အခန်း (၁၆၀၁-၁၆၀၅)

အခန်း ၁၆၀၁: အရှင်ဖမ်းပြီး မြို့တော်သို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ခြင်း

"ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်..."

ထိုအချိန်၌ အထက်မှ ထိုးဖောက်လာသော မြားသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အားရှီသယ်က မော့ကြည့်လိုက်ရာ မီးတောက်ထဲတွင် တောက်ပနေသော မြားထိပ်များက တပ်စခန်းတစ်ခုလုံးအား လွှမ်းခြုံထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ရွှစ်..... ရွှစ်... ရွှစ် "

မျက်စိတစ်မှတ်မရောက်ခင် မြားမိုးများ တာ့ခ်တပ်စခန်း၏ နေရာအနှံ့သို့ သက်ဆင်းလာသည်။

မြားထိပ်များက မီးတောက်များနှင့် လောင်ကျွမ်းနေပြီး ထိမှန်သည့် တဲတိုင်းကို မီးလောင်စေသည်။ မကြာခင်မှာပင် တပ်စခန်းတစ်ခုလုံး မီးပင်လယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အော်ဟစ်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

"ဘုန်း..."

မြားတစ်စင်းက ကောင်းကင်မှ ဖြတ်ပျံလာပြီး အားရှီသယ်နှင့် အနည်းငယ်သာ ဝေးကွာသော မြေပေါ်သို့ ထိုးစိုက်သွားရာ ၎င်း၏ အားပြင်းထိမှန်မှုကြောင့် မြားရိုးတစ်ခုလုံး တုန်ခါနေသည်။

အားရှီသယ်၏ မျက်ဆန်များ ကြုတ်သွားပြီး ထိုမြားကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်နှာက ဖြူဖျော့လာသည်။

"မဟာကြယ်မိုးမြား..."

အားရှီသယ်က ထိုမြားအမျိုးအစားကို ယခင်က မြင်ဖူးသည်။ အနောက်တာ့ခ်ခါကန်းနယ်သည် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော ကြယ်မိုးများကို မြက်ခင်းလွင်ပြင်တွင် ရှာဖွေခဲ့ပြီး ထိုကြယ်မိုးသတ္တုကို သန့်စင်ထားသော သံမဏိနှင့် ရောစပ်ကာ မြားများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ထိုမြားများကို မဟာကြယ်မိုးမြားဟု ခေါ်ဆိုပြီး ၎င်းတို့သည် ထိတ်လန့်ဖွယ်အား၊ ၊ခိုင်မာမှုနှင့် ထက်မြက်ခြင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ထိုမြားများက အရေအတွက်အားဖြင့် အကန့်အသတ်ရှိပြီး အားရှီသယ်သည် ၎င်းတို့ကို တစ်ကြိမ်သာ မြင်ဖူးသည်။ သို့သော် ထန်တပ်သား လေးရာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ထိုတပ်ဖွဲ့က မဟာကြယ်မိုးမြားများဖြင့် တပ်ဆင်ထားပုံရသည်။

အားရှီသယ်ကို ပို၍ထိတ်လန့်စေသည်မှာ ထိုတစ်ကြိမ်ထိုးစစ်တွင် မဟာကြယ်မိုးမြား အနည်းဆုံး တစ်ထောင်ခန့်ကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ထိုတပ်ဖွဲ့လေးရာက လေးသမားဆရာများဖြင့် လုံးလုံးလျားလျား ဖွဲ့စည်းထားရမည် ဖြစ်သည်။

ဤသို့သော တပ်ဖွဲ့က အင်အားအရေအတွက်ဖြင့်သာ အကဲဖြတ်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

“နောက်ဆုတ်ကြ အခုချက်ချင်း နောက်ဆုတ်ခွာကြ...”

တပ်စခန်းတစ်ခုလုံး မီးလောင်နေသည့်တိုင် ထန်တပ်သားများ ပုန်းအောင်းနေရာကို မသိရှိရသဖြင့် အားရှီသယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

တာ့ခ်တပ်သား တစ်သောင်းနှစ်ထောင်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော တပ်ဖွဲ့တစ်ခုက ထန်တပ်သား လေးရာဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသော တပ်ဖွဲ့ကို ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးရသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သော်လည်း ထိုအမိန့်က ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ရှုံးနိမ့်မှုများထဲမှ ပထမဆုံးသာ ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲစတင်ချိန်မှ နေထွက်ချိန်အထိ တစ်နာရီ မပြည့်သော်လည်း ထိုမိနစ်များက တာ့ခ်လူမျိုးများအတွက် ရာစုနှစ်များကဲ့သို့ ကြာရှည်သည်ဟု ခံစားရသည်။

ထန်တပ်သား လေးရာက တာ့ခ်တပ်ဖွဲ့၏ အလယ်တွင် ထပ်တလဲလဲ ဖြတ်သန်းတိုက်ခိုက်ရင်း မဆုတ်မနစ် လိုက်လံပြီး ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ထိုကာလက ထိတ်လန့်ဖွယ်အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုနှင့် တူညီသည်။ သူတို့သည် ထိုမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တပ်ဖွဲ့ကို တစ်ကြိမ်မျှ မကြုံတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။ လူအင်အား လေးရာသာရှိသော ထိုတပ်ဖွဲ့က ထောင်ပေါင်းများစွာသော တပ်ဖွဲ့ထက် ပို၍အားကောင်းနေသည်။

တာ့ခ်တပ်သားများက ခုခံကာကွယ်ရန် ခိုင်မာသော တပ်ဖွဲ့များကို ဖွဲ့စည်းရန် ကြိုးစားသည့်အခါတိုင်း ထန်တပ်ဖွဲ့သည် ချက်ချင်းပင် လိုက်လံဖမ်းဆီးပြီး သူတို့၏ တပ်ဖွဲ့များကို ဖရိုဖရဲ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

တာ့ခ်တပ်သားများက အင်အားပိုမိုများပြားသော်လည်း တပ်ဖွဲ့ဖွဲ့စည်းမှုမရှိလျှင် သူတို့သည် သဲတစ်ပွင့်မျှသာ ဖြစ်သည်။

တပ်သားများက ၎င်းတို့၏ သံချပ်ကာများနှင့် လက်နက်များကို စွန့်ပစ်ကာ ထွက်ပြေးသွားပြီး နောက်တွင် အလောင်းများ တန်းစီထားခဲ့သည်။ သွေးညှီနံ့က လီတစ်ရာခန့်ကပင် အဝေးသို့ လွင့်ပျံသွားသည်။

နေထွက်ချိန်တွင် တပ်စခန်းက ပြာမှုန့်အဖြစ်သို့ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး စစ်မြင်းများနှင့် တာ့ခ်တပ်သားများ၏ အလောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အလောင်းများ၏ လမ်းကြောင်းက မြောက်ဘက်သို့ ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေပြီး တပ်စခန်းမှ လီတစ်ထောင်အကွာတွင် တာ့ခ်မြင်းတပ်သားအုပ်စုငယ်တစ်ခုက အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးနေသည်။

ဝမ်ချောင်က လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရန် စေလွှတ်ခဲ့သော ထန်တပ်သား လေးရာက ထိုမျှဝေးကွာသော အနောက်တာ့ခ်တပ်သားများကို အံ့ဩစရာကောင်းစွာဖြင့် လိုက်လံဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

“သခင်... ထန်တပ်သားတွေက ကျွန်တော်တို့နောက်ကို လိုက်မလာတော့ဘူး မဟုတ်လား...”

မျက်နှာဖြူဖျော့သွားသော တာ့ခ်မြင်းတပ်သားတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

သူ့နောက်တွင် ဘာမှမရှိသော်လည်း ထိုသူသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်က လိုက်လံပြီး ဖမ်းဆီးနေသည့်နှယ် ကြည့်နေသည်။

“အေးအေးဆေးဆေးပဲနေတော့... မထိတ်လန့်နဲ့... ငါတို့က ဒီလောက်ဝေးအောင် ပြေးလာခဲ့ပြီးမှ မြက်ခင်းလွင်ပြင်ကလည်း ဒီလောက်ကျယ်ဝန်းတာ သူတို့က ငါတို့ကို သတိထားမိဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

ဟူလူးဂန်က ရှေ့မှ အော်ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်က မည်သူထက်မဆို ပို၍ ထိတ်လန့်နေသည်ကို သိရှိသည်။ လွန်ခဲ့သောညက ယခုအချိန်တွင်ပင် မယုံကြည်နိုင်သော အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုနှယ် ခံစားရသည်။

သို့သော် မြက်ခင်းလွင်ပြင်ပေါ်တွင် ဖရိုဖရဲ ပြန့်ကျဲနေသော အလောင်းများက လိမ်ညာနိုင်စွမ်း မရှိပေ။

မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က စေလွှတ်ခဲ့သော တပ်သား လေးရာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော တပ်ဖွဲ့က ထိုမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိမ့်မည်ဟု ဟူလူးဂန်က တစ်ကြိမ်မျှ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။ ထိုတစ်ညအတွင်း တပ်ဖွဲ့၏ ထက်ဝက်နီးပါး အနည်းဆုံး အသေသတ်ခံခဲ့ရသည်။

လက်ကျန်တပ်သား ခြောက်ထောင်ခန့်က ဖရိုဖရဲဖြစ်ကာ ခေါင်းမဲ့ယင်ကောင်များနှယ် ထွက်ပြေးနေကြသည်။

ကြောက်ရွံ့မှု၊ ထိတ်လန့်မှု၊ ပြင်းထန်မှု၊ နောင်တရမှု... ဤသည်များက ဟူလူးဂန် ခံစားနေရသော စိတ်ခံစားမှုများ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကြောက်ရွံ့မှုက တခြားအရာများထက် သာလွန်ထင်ရှားသည်။

ဟူလူးဂန်သည် မကြာသေးမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်လည်တွေးတောမိနေသည်။

တပ်ဖွဲ့က ဖရိုဖရဲဖြစ်ကာ လီခန့်အကွာသို့ ဆုတ်ခွာပြီးနောက် အားရှီသယ်က တပ်ဖွဲ့ကို ပြန်လည်စုစည်းပြီး ထန်တပ်သားများကို သုတ်သင်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်၌ မြက်ခင်းလွင်ပြင်ပေါ်တွင် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဦးထုပ်ပေါ်တွင် အဖြူရောင် အမွေးစုတ်တံတပ်ဆင်ထားသော ထန်တပ်မှူးသည် သူ၏ လေးရာတပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ ရှေ့သို့ ထိုးစစ်ဆင်လာသည်။

အားရှီသယ်သည် လွယ်ကူသော ပြိုင်ဘက်မဟုတ်သော်လည်း အမှောင်ထုကြောင့် ရန်သူ၏တည်နေရာကို မသိရှိရသဖြင့် ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးခဲ့ရသည်။

သို့သော် ယခုအခါ နေ့အလင်းရောက်လာပြီး ရန်သူများ ပြတ်ပြတ်ထင်ထင် ပေါ်ထွက်လာသဖြင့် အရာအားလုံး ကွဲပြားသွားသည်။

ဤသို့သော ထန်တပ်ဖွဲ့၏ ပြင်းထန်သော အင်အားကို ရင်ဆိုင်ရန် အားရှီသယ်သည် သူ၏ ထောင်ပေါင်းများစွာသော တပ်သားများကို ဦးဆောင်ကာ ထိုးစစ်ဆင်လာသည်။

“ဖြတ်တောက်ဖွဲ့စည်းမှု...”

