အခန်း (၁၆၅၆-၁၆၆၀)

အခန်း ၁၆၅၆: ဝမ်ချောင်ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း

“စုန့်ဘုရင် သတိလစ်သွားတယ်ဆိုတဲ့သတင်းက မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားပြီ... အရာရှိကြီးတွေကလည်း သူ့ကို လာရောက်တွေ့ဆုံဖို့ ရောက်နေကြတယ်...” လုထင်က ဝမ်ချောင်နှင့်အတူ အိမ်တော်ထဲသို့ လျှောက်လှမ်းရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောကြားလိုက်သည်။

လမ်းသွားလမ်းလာများက လုထင်နှင့် ဝမ်ချောင်ကို တွေ့မြင်သောအခါ လေးစားစွာ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကြသည်။

ဝမ်ချောင်၏ ဂုဏ်သတင်းက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး သူ့ကို လေးစားမှုမရှိသူ သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့မှုမရှိသူ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်၏။

ဝမ်ချောင်သည် စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေပြီး ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုစိတ် မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် သူတို့ကို ခေါင်းတစ်ညိတ်သာ ပြုလိုက်ပြီး လုထင်နှင့်အတူ အိမ်တော်ထဲသို့ ဆက်လက် ဝင်ရောက်သွားသည်။

အိမ်တော်အတွင်းရှိ ခန်းမကြီးတစ်ခုထဲတွင် လူများ ပြည့်နှက်နေသည်။ အထဲတွင် နန်းတွင်းဆေးသမားတော်များကို တန်းစီလျက် တွေ့ရပြီး ၎င်းတို့အား လက်သုတ်ပုဝါနှင့် ရေဇလုံများ ကိုင်ဆောင်ထားသော အစေခံမိန်းကလေးများက ဝိုင်းထားကြသည်။ လူတိုင်းက တူညီသော ဦးတည်ရာသို့ စိုးရိမ်မှုအပြည့်ဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြ၏။

ထိုခန်းမအလယ်တွင် ဝမ်ချောင်က စုန့်ဘုရင်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းများက ခရမ်းရောင်သန်းနေပြီး မျက်လုံးများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပိတ်ထားသည်။ သူ၏ အသက်ရှူသံက လေထဲတွင် မီးခိုးမီးလျှံတစ်ခုကဲ့သို့ ယိမ်းယိုင်နေပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ငြိမ်းသွားနိုင်သည့်ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။ အခြေအနေက အလွန်ဆိုးရွားလှ၏။

ဝမ်ချောင်၏ နှလုံးက တင်းကျပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲတွင် စုန့်ဘုရင်သည် မည်သည့်ဖိအားမျိုး သို့မဟုတ် ဘေးအန္တရာယ်မျိုးကိုမဆို ဖြတ်ကျော်နိုင်သည့် တောင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ စုန့်ဘုရင် ရှိနေသရွေ့ အင်ပါယာသည် အရာအားလုံးကို လုံးဝပရမ်းပတာ မဖြစ်စေရန် နောက်ဆုံးထောက်တိုင်တစ်ခုအဖြစ် ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအိပ်ရာပေါ်တွင်ရှိနေသော စုန့်ဘုရင်က ဝမ်ချောင် မှတ်မိထားသည့်ပုံစံနှင့် လုံးဝကွဲပြားနေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အားနည်းလျက်ရှိပြီး ဆက်လက် ယိုယွင်းနေကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် သေမင်းရနံ့များ ထူထပ်နေသည်ကို ခံစားရသည်။

“စုန့်ဘုရင်ရဲ့ အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ...” ဝမ်ချောင်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ သူ၏ နှလုံးသားက နိမ့်ကျသွားသလို ခံစားရသည်။

“ဒါက... စုန့်ဘုရင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာရှိတဲ့အဆိပ်က အလွန်ပြင်းထန်လွန်းပြီး ဒီလိုအဆိပ်မျိုးကို ကျွန်တော်တို့ တစ်ခါမှမမြင်ဖူးပါဘူး... ကျွန်တော်တို့... တတ်နိုင်သမျှ လုပ်ဆောင်ပြီးပါပြီ...” အဆင့်အမြင့်ဆုံး နန်းတွင်းဆေးသမားတော်က ခေါင်းခါပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်က ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အေးစက်သွားသလို ခံစားရပြီး နှလုံးသားက နိမ့်ကျသွားသည်။

“အခြေအနေက မကောင်းပါဘူး... ကျွန်တော်တို့ အဆိပ်ကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကဖယ်ရှားဖို့ နည်းလမ်းအားလုံးကို ကြိုးစားခဲ့ပြီးပြီ... ဒါပေမဲ့ ဘာမှထိရောက်မှုမရှိခဲ့ပါဘူး...” ကျန်းချိုးကျန်ချုံးက သူ၏ နက်ရှိုင်းပြီး သိမ်မွေ့သောအသံဖြင့် ဝမ်ချောင်နောက်မှ ထွက်လာရင်း မျက်ခုံးများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တွန့်လျက် ပြောကြားလိုက်သည်။

စုန့်ဘုရင်၏ သတိလစ်မှုက သူ၏အိမ်တော်တစ်ခုလုံးကို ပရမ်းပတာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ကျန်းချိုးကျန်ချုံးသည် စာရွက်စာတမ်းများကို စစ်ဆေးနေစဉ် ဤသတင်းကို ကြားသိပြီး အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူသည် ဝမ်ချောင်ထက် အနည်းငယ် စောရောက်ခဲ့သောကြောင့် စုန့်ဘုရင်၏ အခြေအနေကို အနည်းငယ်ပို၍ သိရှိထားသည်။ သို့သော်လည်း အဆိပ်က စုန့်ဘုရင်၏ အရိုးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိမ့်ဝင်နေပြီဖြစ်ပြီး ကျန်းချိုးကျန်ချုံးက တတ်နိုင်သမျှ ကုသရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုများက မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

သူသည် ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ခံစားမှုကို နားလည်နိုင်သော်လည်း စုန့်ဘုရင်၏ အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်မှာ အနည်းငယ်သာ ရှိ၏။

“မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... စုန့်ဘုရင်ရဲ့သိုင်းပညာအဆင့်နဲ့ဆိုရင် ဖယ်ရှားလို့မရတဲ့ အဆိပ်မျိုးရှိမယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...” ဝမ်ချောင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

စုန့်ဘုရင်မျိုးဆက်က ဝမ်ချောင်မျိုးဆက်နှင့် မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ ရင်းနှီးခဲ့ပြီး ဝမ်ချောင်အတွက် စုန့်ဘုရင်က အကြီးအကဲတစ်ဦးသာမက ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော ထူးချွန်သူတစ်ဦးက သတိပေးချက်မရှိဘဲ ပြိုလဲသွားသည်ကို သူက မည်သို့ လက်ခံနိုင်မည်နည်း။

“ကျွန်တော် ကြည့်ပါရစေ...”

ဝမ်ချောင်၏ မျက်လုံးများ လက်ခနဲ ဖြတ်သွားပြီး လူအုပ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ စုန့်ဘုရင်၏ အိပ်ရာဆီသို့ လျှောက်သွားကာ လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ဖြင့် စုန့်ဘုရင်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ထိတွေ့လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြယ်တာယာစွမ်းအင်သည် သူ၏လက်များမှ စုန့်ဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။ ခဏအကြာတွင် ဝမ်ချောင်၏ မျက်နှာက သိမ်မွေ့စွာ မည်းမှောင်သွားသည်။

မဟာဗိုလ်ချုပ်အဆင့်တွင် အဆိပ်များစွာကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော်လည်း စုန့်ဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အဆိပ်က ကွဲပြားသည်။ ၎င်း၏ အပြင်ပိုင်းက နူးညံ့သော်လည်း အလွန်ခိုင်မာသော သဘောရှိပြီး စုန့်ဘုရင်၏ ကြယ်တာယာစွမ်းအင်နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ စိမ့်ဝင်သွားနိုင်သည်။

သူ၏စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ဝမ်ချောင်က အနက်ရောင် အဆိပ်အမျှင်များသည် စုန့်ဘုရင်၏ လက်မောင်းများ၊ ဆဲလ်များနှင့် အရိုးအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိခဲ့သည်။

“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...” ဝမ်ချောင်က စုန့်ဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အခြေအနေကို စူးစမ်းရင်း အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ အဆိပ်က စုန့်ဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေပြီ ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ၎င်းသည် အရေပြား၊ သွေး နှင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများတွင်သာ ရပ်တန့်နေခဲ့လျှင် ပြဿနာ ကြီးကြီးမားမား မဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါ အဆိပ်က အရိုးတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်နေပြီဖြစ်သဖြင့် ၎င်းကို ကိုင်တွယ်ရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

သာမန်အဆိပ်ပင်လျှင် အရိုးတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပါက ကုသ၍မရတော့ဘဲ ဆေးဝါးများဖြင့် ကုသ၍ မရတော့ပေ။ ဤကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အဆိပ်မျိုးဆိုလျှင် ပို၍ပင် ခက်ခဲလှသည်။

“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...” ဝမ်ချောင်က ထပ်မံပြောလိုက်ပြီး နာကျင်မှုအပြည့်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် နန်းတွင်းဆေးသမားတော်များက အဘယ်ကြောင့် အလျင်အမြန် မလှုပ်ရှားနိုင်ကြခြင်းနှင့် ကျန်းချိုးကျန်ချုံးကပင် ထိုသို့သော စကားများပြောရသည်ကို နားလည်သွား၏။

သို့သော်လည်း စုန့်ဘုရင် သတိလစ်သွားသည်မှာ အနည်းငယ်သာ ကြာသေးသည်။ ဤအဆိပ်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှပြင်းထန်ပြီး နာတာရှည်အဆိပ်တစ်ခုလို အရိုးအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားနိုင်ရသနည်း။

ဤအတွေးက ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲသို့ ဖြတ်သန်းသွားချိန်တွင် သူသည် အိပ်ရာဘေးတွင် မလှုပ်မရှား ရပ်နေသော လူတစ်ဦးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသူ၏မျက်နှာက အေးစက်ပြီး အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေပြီး မျက်ရည်များက သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် စီးကျနေသည်။

“အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီး... ဒီမှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ...” ဝမ်ချောင်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်၏ မေးခွန်းများကို ဖြေကြားနိုင်သူတစ်ဦးရှိခဲ့လျှင် ၎င်းသည် အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီးသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များက အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီးထံသို့ စုစည်းသွားသည်။ ကျန်းချိုးကျန်ချုံးအပါအဝင်ပင် ဖြစ်သည်။

“ကျွန်တော် မပြောပြနိုင်ဘူး... သတိလစ်မသွားခင် အရှင်ဘုရင်က ဒီအကြောင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာမှမဖော်ပြဖို့ တားမြစ်ထားခဲ့တယ်...” အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီးက တင်းတင်းမာမာ ပြောကြားလိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်၏ မျက်နှာက အံ့အားသင့်စွာ တောင့်တင်းသွားသည်။

ဤအဖြေက သူမျှော်လင့်ထားသည်နှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပြီး ခန်းမထဲရှိ အခြေအနေက ဖိနှိပ်ခံရသလို ဖြစ်သွားသည်။ စုန့်ဘုရင်က ပြင်းထန်စွာ နာမကျန်းဖြစ်နေသော်လည်း အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီးက ပါးစပ်ပိတ်ထားပြီး စုန့်ဘုရင်ကို ထိခိုက်စေရန် ကြံစည်သူများကို အကူအညီ ပေးနေသလို ဖြစ်နေသည်။

ဤသည်မှာ လုံးဝဆွဲ မဖြစ်သင့်ပေ။

သို့သော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီး၏ တွန့်လျက်ရှိသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူပြောရန် စီစဉ်ထားသည့် စကားများကို ပြန်လည်ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။

အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီးက အလွန်တည်ငြိမ်သော လေသံကို ထိန်းထားသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ဖြူဖျော့ပြီး အားနည်းနေသော စုန့်ဘုရင်ကိုကြည့်ရင်း နက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းမှုကို ဖော်ပြထားသည်။

သူသည် စုန့်ဘုရင်အပေါ် တိုက်ခိုက်ခံရမှုကြောင့် လူတိုင်းထက် ပို၍ဝမ်းနည်းနေပြီး အကြောင်းပြချက်မရှိလျှင် သူက ပါးစပ်ပိတ်ထားမည်မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီးကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ဝမ်ချောင်က စုန့်ဘုရင်ထံသို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။

စုန့်ဘုရင်ကို ထိခိုက်စေသူကို နောက်မှ စုံစမ်းနိုင်သည်။ သူ၏ ပထမဦးစားပေးမှာ စုန့်ဘုရင်ကို ကုသရန်ဖြစ်သည်။

“စုန့်ဘုရင်က အခုအခြေအနေကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ ထိန်းထားနိုင်မလဲ...” ဝမ်ချောင်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

