္ဆာသားရဲများ၏ စွမ်းအင်လှိုင်းများ ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဤစွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ သာမန်လူများအတွက် မသိသာသော်လည်း ယွင်ရှန်းကဲ့သို့သော ဆင့်ခေါ်သူများအတွက်မူ သိမ်မွေ့လှသော ဆင့်ခေါ်မှော်စွမ်းအားစီးဆင်းမှုတစ်ခုအဖြစ် ခံစားသိရှိနိုင်သည်။ ထိုစွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ ခါးပတ်တွင် မြှုပ်နှံထားသော ကျောက်မျက်ရတနာတစ်ခုထံမှ ဖြာထွက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟင်..."

ယွင်ရှန်း အံ့အားသင့်သွားရသည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ တရှပ်ရှပ်အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့၏ ဘေးတွင် ဆင့်ခေါ်စက်ဝိုင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး အစောပိုင်းက တောအုပ်ထဲတွင် ယွင်ရှန်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ဝိညာဉ်သားရဲ အမျိုးအစားများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

သင်းခွေချပ်များနှင့် ဆင်တူသော ထိုသတ္တဝါ စုစုပေါင်း လေးကောင် ပေါ်လာသည်။ အမဲလိုက်

စစ်သည်များ၏ တိုးတိုးတိတ်တိတ် စေခိုင်းသံများကို ခဏမျှ နားထောင်ပြီးနောက် ထိုမိစ္ဆာသားရဲများသည် ရှေ့တွင် မှော်ကွင်းများ ချထားသည့် စခန်းချရာနေရာအတွင်းသို့ တိတ်ဆိတ်စွာပင် လျှောတိုက်ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ဝိညာဉ်သားရဲများ ပေါ်လာသည်နှင့် စစ်သည်များ၏ အမိန့်ပေးမှုအတိုင်း မြေကြီးကို ချက်ချင်း စတင်တူးဆွကြတော့သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် မြေပုံအသေးစားလေးတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဝိညာဉ်သားရဲများ၏ အစွမ်းထက်လှသော တူးဆွနိုင်စွမ်းကြောင့် ၁၅ မိနစ်ခန့်အတွင်းမှာပင် မြေအောက်လှိုဏ်ခေါင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

ဤနည်းလမ်းမှာ မှော်ကွင်းများကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ တဲအတွင်းရှိ ကျိုးချင်းချွမ်းကိုလည်း လုံးဝ သတိမထားမိစေရန် အာမခံချက်ရှိလှသည်။ ကျိုးလုံသည်လည်း သေသေချာချာပြင်ဆင်ထားပုံပင်။ ကျိုးချင်းချွမ်းမှာ သတိကြီးပြီး စေ့စပ်သူဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိထားသဖြင့် ဝိညာဉ်သားရဲတပ်ဖွဲ့မှ ဤကဲ့သို့သော မိစ္ဆာသားရဲများကို အထူးပင် ငှားရမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်း ဒီမှာနေပြီး လူလာရင် သတိပေး။ ကျန်တဲ့လူတွေ ငါနဲ့လိုက်ခဲ့"

ဝိညာဉ်သားရဲတပ်ဖွဲ့မှ အဖွဲ့ဝင်အချို့သည် စစ်သည်တစ်ဦးကို အပြင်တွင် ကင်းစောင့်ရန် ချန်ထားရစ်ခဲ့ပြီးနောက် ကျန်သူများသည် လှိုဏ်ခေါင်းမှတစ်ဆင့် ကုန်လှည်းများရှိရာသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားကြသည်။

ကျိုးချင်းချွမ်းသည် စာရင်းချုပ်စာအုပ်များကို ကုန်လှည်းတစ်စီးစီးတွင် ဝှက်ထားနိုင်ကြောင်း ကျိုးလုံ သိထားသော်လည်း မည်သည့်လှည်းဖြစ်သည်ကိုမူ အတိအကျမသိချေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့မှာ စွန့်စား၍ ရှာဖွေရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအမဲလိုက်စစ်သည်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်နေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် သူ၏လည်ပင်းပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက် ကျရောက်လာပြီး အေးစက်မာကြောသောအရာတစ်ခုက လည်ပင်းကို လာရောက်ထိကပ်လိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"အသံမထွက်နဲ့ မဟုတ်ရင် နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ မင်းအသက်ပျောက်သွားမယ်။ ငါမေးသမျှကိုပဲ ဖြေစမ်း"

သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော အသံတစ်ခု သူ၏နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