တာ့ခ်တပ်ဖွဲ့အတွင်း၌ ဟူလူးဂန်က အဖြူရောင်အမွေးစုတ်တံတပ်ဆင်ထားသော(ခေါင်းပေါ်က ဦးထုပ်မှာ ငှက်မွှေးလို အဖြူရောင်အမွှေးတံလေးကို တပ်ထားတာကို ပြောချင်တာပါ။) ထန်တပ်မှူးက အော်ဟစ်လိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ပြီး ထို့နောက် တပ်ဖွဲ့များ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားသည်။

ဟူလူးဂန်၏ မယုံကြည်နိုင်စွမ်းဖြင့် ထန်မြင်းတပ်သား လေးရာက လေထဲတွင် ပန်းပွင့်များနှယ် ဖရိုဖရဲ ပြန့်ကျဲသွားသော်လည်း မည်သူမျှ တုံ့ပြန်မှုမပြုလိုက်ရခင် သူတို့သည် ရုတ်တရက် လှည့်ပြန်လာပြီး ထိုးစစ်ဆင်လာသည်။

သူတို့သည် အားရှီသယ်၏ နောက်တွင်ရှိသော တပ်သားများကို လုံးဝဂရုမထားဘဲ သူ့အပေါ်သို့သာ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို အာရုံစိုက်လာသည်။

အဆုံးစွန်သော အံ့သြဖွယ်ရာမှာ ထိုလေးရာတပ်သားများ၏ တစ်သားတည်းဖြစ်မှုဖြစ်ပြီး သူတို့သည် တစ်ခုတည်းသော စိတ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုနှယ် ဖြစ်နေသည်။

တိုက်ပွဲထက် ၎င်းသည် လှပသော အနုပညာတစ်ခုနှယ် ပိုမိုတူနေသည်။

အားရှီသယ်က သိုင်းပညာအဆင့်မြင့်မားသော်လည်း အဖြူရောင်အမွေးစုတ်တံ တပ်ဆင်ထားသော ထန်တပ်မှူးနှင့် သူ၏ တပ်ဖွဲ့လေးရာ၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။

အားရှီသယ်က ခဏအကြာတွင် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မြင်းပေါ်မှ လဲကျသွားသည်။

အားရှီသယ်၏ ကျဆုံးမှုနှင့်အတူ တပ်ဖွဲ့၏ စိတ်ဓာတ်သည် ပြိုကွဲသွားပြီး တပ်ဖွဲ့များ ပြိုလဲသွားသည်။

တာ့ခ်မြက်ခင်းလွင်ပြင်ပေါ်တွင် ပုန်းအောင်းရန်နေရာ မရှိပေ။ ဟူလူးဂန်သည် အားရှီသယ်နှင့် သူ၏ အထူးတပ်ဖွဲ့ သုံးထောင်၏ ကာကွယ်မှုဖြင့် ဘေးကင်းလုံခြုံလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် အားရှီသယ်ပင်လျှင် ထန်တပ်သားများကြောင့် ‘သေဆုံး’ သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

အားရှီသယ် ကျဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟူလူးဂန်က တခြားအရာအားလုံးကို စွန့်ပစ်ကာ သူ၏တပ်ဖွဲ့ကို ထိတ်လန့်စွာ ဦးဆောင်ထွက်ပြေးသွားသည်။

ယခုအချိန်တွင်ပင် ထိုတပ်သားလေးရာကို တွေးမိရုံဖြင့် ဟူလူးဂန်သည် ထွက်ပြေးလိုစိတ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မြက်ခင်းလွင်ပြင်သည် ၎င်းတို့၏ မြင်းဖြတ်သံများမှအပ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ နံနက်နေရောင်အောက်တွင် ၎င်းတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဘာမှမရှိပုံပေါ်သည်။

ဟူလူးဂန်သည် ဗလာကျင်းနေသော မြက်ခင်းလွင်ပြင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရင်း သူ၏စိတ်နှလုံးက တည်ငြိမ်လာသည်။

ဟူလူးဂန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ထန်တပ်ဖွဲ့ လိုက်မလာတော့ဘူးထင်တယ်... အားလုံး ခဏနားကြစို့... တစ်ခုခု စားသောက်ပြီး ရေနည်းနည်းသောက်ကြမယ်.. ဒီမှာနားပြီးရင် ဆက်သွားကြမယ်... နောက်တပ်ဖွဲ့ရဲ့စခန်းကို ရောက်ရင် ဘေးကင်းသွားပြီ...”

ဟူလူးဂန်က ပြောလိုက်သည်။ သွေးပျက်ထိတ်လန့်ဖွယ်ညတစ်ညပြီးနောက် သူက နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ်ပြေလျော့လာပြီး ပင်ပန်းမှုသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံလာသည်။

"ရွှစ်..."

မဟာကြယ်မိုးမြား၏ ရင်းနှီးသောပုံစံနှင့် မြားရိုးပေါ်တွင် ‘မဟာထန်’ ဟု ရေးထိုးထားသော စကားလုံးများက ဟူလူးဂန်နှင့် သူ၏တပ်သားများကို မျက်နှာဖြူဖျော့သွားစေသည်။

"ဖလပ်... ဖလပ်... ဖလပ်..."

စာတိုကျည်ငှက်များသည် မြက်ခင်းလွင်ပြင်ပေါ်တွင် ပျံသန်းသွားသည်။ ထန်မြင်းတပ်သား လေးရာက အနက်ရောင်ဝံပုလွေတပ်ဖွဲ့၏ ရှေ့တန်းကို တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် မကြာမီတွင် သတင်းသည် အနောက်တာ့ခ်ခါကန်းနယ်နှင့် အနောက်နယ်မြေများတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

“ဘာကွ...”

ဆန်းမီတောင်ပေါ်ရှိ ခါကန်း၏နန်းတွင်း၌ လက်သီးတစ်ခုက စားပွဲပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထုရိုက်လိုက်ပြီး အာပုရာခါကန်း၏ဒေါသထွက်နေသော အသံသည် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းထွက်သွားသည်။

“တစ်သောင်းနှစ်ထောင်တပ်ဖွဲ့ကို လေးရာတပ်ဖွဲ့က အနိုင်ယူလိုက်ပြီး ဟူလူးဂန်နဲ့ အားရှီသယ်ကို ဖမ်းဆီးလိုက်ပြီး တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံး ပြိုကွဲသွားပြီလား...”

“ဒါတင်မကဘူး... ထန်တပ်ဖွဲ့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တပ်သား ခြောက်ထောင်ကျော်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပါတယ်... မြက်ခင်းလွင်ပြင်ပေါ်မှာ အလောင်းတွေ ပြည့်နှက်နေပါတယ်...” တဲအတွင်း၌ ဒူးထောက်နေသော တာ့ခ်တပ်သားက ထပ်မံပြောလိုက်သည်။

တဲအတွင်းက ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှု အငွေ့အသက်တစ်ခု သက်ဆင်းလာသည်။

အာပုရာခါကန်းက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကာ ရင်ဘတ်က တလှုပ်လှုပ် ဖြစ်နေသည်။ သူက မလှုပ်ရှားသော်လည်း လေထုထဲတွင် လှုပ်ရှားနေသော အငွေ့အသက်သည် သူ၏စိတ်အခြေအနေကို ထင်ဟပ်နေသည်။

အာပုရာခါကန်းက နောက်ဆုံးတွင် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး ကင်းထောက်တပ်သားကို မေးလိုက်သည်။

“ဟူလူးဂန်တို့ကို ဘယ်အချိန်မှာ ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရတာလဲ...”

“လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နာရီခန့်မှာပါ...” ကင်းထောက်သည် လေးစားစွာ ဦးငုံ့ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် အားရှီသယ်နဲ့ ဟူလူးဂန်တို့ကို ထန်တပ်ဖွဲ့က ဖမ်းဆီးပြီး သူတို့ရဲ့ မြို့တော်ကို ပို့ဆောင်နေတာပေါ့...”

အာပုရာခါကန်းက တင်းမာစွာ မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်...”

“ခွေးကောင်... ဒီခွေးကောင်က အနောက်တာ့ခ်တွေကို ကမ္ဘာ့ရှေ့မှာအရှက်ခွဲဖို့ ကြံစည်နေတာလား...”

အာပုရာခါကန်း၏မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားပြီး ဖိနှိပ်ထားသော ဒေါသမီးတောက်များက ထပ်မံပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ဝမ်ချောင်သည် လက်စားချေလိုလျှင် ဟူလူးဂန်နှင့် အားရှီသယ်ကို သတ်ဖြတ်ရုံဖြင့် လုံလောက်သော်လည်း ၎င်းသည် သူ၏အစီအစဉ် မဟုတ်ပေ။ သူသည် သူတို့ကို အရှင်ဖမ်းဆီးပြီး မြို့တော်သို့ ပို့ဆောင်ရန် စီစဉ်ထားသည်။ သူသည် အနောက်တာ့ခ်တပ်ဖွဲ့ကို တခြားနိုင်ငံများရှေ့တွင် အရှက်ခွဲလိုသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

“တစ်နာရီဆိုတာ သိပ်မကြာသေးဘူး... သူတို့ အမြန်ဆုံးသွားနိုင်တဲ့ အရှိန်နဲ့တောင် မြက်ခင်းလွင်ပြင်ကို မထွက်သွားသေးဘူးလို့ ထင်တယ်...”

အာပုရာခါကန်းက ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ အန္တရာယ်ပိုများလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏အသံက ပို၍အေးစက်လာသည်။

“ငါ့အမိန့်ကို ပို့လိုက်... ရှေ့တန်းမှာရှိတဲ့ ကျိုးတုဖူလော်ကို အကြောင်းကြားပြီး ထန်တပ်ဖွဲ့ကို မဟာထန်မြို့တော်ကို ပြန်မရောက်ခင် ဘယ်လိုနည်းနဲ့ဖြစ်ဖြစ် တားဆီးဖို့ ပြောလိုက်...”

ကင်းထောက်က ထိုအမိန့်များနှင့်အတူ တဲထဲမှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။

******

အခန်း ၁၆၀၂: ကျိုးတုဖူလော် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ထွက်လှုပ်ရှားခြင်း

"ခလွပ်... ခွပ်..."

မြက်ခင်းလွင်ပြင်ပေါ်တွင် မြင်းခွာသံများက မိုးကြိုးသံများနှယ် တဟုန်းထိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူတစ်ယောက်ထက် ပို၍ရှည်လျားပြီး အားမာန်အပြည့်ဖြင့် နဂါးသွေးသဏ္ဌာန်ရှိသည့် မြင်းတစ်ကောင်သည် တပ်စခန်းမှ ထွက်ခွာလာသည်။ ၎င်း၏ ကျောပေါ်တွင် သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသော ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတစ်ဦး စီးနင်းလိုက်ပါလာပြီး သူ၏ကြီးမားသော စွမ်းအင်က ရေလှိုင်းသဖွယ် ဖြာထွက်နေသည်။

"ဂူး... ဂူး..."

ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ထွက်လာချိန်တွင် ထက်မြက်သော မျက်လုံးများရှိသည့် ရွှေလင်းယုန်ကြီးတစ်ကောင်သည် သူ၏ပုခုံးပေါ်မှ ပျံတက်ကာ တောင်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။ အသံလှိုင်းတစ်ခုနှင့်အတူ လူနှင့်ငှက်က ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အထူးအမိန့်မပေးပါက ဧကရာဇ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများသည် ၎င်းတို့၏တပ်များနှင့် စခန်းများမှ ထွက်ခွာရန် တားမြစ်ထားသည်။ ဤသည်မှာ မဟာထန်နှင့် အနောက်တာ့ခ်တပ်များကို လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် ထန်တပ်သား လေးရာကို အာပုရာခါကန်းက ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတစ်ဦးအား လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

ထန်တပ်ဖွဲ့မှ အနက်ရောင် သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသော မြင်းတပ်သားတစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ မြင်းစီးလာပြီး အစီရင်ခံလိုက်သည်။

“သခင်... နောက်မှာ ရန်သူတစ်ဦး လိုက်လာနေပါတယ်...”

“ဘယ်နှစ်ယောက်လဲ...” ငှက်မွှေးတပ်ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော ထန်ဗိုလ်ချုပ်က မေးလိုက်သည်။

“တစ်ယောက်တည်းပါ...” ကင်းထောက်က ပြန်ဖြေသည်။

ထန်မြင်းတပ်သားများက စကားသံများကို အာရုံစူးစိုက်ရင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

“ဒါပေမဲ့ သူက မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်မြန်လာနေပါတယ်... သူ့စစ်မြင်းက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မြင်းတွေထက် သုံးဆလေးဆလောက် မြန်တယ်... နောက်ဆုံးအနည်းဆုံး တစ်နာရီအတွင်း ကျွန်တော်တို့ကို လိုက်မီလိမ့်မယ်...” ကင်းထောက်က အစီရင်ခံလိုက်သည်။

ထိုအခါ မြင်းတပ်သားအားလုံး မျက်နှာမဲ့မှုန်လျက် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

အားရှီသယ်နှင့် ဟူလူးဂန်ကို ဖမ်းဆီးပြီး အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ထွက်ခွာရန် အမိန့်ရထားသဖြင့် သူတို့သည် မြင်းများကို အဆုံးစွန်အထိ အပြည့်အဝ မောင်းနှင်နေကြသည်။ သို့သော် ထိုရန်သူသည် ၎င်းတို့ထက် သုံးလေးဆ မြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသည်။

“သူ့ကို သိထားပြီးပြီလား...” ငှက်မွှေးတပ်ဦးထုပ်ဆောင်းထားသောဗိုလ်ချုပ်က မေးလိုက်သည်။

“သေချာသိဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ စစ်မြင်းရဲ့အမြန်နှုန်းကြည့်ရင် အနည်းဆုံး တပ်မမှူးတစ်ဦးဖြစ်မယ်... ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတစ်ဦးတောင် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်...” ကင်းထောက်က ပြန်ဖြေသည်။

ထိုစစ်ဆင်ရေးတွင် လူလေးရာသာပါဝင်သော်လည်း အင်အားများစွာသော ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သဖြင့် အကောင်းဆုံးသူများကိုသာ လက်ရွေးစင် ရွေးချယ်ထားသည်။ သူတို့သည် အားကောင်းသူများသာမက လေးသမားဆရာများလည်း ဖြစ်ကြပြီး အကောင်းဆုံး လက်နက်များနှင့် သံချပ်ကာများဖြင့် တပ်ဆင်ထားသည်။

ဝမ်ချောင်သည် အနောက်တာ့ခ်များထံမှ အရည်အသွေးမြင့် စစ်မြင်းတစ်သိန်းကို ဝယ်ယူခဲ့ဖူးပြီး အကောင်းဆုံးနှင့် အမြန်ဆုံး မြင်းလေးရာကို ထိုမြင်းတပ်သားများအတွက် ပေးထားသည်။ သာမန်တာ့ခ်စစ်မြင်းများသည် ထိုမြင်းများကို လိုက်မမီပေ။

သို့သော် သူတို့ကို လိုက်လံသူသည် သူတို့ထက် သုံးဆလေးဆ မြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများသာလျှင် ထိုမျှ မဖြစ်နိုင်သည့်အရာကို ပြီးမြောက်နိုင်သည်။

အခြေအနေက တည်ငြိမ်လေးနက်လာသည်။

လိုက်လံသူသည် တစ်ဦးတည်းသာဖြစ်သော်လည်း သူတို့ထင်သည့်အတိုင်း အနောက်တာ့ခ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်လျှင် ထိုသူကို အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော စိုးရိမ်စရာ မဟုတ်ပေ။

"ဂူး... ဂူး..."