“အနည်းဆုံး နေဝင်ချိန်အထိပါ...” ထိပ်တန်းနန်းတွင်းဆေးသမားတော်က ပြောပြလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူ၏အဝတ်အစားများက အခြားဆေးသမားတော်များထက် ပို၍ခမ်းနားလှပြီး ဝမ်ချောင်က ဤသူသည် နန်းတွင်းမှ နတ်ဆေးသမားတော်ကျန်းဖြစ်သည်ဟု ဝေဝေဝါးဝါး မှတ်မိသွားသည်။ သူသည် ဆေးပညာတွင် အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားပြီး သူတော်စင်ဧကရာဇ်ကပင် သူ၏စွမ်းရည်များကို ချီးကျူးခဲ့ဖူးသည်။

“တကယ်လို့ အရိုးအတွင်းထဲကအဆိပ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်မည့်နည်းလမ်းရှိရင်... သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်မလား...” ဝမ်ချောင်က စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးလိုက်သည်။

“ဒါ... စုန့်ဘုရင်ရဲ့ အဓိကပြဿနာက အရိုးအတွင်းထဲက အဆိပ်တွေပါ။ ဆေးဝါးတွေက ထိရောက်မှု မရှိပါဘူး... တကယ်လို့ အရိုးအတွင်းထဲက အဆိပ်တွေကို ဖယ်ရှားနိုင်ရင် စုန့်ဘုရင်ရဲ့ အခြေအနေက သဘာဝအလျောက် တိုးတက်လာမှာပါ... ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို လုပ်ဆောင်ဖို့ဆိုတာက...” နတ်ဆေးသမားတော်ကျန်းက မျက်ခုံးများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တွန့်လျက် စိုးရိမ်စွာ ပြောကြားလိုက်သည်။

ဝမ်ချောင် ပြောသည့်အရာက လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။ အကယ်၍ ၎င်းသည် ဤမျှလွယ်ကူခဲ့လျှင် နန်းတွင်းဆေးသမားတော်များအားလုံး ဤကဲ့သို့ အလျင်အမြန် မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ ရပ်တန့်နေမည်မဟုတ်ပေ။

မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က ထူးချွန်သော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သိုင်းပညာအဆင့်မြင့်မားကြောင်း သိရှိထားသော်လည်း ကြယ်တာယာစွမ်းအင်က အရိုးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ အရိုးအတွင်းတွင် သွေးကြောများ မရှိသောကြောင့် သိုင်းပညာဆရာများပင်လျှင် ဘာမျှ မလုပ်နိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း ဝမ်ချောင်က နတ်ဆေးသမားတော်ကျန်းအား စကားမဆုံးခင် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

“ဒီအတွက် ကျွန်တော့မှာ နည်းလမ်းတစ်ခုရှိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ စုန့်ဘုရင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ကျန်ရှိတဲ့ အဆိပ်တွေကို သင်တို့ ကုသနိုင်မလား...” ဝမ်ချောင်က စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့... နန်းတွင်းရဲ့ ဆေးဝါးတွေနဲ့ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ တတ်နိုင်မှာပါ...” နတ်ဆေးသမားတော်ကျန်းက တုံ့ဆိုင်းစွာ ပြောကြားလိုက်သည်။

“ဝမ်ချောင်... မင်းရဲ့ခံစားချက်ကို ငါနားလည်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒါက အလကားပဲ...” ကျန်းချိုးကျန်ချုံးက ဝမ်ချောင်ထံသို့ လာရောက်ပြီး သူ၏ပုခုံးကို နှစ်သိမ့်စွာ ပုတ်လိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်၏တုံ့ပြန်မှုက နားလည်နိုင်သော်လည်း နန်းတွင်းဆေးသမားတော်များပင်လျှင် ဘာမှမလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဝမ်ချောင်က အနည်းငယ် ခေါင်းမာလွန်းနေသည်။ သို့သော်လည်း ဝမ်ချောင်က နားထောင်ပုံ မရချေ။ သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး တွေးတောစပြုလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် ဝမ်ချောင်က စုန့်ဘုရင်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

“အသုံးပြုသူက ပစ်မှတ်ပေါ်ရှိ သွေးပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်းကို အသုံးပြုရန် အတည်ပြုပါသလား...” ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲတွင် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟုတ်တယ်...” ဝမ်ချောင်က ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

“သတိပေးချက်... သွေးပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်းက အဆိပ်ဖြေဆေးဂုဏ်သတ္တိတွေမပါရှိဘဲ ပစ်မှတ်ရဲ့သွေးထဲရှိ အဆိပ်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုသာ ဖယ်ရှားနိုင်တယ်...။ အသုံးပြုသူက ၎င်းကို အသုံးပြုရန် ဆက်လက်အတည်ပြုပါသလား...” ကံကြမ္မာကျောက်စာက ထပ်မံမေးမြန်းလာသည်။

“ဟုတ်တယ်...” ဝမ်ချောင်က တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ဖြေကြားလိုက်သည်။

သွေးပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်းက လူတစ်ဦး၏သွေးကို လုံးဝပြောင်းလဲစေနိုင်ပြီး မွေးရာပါ ချို့ယွင်းချက်များကို ပြုပြင်နိုင်သည်။ ဝမ်ချောင်က ၎င်းကို ပဉ္စမမင်းသားလီဟန်ကို ကုသရန် အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော်လည်း စုန့်ဘုရင်က ကွဲပြားသည်။ သူ့တွင် မွေးရာပါ ချို့ယွင်းချက်များ မရှိဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးနေသည့် ပြင်းထန်သော အဆိပ်တစ်ခု ရှိနေသည်။ သွေးပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ၎င်းအပေါ်တွင် အလွန်ကန့်သတ်ထား၏။ သို့သော်လည်း ဝမ်ချောင်က တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ၎င်းကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဘန်း..."

ထို့နောက် မည်သူမျှ တုံ့ပြန်မှု မပြုလိုက်ရခင် စုန့်ဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အဆိပ်သင့်သွေးများအားလုံး အရိုးအတွင်းသို့ လည်ပတ်နေသော သွေးများအပါအဝင် အသစ်ပြန်လည်ဖြည့်တင်းလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် အဆိပ်က စုန့်ဘုရင်၏ သွေးစနစ်ထဲမှ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသည်။

သွေးပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်းက အဆိပ်များကို ကုသနိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း ၎င်း၏အကျိုးသက်ရောက်မှုက အရိုးအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဝမ်ချောင်က ၎င်းကို အသုံးပြုရန် ရွေးချယ်ရသည့် အကြောင်းအရင်း ဖြစ်သည်။

“ဒါ... ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...” ကျန်းချိုးကျန်ချုံးနှင့် အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီးက ထိတ်လန့်စွာဖြင့် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

သူတို့သည် ဤအုပ်စုထဲတွင် သိုင်းပညာအဆင့်အမြင့်ဆုံးသူများဖြစ်ပြီး သွေးပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် စုန့်ဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြောင်းလဲမှုကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသည်။

စုန့်ဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်က သေမင်းရနံ့နှင့် ပုပ်သိုးမှုကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းတို့သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အသက်ရှင်နေသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ခံစားမိခဲ့သည်။

ထို့နောက် ခဏအကြာတွင် နတ်ဆေးသမားတော်ကျန်းက စုန့်ဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြောင်းလဲမှုကို သတိပြုမိပြီး ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

သူ၏မျက်နှာက ဖြူဖျော့ပြီး နှုတ်ခမ်းများက ခရမ်းရောင်သန်းနေခဲ့သော်လည်း ဝမ်ချောင်၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုပြီးနောက် ၎င်းတို့က သိသာစွာ တိုးတက်လာကြသည်။

နတ်ဆေးသမားတော်ကျန်းက မယုံကြည်နိုင်မှုများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ သူ၏ဆေးပညာ နားလည်မှုအရ ယခုဖြစ်ပျက်သွားသည့် မြင်ကွင်းက သဘာဝကျမှု မရှိပေ။

တကယ်စင်စစ် ဝမ်ချောင်က စုန့်ဘုရင်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရုံသာ ဖြစ်၏။

ဝမ်ချောင်က မပြီးဆုံးသေးပေ။

သွေးစနစ်နှင့် အရိုးအတွင်းများကို အဆိပ်မှ သန့်စင်ပြီးသည့်တိုင် စုန့်ဘုရင်၏ အခြေအနေက အကောင်းမြင်စရာ မရှိသေးပေ။

သွေးစနစ်က ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ၊ ကြွက်သားများ သို့မဟုတ် ဦးခေါင်းနှင့် အာရုံကြောများသို့ ရောက်ရှိနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ကံကြမ္မာကျောက်စာ၏ သွေးပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်းက ၎င်း၏ အသုံးပြုမှုတွင် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေသည်။

"ဝှီးးး"

ဝမ်ချောင်က အဆင့်လွန်အဆုံးအစမဲ့မူလအမရသိုင်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် တဝှီးဝှီးမြည်သံနှင့်အတူ ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခုက လက်ခနဲ ဖြတ်သွားသည။ ထိုအဆင့်မြင့်သိုင်းပညာက အားကောင်းရုံသာမက ထူးကဲသော ကုသမှုစွမ်းရည်များလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ယခုအခါ စုန့်ဘုရင်အတွက် လိုအပ်နေသည့်အရာ ဖြစ်နေ၏။

******

အခန်း ၁၆၅၇: စုန့်ဘုရင် နိုးထလာခြင်း

အဆင့်လွန်အဆုံးအစမဲ့မူလအမရသိုင်း၏ စွမ်းအင်က အလွန်သိမ်မွေ့၍ နက်ရှိုင်းလှသည်။ ၎င်း၏ ကြယ်တာယာစွမ်းအင်သည် မဟာယင်ယန်ကောင်းကင်ဖန်တီးခြင်းသိုင်းထက်ပင် ပိုမိုထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းရှိပြီး လူတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဆဲလ်တစ်ခုစီ၊ ဦးခေါင်းနှင့် အာရုံကြောများအထိ စိမ့်ဝင်နိုင်သည်။ မည်သည့်သိုင်းပညာမျှ ၎င်းနှင့် ယှဉ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ထို့ပြင် အဆင့်လွန်အဆုံးအစမဲ့ မူလအမရသိုင်းသည် ဦးခေါင်းအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သည့်အခါ သွေးကြောများနှင့် အာရုံကြောများကို သန်မာစေပြီး စုန့်ဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အား ထပ်မံထိခိုက်မှုမဖြစ်အောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်။

ကမ္ဘာ့စည်းမျဉ်းနှင့် ပြည့်စုံသော ကြီးမားလှသည့် စွမ်းအင်တစ်ခုက စုန့်ဘုရင်၏ သွေးကြောများထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

ဝမ်ချောင်၏ စွမ်းအင်က စုန့်ဘုရင်၏ ဦးခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သည့်အခါမှသာ သူ၏အခြေအနေက မည်မျှ ဆိုးရွားသည်ကို သူက သိရှိခဲ့သည်။ သူ၏ဦးခေါင်းအတွင်း၌ အာရုံကြောများ၊ သွေးကြောများနှင့် ဦးနှောက်အခွံသည် ထူထပ်သော ‘မင်နက်’ ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ထိုအာဏာရှိသော အဆိပ်သည် ဦးနှောက်၏ အပြင်ဘက်အလွှာကို လုံးဝပိုးဆိပ်ရောက်စေပြီး ပို၍ နက်ရှိုင်းသော အတွင်းပိုင်းသို့ စိမ့်ဝင်လျက် ရှိသည်။ အကယ်၍ အဆိပ်သည် စုန့်ဘုရင်၏ ဦးနှောက်အတွင်းသို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိသွားပါက ဝမ်ချောင်သည် သွေးပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်းအပါအဝင် သူ၏စွမ်းရည်အားလုံးကို သုံးသည်ပင်ဖြစ်စေ စုန့်ဘုရင်ကို ကယ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် တွေးတောရန် အချိန်မရှိသဖြင့် ဝမ်ချောင်သည် စွမ်းအားနှင့် သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုအပြည့်ရှိသော မူလအမရစွမ်းအင်ကို စုန့်ဘုရင်ကို ကာကွယ်ရန် ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် စုန့်ဘုရင်၏ သွေးကြောများကို ကာကွယ်ထားရင်း အနက်ရောင်အဆိပ်ကို စုပ်ယူပြီး ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ရှီး..."

လူအားလုံးက ကြည့်နေစဉ်တွင် အနက်ရောင်အရည်များက စုန့်ဘုရင်၏ ပါးစပ်၊ နှာခေါင်းနှင့် နားများမှ စီးထွက်လာပြီး ထို့နောက် အနက်ရောင်မြူအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ အငွေ့ပျံသွားသည်။

“အာ...”

