အခန်း (၁၆၂၁-၁၆၂၅)

အခန်း ၁၆၂၁: လှုပ်တက်လာသောအလောင်း

အထိန်းတော်ရင်က အင်္ကျီလက်ကို တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ထွက်သွားလေသည်။ သူ၏နောက်ရှိ ဝမ်ချောင်၏မျက်နှာမှာ ရေခဲတမျှ အေးစက်သွား၏။

“အထိန်းတော်ရင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီဘုရင် နားလည်ပြီ။ အဲဒါအပြင် ပထမမင်းသားကို ပြောပေးပါ။ ညဘက်တွေ လှည့်လည်သွားလာရင် တစ္ဆေနဲ့တိုးနိုင်တယ်။ လက်နဲ့ခြေထောက်တွေ ညစ်ပတ်နေရင်လည်း ဖုံးကွယ်လို့မရပါဘူး။ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းရဲ့ ကိစ္စကို သူတော်စင်ဧကရာဇ်ထံ ဘယ်လိုရှင်းပြမလဲဆိုတာ ပထမမင်းသားက သေသေချာချာ စဉ်းစားသင့်တယ်…” ဝမ်ချောင်က အေးစက်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

အထိန်းတော်ရင်က လျင်မြန်စွာ ထွက်သွားနေရင်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကာ မြေကြီးထဲတွင် သံချောင်းတစ်ချောင်း ထိုးစိုက်ထားသလို မတ်မတ်ရပ်နေလျက် ပြန်ပြောလိုက်၏။

“ဒီအစေခံအိုကြီးက နားလည်ပါပြီ… အရှင်ဘုရင်ကို ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ်…”

အထိန်းတော်ရင်က နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း အနည်းငယ်သာ လှမ်းလျှောက်ပြီးသည့်နောက်...

“အား…”

ဝမ်ချောင်၏နောက်မှ ထိတ်လန့်ဖွယ်အော်သံနှင့် ဆူညံသံများက ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဝမ်ချောင်၊ အထိန်းတော်ရင်နှင့် ယန်ကျောက်တို့က လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ရှုဟွာနန်းဆောင်ပဲ…"

ဝမ်ချောင်က အသံထွက်ရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရင်း မည်သည့်နေရာမှန်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ သူတို့က ရှုဟွာနန်းဆောင်မှ ထွက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်မှာ မမှားနိုင်ပေ။

"ရွှစ်…"

ဝမ်ချောင်က တွေးတောနေရန် အချိန်မရှိတော့သဖြင့် လှုပ်ရှားမှုသိုင်းကို အသုံးပြုကာ အသံထွက်ရာသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်သည်။

သူ၏နောက်တွင် အထိန်းတော်ရင်က မသေချာမရေရာဖြစ်နေလျက် ကြည့်နေခဲ့၏။

ဝမ်ချောင်က ထွက်သွားပြီး ခဏအကြာတွင် အထိန်းတော်ရင်က မီးခိုးတစ်မျှင်လို ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

“ဒါ ဘာဖြစ်နေတာလဲ… အခုက ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းရဲ့ ဝမ်းနည်းကြေကွဲချိန်ပဲ… ဒီလိုအချိန်မှာ ဘယ်သူက ဒုက္ခပေးရဲတာလဲ…”

ယန်ကျောက်လည်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူ၏သိုင်းပညာမှာ ထူးချွန်သည်မဟုတ်သော်လည်း ဝမ်ချောင်နှင့် အထိန်းတော်ရင်တို့နောက်သို့ ရှုဟွာနန်းဆောင်ဆီ ပြေးလိုက်သွားသည်။

ဝမ်ချောင်က လေပြည်ညင်းတစ်ချက်တွင် ရှုဟွာနန်းဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏နောက်တွင် ညစ်ညမ်းအေးစက်သော စွမ်းအင်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်းမှာ အထိန်းတော်ရင် လိုက်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။

သူ၏အကြည့်များက နန်းဆောင်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။

သန့်ရှင်းသပ်ရပ်လှသော ရှုဟွာနန်းဆောင်မှာ ယခုအခါ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေလျက် ရှိ၏။

“တစ္ဆေ…”

“အလောင်း… အလောင်းက လှုပ်နေတယ်…”

“ပြေးကြစို့… ထွက်ပြေးကြစို့…”

ရှုဟွာနန်းဆောင်အတွင်း၌ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော နန်းတွင်းသူများနှင့် အထိန်းတော်များက ထိတ်လန့်ဖွယ် ထွက်ပြေးနေကြသည်။

မိန်းကလေးတစ်ဦးမှာ ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည့်နှယ် ဖြူဖျော့နေ၏။

ဝမ်ချောင်က သူ၏အကြည့်ရာသို့ လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ခန်းမအလယ်ရှိ ခေါင်းတလားတစ်လုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝမ်ချောင်က 'ဘာဖြစ်နေသလဲဆိုတာကို' စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် အုတ်ဂူအတွင်းမှ 'ဘုန်း... ဘုန်း... ' အသံကြီးနှင့် အကူအညီတောင်းသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ကယ်ပါ… ကယ်ပါ… ကျွန်မကို ထုတ်ပေးကြ…”

ထိုအားနည်းသောအသံက ဝမ်ချောင်ကို မျက်နှာဖြူဖျော့သွားစေပြီး အုတ်ဂူဘေးသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်သည်။

“မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်… ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ…” အထိန်းတော်ရင်က နောက်မှ အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“လူယုတ်မာ… မကြားဘူးလား…” ဝမ်ချောင်က ဒေါသတကြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။

လမ်းကြောင်းမတူသူများက အကြံအစည်များလည်း တူညီမည်မဟုတ်ပေ။ ပထမမင်းသားကိုယ်တိုင် သူက ထိတ်လန့်နိုင်သော်လည်း အဆင့်အတန်းအားဖြင့် သူ့ထက်သာလွန်သော ထိုအထိန်းတော်ချုပ်ကို ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံရန် မလိုအပ်ပေ။

ထို့ပြင် ဤသည်မှာ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း၏ နန်းဆောင်ဖြစ်သည်။ ပထမမင်းသားသည် ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းကို သတ်ခဲ့ပြီး သူ၏လူများက ယခု ထိုနန်းဆောင်ကို သူတို့ပိုင်ဆိုင်သည့်နှယ် လွှမ်းမိုးထားသည်။ ဝမ်ချောင်တွင် ယဉ်ကျေးရန် အကြောင်းမရှိပေ။

အထိန်းတော်ရင်က ဝမ်ချောင်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ အနီးအနားရှိ ထိတ်လန့်နေသော အထိန်းတော်တစ်ဦးက သူ၏လက်ထဲသို့ ချက်ချင်း ရောက်လာသည်။

“ဘာဖြစ်နေတာလဲ ပြောစမ်း…” အထိန်းတော်ရင်က အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အထိန်းတော်ရင်၏ စူးရှသောအကြည့်ကြောင့် ထိုအထိန်းတော်၏ဝိညာဉ်က ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်ခွာသွားတော့မည့်နှယ် မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွား၏။

“ကျွန်တော်… ကျွန်တော် မသိပါဘူး… ကျွန်တော် အရှင်မင်းသမီးကို ဝမ်းနည်းတဲ့အနေနဲ့ အရိုအသေ ပေးနေတုန်း အုတ်ဂူထဲက အသံတစ်ခု ထွက်လာတယ်… အဲဒါ… အဲဒါ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းရဲ့အသံလိုပဲ…”

ထိုသူ၏မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုအပြည့် ဖြစ်နေသည်။

“မဟုတ်တာတွေ… ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက သေပြီးသွားပြီ… သူ့အသံကို ဘယ်လိုကြားနိုင်မှာလဲ…”

အထိန်းတော်ရင်၏မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။ အရှေ့နန်းဆောင်မှလူများက ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း သေပြီးသွားသည်ကို သေချာသိထားကြသည်။ အုတ်ဂူထဲမှ ထိုလှည့်စားမှုများက သာမန်လူများကိုသာ လှည့်စားနိုင်သည်။

သူသည် ခန်းမအလယ်ရှိ အုတ်ဂူဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီအစေခံအိုကြီး ကြည့်ချင်တယ်… ဘယ်လိုလူမျိုးက ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းရဲ့ အုတ်ဂူနဲ့ လှည့်စားရဲတာလဲ…”

မည်သူမှ မတုံ့ပြန်မီ အထိန်းတော်ရင်က လက်ကောက်ဝတ်ကို ခါလိုက်ရာ အေးစက်သော ကြယ်တာရာစွမ်းအင်တစ်ခုက အုတ်ဂူ၏အဖုံးကို ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။

အုတ်ဂူအဖုံးမှာ မကြာမီ ဘေးသို့ 'ဘုန်းခနဲ' ကျသွားသည်။

“အား…”

ထိတ်လန့်အော်သံများနှင့် ကြောက်ရွံ့အော်ဟစ်သံများက ပို၍ပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

နန်းတွင်းသူများနှင့် အထိန်းတော်များက ဒယိမ်းဒယိုင်ဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားကြပြီး အထိန်းတော်ရင်၏လက်ထဲရှိ အထိန်းတော်ပင်လျှင် ထွက်ပြေးရန် ရုန်းကန်နေသည်။

“တစ္ဆေ… တစ္ဆေ… တစ္ဆေ…”

မိန်းကလေးတစ်ဦးက ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့်အုပ်ကာ ထိတ်လန့်စွာ စိုက်ကြည့်နေရင်း အုတ်ဂူထဲမှ ထလာသော ထိုရုပ်သွင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သတိလွတ်ကာ လဲကျသွားသည်။

“ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း… သခင်မရှောင်းပဲ…” နံရံတစ်ခုကို မှီထားသော တခြားမိန်းကလေးတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အနည်းငယ်ဝေးသော ယန်ကျောက်မှာ တံခါးခုံးကို ဖြတ်ကျော်လာရင်း အုတ်ဂူထဲမှ ယိမ်းယိုင်ထလာသော အားနည်းသည့်ရုပ်သွင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် မိုးကြိုးပစ်ခံရသည့်နှယ် ခံစားလိုက်ရပြီး ညာခြေထောက်မှာ လေထဲတွင် တောင့်တင်းသွားသည်။

ယန်ကျောက်၏မျက်ဝန်းများက မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏စိတ်ထဲ၌ တစ်ခုတည်းသော အတွေးတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

"ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း…"

ယန်ကျောက်က ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းနှင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးပြီး ထိုသူမှာ “သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သော” ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။

“ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ…”

ယန်ကျောက်က စကားမပြောနိုင်ဖြစ်ကာ အမောဆို့နေသည်။

"ဘုန်း…"

ထိုသတင်းက ခဏအကြာတွင် ဧကရာဇ်နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို မုန်တိုင်းတစ်ခုလို လွှမ်းမိုးသွားပြီး လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်စေသည်။

ယမန်ညက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားသည်ဟု ဝမ်းနည်းကြေကွဲချိန်တွင်ရှိနေသော ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက သူမ၏အုတ်ဂူထဲတွင် ပြန်လည်အသက်ဝင်လာခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက သူမကို တစ်စုံတစ်ယောက်က သတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်ဟု ပြောဆိုနေပြီး သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။

နန်းတွင်းသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး နန်းတွင်းသူများနှင့် ကိုယ်လုပ်တော်များက ရှုဟွာနန်းဆောင်သို့ အလျင်စလို ပြေးဝင်လာကြသည်။

“ဘာတဲ့… ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ… လူယုတ်မာတွေ… အားလုံးက လူယုတ်မာတွေပဲ…”

ပထမမင်းသားက ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မျက်ဝန်းများ ပြူးကျယ်ကာ မယုံကြည်နိုင်စွာ ထိတ်လန့်သွားသည်။

"ဘုန်း…"

ပထမမင်းသားက လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ရမ်းလိုက်ရာ စားပွဲတစ်လုံးသည် နံရံသို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး စိစိညက်ညက်ပင် ကြေသွားသည်။ သို့တိုင်အောင် သူ၏ဒေါသကို ဖယ်ရှားရန် လုံလောက်မှု မရှိပေ။

“ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက အသက်ရှင်နေတယ်တဲ့…”

“ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း အသက်ရှင်နေတယ်လား…”

ပထမမင်းသားက သူ၏စီမံချက်တွင် ထိုသို့သော ဖြစ်ပေါ်မှုကို မည်သည့်အခါမှ ထင်မထားခဲ့ပေ။

“ရှုဟွာနန်းဆောင်က ဘာပြောနေလဲ…”

ပထမမင်းသား၏ နဖူးမှာ တဒိန်းဒိန်းခုန်နေပြီး သူ၏စိတ်နှလုံးမှာ ဒေါသမီးလျှံဖြင့် မီးမြှိုက်တော့မည့်နှယ် ခံစားနေရသည်။