အထက်မှ စူးရှသော အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အားလုံးက မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တိမ်တိုက်များထဲမှ ရွှေလင်းယုန်ငှက်ကြီးတစ်ကောင် သက်ဆင်းလာသည်။ ပိုမိုစူးရှသော အော်သံများ ထွက်ပေါ်လာရင်း သူတို့အဖွဲ့အပေါ်တွင် ကင်းထောက်နေသော ငှက်များသည် ရွှေလင်းယုန်ငှက်ကြီးကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာသည်။

အားရှီသယ်၏ တပ်ဖွဲ့လက်အောက်ရှိ လင်းယုန်များကို ထိုငှက်များက အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ထိုရွှေလင်းယုန်ငှက်ကြီးကို မတိုက်ခိုက်နိုင်ကြပေ။

ရွှေလင်းယုန်ငှက်ကြီးသည် ၎င်း၏ သံမဏိတောင်ပံများကို ခတ်ရိုက်ရင်း ခြေသည်းများဖြင့် ဆုတ်ဖြဲတိုက်ခိုက်နေသည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးသည် တပ်ဖွဲ့သားလေးရာထံသို့ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ပိုမိုတိကျစွာ ပြောရလျှင် မြင်းပေါ်တွင်ရှိသော အားရှီသယ်နှင့် ဟူလူးဂန်တို့ထံသို့ ဖြစ်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် အားလုံး၏ နှလုံးများ အောက်သို့ နိမ့်ကျသွားသည်။ ထိုရွှေလင်းယုန်ငှက်ကြီးသည် လေးသမားဆရာများကို တုန့်ပြန်ရန် သေသေချာချာ လေ့ကျင့်ထားပြီး သာမန်ငှက်များဖြင့် မဖြစ်နိုင်သည့်အရာ ဖြစ်သည်။

"ရွှစ်..."

မြားတစ်စင်းသည် လျှပ်စီးနှယ် အထက်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း ရွှေလင်းယုန်ငှက်ကြီးသည် ၎င်းကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသည့်နှယ် တောင်ပံတစ်ချက်ခတ်ရုံဖြင့် ထိုသေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို အဖြူရောင်တံခွန်ဗိုလ်ချုပ်နှင့် သူ၏တပ်သားများက စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။

“ဟား... ဟား... ဟား... ဒါက ဗိုလ်ချုပ်ကြီးကျိုးတုဖူလော်ရဲ့ ရွှေလင်းယုန်ကျူလင်ပဲ... လိုက်မီပြီ... မင်းတို့အားလုံး သေပြီ...”

မြင်းကျောပေါ်တွင် သားရေအိတ်တစ်လုံးနှယ် ဖြတ်ချထားခံရသော ဟူလူးဂန်သည် ရုတ်တရက် ထိုင်လိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။ ခဏမျှအလိုတွင် နောင်တရမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သေပြီဟု ယူဆထားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူ၏မျက်လုံးများသည် ပြင်းထန်သော မျှော်လင့်ချက်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ဖြင့် တောက်ပနေသည်။

“ခါကန်းက ဒေါသထွက်ပြီး သူ့ကို စေလွှတ်လိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်... မင်းတို့တစ်ယောက်မှ ဒီမြက်ခင်းလွင်ပြင်ကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး...”

“ဟမ်... ဟုတ်လို့လား...”

အဖြူရောင်တံခွန်နှင့်ထန်ဗိုလ်ချုပ်က မထီမဲ့မြင်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဘယ်သူတွေ ထွက်ပြေးနိုင်မလဲဆိုတာ မင်းတို့ စိတ်မပူနဲ့... ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးလည်း ဒီကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး...”

ထိုစကားများက ဟူလူးဂန်၏ မျက်နှာကို ဖြူဖျော့သွားစေသည်။

အဖြူရောင်တံခွန်နှင့်ဗိုလ်ချုပ်သည် သူ၏ တပ်သားများထံ လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်သည်။

“အားလုံးနားထောင်... ငါတို့ခန့်မှန်းထားသလို ရန်သူဗိုလ်ချုပ်ကြီးတစ်ဦး ငါတို့ကို လိုက်လာနေပြီး ဒီရွှေလင်းယုန်ငှက်ကြီးကတစ်ဆင့် ငါတို့ရဲ့ တည်နေရာကို ရှာတွေ့ထားပြီး ဖြစ်မယ်... အခုကစပြီး ငါတို့က ဆယ်ယောက်တစ်ဖွဲ့စီခွဲပြီး မတူညီတဲ့ ဦးတည်ရာတွေကို ထွက်ပြေးကြမယ်... နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်ပြီးတာနဲ့ ပြန်လည်စုဝေးကြမယ်...”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ တပ်မှူး”

အားလုံးက တွန့်ဆုတ်မှုမရှိ ပြန်ဖြေကြပြီး ခဏအကြာတွင် သူတို့သည် မတူညီသော ဦးတည်ရာများသို့ ဖရိုဖရဲ ပြန့်ကျဲသွားကြသည်။

ခဏအကြာတွင် အုပ်စုနောက်တွင် အနောက်တာ့ခ်များ၏ ဆန်းမီဗိုလ်ချုပ်ကြီး ကျိုးတုဖူလော်သည် သူ၏ သန်မာသော စစ်မြင်းဖြင့် လိုက်လံလာသည်။ သူ၏ မြင်းခွာများက ဖုန်မှုန့်တိမ်တိုက်များကို အမြင့်ပေ တစ်ရာကျော်ထိ ထွက်ပေါ်စေသည်။

"ဂူး... ဂူး..."

စူးရှသော အော်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရပြီး ကျိုးတုဖူလော်သည် ရွှေလင်းတောင်ကို လက်ခံရန် ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

“ဖရိုဖရဲ ထွက်ပြေးသွားပြီလား...”

ကျိုးတုဖူလော်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ထိုထန်တပ်ဖွဲ့၏ တပ်မှူးသည် ရင်ဆိုင်ရန် ခက်ခဲသူဖြစ်ပြီး တစ်ဦးတည်းသော ပစ်မှတ်ကို လေးခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ထို့ပြင် ရွှေလင်းယုန်ငှက်ကြီးက သူ့အား ‘ပစ်မှတ်’ ကို မတူညီသော အုပ်စုများတွင် မြင်တွေ့ခဲ့သည်ဟု ပြောသော်လည်း သူတို့သည် ဟူလူးဂန်နှင့် အားရှီသယ်တို့၏ အတုများဖြစ်သည်မှာ သံသယ မရှိပေ။

“ဒီမလောက်လေးမလောက်စားတွေက ကိုင်တွယ်ရခက်လောက်တယ်”

ကျိုးတုဖူလော်ထံ ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

တာ့လာစစ်ပွဲမတိုင်မီ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ထံ အမှုထမ်းသူ စုဟန်ရှန်းဆိုသူက ထန်ဘောလစ္စတာထောင်ပေါင်းများစွာကို အဝတ်စဖုံးအုပ်ထားပြီး ၎င်းကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုတွင် ဖမ်းမိခဲ့သည်။

ထိုတပ်သားလေးရာများ၏ အင်အားသည် ကျိုးတုဖူလော်အတွက် နှစ်ဆပင်ဖြစ်လျှင် အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့ပြသသော လိမ္မာပါးနပ်မှုသည် ကျိုးတုဖူလော်အတွက် သေးငယ်သည့် ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။

“ဟမ်... ဒါတွေက သေးနုပ်တဲ့ လှည့်ကွက်လေးတွေပဲ...”

ကျိုးတုဖူလော်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး အင်္ကျီလက်ထဲမှ စာလိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ မြင်းကျောပေါ်တွင် ဖွင့်လိုက်သည်။

ယင်းသည် မဟာထန်၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်မြေပုံဖြစ်သည်။ မဟာထန်သည် ဩဇာအာဏာထွန်းကားလာပြီး မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က ရန်သူအားလုံးကို အနိုင်ယူခဲ့သဖြင့် တခြားနိုင်ငံများသည် မဟာထန်ကို ကြောက်ရွံ့လာကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ယခင်က မည်သည့်အခါမျှ မရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းကို အာရုံစိုက်ကြပြီး ကင်းထောက်များစွာသည် ၎င်း၏ မြို့တော်သို့ ချီတက်လာကြသည်။ မဟာထန်သည် တွေ့ရှိသော ကင်းထောက်များကို သုတ်သင်ခဲ့သော်လည်း ထိုမူဝါဒသည် မပြောင်းလဲပေ။

ကျိုးတုဖူလော်ကိုင်ထားသော မဟာထန်၏ မြေပုံသည် ကြီးမားသော စရိတ်ဖြင့် ရရှိခဲ့သည်။

ကျိုးတုဖူလော်၏ မျက်လုံးများသည် မြေပုံကို စူးစမ်းကြည့်ရှုပြီး မဟာထန်အတွင်းရှိ အဓိကလမ်းကြီးတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ရှာတွေ့သည်။

၎င်းသည် မဟာထန်မြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ဖြတ်သန်းရမည့် လမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထန်တပ်သားလေးရာသည် မည်မျှ ဖွဲ့စည်းခွဲထွက်သွားသည်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့အားလုံး မဟာထန်မြို့တော်သို့ ရောက်ရန် ထိုနေရာကို ဖြတ်သန်းရမည် ဖြစ်သည်။

တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ ထိုနေရာသည် မဟာထန်နယ်စပ်အတွင်း ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟာထန်နှင့် အနောက်တာ့ခ်များသည် ‘ဖော်ရွေသော’ ဆက်ဆံရေးရှိသော်လည်း ကျိုးတုဖူလော်၏ အဆင့်အတန်းရှိသူတစ်ဦးအတွက် ထန်နယ်မြေအတွင်း ဝင်ရောက်ခြင်းသည် ကြီးမားသော ပြစ်မှုဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ၎င်းကို ဂရုမစိုက်ပေ။

“ဟမ်... ငါ အရင်ရောက်ပြီး မင်းတို့အားလုံးကို ထောင်ချောက်နဲ့ အသင့်စောင့်နေမယ်... အနောက်တာ့ခ်နယ်မြေကို ကျူးကျော်ရဲခဲ့တဲ့အတွက် မင်းတို့အားလုံး သုတ်သင်ခံရဖို့ ပြင်ထားပေတော့...”

ကျိုးတုဖူလော်က မထီမဲ့မြင်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး မြေပုံကို သိမ်းကာ မြင်းစီးထွက်သွားသည်။

လီရာပေါင်းများစွာကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သို့သော် ကျိုးတုဖူလော်သည် မဟာထန်နယ်စပ်ကို ဖြတ်ကျော်တော့မည့်အခါ ကျယ်လောင်သော အော်သံတစ်ခုက သူ၏နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

“ကျိုးတုဖူလော်... မင်းအဆင်ပြေနေမယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်... မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးဗိုလ်ချုပ် အန်းစီရှန်းက အတော်ကြာ စောင့်နေခဲ့ရပြီ...”

အနောက်တာ့ခ်နှင့် မဟာထန်နယ်စပ်တွင် မြင့်မားသော ထန်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတစ်ဦးသည် ကြီးမားသော စစ်မြင်းတစ်ကောင်ပေါ်တွင် တဖြည်းဖြည်း ကျိုးတုဖူလော်ထံ ချီတက်လာသည်။

ကျိုးတုဖူလော်သည် ထိုလူကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

မြောက်ဘက်တစ်ခွင်တွင် ထိုသို့သော ပုံစံဖြင့် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်ရဲသူမှာ အန်းစီရှန်း တစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်သည်။

မြက်ခင်းလွင်ပြင်၏ ကျယ်ပြန့်မှုတွင် ကျိုးတုဖူလော်သည် အန်းစီရှန်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်ဟု တစ်ကြိမ်မျှ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် အန်းစီရှန်းက သူဖြတ်သန်းမည့် လမ်းကြောင်းကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသည့်နှယ် ဖြစ်သည်။

******

အခန်း ၁၆၀၃: တားဆီးခြင်းနှင့် တန်ပြန်တားဆီးခြင်း

“အန်းစီရှန်း... မင်း ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ...”