အမဲလိုက်စစ်သည်မှာ သူ၏ခြေထောက်များ မြေပြင်မှ ကြွတက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီးသတိမထားမိခင်မှာပင် ဘေးတစ်နေရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် အမဲလိုက်စစ်သည် အချို့က သူ့ကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။

"သခင်မလေး... ဘာလို့ သူ့ကို ဖမ်းထားတာလဲ။ တစ်ခါတည်း သတ်ပစ်လိုက်လို့ ရတာပဲကို"

ကျိုးချွမ်သည် ယွင်ရှန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

"မလောပါနဲ့ဦး ဒါတွေက လက်ပါးစေတွေပဲ ရှိသေးတာ။ ပြောစမ်း... မင်းဝတ်ထားတဲ့ ဒီခါးပတ်ကို ဘယ်သူပေးတာလဲ"

ယွင်ရှန်းက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် မေးမြန်းလိုက်ပြီး ထိုစစ်သည်၏ ခါးပတ်ကို ဆွဲချွတ်လိုက်သည်။

ဆင့်ခေါ်သူမဟုတ်သော ဤအမဲလိုက်စစ်သည်များသည် ဤထူးဆန်းသော ခါးပတ်များကြောင့်သာ ဝိညာဉ်သားရဲ များကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ အစောပိုင်းကတည်းက သတိပြုမိခဲ့သည်။

"မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ..."

ထိုစစ်သည်မှာ ရုန်းကန်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ယန်ချန်းလန်က သူ၏ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။

ကျွတ်ခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ စစ်သည်မှာ သူ၏ဘယ်ဘက်လက်မှ အရိုးများ ကြေမွသွားသည့် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ဖက်လူထံမှ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ် အရှိန်အဝါများ ဖြာထွက်နေသည်။ အံ့ဩစရာပင်။ ဤသူမှာ အနည်းဆုံး စစ်သည်တော် နယ်စားမင်း အဆင့်ရှိရမည်။

"ငါမေးတာဖြေစမ်း မဟုတ်ရင် နောက်တစ်ခါ ကြေမွမှာက မင်းရဲ့ ဦးခေါင်းခွံပဲ"

ယန်ချန်းလန်၏ ဟန်ပန်မှာ စစ်မြေပြင်မှ ဝါရင့်စစ်သူကြီးတစ်ဦး၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုမျိုး ပေါ်လွင်နေသည်။

ထိုစစ်သည်မှာ ညည်းတွားရန်ပင် မဝံ့ရဲတော့ချေ။

"ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော်တို့ တပ်မှူးက ပေးထားတာပါ"

လူအုပ်ကြားတွင် ပိတ်မိနေသော စစ်သည်မှာ ဆက်လက်ခုခံရန် မဝံ့ရဲတော့ဘဲ ဝန်ခံလိုက်ရသည်။

ဝိညာဉ်သားရဲတပ်ဖွဲ့ ၏ တပ်မှူးမှာ မှော်လှံတံကိုင် ဆင့်ခေါ်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင်

စွမ်းအားမှာ ပုံမှန်သာဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဆွေမျိုးတစ်ဦးမှာ ဆင့်ခေါ်ခြင်းခန်းမအတွင်း၌ အဆက်အသွယ်ရှိသူ ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် ခါးပတ်များကို ဆင့်ခေါ်ခြင်းခန်းမမှ တီထွင်ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်ပြီး ဆင့်ခေါ်ခါးပတ်ဟု အမည်ပေးထားကြောင်း သိရသည်။

ထိုခါးပတ်များပေါ်တွင် အထူးပြုလုပ်ထားသော မှော်ကွင်းတစ်ခုကို ရေးထိုးထားပြီး ၎င်း၏အစွမ်းဖြင့် သာမန်စစ်သည်တော်များ သို့မဟုတ် မှော်ဆရာများပင်လျှင် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ကြသည်။ သို့သော် ဆင့်ခေါ်ခါးပတ် တစ်ခုသည် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကိုသာ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး အဆိုပါသားရဲမှာ ၎င်းကိုထိန်းချုပ်သူနှင့် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ ဆင့်ခေါ်သားရဲများထက် နိမ့်ကျသော်လည်း သာမန်တိုက်ခိုက်ရေးအဖော် သားရဲများထက်မူ စီမံခန့်ခွဲရသည်မှာ များစွာ ပိုမိုလွယ်ကူလှသည်။

"ဒီလို ဆင့်ခေါ်ခါးပတ်တွေ မင်းတို့မှာ စုစုပေါင်း ဘယ်နှခုရှိလဲ"