ဤသည်မှာ သာမန်ကိစ္စမဟုတ် ဝမ်ချောင်နှင့် ရိုးရှင်းသော အငြင်းပွားမှုတစ်ခုမျှလည်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ထီးနန်းအတွက် စစ်ပွဲဖြစ်သည်။ သူ၏တစ်ခုတည်းသော ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ လီဟန်ဖြစ်ပြီး သူ၏ညီဖြစ်သူ ပဉ္စမမင်းသားကို ဖယ်ရှားနိုင်သရွေ့ အင်ပါယာနှင့် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးသည် သူ၏လက်ထဲတွင် ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။

အရာအားလုံးက စီမံချက်အတိုင်း ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ပြီး ဝမ်ချောင်၏စုံစမ်းမှုသည် မည်သည့်အထောက်အထားမှ ရှာမတွေ့နိုင်ကြောင်း သူက သေချာယုံကြည်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏မျှော်လင့်မထားသည့်အတိုင်း သေဆုံးသွားရမည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ပြန်လည်အသက်ဝင်လာခဲ့ပြီး သူ၏စီမံချက်များကို လုံးဝပြိုလဲစေခဲ့သည်။

“အရှင်မင်းသား… ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်မသေခဲ့ဘူးလို့ ပြောနေတယ်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကိုသတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာတဲ့… အဲဒီအချိန်မှာ သူမ သတိလွတ်သွားခဲ့ပြီး ချက်ချင်း ဖယ်ရှားခံလိုက်ရလို့ အသက်ရှူမှု အနည်းငယ်ကျန်နေခဲ့ပါတယ်… အခုမှပဲ သူမ သတိပြန်ရလာတာတဲ့…”

ခန်းမအတွင်းရှိ အကြံပေးအရာရှိများနှင့် အရာရှိများသည် ကြောက်ရွံ့စွာ တုန်လှုပ်နေကြသည်။

မြေပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော အစောင့်တစ်ဦးက သူကြားခဲ့သည့်အတိုင်း ကြောက်ရွံ့စွာ အစီရင်ခံနေသည်။

ထိုသို့ ကြိုးစားပြောဆိုမှုက သူ့ကို ချွေးစေးပြန်စေခဲ့သည်။

ပထမမင်းသားက ဒေါသထွက်နေသည်မှာ မည်သူမဆို မြင်နိုင်သည်။

ခန်းမအတွင်းမှာ ဆူညံသံတစ်ခုမှ မကြားရသည့်အလား တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ထိုစီမံချက်တွင် ကြီးမားသော အမှားတစ်ခု ရှိခဲ့သည်မှာ သံသယဖြစ်စရာ မလိုပေ။

ပထမမင်းသားက အနီးအနားရှိ ရုပ်သွင်တစ်ခုဆီသို့ အေးစက်သော အကြည့်များကို ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်လိုက်သည်။

"ဘုန်း…"

ပထမမင်းသားက စကားမပြောမီ အောက်ပိုင်းမျက်နှာကို အဇူရာမျက်နှာဖုံးဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော ထိုသူသည် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

“အရှင်မင်းသား…”

အဇူရာမျက်နှာဖုံးနှင့် ထိုသူက မျက်နှာဖြူဖျော့ကာ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစေးများ စီးကျနေသည်။ ပထမမင်းသားက ဘယ်တာဝန်ပေးလိုသည်ကို သူ သိထားပြီး ထိုကိစ္စတွင် သူသည် ကြီးမားသော တာဝန်ရှိသူဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်စရာ မလိုပေ။

“ကြက်တစ်ကောင်ကိုတောင် ကြိုးမချည်နိုင်တဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သတ်လို့မရခဲ့တာလဲ…”

ပထမမင်းသားက သွားများကို ကြိတ်လိုက်သည်။ အကြည့်များဖြင့် သတ်နိုင်ခဲ့လျှင် ထိုအဇူရာမျက်နှာဖုံးနှင့်သူက အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သေဆုံးသွားရပြီ ဖြစ်သည်။

“အရှင်မင်းသား… ဒီကျွန်အဘိုးကြီးလည်း ဘာဖြစ်နေသလဲ မသိဘူး… ဒါပေမဲ့ ဒီကျွန်အဘိုးကြီးက သူမကို သတ်ခဲ့တာ… သူမ နောက်ဆုံးအသက်ရှုသံကို ကိုယ်တိုင်မျက်စိနဲ့ မြင်ခဲ့တာ… သူမ အသက်ရှင်နေသင့်တာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပါဘူး…။

အဇူရာမျက်နှာဖုံးနှင့်သူက သူ၏အကြောင်းပြချက်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။ သူက ထိုစီမံချက်၏ အဓိက အကောင်အထည်ဖော်သူ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏အရည်အချင်းနှင့် အဆင့်အတန်းရှိသူတစ်ဦးက ပုံမှန်အားဖြင့် ထိုသို့သော စီမံချက်များတွင် ပါဝင်လေ့ မရှိပေ။ သို့သော် မကြာသေးမီက ဝမ်ချောင်သည် ဧကရာဇ်စစ်တပ်ဗိုလ်ချုပ် ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် ပူးပေါင်းကာ သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများကို အားလုံး သုတ်သင်ခဲ့သည်။ သူက တစ်ဦးတည်းသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူဖြစ်ပြီး ပထမမင်းသားတွင် ရေတိုအတွင်း အသုံးပြုနိုင်သည့် တခြားသူ မရှိခဲ့ပေ။

ထို့ပြင် ဤသည်မှာ ပဉ္စမမင်းသား လီဟန်နှင့် မင်းသားတွေကြားက စစ်ပွဲနှင့်သက်ဆိုင်သည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။ မည်သည့်သဲလွန်စမျှ မထားခဲ့လိုသဖြင့် ပထမမင်းသားသည် ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းကို ဖယ်ရှားရန် သူ၏အကောင်းဆုံးလူကို ကိုယ်တိုင် စေလွှတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း၏ ပြန်လည်အသက်ဝင်လာမှုက သူတို့အားလုံးကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

ပထမမင်းသားက အဇူရာမျက်နှာဖုံးနှင့်သူကို စိုက်ကြည့်နေရင်း သူ၏မျက်ဝန်းများက ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် ကြောက်ရွံ့ဖွယ်အေးစက်မှုအကြား အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသည်။ သူ ဘာတွေးနေသည်ကို မည်သူမှ မပြောနိုင်ပေ။

******

အခန်း ၁၆၂၂: သိုးများခိုးခံရပြီးမှ ခြံစည်းရိုးပြင်ဆင်ခြင်း

အဇူရာမျက်နှာဖုံးနှင့် သူ၏ ပြတ်သားသောမျက်နှာထားကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် ပထမမင်းသားက သူ၏ဒေါသကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

"ရှူး…"

သူက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် တခြားအကြံတစ်ခုကို စတင်စဉ်းစားလိုက်သည်။

ပထမမင်းသားက သတင်းပို့ခဲ့သော အစောင့်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းကို မေးမယ်… အဲဒီ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက တကယ့်လူအစစ်လား…”

အရှေ့နန်းဆောင်ရှိ လူအားလုံးက ထိတ်လန့်သွားပြီး အခြေအနေက ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသွားသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်…"

လုပ်ကြံသူခေါင်းဆောင် အဇူရာက ပြင်းထန်သော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ပထမမင်းသားက သဲလွန်စများ မထားခဲ့ရန်နှင့် ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း၏ သေဆုံးမှုကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေမှုအဖြစ် ထင်ရှားစေရန် အမိန့်ပေးခဲ့သဖြင့် သူ၏အရည်အချင်းများစွာကို ကန့်သတ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏စွမ်းအားအားလုံးကို သူ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ဖြစ်သည်။ သာမန်ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦးကို သတ်နိုင်ခြင်းမရှိသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

လူအားလုံးက အစောင့်ဆီသို့ အာရုံစူးစိုက်လိုက်ကြသည်။

“အရှင်မင်းသား… ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက ဆိုးရွားတဲ့ အတွေ့အကြုံကို ခံစားခဲ့ရပြီး အခု နန်းဆောင်မှာ အနားယူနေတယ်… ဒါပေမဲ့ တခြားကိုယ်လုပ်တော်တွေက သူမကို တွေ့မြင်ခဲ့ပြီး သူတို့ရဲ့တုံ့ပြန်မှုများအရဆိုရင် သူမက ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းဆိုတာ အမှန်ပဲ… အဲဒါအပြင် ဧကရာဇ်သမားတော်လည်း သူမကို သွားရောက်ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး ရှုဟွာနန်းဆောင်ရှိ နန်းတွင်းသူတွေနဲ့ အထိန်းတော်တွေရဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေအပါအဝင် တခြားအချက်များစွာကလည်း ထိုသူမှာ တကယ့် ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေတယ်…”

အစောင့်၏အဖြေက မမျှော်လင့်ထားသည့်အရာဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် လူအားလုံး၏ စိတ်နှလုံးများကို နစ်မြုပ်စေခဲ့သည်။

ကိုယ်လုပ်တော်များနှင့် ရှုဟွာနန်းဆောင်ရှိ နန်းတွင်းသူများနှင့် အထိန်းတော်များက ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းနှင့် အပြန်အလှန် ဆက်ဆံခဲ့ဖူးသူများဖြစ်ပြီး သူမကို အကျွမ်းတဝင်ဆုံးသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ပင်လျှင် ထူးဆန်းသည့် အရာတစ်ခုခုကို သတိမထားမိခဲ့ပါက ထိုသူမှာ တကယ့်သူမအစစ်ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။

စိတ်ခံစားမှုက ချက်ချင်း ဖိနှိပ်ခံရသည့်အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“မယုံဘူး… ငါမင်းသား မယုံဘူး…”

ပထမမင်းသားက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ ထိုအချက်ကို သူက လုံးဝ လက်ခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။

ချက်ပြီးသော ဘဲတစ်ကောင်က ပျံထွက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏အပင်ပန်းခံမှု အားလုံးပြီးနောက် ထိုသို့သော ရလဒ်ကို သူက မည်သို့ လက်ခံနိုင်မည်နည်း။

“ဒီလိုတိုက်ဆိုင်မှုမျိုးက ကမ္ဘာပေါ်မှာ မရှိနိုင်ဘူး။ အထိန်းတော်ရင်… မင်းကိုမေးမယ်… အဲဒီအချိန်တုန်းက ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ… ဝမ်ချောင် ရှုဟွာနန်းဆောင်က ထွက်သွားပြီး မကြာခင်မှာ နေ့တစ်ဝက်ကျော် သေဆုံးနေခဲ့တဲ့သူတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် အသက်ပြန်ရှင်လာတာက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုမဖြစ်နိုင်ဘူး… ငါမင်းသားက ဒီကိစ္စက ဒီလောက်ရိုးရှင်းတယ်လို့ မယုံဘူး…” ပထမမင်းသားက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

ထိုအရာအားလုံးက သံသယဖြစ်ဖွယ်ရာများ ဖြစ်သည်။ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းသည် သူမ၏ပြန်လည် အသက်ဝင်လာမှုအချိန်ကို ဝမ်ချောင်က ရှုဟွာနန်းဆောင်မှ ထွက်သွားပြီးချိန်နှင့် အတိအကျ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အလွန်အမင်း တိုက်ဆိုင်လွန်းသည်။

“ဒီကျွန်အဖိုးကြီးလည်း ဒီအကြံကို စဉ်းစားခဲ့တယ်… ဒါပေမဲ့ ဒီကျွန်အဖိုးကြီးက ရှုဟွာနန်းဆောင်က နန်းတွင်းသူတစ်ဦးကို မေးမြန်းခဲ့တယ်။ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က ရှုဟွာနန်းဆောင်မှာ ဆယ်မိနစ်ထက်မပိုတဲ့ အချိန်သာရှိနေခဲ့ရင် အဲဒီအချိန် နန်းတွင်းသူတွေနဲ့ အထိန်းတော်ဆယ်ဦးခန့် ရှိနေခဲ့တယ်။ သူတို့အထဲက အနည်းဆုံးကိုးဦးက ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းရဲ့ အုတ်ဂူအနီးမှာ ရှိနေခဲ့ကြတယ်။ ဒီကိစ္စက သံသယဖြစ်ဖွယ်ရှိပေမဲ့လည်း သူ့မှာ ဘာမှလုပ်ဖို့ အခွင့်အရေးမရှိခဲ့ဘူး…” အထိန်းတော်ရင်က အကျိုးအကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။

ပထမမင်းသားက ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။ အထိန်းတော်ရင်၏သစ္စာစောင့်သိမှုက သံသယဖြစ်စရာ မလိုသည့်အရာဖြစ်ပြီး ပထမမင်းသားက သူ့ကို သူ၏အသုံးပြုရာတစ်ခုအဖြစ် သဘောထားသည်။ သူက ဝမ်ချောင်တွင် အခွင့်အရေးမရှိခဲ့ဟု ပြောခဲ့ပါက ၎င်းသည် မှန်ကန်ရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု ဝမ်ချောင်က သံသယမှ ကင်းလွတ်သွားပြီဖြစ်ရာ ပထမမင်းသားက မည်သူကို သံသယဖြစ်ရမည် မသိတော့ပေ။ အကယ်၍ ၎င်းသည် ဝမ်ချောင် မဟုတ်ခဲ့ပါက တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေသာ ရှိတော့သည်။ သို့သော်…

"ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ…"

ထို့ပြင် ပထမမင်းသားက ၎င်းကို လုံးဝ လက်ခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။

အဆုံးသတ်တွင် စေ့စပ်သေချာစွာ ရေးဆွဲထားသော စီမံချက်တစ်ခုက ဝမ်ချောင် သို့မဟုတ် တခြားမည်သူမှ မအောင်မြင်နိုင်ပေ။ ၎င်းသည် သူ၏လူများ၏ ပေါ့ဆမှုကြောင့် အောင်မြင်မှု မရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“အဲဒါအပြင်…”

အစောင့်က ဒူးထောက်နေလျက် တုံ့ဆိုင်းစွာ စကားပြောလိုက်သည်။

ပထမမင်းသားက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ပြော…”

“ကျွန်တော်တို့ ရရှိထားတဲ့ နောက်ဆုံးသတင်းအရ… ဧကရာဇ်ဆေးသမားတော်က ရှုဟွာနန်းဆောင်ကို ရောက်ရှိလာချိန်မှာ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက သူမရဲ့ရင်ဘတ်က နာကျင်နေတယ်လို့ အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေခဲ့တယ်။ အဆုံးမှာ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း ညွှန်ပြတဲ့နေရာကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တာ ဆံပင်မျှင်ပမာဏ သေးငယ်တဲ့ လေးလက်မခန့်ရှည်တဲ့ အပ်တစ်ချောင်းကို တွေ့ရှိခဲ့တယ်။ ဆေးသမားတော်က အဲဒီအပ်ကို ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းရဲ့နှလုံးထဲသို့ ထိုးသွင်းခံရတယ်လို့ ပြောပေမဲ့လည်း လုပ်ကြံသူက ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းရဲ့နှလုံးက သာမန်လူတစ်ဦးရဲ့နှလုံးထက် ညာဘက်ကို တစ်လက်မခန့် ရွေ့လျားနေတာကို မသိခဲ့တာကြောင့် သေစေနိုင်တဲ့ ထိုးနှက်မှုကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့တယ်။ လုပ်ကြံသူက ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက သာမန်လူဖြစ်တယ်လို့ ယူဆပြီး ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးခြင်း မပြုခဲ့တာကြောင့် ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ဒီလိုအမှားမျိုးဖြစ်ပေါ်ခဲ့တယ်…” ဒူးထောက်နေသော အစောင့်က အစီရင်ခံလိုက်သည်။

လူအားလုံး၏စိတ်ထဲတွင် နားလည်မှုတစ်ခု ထင်ရှားလာပြီး အားလုံးက တစ်ဖက်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ပထမမင်းသား လီယင်း၏မျက်နှာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“လူယုတ်မာ… မင်းလုပ်ခဲ့တဲ့ အလုပ်ကောင်းကိုကြည့်စမ်း…”

ပထမမင်းသားက ဒူးထောက်နေသော အဇူရာဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုသူကို အသက်ရှင်လျက် မျိုချလိုသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ ထိုသူသည်လည်း မျက်နှာဖြူဖျော့ကာ သွေးများစီးကျသွားသည့်နှယ် ဖြစ်နေသည်။

“အရှင်မင်းသား… ဘာဖြစ်နေသလဲ ကျွန်တော်မသိပါဘူး… ကျွန်တော် သူမကို အသက်ရှူမဝအောင် သတ်ခဲ့တာပါ… အဲဒီအပ်က… ကျွန်တော် လုံးဝမသိပါဘူး…”

“ခွေးသား… မင်း အခုထိ ငြင်းဆိုနေရဲသေးတယ်…”

အဇူရာ၏ ငြင်းဆိုမှုကြောင့် ပထမမင်းသားက ဒေါသထွက်ကာ ချက်ချင်း သူ့ကို ကန်ပစ်လိုက်သည်။

“လေးလက်မရှည်တဲ့… ဆံပင်မျှင်ပမာဏသေးငယ်တဲ့ အပ်တစ်ချောင်း… အဲဒါ မင်းရဲ့ လုပ်ကြံရာမှာ အသုံးအများဆုံး လက်နက် မဟုတ်ဘူးလား… ခွေးသား… အခုထိ ငါမင်းသားကို လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေသေးတယ်…”

အဇူရာက မြေပေါ်တွင် လဲကျနေပြီး နှုတ်ခမ်းတွင် သွေးများထွက်နေသော်လည်း ပြန်လည်ငြင်းဆိုရန် မရဲတရဲ ဖြစ်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဒုဝန်ကြီး ကျူးထုံအန်းက စကားပြောလိုက်သည်။

“အရှင်မင်းသား… အခုအချိန်က အဇူရာကို အပြစ်တင်ဖို့ အချိန်မဟုတ်ဘူး။ ဖြစ်ပြီးသွားတဲ့ ကိစ္စတွေက ဖြစ်ပြီးသွားပြီ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပထမဦးစားပေးကတော့ ဒီကိစ္စကို ပြင်ဆင်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားဖို့ပဲ။ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက သူမကို တစ်စုံတစ်ယောက်က သတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်လို့ အခုအချိန်မှာ ပြောဆိုနေပြီး သူမ ရင်ဘတ်ထဲမှာ အပ်တစ်ချောင်းရှိနေတယ်။ သူမ ဒီရှင်းပြချက်ကို ဆက်လက်ထိန်းထားသရွေ့ ပဉ္စမမင်းသား လီဟန်ကို ထောင်ချဖို့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကြိုးပမ်းမှုက သဲထဲရေသွန်သလို ဖြစ်သွားပြီ။ ပဉ္စမမင်းသားနဲ့ ချစ်ကြိုက်နေတဲ့သူကို ဘာလို့တစ်စုံတစ်ယောက်က သတ်ဖို့ ကြိုးစားရမှာလဲ။ လျှို့ဝှက်ချက်တွေရှိတဲ့ သူတစ်ယောက်သာ သူမရဲ့အသက်ကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားမှာပါ။ ဒီအခြေအနေမှာ တော်ဝင်တရားရုံးက သူတို့ရဲ့ အထောက်အထားအားလုံးကို ပြန်လည်အကဲဖြတ်ရမှာဖြစ်ပြီး ပဉ္စမမင်းသားကို မကြာခင် ပြန်လွှတ်ပေးလိမ့်မယ်…”

အမှန်တရားကို ရှာဖွေပြီး အမှားဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည့်နေရာကို သိရှိရန် အရေးကြီးသော်လည်း အရေးကြီးဆုံးအရာမှာ ပြဿနာ၏ရင်းမြစ်ကို ပြင်ဆင်ရန် ဖြစ်သည်။ သိုးများ ခိုးခံရပြီးသည့်တိုင် ခြံစည်းရိုးကို ပြင်ဆင်ရန် မနှောင်းလှသေးပေ။

“ဟုတ်တယ်… အရှင်မင်းသား… ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပထမဦးစားပေးကတော့ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုကိစ္စတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ပဲ။ နန်းတော်က ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦးကိစ္စက တစ်စုံတစ်ယောက်က လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒီကိစ္စကို စုံစမ်းစစ်ဆေးမယ်ဆိုရင် အရှေ့နန်းဆောင်ကတောင် ပါဝင်ပတ်သက်သွားနိုင်တယ်…”

တခြားအကြံပေးများကလည်း သူတို့၏ထောက်ခံမှုကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုကြသည်။

“အဇူရာ… ငါမင်းသားက မင်းကို နောက်ဆုံးအကြိမ် အခွင့်အရေးတစ်ခုပေးမယ်။ မနက်ဖြန် နေထွက်မလာခင် မင်းဖြစ်စေခဲ့တဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုကို ရှင်းလင်းပေးရမယ်။ ဘယ်နည်းလမ်းကို သုံးမလဲဆိုတာ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းကတော့ ပျောက်ကွယ်သွားရမယ်။ အဲဒါအပြင် ဝမ်ချောင်ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ထားပါ။ ငါမင်းသားက သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သိချင်တယ်… ဒီအခြေအနေကို ဖြေရှင်းပြီးတဲ့အထိ ငါမင်းသားက ထိန်းချုပ်လို့မရတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ ထပ်မမြင်ချင်ဘူး…”

ပထမမင်းသားက အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူ၏ပထမအမိန့်များက အဇူရာအတွက်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအမိန့်များက အရှေ့နန်းဆောင်ရှိ သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းရေးတာဝန်ခံအကြံပေးအတွက် ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့…”

သူတို့နှစ်ဦးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသံထွက်လိုက်ကြသည်။

ပထမမင်းသား၏ စကားများနောက်တွင် ဧကရာဇ်နန်းတော်အတွင်း၌ မမြင်ရသော ရေစီးကြောင်းနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များက စတင်တက်လာခဲ့သည်။

အချိန်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်လွန်သွားပြီး ဧကရာဇ်နန်းတော်က ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း၏ ပြန်လည် အသက်ဝင်လာမှုသတင်းကြောင့် တစ်နေ့လုံး တုန်လှုပ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် နေဝင်ချိန်နှင့် ညအမှောင်ထု ကျရောက်လာသည့်အခါ အရာအားလုံးက ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည်တည်ငြိမ်လာသည်။

“ပြီးတော့မယ်…”

နန်းတော်၏အနောက်ဘက်ရှိ စွန့်ပစ်ထားသော အခန်းတစ်ခုတွင် ပြတင်းပေါက်တစ်ခု ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က အပြင်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြတင်းပေါက်မှတဆင့် ပျံထွက်သွားသည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်… ဒီအမှားကို ပြင်ဆင်ရမယ်” အဇူရာက အိမ်ခေါင်မိုးအောက်ရှိ အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းရင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြောလိုက်သည်။

ကင်းထောက်သတင်းများအရ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်သည် ဧကရာဇ်နန်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး သူ၏နေအိမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ တရားရုံး၏ဥပဒေများက အပြင်ဘက်အရာရှိများအား နန်းတော်အတွင်း ညအိပ်ရန် တားမြစ်ထားပြီး စုန့်ဘုရင်ကဲ့သို့ တကယ့်အာဏာရှိသည့် ဘုရင်တစ်ပါးပင်လျှင် ထိုဥပဒေကို ဆန့်ကျင်ရဲခြင်း မရှိပေ။ ထိုအကြီးမားဆုံး အတားအဆီးမရှိဘဲ အဇူရာက မည်သည့်အရာကိုမှ မကြောက်ရွံ့ပေ။

“ဒီမှာ တကယ်ဘာဖြစ်နေသလဲ ကြည့်ရအောင်…”

အဇူရာပင်လျှင် ဘာဖြစ်ခဲ့သလဲဆိုတာကို ရှုပ်ထွေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူက သူမ၏ရင်ဘတ်ထဲသို့ အပ်တစ်ချောင်းကို အကျင့်အရ ထည့်လိုက်ပြီး သူမသည် သာမန်လူဖြစ်သည်ဟု ယူဆပြီး မေ့လျော့သွားခဲ့သလား… သို့မဟုတ် သူထွက်သွားပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ယောက်က အပ်ကို ထည့်လိုက်သလား… သူက မစဉ်းစားမိတော့ပေ။

သို့သော် အမှန်တရားက အဇူရာအတွက် အရေးမကြီးပေ။ ယနေ့ညပြီးသွားသည့်အခါ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း၏ အမည်သည် လူများ၏ မှတ်ဉာဏ်မှ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားရမည်။

"ရွှစ်…"

ဧကရာဇ်စစ်တပ်အစောင့်တပ်ဖွဲ့တစ်ခုက ကင်းလှည့်ဖြတ်သွားပြီးနောက် အဇူရာက ရှေ့သို့ ခုန်ထွက်သွားပြီး မီးခိုးတစ်မျှင်ကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အဇူရာက ခဏအကြာတွင် ဧကရာဇ်နန်းတော်၏ အိမ်ခေါင်မိုးများပေါ်တွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်လို ပျံသန်းသွားပြီး မကြာမီ ရှုဟွာနန်းဆောင်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အနီးအနားရှိ အိမ်ခေါင်မိုးတစ်ခုမှ ကြည့်လိုက်ရာ ရှုဟွာနန်းဆောင်က မီးရောင်များဖြင့် လင်းထိန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ညဉ့်နက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း နန်းတွင်းသူများနှင့် အထိန်းတော်များစွာက လှုပ်ရှားသွားလာနေကြဆဲဖြစ်ပြီး အတွင်းပိုင်းတွင် ကင်းလှည့်နေသော စစ်သားများသည် သိသာစွာ ပိုမိုများပြားနေသည်။