ကျိုးတုဖူလော်၏ မျက်နှာက သုန်မှုန်နေသည်။

“ဆန်းမီဗိုလ်ချုပ်ကြီး အနေနဲ့ ဆက်လိုက်စရာမလိုတော့ဘူး... ဒီနေရာက မဟာထန်နယ်စပ်ပါ... ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ပြန်သွားပေးပါ...”

အန်းစီရှန်းက မိုးကြိုးသံပမာ အသံဖြင့် ပြောရင်း သူ၏ အညိုမည်းရောင်စစ်မြင်းဖြင့် ရှေ့သို့ စီးလာသည်။ ယခု သူက ကျိုးတုဖူလော်နှင့် ပေရာပေါင်းများစွာ အကွာတွင်သာ ရှိတော့သည်။

“မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က မင်းကို စေလွှတ်လိုက်တာလား...” ကျိုးတုဖူလော်က တင်းမာစွာ မေးလိုက်သည်။

“အဲဒါကို မင်း စိတ်မပူစရာ မလိုဘူး...”

အန်းစီရှန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေရင်း သူ၏လှံကို လှည့်ပတ်ပြသလိုက်သည်။

“ဗိုလ်ချုပ်ကြီးက အလျင်အမြန်စီးနင်းလာခဲ့ပေမဲ့ ဒီနေရာမှာ အဆုံးသတ်ပါပြီ... ပြန်သွားပေးပါ...”

“အန်းစီရှန်း... ဒီတစ်ကြိမ်မှာ မင်းတို့ဘက်က ငြိမ်းချမ်းရေးစာချုပ်ကို အရင်ဖောက်ဖျက်ခဲ့တာပဲ... မဟာထန်ရဲ့စစ်သားတွေက နယ်စပ်ကိုကျော်ပြီး အနောက်တာ့ခ်ရဲ့ရှေ့တန်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ငါတို့လူ ခြောက်ထောင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်... နှစ်ယောက်ကိုတောင် ဖမ်းဆီးသွားတယ်... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မဟာထန်က ရှင်းပြချက်တစ်ခုပေးရမယ်...”

ကျိုးတုဖူလော်က တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက အဲဒီအကြောင်းကို ပြောလာပြီဆိုတော့... ဘာလို့ အဲဒီနှစ်ယောက်ကိုပဲ ဖမ်းဆီးခဲ့တာလဲဆိုတာ မေးရမယ်... ခြောက်ထောင်ကတော့ သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရပြီး ဘာလို့ ဒီနှစ်ယောက်ကပဲ အသက်ရှင်ခဲ့တာလဲ။ ပြီးတော့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးက မိုင်ထောင်ချီအဝေးကနေ လာကယ်ဖို့အထိ ဒီနှစ်ယောက်က ထိုက်တန်တယ်လား.”

အန်းစီရှန်းက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးပြောတဲ့ အနောက်တာ့ခ်ရှေ့တန်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ လူလေးရာကလည်း ကောလာဟလတစ်ခုပဲမဟုတ်လား...”

ထိုစကားက ကျိုးတုဖူလော်ကို စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားစေသည်။ အန်းစီရှန်းက သူ၏ စောဒကတက်မှုကို တန်ပြန်အသုံးပြုလိုက်သည်။ မဟာထန်စစ်သားများကို ဓားစာခံများနှင့်အတူ ဖမ်းမိခဲ့လျှင် သက်သေရှိမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ အနောက်တာ့ခ်များ၏ တစ်ဖက်သတ် စွပ်စွဲမှုသာဖြစ်သည်။

“အန်းစီရှန်း... ငါတို့မှာ ပြောစရာတွေ မရှိတော့ဘူးထင်တယ်...”

ကျိုးတုဖူလော်၏ မျက်နှာက အေးစက်သွားပြီး သူသည် မြင်းပေါ်မှ အမြှောက်ကျည်သဖွယ် ခုန်ထွက်လိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းက ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာပြီး ဆန်းမီတောင်၏ ကြီးမားသော ပုံရိပ်တစ်ခုက ကျိုးတုဖူလော်၏ နောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူက ၎င်းတို့၏ နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံမှုထက် ပို၍တင့်တယ်ပြီး ခိုင်မာလှသည်။

ကျိုးတုဖူလော်က ယခင်ကာလများတွင် သင်ခန်းစာများ သင်ယူပြီး မိမိကိုယ်ကို တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သို့သော် အန်းစီရှန်း၏ အပြုံးက မှေးမှိန်သွားသော်လည်း ထိုပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို မကြောက်ရွံ့ပေ။ အလင်းတစ်ခုနှင့်အတူ အန်းစီရှန်းက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နေမင်းပမာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်တစ်ခုက ကျိုးတုဖူလော်ကို ထိမှန်သွားသည်။

"ဘုန်း... ဘုန်း..."

မြက်ခင်းလွင်ပြင်က တုန်ခါသွားပြီး ဆန်းမီဗိုလ်ချုပ်ကြီးနှင့် မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးတပ်မှူးချုပ်တို့ကြား တိုတောင်းပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

"ဘုန်း..."

ခဏအကြာတွင် ကျိုးတုဖူလော်က ကြယ်တံခွန်သဖွယ် အဝေးသို့ ပျံထွက်သွားသည်။

“အန်းစီရှန်း... ငါတို့အကြား ဒီကိစ္စက မပြီးသေးဘူး... တစ်နေ့ကျရင် မင်းရဲ့ နယ်ခြားစောင့်တပ်နဲ့ မဟာထန်က ဒီအကျိုးဆက်ကို ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်...”

ကျိုးတုဖူလော်၏ အသံက မိုးကြိုးသံပမာ ဟိန်းထွက်သွားသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်ကတော့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

အန်းစီရှန်းက မိမိနေရာတွင် ရပ်တည်နေပြီး လိုက်လံ မတိုက်ခိုက်တော့ပေ။ ကျိုးတုဖူလော် ထွက်သွားရာ ဦးတည်ချက်ကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်ရင်း သူက တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

“မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်... ငါဒီလောက်ပဲ လုပ်ပေးနိုင်တယ်... ကျန်တာကတော့ မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်...”

ထိုဖြစ်ရပ်အတွက် ဆူညံမှုက မြို့တော်တွင်မဟုတ်ဘဲ မြောက်ဘက်တွင် စတင်ခဲ့ပြီး နယ်ခြားစောင့်တပ်၏ တပ်မှူးအနေဖြင့် အန်းစီရှန်းက အဓိကတာဝန်ရှိသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက ပြင်းထန်စွာ ဝေဖန်ခံခဲ့ရပြီး မျိုးနွယ်ခြားဘုရင် ဝမ်ချောင်ထံမှ ပြင်းထန်သော ဝေဖန်စာတစ်စောင်ကိုပင် မကြာသေးမီက လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများဖြစ်သော်လည်း အန်းစီရှန်းက ဝမ်ချောင်အား အမှုထမ်းရန် တာဝန်မရှိပေ။ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်သည် နယ်ခြားစောင့်တပ်၏ ကိစ္စများတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် အာဏာမရှိပေ။ သို့သော် အန်းစီရှန်းက ထိုဖြစ်ရပ်တွင် သူ၏ အမှားများကို သိရှိပြီး မိမိကိုယ်ကို ခုခံကာကွယ်ရန် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။

မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးတပ်မှူးချုပ်အနေဖြင့် မြောက်ဘက်နယ်မြေများကို ကြီးကြပ်ပြီး နယ်စပ်ရှိ လူများကို စောင့်ရှောက်ရန်မှာ သူ၏ တာဝန်ဖြစ်သည်။ လူလေးရာကို သတ်ဖြတ်ခံရပြီး သူက လုံးဝမသိခဲ့ခြင်းသည် ထင်ရှားစွာ တာဝန်ပေါ့ဆဲမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်နှင့် နိုင်ငံရေးအမြင်မတူညီသူဖြစ်ပြီး အငြင်းအခုံ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း အန်းစီရှန်းက ထိုဖြစ်ရပ်တွင် သူ၏ အပြစ်ကြီးမားမှုကို ဝန်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် အန်းစီရှန်းက သူခံစားနေရသော ဖိအားများကို သူတစ်ဦးတည်းသာ နားလည်နိုင်သည်။ စစ်ဝါဒီနှင့် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းတို့၏ ပဋိပက္ခသည် နယ်ခြားစောင့်တပ်အပါအဝင် တစ်ခုလုံးသော စစ်တပ်အပေါ်တွင် ကြီးမားသော ဖိအားများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ထိုဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် အန်းစီရှန်းက အနောက်တာ့ခ်များကို တိုက်ခိုက်ရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း အင်ပါယာနန်းတော်က ပြင်းထန်စွာ ဆန့်ကျင်ခဲ့သည်။ လီကျွင်းရှန်းက အနောက်တာ့ခ်များနှင့် ပိုမိုကြီးမားသော ပဋိပက္ခမဖြစ်ပေါ်စေရန် နယ်ခြားစောင့်တပ်သားများကို အသုံးပြုခြင်းကို တားမြစ်သည့် အမိန့်ပေါင်းများစွာကို အင်ပါယာနန်းတော်မှတစ်ဆင့် ပေးပို့ခဲ့သည်။

အန်းစီရှန်းက မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးတပ်မှူးချုပ်ဖြစ်သောကြောင့် ထိုအမိန့်များကို ဖီဆန်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူလုပ်ဆောင်နိုင်သမျှမှာ ထိုအရာသာ ဖြစ်သည်။

"ခလွပ်... ခွပ်..."

အန်းစီရှန်းက မြင်းကိုလှည့်ပြီး မြက်ခင်းလွင်ပြင်ထဲသို့ တိုးဝင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကျိုးတုဖူလော်သည် အန်းစီရှန်းက တားဆီးပြီး ရှုံးနိမ့်စွာ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားရသည်နှင့်အတူ မဟာထန်၏ တိုက်ခိုက်မှုသတင်းက အတောင်ပံများ ပေါက်ဖွားလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်နိုင်ငံများသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ ကြီးမားသော အံ့အားသင့်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“ဘာတဲ့... လူလေးရာတပ်ဖွဲ့က တစ်သောင်းနှစ်ထောင်တပ်ဖွဲ့ကို အနိုင်ယူခဲ့တာလား... ပြီးတော့ တပ်မှူးနဲ့ အရာရှိတစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးသွားတယ်တဲ့လား...”

"ဖလပ်... ဖလပ်..."

စာပို့ငှက်များစွာက အရှေ့တာ့ခ်ခါကန်းနယ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ၎င်း၏ တဲအတွင်း၌ အော့ဇမစ်ခါကန်သည် အံ့အားသင့်စွာ ထိတ်လန့်နေသည်။

အော့ဇမစ်ခါကန်က လူလေးရာဖြင့် မိမိထက် သုံးဆ ဆယ်ဆသော ရန်သူကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ထိုတပ်ဖွဲ့က အောင်မြင်ခဲ့ရုံသာမက ၎င်းတို့ ရှာဖွေနေသော ‘ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦး’ ကိုပါ ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

တခြားနိုင်ငံများက မဟာထန်၏ စစ်တပ်သည် စစ်ဝါဒီ-ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းပဋိပက္ခကြောင့် အားနည်းသွားပြီဟု ယူဆခဲ့ကြသော်လည်း ထိုလူလေးရာမှတစ်ဆင့် ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားနှင့် အရင်းအမြစ်များကို ထပ်မံသက်သေပြခဲ့သည်။

“သူတို့ အခုဘယ်မှာလဲ...” အော့ဇမစ်ခါကန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

“သူတို့က နယ်စပ်ကိုဖြတ်ကျော်ပြီး မြို့တော်ဆီ နေ့ရောညပါ ခရီးဆက်နေကြပါတယ်...” ဒူးထောက်နေသော ကင်းထောက်က အစီရင်ခံလိုက်သည်။

“ငါ့အမိန့်ကို ပို့လိုက်... မဟာထန်ထဲမှာရှိတဲ့ ငါတို့လူတွေအားလုံးကိုစုစည်းပြီး အဲဒီစစ်သားတွေကို တားဆီးဖို့လုပ်ပါ။ ဘယ်လိုနည်းနဲ့ဖြစ်ဖြစ် အဲဒီနှစ်ယောက်ကို မဟာထန်မြို့တော်ကို အရှင်မရောက်စေရဘူး...” အော့ဇမစ်ခါကန်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဖလပ်... ဖလပ်..."

