အခန်း (၃၀၃)

အခန်း။ ၃၀၃

ကျိုးရုံဟိုင်၏ မူလအစီအစဉ်အရ သူ၏ဒုတိယသားဖြစ်သူ ကျိုးဟိုင် ပိုင်ဆိုင်သော ပစ္စည်းများကို ကျိုးချင်းချွမ်း အသက် ၂၀ ပြည့်သောအခါ ဒုတိယအိမ်တော်သို့ ပြန်လည်လွှဲပြောင်းပေးရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က ကျိုးမိသားစု၏ အခြားသားများကလည်း သဘောတူခဲ့ကြသော်လည်း ကျိုးချင်းချွမ်း အရွယ်ရောက်လာသောအခါတွင်မူ သူ၏ ဦးလေးများက အကြောင်းပြချက်အမျိုးမျိုးပေးကာ လွှဲပြောင်းပေးရန် ရှောင်လွှဲနေခဲ့ကြသည်။

သူတို့အားလုံး ပူးပေါင်းကာ ကျိုးချင်းချွမ်းကို မိသားစု၏ အဓိကလုပ်ငန်းများမှ ဖယ်ထုတ်ရန် ကြံစည်ခဲ့ကြပြီး သူ့ကို တစ်သက်လုံး ခေါင်းမော့မလာနိုင်စေရန် ရည်ရွယ်၍ လော့ရှကဲ့သို့ ဝေးလံခေါင်ဖျားသော မြို့လေးသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ရွှေစစ်လျှင် မီးမကြောက် ဆိုသကဲ့သို့ပင် ကျိုးချင်းချွမ်းက စိတ်ဓာတ်ကျမသွားခဲ့ပေ။ သူ နယ်သို့ ပို့ဆောင်ခံထားရသည့် နှစ်များအတွင်း သူ၏ စွမ်းရည်များကို အမြဲမပြတ် သွေးပေးနေခဲ့သည်။ သူ၏ စီမံခန့်ခွဲမှု ပါရမီကြောင့်ပင် ဒေဝါလီခံလုနီးပါး ဖြစ်နေသော လော့ရှလေလံရုံကို အလွန်အောင်မြင်သော လုပ်ငန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ခဲ့သည်။

ကျိုးချင်းချွမ်းအတွက်မူ ယွင်ရှန်းသည် သူ၏ ကျေးဇူးရှင်ပင်။ အထူးသဖြင့် ပြီးခဲ့သောတစ်

ခေါက်က ယွင်ရှန်း၏ လမင်းနတ်ဘုရားမ၏ ချီးမွမ်းသီချင်းကို လေလံတင်ခဲ့ခြင်းမှာ ကျိုးချင်းချွမ်းအတွက် အလွန်ကြီးမားသော ဂုဏ်သတင်းကို သယ်ဆောင်လာပေးခဲ့သည်။ ယခုအခါ ထန်ယွမ်ရှိ အရေးပါသော ကုန်သည်ကြီးများစွာသည် ကျိုးချင်းချွမ်းနှင့် အဆက်အသွယ်များ ဆက်တိုက် တည်ဆောက်ထားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသတင်းကို ကျိုးမိသားစု၏ အခြားအိမ်တော်ခွဲများက သိရှိသွားသောအခါ ကျိုးချင်းချွမ်းသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အာဏာရလာမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့ကြသဖြင့် သူ့ကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ခေါ်ယူခဲ့ကြသည်။

"ကျွန်တော် မိသားစုဆီ ပြန်ရောက်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ အဖိုးဖြစ်သူရဲ့ ကျန်းမာရေးက နှစ်တွေနဲ့အမျှ ပိုဆိုးလာတာကို တွေ့ခဲ့ရတယ်။ ပြီးတော့ ဝူကျိကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ရဲ့ အတွင်းရေး အားပြိုင်မှုတွေကလည်း အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်နေပြီး အဓိက လုပ်ငန်းအချို့မှာလည်း ဆုံးရှုံးမှုတွေ ရှိနေခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က စာရင်းတွေကို တိတ်တဆိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးခိုင်းပြီး ပြန်လည်ပြုစုခဲ့တာပါ။ အဲဒီစာရင်းအုပ်တွေကို အခု ဒီကုန်စည်တွေကြားထဲမှာ ရောနှောပြီး သယ်လာခဲ့တာပါ"