ဖြစ်ပွားခဲ့သည့်အရာများနှင့် ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း၏ သူမကို လုပ်ကြံရန် တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြိုးစားနေသည်ဟူသော ပြောဆိုချက်များကြောင့် ပထမမင်းသားပင်လျှင် သူမ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အစောင့်များကို တိုးမြှင့်ထားရန် တုံ့ပြန်ခဲ့ရသည်။

“ကံမကောင်းတာပဲ… အဲဒါက ငါ့ကို တားဆီးလို့မရပါဘူး…”

အဇူရာက အောက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ ပျံထွက်သွားသည်။

"ရွှစ်… ရွှစ်… ရွှစ်…" သူလှုပ်ရှားနေစဉ်တွင် လေးလက်မရှည်သော အပ်များကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ရှုဟွာနန်းဆောင်အတွင်းရှိ စစ်သားများက ညည်းသံတစ်ချက်မျှမထုတ်ဘဲ ချက်ချင်း မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားကြသည်။

ထိုအပ်များက သူတို့ကို သတိမေ့စေရုံသာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူထွက်ခွာသွားချိန်တွင် သူတို့ကို ပြန်လည်ထုတ်ယူရန်သာ လိုအပ်ပြီး ၎င်းတို့သည် ပြန်လည်နိုးထလာမည် ဖြစ်သည်။

ယခင်အကြိမ် ဖြစ်ပွားခဲ့သည့်အရာများပြီးနောက် အဇူရာက သူ၏တည်ရှိနေမှုကို မည်သည့် သဲလွန်စမျှ ထားခဲ့လိုခြင်း မရှိပေ။

အကယ်၍ သူက အစောင့်များကို အသက်ရှင်စေရင်း ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းကို သတ်နိုင်ခဲ့ပါက နန်းတော်အတွင်းရှိ တစ်ခုတည်းသော သတင်းမှာ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း၏ ရုတ်တရက် သေဆုံးမှုအကြောင်းသာ ဖြစ်လာမည်။ သူမ၏ပြန်လည်အသက်ဝင်လာမှုက သက်သက်မျှသာ “ဝိညာဉ်ထပ်တူထပ်မျှ” တစ်ခုသာ ဖြစ်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

******

အခန်း ၁၆၂၃: ထောင်ချောက်ထဲသို့

ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း၏ သက်သေမရှိပါက ပဉ္စမမင်းသားသည် တော်ဝင်တရားရုံးသို့ ပြန်လည် အတင်းအကျပ် ပို့ဆောင်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးက ၎င်း၏ပုံမှန်လမ်းကြောင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိမည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အဇူရာအနေဖြင့် ပထမမင်းသားအပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုကို ဖော်ပြပြီး သူ၏အမှားကို ပြင်ဆင်ရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

"ရွှစ်… ရွှစ်… ရွှစ်…"

ရှုဟွာနန်းဆောင်ရှိ နန်းတွင်းသူများနှင့် အထိန်းတော်များစွာက အဇူရာ၏လက်ချက်ဖြင့် လဲကျသွားကြပြီး သူက ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း၏ အိပ်ခန်းသို့ အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်သွားသည်။

“မင်းဘယ်သူလဲ…”

အခန်းထဲတွင် ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက အဖြူရောင် ညအိပ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်များကို ဖြည်ချထားသည်။ သူမက အိပ်ရာဝင်ရန် ပြင်ဆင်နေပုံရသည်။ အဇူရာ၏ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာမှုက သူမကို သိသာစွာ ထိတ်လန့်စေခဲ့သော်လည်း သူမက နန်းတော်၏ကြင်ယာတော်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သတိထားနေသော်လည်း သူမက မထိတ်လန့်ခဲ့ပေ။ အမှန်တကယ်အားဖြင့် သူမက တည်ငြိမ်သော ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ကျက်သရေကို ထုတ်ဖော်ပြသနေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ၊ အဇူရာပင်လျှင် ထိုမိန်းမက သာမန်လူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နှလုံးသားတည်နေရာမှာ တစ်လက်မခန့် ညာဘက်သို့ ရွေ့လျားနေသူဖြစ်ပြီး တခြားအံ့ဖွယ်ဂုဏ်ရည်များလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ဝန်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

“အရှင်မိဖုရား… ပြစ်မှု ပြုမိသည့်အတွက် ခွင့်လွှတ်ပါ… ဒီနိမ့်ကျတဲ့အစေခံက အရှင်မကို ခရီးစတင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ရလိမ့်မယ်…”

“ဘယ်ခရီးလဲ… ဒီမိဖုရား မသိဘူး… အိပ်ရာဝင်တော့မယ်… အခုထွက်သွားလိုက်… မဟုတ်ရင် အစောင့်တွေကို ခေါ်လိုက်မယ်…” ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အဇူရာက မိဖုရား၏ အင်္ကျီလက်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော လက်ချောင်းများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် ရယ်မောမိသည်။ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက အလွန်တည်ငြိမ်ပြီး စိတ်အေးလက်အေးပုံ ပေါက်နေသော်လည်း သူမ၏တုန်ရီနေသော လက်ချောင်းများက သူမ၏စစ်မှန်သော စိတ်နေစိတ်ထားကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

ထိုမိဖုရားက သူမ ကြောက်ပုံပေါက်သလောက် မကြောက်မရွံ့ ဖြူစင်သူမဟုတ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။

သူမကို အထင်မကြီးမိခဲ့ပေ။ အဆုံးသတ်တွင် သူမက သာမန်အမျိုးသမီးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

အဇူရာက စိတ်ထဲတွင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ထိုလုပ်ငန်းတစ်ခုလုံးနှင့် ပတ်သက်ပြီး သူက အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူသည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်စိတ်လွန်ကဲနေသည်ဟု ထင်ရသည်။ သူသည် ကြိုးဆွဲချပြီးနောက် သူမသေကြောင်း သေချာအောင် ကြိုးစားရင်း ထိုအပ်ကို အထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်မိပြီး မေ့လျော့သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

၎င်းသည် ရှုပ်ထွေးသော မစ်ရှင်တစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ဘဲ သာမန်လူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရုံသာဖြစ်သဖြင့် သူသည် ၎င်းကို မေ့လျော့သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

“အရှင်မိဖုရား… မထိတ်လန့်ပါနဲ့… နာကျင်မှု မရှိစေရပါဘူး… အော်ဟစ်ရင်တောင် ဘယ်သူမှ ရောက်မလာဘူး…”

အဇူရာက ပြုံးလိုက်သည်။ ထိုအမျိုးသမီးနှင့် ဆက်လက် စကားပြောရန် မလိုလားတော့သဖြင့် ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းကို ရုတ်တရက် ဆွဲယူလိုက်သည်။

သူက ကြိုးဆွဲချသတ်သေခြင်းကို တစ်ကြိမ်သုံးပြီး ဖြစ်သဖြင့် ထပ်မံသုံးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထိုအကြိမ်တွင် ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက တစ္ဆေတစ်ကောင်သာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်ရှားစေရန် သူမ၏သွေးကြောများအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမည်။ ထိုအခါ အားလုံးက သူသည် အမှန်တကယ် အသက်ပြန်ရှင်လာသူ မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖုတ်သက်ဝင်လာခြင်းသာဖြစ်သည်ဟု အားလုံးက ယုံကြည်စေရန် ဖြစ်သည်။

"ဗျည်း…"

သို့သော် အဇူရာက သူ၏ညာလက်ဖြင့် ဆွဲယူလိုက်ချိန်တွင်...

အလင်းတစ် ခုလက်သွားပြီး ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက အိပ်ရာပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အနည်းငယ်ဝေးသော နေရာတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

အဇူရာက ချက်ချင်း မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားသည်။

“မင်း ဘယ်သူလဲ…”

အဇူရာ၏မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ၏စိတ်နှလုံးက ထိတ်လန့်စွာ ခုန်ပေါက်လာသည်။ သူရရှိထားသော သတင်းအချက်အလက်များအရ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက သာမန်လူတစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး သူ၏တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ရှားနိုင်စွမ်း မရှိသင့်ပေ။

“ဟ…ဟ... မင်းက အဇူရာဖြစ်မယ်ထင်တယ်…မင်းကို စောင့်နေခဲ့တာကြာပြီ…”

ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက နှစ်လှမ်းအနောက်သို့ ဆုတ်သွားပြီး သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ အဇူရာ၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်း တစ်ဖက်သို့ လှုပ်ခါသွားပြီး သူ၏မျက်နှာထားက မည်းမှောင်သွားသည်။

ယခင်က သံသယရှိရုံသာ ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဤသည်မှာ သူ့အတွက် အထူးစီစဥ်ထားသော ထောင်ချောက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူက လုံးဝသေချာသွားသည်။

ထိုအတွေးများက သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားစဉ် ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“မိန်းမယုတ်… မင်းက ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း မဟုတ်ဘူး… မင်း ဘယ်သူလဲ…”

အဇူရာက ထိတ်လန့်ပြီး ဒေါသထွက်နေသည်။ လွယ်ကူစွာ ပစ်မှတ်ထားနိုင်သော သာမန်ရှုဟွာနန်းဆောင်က ရုတ်တရက် အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဟား... ဟား... ဟား… ဒီလိုအချိန်မှာ အဲဒါကို စိတ်ပူနေတုန်းလား…”

ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မထီမဲ့မြင်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ အဇူရာကို စိုက်ကြည့်နေရင်း သူမက ဆက်လက်ဆုတ်ခွာနေသည်။

"မိန်းမယုတ်… မင်းက တော်တော်အတာပဲ… ဒီနေရာက အပြင်ကမ္ဘာမဟုတ်ဘူး… ဧကရာဇ်နန်းတော်ပဲ။ ငါ့ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရုံနဲ့ ငါ့ကို ဖမ်းနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား… ကြက်တစ်ကောင်ကို သတ်သလို မင်းကိုသတ်နိုင်တယ်…”

အဇူရာက ထိုအမျိုးသမီးကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများက သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် တောက်ပနေသည်။

ထိုအမျိုးသမီးတွင် မည်သည့် စီမံချက်ရှိသည်ဖြစ်စေ သူ၏စွမ်းအားကို အလွန်အမင်း လျှော့တွက်နေသည်။ သူက ထိုအချိန်ကို တိုက်ခိုက်ရန် အလျင်စလို ရွေးချယ်စရာ မလိုခဲ့ပေ။ နန်းတော်တံခါးများ ပိတ်ထားပြီး ပထမမင်းသားက ဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ ဗိုလ်ချုပ်များနှင့် ဗိုလ်မှူးကြီးများအားလုံးကို ဖယ်ရှားထားခဲ့သည်။ ထိုအမျိုးသမီးက ဧကရာဇ်စစ်တပ်စစ်သားအချို့ကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည်ပင်ဖြစ်စေ သူတို့က သူ့အတွက် ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ပေ။

မိုက်မဲသော စကားများအတွက် မိုက်မဲသော ပြစ်ဒဏ်ကို ပေးဆပ်ရမည်။

သို့သော် အဇူရာ တကယ်သိလိုသည်မှာ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းအဖြစ် ဟန်ဆောင်ရဲသည့် ထိုသူက မည်သူဖြစ်ပြီး ပထမမင်းသားက သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ အားလုံးရှေ့တွင် သူ့ကို ကန်ထုတ်စေခဲ့သနည်း။

"ဗျည်း…"

အဇူရာက ရုတ်တရက် တစ္ဆေတစ်ကောင်လို အမှောင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အခန်းတစ်ခုလုံးက ရုတ်တရက် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေသော ‘ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း’ သည်လည်း မျက်နှာဖြူဖျော့သွားပြီး သူမ၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်တစ်ခုက တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူမက ဤလုပ်ကြံသူသည် သူမကိုယ်တိုင် သူမည်သူဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြပြီးနောက် အနည်းငယ်ထိတ်လန့်ပြီး ထွက်ပြေးရန်ကြိုးစားမည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း ထိုသူက ထောင်ချောက်ဖြစ်ကြောင်း သိလျက်နှင့် ထွက်မသွားဘဲ သူမကို တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

‘ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း’က အလွန်ထိတ်လန့်စွာ သူမ၏လှပသော မျက်နှာက အရောင်များ ကင်းမဲ့သွားသည်။

သူမ၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် အန္တရာယ်ခံစားမှုက ဆက်လက်တိုးပွားလာပြီး မမြင်ရသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က လေထုထဲတွင် ဆက်လက်ပျံ့နှံ့လာသည်နှင့်အမျှ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ “ဘာလို့ မပေါ်ထွက်သေးတာလဲ…”

"ဘုန်း…"

အဇူရာ ပေါ်ထွက်လာသည့်အချိန်တွင် ထက်မြက်သော ဓားများနှင့် သေးငယ်ပြီး ချွန်ထက်သော အပ်များက ‘ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း’ ကို အားလုံးဘက်မှ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်လာသည်။ ရုတ်တရက် 'ဘုန်းခနဲ' အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အိပ်ခန်းနောက်ဘက်ရှိ ဖြူဖွေးသော ကန့်လန့်ကာများက ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး အနက်ရောင်မျက်နှာဖုံးတပ်ထားပြီး ကြီးမားသော သံချပ်ဝတ်ရုပ်သွင်တစ်ခုက စာအုပ်စင်တန်းကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လာသည်။

