အခန်း (၁၆၁၆-၁၆၂၀)

အခန်း ၁၆၁၆: မထင်မှတ်ထားသော ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ တိုးတက်မှု

ဝမ်ချောင်က မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်သည်။

“တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာပြီးမေးရမယ်... အထဲမှာ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ သိရမယ်...”

သို့သော် သူ့ထံတွင် သတင်းအချက်အလက် အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသည့်တိုင် ဝမ်ချောင်က လက်ပိုက်ကြည့်နေရုံဖြင့် ကျေနပ်တတ်သူ မဟုတ်ပေ။ ရထားလုံးပေါ်ထိုင်ကာ ထိုကိစ္စများကို စဉ်းစားနေရင်း စာပို့ခိုတစ်ချို့ကို လွှတ်လိုက်သည်။

အင်ပါယာနန်းတော်သို့ ထွက်ခွာရင်း အရိပ်ထဲမှ စောင့်ကြည့်နေသော လူရိပ်များလည်း ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ရုတ်တရက် ရထားလုံးရပ်သွားပြီး ရထားလုံးမောင်းသူ၏ အသံက အပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်... အင်ပါယာနန်းတော်ကို ရောက်ပါပြီ...”

ဝမ်ချောင်က ဝတ်ရုံကို ပင့်တင်ပြီး ကန့်လန့်ကာကို မလိုက်ရင်း ရထားလုံးပေါ်မှ ဆင်းလာသည်။ မဟာထန်အင်ပါယာနန်းတော်က အမြဲတမ်း ကျယ်ပြန့်ပြီး တင့်တယ်လှသော်လည်း ပထမအကြည့်တွင် ဝမ်ချောင် ဖော်ပြမရနိုင်သော ထူးဆန်းမှုတစ်ခုကို ခံစားမိသည်။

“နန်းတံခါးဝက ဧကရာဇ်စစ်တပ်သားတွေအားလုံး လဲလှယ်ခံထားရတာပဲ...”

ဝမ်ချောင်က မျက်လုံးထဲတွင် အမှောင်ရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်ကို သတိပြုမိသည်။

ဝမ်ချောင်က အင်ပါယာနန်းတော်သို့ အကြိမ်များစွာ ဝင်ရောက်ဖူးပြီး ထိုနေရာတွင်ရှိသော ဧကရာဇ်စစ်တပ်သားများကို အလွန်ရင်းနှီးသည်။ ထို့ပြင် မြို့တွင်းထိန်းသိမ်းရေးတပ် ဖြစ်ရပ်က ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ဝမ်ချောင်က ထိုအချိန်က ဧကရာဇ်စစ်တပ်သားများကို သတိပြုမိခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအကြိမ်တွင် ထိုသူများအားလုံး လဲလှယ်ခံထားရသည်ကို သူက သတိပြုမိသည်။

ထိုစစ်သားများအားလုံးက ငယ်ရွယ်ပြီး မျက်နှာသစ်များဖြစ်ကာ သူတို့ဝတ်ဆင်ထားသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာများပင် မတူညီတော့ပေ။

ထို့ပြင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်နေသော အာရုံများသည် ပုံမှန်ဧကရာဇ်စစ်တပ်သားများ၏ တည်ငြိမ်မှုနှင့် တည်တံ့မှု ကင်းမဲ့နေသည်။ သူတို့အားလုံး မကြာသေးမီကမှ ရာထူးတိုးမြှင့်ခံထားရသူများဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“ဘယ်သူလဲ...”

ဝမ်ချောင်တွေးနေစဉ် ဧကရာဇ်နန်းတံခါးဝမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဧကရာဇ်စစ်သူရဲသားများက လမ်းဖွင့်ပေးရင်း ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာဝတ်ထားသော အရာရှိတစ်ဦး ထွက်လာသည်။

“ရဲတင်းလွန်းလှချည်လား... မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ကို နန်းတော်ထဲ ဝင်ခွင့်မပေးဘူးလား...”

ဝမ်ချောင်မဖြေမီ ရထားလုံးမောင်းသူက ဦးစွာ ထွက်ပြောလိုက်သည်။

“ဟမ်... နန်းတော်ထဲမှာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေတယ်... လာမဲ့ ခုနစ်ရက်အတွင်း တရားရုံးအစည်းအဝေးများမှလွဲ၍ ပြင်ပအရာရှိအားလုံး ဝင်ခွင့်မပြုဘူး... မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်... ပြန်သွားပါ...”

ဧကရာဇ်စစ်သူရဲအရာရှိက အေးစက်ပြီး မာနကြီးနေသော မျက်နှာထားဖြင့်ပြောကာ လှံတံတစ်ချောင်းသဖွယ် နေရာတွင် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ရပ်နေပြီး မျက်နှာက သံမဏိသဖွယ် တင်းမာကာ ဖြောင့်မတ်နေသည်။

ဝမ်ချောင်၏ မျက်ခုံးများ ချက်ချင်း တွန့်သွားသည်။

မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်အဖြစ် သူ၏ အဆင့်အတန်းဖြင့် နန်းတော်မှ မင်းမျိုးမင်းနွယ်များပင် သူ့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မထီမဲ့မြင် ပြုရဲကြမည် မဟုတ်ပေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို လှုံ့ဆော်မပေးခဲ့လျှင် သာမန်ဧကရာဇ်စစ်သူရဲအရာရှိတစ်ဦးက သူ့ရှေ့တွင် ဤမျှ ရဲရင့်စွာ ပြုမူရဲမည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ပြင် ခုနစ်ရက်ဆိုသည်မှာ ဘယ်ကိစ္စကို ဆိုလိုပါသနည်း။

“မင်းနာမည်က ဘယ်သူလဲ...”

ဝမ်ချောင်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့စကားသံအရ ဟယ်ပေါင်ဒေသခံဖြစ်မယ်ထင်တယ်... ဧကရာဇ်စစ်တပ်မှာ ရာထူးတိုးမြှင့်ရေးဆိုင်ရာ စံနှုန်းတွေက တင်းကြပ်ထားတယ်... အင်ပါယာနန်းတော်ရဲ့ တောင်ဘက်တံခါးက အရာရှိတွေ ဝင်ထွက်တဲ့နေရာဖြစ်လို့ တာဝန်ခံအရာရှိဟာ အနည်းဆုံး ဧကရာဇ်စစ်သူရဲအဆင့်လေးရှိရမယ်... မင်းရဲ့ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်လှိုင်းတွေကိုကြည့်ရင် မင်းရဲ့ ရွှမ်ယွမ်၊ လင်ချီကျိုး၊ ရွှယ်ဖူး သွေးကြောတွေဟာ အပြည့်မဖြည့်နိုင်သေးဘူး... ဒါကြောင့် မင်းဟာ ဧကရာဇ်စစ်သူရဲအဆင့်သုံးကို ရောက်ထားတာ လေးရက်မပြည့်သေးဘူး... အဆင့်လေးနဲ့ဆို အကွာအဝေး တော်တော်လှမ်းနေသေးတယ်... ဒါကြောင့် ဧကရာဇ်နန်းတံခါးဝရဲ့ တာဝန်ခံအရာရှိအဖြစ် လိုအပ်ချက်တွေနဲ့ မကိုက်ညီဘူး... မင်းကို ဘယ်သူက ရွေးထားတာလဲ...”

ဝမ်ချောင်၏ မျက်လုံးများက ထက်မြက်လာပြီး သူ၏ ထိုးဖောက်နိုင်သော စကားများက အရာရှိ၏ မျက်နှာကို ဖြူဖတ်ဖြူလျော်ဖြစ်စေကာ အစပိုင်းက တည်ငြိမ်မှုသည် ထိတ်လန့်မှုဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။

ဝမ်ချောင်က ဤမျှ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်သော အကြည့်ရှိလိမ့်မည်ဟု သူက မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် ဧကရာဇ်စစ်သူရဲအဆင့်သုံးသို့ ရောက်ရှိထားသည်မှာ ရက်အနည်းငယ်သာရှိသေးသည်ကို သတိပြုမိရုံသာမက ဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ ရာထူးတိုးမြှင့်ရေးစံနှုန်းများကို လက်ဖဝါးပေါ်တွင်ထားသလို သိရှိထားပြီး သူက စံနှုန်းမကိုက်ညီကြောင်း ချက်ချင်း သိမြင်နိုင်ခဲ့သည်။

မဟာထန်၏ ဥပဒေများက အမြဲတမ်း တင်းကြပ်ခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်ထိုက်ကျုံးပင်လျှင် ဥပဒေများကို ဦးစွာလိုက်နာပြီး ဖောက်ဖျက်ခြင်းမပြုခဲ့ဘဲ နောက်ဆက်ခံသည့် ထန်ဧကရာဇ်များလည်း သူ့ကို အတုယူခဲ့ကြသည်။ ဤသည်မှာ ချိုးဖောက်ရန်မလွယ်ကူသော သံမဏိဥပဒေများ ဖြစ်‌သောကြောင့် သူသည် စံနှုန်းမကိုက်ညီသော ဧကရာဇ်စစ်သူရဲအရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းသည် သေးသိမ်နိုင်သည့်ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုရာထူးအတွက် မသင့်လျော်ကြောင်း သိရှိထားသည်။

အကယ်၍ ဝမ်ချောင်က သူ့ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးပါက သူက ပျက်စီးသွားရလိမ့်မည်။

ဧကရာဇ်စစ်သူရဲအရာရှိက ချွေးစီးများကျလာပြီး နှလုံးသားက အေးစက်သွားသည်။

“ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ...”

အင်ပါယာနန်းတော်အတွင်းမှ ပြတ်သားသော ဆူပူသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အနက်ရောင် အရာရှိဦးထုပ်နှင့် အဖြူရောင် ပညာရှိဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူတစ်ဦး ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ထွက်လာသည်။

“သာမန်ဧကရာဇ်စစ်သူရဲအရာရှိတစ်ယောက်က မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ရဲ့ ရထားလုံးကို တားရဲတယ်ပေါ့... မင်းခေါင်းထဲမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ... မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ဟာ သူတော်စင်ဧကရာဇ် ကောင်းကင်ရဲ့သားတော်ရဲ့ တပည့်ဖြစ်ပြီး အလွန်တန်ဖိုးထားခံရတဲ့ အမတ်တစ်ဦးဖြစ်တာ မင်းမသိဘူးလား...”

“သခင်ယန်...”

အရာရှိအနီးရှိ ဧကရာဇ်စစ်သူရဲသားများက ချက်ချင်း တုန်လှုပ်သွားကာ ခေါင်းငုံ့လိုက်ကြသည်။

မြို့တော်တွင် ဤမျှ ပညာရှိဆန်ပြီး တင့်တယ်သော ဝတ်စားဆင်ယင်မှုဖြင့် ဧကရာဇ်စစ်တပ်မှ ဤမျှ လေးစားမှုရရှိသူမှာ နန်းတော်ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီး ယန်ကျောက်တစ်ဦးသာ ရှိသည်။

ယန်ကျောက်သည် စာအုပ်များစွာ မဖတ်ရှုဖူးသော်လည်း မွေးရာပါ လောင်းကစားသမားတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သို့သော် အရာရှိဖြစ်လာပြီးနောက် တင့်တယ်သော ပညာရှိတစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး မိမိကိုယ်ကို အရပ်ဘက်အရာရှိအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သည်။ ထို့ပြင် ယန်ကျောက်သည် ဧကရာဇ်မျိုးရိုးနှင့် ဆွေမျိုးဖြစ်ပြီး သူ၏ နောက်ခံမှာ များစွာ ချစ်ခင်ခံရသော ကြင်ရာတော်ထိုက်ကျန်းမှ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ယန်ကျောက်သည် သူတော်စင်ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်က နန်းတော်ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရသူဖြစ်သောကြောင့် သူက ကြောက်ရွံ့ရမည့်သူဖြစ်သည်။

ယန်ကျောက်သည် သိုင်းပညာမတတ်သော်လည်း ကိန်းဂဏန်းနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အံ့အားသင့်ဖွယ် အရည်အချင်း ရှိသည်။ နန်းတော်ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီး ဖြစ်လာပြီးနောက် မဟာထန်၏ ပြည်တွင်းရေးနှင့် ဘဏ္ဍာငွေများကို စနစ်တကျ စီမံခဲ့သည်။ ယန်ကျောက်၏ ဆောင်ရွက်မှုများကြောင့် မဟာထန်၏ ဘဏ္ဍာငွေသည် ရာခိုင်နှုန်းနှစ်ဆယ်ခန့် တိုးတက်လာခဲ့သည်ဟု ဝမ်ချောင်က ကြားခဲ့ဖူးသည်။

မဟာထန်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော အင်ပါယာတစ်ခုအတွက် ရာခိုင်နှုန်းနှစ်ဆယ် ဆိုသည်မှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် နန်းတော်ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးအနေဖြင့် ယန်ကျောက်သည် နန်းဆောင်များ၊ မိန်းမလှများ၊ အစေခံများနှင့် ဧကရာဇ်စစ်တပ်သားများ၏ လစာများကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။ တော်ဝင်အိမ်တော်ထိန်းဌာနက သူ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိသော်လည်း ၎င်း၏ အရာရှိများအားလုံးသည် ယန်ကျောက်၏အမိန့်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ လိုက်နာကြသည်။

ယန်ကျောက်၏ အရည်အချင်းကို ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် လေးစားရသည်။

ဤလူများ၏ လစာများအားလုံးသည် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိသောကြောင့် ယန်ကျောက်သည် နန်းတော်အတွင်း လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ပြီး မကြာသေးမီကမှ စုဆောင်းခံရသော ဧကရာဇ်စစ်သည်များပင် သူ့ကို လေးစားမှုပြသခဲ့ကြသည်။

ဝမ်ချောင်သည် ယန်ကျောက်ကို တွေ့လိုက်ပြီး မျက်ခုံးတစ်ဖက် ပင့်တက်သွားသည်။ အရာရှိဖြစ်လာပြီးနောက် ယန်ကျောက်သည် ယပ်တောင်တစ်ချောင်း အမြဲသယ်ဆောင်လေ့ရှိပြီး များသောအားဖြင့် အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတတ်သည်ဟု သူက မှတ်မိသည်။ သို့သော် ယနေ့တွင် ယန်ကျောက်သည် ပုံမှန်မဟုတ်စွာ မျက်နှာတင်းမာပြီး ပြတ်သားနေသည်။

ဝမ်ချောင်၏ နှလုံးသားသည် မကောင်းသော လက္ခဏာဖြင့် ခုန်လှုပ်သွားသည်။

“ခုနစ်ရက်အတွင်း နန်းတော်ထဲမှာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကြောင့် ပြင်ပအရာရှိအားလုံး ဝင်ခွင့်မပြုဘူးလို့ မင်းပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား... မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ဟာ ကြင်ရာတော်ထိုက်ကျန်းရဲ့ ဧည့်သည်ပဲ... သူတောင် မဝင်နိုင်ဘူးလား...”