မြက်ခင်းလွင်ပြင်မှ သတင်းသည် အနောက်နယ်မြေများ၊ ဂိုဂူလျော၊ မာန်ရှဲကျောက်၊ ယွီရှန်း၊ အာရေဗျနှင့် ချာရက်စပက်စီနူးတို့သို့လည်း ရောက်ရှိသွားသည်။ မြက်ခင်းလွင်ပြင်ပေါ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော မယုံနိုင်ဖွယ်တိုက်ပွဲက နိုင်ငံအားလုံးကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

“ငါ့အမိန့်ကို ပို့လိုက်... မဟာထန်ထဲမှာရှိတဲ့ ငါတို့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေအားလုံးကို စုစည်းပါ... ဘယ်လိုနည်းနဲ့ဖြစ်ဖြစ် အဲဒီနှစ်ယောက်ကို မဟာထန်မြို့တော်ကို အရှင်မရောက်စေရဘူး...”

ထိုနိုင်ငံများအားလုံးက အရှေ့တာ့ခ်ခါကန်းနယ်နှင့်အတူ တူညီသော အမိန့်ကို ပေးခဲ့ကြသည်။

မဟာထန်က တခြားနိုင်ငံများထက် မြင့်မားစွာ တည်ရှိနေပြီး ဝမ်ချောင်က နယ်စပ်တွင် ထိုနှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့လျှင် အဓိပ္ပါယ်က တစ်မျိုးဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့ကို အရှင်ဖမ်းဆီးပြီး ပြန်ပို့ခြင်းက နောက်တစ်မျိုးအဓိပ္ပါယ် ဖြစ်သည်။

ထိုလူက သတ်ဖြတ်ခံရသော လူလေးရာအတွက် တရားမျှတမှုကို ရှာဖွေရုံသာမက ကြက်တစ်ကောင်ကို သတ်ပြီး မျောက်များကို ထိတ်လန့်စေရန် ထိုနှစ်ဦးကို နမူနာအဖြစ် အသုံးပြုလိုသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

တခြားနိုင်ငံများက ၎င်းကို လက်မခံနိုင်ပေ။ မဟာထန်၏ ထွန်းကားမှုက တခြားနိုင်ငံများ၏ ကျဆုံးမှုကို ဆိုလိုသည်။ ထိုနှစ်ဦးက သေရမည်ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ နိုင်ငံအသီးသီးမှ အမိန့်များကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ဖုံးကွယ်ထားသော ကျွမ်းကျင်သူများက မြို့တော်သို့သွားရာလမ်းတွင် ထောင်ချောက်မျိုးစုံကို ဖြန့်ကျက်ထားပြီး ထိုတပ်ဖွဲ့လေးရာကို ဖမ်းယူရန် ခြိမ်းခြောက်နေပြီး မမြင်ရသော ပိုက်ကွန်တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ဝမ်ချောင်၏ မြို့တော်ရှိ နေအိမ်က မီးအလင်းရောင်များဖြင့် ထွန်းလင်းနေသည်။ ဝမ်ချောင်က ၎င်း၏ စားပွဲနောက်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများအားလုံးနီးပါး ထိုနေရာ၌ စုဝေးနေကြသည်။

“မြောက်ဘက်က သတင်းတွေ ပေါက်ကြားသွားပြီး တခြားနိုင်ငံတွေက လှုပ်ရှားလာနေပြီ... ငါ့မှာ အမိန့်တစ်ခုပဲရှိတယ်... ဘယ်လိုနည်းနဲ့ဖြစ်ဖြစ် အဲဒီနှစ်ယောက်ကို မြို့တော်ကို အရှင်ရောက်အောင် ပို့ရမယ်...”

ဝမ်ချောင်က မျက်လုံးများဖွင့်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့မှ ကျိန်းစက်လှသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟုတ်ကဲ့... အရှင်...”

အားလုံးက တစ်သံတည်းဖြင့် ပြန်ဖြေကြသည်။

ထိုအမိန့်ဖြင့် မြို့တော်မှ နောက်ထပ်အမိန့်များ မြောက်ဘက်သို့ လှိုင်းထန်စွာ ပေးပို့ခဲ့သည်။

မြောက်ဘက်နယ်စပ်နှင့် မြို့တော်အကြား မြေနယ်မြေများက အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဖုံးကွယ်ထားသော ကျွမ်းကျင်သူများစွာက အကျိုးဆက်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထိုတပ်ဖွဲ့လေးရာထံ စုစည်းလာကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် မဟာထန်စစ်သားများနှင့် ကျွမ်းကျင်သူများ၊ အဆိုးနှင့်အလယ်လမ်းကြောင်းများမှ သိုင်းသမားများအပါအဝင် မြောက်ဘက်သို့ စုဝေးလာကြသည်။ မမြင်ရသော နေရာများတွင် ထိုနှစ်ဖက်က ပြင်းထန်ပြီး သွေးထွက်သံယိုများသော တိုက်ပွဲများ ဆင်နွဲခဲ့ကြသည်။

မဟာထန်တပ်ဖွဲ့များ၏ မကြာခဏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် တိုင်းခြားလုပ်ကြံသူများက အနီးသို့ပင် မရောက်ရှိမီ သေဆုံးခဲ့ရပြီး တောင်များ၊ သစ်တောများ၊ မြစ်များနှင့် ချုံပုတ်များတွင် သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ မဟာထန်ဘက်ကလည်း အကျိုးဆက်ကို ပေးဆပ်ခဲ့ရသည်။

အလယ်ပြည်မှ သိုင်းသမားများနှင့် နိုင်ငံအသီးသီးမှ ကျွမ်းကျင်သူများအကြား ထိုမမြင်ရသော ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတွင် လူများစွာက ထင်ရှားမှုမရှိသော နေရာများတွင် ထာဝရအိပ်စက်ခြင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

မဟာထန်တပ်ဖွဲ့များ၏ မကြာခဏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် တိုင်းတပါးသားများက ကြီးမားသော ထိခိုက်မှုများကို ခံစားခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးခဲ့ရသည်။

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ထိုတပ်ဖွဲ့လေးရာသည် နောက်ဆုံးဂိတ်ပေါက်ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုများ မရှိဘဲ မြို့တော်သို့ ချောမွေ့စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ထိုဖြစ်ရပ်ကို စောင့်ကြည့်နေသူများသည် တိုင်းတပါးသားများသာ မဟုတ်ပေ။

"ဖလပ်... ဖလပ်..."

ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်း အကြံပေးရုံးတွင် လီကျွင်းရှန်းသည် သတင်းအချက်အလက်များစွာကို လက်ခံရရှိနေသည်။

“ဒီကောင်... သူ ဘာလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလဲ...”

လီကျွင်းရှန်းက မြင်ရသည်များကြောင့် ဒေါသထွက်နေသည်။

ထိုလူလေးရာတပ်ဖွဲ့က နယ်စပ်ရှိ ရွာတစ်ရွာနှင့်သာ ဆက်စပ်မှုရှိနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ မဟာထန်နှင့် တခြားနိုင်ငံများရှိ လူသန်းပေါင်းများစွာနှင့်လည်း ဆက်စပ်နေသည်။ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းအဖွဲ့က စစ်ပွဲများကို ထာဝရအဆုံးသတ်ရန် နိုင်ငံများနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးစာချုပ်များကို ကြီးမားသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့သော်လည်း ဝမ်ချောင်၏ လူလေးရာတပ်ဖွဲ့က တစ်ခုတည်းသော တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် ၎င်းအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။

"ဖျတ်... ဖျတ်... ဖျတ်..."

တံခါးအပြင်ဘက်မှ ခြေသံများ တဖျတ်ဖျတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက အနောက်တာ့ခ်များပိုင်ဆိုင်သော အနက်ရောင် လင်းယုန်တစ်ကောင်ကို လက်တွင်တင်ထားရင်း ဝင်ရောက်လာသည်။

******

အခန်း ၁၆၀၄ - ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းထွက်လှုပ်ရှား (၁)

“သခင်လေး အနောက်တာ့ခ်က အာပုရာခါကန်းထံမှ စာတစ်စောင်ရောက်လာပါတယ်... အနောက်တာ့ခ်ကို ကျွန်ုပ်တို့တိုက်ခိုက်မှုအတွက် အပြစ်တင်ပြီး အဲဒီစစ်သည်နှစ်ဦးကို သူတို့နိုင်ငံကို ပြန်ပို့ပေးဖို့ သခင်လေးထံ တောင်းဆိုထားပါတယ်...”

ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက စာတစ်စောင်ကို ပေးအပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

လီကျွင်းရှန်းက စာကို လှမ်းယူပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများက စာပေါ်တွင် ရိုက်နှိပ်ထားသော စတုရန်းပုံတံဆိပ်ကြီးဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ ၎င်းမှာ ခါကန်း၏တံဆိပ်ဖြစ်ပြီး အလယ်ပြည်မှ ဓလေ့ကို အတုခိုးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

“စီနီယာ အစ်ကို ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ...”

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော မိန်းကလေးက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ သူမ၏မျက်နှာက သိသာစွာ တင်းမာနေသည်။ အခန်းထဲရှိ တခြားသူများလည်း အလားတူ မျက်နှာထားမျိုးဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

“သခင်လေး မြို့တွင်းထိန်းသိမ်းရေးတပ်အဖြစ်အပျက်ပြီးလို့မှ သိပ်မကြာသေးဘူး... မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က နယ်စပ်မှာ ဒုက္ခပေးနေပြီ... ဒီလိုဆက်သွားရင် ကျွန်တော်တို့ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းရဲ့ နှစ်ထောင်စွမ်းအင်ဖြည့်တင်းရေး ဆန္ဒ၊ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်များက စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံခဲ့ရတဲ့ စံနမူနာတွေ အားလုံး သူ့လက်ထဲမှာ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားတော့မယ်...”

ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းသားတစ်ဦးက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ငါတို့မှာ သက်သေမရှိဘူး...” အကြီးအကဲစုန့်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာက စိုးရိမ်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ “အခုအားလုံးက အာပုရာခါကန်းရဲ့ တစ်ဖက်သတ်စွပ်စွဲချက်တွေသာ ဖြစ်တယ်... မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ငြင်းလိုက်ရုံနဲ့ ငါတို့က သူ့ကို ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး...”

အခန်းတစ်ခုလုံးက ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ မြောက်ပိုင်းဖြစ်ရပ်သည် ကြီးမားသော တုန်လှုပ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အားလုံးက အာရုံစိုက်နေကြသော်လည်း ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှာ ဝမ်ချောင်ကို ဒုက္ခပေးရန်အတွက် သက်သေမရှိပေ။

“ဒါတင် မကဘူး... ဒီဖြစ်ရပ်က မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ရဲ့ လက်ချက်ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ သက်သေရှိရင်တောင် ငါတို့က သူ့ကို ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး... အင်ပါယာရဲ့ဥပဒေအရ မျိုးနွယ်ကြီးများနဲ့ မင်းမျိုးမင်းနွယ်တွေက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စစ်သားဦးရေ တစ်ထောင်အောက်မှာ ရှိနေသရွေ့ ဥပဒေကို မချိုးဖောက်ဘူး။ အဲဒီလေးရာက ဒီကန့်သတ်ချက်အောက်မှာ ရှိပါတယ်။ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က သူတို့က သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စစ်သားတွေလို့ ပြောလိုက်ရုံနဲ့ ငါတို့ရဲ့အာဏာက ချက်ချင်းဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒါအပြင် မဟာထန်ရဲ့ ဥပဒေမှာ ဟူလူမျိုးကို သတ်ဖြတ်တာ ဒါမှမဟုတ် ရန်သူနိုင်ငံရဲ့ ပုံမှန်စစ်တပ်ကို တိုက်ခိုက်တာက ဥပဒေချိုးဖောက်မှုမဟုတ်ဘူးလို့ ဖော်ပြထားတာမရှိဘူး... ဆိုလိုတာက သက်သေရှိရင်တောင် ငါတို့မှာ သူ့ကို လုပ်လို့ရမဲ့ နည်းလမ်း ဘာမှမရှိဘူး...”

နောက်ထပ် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက ပြင်းထန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏အသံထဲတွင် မလိုလားမှုကြီးစွာ ပါဝင်နေသည်။ ဝမ်ချောင်က စစ်သည်လေးရာသာ လွှတ်ခဲ့ပြီး ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းကို အလွန်ခက်ခဲသော အနေအထားသို့ ရောက်စေခဲ့သည်။

အခန်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်နေပြီး လီကျွင်းရှန်းက သူ၏နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း မျက်ခုံးများက တစ်ဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေသည်။

ဝမ်ချောင် ထပ်ပြီး ဝမ်ချောင်ပဲလား...

ထိုနာမည်က ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းအတွက် ပြဿနာများကို ထပ်တလဲလဲ ဖြစ်ပေါ်စေနေပြီး တခြားစစ်အုပ်စုအားလုံးထက် ပိုမိုပြင်းထန်စွာ သက်ရောက်နေသည်။

“စီနီယာအစ်ကို အာပုရာခါကန်းရဲ့စာကို လျစ်လျူရှုလို့မရဘူး... ဒီအကြောင်းကို ကောင်းကောင်းမဖြေရှင်းနိုင်ရင် အနောက်တာ့ခ်နဲ့ အရင်က ညှိနှိုင်းမှုတွေအားလုံး အလဟဿဖြစ်သွားလိမ့်မယ်...”