"ဘုန်း…"

စာအုပ်စင်တစ်ခုက ဖျက်ဆီးခံရပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာကျမ်းစာများ၏ စာမျက်နှာများက အခန်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ သံချပ်ကာဝတ်ရုပ်သွင်က မယုံနိုင်စရာ မြန်ဆန်စွာ ရွေ့လျားလာပြီး ‘ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း’ ၏ရှေ့တွင် ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာသည်။

"ဘုန်း…"

ဓားများနှင့် ချွန်ထက်သော အပ်များက ထိုရုပ်သွင်ကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်လာသော်လည်း သံချပ်ဝတ်သူက သံမဏိတံတိုင်းတစ်ခုနှယ် ထိုတိုက်ခိုက်မှုများအားလုံးကို တားဆီးထားပြီး လုံးဝမလှုပ်ရှားပေ။

“ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ…”

အဇူရာ၏မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများက ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူသည် ဗိုလ်ချုပ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဗိုလ်မှူးကြီးအဆင့်နှင့် နီးကပ်နေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ပထမမင်းသားက သူ့ကို ယုံကြည်စိတ်ချရသော လက်ထောက်တစ်ဦးအဖြစ် မသတ်မှတ်ခဲ့ဘဲ ဤသို့သော အထူးစီမံချက်များကို လွှဲအပ်ခံရမည်မဟုတ်ပေ။

ဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ ဗိုလ်မှူးကြီးသုံးဦးမှလွဲ၍ ဧကရာဇ်နန်းတော်အတွင်း၌ သူ့အတွက် ယှဉ်နိုင်သူ မရှိပေ။ ထိုဗိုလ်မှူးကြီးသုံးဦးသည် ပထမမင်းသားက လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းက ဖယ်ရှားထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိသူများက မကြာသေးမီက ပြဿနာများစွာ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော ဧကရာဇ်စစ်တပ်ဗိုလ်မှူး ကျောက်ဖုန်းချန်ပင်လျှင် သူ့အတွက် ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ပေ။

ဤသည်မှာ သူက ထောင်ချောက်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း သိလိုက်ရသော်လည်း မကြောက်မရွံ့ဖြစ်နေပြီး ထိတ်လန့်ခြင်းမရှိခဲ့သည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် နန်းတော်အတွင်း၌ ဤသို့သော သန်မာသူတစ်ဦး ရှိနေနိုင်သည်ကို သူက နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏တိုက်ခိုက်မှုကို လက်ခံနိုင်ပြီး လုံးဝမလှုပ်ရှားဘဲ ရပ်တည်နိုင်သည်မှာ ယုတ်စွအဆုံးဖြစ်ပြီး နန်းတော်အတွင်း၌ ဤသို့သော သန်မာသူတစ်ဦးရှိကြောင်း သူက မည်သည့်အခါမှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

သို့သော် အခြေအနေက ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဘုန်း…"

သူ၏တိုက်ခိုက်မှုများကို တားဆီးခံရပြီးနောက် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း လေထုက ပေါက်ကွဲသွားပြီး မည်းမှောင်လာကာ အလင်းမရှိပဲ ကြီးမားသော ပုဆိန်တစ်လက်က လေထဲသို့ ပျံသန်းလာသည်။

"ဘုန်း…"

လေထုက ရုတ်တရက် တွန့်လိမ်ပြီး မထင်မရှား ဖြစ်သွားကာ ခဏမျှ အလွတ်ဖြစ်နေသော လေထုသည် ရုတ်တရက် သွေးအန်နေသော ရုပ်သွင်တစ်ခုကို ထင်ရှားစေသည်။ ထိုပုဆိန်က သူ၏ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ သွေးများဖြင့် စိုစွတ်နေသည်။

“ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ… မင်းဘယ်သူလဲ…”

သူ့ရှေ့ရှိ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ တည်ရှိမှုကို စိုက်ကြည့်ရင်း အဇူရာက ပြင်းထန်သော ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ‘ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း’ ၏နောက်ကွယ်မှ ပေါ်ထွက်လာသော ထိုရုပ်သွင်က ဤမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမည်ဟု သူက မည်သည့်အခါမှ စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ပေ။

ဤသည်မှာ လုံးဝတစ်ဖက်သတ်တိုက်ပွဲ ဖြစ်သည်။ ဤသူက သူ့ထက် အဆမတန် ပိုမိုအားကောင်းပြီး တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူ၏ပုန်းအောင်းရာနေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

အကယ်၍ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က သူ၏နေအိမ်တွင် ရှိနေပြီး မည်သည့်အခါမှ ထွက်မသွားခဲ့ကြောင်း သူ သေချာမသိခဲ့ပါက၊ ထို့ပြင် ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားက ကြီးမားစွာ ကွာခြားမှုမရှိခဲ့ပါက မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ကိုယ်တိုင်က ထန်မင်းဆက်၏ စံဥပဒေများကို ဆန့်ကျင်ပြီး ညဉ့်နက်ချိန်တွင် နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်ဟု သူက ယုံကြည်မိမည် ဖြစ်သည်။

"ထွက်ပြေးရမယ်…"

အဇူရာက ထိတ်လန့်ကာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော အတွေးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ "ရွှစ်…" စဉ်းစားရန်အချိန်မရှိဘဲ သူက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လေထဲတွင် ရုပ်သွင်အမြီးများနှင့် သွေးစွန်းထွက်မှုများကို ထားခဲ့ကာ ထွက်ပြေးသွားသည်။

သူက လွယ်ကူစွာ ပေါ့ပါးစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သော်လည်း လုံးဝထိတ်လန့်စွာ ထွက်ခွာသွားရသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူယုံကြည်နိုင်သည့်တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ သူ၏ပြိုင်ဘက်က သူ့ထက် ပိုမိုအားကောင်းသော်လည်း သူ၏လှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ်သည် ဖြစ်နိုင်ချေ ပိုမိုသာလွန်သည်ဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။ ရှုဟွာနန်းဆောင်မှ ထွက်ခွာနိုင်သရွေ့ နန်းတော်နှင့် သူ၏ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုက သူ့ကို ပုန်းအောင်းရန် ခန်းမတစ်ခုကို ရှာဖွေနိုင်ပြီး လိုက်လံရှာဖွေမှုကို ဖယ်ရှားနိုင်မည်ဟု သူက ယုံကြည်ထားသည်။

သို့သော် အဇူရာ၏ လုပ်ဆောင်ချက်က အလွန်အမင်း ရိုးရှင်းလွန်းသည်။

“လုပ်ကြံသူကို ဖမ်းကြ…”

စူးရှသည့် အော်သံတစ်ခုက နန်းတော်၏တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး အဇူရာ၏စိတ်နှလုံးက ကျောက်ခဲတစ်ခုလို နစ်မြုပ်သွားသည်။

အဇူရာက ရှုဟွာနန်းဆောင်၏ဧရိယာမှ မထွက်ခွာရသေးခင် အမှောင်ထဲတွင် မီးရှူးမီးပုံများ ထွန်းညှိသံများကို ကြားလိုက်ရပြီး ရှုဟွာနန်းဆောင်က နေ့အလင်းရောင်ကဲ့သို့ လင်းထိန်နေသည်။

မီးရှူးမီးပုံများ၏ အလင်းရောင်ထဲတွင် ဧကရာဇ်စစ်တပ်စစ်သားများစွာက ဤနေရာကို တင်းကျပ်စွာ ဝိုင်းထားသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

မြားသမားများစွာက ၎င်းတို့၏လေးကိုင်များကို ဆွဲတင်ပြီး အဇူရာကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ မျက်တောင်ခတ်အတွင်း မရေမတွက်နိုင်သော မြားများက သွန်းလောင်းကျလာသည်။

“လုပ်ကြံသူကို ဖမ်းကြ…”

“သူ့ကို ထွက်ပြေးခွင့်မပြုနဲ့…”

ဒေါသတကြီး အော်သံများက အားလုံးဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“လူယုတ်မာ…”

အဇူရာက သူ၏လက်သီးများကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားသည်။

******

အခန်း ၁၆၂၄: ဖုန်မှုန့်များ တည်ငြိမ်သွားသည်

အဇူရာက သူ၏ရန်သူသည် ထိုမျှလောက် လိမ္မာပါးနပ်လိမ့်မည်ဟု မည်သည့်အခါမှ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။ သူသည် အနီးအနားကို ကင်းထောက်ထားပြီး မည်သူမျှ မရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူသည် မဟုတ်ပါက ထောင်ချောက်ထဲသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်ရောက်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူ၏ရန်သူက သူ့ကို ကျော်လွန်သွားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူတို့သည် လူများကို ပိုမိုဝေးကွာသောနေရာတွင် ထားရှိပြီး ယခုအချိန်ထိ ပိုက်ကွန်ကို ပိတ်ရန် စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။

ထိုတင်းကျပ်သော ဝိုင်းထားမှုက အဇူရာကို လက်နက်ချရန် မလုံလောက်ခဲ့ပေ။ သူသည် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသည်။ ထိုခိုက်အတန့်တွင် မီးရှူးမီးပန်းများ ပိုမိုပေါ်ထွက်လာပြီး ကိုယ်လုပ်တော်တွေနှင့် သူတို့၏အစေခံမိန်းကလေးများ၊ အထိန်းတော်များ၊ အစောင့်များနှင့်အတူ ပေါ်ထွက်လာသည်။ အဇူရာ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားသည်။

“ဒီကိုယ်လုပ်တော်က မယုံနိုင်ဘူး။ တကယ်အဖြစ်မှန်လား... တစ်ယောက်ယောက်က ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်တဲ့လား...”

“ဘယ်လောက် ယုတ်မာလိုက်သလဲ... သူတို့က ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းနဲ့ ပဉ္စမမင်းသားကို အပြစ်ပုံချဖို့တောင် ကြိုးစားခဲ့တယ်...”

“ဒီကိစ္စရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်လိုလူမျိုးရှိနေတာလဲ။ သူတော်စင်ဧကရာဇ်ကို စုံစမ်းစေရမယ်။ အဲဒီလုပ်ကြံသူကို ဖမ်းလိုက်... သူ့ကို မလွတ်စေနဲ့... သူ့ဆီမှာ သဲလွန်စတစ်ခုခု ရှာတွေ့နိုင်မယ်...”

“အားလုံး ကြားကြလား... ငါ့ရဲ့ အမိန့်ပဲ... အဲဒီလုပ်ကြံသူကို ဖမ်းလိုက်... ဒီကိုယ်လုပ်တော်က မင်းတို့ကို ပြန်ပေးဆပ်ခိုင်းမယ်...”

ကိုယ်လုပ်တော်များ၏ အသံများက အဇူရာ၏ နှလုံးသားကို နစ်မြုပ်သွားစေသည်။ မကောင်းမှုက တစ်ပေတက်လာလျှင် ဖြောင့်မတ်မှုက ဆယ်ပေတက်လာသည်။ ယခုအခါ သူလုပ်သမျှက အချည်းအနှီးဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူပြန်လှည့်ပြီး ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းကို သတ်လိုက်သည်ပင်ဖြစ်စေ ၎င်းသည် အချည်းအနှီး ဖြစ်သွားမည်ပင်။

ထိုညပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက အသက်ရှင်နေသည်ဖြစ်စေ သေဆုံးသွားသည်ဖြစ်စေ ပဉ္စမမင်းသား လီဟန်က တော်ဝင်တရားရုံးမှ လွတ်မြောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သူက လီဟန်ကို လွတ်မြောက်စေမည့် အဓိကသော့ချက် ဖြစ်သည်။

"မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်..."

အဇူရာသည် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် နာမည်တစ်ခုသာ ရှိနေသည်။ သက်သေမရှိသော်လည်း အဇူရာသည် မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က ထိုအားလုံးကို စီစဉ်ခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်သည်။

သူသည် လုံးဝပြီးပြည့်စုံစွာ ရှုံးနိမ့်သွားသည်။

ထို့ပြင် သူသည် ပထမမင်းသားကိုပါ ဆွဲချလိုက်ပြီး ဖြစ်သွားသည်။

“ဘာလဲ... အဇူရာ ဖမ်းမိသွားပြီလား...”