အံ့အားသင့်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး နန်းတွင်းဆေးသမားများက အံ့အားသင့်စွာ ကြောင်အမ်းသွားကြသည်။ ကြယ်တာယာစွမ်းအင်က အနန္တ မဟုတ်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက နန်းတွင်းဆေးသမားများ အဘယ်ကြောင့် ရှိအံ့နည်း။ ကြယ်တာယာစွမ်းအင်ဖြင့် ဦးနှောက်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲပြီး ထိပ်တန်းသိုင်းသမားများပင် ဤအရာကို မလုပ်နိုင်ကြပေ။

အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီးနှင့် ကျန်းချိုးကျန်ချုံးတို့က ယခင်က ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း နှစ်ဦးစလုံး မအောင်မြင်ခဲ့ကြပေ။ ၎င်းသည် နေရာက အလွန်ရှုပ်ထွေးလှသည်ကြောင့်မဟုတ်. သို့ရာတွင် ၎င်းသည် အလွန်အရေးကြီးပြီး သိမ်မွေ့သော ထိန်းချုပ်မှု လိုအပ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက ယုံကြည်ချက်မရှိသဖြင့် မကြိုးစားရဲခဲ့ကြပေ။

သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် စုန့်ဘုရင်၏ ဦးခေါင်းထဲမှ အဆိပ်ကို အောင်မြင်စွာ ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

ရှုပ်ထွေးနေသော အခြေအနေကြားတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သဖြင့် လူအားလုံးက စုန့်ဘုရင်ထံသို့ ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူ၏ မျက်နှာအရောင်နှင့် အသက်ရှူသံက သိသာစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်လာသည်။

ယခင်က စုန့်ဘုရင်သည် အသက်ရှူရန် ခက်ခဲနေပြီး မည်သည့်အခါမဆို ရပ်တန့်သွားမည်ကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ယခုအခါ သူ၏အသက်ရှူသံသည် အားမရှိသေးသည်ပင်ဖြစ်စေ တည်ငြိမ်ပြီး ရှည်လျားလာသည်။

လူအားလုံးက အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သို့သော် ဝမ်ချောင်တွင် သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုများကို ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။

"ဟူး..."

အနက်ရောင်အဆိပ်ကို ထုတ်ယူနေစဉ်တွင် ဝမ်ချောင်သည် စုန့်ဘုရင်၏ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ရွှေရောင်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထည့်လိုက်သည်။

“ရေယူလာခဲ့...” ဝမ်ချောင်က ခေါင်းမလှည့်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

“အာ... ဟုတ်ကဲ့...”

အစေခံမိန်းကလေးတစ်ဦးက ကြောင်အမ်းနေရာမှ နိုးထလာပြီး ရေတစ်ခွက်ကို အလျင်အမြန် ယူလာသည်။

စကားတစ်ခွန်းမှ ထပ်မပြောဘဲ ဝမ်ချောင်သည် ရေကို စုန့်ဘုရင်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ လောင်းထည့်ပြီး ဆေးလုံးကို မျိုချအောင် ကူညီလိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာ သူက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် တတ်နိုင်သလောက် လုပ်ပြီးပါပြီ... ကျန်တာကတော့ ခင်ဗျားတို့ပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်...”

ဝမ်ချောင်သည် နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာသည် အားထုတ်မှုကြောင့် အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေသည်။ ၎င်းသည် လွယ်ကူပုံပေါက်သော်လည်း အလွန်အာရုံစူးစိုက်မှုနှင့် ဂရုစိုက်မှု လိုအပ်ခဲ့သည်။ ဝမ်ချောင်သည် စုန့်ဘုရင်၏ သွေးကြောများ၊ အာရုံကြောများ သို့မဟုတ် ဦးနှောက်ကို ထိခိုက်မှုမဖြစ်အောင် သေချာလုပ်ဆောင်ခဲ့ရသည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးက မြင်ရသည်ထက် ပိုမိုပင်ပန်းလှသည်။

“သွား... သွား... သွား...”

အခန်းထဲရှိ နန်းတွင်းဆေးသမားများက အံ့အားသင့်နေရာမှ နိုးထလာပြီး အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာကြသည်။

စုန့်ဘုရင်၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စစ်ဆေးပြီးနောက် နန်းတွင်းဆေးသမားများက ဝမ်းမြောက်စွာ အော်ဟစ်ကြသည်။

“အံ့သြစရာပဲ... အခု ကျွန်တော်တို့ရဲ့ဆေးတွေ အလုပ်လုပ်နိုင်ပြီ...”

စုန့်ဘုရင်သည် နိုးထမလာသေးသည်ပင်ဖြစ်စေ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေက ယခင်အခိုက်အတန့်နှင့်ယှဉ်လျှင် နေ့ညမတူသည့် ကွာခြားမှု ရှိသည်။ ဝမ်ချောင်သည် သူတို့အတွက် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖွင့်ပေးခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ ဆေးဝါးများကို အလုပ်လုပ်နိုင်စေခဲ့သည်။

အခန်းထဲက အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး နန်းတွင်းဆေးသမားများက သူတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှုများကို အသုံးပြုကာ အပ်စိုက်ခြင်း၊ ဆေးကျွေးခြင်းနှင့် စွမ်းအင်လွှဲပြောင်းခြင်းများ ပြုလုပ်ကြသည်။ ဝမ်ချောင်၏ အကူအညီသည် အခက်ခဲဆုံးအချက်ကို ကျော်ဖြတ်စေခဲ့ပြီး ယခု အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်မှ ဉာဏ်အမြော်အမြင်ဆုံး ဆေးသမားများသည် ၎င်းတို့၏ စွမ်းရည်အားလုံးကို ထုတ်ပြရန် အခွင့်အရေးရခဲ့သည်။

"ဟင်း..."

ထို့နောက် ခဏကြာသောအခါ နောက်ဆုံးရွှေအပ်တစ်ချောင်းကို စုန့်ဘုရင်၏ ဦးခေါင်းတွင် စိုက်လိုက်သည်နှင့် လူအားလုံးသည် အလွန်အားနည်းပြီး ရှည်လျားသော ညည်းသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။ စုန့်ဘုရင်၏ လက်ချောင်းများက ရုတ်တရက် တုန်ယင်လာပြီး သူ၏မျက်လုံးများသည် တုန်ခါနေရင်း တဖြည်းဖြည်း ဖွင့်လာသည်ကို လူအားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်နေကြသည်။

“အံ့သြစရာပဲ... စုန့်ဘုရင် နိုးလာပြီ... စုန့်ဘုရင် နိုးလာပြီ...”

အခန်းထဲတွင် ဝမ်းမြောက်သံများ ပြည့်နှက်သွားသော်လည်း စုန့်ဘုရင်ကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရန် အလွန်ထိန်းချုပ်ထားသော ဝမ်းမြောက်သံများ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်၏ တင်းမာနေသော နှလုံးသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ပြယ်လျော့သွား၏။

ဤသည်မှာ ဝမ်ချောင်က အိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် စုန့်ဘုရင်၏ မျက်လုံးဖွင့်လာသည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

အစေခံမိန်းကလေးများ၊ နန်းတွင်းဆေးသမားများနှင့် လာရောက်လည်ပတ်သော နန်းတွင်းအရာရှိများအားလုံး ဝမ်းမြောက်ကြသည်။

“စုန့်ဘုရင်... အခု ဘယ်လိုနေလဲ...”

စုန့်ဘုရင် နိုးထလာသည်နှင့် လူအားလုံးက သူ့ထံသို့ စုဝေးလာကြသည်။ နန်းတွင်းနှင့် စစ်ဘက်တွင် စုန့်ဘုရင်သည် ကြီးမားသော ဩဇာရှိပြီး သူက သတိမေ့လဲနေသည်ဟု နန်းတွင်းအရာရှိများကြားလိုက်ရသည့်အခါ အားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

သို့သော် စုန့်ဘုရင် အဆင်ပြေနေသရွေ့ အင်ပါယာက တည်ငြိမ်နေမည် ဖြစ်သည်။

စုန့်ဘုရင်သည် အလွန်အားနည်းနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏ပါးစပ်က တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန်ကြိုးစားနေသည့်နှယ် လှုပ်ရှားနေပြီး ထို့နောက် ဖျော့တော့စွာ ညည်းသံထုတ်လိုက်သည်။

ဤသေးငယ်သော လှုပ်ရှားမှုက စုန့်ဘုရင်အား ချွေးများထွက်လာစေသည်။ သူ၏မျက်နှာက အလွန်တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အရေပြားအောက်တွင် တုန်ယင်နေသော သွေးကြောများက သူ နာကျင်နေသည်ကို ဖော်ပြသည်။

“အားလုံးထွက်သွားကြ... စုန့်ဘုရင် အနားယူဖို့ လိုတယ်... တစ်ခုခု ပြောစရာရှိရင် နောက်မှ ပြောကြ...” ဝမ်ချောင်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ဆူညံနေသော အခန်းသည် ရုတ်ချည်းတိတ်ဆိတ်သွားသည်။ စုန့်ဘုရင်၏ ကျန်းမာရေးကို မေးမြန်းနေသော နန်းတွင်းအရာရှိများက ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သော မျက်လုံးများဖြင့် ပါးစပ်ပိတ်သွားကြသည်။

ဝမ်ချောင်သည် အကြံပေးအရာရှိရာထူးမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် နန်းတွင်းအခမ်းအနားများတွင် ပါဝင်ပိုင်ခွင့် မရှိတော့ပေ။ သို့သော် သူသည် အင်ပါယာတွင် အာဏာအရှိဆုံး အရာရှိတစ်ဦးအဖြစ် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ဤကြီးမားသော အာဏာသည် တော်ဝင်တရားရုံးတွင် မရှိသည်ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ၎င်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များကို လွှမ်းမိုးနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် တော်ဝင်တရားရုံး၏ ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ သူ၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာများနှင့် အာဏာများကို ထမ်းဆောင်ရန် မြို့တွင်းလုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့များကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဤအချက်မှာ နန်းတွင်းမှ ‘ထုတ်ပယ်ခံရသော’ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်သည် ဘက်ပြိုင်ရန်ခက်ခဲသော ကြီးမားလှသည့် အာဏာကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ကြောင်း တွေ့မြင်နိုင်သည်။

ထို့ပြင် ယခု အုပ်ချုပ်သူဖြစ်ပြီး ထီးနန်းဆက်ခံမည့် ပထမမင်းသားပင်ဖြစ်စေ သူ့ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရင်ဆိုင်ရာ မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ အာဏာအရ ပြောရလျှင် ဝမ်ချောင် ဆုပ်ကိုင်ထားသော တကယ့်အာဏာသည် သူ့ကို အင်ပါယာ၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ထားရှိသည်။

သူသည် ပထမမင်းသားထက်ပင် သိပ်မနိမ့်ကျပေ။

မကြာမီ နန်းတွင်းအရာရှိများစွာက တစ်ခွန်းမှ မဆန့်ကျင်ဘဲ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ကျန်းချိုးကျန်ချုံးနှင့် အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီးတို့က မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကြသည်။ ဝမ်ချောင်သည် သူတို့ကို ပြောနေခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက်သည်။ တကယ်တမ်းတွင်လည်း စုန့်ဘုရင်သည် မကြာသေးမီကမှ နိုးထလာပြီး အလွန်အားနည်းနေသေးသဖြင့် ဧည့်သည်အားလုံးကို တွေ့ဆုံရန် အခြေအနေ မရှိသေးပေ။

ထို့နောက် အခန်းက မကြာမီ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဝမ်ချောင်၊ ကျန်းချိုးကျန်ချုံးနှင့် အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်သည် ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းလာပြီး မေးလိုက်သည်။ “မင်း... အခု ဘယ်လိုနေလဲ... နည်းနည်းလောက် သက်သာလာပြီလား...”

စုန့်ဘုရင်က စကားမပြောဘဲ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး မျက်တောင်ခတ်လိုက်သော်လည်း သူသည် သူ၏မျက်နှာကို နာကျင်မှုဖြင့် တွန့်လိမ်သွားစေသည်။

“မင်း... စကားပြောစရာ မလိုပါဘူး... မျက်တောင်ခတ်တာနဲ့ပဲ ဖြေပေးပါ... ကျွန်တော် မှန်ရင် တစ်ခါခတ်ပေးပါ...” ဝမ်ချောင်က ပြောလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားကို ဘယ်သူက အဆိပ်ခတ်တာလဲ... ပထမမင်းသားနဲ့ ဆက်နွှယ်နေတာလား...”