ယန်ကျောက်သည် အေးစက်စွာ လက်ဖဝါးကို လှန်ပြလိုက်ရင်း ခြေသည်းငါးချောင်း နဂါးတံဆိပ်ပြားပုံပါသော ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

မင်းဆက်တိုင်းသည် စည်းကမ်းနှင့် ကျင့်ဝတ်များကို အလေးထားသည်။ အဆင့်နှင့် အဆင့်အတန်းတစ်ခုစီတွင် သူတို့ မကျော်လွန်နိုင်သော သတ်မှတ်ထားသော အသွင်အပြင်နှင့် ဥပဒေများရှိသည်။ ချီဘုရင်ကဲ့သို့ မာန်မာနကြီးသူပင်လျှင် ခြေသည်းသုံးချောင်းနဂါးတံဆိပ်ထက်ပိုသော ပုံစံကို အသုံးပြုရဲသည်မဟုတ်ပေ။ ပထမမင်းသားသည် ဆက်ခံသူပထမဦးစွာဖြစ်သော်လည်း ခြေသည်းလေးချောင်းပါသောနဂါးတံဆိပ်ကိုသာ အသုံးပြုရဲသည်။ ထို့ကြောင့် အင်ပါယာနန်းတော်တွင် ခြေသည်းငါးချောင်း နဂါးတံဆိပ်ပြားကို အသုံးပြုရဲသူများ၏ အဆင့်အတန်းသည် မည်မျှ မြင့်မားသည်ကို လွယ်ကူစွာ စိတ်ကူးမိနိုင်သည်။

“ဒါကိုတောင် မင်းမသိဘူးလား...”

ယန်ကျောက်သည် ထနုဧကရာဇ်စစ်သူရဲအရာရှိအား ဖော်ရွေရန်စိတ်ကူး မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ဝမ်ချောင်၏ သစ္စာခံညီအစ်ကိုဖြစ်ပြီး ဝမ်ချောင်အား ဒုက္ခပေးရဲသူမည်သူမဆို သူ့အား ဒုက္ခပေးခြင်းဖြစ်သည်။ ယန်ကျောက်နှင့် ကြင်ရာတော်ထိုက်ကျန်းသည် ၎င်းကို မည်သည့်အခါမှ ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

“သူတော်စင်ဧကရာဇ်က ကြင်ရာတော်ထိုက်ကျန်းက ဧည့်သည်တစ်ဦးကိုတွေ့ချင်ရင် ဘယ်သူကမှ ဟန့်တားခွင့်မရှိဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်... ဖီဆန်သူတွေကို ကွပ်မျက်မယ်တဲ့... ဘာလဲ... အမိန့်ကို ဖီဆန်ချင်တာလား...” ယန်ကျောက်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီလက်အောက်ငယ်သားက မလုပ်ရဲပါဘူး...”

ဧကရာဇ်စစ်သူရဲအရာရှိသည် သူ၏ စစ်သားများနှင့်အတူ နောက်ဆုတ်သွားသည်။

ဝမ်ချောင်ရှေ့တွင် သူသည် တုန်လှုပ်နေပြီး ချွေးစီးများကျနေသော်လည်း သူ၏ အထက်အရာရှိများ၏ အမိန့်ကို ဖီဆန်ရန် ခက်ခဲခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု ယန်ကျောက်ပေါ်ထွက်လာပြီး အဆင့်ငါးရွှေရောင်နဂါးတံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ပြလိုက်သဖြင့် သူသည် ဘေးဖယ်နေရန် အကောင်းဆုံး အကြောင်းပြချက် ရရှိသွားသည်။

“ဟမ်... တံခါးဝမှာ ဘာလို့ရပ်နေသေးတာလဲ... ဖယ်စမ်း...” ယန်ကျောက်က အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော ဧကရာဇ်စစ်သူရဲသားများသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပို၍ဝေးရာသို့ ရွှေ့သွားကြသည်။

“ညီငယ်လေး... သွားကြစို့...”

ယခုမှ ယန်ကျောက်သည် နွေးထွေးစွာ ပြုံးပြပြီး ဝမ်ချောင်ဆီသို့ လျှောက်လာသည်။

“အင်း...”

ဝမ်ချောင်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ရထားလုံးပေါ်ပြန်တက်ကာ ယန်ကျောက်နှင့်အတူ တံခါးဝမှ ဖြတ်သွားသည်။

ရထားလုံးသည် တံခါးဝကို ဖြတ်လိုက်သည်နှင့် တိတ်ဆိတ်ပြီး တည်ငြိမ်သွားသည်ကို မည်သူမျှ သတိမပြုမိပေ။

သစ္စာခံညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် ဘေးချင်းကပ်ထိုင်နေကြသည်။ ဝမ်ချောင်သည် တိတ်ဆိတ်မှုကို ဦးစွာ ချိုးဖျက်လိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီး... နန်းတော်ထဲမှာ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ... ဘာ့ကြောင့် ပဉ္စမမင်းသားကို ဧကရာဇ်မျိုးရိုးတရားရုံးက ဖမ်းဆီးသွားတာလဲ...”

“မင်းမသိဘူးလား...” ယန်ကျောက်က တည့်တည့်ဖြေလိုက်ပြီး တည်ကြည်စွာ ပြောသည်... “ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက မိမိကိုယ်ကို သတ်သေသွားတယ်...”

“ဘာ...”

ဝမ်ချောင်သည် ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်သွားပြီး မျက်လုံးများ ဖွင့်လှစ်လာကာ ယန်ကျောက်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ယန်ကျောက်သည် ဝမ်ချောင်မေးလိုသည်ကို သိပုံရပြီး တည်ကြည်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဟူး..."

ဝမ်ချောင်၏ နှလုံးသားသည် ချက်ချင်း အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ယန်ကျောက်က တိုက်ရိုက်မပြောခဲ့သော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းသည် ပဉ္စမမင်းသားနှင့် ဆက်ဆံရေးရှိသည်ဟု စွပ်စွဲခံရသော နန်းဆောင်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။

“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

ဝမ်ချောင်သည် ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ တည်ငြိမ်မှုအားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားသည်။

ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းသည် ထိုအမှုအတွက် အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဝမ်ချောင်သည် သူမကို တွေ့ရန်အတွက် နန်းတော်သို့ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အမှန်တရားကို ရှာဖွေနိုင်သရွေ့ ပဉ္စမမင်းသားကို အန္တရာယ်မှ အလွယ်တကူ လွတ်မြောက်အောင် ဖြေရှင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက သေဆုံးသွားပြီဖြစ်မည်ဟု မည်သည့်အခါမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

၎င်းသည် လုံးဝ မထင်မှတ်ထားသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

နိုင်ငံရေးနှင့် စစ်ရေးနယ်ပယ်နှစ်ခုလုံးတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများဖြင့် ကျော်လွှားပြီးသော ဝမ်ချောင်က ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း၏ သေဆုံးမှုသည် သက်သေမရှိခြင်းကို ဆိုလိုပြီး ပဉ္စမမင်းသားသည် မဟုတ်မမှန်စွပ်စွဲခံရသည်ပင်ဖြစ်စေ ၎င်း၏ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို မည်သူမျှ သက်သေမပြနိုင်ကြောင်း လေးလေးနက်နက် သတိပြုမိသည်။

ဝမ်ချောင်၏ နှလုံးသားက လေးလံလာသည်။

“အခု နန်းတော်ထဲမှာ အခြေအနေက ထူးဆန်းနေတာ နားလည်ပြီမဟုတ်လား... ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦး သေဆုံးတာဟာ သေးသိမ်တဲ့ကိစ္စမဟုတ်ဘူး... နန်းတော်ထဲက လူအားလုံး တခြားနန်းဆောင်တွေတောင်မှ ဒီဖြစ်ရပ်ကို စောင့်ကြည့်နေတယ်... ဒါတင်မကဘူး... မင်းသားတစ်ပါး ပါဝင်ပတ်သက်နေတာပဲ...” ယန်ကျောက်က တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူသည် မွေးရာပါ လောင်းကစားသမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာပျက်မသွားသရွေ့ သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေနိုင်သည့် အရာမရှိသလောက် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အမြဲတမ်း ပြုံးရွှင်ပြီး ပေါ့ပါးနေတတ်သည်။ သို့သော် ယခုတွင် သူပင်လျှင် နန်းတော်ထဲမှ အခြေအနေက ထူးဆန်းသော အလှည့်အပြောင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို ခံစားမိခဲ့သည်။

******

အခန်း ၁၆၁၇ သေသူက သက်သေမပေးနိုင်ချေ

“ဒါ ဘယ်တုန်းက ဖြစ်သွားတာလဲ...” ဝမ်ချောင်က လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။

“မနေ့ညကဖြစ်မယ်... သူ့ရဲ့ အစေခံမိန်းကလေးတွေက ရှာတွေ့တဲ့အချိန်မှာ သူက ထုပ်တန်းမှာ ကြိုးဆွဲချ သတ်သေသွားပြီးပြီ... ရှုဟွာနန်းဆောင်မှာ အဖြူရောင်အလံတံဆိပ်တွေ ဆွဲခိုင်းထားပြီး သင်္ဂြိုဟ်ရေးအတွက် ပြင်ဆင်နေကြပြီ... ငါ့ညီမလေးဆီကနေ ဒီသတင်းကို မကြာသေးခင်ကမှ ကြားခဲ့ရတာပဲ...” ယန်ကျောက်က ပြန်ဖြေသည်။

ယန်ကျောက်ပြောသော ညီမလေးဆိုသည်မှာ ကြင်ရာတော်ထိုက်ကျန်းပင် ဖြစ်သည်။

ပဉ္စမမင်းသားက တော်ဝင်အရှုပ်အထွေးတစ်ခုတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေပြီး မည်သည့်မင်းဆက်တွင်ဖြစ်စေ ၎င်းကို ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ထားပေလိမ့်မည်။ ပဉ္စမမင်းသား၏ နန်းဆောင်ရှိ အစေခံများပင် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို မသိရှိကြပေ။ သို့သော် ကြင်ရာတော်ထိုက်ကျန်းသည် ထူးခြားသောအဆင့်အတန်းရှိပြီး ထိုအဆင့်အတန်းကြောင့် နန်းတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်ချက်များက သူမ၏လက်ထဲမှ လွတ်မြောက်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ချောင်က နန်းတွင်းသို့မလာမီ ယန်ကျောက်နှင့် ဆက်သွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြင်ရာတော်ထိုက်ကျန်းသည် နန်းတွင်းကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်ရာ နေရာတစ်ခုတွင် အမှန်တရားနှင့် အနီးကပ်ဆုံးသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ရထားလုံးအတွင်း တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွားသည်။ ယန်ကျောက်သည် ဝမ်ချောင်အား တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေပြီး သူသည် မျက်စိများကို မှိတ်လိုက်ကာ ထိုထိတ်လန့်ဖွယ်သတင်းကို စီစဉ်တွေးတောနေသည်။ ပဉ္စမမင်းသားနှင့် ဝမ်ချောင်တို့က အမြဲတမ်း ရင်းနှီးခဲ့ကြပြီး ယခု ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက သေဆုံးသွားသည်ဖြစ်ရာ လီဟန်၏မှတ်တမ်းတွင် နောက်ထပ် ရာဇဝတ်မှုတစ်ခု ထပ်တိုးလာပြီ ဖြစ်၏။

ဝမ်ချောင်၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုသည်လည်း ဆိုးရွားသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

“ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းနဲ့ ပဉ္စမမင်းသားကြားက ကိစ္စကို ဘယ်လိုမျိုး စတင်တွေ့ရှိခဲ့တာလဲ...”

ဝမ်ချောင်က ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာမေးလိုက်သည်။

မင်းသားနှင့် ကိုယ်လုပ်တော်များသည် ထူးခြားသောအဆင့်အတန်းရှိကြပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အနည်းငယ်သာ ဆက်ဆံတတ်ကြသည်။ သီးသန့်ကိစ္စများအတွက်ဆိုလျှင် လျှို့ဝှက်စွာ ဆောင်ရွက်ကြပြီး ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စများက အလွယ်တကူ ထွက်ပေါ်လာရန် မလွယ်ကူပေ။ ဝမ်ချောင်သည် ထိုကိစ္စတစ်ခုလုံးကို သံသယဖြစ်ဖွယ် တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ပဉ္စမမင်းသား၏လူများက နောက်ဆုံးရလဒ်ကိုသာ သိရှိပြီး အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို မသိရှိကြပေ။

“မင်းက မှန်ကန်တဲ့သူကို မေးမိလိုက်ပြီ...” ယန်ကျောက်က ပြောသည်။ “ဒါက တော်ဝင်အရှုပ်အထွေးဖြစ်တာကြောင့် အားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားကြတယ်... အပြင်လူတွေက ဒီဆက်ဆံရေးဖြစ်ပျက်ခဲ့တယ်ဆိုတာကလွဲရင် ဘာမှမသိကြဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါက ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းနဲ့ အတူအလုပ်လုပ်တဲ့ အစေခံတချို့ဆီကနေ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံးကို သိခဲ့ရတယ်...”

“ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကောလာဟလတချို့ ကြာရှည်ထွက်ပေါ်နေခဲ့တယ်... သူတို့ကို တွေ့မြင်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ ပြောဆိုမှုတွေလည်း ရှိခဲ့ပေမဲ့ ဘယ်သူမှ အလေးအနက်ထားမဲ့သူ မရှိခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်ကမှ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းဆီက သီးသန့်စာတစ်စောင်ကို သူ့ရဲ့ အစေခံမိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ အဝတ်ထဲမှာ တွေ့ရှိခဲ့တယ်... အဝတ်လျှော်ရင်း စာလုံးတွေ အများစု ပျက်စီးသွားပေမဲ့ အရှုပ်အထွေးဖြစ်စေတဲ့ စကားစုတချို့ကို ဖတ်ရှုနိုင်ခဲ့သေးတယ်...”

“ဒါက နန်းတွင်းမှာ ကြီးမားတဲ့ တားမြစ်ချက်တစ်ခုပဲ... ဒါကြောင့် တော်ဝင်တရားရုံးက ချက်ချင်းပဲ လှုပ်ရှားလာတယ်... သူတို့က ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းရဲ့ အစေခံမိန်းကလေး တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ ဆက်ဆံရေးရှိပြီး သူ့အဝတ်ထဲမှာ သီးသန့်အချစ်စာတစ်စောင်ကို မတော်တဆ ထားခဲ့တယ်လို့ ယူဆခဲ့ကြတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီ အစေခံမိန်းကလေးက ဒါ သူ့စာမဟုတ်ဘူး... ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းမှာ ဒီလိုစာတွေ ထပ်ရှိသေးတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်... အခု မိဖုရားတစ်ပါး ပါဝင်လာပြီဆိုတော့ တော်ဝင်တရားရုံးက ပေါ့ဆမနေရဲဘဲ ချက်ချင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့တယ်...”

“ဒီလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးမှာ တော်ဝင်တရားရုံးက ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းကို အလွန်အမင်း လေးစားစွာ ဆက်ဆံခဲ့တယ်... ဘာကြောင့်လည်းဆိုတော့ သူတို့ မတော်မတရား လုပ်မိရင် တော်ဝင်တရားရုံးကပဲ အပြစ်တင်ခံရမှာကိုး... ဒါပေမဲ့ သူတို့ မထင်မှတ်ထားတာက ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းရဲ့ အိပ်ခန်းထဲမှာ လျှို့ဝှက်သေတ္တာတစ်လုံးကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး အထဲမှာ ပဉ္စမမင်းသားက ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြဖူးတဲ့ သီးသန့်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို တွေ့ခဲ့တယ်...”

“ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားတဲ့လား...”

ဝမ်ချောင်သည် ထိတ်လန့်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး ယန်ကျောက်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“အင်း... ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားအပြင် ပဉ္စမမင်းသားကိုယ်တိုင် ရေးထားတဲ့ အချစ်စာတစ်စောင်လည်း ရှိသေးတယ်...”

ယန်ကျောက်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး ဇာတ်လမ်းကို ဆက်ပြောသည်။

“ဒီပစ္စည်းနှစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်ရတဲ့အခါ လူတိုင်းထိတ်လန့်သွားကြတယ်... ငါ ဒီသတင်းကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ငါလည်း အံ့ဩသွားတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားက အစစ်ပဲ... အဲဒါကို ပဉ္စမမင်းသားရဲ့ မိခင်က ထားခဲ့တာဖြစ်ပြီး သာမန်လူတစ်ယောက်က အဲဒါကို အတုလုပ်နိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ငါ လေ့လာသိရှိခဲ့ရတယ်...”

“ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ပြာယာခတ်နေခဲ့သည်။ သူသည် ထိုကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို မြင်ဖူးပြီး ယန်ကျောက်ပြောသည့်အတိုင်း ထိုတံဆိပ်ပြားက ပဉ္စမမင်းသား၏လက်မှ တစ်ခါမျှ မခွဲခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် ထိုဖြစ်ရပ်တွင် အဓိက သက်သေဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူက မည်သည့်အခါမျှ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

“အဲဒီနောက်မှာ တော်ဝင်တရားရုံးက ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းရဲ့ အစေခံမိန်းကလေးတွေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် စစ်ဆေးမေးမြန်းခဲ့တယ်... နောက်ဆုံးမှာ သူတို့က အမှန်တရားကို ဝန်ခံခဲ့ကြတယ်... အဲဒါအပြင် ပဉ္စမမင်းသားရဲ့ နန်းဆောင်ထဲမှာ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက ကိုယ်တိုင်ရက်လုပ်ထားတဲ့ လက်ကိုင်ပုဝါတစ်ထည်ကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့တယ်... အဲဒီအချိန်မှာ အမှုက ပြီးသွားပြီး ကြီးမားတဲ့အတင်းအဖျင်းတွေ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက မနေ့ညက ပြစ်ဒဏ်ကို ကြောက်ရွံ့ပြီး ရုတ်တရက် သတ်သေသွားတာက လူတော်တော်များများကို ထိတ်လန့်စေခဲ့တယ်... နန်းတွင်းက သတင်းကို ဖြတ်တောက်ဖို့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ အမျိုးမျိုးသော ကောလာဟလတွေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်... မကြာခင်မှာ ဒီကိစ္စတစ်ခုလုံး ထွက်ပေါ်လာတော့မှာပဲ...” ယန်ကျောက်က မျက်နှာမဲ့စွာ ပြောသည်။

ရထားလုံးအတွင်း တည်ငြိမ်ပြီး ဖိနှိပ်ခံရသော အငွေ့အသက် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ဝမ်ချောင်၏ နှလုံးသားက လေးလံနေသည်။

နန်းတွင်းဆက်ဆံရေးက ကြီးမားသော တားမြစ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

မင်းသားတစ်ဦးက နန်းတွင်းတွင် လူမှုရေးဖောက်ပြန်ခြင်းသည် သေဒဏ်ချမှတ်ခံရရန် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ယန်ကျောက်၏အဆိုအရ ပဉ္စမမင်းသားနှင့် ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းသည် သီးသန့်တွေ့ဆုံမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီး သူတို့ကို တွေ့မြင်ခဲ့သူများလည်း ရှိခဲ့သည်။ ယန်ကျောက်က သူတို့သည် ဘယ်သူမှ မယုံကြည်သော ကောလာဟလများဟု ပြောခဲ့သော်လည်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အရာများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင်း ဝမ်ချောင်သည် ၎င်းတို့သည် ရာနှုန်းပြည့် မဟုတ်သော်လည်း ရာနှုန်းပြည့်နီးပါး မှန်ကန်ဖွယ်ရှိသည်ဟု ခံစားရသည်။

သို့သော် အမှန်တရားက သက်သေများထင်သည့်အတိုင်း ဖြစ်ပေါ်ဖွယ် မရှိပေ။

သက်သေများနှင့် လီဟန်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားနှင့် အချစ်စာပါဝင်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာသက်သေများ ရှိသည်ဖြစ်ရာ ပဉ္စမမင်းသားက သူ၏အမည်ကို ရှင်းလင်းရန် ခဲယဉ်းလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း၏ သေဆုံးမှုက လီဟန်၏အမှုအတွက် နောက်ဆုံး ထိုးနှက်ချက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သေသူက သက်သေမပေးနိုင်တော့ပေ။

သူမ၏သေဆုံးမှုဖြစ်ပြီးနောက် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုလမ်းကြောင်းများစွာသည် ပိတ်ဆို့သွားပြီး လီဟန်၏ရာဇဝတ်မှုများက ပိုမိုဆိုးရွားလာသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် ဝမ်ချောင်၏ တစ်ခုတည်းသော စိုးရိမ်မှု မဟုတ်ပေ။ သတင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုက်နက် လီဟန်က နောက်ပိုင်းတွင် အမည်ရှင်းလင်းခဲ့သည်ဖြစ်စေ သူသည် ထီးနန်းဆက်ခံပိုင်ခွင့်ကို ထာဝရဆုံးရှုံးလိမ့်မည်။

မည်သည့် မင်းဆက်တွင်မဆို နန်းတွင်းတွင် အရှုပ်အထွေး ဖြစ်စေသူသည် ဧကရာဇ်အဖြစ် မည်သည့်အခါမျှ အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။ သံသယတစ်ခုတည်းကပင် သူ၏ထီးနန်းဆက်ခံပိုင်ခွင့်ကို လုယူသွားနိုင်သည်။

ထီးနန်းဆက်ခံရေးနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် နန်းတွင်းအရာရှိများက အလွန်အမင်း သတိထားကြသည်။

“ဘယ်လောက်ရက်စက်တဲ့ နည်းလမ်းတွေလဲ... ဘယ်လောက်ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေလဲ...”

ဝမ်ချောင်သည် တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

သက်သေအားလုံးက ပဉ္စမမင်းသားကို ညွှန်ပြနေသော်လည်း ဝမ်ချောင်က သူသည် ထိုကဲ့သို့သော လူမဟုတ်ဟု ယုံကြည်သည်။ လီဟန်၏ သဘောသဘာဝကို သူသိရှိထားသည့်အတိုင်း သူသည် နန်းတွင်းသို့သွားကာ ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ပါးနှင့် သီးသန့်ဆက်ဆံရေးထူထောင်မည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သူသည် ထိုကဲ့သို့သော လူဖြစ်ခဲ့ပါက သူ၏ ယခင်ဘဝတွင် မဟာထန်မင်းဆက်၏ ‘ပြန်လည်ထူထောင်သူအရှင်’ ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် ကံကြမ္မာကျောက်တုံးကလည်း ‘စစ်မှန်သောနဂါးမစ်ရှင်’ ကို ထုတ်ပြန်မည် မဟုတ်ပေ။

ဝမ်ချောင်သည် ရထားလုံးနံရံကို မှီလိုက်ပြီး အချိန်အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။

“အခု နန်းတွင်းက ပဉ္စမမင်းသားကို ဘယ်လိုမြင်နေကြလဲ။ သူက နန်းတွင်းမှာ လူမှုရေးဖောက်ပြန်တယ်လို့ အားလုံးက ယုံကြည်နေကြတာလား...” ဝမ်ချောင်က လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။

“ဟမ်... အရာရာက အဲဒီလောက် ရိုးရှင်းရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့...”

ယန်ကျောက်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ငါက ညီမလေးနဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့ နန်းတွင်းက လူတိုင်းနဲ့ အကျွမ်းတဝင်ရှိတယ်... ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းနဲ့လည်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးတယ်... သူ့ရဲ့စရိုက်က အေးစက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုမရှိဘူး... ပုံမှန်အားဖြင့် သက်သတ်လွတ်စားပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာကျမ်းစာတွေ ရွတ်ဆိုတတ်တယ်။ သူက ပဉ္စမမင်းသားနဲ့ ဆက်ဆံရေးရှိမယ်လို့ ဘယ်လိုလုပ် ယူဆနိုင်မှာလဲ... အဲဒါအပြင် သူ့ရဲ့ သေဆုံးမှုကလည်း သံသယဖြစ်ဖွယ်ရာ ကောင်းလွန်းတယ်... သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကထွက်ပေါ်လာပြီး ပဉ္စမမင်းသားကို ထောင်ချထားပြီးချင်းမှာပဲ သူက ကြိုးဆွဲချသတ်သေလိုက်တယ်... နန်းတွင်းက လူတွေက မျက်စိကန်းနေတာမှ မဟုတ်တာ... သူတို့က ဒါကို မမြင်ဘူးလို့ မင်းထင်နေလား...”

“အဲဒါအပြင် ကျွန်တော် စုံစမ်းကြည့်တဲ့အခါ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက သတ်သေပြီးနောက် သူ့ရဲ့ အစေခံမိန်းကလေးတွေ အားလုံး အစအနမရှိ ပျောက်ဆုံးသွားကြတယ်... နေ့တစ်ဝက်သာ ကြာသေးတာပဲ... ဘာကြောင့် သူတို့ ဒီလောက်မြန်မြန် ပျောက်ဆုံးသွားရမှာလဲ... ဒါဟာ တကယ်ပဲ သီးသန့်ဆက်ဆံရေးဖြစ်ခဲ့ရင် သူတို့နဲ့ ဘာဆိုင်မှာလဲ။ ဒီအချိန်မှာ သစ္စာရှိတဲ့ အစေခံတွေဆိုရင် သူမရဲ့ သီးသန့်ကိစ္စတွေကို စီစဉ်ဖို့ အာရုံစိုက်နေရမှာမဟုတ်ဘူးလား...”

“ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက ငါ့ညီမလေးလောက် မျက်နှာသာ မရခဲ့ပေမဲ့ သူက မိဖုရားတစ်ပါးပဲ... ဘယ်သူနဲ့မှ ရန်ဖြစ်တာမျိုး မရှိခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ အခု သူက သတ်သေပြီး သူ့ရဲ့ အစေခံတွေလည်း အားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားကြပြီ... နန်းတွင်းက အဲဒီလူကြီးက တော်ဝင်တပ်သားတွေ၊ အစေခံမိန်းကလေးတွေ၊ အစေခံတွေကို ထပ်ခါထပ်ခါ လဲလှယ်ထားပြီးပြီ... နန်းတွင်းမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့တဲ့ အစေခံသက်ကြီးတွေနဲ့ နို့ထိန်းတွေတောင် မသိတဲ့ မျက်နှာသစ်တွေ အများကြီးရှိလာပြီ... အခု သူက ပိုပြီး လက်ရဲဇက်ရဲ လုပ်လာပြီး မိဖုရားတစ်ပါးအထိ လက်လှမ်းလာပြီ... ဒါ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပြောရရင် ရဲတင်းလွန်းတယ်... ဥပဒေမဲ့လွန်းတယ်...”

ယန်ကျောက်၏ အသံထဲတွင် မကျေနပ်မှုများ စိမ့်ထွက်နေသည်။

ယန်ကျောက်က ထိုလူကို နာမည်မဖော်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးက ထိုသူက မည်သူဖြစ်သည်ကို သိရှိကြသည်။ တော်ဝင်တပ်များကို လှုပ်ရှားပြောင်းလဲနိုင်သော အာဏာရှိပြီး ပဉ္စမမင်းသားထောင်ချခံရခြင်းမှ အကျိုးအမြတ် အများဆုံးရရှိသူမှာ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။

ဝမ်ချောင်သည် ရထားလုံးနံရံကို မှီလိုက်ပြီး တွေးတောမှုထဲသို့ နစ်မြောသွားသည်။

ယန်ကျောက်က သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ပေ။ သူသည် ဝမ်ချောင်ကို ယုံကြည်ပြီး သူသည် အစီအစဉ်တစ်ခုကို စီစဉ်နေသည်ဟု သိရှိထားသည်။

ဝမ်ချောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် မျက်စိဖွင့်လိုက်ပြီး အမိန့်ပေးသည်။

“ကျွန်တော့်ကို ပဉ္စမမင်းသားကို ထိန်းသိမ်းထားတဲ့နေရာဆီ ခေါ်သွားပေး...”

ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများစွာလုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ဝမ်ချောင်၏ အဓိကစိုးရိမ်မှုသည် လီဟန်၏အခြေအနေဖြစ်ပြီး ထိုဖြစ်ရပ်တွင် အဓိကပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် မေးခွန်းအချို့ကို ဖြေကြားနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

“ပဉ္စမမင်းသားက ဒီမုန်တိုင်းရဲ့ ဗဟိုချက်မှာရှိတာကြောင့် တော်ဝင်တရားရုံးက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အစောင့်အကြပ်တွေ အများကြီးထားပြီး နေရာကို လုံးဝပိတ်ဆို့ထားတယ်... တပ်သားအရေအတွက်က ခြောက်ဆလောက် တိုးလာပြီး အားလုံးနီးပါး လူသစ်တွေချည်းပဲ... အပြင်လူတွေက လုံးဝ ချဉ်းကပ်လို့မရဘူး... ကံကောင်းတာက မိဖုရားကြီးက အရာအားလုံးကို စီစဉ်ပြီးသားဖြစ်တာကြောင့် ငါတို့ လိုသလို ဝင်ထွက်လို့ရတယ်...”

ယန်ကျောက်က ခေါင်းညိတ်ပြီး အပြင်က ရထားလုံးမောင်းသမားကို အမူအရာ ပြလိုက်သည်။

“ဟိုင်း...”

ခဏအကြာ ရထားလုံးသည် ဦးတည်ရာပြောင်းလိုက်ပြီး တော်ဝင်တရားရုံးဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

“ဦးလေးကျင်း အပြင်မှာ အခြေအနေက ဘယ်လိုရှိလဲ။ ဝမ်ချောင်က နန်းတွင်းထဲ ရောက်လာပြီလား...”

တော်ဝင်တရားရုံးအောက်ရှိ မြေအောက်ထောင်တွင် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အခြောက်လှန်းထားသော မြက်ပင်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့် အခန်းငယ်တစ်ခုထဲတွင် လီဟန်သည် အပေါ်ရှိ ပြတင်းပေါက်သေးသေးလေးကို မော့ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

တော်ဝင်တရားရုံး၏ မြေအောက်ထောင်က အေးစက်ပြီး ညှို့မှိုင်းနေသည်။ ပြတင်းပေါက်သေးသေးမှဝင်လာသော ဆီမီးအိမ်၏ မှိန်ဖျော့ဖျော့အလင်းရောင်သည် တစ်ခုတည်းသော အလင်းရင်းမြစ်ဖြစ်ပြီး သူ၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်လည်း ဖြစ်သည်။

“အရှင်မင်းသား စိတ်အေးအေးထားပါ... မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က သေချာပေါက် ရောက်လာမှာပါ... ဒီလောကမှာ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က လိုချင်တာဆို မလုပ်နိုင်တဲ့အရာ မရှိပါဘူး...” လီကျင်းကျုံးက စိတ်သက်သာရာရစေရန် အာမခံ၍ ပြောလိုက်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ကြီးမားသည့် အရှုပ်အထွေးဖြစ်ပြီးနောက် ပဉ္စမမင်းသားကို ဖမ်းဆီးခဲ့ပြီး လီကျင်းကျုံးသည် ပဉ္စမမင်းသား၏ သီးသန့်အစေခံအဖြစ် ဘေးဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမရှိဘဲ သူနှင့်အတူ ထောင်ချခံခဲ့ရသည်။

******

အခန်း ၁၆၁၈ သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ ကျောက်စိမ်းရွှေတံဆိပ်ပြား

လီဟန်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် တခဏမျှ တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း သူသည် ခေါင်းကို လျင်မြန်စွာ ခါရမ်းလိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများ မှေးမှိန်လာသည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်ကိစ္စက အလွန်အမင်း ဆိုးရွားတယ်။ ကျွန်တော်ကြားရတာက ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းရဲ့ အိပ်ခန်းထဲမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ သီးသန့်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို တွေ့ရှိခဲ့တယ်တဲ့။ ဒါက လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြေရှင်းလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး...”

လီဟန်သည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ထိုကိစ္စတစ်ခုလုံးကို မယုံကြည်နိုင်ဖွယ် တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း သက်သေအားလုံးက သူ့ကို ညွှန်ပြနေပြီး သူကိုယ်တိုင် ကာကွယ်ပြောဆိုသမျှ စကားများက အလဟဿ ဖြစ်နေသည်။

“အရှင်မင်းသား စိတ်ဓာတ်မကျပါနဲ့... မလုပ်ခဲ့ရင် မလုပ်ခဲ့ဘူးပေါ့။ တခြားသူတွေက အရှင့်ကို မယုံကြည်ပေမဲ့ ကျွန်တော်နဲ့မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က အရှင့်ကို ဒီလောက်ကြာအောင် သိထားခဲ့တာကြောင့် ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာ သဘာဝကျကျ သိထားပါတယ်။ အဲဒါအပြင် အရှင်မင်းသားက မမှတ်မိလို့လား... မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က တာလာ့စစ်ပွဲအတွက် ထွက်သွားတဲ့အချိန်မှာ ရန်သူက အလွန်အင်အားကြီးမားပြီး အနိုင်ရဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ လူတိုင်းက ထင်ခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ အန္တရာယ်က အခုကျွန်တော်တို့ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ အန္တရာယ်ထက် အများကြီး ပိုကြီးမားခဲ့ပေမဲ့ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က အနိုင်ရခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်း၊ ပထမမင်းသားနဲ့ ချီဘုရင်တို့က တရားရုံးကို ထိန်းချုပ်ဖို့ အတူတကွ လုပ်ဆောင်နေကြရင်တောင် မကြာသေးခင်ကမှ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ဆီက နောက်ပြန်ဆုတ်မှု ခံခဲ့ရတာမဟုတ်ဘူးလား။ ပထမမင်းသားက သူ့ကို အရိုးထဲထိ မုန်းတီးနေပေမဲ့ အဆင့်ခုနှစ်အရပ်ဘက်အရာရှိအဖြစ် ခန့်အပ်ဖို့ မဖြစ်မနေ လုပ်ခဲ့ရတာပဲ...” လီကျင်းကျုံးက အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် ရှင်းပြပြောဆိုနေသည်။

အကယ်၍ ဝမ်ချောင်က ထိုစကားကို ကြားခဲ့ရလျှင် သူသည် အံ့ဩထိတ်လန့်ပြီး မျက်လုံးပြူးမျက်ဆန်ဖြူဖြစ်သွားလိမ့်မည်မှာ မလွဲ‌ဧကန်ပေ။

သူအမြဲတမ်း ငြင်းပယ်ထားခဲ့သော ထိုသစ္စာဖောက်အစေခံသည် သူ၏ အပြင်းအထန် ယုံကြည်သူတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။

ပဉ္စမမင်းသား လီဟန်သည် တစ်ခုခုကို တွေးမိပုံရပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ ဝမ်းနည်းမှုတိမ်တိုက်များ များစွာ လွင့်စင်သွားကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူသည် နယ်စပ်ဖြစ်ရပ်ကို ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး ပထမမင်းသားသည် ဝမ်ချောင်ကို အဆင့်ခုနှစ်အရပ်ဘက်အရာရှိအဖြစ် ခန့်အပ်ရန် မဖြစ်မနေ လုပ်ခဲ့ရပြီး နန်းတွင်းရှိ တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းအချို့ကိုလည်း ဖျက်ဆီးခဲ့သည်ဟု ကြားခဲ့ရသည်။ ထိုအချိန်က လီဟန်သည် ရယ်မောမတတ် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ဝမ်ချောင်သည် မြေကြီးထဲမှ ဝါးပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့ ထိုးထွက်လာသော မယုံနိုင်ဖွယ် ခွန်အားတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပုံ ရသည်။ သူဖော်ပြသော ခိုင်မာမှုသည် လူတို့ကို နက်ရှိုင်းစွာ အထင်ကြီးစေခဲ့ပြီး ထိုလောကတွင် သူ့ကို တားဆီးနိုင်မည့်အရာ မရှိသလို ထင်ရသည်။ သူငယ်ချင်းတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် အကောင်းဆုံးသော သူငယ်ချင်းမျိုးဖြစ်သည်။

သို့သော် ရန်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဝမ်ချောင်သည် တွေ့ကြုံရမည့် အဆိုးရွားဆုံးရန်သူမျိုး ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ်..." လီဟန်သည် ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး တစ်ယောက်တည်း တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်သည်။ "မျိုးနွယ်ခြားဘုရင် ငါက နန်းတွင်းမှာ အထီးကျန်ပြီး မဟာမိတ်မရှိဘူး... မင်းကသာ ငါ့ကို ကူညီပေးနိုင်တဲ့သူပဲ..."

တော်ဝင်တရားရုံးတွင် အတွင်းရုံးနှင့် အပြင်ရုံးဟူ၍ နှစ်မျိုးရှိသည်။ အပြင်ရုံးသည် တော်ဝင်ဆွေမျိုးများအတွက် နန်းတော်အပြင်ဘက်တွင် သီးသန့်တည်ထောင်ထားပြီး အတွင်းရုံးသည် နန်းတော်၏ အနောက်မြောက်ဘက်ရှိ ဝေးလံခေါင်ဖျားသော ထောင့်တစ်ခုတွင် တည်ထောင်ထားပြီး တော်ဝင်မိသားစုဝင်များအတွက် သီးသန့်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ထိုရုံးသည် အစေခံမိန်းကလေးများ၊ မိဖုရားများ၊ အစေခံများ၏ ရာဇဝတ်မှုများအတွက်လည်း တာဝန်ယူရသည်။

ဝမ်ချောင်၏ ရထားလုံးသည် တော်ဝင်တရားရုံးသို့ ရောက်ရှိရန် အချိန်မနှောင်းခဲ့ပေ။

ဝမ်ချောင်က ရထားလုံးပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည့်နှင့် နန်းတော်၏ ရွှေရောင်တင့်တယ်မှုနှင့် ပြတ်သားစွာ ဆန့်ကျင်နေသော ဖိနှိပ်ခံရသည့် အနက်ရောင်အုတ်နံရံများကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အတွင်းသို့ မဝင်မီကပင် အေးစက်သော လှိုင်းများက သူ့ထံသို့ လွှမ်းမိုးလာသည်ကို ခံစားရသည်။ ယန်ကျောက်ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း တော်ဝင်တရားရုံးသည် အလေးအနက် ထားစောင့်ကြပ်ထားပြီး ပြင်းထန်သော အစောင့်များက အလွန်သတိရှိကြသည်။ ဝမ်ချောင်နှင့် ယန်ကျောက်သည် ရထားလုံးမှဆင်းလာချင်းမှာပင် အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ခံရသည်။ တစ်ဦးသည် မဟာထန်စစ်နတ်ဘုရားဖြစ်ပြီး တခြားတစ်ဦးသည် ကြင်ရာတော်ထိုက်ကျန်း၏ အစ်ကိုဝမ်းကွဲဖြစ်သော်လည်း ထောင်အစောင့်များက သူတို့ကို သာမန်လူများကဲ့သို့သာ ဆက်ဆံသည်။

“တော်ဝင်တရားရုံးရဲ့ ထောင်အစောင့်တွေက အထူးပင်ဖြစ်တယ်...” ယန်ကျောက်က မှတ်ချက်ပြုသည်။ “သူတို့က သူတို့ရဲ့ ဘဝအများစုကို ဒီနေရာကို စောင့်ကြပ်ရင်း ကုန်ဆုံးကြပြီး တော်ဝင်တပ်များနဲ့ရော ရွှေရောင်အစောင့်တွေနဲ့ရော ဘယ်သောအခါမှ ဆက်ဆံမှုမရှိဘူး... တရားရုံးအတွင်းရော အပြင်မှာရော ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာ သူတို့ ဘာမှမသိကြဘူး။ ငါတို့မှာ ထူးခြားတဲ့အဆင့်အတန်းရှိရင်တောင် သူတို့က ငါတို့ကို ဘယ်သူမှန်း မသိကြဘူး...”

“ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာက မိဖုရားကြီးက သူတော်စင်ဧကရာဇ်ရဲ့ တံဆိပ်ပြားကို ပေးထားတယ်... ငါ နန်းတွင်းကို စဝင်လာတဲ့အချိန်မှာ တော်ဝင်တရားရုံးကို စူးစမ်းချင်စိတ် ပေါက်ခဲ့တာကြောင့် မိဖုရားကြီးရဲ့ အာဏာကိုအသုံးချပြီး သူတော်စင်ဧကရာဇ်ရဲ့ တံဆိပ်ပြားကို ယူ၊ တစ်ကြိမ်လောက် လှည့်ပတ်ကြည့်ခဲ့ဖူးတယ်။. မဟုတ်ရင် မင်းကို အထဲဝင်နိုင်မယ်လို့ တကယ်ပဲ အာမခံလို့မရဘူး..."