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော မိန်းကလေးက ပြင်းထန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လီကျွင်းရှန်း၏အမိန့်ကို အားလုံးက စောင့်မျှော်နေကြသည်။

“အကျိုးဆက်တွေကို ဂရုမစိုက်တော့ဘူး။ ငါ့အမိန့်ကို ကြေညာလိုက်... ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူအားလုံးကို စုစည်း၊ ပြီးတော့ ချီဘုရင်နဲ့ ပထမမင်းသားကို အကြောင်းကြားပြီး မြို့ထဲမှာ ငါတို့ စုစည်းနိုင်တဲ့ စစ်သားအားလုံးကို စုစည်းလိုက်... အနောက်တာ့ခ်စစ်တပ်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ မြင်းစစ်သည်တပ်ကို မြင်တာနဲ့ ဖမ်းဆီးရမယ်...”

လီကျွင်းရှန်းက ခေါင်းမော့လိုက်ရင်း သူ၏မျက်လုံးများက ဆူးရှသော အလင်းတန်းများကဲ့သို့ ဖြာထွက်နေသည်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ နောက်ဆုတ်လို့မရတော့ဘူး။ သူ့ရဲ့လုပ်ရပ်တွေကို ထပ်ပြီး သည်းခံလို့မရတော့ဘူး။ အကျိုးဆက်တွေကို ငါ တာဝန်ယူမယ်...”

“ဟုတ်ကဲ့ သခင်လေး...”

လီကျွင်းရှန်း၏အသံဖြင့် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး လှုပ်ရှားလာပြီး အနောက်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားသော လမ်းများကို စောင့်ကြည့်ရန် အတိုင်ပင်ခံအိမ်တော်မှ လျင်မြန်စွာ ပြန့်ကျဲသွားသည်။

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် လီကျွင်းရှန်းနှင့် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများက မြို့တော်တစ်လွှား ပြန့်ကျဲလှုပ်ရှားနေချိန်တွင် မြို့တော်အစွန်မှ လီတစ်ရာအကွာတွင် အနက်ရောင် သံချပ်ကာဝတ်ထားသော မြင်းစစ်သည်တစ်ဦးက အဖြူရောင်ပန်းပွားတပ်ဦးထုပနှင့် ဗိုလ်ချုပ်ထံသို့ မြင်းစီးလာသည်။

“သခင် ရှေ့မှာ မြို့တော်ပါ... မြို့တော်ကိုရောက်ရင် အားလုံးပြီးဆုံးသွားပါလိမ့်မယ်...”

အဖြူရောင်ပန်းပွားတပ်ဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားသောထန်ဗိုလ်ချုပ်က ဘာမှမပြောဘဲ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းပေါ်တွင် ထင်ရှားထည်ဝါစွာ ထင်ရှားနေသော မြို့တော်ကြီးကို ငေးကြည့်နေသည်။ ထိုအကွာအဝေးမှပင် သူ၏စည်ကားသာယာမှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဆူညံသံများကို ကြားနိုင်သည်။

“မပေါ့ဆနဲ့... ဘေးကင်းလေလေ အန္တရာယ်များလေလေပဲ... ဒီဟူလူမျိုးနှစ်ဦးကို အရှင်ထံ မပို့ဆောင်မချင်း ပေါ့ဆလို့မရဘူး...” ထိုဗိုလ်ချုပ်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ သခင်...”

သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများက အော်ဟစ်ပြန်ဖြေကြသည်။

ဤခရီးတစ်လျှောက် သူတို့အားလုံးက ထိုစကားများ၏ ဉာဏ်ပညာကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် အစပိုင်းတွင် ထိုစစ်ဆင်ရေး၏ အန္တရာယ်အများဆုံးအပိုင်းမှာ မြက်ခင်းလွင်ပြင်သို့ ချီတက်ပြီး လူသတ်မှုကြီးနောက်ကွယ်က ရာဇဝတ်သားနှစ်ဦးကို အရှင်ဖမ်းဆီးခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်တွင်မှ အန္တရာယ်အစစ်အမှန်ကို သိရှိလာခဲ့သည်။

တာ့ခ်တစ်သောင်းနှစ်ထောင်ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် ၎င်းတို့သည် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မဆုံးရှုံးခဲ့သော်လည်း ထန်နယ်စပ်သို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် အနည်းငယ်မျှ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ သူတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အန္တရာယ်များက ဖော်ပြရန် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

“သွားစို့... ဒီရာဇဝတ်သားနှစ်ဦးကို သေချာစောင့်ကြည့်ထား။ မြို့တော်ကို ပြန်မရောက်မချင်း မတော်တဆမှုတစ်ခုမှ ဖြစ်လာလို့မရဘူး...”

ဗိုလ်ချုပ်၏အမိန့်ဖြင့် မြင်းစစ်သည်တပ်က အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး ဟူလူးဂန်နှင့် အားရှီသယ်ကို မြို့တော်သို့ ပို့ဆောင်လာသည်။

"ရွှတ်..."

သို့သော် သူတို့ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ခိုငှက်များစွာက အတောင်များကိုခတ်ရင်း မြို့တော်သို့ သူတို့ထက် ဦးစွာ ရောက်ရှိသွားသည်။

ခိုငှက်များ ဆင်းသက်လာချိန်တွင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက လီကျွင်းရှန်းထံသို့ အလျင်အမြန် လျှောက်လှမ်းလာပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“သခင်လေး မြင်းစစ်သည်တပ်ကို တွေ့ပြီးပါပြီ... မြို့တော်နဲ့ မိုင်နှစ်ဆယ်အောက်သာ လိုပါတော့တယ်... အနောက်မြို့တံခါးကိုရောက်ဖို့ နာရီပိုင်းအတွင်းပဲ ရှိတော့တယ်...”

“ဆက်စောင့်ကြည့်ထား... ငါတို့က ဒီမြင်းစစ်သည်တပ်ကို အနီးကပ်စောင့်ကြည့်ထားဖို့ လိုတယ်... သူလျှိုတွေကို ပြောလိုက်... သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ငါသိထားရမယ်... မတော်တဆမှုတစ်ခုမှ ဖြစ်လာလို့မရဘူး...”

အနောက်မြို့တံခါးတွင် လီကျွင်းရှန်းက ဖြူဖွေးသော ကွန်ဖြူးရှပ်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထူးခြားသော အသွင်အပြင်ဖြင့် ဖြာထွက်နေသည်။ သူ၏မျက်လုံးများက အနည်းငယ်မျှ မှိတ်ထားရင်း မလှုပ်မယှက် ရပ်နေခဲ့သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ သခင်လေး...”

ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းသားက ခေါင်းငုံ့ပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“ဝမ်မိသားစုအိမ်တော်ဘက်က ဘာလှုပ်ရှားမှုရှိလဲ...”

လီကျွင်းရှန်းက တွေးတောနေသော မျက်နှာထားဖြင့် ထပ်မံပြောလိုက်သည်။

“သခင်လေးရဲ့အမိန့်အတိုင်း ကျွန်တော်တို့က ဝမ်မိသားစုအိမ်တော်တစ်ဝိုက်မှာ အခြေအနေအားလုံးကို စောင့်ကြည့်ဖို့အတွက် လူလွှတ်ထားပါတယ်... အိမ်တော်ကို ဦးတည်လာတဲ့ စာပို့ခိုတွေကို အိမ်တော်ကိုမရောက်မီ ဖမ်းယူထားပါတယ်... အဲဒါအပြင် ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းထဲမှာ စာသားအတုခိုးနိုင်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို ရှာထားပြီး ရောက်ရှိချိန်ကို နာရီလေးနာရီခန့် နောက်ကျမယ်လို မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ထံ စာရေးပို့ထားပါတယ်... ဒါကြောင့် အဲဒီအချိန်အတွင်း မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က သတိမထားမိလောက်ဘူး...” ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူက အစီရင်ခံနေသည်။

ထနုစစ်ဆင်ရေးအတွက် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းက ပြည့်စုံသော ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ထားပြီး ဖြစ်နိုင်သမျှ အခြေအနေအားလုံးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားထားသည်။

“အဲဒါအပြင် မတော်တဆမှုတွေကို ကာကွယ်ဖို့ ကျွန်တော်တို့က မြို့တံခါးလေးခုစလုံးကို လူတွေစေလွှတ်ထားပါတယ်... ဘယ်လိုအမှားမျိုးနဲ့မှ ကျရှုံးမှုဖြစ်လာလို့ မဖြစ်ရဘူး...”

“အရမ်းကောင်းတယ်... မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို အနီးကပ်စောင့်ကြည့်ထားပါ... သူ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကိုလည်း စောင့်ကြည့်ထားပါ... သူတို့အိမ်တော်ကနေ ထွက်လာရင် ချက်ချင်းတိုက်ခိုက်ပါ... လိုအပ်ရင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရအောင် တိုက်ခိုက်ပါ... မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က သူ့လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ကာကွယ်မှာပဲ ဒါက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် နှောင့်နှေးမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မယ်... ဘယ်လိုနည်းနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ကို နှောင့်နှေးအောင် လုပ်ရမယ်...”

လီကျွင်းရှန်းက ပြင်းထန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ နယ်စပ်ဖြစ်ရပ်က အလွန်အရေးကြီးသဖြင့် သူက နိမ့်ကျသော လှည့်ကွက်များကို အသုံးပြုရန်ပင် တွန့်ဆုတ်မှုမရှိပေ။

“ဟုတ်ကဲ့ သခင်လေး...”

ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူက လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဝမ်မိသားစုအိမ်တော်သို့ ဦးတည်သွားသော စာပို့ခိုများက မြို့တော်ကောင်းကင်ယံတွင် အထူးသိန်းငှက်များဖြင့် ဖမ်းယူခံရသည်။

ငှက်များကို သင်တန်းပေးရာတွင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းက ၎င်း၏ရှည်လျားသော သမိုင်းတစ်လျှောက် ဆက်ခံလာခဲ့သော အထူးနည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသည်။

ထိုနည်းလမ်းက အပြင်းထန်ဆုံး ဖယ်ကွန်သိန်းငှက်များ သို့မဟုတ် အာရေဗျဖယ်ကွန်သိန်းငှက်များကို ဖမ်းယူရန် မလိုအပ်ပေ။ အစားထိုးအနေဖြင့် ၎င်းတို့က လက်ဖြင့် သင်တန်းပေးထားသော ငှက်များဖြစ်ပြီး ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ အထူးပြုလုပ်ထားသော ခြေသည်းများဖြင့် ပံ့ပိုးထားသည်။ ထိုနည်းလမ်း၏ အောင်မြင်မှုနှုန်းက သိပ်မမြင့်မားသော်လည်း ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းအနေဖြင့် အရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက်များကို ဖမ်းယူရန် လုံလောက်သော ငှက်များကို ထောက်ပံ့ပေးသည်။

မည်သည့်မင်းဆက်တွင်မဆို သတင်းအချက်အလက်က အမြဲတမ်း အလွန်အရေးကြီးသည်။ ဤသို့သော နည်းလမ်းများ မရှိပါက ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းက ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန် အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

မြို့တော်အပြင်ဘက်တွင် အနက်ရောင် သံချပ်ကာဝတ်ထားသော မြင်းစစ်သည်တပ်က ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ရွေ့လျားလာပြီး မြို့တော်သို့ ပိုမိုနီးကပ်လာသည်။

“သခင်လေး သူတို့ရဲ့တည်နေရာကို အတည်ပြုပြီးပါပြီ... အနောက်မြို့တံခါးမှ လီနှစ်ဆယ်အောက်ပဲ လိုပါတော့တယ်...”

“သခင်လေး သူတို့ကို တွေ့ပြီးပါပြီ... ကျွန်တော်တို့နဲ့ တစ်ဆယ့်ငါးလီအောက်ပဲ လိုပါတော့တယ်...”

“ပစ်မှတ်ကို တွေ့ပြီးပါပြီ... လီတစ်ဆယ်လောက်ပဲ အကွာအဝေးလိုပါတော့တယ်…”

(လီဆိုတာ မိုင်ကိုပြောချင်တာ ဖြစ်ပေမဲ့ အကွာအဝေးဂဏန်းအရေအတွက် ကွာသေးတာမို့ လီလို့ပဲ သုံးနှုန်းလိုက်ပါ့မယ်)

အနောက်မြို့တံခါးတွင် စာပို့ခိုများစွာက ဆင်းသက်လာပြီး မြင်းစစ်သည်တပ်၏ တည်နေရာကို အစီရင်ခံလျက် ရှိသည်။ အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တင်းမာမှုများ တိုးလာသည်။ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများက အလင်းနှင့်အရိပ်ထဲတွင် ရပ်တည်နေရင်း နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့် ရောက်ရှိလာရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ထိုလုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးတွင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများက မြင်းစစ်သည်တပ်ကို စောင့်ကြည့်နေရင်း ဟူလူးဂန်နှင့် အားရှီသယ်ကို အမြဲတမ်း မျက်စိထဲတွင် ထားရှိထားသည်။

“သခင်လေး ဝမ်မိသားစုအိမ်တော်ဘက်က လှုပ်ရှားမှုရှိလာပါတယ်... ဝမ်ချောင်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား သိန်းငှက်အိုကြီးက တစ်ခုခုမမှန်တာကို သံသယဖြစ်ပြီး အိမ်တော်ကို မြင်းစီးလာနေပါတယ်...”