ယွင်ရှန်းက သူမလက်ထဲရှိ ဆင့်ခေါ်ခါးပတ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ ထိုစစ်သည် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ခါးပတ်ပေါ်တွင် ကျောက်မျက်ရတနာတစ်ခု ပါရှိသော်လည်း ယွင်ရှန်း သေချာစစ်ဆေးကြည့်သောအခါ ထိုကျောက်မျက်မှာ တစ်စုံတစ်ရာ ပြုပြင်မွမ်းမံထားသည့် လက္ခဏာကို မတွေ့ရချေ။

"တပ်မှူးဆီမှာ ခါးပတ်ဆယ်ခုရှိတယ်။ ဒီတစ်ခေါက်ခရီးစဉ်မှာ ငါးခုယူလာခဲ့ပြီး ကျန်တဲ့ငါးခုကတော့ တပ်မှူးဆီမှာပဲ ရှိသေးတယ်"

ထိုစစ်သည်မှာ မည်သူမှန်းမသိသော ဤလူအုပ်စုရှေ့တွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေပြီး ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားသလို ခံစားနေရသည်။

"မင်းတို့တပ်မှူးက ဘယ်မှာလဲ"

ယွင်ရှန်းက ဆင့်ခေါ်ခါးပတ်ကို စိတ်ဝင်တစားရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ချန်းလန်က ဆက်လက်၍ စစ်မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော်မသိဘူး"

ဝိညာဉ်သားရဲတပ်ဖွဲ့၏ တည်နေရာကို မေးလိုက်သောအခါ ထိုစစ်သည်မှာ စကားလမ်းကြောင်းလွှဲကာ သတင်းပေးရန် ငြင်းဆန်တော့သည်။

"မင်းကတော့ အကောင်းပြောလို့ မရဘူးပဲ"

ယန်ချန်းလန်၏ မျက်နှာထားမှာ တင်းမာသွားပြီး အရေးယူရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ဦးလေး... ကျွန်မကိုပဲ လွှတ်ပေးလိုက်ပါ"

ယွင်ရှန်းက ယန်ချန်းလန်၏လက်ကို တားလိုက်ပြီး ထိုစစ်သည်ကို ပြုံး၍ ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုစစ်သည်မှာ ဝိညာဉ်သားရဲတပ်ဖွဲ့၏ တည်နေရာကို မပြောရန် ခိုင်ခိုင်မာမာ ဆုံးဖြတ်

ထားသည်။ သူ၏မိသားစုအကြောင်းကို သူတွေးနေမိကာ အကယ်၍ တပ်မှူး၏ တည်နေရာကို ပေါက်ကြားသွားစေပါက သူ၏မိသားစုမှာ လက်စားချေမှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်မှာ သေချာသည်။ ထို့ကြောင့် ရှေ့တွင်ရှိနေသော လူများက သူ့ကို မည်မျှပင် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်စေကာမူ သူ တစ်ခွန်းမျှ ဟလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ဤလူအုပ်စုက အဖြေတောင်းရန် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုအမဲလိုက်စစ်သည်မှာ ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ဝိညာဉ်သားရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်မှာ ယွင်ရှန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မသိဘဲ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။

ယွင်ရှန်း၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ ရှန်းနုန်၏ မျက်လုံးများမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏မျက်လုံးများကို သေချာစိုက်ကြည့်မည်ဆိုပါက သူမ၏မျက်ဆုံအတွင်း၌ ရွှေရောင်အစက်အပြောက်လေးတစ်ခုမှာ လပြည့်ဝန်းပမာ တောက်ပနေသည်ကို မြင်တွေ့ရပေလိမ့်မည်။

ထိုစစ်သည်သည် ယွင်ရှန်း၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်နေရင်း သူ၏နားစည်ဘေးတွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အမျိုးသမီးအသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူ၏ သတိစိတ်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးလာပြီး အိပ်မက်ဆန်သော အသံတစ်ခု သူ၏နားထဲတွင် ဝဲပျံနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝိညာဉ်သားရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်၏ မျက်လုံးများမှာ ခုခံလိုစိတ်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နာခံမှုရှိကာ တွေဝေငေးငေါ့နေသည့် ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူတို့ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ယန်ချန်းလန်နှင့် အခြားသူများမှာ အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ ယွင်ရှန်းက မည်သည့်ထူးခြားသော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်ကို သူတို့ လုံးဝနားမလည်နိုင်ကြချေ။