အရှေ့နန်းဆောင်က ၎င်း၏အောက်ခြေများကို လှုပ်ခတ်စေသော ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်သံများဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

ပထမမင်းသားက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေသည်။

သူက အားနည်းသော ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦးကို ကိုင်တွယ်ရန်သာ သွားခဲ့ပြီး အဇူရာက ထိပ်သီးဗိုလ်ချုပ်အဆင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူက...ဖမ်းမိသွားပြီတဲ့လား... ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

သူက မည်သည့်အခါမှ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။

ပထမမင်းသား၏ မျက်ဝန်းများက ဒေါသတကြီးနှင့် မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ပြူးထွက်နေသည်။

“အရှင်မင်းသား... ဒီသတင်းက အတည်ပြုပြီးသွားပြီ။ ကျွန်တော်မျိုးတို့လည်း ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက တခြားကိုယ်လုပ်တော်တွေနဲ့ ဆက်သွယ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့မိဘူး။ တော်ဝင်တရားရုံးရဲ့ လက်ထောက်ဝန်ကြီးကိုတောင် ခေါ်လာခဲ့တယ်...” တစ်ဖက်တွင် ဒူးထောက်နေသော အစောင့်တစ်ဦးက အစီရင်ခံသည်။

သူ့ပတ်လည်တွင် ကျူးထုံအန်းနှင့် တခြားအရှေ့နန်းဆောင် အကြံပေးများသည်လည်း ဒူးထောက်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုဖြစ်ပေါ်မှုက ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူတို့ပင်လျှင် မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး... ငါ အသန်မာဆုံးသုံးဦးဖြစ်တဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတွေကို လွှဲပို့ထားပြီးသားပဲ... နန်းတွင်းထဲမှာ ဘယ်သူက အဇူရာကို တစ်ချက်ထဲနဲ့ ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန်ရအောင် လုပ်နိုင်လောက်တဲ့ ဒီလောက် အင်အားကြီးမားနိုင်မှာလဲ...”

ပထမမင်းသားက သွားများကို ကြိတ်လျက် သူ၏ နောက်ဆုံးစကားလုံးများကို ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်လိုက်သည်။

သူ၏ ယခင်လက်အောက်ငယ်သားများအားလုံးသည် ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် ဝမ်ချောင်၏ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး အဇူရာသည် သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော သစ္စာရှိပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရသော လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်သည်။

သူသည် အင်အားကြီးမားသော လက်အောက်ငယ်သားများကို ထပ်မံရှာဖွေနိုင်သေးသည်။ သို့သော် ထိုမျှ အရေးကြီးသောအချိန်တွင် အဇူရာကဲ့သို့ သစ္စာရှိပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရသော လက်အောက်ငယ်သားများကို မည်သို့ရှာဖွေနိုင်မည်နည်း။

“အရှင်မင်းသား... ကျွန်တော်မျိုးတို့လည်း မသိပါဘူး...”

လူအားလုံးက မျက်နှာဖြူဖျော့လျက် ၎င်းတို့၏ စိတ်များက ရှုပ်ထွေးနေသည်။

ပထမမင်းသားကို ကူညီရင်း သူတို့သည် ရန်သူများစွာကို အောင်မြင်စွာ အနိုင်ယူခဲ့ပြီး လုပ်ငန်းများစွာကို စီစဉ်နိုင်ခဲ့သည်။ မည်သည့်အမှားမျှ မရှိခဲ့သော်လည်း ဤရိုးရှင်းသော လုပ်ငန်းတွင်မှ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ချို့ယွင်းချက်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူတို့၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အဇူရာပင် ဖမ်းမိသွားသည်။ ထိုအရာက သူတို့အားလုံးကို ထိတ်လန့်ပြီး စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။

“ခွေးကောင်… ခွေးကောင်… ခွေးကောင်”

ပထမမင်းသားက သူ၏ထိတ်လန့်နေသော အကြံပေးများကြောင့် ပိုမိုဒေါသထွက်သွားသည်။

“အဲဒီလို ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ... မဖြစ်နိုင်ဘူး... မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက ဒီလောက် လိမ္မာပါးနပ်မယ်ဆိုတာ ဒီမင်းသားမယုံဘူး။ ဝမ်ချောင်... မင်းပဲ... သေချာပေါက် မင်းပဲ...”

ပထမမင်းသားက သူ၏ နန်းဆောင်အတွင်း ဒေါသတကြီး လှမ်းလျှောက်နေပြီး သူ၏ အသံသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်မှုများကြောင့် ကွဲအက်နေသည်။

“ဝမ်ချောင်... ဒီလိုနဲ့ မပြီးဆုံးဘူး... ငါမင်းသားက မင်းကို အလွတ်မပေးဘူး”

ပထမမင်းသားက အော်ဟစ်နေစဉ် ခိုငှက်တစ်ကောင်က ဧကရာဇ်နန်းတော်မှ ပျံသန်းထွက်ခွာလာပြီး မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်အိမ်တော်သို့ ထောင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော နေရာတွင် ဆင်းသက်လာသည်။

ထွန်းလင်းတောက်ပသော ခန်းမအတွင်း ကျန်းချွယ်က ခိုငှက်ကို လက်ခံရရှိပြီး ၎င်းတင်ဆောင်လာသော စာကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဝမ်ချောင်ထံသို့ လျှောက်သွားကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“အရှင်မင်းသား... ပိုက်ကွန်ထဲက လွတ်သွားတဲ့ ငါးဖြစ်တဲ့ အဇူရာကို ဖမ်းမိသွားပါပြီ... အရှင်ခန့်မှန်းထားတဲ့အတိုင်းပဲ ပထမမင်းသားက ထောင်ချောက်ထဲကို တကယ်ဝင်လာခဲ့ပါတယ်...”

“အဲဒါအပြင် ကိုယ်လုပ်တော်တွေနဲ့ နန်းတွင်းသူတွေအားလုံးက သက်သေအဖြစ် ရှိနေခဲ့ပြီး တော်ဝင်တရားရုံးရဲ့ လက်ထောက်ဝန်ကြီးလည်း ရှိနေခဲ့တယ်... ဒီလောက်လူများစွာက မျက်မြင်သက်သေအဖြစ် ရှိနေတာနဲ့ ပဉ္စမမင်းသားရဲ့ တော်ဝင်တရားရုံးမှ လွတ်မြောက်မှုက သေချာသွားပါပြီ...”

ဝမ်ချောင်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများက တစ်ဝက်မျှပိတ်ထားကာ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ခံစားမှုများ မပြသထားပေ။

ထိုဖြစ်ရပ်တစ်ခုလုံးက အစမှအဆုံးထိ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်အတိုင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ သတင်းကို သိရှိသည့်အချိန်မှစ၍ ပထမမင်းသားက ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်ကို သူသိခဲ့သည်။

ပထမမင်းသားက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမဆို အသုံးပြုရန် ဆန္ဒရှိသူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဝမ်ချောင်က သူ၏ လှည့်ကွက်ဖြင့်သာ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့သည်။

‘ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း’ ၏ ပြန်လည်ရှင်သန်မှုက ပထမမင်းသား၏ အစီအစဉ်ကို လုံးဝထိခိုက်စေခဲ့သည်။

ပထမမင်းသားက ဝမ်ချောင်၏ အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာသည့်အချိန်မှစ၍ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည်အထိ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ကို မည်သည့်အခါမှ မသိရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ပထမမင်းသား၏ ကင်းထောက်များကိုပင် မထိခိုက်စေဘဲ သူတို့အား အားလုံးကို မြင်တွေ့ခွင့်ပေးခဲ့သည်။

ပထမမင်းသားက အလွန်သတိကြီးသူ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် အများပြည်သူအစည်းအရုံးနှင့် နယ်စပ်ဖြစ်ရပ်များပြီးနောက် ဝမ်ချောင်က ပထမမင်းသားက သူ့ကို အဓိကအန္တရာယ်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေမည်ကို သိခဲ့သည်။ သူ၏ လုပ်ဆောင်မှုများသည် ပထမမင်းသား၏ သံသယကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ချောင်က သူ၏ ရန်သူအား ၎င်း၏ လုပ်ဆောင်မှုအားလုံးကို မြင်တွေ့ခွင့်ပေးခဲ့သည်။ ဤသည်သာ ပထမမင်းသားအား သူ၏ အရိပ်ထဲရှိ လက်အောက်ငယ်သားများကို လျစ်လျူရှုစေနိုင်ခဲ့သည်။

“အရှင်... အိမ်တော်အပြင်ဘက်က ပထမမင်းသားရဲ့ ကင်းထောက်တွေကို ဖယ်ရှားပစ်ရမလား...” ချန်းစန်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။

“မလိုပါဘူး...”

ဝမ်ချောင်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“သူတို့လိုချင်သလို လုပ်ခွင့်ပေးလိုက်...”

မှန်သည်မှာ မမှန်ပြီး၊ မမှန်သည်မှာ မှန်သည်။ ဤသည်သာ ပထမမင်းသားနှင့် မင်းဧကရာဇ်ကို သူ၏ စစ်မှန်သော ရည်မှန်းချက်များကို မမြင်နိုင်စေရန် တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်က ခဏရပ်တန့်ပြီးနောက် ဆက်လက်ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒါအပြင် ကျန်းချွယ်... ကြင်ယာတော်ထိုက်ကျန်းဆီကို ကျေးဇူးတင်စာတစ်စောင် ငါ့အတွက် ရေးပေး...”

ညဦးယံအချိန် ကျော်လွန်ပြီးနောက် ပြင်ပအရာရှိများအား နန်းတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ပိတ်ပင်ထားသည်။ ၎င်းသည် ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် ဖောက်ဖျက်၍မရသော သံမဏိဥပဒေ ဖြစ်သည်။

နန်းတွင်းရှိ အဇူရာကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို တစ်ချက်ထဲဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေနိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူများက အရေအတွက်အားဖြင့် လက်တစ်ဖက်စာနှင့်ပင် ရေတွက်နိုင်သည်။ ကြင်ယာတော်ထိုက်ကျန်းတွင် သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးရှိသည်။ ထိုသူသည် သူတော်စင်ဧကရာဇ်က ကြင်ယာတော်ထိုက်ကျန်းကို ကာကွယ်ရန် အထူးစေလွှတ်ထားသော နဂါးအစောင့်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

နဂါးအစောင့်များက ထူးခြားသော အဆင့်အတန်းရှိပြီး ကြင်ယာတော်ထိုက်ကျန်းကိုယ်တိုင်ကလည်း အလွန်ထိလွယ်ရှလွယ်သော အဆင့်အတန်း ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဝမ်ချောင်သည် နဂါးအစောင့်အား အနက်ရောင်သံချပ်ကာနှင့် အနက်ရောင်မျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်စေပြီး ၎င်း၏ အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဤလုပ်ငန်း၏ အောင်မြင်မှုတွင် ကြင်ယာတော်ထိုက်ကျန်းက မသေးသိမ်သော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။

အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားသည်။ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက တိုက်ခိုက်ခံရပြီး သူ့ကိုယ်သူ သတ်သေသည်ဟု ထင်ရှားစေခဲ့ပြီး ထိုဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ပြီးနောက် နောက်ထပ်လုပ်ကြံသူတစ်ဦးက သူ၏အသက်ကို ယူဆောင်ရန် ထပ်မံကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ နန်းတွင်းသူများ၊ ၎င်းတို့၏ အစေခံမိန်းကလေးများနှင့် အထိန်းတော်များအားလုံးက ဤဖြစ်ရပ်ကို မျက်မြင်သက်သေများအဖြစ် ရှိနေခဲ့ပြီး နန်းတွင်းတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားသည်။ နန်းတွင်းရှိ အင်ပါယာစစ်သားတစ်သိန်းကျော်က နောက်ထပ် လုပ်ကြံသူများကို ရှာဖွေရန် စတင်လှုပ်ရှားခဲ့သည်။

ထိုအကြီးစားလုပ်ငန်းစတင်ပြီး သုံးရက်အကြာတွင် တော်ဝင်တရားရုံးအပြင်ဘက်တွင်...

"ကျွီ..."

တံခါးသည် မြည်ဟီးသံဖြင့် ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး ပဉ္စမမင်းသား လီဟန်နှင့် လီကျင်းကျုံးတို့ အတူတကွ ထွက်လာခဲ့သည်။

“လွတ်မြောက်လာပြီပဲ...”

ပဉ္စမမင်းသား လီဟန်က တော်ဝင်တရားရုံးအပြင်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်ကိုကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထိုစမ်းသပ်မှုက ရက်အနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း လီဟန်အတွက် ၎င်းသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သည့်အလား ခံစားခဲ့ရသည်။

ဤသည်မှာ သူက သေခြင်းတရားနှင့် အနီးကပ်ဆုံးဖြစ်ခဲ့သည့်အချိန် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တော်ဝင်တရားရုံးအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ် အကျဉ်းချခံရခြင်းဖြစ်ပြီး နန်းတွင်းဖောက်ပြန်မှုအတွက်ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူက မည်သည့်အခါမှ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ခဲ့သော အရာဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင် မရှိခဲ့လျှင် သူက ထီးနန်းဆက်ခံခွင့်မရှိသော အကျဉ်းသားတစ်ဦးအဖြစ် အမှန်တကယ် ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

“အရှင်မင်းသား... ပထမမင်းသားက အောင်မြင်ဖို့အတွက် မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမဆို အသုံးပြုဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ နောက်ဆုတ်လို့ မရတော့ဘူး...”