ယန်ကျောက်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော အစောင့်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူသည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးဖြင့် လျှောက်သွားပြီး ဝမ်ချောင်ကို တော်ဝင်တရားရုံးဆီသို့ လမ်းညွှန်လိုက်သည်။

ထိုလုပ်ရပ်က အစောင့်များအားလုံး၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။ သို့သော် ယန်ကျောက်သည် မတုန်လှုပ်ပေ။ ထိုလူများက စကားပြောကာ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ရန် မစောင့်ဘဲ သူသည် ခြေသည်းငါးချောင်းနဂါးတံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ယူပြီး အစောင့်များကို ပြသရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သံချပ်ကာများ 'တချွမ်းချွမ်း" မြည်သံနှင့်အတူ ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တော်ဝင်တရားရုံးအစောင့် တစ်ဒါဇင်ကျော်ပါ အတန်းနှစ်တန်းသည် အဆောက်အဦး၏ ဘေးနှစ်ဖက်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ချောင်နှင့် ယန်ကျောက်ကို တစ်ချက်မျှ လှမ်းမကြည့်ဘဲ တံခါးဝသို့ အပြေးအလွှား သွားကြသည်။

“လာကြစမ်း... တော်ဝင်တရားရုံးရဲ့ ပင်မတံခါးကို ပိတ်လိုက်... အထက်က အမိန့်ထုတ်ပြီး လာမဲ့ ခုနှစ်ရက်အတွင်း ဧည့်သည်တွေ ဝင်ရောက်ခွင့်ကို တားမြစ်ထားတယ်... ဖမ်းဆီးရမဲ့သူတွေကို ခုနှစ်ရက်ကျော်မှ ဖမ်းဆီးရမယ်...”

အစောင့်ခေါင်းဆောင်က ဝမ်ချောင်နှင့် ယန်ကျောက်ကို ကျောပေးထားရင်း တော်ဝင်တရားရုံး၏ အနက်ရောင်ကြေးတံခါးများကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ဝုန်း..."

သူတို့နှစ်ဦးက စောင့်ကြည့်နေစဉ်မှာပင် တော်ဝင်တရားရုံး၏ ခုနှစ်မီတာမြင့်သော တံခါးများသည် လျင်မြန်စွာ ပိတ်သွားပြီး အစောင့်နှစ်ဦးသည် ရှေ့သို့တက်လာကာ တံခါးသော့များထဲသို့ သုံးသည်းရှိသော ဆွမ်သံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ကွင်းဆက်နှစ်ခုကို ထိုးသွင်းပြီး သော့ခတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့၏ နောက်တွင် အစောင့်နှစ်ဦးက တံခါးပေါ်တွင် ကြေညာစာရွက်နှစ်စောင်ကို ထပ်ကပ်လိုက်သည်။ တစ်စောင်တွင် ‘ထောင်နယ်မြေ’ ဟုရေးထားပြီး တခြားတစ်စောင်တွင် ‘ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သူများကို ကွပ်မျက်မည်’ ဟု ရေးထားကာ ၎င်းတို့ပေါ်တွင် ကြီးမားသော အနီရောင်တံဆိပ်တစ်ခု ရိုက်နှိပ်ထားသည်။ တံခါးကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သူ မည်သူမဆို ထိုကြေညာစာရွက်နှစ်စောင်ကို ဖျက်ဆီးရမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့ပေါ်တွင် ရေးထားသည့်အရာများကို သဘာဝကျကျ မြင်ရမည် ဖြစ်သည်။

“ဒါ... ဒါ ဘာဖြစ်နေတာလဲ...”

ယန်ကျောက်၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားပြီး ပါးစပ်ဟောင်းသားဖြစ်ကာ မယုံကြည်နိုင်စွာ ဖြစ်နေသည်။ သူတို့ ရောက်လာသည့်အချိန်တွင် တော်ဝင်တရားရုံးကို ပိတ်လိုက်ခြင်းသည် တိုက်ဆိုင်မှု ကောင်းလွန်းလှသည်။

ဝမ်ချောင်သည် သူ၏နောက်တွင် ရပ်နေရင်း မျက်ခုံးအနည်းငယ် တွန့်လျက်ရှိသည်။

ယန်ကျောက်သည် မျက်နှာမဲ့စွာဖြင့် ရှေ့သို့တက်လှမ်းကာ ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဒါတွေက ဘာတွေလဲ... မင်းတို့ ဘာလုပ်နေတာလဲ...”

သူ့အံ့ဩသွားသည်မှာ အစောင့်ခေါင်းဆောင်သည် ခေါင်းလှည့်ကာ ပြန်လည် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ... တော်ဝင်တရားရုံးရဲ့ ကိစ္စတွေကို မင်းတို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လို့ရတဲ့အရာတွေလား...”

“မိုက်မဲလိုက်တဲ့ကောင်... မင်းဘာတွေ ပြောနေတာလဲ...”

ယန်ကျောက်သည် ဒေါသတကြီး မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ သူသည် ဝမ်ချောင်ရှေ့တွင် ကြွားဝါခဲ့ပြီးမှ တော်ဝင်တရားရုံးသည် သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ပိတ်လိုက်ပြီး ခုနှစ်ရက်အတွင်း ဧည့်သည်များ ဝင်ရောက်ခွင့် တားမြစ်ခံရသည်။ ထိုသို့ ဆိုလိုသည်မှာ သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှက်ရစေခဲ့၏။

ယန်ကျောက်သည် ချက်ချင်းပင် နဂါးတံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထိုတောက်ပသော တံဆိပ်တော်သည် လူတိုင်း၏ အာရုံကို ချက်ချင်းဆွဲဆောင်လိုက်ပြီး ထောင်အစောင့်များသည် ၎င်းပေါ်ရှိ ရွှေရောင်နဂါးကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် မျက်နှာများ ညှိုးငယ်သွားသည်။

“တံခါးကိုဖွင့်ပြီး ငါနဲ့ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ကို အထဲဝင်ခွင့်ပေးဖို့ အမိန့်ပေးတယ်...” ယန်ကျောက်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟမ်... သူတော်စင်ဧကရာဇ်ရဲ့ တံဆိပ်တော်ရှိရင်တောင် အလုပ်မဖြစ်ဘူး... ဘယ်သူမှ အထဲဝင်ခွင့်မရှိဘူးဆိုရင် ဘယ်သူမှပဲ... ခုနှစ်ရက်အတွင်း တော်ဝင်တရားရုံးထဲကို ဘယ်သူမှ ဝင်လို့မရဘူး...”

အစောင့်ခေါင်းဆောင်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ခြေသည်းငါးချောင်းနဂါးတံဆိပ်တော်ရှေ့တွင် သူ၏ရပ်တည်မှုက မယိမ်းယိုင်ပေ။

“ဘယ်လောက် ရဲတင်းတာလဲ...”

ယန်ကျောက်သည် ပို၍ဒေါသထွက်လာပြီး မျက်နှာသည် ရုပ်ဆိုးစွာ တွန့်လိမ်လျက်ရှိသည်။

ယန်ကျောက်သည် ကြင်ရာတော်ထိုက်ကျန်း၏ နောက်ခံရှိသူဖြစ်ပြီး နန်းတွင်းတွင် သူ့ကို ထိခိုက်ရဲသူ မရှိပေ။ သို့သော် ယန်ကျောက်သည် အောက်ခြေမှ တက်လာသူဖြစ်ပြီး သူ၏ လိမ္မာပါးနပ်မှုနှင့် လူမှုဆက်ဆံရေးကျွမ်းကျင်မှုများကို အမြဲအသုံးပြုကာ ကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းတတ်သည်။ သူ၏ အဆင့်အတန်းကို ရှားရှားပါးပါးသာ အသုံးပြုသည်။

နန်းတွင်းတွင် ယန်ကျောက် မလုပ်နိုင်သည့်အရာ အနည်းငယ်သာရှိသော်လည်း ထိုတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ တံဆိပ်တော်ကို ထုတ်ယူပြီးသော်လည်း တော်ဝင်တရားရုံး၏ အစောင့်များက သူ့ကို ပြန်လည်ငြင်းပယ်ခံရလိမ့်မည်ဟု မည်သည့်အခါမျှ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

သူသည် ဝမ်ချောင်ကို အထဲသို့ ခေါ်သွားနိုင်မည်ဟု ကြွားဝါခဲ့ပြီးမှ ဖြစ်သည်။

“မိုက်မဲတဲ့ကောင်... မင်းရဲ့ခေါင်းကို ငါ မဖြတ်နိုင်ဘူးလို့ မထင်နဲ့...” ယန်ကျောက်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ထားလိုက်ပါ... သွားကြစို့...”

ယန်ကျောက်သည် ဒေါသထွက်လွန်းလှပြီး ပေါက်ကွဲတော့မည့်အချိန်တွင် လက်ဖဝါးတစ်ဖက်သည် ထိုးထွက်လာပြီး သူ၏ပုခုံးပေါ်တွင် ဖိထားလိုက်သည်။

“ဝမ်ချောင်...”

ယန်ကျောက်သည် ကျိန်ဆဲတော့မည့်အချိန်တွင် သူ့ကို တားလိုက်သူသည် ဝမ်ချောင်ဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသည်နှင့် အေးခဲသွားသည်။

“လာမဲ့ ခုနှစ်ရက်အတွင်း တော်ဝင်တရားရုံးထဲ ဝင်ရောက်ခွင့်တားမြစ်ထားတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ဝင်လို့မရဘူး...” ဝမ်ချောင်က ယန်ကျောက်ထင်သည်ထက် များစွာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

“ဒါပေမဲ့ ပဉ္စမမင်းသားကို မတွေ့ရရင် အဓိကအချက်အလက်တွေ လွဲချော်သွားမှာပေါ့... ဒါက မင်းရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအတွက် သဲလွန်စ မရှိတော့ဘူးမဟုတ်လား...” ယန်ကျောက်က ပြောသည်။

“ဟင်း... မလိုအပ်ပါဘူး... ကျွန်တော် လိုအပ်တဲ့ အချက်အလက်တွေကို ရရှိပြီးပြီ...”

ဝမ်ချောင်သည် အံ့ဩဖွယ်ရာ ရယ်သံတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ တံခါးပေါ်ရှိ ကြေညာစာရွက်နှစ်စောင်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်ဝန်းများက တောက်ပလာသည်။

ထိုကြေညာစာရွက်နှစ်စောင်၏ အဆုံးတွင်ရှိသော အနီရောင်တံဆိပ်သည် အလွန်ထင်ရှားပြီး၊ ဝမ်ချောင်သည် တစ်ချက်မျှ ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ၎င်းကို ချက်ချင်းမှတ်မိသည်။

သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ ကျောက်စိမ်းရွှေတံဆိပ်။

‘ကောင်းကင်၏အမိန့်ကို လက်ခံပြီး၊ လူထုကို ကြာရှည်နေထိုင်စေပြီး နိုင်ငံကို ထာဝရစည်ပင်စေသည်။’ ထိုစကားလုံးများသည် သာမန်လူထုကလေးများပင် သိရှိထားသည့်အရာဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ တံဆိပ်တော်ဖြစ်ပြီး အင်ပါယာတွင် အာဏာအရှိဆုံး အရာဖြစ်သည်။

ယန်ကျောက်၏ ခြေသည်းငါးချောင်းနဂါးတံဆိပ်ပြာားပင်လျှင် ၎င်းနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။

အကယ်၍ တော်ဝင်တရားရုံး၏ တံခါးပေါ်ရှိ ကြေညာစာရွက်နှစ်စောင်တွင် ထိုတံဆိပ်ရှိနေပါက အစောင့်ခေါင်းဆောင်က နောက်ပြန်မဆုတ်သည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။

“ပထမမင်းသား..."

ထိုအတွေးသည် ဝမ်ချောင်စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်းပေါ်ထွက်လာသည်။ သူသည် တော်ဝင်တရားရုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ပဉ္စမမင်းသားကို တွေ့မြင်နိုင်ခြင်းမရှိသော်လည်း ထိုကြေညာစာရွက်နှစ်စောင်ပေါ်ရှိ သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ တံဆိပ်ကို မြင်လိုက်ရခြင်းက သူ့အား အရာအားလုံးကို ပြောပြလိုက်သည်။

ယန်ကျောက်ထံမှ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ကြားသိရပြီးနောက် သူသည် သံသယဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် လုံးဝ သေချာသွားသည်။

ထိုနန်းတွင်းအရှုပ်အထွေး၊ ပဉ္စမမင်းသားနှင့် ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းကြားမှ ဆက်ဆံရေးဟု စွပ်စွဲခံရမှုနှင့် ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း၏ သေဆုံးမှု... ထိုအရာအားလုံးနောက်ကွယ်တွင် တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။

"ပထမမင်းသား..."

သူတော်စင်ဧကရာဇ်က အနားယူနေချိန်တွင် ပထမမင်းသားသာ တော်ဝင်တံဆိပ်ကို အသုံးပြုပြီး တော်ဝင်တရားရုံးကို ပိတ်ဆို့နိုင်သည်။

“သွားကြစို့... ကျွန်တော့်ကို ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းရဲ့ နန်းဆောင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုဖို့ ခေါ်သွားပေး...” ဝမ်ချောင်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လီဟန်ကို တွေ့မြင်နိုင်ခြင်းမရှိသည့်အတွက် သူသည် သေဆုံးသွားသော ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းထံမှ စတင်ရမည် ဖြစ်သည်။ သက်သေများက ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း၏ နန်းဆောင်တွင်သာ တွေ့ရှိနိုင်သည်ဖြစ်ရာ သူသည် ထိုနေရာတွင် ကြည့်ရှုရမည် ဖြစ်သည်။

"ရွှတ်..."

ယန်ကျောက် တုံ့ပြန်မှုမပြမီ ဝမ်ချောင်က လှည့်ပြန်လိုက်ပြီး ရထားလုံးဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

သူ၏နောက်တွင် ယန်ကျောက်သည် ဝမ်ချောင်က ရထားလုံးပေါ်တက်သွားသည်ကို အံ့ဩတကြီး စောင့်ကြည့်နေပြီး ထို့နောက် အလျင်အမြန် လိုက်သွားသည်။

“ငါ့ကို စောင့်ဦး...”

ရထားလုံးဘီးများ လှိမ့်သံနှင့်အတူ သူတို့နှစ်ဦးက ထွက်ခွာသွားသည်။

******

အခန်း ၁၆၁၉ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း၏ နန်းဆောင်

နန်းတော်၏ တခြားတစ်နေရာတွင် အခြေအနေက လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။

"ဖလပ်... ဖလပ်... ဖလပ်..."