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ချောင်ကို စောင့်ကြည့်နေသော ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများထံမှ သတင်းရောက်လာပြီး အခြေနေက ပို၍ တင်းမာလာသည်။ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော လီကျွင်းရှန်းထံသို့ အားလုံးက ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“သူ့ကို တားလိုက်...”

လီကျွင်းရှန်းက နောက်ဆုံးတွင် မျက်လုံးများဖွင့်လိုက်ရင်း ၎င်းမှ ထိတ်လန့်ဖွယ် အလင်းတန်းများကို ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဒါပေမဲ့ သခင်လေး အခုနေ့ဘက်ဖြစ်နေပြီး သိန်းငှက်အိုကြီးက လမ်းမပေါ်မှာ မြင်းစီးလာနေပါတယ်... လူတွေကလည်း ကြည့်နေကြပါတယ်...” အစီရင်ခံသူ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို တားလိုက်...” လီကျွင်းရှန်းက ပြတ်သားစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ပြဿနာဖြစ်လာရင် ငါဖြေရှင်းမယ်... အားလုံးပြင်ဆင်ထားပါ... အားရှီသယ်နဲ့ ဟူလူးဂန်ကို ဖမ်းဆီးဖို့ပြင်ဆင်လိုက်...”

လီကျွင်းရှန်း၏ မျက်လုံးများက အလွန်မှောင်မိုက်နေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မြင်းခွာသံများ ပြည့်လျှံလာပြီး မြင်းစစ်သည်တစ်စုက မိုးကုပ်စည်းပေါ်တွင် ပေါ်လာကာ မြို့တံခါးသို့ ဦးတည်လာသည်။

“အားလုံး တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြ...”

ထိုမြင်းစစ်သည်တပ်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လီကျွင်းရှန်းက ချက်ချင်း မြင်းပေါ်သို့တက်လိုက်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ အနောက်မြို့တံခါးတစ်ဝိုက်တွင် ချထားသော ပိုက်ကွန်က လျင်မြန်စွာ ပိတ်ဆို့လာသည်။ ချီဘုရင်၏ ပြစ်ဒဏ်ရုံးစစ်သားများနှင့် ပထမမင်းသားမှ စုစည်းထားသော အင်ပါယာစစ်တပ်လည်း လှုပ်ရှားလာကြသည်။

“သခင် မကောင်းတော့ဘူး... ပြဿနာတက်နေပြီ...”

အနက်ရောင် သံချပ်ကာဝတ်ထားသော ထန်မြင်းစစ်သည်တစ်ဦးက တစ်ခုခုကို သတိပြုမိလိုက်ရင်း သူ၏မျက်နှာက တင်းမာလာသည်။ အဖြူရောင်တံခွန်တပ်ဗိုလ်ချုပ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစက်သွားသည်။

“အရှင့်ထံချက်ချင်းပဲ အကြောင်းကြားပါ... အားလုံးဆုတ်ခွာကြ...”

ဝေးကွာသောနေရာမှ မိုးချုန်းသံကဲ့သို့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟိုမှာရှိသူတွေ ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်ကြ... ချက်ချင်းရပ်တန့်လိုက်... မဟာထန်ရဲ့အတိုင်ပင်ခံက ဒီနေရာမှာရှိနေတယ်... ဟူလူးဂန်နဲ့ အားရှီသယ်ကို လွှဲပြောင်းပေးပါ... ဆန့်ကျင်သူတွေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးမယ်...”

အဖြူရောင်တံခွန်တပ်ဗိုလ်ချုပ်က အလွန်လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်ကမူ သူ့ထက် ပို၍လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

******

အခန်း ၁၆၀၅ - ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းထွက်လှုပ်ရှား (၂)

မိုးချုန်းသံတစ်ခုလို အသံကြီးမားစွာ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် ထန်စစ်သားများစွာက ထန်မြင်းစစ်သည်တပ်ဆီသို့ စုစည်းဝိုင်းရံလာကြသည်။ တချိန်တည်းမှာပင် မြင်းစစ်သည်တပ်ကို လိုက်နေသော ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများက အရိပ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး ဆုတ်ခွာရန် လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ထန်မြင်းစစ်သည်တပ်က မျက်စိတမှိတ်အတွင်း ဝိုင်းထားခံရသည်။ အရိပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကျွမ်းကျင်သူများစွာက သူတို့၏စွမ်းအင်များဖြင့် မြင်းစစ်သည်များကို ချုပ်ထားကြသည်။

"ရွှပ်... ရွှပ်... ရွှပ်..."

လေးစစ်သည်များက သူတို့၏ လေးကြိုးများကို ဆွဲကာ မြားများကို တင်လိုက်ရင်း အလယ်တွင်ရှိသော ထန်မြင်းစစ်သည်များကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

ထန်မြင်းစစ်သည်များက မျက်နှာများ တင်းမာသွားသည်။ သူတို့က ထိုမျှခက်ခဲသော အခြေအနေကို မြို့တော်နှင့် ထိုမျှနီးကပ်လာချိန်တွင် ခံစားခဲ့ရပြီးနောက် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

“မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ... ဘာလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလဲ…”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သူမှာ ငှက်မွှေးတပ်ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော စစ်သူကြီးတစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများက စုစည်းလာသော ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းသားသူများကို ကြည့်ရင်း တောက်ပလာကာ ထိုအထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု မရှိပေ။

ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းသားတစ်ဦးက မြင်းစီးလာပြီး လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ငါက မဟာထန်ရဲ့ အတိုင်ပင်ခံလီကျွင်းရှန်းပဲ... ဒါက ဘာလဲဆိုတာ မင်းတို့ မသိဘူးလို့ မပြောနဲ့... အင်ပါယာနန်းတော်ရဲ့ အမိန့်မရှိဘဲ နယ်စပ်မှာ အနောက်တာ့ခ်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်... ဒါက မဟာထန်ရဲ့ဥပဒေကို ချိုးဖောက်ပြီးသားဖြစ်တယ်... ဟူလူးဂန်နဲ့ အားရှီသယ်ကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်... ဒီအကြောင်းက အင်ပါယာနန်းတော်ရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်မှာရှိတယ်... ခုခံဖို့ မကြိုးစားနဲ့... မဟုတ်ရင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးခံရလိမ့်မယ်...”

“ဟမ်... အတိုင်ပင်ခံဆိုတာကို ငါတို့ မသိဘူး... ကျွန်တော်တို့က အရှင်ရဲ့အမိန့်ကိုသာ နာခံပါတယ်... တခြားဘယ်သူမှ ကျွန်တော်တို့အပေါ်မှာ အာဏာမရှိဘူး... ပြီးတော့ မမေ့နဲ့... ငါတို့ကို မင်းတို့ရဲ့ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းက ဖယ်ရှားပြီးသားဖြစ်တယ်... ငါတို့က ပုံမှန်စစ်သားတွေ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါကြောင့် မင်းတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါတို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှာလဲ... အဲဒါအပြင်…”

အဖြူရောင်တံခွန်တပ်ဗိုလ်ချုပ်က လီကျွင်းရှန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“မင်းပြောနေတဲ့ နယ်စပ်ပဋိပက္ခဆိုတာ ဘယ်မျက်လုံးတစ်စုံနဲ့ ငါတို့လုပ်တာကို မင်းမြင်ခဲ့တာလဲ…”

“မင်း…”

ထိုစကားများကြောင့် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းသားက အံ့အားသင့်သွားပြီး ချက်ချင်း ဒေါသထွက်လာသည်။ တခြားကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများလည်း မျက်မှောင်မကြုတ်ဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။ စစ်ဝါဒီ-ကွန်ဖြူးရှပ်ပဋိပက္ခတွင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းက စစ်တပ်ကို အစုလိုက်ဖယ်ရှားခဲ့ပြီး ပုံမှန်စစ်သားများစွာကိုပင် ဖယ်ရှားခဲ့သည်။ သူတို့က စစ်တပ်မှ မဟုတ်တော့သဖြင့် စစ်တပ်၏ဥပဒေများဖြင့် ချုပ်နှောင်မခံရပေ။ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းပင်လျှင် ဤနေရာတွင် ပြဿနာတစ်ခုကို ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။

ထို့ပြင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းနှင့် အင်ပါယာနန်းတော်တွင် သူတို့က အနောက်တာ့ခ်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သူများဖြစ်ကြောင်း သက်သေမရှိသည်မှာလည်း မှန်ကန်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လီကျွင်းရှန်းက မြင်းစီးလာပြီး အဖြူရောင်တံခွန်တပ်ဗိုလ်ချုပ်ကို မေးလိုက်သည်။

“မင်းနာမည်က ဘယ်သူလဲ...”

“ငါက မထင်မရှားတဲ့ အညတရ စစ်သားတစ်ယောက်ပါပဲ... အတိုင်ပင်ခံ အမတ်ကြီးက ငါ့ကို ဂရုစိုက်ဖို့မလိုဘူး...”

အဖြူရောင်တံခွန်တပ်ဗိုလ်ချုပ်က မျက်နှာပေါ်တွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးလိုက်ရင်း နှိမ့်ချမှုမရှိသလို မာနထောင်လွှားမှုလည်း မရှိဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ရိုင်းလိုက်တာ”

ထိုစကားများကြောင့် အားလုံးက ဒေါသထွက်သွားကြသည်။ သခင်တစ်ဦးက သူနှင့်တူသော လက်အောက်ငယ်သားများကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ ဝမ်ချောင်၏ လက်အောက်ငယ်သားများအားလုံးသည် သွေးဆူပြီး ထိန်းမရသောသူများ ဖြစ်ကြသည်။

လီကျွင်းရှန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်၍ မနေနိုင်သော်လည်း အဖြူရောင်တံခွန်တပ်ဗိုလ်ချုပ်နှင့် စကားများရန် မလုပ်ခဲ့ပေ။

လီကျွင်းရှန်းက ဗိုလ်ချုပ်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ပထမမင်းသားရဲ့ အမိန့်ပါ... ပညာရှိဧကရာဇ်က အနားယူနေချိန်မှာ ပထမမင်းသားက နိုင်ငံတော်ကို အုပ်ချုပ်နေတဲ့သူဖြစ်တယ်... ဒါကြောင့် ဒီဧကရာဇ်အမိန့်ရဲ့ အရေးပါမှုကို မင်းနားလည်သင့်တယ်... အားရှီသယ်နဲ့ ဟူလူးဂန်ကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်... ခုခံဖို့ မကြိုးစားနဲ့... သူတို့ကိုခေါ်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့လည်း မကြိုးစားနဲ့... မင်းတို့တစ်ယောက်ယောက်က အနည်းငယ်လှုပ်ရှားလိုက်ရင်တောင် ငါမင်းတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်နိုင်တယ်... မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ကတောင် ငါ့ကို ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး... အင်ပါယာနန်းတော်ကိုလည်း ငါရှင်းပြလို့ရတဲ့နည်းလမ်းရှိတယ်...”

သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်လိုက်ရင်း ပထမမင်းသား၏ တော်ဝင်တံဆိပ်ပါသော အဝါရောင်စာလိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

ထိုအမိန့်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အဖြူရောင်တံခွန်တပ်ဗိုလ်ချုပ်နှင့် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများက ချက်ချင်း မျက်နှာများ ဖြူဖတ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားကြသည်။ လီကျွင်းရှန်းနှင့် သူ၏ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းက ပြည့်စုံစွာ ပြင်ဆင်ထားကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

သို့သော် လီကျွင်းရှန်းက ၎င်းတို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို ဂရုမစိုက်ပေ။

“ဖမ်းချင်ရင်ဖမ်းလိုက်ပါ...”

လီကျွင်းရှန်းက လက်ညှိုးထိုးလိုက်ရင်း ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများက ကျားဖြူများသဖွယ် ခုန်ဝင်လာကာ တာ့ခ်စစ်ဗိုလ်နှစ်ဦးဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။ အကြီးအကဲစုန့်က အလျင်မြန် လှုပ်ရှားပြီး လက်ညှိုးတစ်ချက်ဆွဲလိုက်ပြီး ကြိုးများကို ဖြတ်ယူလိုက်သည်။

"ရွှတ်..."