လီကျင်းကျုံးက လေကို ကြိုးစားပမ်းစား ရှူသွင်းလိုက်သည်။ ၎င်း၏ လတ်ဆတ်မှုကို ခံစားရင်း ထိုအခွင့်အရေးကို ထပ်မံမြင်တွေ့ရခြင်းက ပို၍တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ခံစားရသည်။

တစ်စုံတစ်ခုကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသည့်အခါမှသာ ၎င်း၏ တန်ဖိုးကို သဘောပေါက်လာသည်။ တော်ဝင်တရားရုံးမှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်လာခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏ အတွေ့အကြုံကို တွေးမိရုံဖြင့် ကြောက်ရွံ့စွာ ချွေးထွက်လာသည်။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် အာဏာက အခြေခံအကျဆုံးအရာဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် လူတစ်ဦး၏ ကံကြမ္မာကို ထိန်းချုပ်နိုင်စေသည်။ အာဏာမရှိလျှင် သူက တခြားသူများ၏ စိတ်တိုင်းကျ ကြိုးဆွဲခံရပြီး၊ တော်ဝင်တရားရုံးထဲသို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိသွားလိမ့်မည်။

လီဟန်က ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် လုံးဝကွဲပြားသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဦးလေးကျင်း... ငါ နားလည်ပြီ...”

လီကျင်းကျုံးက အံ့ဩထိတ်လန့်နေရာ အလိုလို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး လီဟန်က ရှေ့သို့ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် နက်ရှိုင်းသော အလင်းတန်းများ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လီကျင်းကျုံးက လီဟန်၏ မျက်ဝန်းများတွင် ပြတ်သားသော အကြည့်နှင့် ၎င်း၏ ငယ်ရွယ်သော မျက်နှာပေါ်တွင် ယခင်က မမြင်ဖူးသော တောက်ပမှုနှင့် အလင်းရောင်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

“ငါ ထပ်ပြီး လက်လျှော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပထမမင်းသားက တိုက်ခိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် ငါတို့ အဆုံးထိ တိုက်မယ်...”

အံ့သြထိတ်လန့်နေသော တိတ်ဆိတ်မှု အနည်းငယ်ပြီးနောက် လီကျင်းကျုံးက ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို နားလည်လိုက်ပြီး ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားသည်။

လီဟန်၏ မျက်ဝန်းများက တောက်ပလျက်ရှိသည်။ အကျင့်စာရိတ္တကောင်းသော လူများက အနိုင်ကျင့်ခံရပြီး၊ အကျင့်စာရိတ္တကောင်းသော မြင်းများက စီးနင်းခံရသည်။ မင်းသားများ၏ စစ်ပွဲသည် အမြဲတမ်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဖြစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး ထိုအတွေ့အကြုံက လီဟန်အား မင်းသားများ၏ စစ်ပွဲတွင် သနားကရုဏာပြခြင်း သို့မဟုတ် နောက်ဆုတ်ခြင်း မပြုလုပ်နိုင်ကြောင်း နားလည်စေခဲ့သည်။

ထိုအချက်တွင် သခင်နှင့်ကျွန်က လုံးဝသဘောတူညီမှု ရှိခဲ့သည်။

ပဉ္စမမင်းသား၏ လွတ်မြောက်မှုနှင့်အတူ နန်းတွင်းကို လှုပ်ခတ်စေပြီး နန်းတွင်းသူများကိုပါ ဆွဲဆောင်ခဲ့သော ထိုဖြစ်ရပ်သည် နောက်ဆုံးတွင် အဆုံးသတ်သွားသည်။

ဤသို့ပင် ‘ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း’ သည် သူမခံစားခဲ့ရသော ‘ထိတ်လန့်မှုများ’ ပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာခဲ့သည်။ နှစ်ပတ်အကြာတွင် သူမက လဲကျသွားပြီး ရေကန်ထဲသို့ ပြုတ်ကျကာ ‘ရေနစ်သေဆုံး’ သွားသည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ‘ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း’ ၏ သေဆုံးမှုက နန်းတွင်းအတွင်း သိသာထင်ရှားသော လှုပ်ရှားမှုကို မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေ။

‘ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း’ ၏ သေဆုံးမှုသတင်းသည် မကြာမီအချိန်တွင် ခိုငှက်တစ်ကောင်က မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်အိမ်တော်သို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာသည်။

******

အခန်း ၁၆၂၅: နိဂုံးချုပ်...

“အရှင်မင်းသား ပဉ္စမမင်းသားထံက စာတစ်စောင်ရောက်တယ်...”

ကျန်းချွယ်က စာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်သွားသည်။

“ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပဉ္စမမင်းသားက ဘာဖြစ်နေသလဲဆိုတာ သိချင်နေပါတယ်...”

ဝမ်ချောင်က သူ၏ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ကျင့်ကြံနေရင်း ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူက မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ အကျဉ်းထောင်မှ လွတ်မြောက်ပြီးနောက် ပဉ္စမမင်းသားက သူ၏ သိချင်စိတ်ကို ရက်အနည်းငယ်သာ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

“သူက မစောင့်နိုင်တော့ဘူးပဲ...” ဝမ်ချောင်က ဖြည်းညှင်းစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ချက်ချင်း ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ “ပဉ္စမမင်းသားကို ဆက်လက်ခန့်မှန်းထားဖို့ ပြောလိုက်... ငါ သူ့ကို မပြောပြဘူး...”

ပဉ္စမမင်းသားက သိချင်စိတ်ကြောင့်သာ မေးမြန်းနေခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူက မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ အလွန်အမင်း သိရှိထားခြင်းက ကောင်းကျိုး မဖြစ်စေနိုင်ပေ။

“အချိန်ကျပြီ သွားကြစို့...”

ပဉ္စမမင်းသား၏ စာကို စားပွဲပေါ်တွင် ချထားပြီး ဝမ်ချောင်က ထရပ်လိုက်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်သွားသည်။

ခန်းမအတွင်း၌ ချန်းစန်းယွမ်နှင့် ကျန်းချွယ်တို့က တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပြုံးကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဝမ်ချောင်က ဘယ်သို့သွားမည်ကို မပြောခဲ့သော်လည်း အားလုံးက သူဘယ်သို့သွားမည်ကို သိထားပြီး ဖြစ်သည်။

အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာသည့်အခါ ဝမ်ချောင်က ၎င်း၏ ပုံမှန်တော်ဝင်မြင်းလှည်းကို အသုံးမပြုခဲ့ဘဲ သာမန်မြင်းလှည်းတစ်စီးကို စီးလာခဲ့သည်။ ထိုမြင်းလှည်းက မြို့တဝိုက်ကိုပတ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် မြို့တော်၏ အရှေ့ဘက်ရှိ သာမန်အိမ်တစ်လုံးရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် သီးသန့်ခြံဝင်းတစ်ခုရှိပြီး ထောင့်တစ်နေရာတွင် ဝါးပင်များကို စိုက်ပျိုးထားပြီး ၎င်းတို့သည် မတ်မတ်ရပ်တည်ကာ တက်ကြွမှုကို ဖွံ့ဖြိုးပြသနေသည်။

ဝါးပင်ဘေးတွင် ရေစီးကြည်လင်သော ချောင်းငယ်တစ်ခု စီးဆင်းနေပြီး ထိုချောင်းဘေးတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေပုံရသော တင့်တယ်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ရပ်နေသည်။

ထိုရင်းနှီးသော ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဝမ်ချောင်က ပြုံးလိုက်ပြီး နှုတ်ဆက်ရန် ချဉ်းကပ်သွားသည်။

“ဘယ်အချိန်ကတည်းက ဒီကိုရောက်နေတာလဲ...” ဝမ်ချောင်က ချန်းစန်းယွမ်နှင့် ကျန်းချွယ်တို့နှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းလာရင်း မေးလိုက်သည်။

ချောင်းဘေးရှိ အမျိုးသမီးက ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ အေးစက်ပြီး လှပသော မျက်နှာနှင့် မြင့်မြတ်မှုကို ပြသနေသည်။ ၎င်းသည် နန်းတွင်းက မကြာသေးမီက ရေနစ်သေဆုံးသွားသည်ဟု ကြေငြာခဲ့သော ‘ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း’ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက အနည်းငယ် ထိတ်လန့်ပြီး အံ့သြသွားပုံရသည်။

“မျိုးနွယ်ခြားဘုရင် မင်း ဒီကို ဘာလို့ရောက်လာတာလဲ... ရဲတင်းလွန်းတယ်... ဒီကိုယ်လုပ်တော်ရှေ့မှာ ဒူးထောက်မနေသင့်ဘူးလား...”

ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက ထိတ်လန့်ပြီး ဒေါသထွက်နေပုံရသည်။

ဝမ်ချောင်က တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော်လည်း ချန်းစန်းယွမ်နှင့် ကျန်းချွယ်တို့က ရယ်မောလုမတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။

“တော်ပြီ...”

ဝမ်ချောင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ထိုအမျိုးသမီး၏ အပျော်သဘော ဆော့ကစားတတ်သော သဘာဝကို မတတ်နိုင်သည့်အလား ဖြစ်သည်။

“နန်းတွင်းဖြစ်ရပ် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်လို့ ဒီမျက်နှာကို ထပ်ပြီး သုံးစရာ မလိုတော့ဘူး။ မီယာစမိ... မင်းရဲ့ မူလပုံစံအတိုင်း ပြန်သွားသင့်ပြီ...”

ဝမ်ချောင်က ‘မီယာစမိ’ ဟု ခေါ်ဆိုသော အနီးကပ်ဆုံးသူမှာ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။

ထင်သည့်အတိုင်း ဝမ်ချောင် ပြောပြီးသည့်နောက် ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာက ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ လှုပ်ခတ်လာပြီး နောက်ထပ်ပို၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး အေးစက်သော မျက်နှာတစ်ခုက အရှေ့ကျွန်းစုမှ လုပ်ကြံသူ မီယာစမိ အာရာကာ၏ မျက်နှာကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

မီယာစမိ အာရာကာက ဝမ်ချောင်၏ အစောဆုံး လိုက်ပါသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း တခြားသူများနှင့်မတူဘဲ မီယာစမိ အာရာကာသည် မူလက ဝမ်ချောင်ကို လုပ်ကြံရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် စုဆောင်းခံခဲ့ရသည်။

ထို့နောက် အရှေ့ကျွန်းစုများတွင် ပြဿနာ တချို့ကြောင့် မီယာစမိ အာရာကာက ၎င်း၏ မွေးရပ်မြေသို့ ပြန်လည်သွားခဲ့သည်။ ယခုအခါ အားလုံးပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး သူမက ဝမ်ချောင်၏ အနားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

တကယ်တမ်း မီယာစမိ အာရာကာက ရွှီချန်ကျွင်းနှင့် သူ၏ တပ်သားတစ်သောင်းကျော်ကို အရှေ့ကျွန်းစုများကို သိမ်းပိုက်ရာတွင် ကြီးမားသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့ပြီး မကြာသေးမီက ရရှိခဲ့သော တိုးတက်မှုများအတွက် အရေးပါခဲ့သည်။

“သခင်လေး ကျွန်မ ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား...”

မီယာစမိ အာရာကာက ပြုံးလိုက်သည်။ ဝမ်ချောင်က ယခုအခါ ဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်ပြီး မှူးမတ်ထက်ပင် ပို၍ ဂုဏ်သတင်း ကြီးမားသော်လည်း မီယာစမိ အာရာကာက သူ့ကို ‘သခင်လေး’ ဟုသာ ခေါ်ဆိုနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

“မဆိုးဘူး... ဒီတစ်ခေါက် မင်းကို ဒုက္ခပေးမိပြီ။ နန်းတွင်းမှာ ကိစ္စတွေကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ခဲ့လဲ... ဘယ်လိုသဲလွန်စမှ မကျန်ခဲ့ဘူးမဟုတ်လား...”

ဝမ်ချောင်၏ ပြုံးနေသောမျက်နှာက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လုပ်ငန်းကိစ္စများကို စတင်ပြောဆိုလာသည်။

“သခင်လေး စိတ်အေးအေးထား... ကျွန်မရဲ့ နင်ဂျာအတတ်က သခင်လေးရဲ့ နည်းပညာတွေလောက် အထင်ကြီးစရာမဟုတ်ပေမဲ့လည်း သူက အရှေ့ကျွန်းစုတွေမှာ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ဆက်ခံလာတဲ့ လျှို့ဝှက်ပညာဖြစ်တယ်။ နန်းတွင်းကို ဝင်သည်ဖြစ်စေ ထွက်သည်ဖြစ်စေ ကျွန်မက အလွန်သတိထားပြီး သေသေချာချာ လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်... ဘယ်လိုသဲလွန်စမှ မကျန်ခဲ့ဘူး...”