ကျိုးချင်းချွမ်းက ယွင်ရှန်းကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြလိုက်သည်။

သူသည် ဤစာရင်းအုပ်များကို အဖိုးဖြစ်သူကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးကြည့်ရှုနိုင်ရန် ပြန်လည်ယူဆောင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ မသိခဲ့သည်မှာ မိသားစုထံသို့ အမြန်ပြန်မရောက်မီမှာပင် သူ၏ တတိယဦးလေးက အရေးကြီးကုန်စည်များ သယ်ယူပို့ဆောင်ရန် ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် သူ့ကို စေလွှတ်ခဲ့ခြင်းပင်။

ယန်ချန်းလန်မှာမူ တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ အကြီးဆုံး ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကြီး၏ အတွင်းပိုင်း အာဏာလုပွဲထဲသို့ သူတို့ ယခုကဲ့သို့ ဇွတ်အတင်း ပါဝင်မိသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ ယွင်ရှန်းအတွက်မူ ဤကိစ္စမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။ အင်အားကြီး မိသားစုများအတွင်းရှိ ဤကဲ့သို့သော လှည့်ဖြားမှုနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်မှုများမှာ သူမ၏ အရင်ဘဝက ကြည့်ခဲ့ဖူးသော ရုပ်မြင်သံကြား ဇာတ်လမ်းတွဲများတွင် အမြဲတွေ့နေကျ ဖြစ်ရပ်များပင်။

ကျိုးချင်းချွမ်းက ဤကိစ္စရပ်အားလုံးကို လျှို့ဝှက်ထားနိုင်ခဲ့သည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ သူ၏ ဦးလေးများမှာမူ ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို သိရှိသွားခဲ့ကြသည်။ သူ ပို၍ပင် မမျှော်လင့်ထားခဲ့သည်မှာကုန်စည်များ သယ်ယူပို့ဆောင်ခြင်းမှာ အကြောင်းပြချက်

သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး သူ့တတိယဦးလေး၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူ့ကို သေတွင်းထဲသို့ ပို့ဆောင်ရန်ပင်။

ကျိုးချင်းချွမ်းသည် ယွင်ရှန်းနှင့် နှစ်ကြိမ်သာ ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း သူမအပေါ် သဘာဝကျကျပင် ခင်မင်တွယ်တာစိတ် ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုခင်မင်မှုမှာ သူကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိဘဲ သံယောဇဉ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ကူးပြောင်းနေခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ယွင်ရှန်းမှာမူ ၎င်းကို ရိပ်မိခြင်းမရှိသေးချေ။

သို့သော် ကျိုးချင်းချွမ်းက သူမ၏တူမလေးအပေါ် စိုက်ကြည့်နေသော ပြင်းပြသည့် အကြည့်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယန်ချန်းလန်မှာမူ ထူးခြားသော အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုကို ရိပ်မိသွားတော့သည်။ ယန်ချန်းလန်သည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွက်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ငါ့တူမလေးက အခုမှ ရှစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတာ ဒီလို စိတ်ဝင်စားမယ့်သူ ပေါ်လာတာက နည်းနည်း စောလွန်းမနေဘူးလား။

"ဟမ်း... ဟမ်း... ရှန်းအာ ဦးလေးနဲ့ ခဏလိုက်ခဲ့ဦး"

ယန်ချန်းလန်က ယွင်ရှန်းကို ဘေးတစ်နေရာသို့ ခေါ်ထုတ်သွားလိုက်ပြီး "ဒါက ဝူကျိကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ရဲ့ မိသားစုအတွင်းရေး ကိစ္စပဲ။ ငါတို့တွေ ဝင်မစွက်ဖက်သင့်ဘူး" ဟု တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောလိုက်သည်။