သူ၏လက်ဖဝါးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူတို့၏မျက်နှာဖုံးထားသော အိတ်များကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်က ကြီးမားသော ကုန်ကျစရိတ်ဖြင့် အောင်မြင်ခဲ့သော နယ်စပ်စစ်ဆင်ရေးက နောက်ဆုံးတွင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ အဆုံးသတ်ခံလိုက်ရသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများအားလုံးက ၎င်းတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖုံးကွယ်ရန် ခက်ခဲခဲ့သည်။ သူတို့က ဝမ်ချောင်နှင့် အကြိမ်များစွာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုများတွင် သူတို့က ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဝမ်ချောင်ထက် ခြေတစ်လှမ်း သာလွန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟူစစ်ဗိုလ်နှစ်ဦး၏ မျက်နှာများကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူတို့က ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။

“ဒါ… ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ…”

လူအားလုံး၏ မျက်နှာများက ဖြူဖတ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားကြပြီး လီကျွင်းရှန်းပင်လျှင် တည်ငြိမ်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားသည်။

ထို‘ဟူ’များက အနောက်တာ့ခ်ခါကန်းနိတ်၏ သံချပ်ကာများကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သူတို့၏ ဦးထုပ်များအောက်တွင် ရယ်မောပြီး အထင်အမြင်သေးသော ထန်မျက်နှာနှစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့က အားရှီသယ်နှင့် ဟူလူးဂန် မဟုတ်ကြပေ။

“လူယုတ်မာ… ပြောစမ်း… ဟူလူးဂန်နဲ့ အားရှီသယ်ကို ဘယ်မှာဖွက်ထားတာလဲ…”

ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းသားတစ်ဦးက ဒေါသတကြီး တုန်ယင်နေရင်း ထန်မြင်းစစ်သည်တစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးပြီး လေထဲသို့ မြှောက်တင်လိုက်သည်။

“ဟား... ဟား... ဟား... သခင်ကြီး ဘာပြောနေတာလဲ… ကျွန်‌တော်မသိဘူး... ကျွန်တော်တို့က မြို့တော်ကိုပြန်လာရုံပါပဲ... အတိုင်ပင်ခံနဲ့ အင်ပါယာနန်းတော်က ကိစ္စတွေကို ဒီလောက်ကြီးအထိ ရှုပ်ထွေးအောင်လုပ်ဖို့ လိုအပ်ခဲ့တာလား…”

ထန်မြင်းစစ်သည်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“အဲဒါအပြင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းက တရားမျှတမှုနဲ့ ဖြောင့်မတ်မှုကို အလေးထားတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်... အတိုင်ပင်ခံ အမတ်ကြီးကလည်း ကိုယ်ကျိုးမဖက်ဘဲ တရားမျှတမှုကို ဦးစားပေးတယ်လို့ ပြောကြတယ်... ဒီလောက်လူများစွာအရှေ့မှာတောင် သက်သေတွေကို ဖျောက်ဖျက်ဖို့ စီစဉ်မထားဘူးမဟုတ်လား…”

ယခုအခါ စစ်သူရဲရေးရာဦးစီးဌာနမှ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မှ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းအပေါ် အထင်အမြင်ကောင်း မရှိကြတော့ပေ။ နယ်စပ်တွင် မဟာထန်က လူလေးရာကိုထ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ရွာတစ်ရွာလုံး ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့သည် ဝေးကွာသောနေရာသို့ ခရီးထွက်ခဲ့ပြီး များစွာသော အခက်အခဲများကို ကျော်ဖြတ်ကာ ၎င်းတို့ထက် အဆယ်သုံးဆသာလွန်သော ရန်သူတပ်ကို မကြောက်မရွံ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ စစ်တပ်ထဲတွင် လူဦးရေ တစ်သောင်းနှစ်ထောင်ရှိပြီး ၎င်းတို့က ဦးဆောင်သူနှစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးခဲ့သည်။ သို့သော် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းက ထိုအကြောင်းကို ပြဿနာတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးလိုက်ပြီး ထိုရွာသားများအတွက် တရားမျှတမှုကို ရှာဖွေရန် လက်လှမ်းခဲ့သော မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ကို ဒုက္ခပေးရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ထိုသို့သော သူများအပေါ် သူတို့က ကျေးဇူးတင်စိတ်ကို မည်သို့ ခံစားနိုင်မည်နည်း။

ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူက ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ လူအုပ်ကြီးက စုဝေးနေပြီး လက်ဟန်ခြေဟန်ပြရင်း စကားပြောနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

မြို့တော်က မဟာထန်၏ စီးပွားရေးနှင့် နိုင်ငံရေးဗဟိုချက်ဖြစ်ပြီး နေ့စဉ် လူအများအပြား ၎င်း၏မြို့တံခါးလေးခုကို ဖြတ်သန်းသွားလာကြသည်။ ထိုလုပ်ဆောင်မှုက ပရိသတ်များစွာ၏အာရုံကို ဆွဲဆောင်ခဲ့ပြီး ထိုထန်မြင်းစစ်သည်က ထိုမျှ မကြောက်ရွံ့ရခြင်း၏ အကြောင်းအမှန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မြားတစ်စင်းလွှတ်လိုက်လျှင် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်း၍ မရနိုင်တော့ပေ။ စစ်ဆင်ရေးစတင်ပြီးသည့်နောက် သူတို့က မရပ်တန့်နိုင်တော့ပေ။ လူများစွာက ကြည့်နေသော်လည်း ၎င်းတို့က ဟူလူးဂန်နှင့် အားရှီသယ် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေသည်ကို ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။

“ပြောစမ်း… အားရှီသယ် ဘယ်မှာလဲ…”

တခြားမြင်းစစ်သည်များထံမှ မည်သည့်အရာမှ မရရှိနိုင်ကြောင်း မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော မိန်းကလေး အပါအဝင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများက အဖြူရောင်တံခွန်တပ်ဗိုလ်ချုပ်ကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။

“ပြောစမ်း… အဲဒီနှစ်ယောက် ဘယ်မှာလဲ… သူတို့လိုပဲ ဘာမှမသိဘူးလို့ မပြောနဲ့နော်…”

လီကျွင်းရှန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း တခြားသူများကို ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးပြီး အေးစက်ပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် ရှေ့သို့လှမ်းလာခဲ့သည်။

“ဟဲ... ဟဲ... အတိုင်ပင်ခံ အမတ်ကြီးက အချိန်ဖြုန်းစရာမလိုဘူး...”

အဖြူရောင်တံခွန်တပ်ဗိုလ်ချုပ်က သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများထက် များစွာပိုမို တည်ငြိမ်နေသည်။

“အရှင်က သူရဲ့ဉာဏ်ပညာနဲ့ မင်းတို့ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းနဲ့ အင်ပါယာနန်းတော်က လှုပ်ရှားမှုတွေ လုပ်လာလိမ့်မယ်လို့ ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားခဲ့တယ်... မင်းတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုအားလုံးက အရှင်ရဲ့ မျက်စိနဲ့နားတွေကနေ ဘယ်တော့မှ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး။ ငါတို့လွှတ်လိုက်တဲ့ စာပို့ခိုတွေကတောင် မင်းတို့ကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစေဖို့အတွက်ပဲ... ဟူလူးဂန်နဲ့ အားရှီသယ်ကိုတော့ နယ်စပ်ကိုဖြတ်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ သူတို့နဲ့ ငါတို့က လူစုခွဲခဲ့ကြတယ်... အခုဆိုရင် သူတို့က တောင်ဘက်မြို့တံခါးကနေ အရှင်ရဲ့လက်ထဲကို ရောက်နေလောက်ပြီ...”

အကြီးအကဲစုန့်၊ အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော မိန်းကလေး၊ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများအားလုံးနှင့် ချီဘုရင်မှ စေလွှတ်ထားသော အရာရှိများ၏ မျက်နှာများက ဖြူဖတ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားကြသည်။ လီကျွင်းရှန်း၏ မျက်နှာက ပြင်းထန်စွာ တင်းမာသွားသည်။

“သွားစို့… မြို့တော်ကိုပြန်သွားမယ်...”

လီကျွင်းရှန်းက စဉ်းစားရန်လအချိန်မရှိသည့်အတွက် ထန်မြင်းစစ်သည်များကို စွန့်ပစ်လိုက်ပြီး ကိုယ်ဖော့ပညာကို အသုံးပြုကာ ဖြူဖွေးသော အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ရင်း မြို့တံခါးများကို ဖြတ်သန်းထွက်သွားသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူက ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။ ဝမ်ချောင်၏ အစီအစဉ်များက သူထင်မြင်ထားသည်ထက် များစွာပို၍ ထူးခြားခဲ့သည်။ သို့သော် မနောက်ကျသေးပေ။ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းက မြို့တော်အတွင်း အရာအားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ ဟူလူးဂန်နှင့် အားရှီသယ်တို့က မြို့တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီဖြစ်သော်လည်း အချိန်လုံလောက်နေသေးသည်။ သူလုပ်ရမည်မှာ ဝမ်ချောင်ကို တားဆီးရုံသာ ဖြစ်သည်။

လီကျွင်းရှန်း၏ အမိန့်အတိုင်း ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် အင်ပါယာနန်းတော်၏ စစ်သားများက ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး နောက်တွင် ဖုံတလုံးလုံးနှင့် ကျန်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့လာခဲ့သည်ထက် ပိုမိုလျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

“ဟမ်... နောက်ဆုံးတော့ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းရဲ့လူတွေက စစ်ရေးဗျူဟာကို နားမလည်ကြဘူး... အရှင်နဲ့ယှဉ်ရင် သူတို့က ပိုပြီးနိမ့်ကျနေတယ်...”

အဖြူရောင်တံခွန်တပ်ဗိုလ်ချုပ်က လီကျွင်းရှန်းနှင့် တခြားသူများ ထွက်ခွာသွားပုံကိုကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အထင်အမြင်သေးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး သူ၏လူများကို ဦးဆောင်ကာ တခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခုသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

“အစီရင်ခံပါတယ်...”

ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းက သူ၏အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်နေချိန်တွင် မြင်းတစ်ကောင်က ဝမ်ချောင်၏ အိမ်တော်သို့ စီးနင်းလာခဲ့သည်။

“ဟူလူးဂန်နဲ့ အားရှီသယ်ကို ပို့ဆောင်ပြီးပါပြီ... အရှင် ကျေးဇူးပြုပြီး စီရင်ဆုံးဖြတ်ပေးပါ...”

စာကြည့်ခန်းထဲရှိ လူအားလုံးက ထိုကင်းထောက်ဆီသို့ အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။

“အရှင် လီကျွင်းရှန်းနဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လှည့်ကွက်ထဲကို ဝင်သွားပုံရပါတယ်...”

ကျန်းချွယ်က ဝမ်ချောင်ဆီသို့လှည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“သိန်းငှက်အိုကြီးက ဘယ်လိုနေလဲ…”

ဝမ်ချောင်က စားပွဲပေါ်တွင် စည်းချက်ညီစွာ ထုလိုက်ရင်း သူ၏မျက်လုံးများတွင် တောက်ပပြီး ဉာဏ်ပညာဖြည့်စွမ်းထားသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ တည်ငြိမ်သော အမူအရာက ထိုအရာအားလုံးသည် သူ၏မျှော်လင့်ချက်အတွင်း ရှိနေကြောင်း ဖော်ပြပုံရသည်။

ချန်းစန်းယွမ်က ဦးညွှတ်ပြီး အစီရင်ခံသည်။

“အရှင် သိန်းငှက်အိုကြီးက လမ်းပေါ်မှာ သေးငယ်တဲ့ဖြစ်ရပ်တစ်ခုနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပါတယ်... သိုင်းပညာရှင်တစ်စုက သူ့ကို တမင်ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး သူ့ကို အစီရင်ခံဖို့ လာရောက်ခြင်းမှ တားဆီးရင်း သိန်းငှက်အိုကြီးကို ဒေါသထွက်အောင် လှုံ့ဆော်ခဲ့ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒါအားလုံးက ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာပဲရှိပြီး သိန်းငှက်အိုကြီးမှာ အန္တရာယ်မရှိဘူး...”

ထိုအခြေအနေ၏ အမှန်တရားကို သူက ပိုမိုနားလည်လာသည်နှင့်အမျှ ဝမ်ချောင်ကို ပိုမိုလေးစားလာသည်။

ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းက ၎င်းတို့၏စစ်ဆင်ရေးကို အလွန်တန်ဖိုးထားခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်ယံတွင် ငှက်များကို ဖမ်းယူခြင်း သိန်းငှက်အိုကြီးကို ဖမ်းဆီးရန် လူများစေလွှတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ထိုမြင်းစစ်သည်တပ်ကို စောင့်ကြည့်ခြင်းများအားလုံးက ဝမ်ချောင်၏ မျှော်လင့်ချက်အတွင်း ရှိနေခဲ့သည်။ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းက ၎င်းတို့သည် လျှို့ဝှက်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်ကိုသာ သနားစရာဟု ဆိုနိုင်သည်။