ကျန်းချိုးကျန်ချုံးနှင့် အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီးတို့က မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြပြီး စုန့်ဘုရင်ပင်လျှင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။ ဝမ်ချောင်က ဤမျှ တိုက်ရိုက်ပြောလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူသည် ပထမမင်းသားက ဤအမှု၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှိနိုင်သည်ဟု ချက်ချင်း ယူဆလိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်က အခြားအရာရှိများကို ထွက်သွားစေခဲ့သည်မှာ ကောင်း၏။ သို့မဟုတ်ပါက သူ၏ စကားများက ကြီးမားသော မုန်တိုင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေပါလိမ့်မည်။

သူသည် အတိအကျ အသေးစိတ် မသိသော်လည်း အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီးက စုန့်ဘုရင်၏ အမိန့်ဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် ရရှိထားသော အချက်အလက်များမှ အကြောင်းများစွာဖြင့် ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

စုန့်ဘုရင်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်နှင့် နည်းလမ်းရှိသူ၊ သို့သော် စုန့်ဘုရင်က သူတို့၏ အထောက်အထားကို ဤမျှ ပြင်းထန်စွာ ကာကွယ်ထားသူများက လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ရေတွက်နိုင်သည်။ ထိုသူများထဲတွင် စုန့်ဘုရင်၏ သေဆုံးမှုမှ အကျိုးအများဆုံးရရှိမည့်သူသည် ပထမမင်းသား ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်စရာ မရှိပေ။

စုန့်ဘုရင်သည် နန်းတွင်းတွင် ဩဇာအလွန်ကြီးမားသော်လည်း သူသည် ပထမမင်းသား၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိပေ။ ပထမမင်းသား၏ မဟာမိတ်များမှာ ချီဘုရင်၊ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းနှင့် ဝန်ကြီးချုပ် လီလင်ဖူးတို့ ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ စုန့်ဘုရင် သေဆုံးသွားပါက ပထမမင်းသားသည် အုပ်ချုပ်သူအဖြစ် ၎င်း၏ အာဏာကို ပိုမိုခိုင်မာစွာ ဆုပ်ကိုင်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

******

အခန်း ၁၆၅၈: သတင်းအသစ်

ဝမ်ချောင်သည် စုန့်ဘုရင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အဖြေကို စောင့်မျှော်နေသည်။

စုန့်ဘုရင်၏ မျက်လုံးများတွင် ဝန်လေးမှုများ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ မျက်တောင်များက ခတ်လိုသည့်နှယ် တုန်ယင်နေသော်လည်း ကြောက်ရွံ့မှု သို့မဟုတ် မသေချာမှုကြောင့်ဖြစ်စေ မခတ်ခဲ့ပေ။

အခန်းထဲတွင် သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေပြီး အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီးနှင့် ကျန်းချိုးကျန်ချုံးတို့က စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောကြပေ။

စုန့်ဘုရင်အပေါ် လုပ်ကြံမှုက အလွန်အကြီးကျယ်သော ကိစ္စဖြစ်ပြီး မဖြေရှင်းနိုင်လျှင် နန်းတွင်းတွင် မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။ ဤအချိန်တွင် မည်သူမျှ မဆင်မခြင် ထုတ်ပြောရဲခြင်း မရှိကြပေ။

စက္ကန့်များက တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွား၏။

အိပ်ရာပေါ်တွင် စုန့်ဘုရင်၏ နှုတ်ခမ်းများက တစ်စုံတစ်ခုပြောရန် ကြိုးစားနေသည့်နှယ် လှုပ်ရှားလာသော်လည်း အသံက မထွက်လာခဲ့ပေ။ သူသည် အနီးရှိ ဝမ်ချောင်ကို စိုက်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်၏။

စုန့်ဘုရင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဖော်ပြလို့မရသော အမူအရာတစ်ခုကို ကျန်းချိုးကျန်ချုံးပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

ဌာနကိစ္စဖြစ်စေ၊ ပုဂ္ဂလိကကိစ္စဖြစ်စေ၊ သူက စုန့်ဘုရင်နှင့် အကြိမ်များစွာ ဆက်ဆံခဲ့ဖူးသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ဤမျှ ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာကို ရှားရှားပါးပါး မြင်ရခဲသည်။

စုန့်ဘုရင်၏ အမူအရာက လေးနက်သော်လည်း သူ၏ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေကို သိပ်ဂရုစိုက်ပုံ မရချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဖော်ပြ၍မရသော မျှော်လင့်ချက်နှင့် တည်ကြည်မှုတို့ရှိနေပြီး ဝမ်ချောင်အား တစ်စုံတစ်ခု ပြောပြရန် ကြိုးစားနေသည့်နှယ် ထင်ရသည်။

ထို့နောက် တိတ်ဆိတ်မှုကြားတွင် ဝမ်ချောင်က ရုတ်တရက် “ကျွန်တော် နားလည်ပြီ...” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှည်လျားသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ဖြင့် သူက ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ထလိုက်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ စကားလုံးများ မလိုအပ်ပေ။ မျက်လုံးတစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ဝမ်ချောင်က နားလည်ခဲ့သည်။

“မင်း... အနားယူပါ... ကျန်တာတွေကို ကျွန်တော့တာဝန်ထားလိုက်ပါ...”

ဤစကားများဖြင့် ဝမ်ချောင်သည် နှလုံးသားထဲတွင် လေးလံစွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။

သူက ထွက်ခွာသွားပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို နောက်ကွယ်မှ ခြေသံများ အလျင်စလို ထွက်ပေါ်လာသည်။

“တကယ်ပဲ... အခြေအနေက အဲဒီလောက် ဆိုးရွားနေပြီလား...”

ကျန်းချိုးကျန်ချုံးသည် သူ့နောက်သို့ လိုက်လာပြီး သူ၏မျက်ခုံးများက တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ရှုံ့တွနေကာ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်မှုက အနက်ရောင်တိမ်တိုက်တစ်ခု ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ဝမ်ချောင်က ရပ်တန့်လိုက်ပြီး စကားမပြောခဲ့သော်လည်း အချို့အရာများက ပြောရန်မလိုအပ်ပေ။

“ဒါဆို တကယ်ပဲ ပထမမင်းသားလား...” ကျန်းချိုးကျန်ချုံးက မထိန်းနိုင်ဘဲ ထပ်မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် တခြားအဖြေကို မတွေးနိုင်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်နေတာက ဒါက အစပဲဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာ...”

"ဟူး..."

ကျန်းချိုးကျန်ချုံးသည် အံ့အားသင့်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားသည်။

“ဒါ... ဒါပေမဲ့... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး...”

ကျန်းချိုးကျန်ချုံးသည် ရေရွတ်စပြုလာပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည့်နှယ် ဤအဖြေကို လက်ခံနိုင်ရန် မစွမ်းနိုင်သည့်ပုံပေါ်သည်။ ပထမမင်းသားသည် သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ သားအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး ထီးနန်းဆက်ခံရန် ပထမဦးစားပေးဖြစ်ကာ ယခု ယာယီအုပ်ချုပ်သူအဖြစ် ခန့်အပ်ခံထားရသူ ဖြစ်သည်။ ဤအရာအားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်က အလွန်ထင်ရှားသည်။

အကယ်၍ အားလုံးက မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်သွားပါက သူသည် အနာဂတ်သူတော်စင်ဧကရာဇ် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ သူက အဘယ်ကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော အရာများကို လုပ်ရဲသနည်း။

ထို့ပြင် ဤသူမှာ စုန့်ဘုရင်ပင်။ သူက မည်သို့လုပ်ရဲသနည်း။ သူက မည်သည်ကိုမျှ မကြောက်ရွံ့သလော။

ကျန်းချိုးကျန်ချုံးသည် မုန်တိုင်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ဖူးသော်လည်း သူ၏နှလုံးသားက လေးလံသွားသည်။ မည်သည်ကိုမျှ မမြင်ရသည်ပင်ဖြစ်စေ ကျန်းချိုးကျန်ချုံးသည် ကြီးမားသော လှိုင်းတစ်ခု ရောက်ရှိလာမည်ကို ခံစားမိသည်။

ဤကြီးမားသော လှိုင်းသည် ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းပြီး မဟာထန်အင်ပါယာကို လုံးဝပြောင်းလဲပစ်လိမ့်မည်။

ဝမ်ချောင်က စကားမပြောခဲ့ပေ။ ကျန်းချိုးကျန်ချုံးသည် ဤကိစ္စကို အံ့အားသင့်စရာနှင့် လက်ခံနိုင်ရန် ခက်ခဲသည်ဟု ထင်မြင်နိုင်သော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို ပြတ်သားစွာ နားလည်ခဲ့၏။

နန်းတွင်းအရေးအခင်း၊ မဟာဗုဒ္ဓဘုရားကျောင်းမှတစ်ဆင့် မျိုးနွယ်စုကြီးများကို စုဆောင်းခြင်း၊ ကောင်းရှန်းကျစ်ကို ပြန်လည်ခေါ်ယူပြီး အန်းရှီကာကွယ်ရေးစစ်တပ်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးစားခြင်း၊ ဝမ်ချောင်ကို လင်နန်ဒေသသို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် ကြိုးစားခြင်း စသည့် ဤအရာအားလုံးက တစ်ဦးတည်းသော သူတစ်ဦးဆီသို့ ညွှန်ပြနေသည်။

ဝမ်ချောင်သည် စုန့်ဘုရင်အပေါ် ထိုကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်ကို လုပ်ဆောင်ရန် နည်းလမ်းနှင့် ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည့် အခြားသူတစ်ဦးကို မတွေးနိုင်ခဲ့ပေ။

“မင်းက အလျင်လိုလွန်းတယ်... အဲဒါက မင်းရဲ့ဟာ မဟုတ်ဘူး... ဘယ်တော့မှလည်း ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး...”

ဤအတွေးဖြင့် ဝမ်ချောင်က စုန့်ဘုရင်အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။

စုန့်ဘုရင်၏ အခြေအနေက အလွန်ဆိုးရွားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

နန်းတွင်းဆေးသမားကြီးကျန်းနှင့် အခြားနန်းတွင်းဆေးသမားများ၏ ပြောကြားချက်အရ တစ်ဖက်လူသည် မည်သူမျှ မကြားဖူးသော အလွန်ပြင်းထန်သည့် အဆိပ်တစ်မျိုးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ပြင်းထန်ပြီး ကြာရှည်သက်ရောက်မှုများကို ပျောက်ကင်းအောင် ကုသရန်မှာ ရိုးရှင်းသောကိစ္စမဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဝမ်ချောင်၏ အကူအညီဖြင့် စုန့်ဘုရင်သည် အခက်ခဲဆုံးအချက်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယခု သူလုပ်ရန်လိုအပ်သည်မှာ အနားယူရန်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် စုန့်ဘုရင် နိုးထလာပြီးနောက်ပင်သူ့ကို တိုက်ခိုက်သူနှင့် အဆိပ်ခတ်ခံရပုံအကြောင်း အသေးစိတ်ကို ဝမ်ချောင်က မေးမြန်းသည်ပင်ဖြစ်စေ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် ငြင်းဆိုနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံးက ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတစ်ခုအတွင်း ထုပ်ပိုးထားနေသည်။

အကယ်၍ ပထမမင်းသားက လုပ်ကြံသူကို စေလွှတ်ခဲ့သည်ဆိုပါက သူက အဘယ်ကြောင့် တိတ်ဆိတ်နေရသနည်း။

ဝမ်ချောင်သည် ဤကိစ္စကို စုံစမ်းရန် လူများကို စေလွှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အဆိပ်ခတ်သူကို ရှာဖွေရမည်။

သို့သော် ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် မမျှော်လင့်ထားခဲ့သည်မှာ စုန့်ဘုရင်၏ လုပ်ကြံမှုကို စုံစမ်းနေစဉ်တွင် အခြားတစ်ဖက်တွင် တိုးတက်မှုတစ်ခု ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။

“အရှင်... သဲလွန်စတစ်ခု ရှာတွေ့ပါပြီ...”

ဝမ်ချောင်သည် မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်အိမ်တော်၏ ပင်မခန်းမအတွင်း၌ စုန့်ဘုရင်၏ လုပ်ကြံမှုကို စုံစမ်းရင်း ဦးဆောင်နေစဉ် ကျန်းချွယ်သည် ပုခုံးပေါ်တွင် သိမ်းငှက်တစ်ကောင်နှင့် ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏မျက်နှာက စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် နီရဲနေသည်။

“မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်... အရှင်က စုံစမ်းဖို့ ပေးထားတဲ့ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားအကြောင်း မှတ်မိတယ်မဟုတ်လား... အဲဒီကျောက်စိမ်းက ဘယ်ကလာတယ်ဆိုတာ သိတဲ့သူကို ကျွန်တော်တို့ ရှာတွေ့ခဲ့တယ်...”

ထို့နောက် ခဏကြာသောအခါ ဝမ်ချောင်သည် အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေရင်း အသက်ရှစ်ဆယ်ခန့်ရှိ ကျောက်စိမ်းပညာသည်တစ်ဦးက အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဆေးကြောထားသဖြင့် ဖြူဖျော့လာသော မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခန်းမထဲသို့ တုန်ယင်စွာ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာသည်။

“သာမန်ပြည်သူ တူးကျန်းချန်က မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်အား ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုပါတယ်...”

“ဆရာကြီး... ထပါဦး... ဒီလို အရိုအသေပေးတာတွေ မလိုအပ်ပါဘူး...”

ဝမ်ချောင်သည် အလျင်အမြန် ထလိုက်ပြီး ထိုသူကို ကြိုဆိုလိုက်သည်။

“ဆရာကြီး... ဒီကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို တကယ်ပဲ မှတ်မိတာလား...”