သူတို့သည် ယခုတစ်ခေါက်တွင် ခရမ်းရွှေမိုင်းအကြောင်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန်အတွက် ကျိုးအင်ပါယာနှင့် ဟောက်ချင်းနိုင်ငံဆီသို့ ဦးတည်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝူကျိကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့သည် တိုက်ကြီးပေါ်တွင် ထိပ်တန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကြီး ဖြစ်သည်နှင့်အညီ အလွန်ရှုပ်ထွေးလှသော နောက်ခံအင်အားစုများ ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ သေးငယ်လှသော ကောင်းကင်အမဲလိုက်တပ်ဖွဲ့ အနေဖြင့် ကိုင်တွယ်နိုင်မည့် အနေအထားမျိုး မဟုတ်ချေ။ စီးပွားရေးအကြောင်း ဘာမျှမသိသော ယန်ချန်းလန်ပင်လျှင် ကျိုးချင်းချွမ်း ရင်ဆိုင်နေရသော အခက်အခဲမှာ လုံးဝမရိုးရှင်းကြောင်း နားလည်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် ယန်ချန်းလန်က ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သူတို့တပ်ဖွဲ့အနေဖြင့် ဝင်ရောက်မပတ်သက်သင့်ဟု ယုံကြည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဦးလေး... ကျိုးချင်းချွမ်းက သမီးရဲ့ သူငယ်ချင်းပါ။ သူ အခု ဒုက္ခရောက်နေတာကို သမီး မဖြစ်မနေ ကူညီရမယ်"

ယွင်ရှန်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ အလွန်ပင် ခိုင်မာပြတ်သားနေသည်။

ယွင်ရှန်းသည် ကျိုးချင်းချွမ်းအပေါ် အမှန်တကယ်ပင် အထင်ကြီး လေးစားမိသည်။ အစောပိုင်းက ရန်သူက အသာစီးရပြီး မိမိတို့ဘက်က အခြေအနေမကောင်းဖြစ်နေသည့် အချိန်တွင်ပင် ကျိုးချင်းချွမ်းအပါအဝင် ဝူကျိကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့မှ လူတိုင်းမှာ ပရမ်းပတာဖြစ်မသွားခဲ့ကြချေ။ ယာဉ်တန်းတွင် ကျန်ရှိနေသော အဖွဲ့ဝင်များသည်လည်း ကျိုးချင်းချွမ်းအပေါ် အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားမှု ရှိနေကြဆဲပင်။

သူသည် အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အရှိန်အဝါပိုင်ဆိုင်ထားသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ ထိုသို့သောသူမျိုးသည် အခွင့်အရေးသာ ရရှိမည်ဆိုပါက ၎င်းကို လက်လွတ်မခံဘဲ အမြင့်ဆုံးသို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့်သူ ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်းသည် ကျိုးချင်းချွမ်းကို ကူညီရသည့် နောက်ထပ်အကြောင်းရင်းတစ်ခုဖြစ်သော စီအန်းဆေးတိုက်နှင့် ပတ်သက်သည့် ကိစ္စကိုမူ ယန်ချန်းလန်အား မပြောပြဖြစ်ခဲ့ချေ။ လောလောဆယ်တွင်လည်း ၎င်းကို ရှင်းပြရန် အခွင့်အရေး မရှိသေးပေ။

"မင်း ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီလား။ ဒါဆိုရင်လည်း ကူညီပေးလိုက်ပေါ့"

ယန်ချန်းလန်သည် ခေါင်းကိုက်သလိုမျိုး သူ၏နားထင်ကို ပွတ်ရင်း "မျိုးရိုးတူမှတော့ စိတ်ဓာတ်ကလည်း တူနေတာပဲ။ ယွင်ရှန်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်ဟာ အမှန်တကယ်ပင် ယန်မိသားစုရဲ့ ပင်ကိုယ်စိတ်ဓာတ်အတိုင်းပါပဲလား" ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ယွင်ရှန်း၏နောက်တွင် ကျိုးချင်းချွမ်းသည်လည်း သူမ၏ ပုံရိပ်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူမ ကူညီပါ့မလား။

အစောပိုင်းကပင် ကောင်းကင်အမဲလိုက်တပ်ဖွဲ့ အနေဖြင့် စွန့်စား၍ သူ၏တတိယဦးလေး ငှားရမ်းထားသော အမဲလိုက်တပ်ဖွဲ့ကို နှိမ်နင်းပေးခဲ့ခြင်းမှာပင် ကြီးမားလှသော ကျေးဇူးတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ကျိုးချင်းချွမ်းသည် စီးပွားရေး ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ရာ ယန်ချန်းလန်၏ အမူအရာကို ကြည့်ရုံဖြင့် ဝူကျိကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ ကိစ္စများတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ဆန္ဒမရှိကြောင်း သူ သိသာစွာ ရိပ်မိနေသည်။ အကယ်၍ ယွင်ရှန်းက ကူညီရန် ငြင်းဆိုခဲ့လျှင်ပင် သူ၏ဘက်မှ မည်သည့်အပြစ်တင်စကားမျှ ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