စာပို့ခိုများ၏ တောင်ပံများရိုက်ခတ်သံက ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေပြီး အရှေ့နန်းဆောင်၏ ဖွင့်ထားသော ပြတင်းပေါက်မှ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ဝင်ရောက်လာသည်။ အနက်ရောင် သံချပ်ကာဝတ်ထားသော အစောင့်တစ်ဦးက ထိုငှက်များထံမှ စာများကိုယူပြီး ပို့ဆောင်ရန် အသင့်ရှိနေသည်။

ပင်မခန်းမတွင် အကြံပေးတစ်ဦးက စာကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ချက်ချင်း အကြောင်းအရာကို အစီရင်ခံသည်။

“အရှင်မင်းသား ဝမ်ချောင်နဲ့ ယန်ကျောက်တို့က တော်ဝင်တရားရုံးမှ ထွက်ခွာသွားပြီး ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းရဲ့နန်းဆောင်ကို ဦးတည်နေပါတယ်...”

မဟာထန်နန်းတော်အတွင်းရှိ အရာအားလုံးက ပထမမင်းသား လီယင်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိပြီး မြက်ပင်တစ်ပင်ပင်လျှင် သူ၏မျက်စိမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ဝမ်ချောင်၏ ရထားလုံးသည် မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်နေအိမ်မှ ထွက်ခွာလာသည့်အချိန်မှစ၍ လီယင်းက စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

စာပို့ခိုငှက်များက သူ၏တည်နေရာကို အချိန်တိုင်း အစီရင်ခံနေသည်။

“ဟမ်... ငါခန့်မှန်းထားတဲ့အတိုင်းပဲ...”

လီယင်းသည် စားပွဲတစ်ခုနောက်တွင် ထိုင်နေရင်း သူ၏လက်များက တစ်ခုခုကို ဆော့ကစားနေသည်။ ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် အေးစက်စွာ တောက်ပလာသည်။

အနီးကပ်ကြည့်ရှုပါက လီယင်းသည် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ကစားနေသည်ကို တွေ့ရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ရှုပ်ထွေးစွာ ထွင်းထုထားပြီး သန့်ရှင်းတင့်တယ်သော အရောင်အဝါ ထုတ်လွှတ်နေသည်။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ၎င်းသည် သာမန်အရာမဟုတ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။ တံဆိပ်၏ထိပ်တွင် ခြေသည်းငါးချောင်းရှိသော ရွှေနဂါးတစ်ကောင်ရှိပြီး ၎င်း၏မျက်လုံးများက အလွန်တက်ကြွလှပြီး ကောင်းကင်သို့ ပျံသန်းရန် အသင့်ဖြစ်နေသလို ထင်ရသည်။ ၎င်းသည် မဟာထန်အင်ပါယာ၏ အမြင့်ဆုံးအာဏာပိုင်တံဆိပ် ဖြစ်သည်။ သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားပင် ဖြစ်သည်။

ပထမမင်းသားက တံဆိပ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ပွတ်သပ်နေရင်း ၎င်းကို လက်မလွှတ်နိုင်ပေ။ သူက ယာယီအုပ်ချုပ်သူအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရသည့်အချိန်မှစ၍ တံဆိပ်က သူ၏လက်မှ တစ်ခါမျှ မခွဲခဲ့ပေ။

“လီဟန်... ပြဿနာတက်လာတာနဲ့ မင်းက ချက်ချင်း နန်းတွင်းထဲဝင်လာပြီး ကြင်ရာတော်ထိုက်ကျန်းရဲ့ အာဏာကိုတောင် ငှားယူခဲ့တယ်... ဝမ်ချောင် မင်းက ငါ့ရဲ့ရန်သူဖြစ်ဖို့ သန္နိဋ္ဌာန်ချထားပုံပဲ...”

ပထမမင်းသားက တံဆိပ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း မျက်ဝန်းများတွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ လှစ်ခနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပဉ္စမမင်းသားကို လုပ်ကြံရေး အကြံအစည်ရေးဆွဲစတင်ခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ ဝမ်ချောင်၏ တုံ့ပြန်မှုများ အပါအဝင် အရာအားလုံးက သူ၏ခန့်မှန်းချက်အတွင်းတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်က မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်နေအိမ်မှ ထွက်ခွာလာသည့်အချိန်မှစ၍ သူ၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ပထမမင်းသားက ခန့်မှန်းထားခဲ့သည်။

ပထမမင်းသား၏ဘေးတွင် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အရှင်မင်းသား မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က စစ်ရေးဗျူဟာမှာ အံ့ဖွယ်ကျွမ်းကျင်ပြီး ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် မလွယ်ကူပါဘူး... အခု သူက ပဉ္စမမင်းသားရဲ့ကိစ္စထဲသို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လာပြီဆိုတော့ အခြေအနေက ဆိုးရွားနိုင်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် သူ့ဆီမှာ သူတော်စင်ဧကရာဇ်က ကြင်ရာတော်ထိုက်ကျန်းထံ ပေးထားသော တံဆိပ်တော်ရှိနေတာပဲ...”

စကားပြောသူက ဝန်ထမ်းရေးရာဌာန၏ လက်ထောက်ဝန်ကြီး ကျူးထုံအန်း ဖြစ်သည်။

တော်ဝင်တရားရုံးက မင်းသားများအားလုံးကို ဂိုဏ်းဖွဲ့ခြင်းမှ တားမြစ်ထားသည့် အမိန့်ထုတ်ပြန်ထားသော်လည်း ထီးနန်းအတွက် ယှဉ်ပြိုင်မှုက သူတို့ကို ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် မဖြစ်မနေ တွန်းအားပေးထားသည်။ အဆင့်မြင့်မှ အောက်ခြေအထိ မင်းသားအားလုံးနီးပါးက ထိုသို့လုပ်ဆောင်ကြသည်။ ဌာနခြောက်ခုမှ ဝန်ကြီးများသည် ထိတွေ့ရန် အလွန်အန္တရာယ်များသော်လည်း ထိုအဆင့်အတန်းရှိ အရာရှိများက ပြဿနာ မရှိကြပေ။

ကျူးထုံအန်းသည် ပထမမင်းသား၏ အရေးကြီးသော အကြံပေးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ပထမမင်းသား၏ အစီအစဉ်များစွာကို ထိုလူက ပြန်လည်ပြင်ဆင်ပြီး ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ယခင်က ပထမမင်းသားသည် အလွန်ကြောက်ရွံ့ပြီး ကျူးထုံအန်းကို နန်းတွင်းသို့ ဖိတ်ကြားရန် မရဲတင်းခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုအခါ သူသည် ယာယီအုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်လာပြီဖြစ်ရာ သူ့ကို ရိုးရှင်းစွာ ဖိတ်ကြားနိုင်ပြီးနောက် အရာအားလုံးက များစွာလွယ်ကူလာသည်။

ထိုလုပ်ငန်းစဉ်တွင် ကျူးထုံအန်းသည် အရေးပါသောအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ မင်းသားများအကြား စစ်ပွဲသည် အမြဲတမ်း ရက်စက်ကြမ်းတမ်းခဲ့ပြီး နောက်ပြန်လှည့်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သွေးပင်လယ်နှင့် အလောင်းတောင်ကို ဖြတ်ကျော်ဖြတ်သန်းမှသာ ထိုအမြင့်ဆုံးရာထူးကို ရယူနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်ထီးနန်းသို့ တက်ရောက်ရန် ကူညီပေးသော တန်ဖိုးရှိသော အမတ်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကျူးထုံအန်းက စကားမဆုံးမီ အေးစက်သော ဟားတိုက်သံဖြင့် ပြတ်ပြတ်သားသား ပြန်လှန်ခံရသည်။

“ဟား... ဟား... ဟား... ကျူးသခင် ကိုယ့်ဘက်ကစိတ်ဓာတ်ကို ဖျက်ဆီးဖို့မလိုပါဘူး...”

စကားပြောသူက မကောင်းဆိုးဝါးအရိပ်အသက်ရှိပြီး သွယ်လျသော ကိုယ်လုံးရှိသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဖြင့် ဝတ်ဆင်ထားပြီး နှာခေါင်းမှ အောက်သို့ အနက်ရောင် အသူရာမျက်နှာဖုံးဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

သူ၏ ဆူးချွန်ကဲ့သို့ ဆံပင်များက မျက်နှာပေါ်တွင် တွဲလျားကျနေပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများက စူးရှပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အလင်းရောင် ထုတ်လွှတ်နေသည်။

“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အစီအစဉ်က ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ပြီးပြည့်စုံစွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီးပြီ... ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက သေဆုံးသွားပြီဆိုတော့ သူက နန်းတွင်းထဲဝင်လာရင်တောင် ဘာသဲလွန်စမှ ရှာမတွေ့နိုင်ဘူး... အဲဒါအပြင် ဒီဖြစ်ရပ်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို ဆက်စပ်ပေးမဲ့ သက်သေတစ်ခုမှ မထားခဲ့ဘူး... ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ လီဟန်က နန်းတွင်းမှာ ကိုယ်ကျင့်တရား ဖောက်ပြန်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ သက်သေတွေက ခိုင်မာပြီး သူ့ရဲ့ရာဇဝတ်မှုတွေက ပြင်းထန်တယ်... ကျူးသခင် ဒီလိုလူမျိုးက တော်ဝင်တရားရုံးထဲက အသက်ရှင်လျက် ထွက်လာနိုင်မယ်လို့ တကယ်ထင်နေတာလား...”

“အဲဒါအပြင် သူက အသက်ရှင်လျက်နဲ့ ထွက်လာနိုင်ရင်တောင် ဒီလို နှလုံးမဲ့ပြီး အကျင့်ပျက်တဲ့ လုပ်ရပ်ကို ကျူးလွန်ခဲ့ပြီးပြီ။ သူက ပထမမင်းသားနဲ့ ထီးနန်းအတွက် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်းရှိသေးရဲ့လား။ အရာရှိတွေက ဒီလိုလူမျိုးကို ထီးနန်းဆက်ခံသူအဖြစ် ခွင့်ပြုမှာလား...”

ကျူးထုံအန်းသည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး မျက်ခုံးများ တွန့်လျက်ရှိသော်လည်း သူ၏စိုးရိမ်မှုများက လုံးဝမသက်သာပေ။ သူသည် အလိုလိုပင် ပထမမင်းသားဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ပထမမင်းသားက သာမန်အားဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။ ထိုစကားများက မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသူမှ ပြောခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် တကယ်တော့ ပထမမင်းသား၏ ထင်မြင်ချက်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“ဟိတ်... ကျူးသခင် စိတ်အေးအေးထားပါ...”

ပထမမင်းသားက တံဆိပ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြုံးကာ ထိုင်ရာမှထလိုက်သည်။ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာမှ ကြီးမားပြီး အာဏာရှိသော စွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပထမမင်းသားက ယာယီအုပ်ချုပ်သူအဖြစ် လပေါင်းအနည်းငယ်သာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သော်လည်း သူက လုံးဝပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကြီးမားဆုံးသော အာဏာကို မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်ခြင်းက သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာတွင် ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ နိမိတ်လက္ခဏာကို ပေါ်ထွက်လာစေသည်။

ဤသည်မှာ အာဏာ၏ ဆွဲဆောင်မှု ဖြစ်သည်။

“မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က ဘာတွေထင်နေပါစေ။ လီဟန်ကို ကယ်တင်ဖို့ဆိုတာ ဒီလောက် လွယ်ကူတာမဟုတ်ဘူး။ နန်းတွင်းက နယ်စပ်မဟုတ်သလို စစ်ရေးဌာနလည်း မဟုတ်ဘူး။ သူက ဒီမှာ လူတိုင်းကို သူလိုချင်သလို အမိန့်ပေးလို့ မရဘူး။ အဲဒါအပြင် သူစိတ်ထဲမှာ ဘယ်လိုအကြံရှိရှိ အရာအားလုံးက နောက်ကျသွားပြီ...”

ပထမမင်းသားက ရယ်မောလိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် စူးရှပြီး အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ပဉ္စမမင်းသားလီဟန်က ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းနဲ့ မဖွယ်မရာဆက်ဆံရေးကို တရားရုံးတစ်ခုလုံးရှေ့မှာ လူသိရှင်ကြား ကြေညာဖို့ ငါ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ...”

"ဘုန်း..."

ကျူးထုံအန်းသည် ထိတ်လန့်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး ပါးစပ်ဟောင်းသားဖြစ်ကာ ပထမမင်းသားကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

'လူသိရှင်ကြား ကြေညာမှု'

တော်ဝင်တရားရုံးတွင် ၎င်း၏ ဥပဒေများရှိပြီး ထိုသို့သော ကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ရန် သတ်မှတ်ထားသော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု ရှိသည်။ ခုနှစ်ရက်ဆိုသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ အကြောင်းမှာ ထိုခုနှစ်ရက်အတွင်း ပဉ္စမမင်းသား လီဟန်သည် သံသယများကို ဖယ်ရှားပြီး သူ၏အမည်ကို ရှင်းလင်းရန် အခွင့်အရေးရရှိမည် ဖြစ်သည်။

ဤကာလမကုန်ဆုံးမချင်း ထိုတော်ဝင်အရှုပ်အထွေးကို ပြင်ပသို့ ယိုစိမ့်ထွက်ပေါ်ရန် တားမြစ်ထားသည်။

ဤသည်မှာ ဥပဒေဖြစ်သည်။

သို့သော် ပထမမင်းသားသည် ထိုဥပဒေကို လိုက်နာရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ အကယ်၍ ပဉ္စမမင်းသား၏ နန်းတွင်းဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုရာဇဝတ်မှုကို တရားရုံးတစ်ခုလုံးရှေ့တွင် ကြေညာလိုက်ပါက သူသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏အမည်ကို ရှင်းလင်းပြီး တော်ဝင်တရားရုံးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်ဖြစ်စေ သူသည် ထီးနန်းအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ပိုင်ခွင့်ကို ဆုံးရှုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် မဟာထန်အင်ပါယာတွင် ပြန်လည်ထူထောင်နိုင်သည်ပင်ဖြစ်စေ ပထမမင်းသား၏ ဆန္ဒအပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။

“ဟမ်... ကျူးသခင် ဘာတွေတွေးနေတာလဲ... ပထမမင်းသားကိုယ်တိုင်က ဒီလိုအရာကို လုပ်မှာလား... တော်ဝင်တရားရုံးက တစ်ယောက်ယောက်က သတိမထားမိဘဲ သတင်းကို ဖြန့်လိုက်တာပေါ့... တော်ဝင်တရားရုံးမှာ ဥပဒေတွေရှိပေမဲ့ လူတွေရဲ့ ပါးစပ်ပိတ်မရတာကို ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး... အဲဒါ ပထမမင်းသားကို အပြစ်တင်လို့ရမှာမဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား...” အသူရာမျက်နှာဖုံးတပ်ထားသူက ပြောလိုက်သည်။

“ပဥ္စမမင်းသားက ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်နေတာပဲ။ သူက ဝမ်မျိုးနွယ်နဲ့ပေါင်းပြီး ငါနဲ့ ထီးနန်းအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ အခု သူ့ကို ငါအရင်ကိုင်တွယ်မယ်။ ပြီးရင် ဝမ်မျိုးနွယ်ကို ကိုင်တွယ်မယ်။ ငါ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ကို ဧကရာဇ်နဲ့ အမတ်ဆက်ဆံရေးအကြောင်း တစ်ကြိမ်ထက်မနည်း ပြောခဲ့ပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူက ပဉ္စမမင်းသားကို ဆက်လက်ထောက်ခံနေတုန်းပဲ။ ဧကရာဇ်သစ်တစ်ပါးက သူ့ရဲ့အမတ်တွေကို ခေါ်ဆောင်လာတယ်။ ငါ ထီးနန်းရယူပြီးရင် ငါ့ကို ရက်စက်တယ်လို့ အပြစ်တင်လို့မရဘူး...”