ဝမ်ချောင်သည် မြို့တော်ရှိ အတွေ့အကြုံရှိ ကျောက်စိမ်းပညာသည်အိုများအားလုံးကို ဤကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားအကြောင်း မေးမြန်းခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း မည်သူမျှ တစ္ဆေဘုရင်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို မမှတ်မိခဲ့ကြပေ။ သူသည် ၎င်းအကြောင်း တစ်စုံတစ်ရာ သိရှိနိုင်ရန် အခွင့်အလမ်းနည်းပါးသည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ပြီး ဤအချိန်တွင် ကောင်းမွန်သော တိုးတက်မှုတစ်ခုကို မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

“ဒီသာမန်ပြည်သူက မျိုနွယ်ခြားဘုရင်ရဲ့ပုံကြမ်းကို မမှတ်မိပေမဲ့ အဖြေသိဖို့ဆိုရင် အရှင်ဘုရင်ကို မေးခွန်းအနည်းငယ် မေးရပါမယ်...” ကျောက်စိမ်းပညာရှင်လူအိုကြီးက ပြောလိုက်၏။

“အို့...”

ဝမ်ချောင်သည် အံ့အားသင့်စွာ မျက်ခုံးတစ်ဖက်ပင့်လိုက်သည်။

“ဆရာကြီး... မေးပါ...”

“အရှင်ဘုရင်ရဲ့ ပုံကြမ်းထဲမှာ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားက ၇.၆၄ လက်မရှည်တယ်... မင်းသား... ပုံကြမ်းထဲက တံဆိပ်ပြားရဲ့ အရွယ်အစားက တကယ့်တံဆိပ်ပြားနဲ့ အတူတူပဲလား...” ပညာသည်က မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်က ဤမေးခွန်းကြောင့် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ပညာသည်သည် တံဆိပ်ပြား၏ အရွယ်အစားအကြောင်း မေးလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် ဤပညာသည်အိုကြီးက ၎င်း၏အလျားကို ရာဂဏန်းနေရာအထိ တိုင်းတာနိုင်ခဲ့သည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။ ဤကျောက်စိမ်းပညာရှင်လူအိုကြီးသည် အံ့အားသင့်ဖွယ် အတွေ့အကြုံနှင့် ဉာဏ်ပညာရှိသူဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“ပုံကြမ်းကို တကယ့်အရွယ်အစားအတိုင်း မဆွဲထားဘူး... တကယ့်တံဆိပ်ပြားက ၈.၂ လက်မလောက်ရှိတယ်...” ဝမ်ချောင်က ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆို ရှင်းပြီ... ဒါဆို မှန်တယ်... ကျွန်တော့်ခန့်မှန်းချက်မှန်ရင် အဲဒီအလျားက တကယ်တော့ ၈.၁၇ လက်မ ဖြစ်ရမယ်...”

ကျောက်စိမ်းပညာရှင်လူအိုကြီးက ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏စိုးရိမ်မှုက နောက်ဆုံးတွင် ပြေလျော့သွားသည်။

“နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခု ရှိသေးတယ်...”

ပညာသည်သည် တွန့်လိမ်နေသော လက်တစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။ ရွှတ်ခနဲအသံဖြင့် ကျောက်စိမ်းပညာသည်သည် ပုံတစ်ပုံပါသော စက္ကူတစ်ရွက်ကို ဖြည်းဖြည်းထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ဝမ်ချောင်ဆွဲထားသော ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြား၏ ပုံကြမ်းဖြစ်သည်။

“အရှင်ဘုရင်ရဲ့ပုံကြမ်းက အရမ်းကောင်းတယ်... ဒါပေမဲ့ အသေးစိတ်အချို့ လိုအပ်နေသေးတယ်... ဒီသာမန်ပြည်သူက အရှင်ဘုရင်ကို မေးချင်တာက... ဒီကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားရဲ့ ဒီနေရာမှာ ပင့်ကူပိုးကွန်နဲ့တူပြီး အလွန်ပါးလှတဲ့ အပင်အမြစ်ပုံစံမျိုးတွေ ရှိခဲ့လား...”

“ဒါ...”

ဝမ်ချောင်က အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤပညာသည်အိုကြီး၏ မေးခွန်းများသည် အလွန်တိကျလွန်းပြီး သူ တစ်ခါမှ မစဉ်းစားဖူးသည့်အရာများ ဖြစ်သည်။ ဤပုံကြမ်းအတွက် အဓိကပုံစံများနှင့် ဒီဇိုင်းများကို ရေးဆွဲထားရုံဖြင့် လုံလောက်သင့်သည်။ ဤမျှ သေးငယ်ပြီး အသေးစိတ်ပုံစံများကို မည်သို့ ဆွဲနိုင်မည်နည်း။

ထို့ပြင် ထိုအချိန်သည် ညအချိန်ဖြစ်ပြီး သူသည် တစ်ချက်မျှသာ မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဤမျှ သေးငယ်သော အသေးစိတ်ကို သတိပြုမိရန် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

“ခဏစောင့်ပါဦး...”

ဝမ်ချောင်သည် သူ မမှတ်မိတော့ဟု ပြောရန်ပြင်နေစဉ် ရုတ်တရက် မျက်ခုံးတွန့်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရလိုက်သည်။ တံဆိပ်ပြားကို သေချာစွာ စစ်ဆေးရန် အချိန်မလုံလောက်ခဲ့သည်ပင်ဖြစ်စေ သူသည် သိမ်မွေ့နယ်မြေကမ္ဘာအဆင့်သိုင်းသမားဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် သူ့ကို စွမ်းအင်၏ သိမ်မွေ့ဆုံး အပြောင်းအလဲများကို ခံစားနိုင်စေသည့် ထူးခြားသော စူးစမ်းလေ့လာနိုင်မှုစွမ်းရည်များကို ပေးစွမ်းသည်။

ထို့ပြင် သူ၏အစွမ်းထက်သော စိတ်စွမ်းအားက ဤသေးငယ်သော အသေးစိတ်များကို သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထည့်သွင်းထားနိုင်စေသည်။

တစ္ဆေဘုရင်က အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားခဲ့သော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် ထိုရှေးဟောင်းတံဆိပ်ပြားမှ သိမ်မွေ့သော သက်တံရောင်ခြည်တစ်ခုကို ရှင်းလင်းစွာ သတိရမိသည်။

“ပင့်ကူပိုးကွန်နဲ့တူတဲ့ အပင်အမြစ်ပုံစံ မဟုတ်ဘူး... အဲဒါတွေက... သေးငယ်ပြီး သွေးရောင်ရှိတဲ့ သွေးကြောပုံစံမျိုးတွေပဲ...” ဝမ်ချောင်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ကျောက်စိမ်းပညာရှင်လူအိုကြီးက အပ်နှင့်ထိုးခံရသည့်နှယ် တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏ ခေါင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မော့လာသည်။

“သွေးကြောပုံစံတွေ... အတိအကျပဲ... သွေးရောင်ရှိတဲ့ သွေးကြောပုံစံတွေ... မှန်တယ်... အဲဒါက ကောင်းချန်ကျောက်စိမ်း ဖြစ်ရမယ်...”

ကျောက်စိမ်းပညာရှင်လူအိုကြီး၏ ညှိုးနွမ်းနေသော မျက်နှာက စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် နီရဲလာပြီး သူ၏အိပ်မက်ထဲက အရာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည့်နှယ် ထင်ရ၏။

“အသက်ရှစ်ဆယ်မှာ ဒီလူအိုကြီးက ကောင်းချန်ကျောက်စိမ်းလိုမျိုး အဖိုးတန်တဲ့အရာနဲ့ ထိတွေ့ခွင့်ရမယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး...”

ဝမ်ချောင်နှင့် ကျန်းချွယ်တို့က အံ့အားသင့်စွာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ကျောက်စိမ်းပညာသည်၏ တုံ့ပြန်မှုက လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သို့သော် ၎င်းသည် ဤအရာ၏ မူလဇစ်မြစ်ကို နားလည်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“ဆရာကြီး... ဒါက ကောင်းချန်ကျောက်စိမ်းလို့ ပြောတာလား... ဒီကျောက်စိမ်းမှာ ဘာထူးခြားတာရှိလဲ...” ဝမ်ချောင်က မေးလိုက်၏။

“ဟား... ဟား... ဟား... အရှင်ဘုရင်ပြောတဲ့ သွေးကြောပုံစံပါတဲ့ တံဆိပ်ပြားက ကောင်းချန်ကျောက်စိမ်းပဲ... ကောင်းချန် လူတွေက ဒါကို သွေးကျောက်စိမ်းလို့ ခေါ်တယ်... အဲဒါက အလွန်အဖိုးတန်တဲ့ ကျောက်စိမ်းတစ်မျိုးပဲ... ဒီလူအိုကြီးက ကောင်းချန်ကျောက်စိမ်းကို တစ်ခါလောက်တောင် ထိတွေ့ခွင့်ရရင် ဘဝမှာ နောင်တမရှိတော့ဘူး...” ကျောက်စိမ်းပညာရှင်လူအိုကြီးက ဝမ်းမြောက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အပြုအမူက လုံးဝပြောင်းလဲသွား၏။

ဝမ်ချောင်၏ မျက်ခုံးများက တွန့်လိမ်သွားသည်။ သူသည် ကောင်းချန်ကျောက်စိမ်း အကြောင်း တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။ သို့သော် လူအိုကြီး၏ တုံ့ပြန်မှုအရ ၎င်းသည် အလွန်အဖိုးတန်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“ကောင်းချန်ကျောက်စိမ်းက အရည်အသွေးအမြင့်ဆုံး ကျောက်စိမ်းတွေထဲက တစ်ခုပဲ... အရင်တုန်းကတော့ ဒါကို အဆင့်မြင့်ဆုံးလက်ဖက်ရည်အဖြစ် နန်းတွင်းအတွက်ပဲ အသုံးပြုခဲ့တယ်... သာမန်လူတွေက ဒါမျိုးကို ဘယ်တော့မှ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်မရှိဘူး...”

"ဟူး..."

ဝမ်ချောင်နှင့် ကျန်းချွယ်တို့က ထပ်မံအံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဤကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားက အဆင့်မြင့်ဆုံးလက်ဖက်ရည်အဖြစ် အသုံးပြုခံရသည်ဟု တစ်ခါမျှ မထင်မြင်ခဲ့ပေ။

သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ ကြင်ယာတော်များ၊ အနည်းငယ်သော မင်းသားများနှင့် နန်းတွင်း၏ အလွန်အရေးကြီးသော အရာရှိများသာလျှင် နန်းတွင်းသို့ ဆက်သပေးသော အရာများကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရှိကြသည်။

အကယ်၍ တစ္ဆေဘုရင်က ထိုကဲ့သို့သော အရာတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါက ဤကိစ္စတစ်ခုလုံးက လုံးဝထူးခြားသော အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုကို ယူဆောင်လာသည်။

******

အခန်း ၁၆၅၉: တစ္ဆေဘုရင် ဟော့ကျွင်းကျိ

ကျန်းချွယ်၏မျက်ခုံးများက တွန့်သွားပြီး ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

“ဆရာကြီး... ဒါက အဆင့်မြင့်ဆုံးလက်ဖက်ရည်လို့ ပြောခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီအစိုးရမှာ ကောင်းချန်သွေးကျောက်စိမ်း လိုမျိုး ဆက်သတာမျိုး မရှိခဲ့သလိုပဲ...”

“ဟား... ဟား... ဟား... ဒါပေါ့လေ...” ကျောက်စိမ်းပညာရှင်လူအိုကြီးက မထိန်းနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ကောင်းချန်က သေးငယ်ပြီး အားနည်းတဲ့ နိုင်ငံတစ်ခုပဲ... ကောင်းချန်သွေးကျောက်စိမ်းက သူတို့ရဲ့ထူးခြားတဲ့ ပို့ကုန်ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ... ကောင်းချန်ကျောက်စိမ်းက အရည်အသွေးအလွန်မြင့်မားသလောက် အလွန်လည်းရှားပါးတယ်... သူ့ရဲ့ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဂုဏ်သတ္တိတွေကြောင့် သွေးကျောက်စိမ်းအများစုက လက်မတစ်လုံးစာလောက်ပဲ ရှိတယ်... ဒီထက်ကြီးတဲ့ဟာတွေက ရှားရှားပါးပါးပဲ... ဒါက အဓိကအားဖြင့် သူတို့က ပိုပြီးကွဲလွယ်လို့ ကြီးမားတဲ့ အပြားတွေ ဖွဲ့စည်းဖို့ခက်ခဲတယ်... သွေးကျောက်စိမ်းမှာ ၃ လက်မထက်ကြီးတဲ့ အပိုင်းအစဆိုရင် အမြင့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်တယ်... ၈ လက်မနဲ့အထက်ကတော့ တော်ဝင်အဆင့်ကျောက်စိမ်းလို့ ခေါ်တယ်... ကျွန်တော် အသက် ၅ နှစ် ၆ နှစ်လောက်တုန်းက ကျောက်စိမ်းပညာသည် လူအိုကြီးတွေဆီက ဒီကျောက်စိမ်းအကြောင်း ကြားဖူးခဲ့တယ်...”