"ဦးလေးကျိုး... ကျွန်မရဲ့ ဒုတိယဦးလေးက စာရင်းအုပ်တွေကို ပြန်လည်ရယူဖို့ အကို့ကို ကူညီပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါပြီ"

ယွင်ရှန်းက လှည့်ကြည့်ကာ ယန်ချန်းလန်ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

မီးရောင်အောက်တွင် မိန်းကလေးငယ်၏ အပြုံးမှာ မှောင်မိုက်သောည၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ပွင့်လန်းနေသော ပဒုံမာပန်းဖြူလေးတစ်ပွင့်အလား လှပလွန်းလှသဖြင့် စိတ်အစဉ်ကိုပင် ဝေဝါးသွားစေကာ ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းစားထားသကဲ့သို့ပင်။

ကျိုးချင်းချွမ်းသည် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ပြာလဲ့သော မျက်ဝန်းများမှာ လှုပ်ခတ်သွားကာ "အကိုကျိုးလို့ပဲ ခေါ်ပါ ရှန်းအာ။ အခုလို ခက်ခဲတဲ့အချိန်မှာ လက်ကမ်းကူညီပေးတဲ့အတွက် စစ်သူကြီးယန်ကို ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကျေးဇူးကို ကျွန်တော် ဒီတစ်သက် ဘယ်တော့မှ မေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အကိုကျိုးဟု ခေါ်ဆိုလိုက်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် စစ်မှန်လှသော ရင်းနှီးမှုကို ဖော်ပြနေခြင်းဖြစ်သည်။ ယွင်ရှန်းနှင့် ကျိုးချင်းချွမ်းတို့ အပြန်အလှန် ပြုံးပြလိုက်ကြစဉ် သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော နားလည်မှုတစ်ခု တည်ဆောက်လိုက်ကြသည်။

မိုးမလင်းမီမှာပင် ကျိုးချင်းချွမ်း၊ ကျိုးလုံနှင့် အခြားသူများသည် သူတို့၏ တဲများအတွင်းမှ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်လာကြသည်။

"ချင်းချွမ်း... မနေ့ညက ကောင်းကောင်းအိပ်ပျော်ရဲ့လား"

ကျိုးလုံက မရိုးမသားဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာမူ တစ်ညလုံး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မည်သည့်ပြဿနာမျှ ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

"ကျွန်တော် အိပ်လို့ အရမ်းကောင်းပါတယ်။ ဒါနဲ့ တတိယဦးလေးက ဘာလို့ ဒီလောက် ပင်ပန်းနေပုံ ပေါက်နေတာလဲ။ တောထဲတောင်ထဲမှာ အိပ်ရတာ အဆင်မပြေလို့လား"

ကျိုးချင်းချွမ်းသည် သူ၏ ထုံးစံအတိုင်း ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော အမူအရာကို ဆက်လက်ထိန်းထားသည်။

"ဟဲဟဲ... ဦးလေးက သိပ်အိပ်မပျော်လို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ အိမ်ပြန်ရောက်ရင်တော့ အိပ်လို့ဝသွားမှာပါ"

ကျိုးလုံက စိတ်ထဲတွင် ကျိတ်၍ ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။

အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ဝူကျိ ကုန်သွယ်ရေးယာဉ်တန်းကြီးသည် အဆုံးမရှိသော ရာမတောင်တန်းတစ်လျှောက် ခရီးဆက်ရန် စတင်ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ ယာဉ်တန်းထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ပုံရိပ်အချို့သည် ယာဉ်တန်းမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားကြပြီး မိုင်အနည်းငယ်အကွာရှိ ဝိညာဉ်သားရဲတပ်ဖွဲ့ စခန်းချထားသည့် လှိုဏ်ဂူဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

လှိုဏ်ဂူအတွင်း၌ အမှန်တကယ်ပင် အမဲလိုက်စစ်သည် တစ်ဒါဇင်ခန့် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ သူတို့ထဲတွင် အမျိုးသားတစ်ဦးမှာ မျက်ခုံးမြင့်မြင့်၊ နဖူးကျယ်ကျယ်နှင့် မျက်နှာပေါ်တွင် ပုရွက်ဆိတ်ကောင်ကြီးတစ်ကောင်အလား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမာရွတ်တစ်ခု ရှိနေသဖြင့် အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။ သူ၏ ဘေးတွင်မူ လူတစ်ရပ်၏ တစ်ဝက်ခန့် မြင့်မားသော အဆင့် ၇ ရှိသည့် ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင် ဝပ်နေသည်။