ပထမမင်းသားက ပြုံးနေသော်လည်း သူ၏အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်သည် အရိုးထဲထိ အေးစက်စေသည်။

သူသည် ထိုနန်းတွင်းဖြစ်ရပ်ကို ဂရုတစိုက် စီစဉ်ခဲ့ပြီး သက်သေများကို ပေးဆောင်ကာ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းကိုပင် နှုတ်ပိတ်ခဲ့သည်။ အစီအစဉ်က ပြီးပြည့်စုံသည်။

ဤသည်မှာ လီဟန်အတွက် သူ၏ အဆုံးသတ်ထိုးနှက်ချက်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် မနက်ဖြန်တွင် သူသည် ထိုကိစ္စကို လူသိရှင်ကြား ကြေညာစေမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအခါ ဝမ်ချောင်ကဲ့သို့ အံ့ဖွယ်စွမ်းရည်ရှိသူပင်လျှင် ၎င်းကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ငါ မကြောက်ပေမဲ့ သူ့စိတ်တိုင်းကျ လုပ်ခွင့်ပေးလို့လည်း မဖြစ်ဘူး။ နန်းတွင်းမှာ သူ့ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ ရှိတယ်...” ပထမမင်းသားက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း အမိန့်ပေးသည်။ “မိန်းမစိုးရင် သူ့ကိုသွားပြီး သတိပေးလိုက်... နန်းတွင်းရဲ့ တကယ့်သခင်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ သူ နားလည်အောင် လုပ်ပေး...”

ရှည်လျားသော တိတ်ဆိတ်မှုအပြီးတွင် သူ၏နောက်ကွယ်ရှိ အမှောင်ထုမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ “ဒီအစေခံအိုကြီးက အမိန့်ကို လိုက်နာပါ့မယ်...”

မိန်းမစိုးရင်က တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ချောင်နှင့် ယန်ကျောက်တို့က အရှေ့နန်းဆောင်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို မသိရှိဘဲ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း၏ ရှူဟွာနန်းဆောင်သို့ ဦးတည်သွားနေသည်။

ယန်ကျောက်သည် နန်းတွင်းသို့ မကြာခဏ ဧည့်သည်အဖြစ် လာရောက်သူဖြစ်ရာ ၎င်းတို့သည် အတားအဆီးမရှိဘဲ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း၏ နေအိမ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“ဒါက ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းရဲ့ နန်းဆောင်လား...”

ဝမ်ချောင်သည် ပြတင်းပေါက်မှတဆင့် ဝေးကွာသော အဆောက်အဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်း၏ မူလတင့်တယ်မှုက ယခုအခါ အဖြူရောင်ကန့်လန့်ကာများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် စက္ကူပိုက်ဆံများက လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသည်။ နေရာတစ်ခုလုံးက သေဆုံးမှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှု အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ဝမ်ချောင်နှင့် ယန်ကျောက်တို့ အနီးသို့ မရောက်မီ ‘သခင်မ သခင်မ’ ဟု ငိုကြွေးသံများနှင့် ခါးသီးသော အော်ဟစ်သံများကို ကြားရသည်။

“ဟာ... ဒါတွေက ရှူဟွာနန်းဆောင်မှာ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းကို အမှုထမ်းခဲ့တဲ့ အစေခံမတွေပဲ... ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း သေဆုံးသွားတာကြောင့် ဒီလူတွေဟာ ဆိုးရွားတဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့မယ်။ သူတို့ကို နန်းတွင်းကနေ ထုတ်ပယ်မယ် အဝတ်လျှော်ခန်းလို ဘဝခက်ခဲပြီး ပင်ပန်းတဲ့နေရာတွေကို ရာထူးချမယ်။ ဒါမှမဟုတ် အေးစက်တဲ့ နန်းဆောင်ကို ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခံရမယ်...”

ယန်ကျောက်က ဆက်မပြောတော့ပဲ ရထားလုံးထဲမှထွက်လာပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

မိဖုရားများနှင့် ကိုယ်လုပ်တော်များအားလုံးတွင် ၎င်းတို့၏ အစေခံမိန်းကလေးများရှိကြပြီး ၎င်းတို့သည် ပုံမှန်အားဖြင့် တခြားနန်းဆောင်များမှ အစေခံမိန်းကလေးများကို အလုပ်မခန့်ထားပေ။ အထူးသဖြင့် ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းသည် သတ်သေသွားသည့်အခါတွင် ထိုအစေခံမိန်းကလေးများကို ငှားရမ်းခြင်းက မိဖုရားများနှင့် ကိုယ်လုပ်တော်များအတွက် ကံဆိုးမှုများ ယူဆောင်လာနိုင်သည်ဟု ယူဆကြပြီး သူတို့သည် ထိုအစေခံမိန်းကလေးများသည် သူတို့၏အမှုထမ်းမှုတွင် သေသေချာချာ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ဟု ယူဆကြသည်။ မဟုတ်ပါက ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းသည် သူတို့၏စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် သေဆုံးမည် မဟုတ်ပေ။

တခြားဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခု ရှိသော်လည်း ယန်ကျောက်က မဖော်ပြဘဲ ဝမ်ချောင်က ၎င်းကို သိရှိထားသည်။

“သူတို့ကို နန်းဆောင်က ထုတ်ပယ်ခံရရင် ငွေတချို့ ပေးလိုက်ပါ... အဲဒါအပြင် ဖြစ်နိုင်ရင် သူတို့အားလုံး နန်းတွင်းကနေ ထွက်သွားတာက အကောင်းဆုံးပဲ...” ဝမ်ချောင်က ပြောလိုက်သည်။

******

အခန်း ၁၆၂၀ မိန်းမစိုးရင်၏ ခြိမ်းခြောက်မှု

တခြားကမ္ဘာတစ်ခုတွင် ဝမ်ချောင်က နန်းတွင်းအတွင်း ဖြစ်ပျက်နေသည့် ကောလာဟလမျိုးစုံကို ကြားဖူးခဲ့သည်။ ပြင်ပအရာရှိတစ်ဦးအနေဖြင့် နန်းတွင်းကိစ္စများတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် သူ၏နေရာ မဟုတ်သော်လည်း သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည့်အရာများကို လျစ်လျူရှုထား၍ မဖြစ်ပေ။

"ဒါက မင်းရဲ့ပုံစံအတိုင်းပဲ... စိတ်အေးအေးထား... မဟာထန်ရဲ့ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က ပြောပြီးပြီဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ဘဝက ဆိုးရွားမှာမဟုတ်ပါဘူး။ အရာအားလုံးက ငါ့တာဝန် ထားလိုက်...”

မကြာခင်မှာပင် သူတို့နှစ်ဦးက ရှူဟွာနန်းဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ပင်မခန်းမက အများစုမှာ ဗလာကျင်းနေပြီး အရာဝတ္ထုများစွာကို ပြောင်းရွှေ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် သူတို့နှစ်ဦးက ခန်းမအလယ်တွင်ရှိသော ရွှေရောင်အခေါင်းကို ချက်ချင်းတွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအခေါင်းက ဖေးပီကျန်းနန်သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ၎င်းတွင် နေထိုင်သူ၏ မြင့်မြတ်သော အဆင့်အတန်းကို ဖော်ပြသော ဟင်္သာပြဒါးငှက်ထွင်းထုမှုများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

အစေခံမိန်းကလေးများနှင့် မိန်းမဆိုးများက အုတ်ဂူရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေကြပြီး အဖြူရောင်ဝတ်စုံများဖြင့် ဝတ်ဆင်ထားကာ ခါးသီးစွာ ငိုကြွေးနေကြသည်။

ဝမ်ချောင်က အုတ်ဂူကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းသာ ချနိုင်သည်။

မင်းဆက်တိုင်းတွင် မင်းသားများအကြား စစ်ပွဲသည် အမြဲတမ်း ရက်စက်ကြမ်းတမ်းဆုံးဖြစ်ပြီး ထိုတိုက်ပွဲတွင် ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက အပြစ်မရှိသော စတေးခံရသူအဖြစ် အဆုံးသတ်ခဲ့ရသည်။

ဝမ်ချောင်က ရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး မီးတိုင်နှစ်တိုင်ကို ညှိလိုက်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် မီးတိုင်များကို အုတ်ဂူရှေ့ရှိ မီးလောင်ကျွမ်းရာတွင် ထည့်ထားလိုက်သည်။

ထိုအရာအားလုံး ပြီးဆုံးပြီးနောက် ဝမ်ချောင်က ထိုနေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များအကြောင်း အစေခံမိန်းကလေးအချို့ကို မေးမြန်းခဲ့သော်လည်း ထိုအစေခံမိန်းကလေးများက ဘာမှမသိကြပေ။

ဝမ်ချောင်က ရှူဟွာနန်းဆောင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး ၎င်းသည် တခြားနန်းဆောင်များနှင့် ကွဲပြားသော ရိုးရှင်းပြီး တင့်တယ်သော အပြင်အဆင် ရှိသည်။ ထို့ပြင် လေထဲတွင် မီးညှိထားသော အမွှေးတိုင်များ၏ အနံ့သည် ပျံ့လွင့်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်နေသည်။ ၎င်းသည် စိတ်ကို အေးချမ်းစေသည်။

စာအုပ်စင်ပေါ်တွင် ‘စိန်သုတ္တန်’ နှင့် ‘ဘူမိသုတ္တန်’ ကဲ့သို့သော ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျမ်းစာများ ရှိနေသည်။

ထို့ပြင် ဝမ်ချောင်သည် အမွှေးတိုင်ခုံတစ်ခုနှင့် ဗုဒ္ဓဘုရားအား ရည်စူးထားသော ဘုရားကျောင်းတစ်ခုကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုအရာများကို မြင်လိုက်ရခြင်းက ဝမ်ချောင်အား ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက လောကီဘဝမှ သက်သာရာရပြီး အသားမစားဘဲ သုတ္တန်များကို ရွတ်ဆိုနေသူဖြစ်ကြောင်း ပိုမိုသေချာစေသည်။ ထိုသို့သော စရိုက်ရှိသူက ပဉ္စမမင်းသားနှင့် လျှို့ဝှက်ဆက်ဆံရေးရှိဖို့ ပို၍မဖြစ်နိုင်ပေ။

အစေခံမိန်းကလေးတစ်ဦးသည် ယန်ကျောက်ကို မှတ်မိပြီး ချက်ချင်းပင် ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းအတွက် မျက်ရည်ကျရင်း အမှုကို လှမ်းပြောသည်။

“အရှင်မိဖုရားက နန်းတွင်းမှာ ဘယ်သူနဲ့မှ အငြင်းပွားဖူးခြင်းမရှိဘူး... သူမက နေ့စဉ် သုတ္တန်တွေရွတ်ဆိုပြီး အသားမစားဘဲ လောကီရေးရာကို အလွန်လျစ်လျူရှုထားသူပါ... ပဉ္စမမင်းသားနဲ့ လျှို့ဝှက်ဆက်ဆံရေးရှိဖို့ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဒါက တစ်ခုခု အထင်အမြင်လွဲမှားနေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်...”

သူတို့နှစ်ဦးက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ဝမ်းနည်းမှုကို မခံစားမိဘဲ မနေနိုင်ပေ။

“သွားကြစို့...”

ဝမ်ချောင်က ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချကာ ယန်ကျောက်နှင့်အတူ ရှူဟွာနန်းဆောင်မှ ထွက်ခွာလာသည်။

“အခု ဘာလုပ်မလဲ...”

ရထားလုံးထဲတွင် ယန်ကျောက်က ဝမ်ချောင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။

တော်ဝင်တရားရုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းမရှိသလို ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း၏ နန်းဆောင်တွင်လည်း ဘာမှရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ သူတို့၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုက ရပ်တန့်နေပြီး ယန်ကျောက်က ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိတော့ပေ။

“စိတ်မပူပါနဲ့... တရားကို နတ်စောင့်တာမို့ အမှန်တရားက မိုးကောင်းကင်အောက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး... နန်းတွင်းထဲမှာ သဲလွန်စတွေ ရှိကိုရှိရမယ်...”

ဝမ်ချောင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် ယခင်က မရှိဖူးသော သန္နိဋ္ဌာန်ရှိနေသည်။ ရှူဟွာနန်းဆောင်သို့ လည်ပတ်ပြီး ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက မည်သူဖြစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် သူသည် ထိုကိစ္စကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ပိုမိုသန္နိဋ္ဌာန်ချလာသည်။ ၎င်းသည် ပဉ္စမမင်းသားအတွက်သာမက ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းအတွက်လည်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးက တိတ်ဆိတ်စွာ ရထားလုံးလှုပ်ရှားနေချိန်တွင် ရုတ်တရက် ရှေ့မှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် အက်ကွဲပြီး သက်ကြီးရွယ်အိုသံဖြစ်ပြီး တယောကြိုးနှစ်ခုကို ပွတ်တိုက်နေသလို ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟီး..."