“ဒီတော်ဝင်အဆင့်ကျောက်စိမ်းက ၃ ခုပဲရှိတယ်လို့ ပြောကြတယ်... အဲဒါတွေအားလုံးကို ကောင်းချန်က ထိုက်ကျုံးရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုကာလမှာ ဆက်သခဲ့တာ... အဲဒီနောက်ပိုင်း ကောင်းချန်ရဲ့ ကျောက်စိမ်းသတ္တုတွင်းတွေ ကုန်ခမ်းသွားတာကြောင့် ကောင်းချန်သွေးကျောက်စိမ်းက အခြေခံအားဖြင့် မျိုးသုဉ်းသွားပြီ... လက်မတစ်လုံးစာအရွယ်ရှိတဲ့ ကျောက်စိမ်းတွေတောင် ရှာမတွေ့တော့ဘူး... တော်ဝင်အဆင့်ကျောက်စိမ်းဆိုတာ ပိုလို့တောင် ဝေးတော့တာပေါ့...”

ဤသူသည် အသက်ရှစ်ဆယ်ကျော်ရှိပြီး အင်မတန် အိုမင်းလာပြီဖြစ်ကာ သူ၏အသံက မထင်ရှားတော့ပေ။ သို့သော် ကောင်းချန်ကျောက်စိမ်းအကြောင်း ပြောသောအခါ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးက စွမ်းအင်ဖြင့် ပြည့်လျှံနေသည်။

“ဆရာကြီး... ဒီတော်ဝင်အဆင့် ကောင်းချန်ကျောက်စိမ်း ၃ ခုရဲ့ နောက်ဆုံးရောက်ရာနေရာကို သိသေးလား... ဒါမှမဟုတ် အဲဒါတွေအားလုံး နန်းတွင်းမှာ ရှိနေသေးလား...” ဝမ်ချောင်က အနည်းငယ် မျက်ခုံးတွန့်လျက် မေးလိုက်သည်။

“သဘာဝအရဆိုရင် အဲဒီ ၃ ခုလုံးက နန်းတွင်းရတနာသိုက်ထဲမှာ ရှိနေသင့်တယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီလူအိုကြီးက အရင်ကဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုကို သတိရတယ်...”

“ထိုက်ကျုံးရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုကာလမှာ စစ်တိုက်ခြင်းနဲ့ သိမ်းပိုက်ခြင်းမှာ ထူးချွန်တဲ့ မဟာဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးရှိခဲ့တယ်... သူက များစွာသော ကြီးကျယ်တဲ့ စစ်ရေးစွမ်းရည်တွေ ပြသခဲ့တယ်... အဲဒါအပြင် အဲဒီအချိန်တုန်းက အလယ်ပြည်တွင်း အနောက်နယ်မြေတွေနဲ့ နှစ် ၁၀၀ နီးပါး ဆက်ဆံရေးမရှိခဲ့တဲ့အခါ သူက အနောက်နယ်မြေကို ပထမဆုံး ကျူးကျော်ပြီး ကောင်းချန်ကို အောင်မြင်အောင် သိမ်းပိုက်ခဲ့တယ်... ထိုက်ကျုံးက အဲဒါကို အလွန်ဝမ်းမြောက်ခဲ့တယ်... ဒါကြောင့် ကောင်းချန်က ပထမဆုံး ဆက်သလာတဲ့အခါ သူက အဲဒီကျောက်စိမ်း ၃ ခုထဲကတစ်ခုကို အဲဒီမဟာဗိုလ်ချုပ်ကို ဆုချခဲ့တယ်... ဒါက နန်းတွင်းအပြင်ဘက်မှာရှိတဲ့ တော်ဝင်အဆင့် ကောင်းချန်ကျောက်စိမ်း တစ်ခုတည်းသော အပိုင်းအစဖြစ်နိုင်တယ်...”

ကျောက်စိမ်းပညာရှင်လူအိုကြီးက မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

“မဟာဗိုလ်ချုပ်...”

ထို့နောက် တစ်ဖက်တွင် ဝမ်ချောင်က ထိုမျှဝမ်းမြောက်ခြင်းမရှိဘဲ သူ၏မျက်ခုံးများက ပို၍ပင် တွန့်လိမ်သွားသည်။ လူအိုကြီး၏ စကားများထဲတွင် ‘မဟာဗိုလ်ချုပ်’ ဆိုသည့်အချက်သာ သူ့အတွက် ထင်ရှားသည်။ သူ၏မျက်လုံးများ ခတ်လိုက်ရင်း အတွေးများစွာ စိတ်ထဲတွင် ပြေးလွှားနေသည်။

“ဆရာကြီး... အဲဒီကျောက်စိမ်းကို ဆုချခံရတဲ့ မဟာဗိုလ်ချုပ်ရဲ့နာမည်ကို မှတ်မိသေးလား...” ဝမ်ချောင်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

ခန်းမထဲတွင် အငွေ့အသက်က ရုတ်ချည်းပြောင်းလဲသွားပြီး ကျန်းချွယ်သည် ခေါင်းမော့ကာ ကျောက်စိမ်းပညာရှင်လူအိုကြီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏သခင်က ဤမေးခွန်းကို အဘယ်ကြောင့် မေးလိုက်သည်ကို မသိခဲ့သော်လည်း ဝမ်ချောင်ကနောက်လိုက်ခဲ့သည်မှာ ကြာရှည်လှပြီဖြစ်သဖြင့် သူသည် အကြောင်းမဲ့ မေးခွန်းများ ဘယ်တော့မှ မမေးကြောင်း သိထားသည်။

“ဒါ... အတော်ကြာပြီ... ဒီလူအိုကြီးက သိပ်မမှတ်မိတော့ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီလူက လင်ယန်ပြခန်းက ဂုဏ်ထူးဆောင်အရာရှိ ၂၄ ဦးထဲက တစ်ဦးဖြစ်ပုံရတယ်...”

ကျောက်စိမ်းပညာရှင်လူအိုကြီး၏ မျက်ခုံးများက တွန့်လိမ်သွားပြီး အားထုတ်စဉ်းစားနေသော်လည်း သူ၏စကားများက ဝမ်ချောင်ကို ထိတ်လန့်သွားစေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခု အမှန်တရားနှင့် အလွန်နီးကပ်နေပြီဟု ခံစားရသည်။

“ဟုတ်တယ်... ဒီလူအိုကြီးက မှတ်မိပြီ... သူက ဟော့... ကျွင်းကျိလို့ခေါ်တယ်...ထိုက်ကျုံးခေတ်ရဲ့ နာမည်ကျော် စစ်တပ်ဖျက်သိမ်းစစ်နတ်ဘုရား...”

ကျောက်စိမ်းပညာရှင်လူအိုကြီးက မကြာမီ ထွက်ခွာသွားပြီး ဝမ်ချောင်အတွက် အချိန်အတော်ကြာ မရရှိခဲ့သော အကြီးမားဆုံး တိုးတက်မှုကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

“မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်... ကျောက်စိမ်းပညာရှင်ရဲ့ စကားအရ ဟော့ကျွင်းကျိဆိုတဲ့သူက နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ ခန့်က လူတစ်ယောက်ဖြစ်သင့်တယ်... ကျွန်တော်တို့ လိုက်ရှာနေတဲ့သူ မဖြစ်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား... ကျန်တဲ့ တော်ဝင်အဆင့် ကောင်းချန်ကျောက်စိမ်း ၂ ခုက နန်းတော်ထဲက ထွက်သွားနိုင်တဲ့ အခွင့်အလမ်းရှိလား...” ကျန်းချွယ်က မေးလိုက်သည်။

“အခုချက်ချင်း ကောက်ချက်မချသေးပါနဲ့... လင်ယန်ပြခန်းမှာ ဂုဏ်ထူးဆောင်အရာရှိ ၂၄ ဦးရဲ့ ပုံတူတွေအားလုံးကို ဆွဲထားပြီး နောင်လာတဲ့သူတွေက ကြည့်ရှုနိုင်အောင် ချိတ်ဆွဲထားတယ်... ကျန်းချွယ်... ငါ့အမိန့်ကိုယူပြီး နန်းတွင်းပညာရေးဌာနကိုသွားပြီး အဲဒီပုံတူ ၂၄ ခုရဲ့ မိတ္တူအနည်းငယ်ကို တောင်းခံလိုက်... အဲဒါအပြင် နန်းတွင်းရတနာစိုးဌာနရဲ့ ယန်ကျောက်နဲ့ ဆက်သွယ်ကြည့်ပါ... သူက နန်းတွင်းရတနာသိုက်ကို စီမံခန့်ခွဲတဲ့သူဆိုတော့ အဲဒီ တော်ဝင်အဆင့်ကျောက်စိမ်း ၂ ခုက ရှိသေးလားဆိုတာ သိမှာပဲ...” ဝမ်ချောင်က တွေးဆစွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြား၏ ပုံကြမ်းတစ်ခုမှ အသုံးဝင်သော သဲလွန်စများ ရှာဖွေရန် ခက်ခဲသော်လည်း ယခု ၎င်းသည် ကောင်းချန် နိုင်ငံမှ ဆက်သထားသော အရာဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်တွင် ထိုကျောက်စိမ်း ၃ ခုသာရှိကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် အရာအားလုံးက လုံးဝပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ယန်ကျောက် ဘာပြောမည်နည်း ဆိုသည်ကို သိရုံဖြင့် အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော အဖိုးတန်ဆက်သပစ္စည်းများနှင့် ပတ်သက်လျှင် ယန်ကျောက်ထက် ပိုသိသူ မရှိလောက်ပင်။

ရလဒ်များက အလွန်လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာသည်။ ပထမဆုံး ရောက်လာသည်မှာ ယန်ကျောက်ထံမှ အကြောင်းပြန်စာ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်က လူစေလွှတ်၍ မေးခွန်းမေးပြီး တစ်နာရီမပြည့်ခင်မှာပင် ယန်ကျောက်က အကြောင်းပြန်စာ ပြန်ပို့လိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်မေးသော ကျောက်စိမ်းသည် တကယ်ပင် တော်ဝင်အဆင့် ကောင်းချန်ကျောက်စိမ်း ဖြစ်သည်။ တစ်ခုမှာ ပျောက်ဆုံးနေသော်လည်း ကျန်နှစ်ခုသည် နန်းတွင်းလျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့်ဆုံး ဆက်သပစ္စည်းများအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကာ ဆုချီးမြှင့်ရန်အတွက် ရှားရှားပါးပါးသာ အသုံးပြုသည်။ ယန်ကျောက်၏ စုဆောင်းမှုအရ ထိုတော်ဝင်အဆင့် ကောင်းချန်ကျောက်စိမ်း နှစ်ခုသည် ထိုက်ကျုံးခေတ်ကတည်းက မထိတွေ့ရသေးပေ။

ဤအကြောင်းပြန်စာကို လက်ခံရရှိပြီး မကြာမီတွင် လင်ယန်ပြခန်းမှ ပုံတူမိတ္တူများ ရောက်ရှိလာသည်။ အခြားပုံတူများက ထူးခြားမှုမရှိသော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် စစ်တပ်ဖျက်သိမ်းစစ်နတ်ဘုရား ဟော့ကျွင်းကျိ၏ပုံတူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူက မှင်သက်မိသွား၏။

ပထမတစ်ချက်တွင် ထိုသူက အလွန်ထူးဆန်းပြီး သူ စုံစမ်းနေသော သူနှင့် လုံးဝ သက်ဆိုင်ပုံ မရချေ။ သို့သော် ထိုလူငယ်မျက်နှာ၏ မျက်ခွံပေါ်ရှိ အမာရွတ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“တကယ် သူပဲ...”

ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲတွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ တလိတ်လိတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ စစ်တပ်ဖျက်သိမ်းစစ်နတ်ဘုရား၏ ဤပုံတူသည် သူမြင်ခဲ့သော တစ္ဆေဘုရင်ထက် များစွာ ငယ်ရွယ်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ အမာရွတ်များက တူညီသော တည်နေရာနှင့် တူညီသော အရွယ်အစား ရှိ၏။

ထို့ပြင် မျက်နှာများက အသက်အရွယ်မတူသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ပုံပန်းသွင်ပြင်များက ၇၀ မှ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ တူညီသည်။ သို့သော် မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေသော်လည်း ဤသည်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေအရှိဆုံး ရှင်းပြချက် ဖြစ်သည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒီလို မဖြစ်နိုင်ဘူး... လူတစ်ယောက်က ဒီလောက်ကြာအောင် ဘယ်လိုနေထိုင်နိုင်မှာလဲ... သူ သေပြီးနေပြီ မဟုတ်ဘူးလား...”