မီယာစမိ အာရာကာက ပြောရင်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ယခင်ဖြစ်ရပ်များကို ပြန်လည်တွေးတောမိသည်။

“နန်းတွင်းက အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေပြီး ခန့်မှန်းရလည်း ခက်ခဲတယ်... နေရာတိုင်းက အန္တရာယ်ရှိတယ်။ ပဉ္စမမင်းသားက လူသားဆန်တဲ့ သားသမီးကောင်းတစ်ဦးဖြစ်ပြီးတော့ စွဲလမ်းတတ်ပေမဲ့လည်း မတည်ငြိမ်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ သူက အချုပ်အခြာနဲ့ သားအဖဆက်ဆံရေးနဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် လိုက်နာပြီး ဘယ်သောအခါမှ ကျော်လွန်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဧကရာဇ်နန်းတော်မှာ ဒီလိုအကြံအစည်အတွက် ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ တွန်းအားရှိသူက ပထမမင်းသားပဲ...”

ပဉ္စမမင်းသား ဖမ်းဆီးခံရသည့် သတင်းက မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်အိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ အားလုံးက အစည်းအဝေးတစ်ခုအတွက် စုဝေးခဲ့ကြပြီး အခြေအနေက ဖိနှိပ်ခံရသော ခံစားမှု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်က အစကတည်းက အကြံအစည် ဖော်ဆောင်သူအတွက် သံသယရှိခဲ့သည်။

သို့တိုင်အောင် သူတို့က နန်းတွင်းအတွင်းဖြစ်ပေါ်နေသည့် အခြေအနေများကို မသိရှိခဲ့သောကြောင့် မည်သည့် တန်ပြန်အစီအမံများကိုမှ ဆွေးနွေးရန် နည်းလမ်း မရှိခဲ့ပေ။

“ပထမမင်းသားက စီစဉ်ထားခဲ့တာကြာလောက်ပြီ... သူက အခုရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာတယ်ဆိုတော့ သူက ပဉ္စမမင်းသားကို အဆုံးစွန်ထိ တွန်းပို့ဖို့ စီစဉ်နေတာ။ တော်ဝင်တရားရုံးက သာမန်နေရာမဟုတ်ဘူး... ငါ့ခန့်မှန်းချက် မမှားရင် ဘယ်လိုအရာမျိူးပဲ ဖြစ်ပျက်သည်ဖြစ်စေ ပထမမင်းသားက တော်ဝင်တရားရုံးကို သတင်းကို ပေါက်ကြားစေမှာဖြစ်ပြီး ပဉ္စမမင်းသားရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက ပျက်စီးသွားမှာဖြစ်ပြီးတော့ ထီးနန်းဆက်ခံခွင့်ကို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်။ ငါတို့မှာ အချိန်အများကြီးမရှိတော့ဘူး။ မီယာစမိ အာရာကာ ငါ့နောက်ကနေ နန်းတွင်းကို လိုက်လာပြီး ဘယ်အချိန်မဆို ငါ့အမိန့်ကို နာခံဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေရမယ်။ ငါတို့ အခြေအနေအရ တုံ့ပြန်ရမယ်...”

အခြေအနေက အလျင်စလိုဖြစ်ပြီး အချိန်ဖြုန်းရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ။ မီယာစမိ အာရာကာပင်လျှင် ဝမ်ချောင်က ဘာတွေးနေသလဲဆိုတာကို မသိခဲ့ပေ။

သို့သော် နန်းတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး မကြာမီအချိန်တွင် မီယာစမိ အာရာကာက ဝမ်ချောင်ထံမှ နောက်ထပ်အမိန့်ကို လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး အရာအားလုံးက ဝမ်ချောင်၏ ခန့်မှန်းချက်အတိုင်း အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒီကမ္ဘာမှာ သခင်လေးကို အနိုင်ယူနိုင်သူ ဘယ်သူမှ မရှိလောက်ဘူး..."

သူမက ဆယ်ရှစ်နှစ်အရွယ်ရှိသော ထိုမျက်နှာကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများက တခဏမျှ မှုန်ဝါးသွားသော်လည်း ချက်ချင်း ပြန်လည်တည်ငြိမ်လာပြီး ထိုလူငယ်အပေါ် သူမ၏ လေးစားမှုက ပိုမိုတိုးပွားလာသည်။

မီယာစမိ အာရာကာအတွက် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဝမ်ချောင်ကို အနိုင်ယူနိုင်သူ တစ်ဦးရှိခဲ့လျှင် ထိုသူက သူမပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအတွေးများက သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် တခဏမျှသာ ရှိနေခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်က မီယာစမိ အာရာကာ ဘာတွေးနေသလဲဆိုတာကို မသိခဲ့ပေ။

“မီယာစမိ အာရာကာ ဒီကိစ္စ ပြီးသွားပြီဆိုတော့ မင်း ခဏလောက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အိမ်တော်ကို ပြန်လာဖို့ စောင့်သင့်တယ်...” ဝမ်ချောင်က ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ သခင်လေး...”

ဝမ်ချောင်က တခဏမျှ တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် စာတစ်စောင်ကို ထုတ်ယူပြီး လွှဲပေးလိုက်သည်။ “အဲဒါအပြင် ရွှီခဲ့ယွီ၊ ဒီစာကို စုံစမ်းပြီး သုံးရက်အတွင်း ငါ့ဆီကို ပြန်ပြီးအစီရင်ခံခိုင်းလိုက်...”

ရွှီခဲ့ယွီက စာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး စာလက်ရေးက အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ကြော့မော့သောလက်ရေးဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရသည်။ သို့သော် သူသည် မည်သည့်မေးခွန်းမျှ မမေးဘဲ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“ဒီလက်အောက်ငယ်သား သွားလိုက်ပါအုံးမယ်”

ကျန်းချွယ်က သုံးရက်အကြာတွင် သူ၏ အစီရင်ခံစာနှင့်အတူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ စုံစမ်းမှုသည် ယခင်က မသိရှိခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်များစွာကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။

ရွှီခဲ့ယွီ၏ အစီရင်ခံစာကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ဝမ်ချောင်က လေးနက်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကြာရှည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဝမ်ချောင်က ရွှီခဲ့ယွီထံ ပေးအပ်ခဲ့သော စာသည် ရှုဟွာနန်းဆောင်တွင် တွေ့ရှိခဲ့သော စာတစ်စောင်ဖြစ်သည်။ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းသည် ရိုးရှင်းပြီး ချွေတာသော ဘဝကို နေထိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ အစားအသောက်နှင့် အဝတ်အထည်အသုံးစရိတ်များက တခြားကိုယ်လုပ်တော်များနှင့် နန်းတွင်းသူများထက် များစွာ နည်းပါးခဲ့သည်။ သူ၏ အခန်းရှိ စာအုပ်စင်ပေါ်တွင် ရိုးရှင်းသော ဗုဒ္ဓဘာသာကျမ်းများသာ ရှိခဲ့သည်။ တစ်ခုတည်းသော ခြွင်းချက်မှာ ‘စိန်သုတ္တန်’ စာအုပ်အောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော ထိုစာဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်က စာကို ဖတ်ပြီးနောက် အချို့သော ခန့်မှန်းချက်များ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ရွှီခဲ့ယွီ၏ စုံစမ်းမှုက ၎င်းတို့ကို အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။

ထွက်ပေါ်လာသည်မှာ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း၏ ချွေတာသောဘဝသည် အကြောင်းပြချက် မရှိခဲ့ပေ။ သူမတွင် နန်းတွင်းအပြင်ဘက်တွင် နှစ်ရှည်လများ အိပ်ရာထဲတွင် လဲနေရသော မွေးရာပါ ရောဂါရှိသည့် မောင်ငယ်တစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။ ထို့ပြင် နှစ်ပေါင်းများစွာက ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း၏ မိဘများ နှစ်ဦးစလုံး ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ မောင်ငယ်ကို ပို၍ဆိုးရွားသော အခြေအနေတွင် ထားခဲ့ရသည်။

ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းက ရှုဟွာနန်းဆောင်၏ နေ့စဉ်အသုံးစရိတ်များအတွက် လိုအပ်သည့်အပြင် သူ၏ လစာအားလုံးနီးပါးကို မောင်ငယ်ထံသို့ လွှဲပို့ခဲ့သည်။ ထိုမောင်ငယ်က သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အမြဲရှိနေပြီး သူ၏ အခြေအနေကို အမြဲစိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

“ဟင်းး

လူတိုင်းတွင် သူတို့ ပြောပြ၍မရသော ဇာတ်လမ်းတစ်ခုရှိပြီး ထိုနန်းတွင်းဖြစ်ရပ်တွင် အထင်ရှားဆုံး လျစ်လျူရှုခံရသူမှာ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းပင် ဖြစ်သည်။

“ရွှီခဲ့ယွီ ဒီကိစ္စကို ဂရုစိုက်လိုက်...။ ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းရဲ့မောင်ငယ်ကို ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်ပေးလိုက်...”

နန်းတွင်းတွင် ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်းကဲ့သို့ သူများအတွက်ပင် ခက်ခဲစေသော စည်းမျဉ်းများစွာရှိသော်လည်း ဝမ်ချောင်တွင် ထိုကန့်သတ်ချက်များ မရှိခဲ့ကာ သူက ကိစ္စများစွာကို လက်တစ်ချောင်းသာ မြှောက်ရုံဖြင့် ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့သည်။

ကျောက်စိမ်းမိဖုရားရှောင်း၏ မသန်စွမ်းသော မောင်ငယ်ကို ဂရုစိုက်ပေးခြင်းက ဝမ်ချောင်တတ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောအရာ ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိသည့်အရာများအတွက်မူ…

“စိတ်အေးအေးထား... သူ့ရဲ့အပြုအမူအတွက် သူပေးဆပ်ရမည့်နေ့ ရောက်လာလိမ့်မယ်...”

ဝမ်ချောင်၏ မျက်ဝန်းများက တခဏမျှ တောက်ပလာသော်လည်း ချက်ချင်း ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားသည်။

အားလုံးကို ပြီးစီးအောင် လုပ်ပြီးနောက် သူက ထပ်မံကျင့်ကြံလိုက်သည်။

ဘန်း

ခဏအကြာတွင် ကြီးမားသော မြည်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုနောက်ဆုံး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အထုံးအဖွဲ့ကို ဖြေလျှော့လိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ချောင်က ထိုအဆင့်ကို အလွယ်တကူ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သည်။

အလင်းတန်းတစ်ခုက ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး ဝမ်ချောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် အထပ်ပေါင်းများစွာရှိသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ တစ်ဆယ့်တစ်ခုမြောက်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအရည်အသွေးဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုနှင့်အတူ ဝမ်ချောင်အထက်ရှိ လေထုက ပေအနည်းငယ်အကွာတွင် လှုပ်ခတ်လာပြီး လှုပ်ခတ်မှုများ၏ ဗဟိုတွင် နေထက်ပိုမိုပူပြင်းသော တောက်ပပြီး ရွှေရောင်တောက်လျက်ရှိသော စွမ်းအင်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် နောက်ထပ် ကမ္ဘာတစ်ခုကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ဝမ်ချောင်က ထိုပိုမိုမြင့်မားသော ဘုံတစ်ခုနှင့် ဆက်သွယ်မှုကို တည်ဆောက်လိုက်သည့်အခါ သူသည် သိုင်းပညာရှင်အများစုက စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော ထိုဘုံသို့ နောက်ဆုံးတွင် ခြေလှမ်းလိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

"သိမ်မွေ့နူးညံ့သောနယ်ပယ်..."

ဝမ်ချောင်က အတိတ်ကာလတွင် မူလအမရဓားဖြင့်သာ သိမ်မွေ့နူးညံ့သောနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူက စိတ်ပိုင်းနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှစ်မျိုးစလုံးတွင် ထိုနက်နဲသော ဘုံသို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ၎င်းက မပြီးဆုံးသေးပေ။ ထိုပိုမိုမြင့်မားသော ဘုံသို့ တံခါးဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် သူသည် ထပ်မံ၍ စွမ်းအားဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

"ဆွစ်..."

အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်မှ ထုတ်လွှတ်ပြီး ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်က မူလအမရရွာသူကြီးထံမှ သင်ယူခဲ့သည်မှာ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးစီက ထိုဘုံသို့ တံခါးဖွင့်လိုက်သည့်အခါ ကြီးမားသော စွမ်းအားတိုးမြှင့်မှုကို ရရှိရန် တစ်ကြိမ်သာ အခွင့်အရေးရှိမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ကောင်းမွန်စွာ အသုံးပြုပါက မယုံနိုင်လောက်အောင် အလားအလာ တိုးမြှင့်မှုကို ရရှိနိုင်သည်။

မြို့တော်တွင် အားလုံးက တိတ်ဆိတ်နေပြီး ထိုတိတ်ဆိတ်မှုအတွင်း ဝမ်ချောင်က ပိုမိုအားကောင်းလာနေသည်။