"တပ်မှူး... ရပါပြီ"

ဝိညာဉ်သားရဲတပ်ဖွဲ့၏ ဒုတိယတပ်မှူးက သူ၏ရင်ဘတ်အတွင်းမှ ဆီစိမ်စက္ကူဖြင့် ထုပ်ထားသော အထုပ်လေးတစ်ထုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထိုကျိုးချင်းချွမ်းဆိုသော ကောင်လေးမှာ အတော်ပင် ပါးနပ်လှပြီး စာရင်းအုပ်ကို အလွန်နက်နဲစွာ ဝှက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ မိုးလင်းခါနီးအထိ နှစ်နာရီ၊ သုံးနာရီခန့် အချိန်ဖြုန်းပြီးမှသာ ထိုစာရင်းအုပ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အရမ်းကောင်းတယ်။ ဒီစာရင်းအုပ်ရှိရင် ငါတို့ညီအစ်ကိုတွေ တစ်သက်လုံး ချမ်းချမ်းသာသာ နေနိုင်ပြီ"

ဝိညာဉ်သားရဲတပ်ဖွဲ့ တပ်မှူးက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် စာရင်းအုပ်ကို လှန်ကြည့်လိုက်ရာ အတွင်းရှိ ကိန်းဂဏန်းများကို မြင်ရရုံဖြင့် ခေါင်းပင် မူးနောက်သွားရသည်။

"တပ်မှူး... ဒီစာရင်းအုပ်ကို ဟိုအဖိုးကြီး ကျိုးလုံလက်ထဲ တကယ်ပဲ ထည့်ပေးမှာလား။ ဒီမနက်တင် အဲဒီအဘိုးကြီးက ငါတို့လူတွေကို မျက်နှာပေးနဲ့ အထင်သေးပြနေသေးတယ်"

ဒုတိယတပ်မှူးက မေးလိုက်သည်။ အကယ်၍ တပ်မှူးသာ စာရင်းအုပ်ကို အရင်ယူလာရန် အကြိမ်ကြိမ် မမှာကြားထားပါက သူ ချက်ချင်း ပြန်လာမိမည် မဟုတ်ပေ။

"မဟုတ်ဘူး... ဒီစာရင်းအုပ်က အရမ်းတန်ဖိုးရှိတယ်။ ကပ်စေးနှဲတဲ့ ကျိုးလုံက ရွှေဒင်္ဂါး ငါးသောင်းပဲ ပေးချင်တာ။ ဒီစာရင်းအုပ်ကို သုံးပြီး သူ့ဆီကနေ ရွှေဒင်္ဂါး သန်းတစ်ရာလောက် ပြန်ညှစ်ထုတ်ကြတာပေါ့။ ဝူကျိကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ဆိုတာ သတ်စားလို့ကောင်းတဲ့ သိုးထီးကြီးပဲ"

တပ်မှူးက ဟားတိုက်ရယ်မောလိုက်သည်။

"တပ်မှူး ပြောတာ မှန်တယ် ညီအစ်ကိုတွေ ဒီမှာ ချုံခိုစောင့်နေရတာ ရက်အတော်ကြာပြီဆိုတော့ တော်တော်ပင်ပန်းနေကြပြီ။ သူတို့ဆီက အတိုးချပြီး ပြန်တောင်းရမယ့်အချိန်ပဲ"

ဒုတိယတပ်မှူး၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ကိုယ်ကျင့်တရားမရှိဘဲ အသက်ကို ဖက်နဲ့ထုပ်ထားကြသော လူမိုက်များသာ ဖြစ်ကြသည်။

"နေဦး... မနေ့ညက မင်းတို့ ငါးယောက် သွားတာလေ။ ဘာလို့ တစ်ယောက် လျော့နေတာလဲ"

တပ်မှူးက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ လူတစ်ယောက် ပျောက်ဆုံးနေသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။

မနေ့ညက သူတို့သည် တပ်ဖွဲ့အတွင်းမှ ထိပ်သီးလူတော်များကို ဆင့်ခေါ်ခါးပတ်များ အသီးသီး တပ်ဆင်ပေးကာ စေလွှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း လေးယောက်သာ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။