ကျန်းချွယ်က မယုံကြည်နိုင်စွာ ဝမ်ချောင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းတို့၏ စုံစမ်းမှုအရ ဟော့ကျွင်းကျိက စစ်သူရဲများကို ဦးဆောင်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ပြီး သူ၏ ဘဝတစ်လျှောက်တွင် အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးသော စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုပေါင်းရာချီတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး ရှုံးနိမ့်မှုမှာ ရှားပါးသည်။ ထို့ကြောင့် အားလုံးနီးပါး သူသည် ရန်သူကို အနိုင်ယူခဲ့၏။

ထို့ပြင် စုံစမ်းမှုအရ စစ်တပ်ဖျက်သိမ်းစစ်နတ်ဘုရားက သူ၏နည်းလမ်းများကို ဘယ်တော့မှ မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။ သူသည် လုပ်ငန်းစဉ်ထက် ရလဒ်များကို ပို၍ ဂရုစိုက်သဖြင့် သူသည် ရင်ဆိုင်ရအခက်ဆုံး ရန်သူများထဲတွင် တစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဟော့ကျွင်းကျိ၏ အချက်အလက်အချို့က ကန့်သတ်ထားပြီး အရေးကြီးသော ကိစ္စများကို အသေးစိတ်ဖော်ပြခြင်းမရှိဘဲ ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ သူ၏ ဘဝအလယ်တွင် ကြီးမားသော ကွက်လပ်တစ်ခုရှိပြီး အရာရှိအားလုံးတွင် ရှိသင့်သော မှတ်တမ်းအချို့ပင် မရေရာမသေချာ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းတို့က ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖုံးကွယ်ထားသည့်နှယ် ထင်ရသည်။

ကိုယ်နှင့်ရန်သူကို သိခြင်းဖြင့် စစ်ပွဲတစ်ရာတွင် အနိုင်ရရှိနိုင်သော်လည်း ဝမ်ချောင်က ဤထက်ပို၍ အချက်အလက်များ လိုအပ်သည်။

ဝမ်ချောင်က ရုတ်တရက် လူတစ်ဦးကို သတိရလိုက်သည်။ ဆရာကြီးကို သွားတွေ့ရမယ်...

သူရရှိခဲ့သော အချက်အလက်များက အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း ဝမ်ချောင်က အံ့အားသင့်ဖွယ် သဲလွန်စတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

စစ်တပ်ဖျက်သိမ်းစစ်နတ်ဘုရား ဟော့ကျွင်းကျိက မဟာထန်စစ်နတ်ဘုရား စုကျန်းချန်နှင့် တူညီသော မျိုးဆက်တွင် ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးက ထိုက်ကျုံးလက်ထက်တွင် တန်ဖိုးထားခံရသော အရာရှိများဖြစ်ခဲ့ပြီး ဟော့ကျွင်းကျိက စုကျန်းချန်နှင့် ယှဉ်လျှင် ဒုတိယသာ ရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ယခင်က တွေ့ဆုံဖူးပြီး ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်မှာ အလွန်ရင်းနှီးခဲ့ကြပေလိမ့်မည်။

မင်းသားသုံးပါးပုန်ကန်မှုတွင် ပထမမင်းသားဘက်မှ တစ္ဆေဘုရင်က အလွန်အရေးကြီးသော အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ သူက ပထမမင်းသား၏ စစ်ရေးဗျူဟာချမှတ်သူ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပြီး စုန့်ဘုရင်အပေါ် လုပ်ကြံမှုနှင့်ပင် ဆက်စပ်နေနိုင်သည်။ သူ၏အားနည်းချက်များနှင့် သူ၏စစ်ရေးဟန်ပန်ကို နားလည်ရန် ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ဆရာကြီး စုကျန်းချန်ကို တွေ့ရမည် ဖြစ်၏။

ညအချိန်တွင် စုအိမ်တော်က တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ထို့နောက် ယခင်‌နေရာရှိ စားပွဲပေါ်တွင် အနီရောင်လက်ဖက်ရည်အိုးတစ်လုံးကို တင်ထားပြီး မွှေးပျံ့သော အငွေ့များက ထိုအိုးမှ တက်လာကာ ဥယျာဉ်ထဲသို့ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ဝမ်ချောင်၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် စုကျန်းချန်သည် လက်ဖက်ရည်ကို တွေးဆစွာ တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်၏ လာရောက်မှုက အလွန်အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်သည်။ သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်ခဲ့ပြီး ဧကရာဇ်များစွာ၏ အုပ်ချုပ်မှုကာလများကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့သည်။ ဉာဏ်ပညာထက်မြက်ပြီး အစွမ်းထက်သော ထိုက်ကျုံးပင်လျှင် ယခုအခါ ဖုန်မှုန့်ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်၏။ အခြားသူများကို မပြောနှင့် သူနှင့်အတူ လက်တွဲလုပ်ကိုင်ခဲ့သော ရင်းနှီးသူများသည် ကြာရှည်ကတည်းက ရှိမနေတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ချောင်က ဟော့ကျွင်းကျိ၏ နာမည်ကို ထည့်ပြောသောအခါ စုကျန်းချန်က ထင်ရှားစွာ အံ့အားသင့်သွားပြီး အနည်းငယ်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

ထို့ပြင် ဝမ်ချောင်က ဟော့ကျွင်းကျိအကြောင်း မေးသောအခါ စုကျန်းချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တဖိတ်ဖိတ်လက်ခြင်းကို သူက မြင်ခဲ့ရသည်။

“အဲဒီကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားရဲ့ပုံကြမ်းကို ထပ်ကြည့်လို့ရမလား...” စုကျန်းချန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်က ချက်ချင်း ထိုအရာကို လှမ်းပေးလိုက်သည်။ စုကျန်းချန်က ၎င်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏မျက်ခုံးများက တွန့်လိမ်နေသည်။

“တကယ် သူပဲဖြစ်မယ်...”

စုကျန်းချန်က နောက်ဆုံးတွင် ရှည်လျားသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

“မမှားနိုင်ဘူး... ဒီကောင်းချန်ကျောက်စိမ်းကို ထိုက်ကျုံးက ဟော့ကျွင်းကျိကို ဆုချခဲ့တာ... ကျောက်စိမ်းပေါ်မှာ ထွင်းထားတဲ့ ရွံ့ဇီးကွက်ပုံက ဟော့ကျွင်းကျိ ရဲ့ စစ်တိုက်ရေးအလံပေါ်က သင်္ကေတပဲ...”

စုကျန်းချန်က ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားပေါ်ရှိ အနက်ရောင်ရွံ့ဇီးကွက်များကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ ထိုက်ကျုံးခေတ်၏ ကိစ္စများကို စုကျန်းချန်ထက် ပိုနားလည်သူ ကမ္ဘာပေါ်တွင် မရှိပေ။

“ဟော့ကျွင်းကျိက မျိုးရိုးမြင့်မားတဲ့ သူဌေးမျိုးရိုးက မွေးဖွားလာသူဖြစ်ပြီး ထိုက်ကျုံးရဲ့ အစောဆုံး နောက်လိုက်တွေထဲက တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့တယ်... ထိုက်ကျုံးက သူ့ကို ကောင်းကင်ဗျူဟာမဟာဗိုလ်ချုပ်အဖြစ် ခန့်အပ်ချိန်မှာ သူ ပါဝင်ခဲ့တယ်... ထိုက်ကျုံးက သူ့ကို အလွန်ယုံကြည်ခဲ့ပြီး ‘မျောက်ဖြူလေး’ ဆိုတဲ့ အမည်ပြောင်တောင် ပေးခဲ့တယ်... ရွံ့ဇီးကွက်က မူလက တားမြစ်ထားတဲ့ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး နန်းတွင်းမျိုးနွယ်ဝင်တွေပဲ အသုံးပြုခွင့်ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ ထိုက်ကျုံးက ဟော့ကျွင်းကျိအတွက် ခြွင်းချက်ပြုခဲ့တယ်... ဟော့ကျွင်းကျိရခဲ့တဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုက တကယ်ကို ထူးခြားလွန်းတယ်...”

“အဲဒါအပြင် ဟော့ကျွင်းကျိက ထိုက်ကျုံးကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ခဲ့ဘူး... သူ ထိုက်ကျုံးနောက်လိုက်ပြီး စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုတွေမှာ ပါဝင်ခဲ့ပြီး ထူးချွန်တဲ့ အစီအမံတွေကို ထပ်ခါထပ်ခါ တင်ပြခဲ့တယ်... စစ်ရေးအတွက် အလွန်ကြီးမားတဲ့ ပံ့ပိုးမှုတွေ ပေးခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ ဟော့ကျွင်းကျိရဲ့ အကြီးမားဆုံး စွမ်းရည်ကတော့ သူ့ရဲ့ စစ်ရေးဗျူဟာနဲ့ အံ့အားသင့်ဖွယ် သင်ယူမှုစွမ်းရည်ပဲ...”

******

အခန်း ၁၆၆၀: အတိတ်က ကိစ္စများ

“ဟော့ကျွင်းကျိ ဆိုတဲ့သူက ငယ်စဉ်ကတည်းက သူမြင်ခဲ့သမျှကို မှတ်မိနိုင်ပြီး ကြည့်ရုံနဲ့တင် ဘာကိုမဆို သင်ယူနိုင်တဲ့သူပဲ… သူက ပုံဆွဲတာတို့ ပန်းချီရေးတာတို့ မတတ်ပေမဲ့ ကောင်းကင်ဗျူဟာအိမ်တော်မှာ အမှုထမ်းနေတုန်းက တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ပြဿနာရှာဖို့ကြံပြီး မြို့တော်ရဲ့အနောက်ပိုင်းမှာ စားသောက်ဆိုင်ဘယ်နှစ်ဆိုင်၊ လမ်းသွယ်ဘယ်နှစ်ခု၊ အသားရောင်းသူတွေ၊ အထည်ရောင်းသူတွေ၊ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တွေ၊ ဆီရောင်းသူတွေ… ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုပြီး မေးခဲ့တယ်… ဒါက ထိုက်ကျုံးက ဟော့ကျွင်းကျိရဲ့ သင်ယူမှုစွမ်းရည်က အင်ပါယာထဲမှာ မယှဉ်နိုင်လောက်အောင် ထူးချွန်တယ်လို့ မကြာခဏ ပြောခဲ့လို့ပဲ… ကောင်းကင်ဗျူဟာအိမ်တော်ထဲမှာ သူနဲ့ ယှဉ်နိုင်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဘူး…”

“ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ ဟော့ကျွင်းကျိက စက္ကူစာရွက်တွေကိုဖွင့်လှစ်ပြီး စုစုပေါင်း စာရွက် ၅၃၇ ရွက်နဲ့ မြို့တော်ရဲ့ အနောက်ပိုင်းက စားသောက်ဆိုင်တွေ၊ တည်းခိုရိပ်သာတွေ၊ အသားရောင်းသူတွေ၊ စာအုပ်ဆိုင်တွေနဲ့ တခြားဆိုင်အားလုံးကို ပုံဆွဲပြခဲ့တယ်… ဒါတင်မကဘူး… သူက စားသောက်ဆိုင်၊ တည်းခိုရိပ်သာနဲ့ တည်းခိုရာနေရာ ၂၈၉ ခုရဲ့ အတွင်းပိုင်းဖွဲ့စည်းပုံတွေကိုပါ ပုံဆွဲပြခဲ့ပြီး အမိုးထောက်တိုင်တွေရဲ့ အသေးစိတ်အချက်တွေ စားပွဲထိုင်ခုံတွေရဲ့ ခြေထောက်မှာ ပျက်စီးနေတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကိုတောင် မှတ်သားထားခဲ့တယ် လူတိုင်းက အံ့အားသင့်သွားကြတယ်…”

“သူတို့က ဒီပုံတွေကိုယူပြီး နှိုင်းယှဉ်ကြည့်တဲ့အခါ တစ်ခုမှ မမှားခဲ့ဘူးဆိုတာ တွေ့ရှိခဲ့ရတယ်… တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ… ဒီဖြစ်ရပ်က လူတိုင်းရဲ့စိတ်ထဲမှာ နက်ရှိုင်းတဲ့ အထင်အမြင်တစ်ခုကို ထားခဲ့ပြီး ဟော့ကျွင်းကျိက လူတိုင်းရဲ့လေးစားမှုကို ရရှိစေခဲ့တယ်…”

ဤစကားများကို ကြားရသောအခါ ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ မြို့တော်သည် ထိုက်ကျုံးလက်ထက်တွင်ရော သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ လက်ထက်တွင်ပါ အလွန်ကြီးမားလှသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် မြို့တော်၏ အနောက်ပိုင်းတစ်ခုလုံးကို ပုံဆွဲရန်နှင့် မှတ်မိရန်ဆိုသည်မှာ ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် တွေးကြည့်ရဲမည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ မြို့တော်၏ အနောက်ပိုင်းတွင် နေအိမ်များ၊ စားသောက်ဆိုင်များ၊ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်များ၊ တည်းခိုရိပ်သာများ၊ ငွေလဲအိမ်များ စသည့်အရာများ အများအပြားရှိပြီး ဟော့ကျွင်းကျိက အတွင်းပိုင်းဖွဲ့စည်းပုံများကို ပုံဆွဲခဲ့ရုံတင်မကဘဲ အငယ်ဆုံး အပြစ်အနာအဆာများကိုပါ မှတ်သားထားခဲ့သည်။ ဝမ်ချောင်ကိုယ်တိုင် မေးခွန်းထုတ်ကြည့်ရင်း ထိုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း သူ၏ထံတွင် မရှိသည်ကို သိထားသည်။