ရထားလုံးကို ဆွဲလာသော မြင်းနှစ်ကောင်က ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်ပြီး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

“ဟမ်...”

ဝမ်ချောင်က တစ်ခုခုကို ခံစားမိသလို အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူက ရထားလုံးမှ ထွက်လာပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော ယန်ကျောက်က နောက်မှ လိုက်လာသည်။

သို့သော် ခဏတာ ထိတ်လန့်ပြီးနောက် ယန်ကျောက်က ရထားလုံးကို တားလိုက်သူ မည်သူဖြစ်သည်ကို သဘောပေါက်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် မျက်နှာဖြူဖျော့သွားကာ မျက်ဆန်များက အပ်ချည်မျှင်အရွယ်အစားသို့ ကျုံ့သွားသည်။

"မိန်းမစိုးရင်..."

ယန်ကျောက်က လူမှုဆက်ဆံရေးတွင် ထူးချွန်သူဖြစ်ပြီး နန်းတွင်းရှိ လူတိုင်းနီးပါးကို သိကျွမ်းထားသူ ဖြစ်သည်။ သူက ပထမမင်းသားနောက်လိုက်သည့် ထိုအထိန်းတော်ကို ချက်ချင်း မှတ်မိသည်။

ယန်ကျောက်က သူ့ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တွေ့ဖူးပြီး အမြဲတမ်း စကားနည်းပါးသူဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။ သူက နှစ်နှစ်သောင်းကျော် အေးခဲနေသော ရေခဲတုံးတစ်ခုကဲ့သို့ အမှောင်ထဲတွင် အမြဲပုန်းကွယ်နေသူ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ နန်းတွင်းတွင် ယန်ကျောက် မထိခိုက်လိုသော အစေခံတစ်ဦးရှိပါက ၎င်းသည် မိန်းမစိုးရင်ဖြစ်သည်မှာ မလွဲမသွေ ဖြစ်သည်။ ယန်ကျောက်အတွက် ထိုလူက အဆိပ်မြွေတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ပါးစပ်ပိတ်ထားသည့်အခါ သူက အသံမထွက်ပေ။ သို့သော် ပါးစပ်ဖွင့်ပြီး ကိုက်လိုက်သည့်အခါ သေခြင်းတရားကိုသာ ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ မိန်းမစိုးရင်က ပထမမင်းသား၏ အဓိကအစေခံ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး နန်းတွင်းထဲတွင် ပြေးလွှားပြီး ထိုကိစ္စကို စုံစမ်းနေစဉ် သူပေါ်ထွက်လာခြင်းက ပထမမင်းသား၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို အလွန်ထင်ရှားစေသည်။

"ဂလု..."

ယန်ကျောက်က တံတွေးမျိုချလိုက်ပြီး အလိုလိုပင် ဝမ်ချောင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

အကယ်၍ မိန်းမစိုးရင်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်သူတစ်ဦးရှိပါက ၎င်းက ဝမ်ချောင်ပင် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်က လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်တွင်ထားထားပြီး ကျောကိုဖြောင့်တန်းစွာထားရင်း အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

“အထိန်းတော်သခင်က ဘာကြောင့် ဒီဘုရင်ရဲ့ရထားလုံးကို တားထားတာလဲ...”

ဤသည်မှာ သူက မိန်းမစိုးရင်နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူ၏အထင်အမြင်က အနည်းငယ်မျှ ပိုမိုကောင်းမွန်မလာခဲ့ပေ။

"အရှင်ဘုရင် နန်းတွင်းထဲမှာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး အရှင်မင်းသားက ပြင်ပအရာရှိအားလုံးကို ဝင်ရောက်ခွင့် တားမြစ်ထားတဲ့ အမိန့်ထုတ်ပြီးပြီ... ဒါဟာ နန်းတွင်းက မိဖုရားတစ်ပါးနဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ ကိစ္စဖြစ်တယ်။ ပြင်ပအရာရှိတစ်ဦးအနေနဲ့ ဝင်မပါတာက ပိုကောင်းတယ်မဟုတ်ဘူးလား... ဒီကိစ္စက တော်ဝင်တရားရုံးကို ပြန်ရောက်သွားရင် အရှင်ဘုရင်ရဲ့ဂုဏ်သတင်းကို ထိခိုက်နိုင်မှာပေါ့...”

မိန်းမစိုးရင်က မမြန်လွန်းမနှေးလွန်းစွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏လေသံက ယဉ်ကျေးပုံ ပေါ်သော်လည်း စကားလုံးများက သတိပေးချက်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာသည်။

"ဖြောင့်မတ်တဲ့လူက ကောက်ကျစ်တဲ့အရိပ်ကို ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ ဒီတစ်ယောက်က ဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်ပြီး သာမန်ပြင်ပအရာရှိမဟုတ်ဘူး။ တော်ဝင်မိသားစုမှာ ပြဿနာရှိနေရင် အမှန်တရားကို ရှာဖွေဖို့ ဒီဘုရင်ရဲ့ တာဝန်မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒါအပြင် ဒီဘုရင်က ကြင်ရာတော်ထိုက်ကျန်းရဲ့ ဖိတ်ကြားမှုနဲ့ ရောက်လာခဲ့တာ။ ပထမမင်းသားက သူတော်စင်ဧကရာဇ်အစား နိုင်ငံကိုအုပ်ချုပ်နေပေမဲ့ ကြင်ရာတော်ထိုက်ကျန်းက ဘယ်သူကို တွေ့ဆုံခွင့်ရှိတယ်၊ မရှိဘူးဆိုတာကို ပထမမင်းသားက ဘယ်အချိန်က ထိန်းချုပ်ခွင့်ရှိ ခဲ့တာလဲ...”

ဝမ်ချောင်က မိန်းမစိုးရင်၏ အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ပြီး အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူက အနည်းငယ်မျှပင် နောက်မဆုတ်ပေ။

မိန်းမစိုးရင်၏ မျက်နှာက မှေးမှိန်သွားပြီးသူ၏ ကျဉ်းမြောင်းသော မျက်ဝန်းများက အေးစက်ပြီး အန္တရာယ်ရှိသော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပလာသည်။

“ဆိုလိုတာက မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က နန်းတော်ဘဏ္ဍာရေးရာဌာနရဲ့ ဧည့်သည်ဖြစ်တယ်ပေါ့...”

မိန်းမစိုးရင်သည် သူ၏အကြည့်ကို ယန်ကျောက်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

“ကြင်ရာတော်ထိုက်ကျန်းက လောကီရေးရာတွေကို ဂရုမစိုက်ဘူးလို့ ကြားဖူးတယ်... ဒါကြောင့် ပထမမင်းသားက ကြင်ရာတော်ထိုက်ကျန်းကို အမြဲလေးစားခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ကြင်ရာတော်ထိုက်ကျန်းရဲ့ အတိုင်းအတာက နည်းနည်းကျယ်ပြန့်လွန်းသွားပြီလား...”

ယန်ကျောက်က ချက်ချင်းပင် မျက်နှာဖြူဖျော့သွားသည်။ မိန်းမစိုးရင်က ယဉ်ကျေးစွာ ပြောနေသော်လည်း သူ၏စကားများက ထင်ရှားစွာဖြင့် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ အကြီးဆုံးသားနှင့် သူ၏အနှစ်သက်ဆုံး မိဖုရားက နန်းတွင်းထဲတွင် နေထိုင်ကြသော်လည်း သူတို့၏ ဆက်ဆံမှုက အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ သို့သော် မိန်းမစိုးရင်က ယခု သူတို့၏ဆက်ဆံရေးသည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရှောင်ရှားမှုမှ ပြိုင်ဆိုင်မှုသို့ ပြောင်းလဲသွားတော့မည်ဟု အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ဆိုနေသည်။

“ဒီစကားတွေက မင်းရဲ့စကားလား... ဒါမှမဟုတ် ပထမမင်းသားရဲ့စကားလား...” ဝမ်ချောင်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ သူ၏မျက်ဝန်းများက အေးစက်နေသည်။

"ဒီသက်ကြီးကျွန်က ပထမမင်းသားက စိတ်မကျေနပ်နိုင်ဘူးလို့ ပြောပြီးပြီ။ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က ဘာလို့ ထပ်ပြီး ဖိအားပေးနေရတာလဲ...” မိန်းမစိုးရင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေသည်။

“ဒါဆို အထိန်းတော်သခင် ပထမမင်းသားကို ပြောပေးပါ။ ဒီကိစ္စကို သူတော်စင်ဧကရာဇ်က ကြားရရင် သူတော်စင်ဧကရာဇ်လည်း စိတ်မကျေနပ်နိုင်ဘူး...” ဝမ်ချောင်က မိန်းမစိုးရင်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ပြန်လည်‌ချေပလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ မိန်းမစိုးရင်က မမျှော်လင့်ထားသည့်အတွက် မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားသည်။

“မဟာထန်ရဲ့ကောင်းကင်က မပြောင်းလဲသေးဘူး။ သူတော်စင်ဧကရာဇ်ရဲ့ စိတ်ထားကလည်း မတည်ငြိမ်သေးဘူး...” ဝမ်ချောင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မျိုးနွယ်ခြားဘုရင် ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ ပထမမင်းသားမှာ ထီးနန်းဆက်ခံပိုင်ခွင့် မရှိဘူးလို့ ပြောနေတာလား...”

မိန်းမစိုးရင်၏ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးက အေးစက်သော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်လာသည်။

ပထမမင်းသားက ထီးနန်းဆက်ခံသူအဖြစ် ပထမဦးစားပေးဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ငြင်းပယ်လို့မရသော အချက် ဖြစ်သည်။ အင်ပါယာအတွင်း မည်သူမျှ ဝမ်ချောင်ကဲ့သို့ ပထမမင်းသားကို သံသယဝင်ရဲသူ မရှိပေ။ ထိုစကားများဖြင့် ဝမ်ချောင်က ပထမမင်းသား၏ ရန်သူအဖြစ် သူ့ကိုယ်သူ ထင်ရှားစွာ ပြသလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဟမ်... ဒီဘုရင် မမှားဘူးမဟုတ်လား... သူတော်စင်ဧကရာဇ်က တရားဝင်အိမ်ရှေ့မင်းသားကို မသတ်မှတ်ရသေးဘူး မဟုတ်လား... တရားဝင်ကြေညာချက် မရှိသေးသရွေ့ မင်းသားအားလုံးမှာ အခွင့်အရေးရှိသေးတယ်... မင်းလို သာမန်အစေခံတစ်ယောက်က ဒီဘုရင်ရဲ့စကားကို သံသယဝင်နေတာလား...” ဝမ်ချောင်က ယဉ်ကျေးမှု အနည်းငယ်မျှမပါပဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

တခြားသူများက ပထမမင်းသားကြောင့် မိန်းမစိုးရင်ကို ကြောက်ရွံ့ကြပေမည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်ကတော့ မဟုတ်ပေ။ သူသည် အင်ပါယာ၏ စစ်နတ်ဘုရားဖြစ်ပြီး ထိုမင်းဆက်တွင် မတူညီသော မျိုးရိုးနာမည်ရှိသည့် ပထမဆုံးဘုရင်ဖြစ်ပြီး သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏နှစ်သက်ဖွယ်ရာ ကောင်းကင်သားတော်တပည့် ဖြစ်သည်။ သူက အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့စရာ မလိုအပ်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် မိန်းမစိုးရင်၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားသည် မည်မျှပင် နက်နဲသော်လည်း သူ၏ထူးခြားသော အဆင့်အတန်းရှိသော်လည်း သူက အစေခံတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ မဟာထန်ဘုရင်တစ်ပါးအနေဖြင့် ဝမ်ချောင်က သူ့ထက် အဆင့်အတန်း မြင့်မားသည်။

မိန်းမစိုးရင်က ဘာမှမပြောဘဲ အေးစက်ပြီး စိတ်ခံစားမှုမရှိသော မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုစကားများက ဝမ်ချောင်နှင့် ပထမမင်းသားအကြား ညှိနှိုင်းမှုအတွက် နေရာမရှိတော့ပေ။

“အရှင်ဘုရင်က ဒီစကားတွေကို မှတ်မိဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်... ဒီသက်ကြီးကျွန်က ဒီစကားတွေကို ပထမမင်းသားထံ တစ်လုံးချင်း ပြန်ပြောပြပါမယ်...”

မိန်းမစိုးရင်က ဝမ်ချောင်၏ စကားများကြောင့် ထင်ရှားစွာ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း အံ့ဩစရာက လေးနက်စွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် မိန်းမစိုးရင်က တည်ငြိမ်သွားသည်။ သူ၏ဒေါသများက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူက ပုံမှန်အတိုင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဝမ်ချောင်က အနည်းငယ် မျက်ခုံးတွန့်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်ထိ သူက မိန်းမစိုးရင်၏ စွမ်းအားနက်နဲမှုကို ဆုံးဖြတ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကို ဘေးဖယ်ထားလျှင် သူ၏ လိမ္မာပါးနပ်မှုနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရင့်ကျက်မှုတစ်ခုတည်းကပင် သူ့ကို ခက်ခဲသော ရန်သူတစ်ဦး ဖြစ်စေသည်။

“ဒီလိုဆိုရင် ဒီသက်ကြီးကျွန်က နှုတ်ဆက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နန်းတွင်းထဲမှာ ပြဿနာတက်ဖို့ လွယ်ကူတယ်ဆိုတာ သတိပေးရမယ်။ အရှင်ဘုရင်က ဒါကို ရှောင်ရှားရမဲ့ အကြောင်းအမျိုးမျိုးရှိတယ်။ ဒီသက်ကြီးကျွန် စိုးရိမ်တာက မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က ကြင်ရာတော်ထိုက်ကျန်းနဲ့ နီးကပ်လွန်းရင် မဖွယ်မရာသော ကောလာဟလတွေ စတင်ပေါ်ပေါက်လာနိုင်တယ်...”

မိန်းမစိုးရင်က သာမန်လေသံဖြင့် ကြားနိုင်ရုံမျှသာ ပြောလိုက်သည်။ ဝမ်ချောင်နှင့် ယန်ကျောက်က ချက်ချင်းပင် မျက်နှာများ ညှိုးငယ်သွားကြသည်။