ထိုဇာတ်လမ်းကို ပြောပြသူသည် စုကျန်းချန် မဟုတ်ခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် စုကျန်းချန်သည် တည်ကြည်သည့် စိတ်ထားရှိပြီး ပြက်ရယ်ပြုတတ်သူမဟုတ်ကြောင်း ဝမ်ချောင်မသိခဲ့လျှင် ဤဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံးကို စိတ်ကူးယဉ်ထားသည်ဟု ယုံကြည်မိမည် အမှန်ပင်။

သို့သော် ထိုအရာသည် ရိုးရှင်းသော ဇာတ်လမ်းတစ်ခုမဟုတ်ကြောင်းကို ဝမ်ချောင်က သိနေ၏။ ထိုဇာတ်လမ်း၏ အဓိကဇာတ်ကောင်သည် ဧကရာဇ်နန်းတော်ထဲတွင် အသက်ရှင်နေပြီး သူ၏ နောက်ထပ်အစီအစဉ်ကို ရေးဆွဲနေနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

ဝမ်ချောင်၏ နှလုံးသားထဲတွင် အလွန်လေးလံလာသည်။

“အဲဒါအပြင် ဟော့ကျွင်းကျိက စစ်သူရဲတစ်ဦးဖြစ်ပေမဲ့ တော်ဝင်တရားရုံးမှာ နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်ဖို့ အရပ်သားအရာရှိတွေ လိုအပ်ခဲ့တယ်... ဒါကြောင့် သူက အနည်းငယ်မျှသော အချိန်အတွင်း ကဗျာရေးဖွဲ့ခြင်းပညာကို သင်ယူခဲ့ပြီး အလွန်မြင့်မားတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ကို ရရှိခဲ့တယ်…”

“ထိုက်ကျုံးက အဲဒီအချိန်မှာ ပြောခဲ့တာက ဟော့ကျွင်းကျိရဲ့ စစ်ပညာမှာ အရည်အချင်းက မဟာထန်မှာ အကောင်းဆုံးမဟုတ်ခဲ့ပေမဲ့ သူ့ရဲ့အစွမ်းထက်တဲ့ သင်ယူမှုစွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် အနာဂတ်မှာ လူတိုင်းကို ကျော်လွှားနိုင်မှာသေချာတယ်… ပြီးတော့ စစ်ပညာမှာဆိုရင် သူက မဟာထန်ရဲ့ အကောင်းဆုံး စစ်နတ်ဘုရား ဖြစ်လာမှာသေချာတယ်လို့ ဆိုခဲ့တယ်…”

စုကျန်းချန်သည် ခဏရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ အမှတ်တရများထဲတွင် နစ်မွန်းနေသည်။ ကြာရှည်စဉ်းစားပြီးနောက် စုကျန်းချန်က ထပ်မံပြောဆိုလာသည်။

“ငါ ဟော့ကျွင်းကျိနဲ့ သိပ်ရင်းနှီးမှု မရှိခဲ့ဘူး… ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာ ငါဟာ စစ်ရလဒ်ကောင်းများစွာကို ရရှိခဲ့ပြီး မဟာထန်စစ်နတ်ဘုရားလို့ ချီးကျူးခံခဲ့ရတယ်… ဟော့ကျွင်းကျိကတော့ စစ်တပ်ဖျက်သိမ်းစစ်နတ်ဘုရားလို့ လူသိများခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့အဆင့်အတန်းက ငါ့ထက် တစ်ဆင့်သာ လျော့တယ်…”

“တကယ်တော့ ဟော့ကျွင်းကျိကို ငါ သိပ်နားမလည်ခဲ့ဘူး… သူနဲ့ တကယ်ရင်းရင်းနှီးနှီး ဆက်ဆံခဲ့ရတာက စစ်ဆင်ရေးတွေ အားလုံးပြီးဆုံးပြီး အင်ပါယာမှာ ဆယ်စုနှစ်နှစ်ခုလောက် ငြိမ်းချမ်းမှုရှိလာတဲ့အချိန်မှာပဲ… အဲဒီအချိန်မှာ ငါက နန်းတွင်းအပြင်အတွင်းက လူအများရဲ့ သံသယမျက်လုံးတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတယ်… လူများစွာက ငါက စုအိမ်တော်က ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ပြီး စစ်ပွဲမှာ ထူးချွန်တဲ့ ရလာဒ်ကောင်းတွေ ရရှိခဲ့တယ်လို့ ပြောကြတယ်… အကယ်၍ ငါ ပုန်ကန်မှုတစ်ခု စတင်ခဲ့ရင် အင်ပါယာတစ်ခုလုံး ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ဆိုကြတယ်… သံသယနဲ့ ဘေးဒုက္ခတွေကို ရှောင်ရှားဖို့ တော်ဝင်တရားရုံးက ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးကို ငါ့ဆီ စေလွှတ်ပြီး ငါကိုယ်တိုင် စစ်ပညာကို သင်ကြားပေးပြီး ငါ့ရဲ့ သင်ယူမှုအားလုံးကို လွှဲပြောင်းပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်… ဒီလိုနည်းနဲ့ အရှင်မင်းမြတ်မှာ သင့်လျော်တဲ့ လက်အောက်ခံတစ်ယောက်ရှိလာမှာဖြစ်ပြီး စစ်ပွဲဖြစ်လာတဲ့အခါ ဒီဗိုလ်ချုပ်က ငါ့အစား ထွက်သွားပြီး စစ်ဆင်ရေးလုပ်ဆောင်နိုင်မယ်… ဒီလိုနဲ့ ပြဿနာနှစ်ခုလုံးကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်…”

ထို့ကြောင့် စုကျန်းချန်သည် အတိတ်အကြောင်းများနှင့် အထူးသဖြင့် သူသံသယခံရသည့် ထိုအချိန်ကာလအကြောင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် ပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အသေးစိတ်အချက်များကို ပေါ့ပါးစွာသာ ပြောပြီး လျှော့ချသွားသော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် ထိုအရာသည် ‘လက်အောက်ခံ၏ စစ်ရလာဒ်ကောင်းများက အရှင်မင်းမြတ်ကို စိုးရိမ်စေသည်’ ဆိုသည့် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်ကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့၏။

စုကျန်းချန်၏ အတိတ်အကြောင်းကို ဝမ်ချောင်သည် အနည်းငယ် သိထားသည်။ သူ၏ ထူးချွန်သော စစ်ရလာဒ်ကောင်းများထဲတွင် တာ့ခ်များ၏ အင်အားအကြီးဆုံးအချိန်တွင် စစ်သည် ၈,၀၀၀ နှင့် တာ့ခ်များ၏ အကြီးဆုံးမြင်းသည်တပ်ဖွဲ့ ၁၀၀,၀၀၀ ကျော်ကို အနိုင်ယူခဲ့သည့် စစ်ရလာဒ်ကောင်းလည်း ပါဝင်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ၎င်းတို့ကို မြောက်ဘက်အထိ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး တာ့ခ်များကို ကြီးမားသည့် ထိုးနှက်မှုတစ်ခု ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် ၎င်းတို့ကို ကြီးမားသည့် ဆုံးရှုံးမှုများ ပေးခဲ့ရုံတင်မကပေ။ တာ့ခ်များ၏ ဘုရင်တစ်ပါးကိုပါ ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ပြီး တာ့ခ်များ၏ ပြန်လည်ထူထောင်လာသည့် အန္တရာယ်ကို ရုတ်တရက် အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် တစ်ဦးတည်းနှင့် အင်ပါယာတစ်ခု၏ အနာဂတ်ကို အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့သည်။

နောင်တွင် စုကျန်းချန်သည် ပိုမိုအံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ စစ်ရလာဒ်ကောင်းများကို ဆက်လက်ရရှိခဲ့ပြီး သူ၏အဆင့်အတန်းနှင့် ဆုချီးမြှင့်မှုများသည် ထပ်မံဆုချီးမြှင့်ရန် မရှိတော့သည့်အထိ မြင့်မားလာခဲ့သည်။ အရှင်မင်းမြတ်တစ်ပါးအတွက် တန်ဖိုးရှိသည့်အရာရှိတစ်ဦး၏ ပံ့ပိုးမှုများကို ဆုမချီးမြှင့်နိုင်ခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကြီးမားသည့် ထိုးနှက်မှုတစ်ခုဖြစ်လာသည်။

"စစ်ရလာဒ်ကောင်းကို ဆုချီးမြှင့်ပြီး အမှားကို အပြစ်ပေးရမယ်… ဒါဟာ ဧကရာဇ်တစ်ပါးရဲ့ အခြေခံမူဝါဒဖြစ်ပြီး သူတို့ ဂုဏ်သိက္ခာရဲ့ အခြေခံလည်းဖြစ်တယ်... ဘာ့ကြောင့်လဲဆိုတော့ အရှင်မင်းမြတ်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို လက်အောက်ခံတွေက စောင့်ကြည့်နေကြလို့ပဲ..."

ဝမ်ချောင်သည် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် ထိုက်ကျုံးလက်ထက်က စုကျန်းချန်၏ အဆင့်အတန်းကို မရောက်ရှိခဲ့သေးသလို သံသယဖြစ်ဖွယ်ရာ နောက်ခံလည်း မရှိခဲ့ပေ။ တကယ်တော့ ဝမ်မိသားစုသည်သာ သူ့အတွက် အလွန်ခိုင်မာသည့် အားသာချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဗိုလ်ချုပ်များအားလုံးသည် ဆင်တူသည့် အခြေခံများ ရှိကြသည်။ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်အနေဖြင့် အနောက်တောင်ဘက်စစ်ပွဲနှင့် တာလာ့စစ်ပွဲပြီးနောက် ဝမ်ချောင်သည် မကြာခင်တွင် ဤကဲ့သို့ အခြေအနေများကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။ ဗိုလ်ချုပ်များအားလုံးသည် တူညီသည့် ကံကြမ္မာကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ချောင်နှင့် စုကျန်းချန်တို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ထပ်တူထပ်မျှ ခံစားရသည်။

ထိုအတွေးများသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ခဏမျှသာ ရှိနေပြီး ဝမ်ချောင်သည် မကြာခင်တွင်ပင် စုကျန်းချန်ဆီ အာရုံပြန်လည်စိုက်ထားလိုက်သည်။

“အဲဒီအချိန်မှာ တော်ဝင်တရားရုံးက အသံတွေ အလွန်ပြင်းထန်လာခဲ့ပြီး ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ထိုက်ကျုံးက နားထောင်ရမဲ့ အနေအထားကို ရောက်ရှိခဲ့တယ်… တော်ဝင်တရားရုံးမှာ ဆွေးနွေးမှုတွေ ပြည့်နှက်နေပေမဲ့ ငါ သိပ်ကန့်ကွက်မှုတွေ မရှိခဲ့ဘူး… အဲဒီနေ့ကစပြီး ဟော့ကျွင်းကျိက ငါ့ဆီက စစ်ပညာကို သင်ယူခဲ့တယ်…”

“ဟော့ကျွင်းကျိ နဲ့ ငါ အရင်က သိပ်ရင်းနှီးမှု မရှိခဲ့ဘူး… ပြီးတော့ ငါတို့နှစ်ဦးရဲ့ စစ်တိုက်ရေးပုံစံက လုံးဝကွဲပြားခဲ့တယ်… အဲဒီအချိန်မှာ ဟော့ကျွင်းကျိက အသက် ၃၀ ကျော်လောက်ရှိပြီး တော်ဝင်တရားရုံးက ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးပြီမို့ ငါက ငါ့ရဲ့ စစ်ပညာနဲ့ နားလည်ထားတဲ့အရာအားလုံးကို သူ့ကို စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ သင်ကြားပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်… ဒါပေမဲ့ သူနဲ့ ပိုမိုဆက်ဆံလာတဲ့အခါ သူ့ရဲ့စရိုက်မှာ အလွန်ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုရှိတယ်ဆိုတာ ငါ တဖြည်းဖြည်း သဘောပေါက်လာခဲ့တယ်…” စုကျန်းချန်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

“အို့…”

ဝမ်ချောင်၏ မျက်ခုံးများသည် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဟော့ကျွင်းကျိက စုကျန်းချန်ဆီက စစ်ပညာကို သင်ယူခဲ့သည်မှာ အံ့အားသင့်စရာဖြစ်ပြီး စုကျန်းချန်က ဟော့ကျွင်းကျိအပေါ် အကဲဖြတ်မှုသည် ပိုမိုအံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်သည်။ စစ်ဗျူဟာသမားတစ်ဦးက သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်အပေါ် ဤကဲ့သို့ ထင်မြင်ချက်ထားခြင်းမှာ အလွန်ရှားပါးသည်။

“ဟော့ကျွင်းကျိ က ငါ့ဆီက သင်ယူပြီး သုံးလအကြာမှာ ထိုက်ကျုံးက သူ့ရဲ့ သင်ယူမှုအခြေအနေကို စစ်ဆေးချင်ခဲ့တယ်… အဲဒီနေ့မှာ အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်ပြီး ငါတို့နှစ်ဦးစလုံး ထိုက်ကျုံးရဲ့ စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်ခဲ့တယ်… ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အရှင်မင်းမြတ်ထံ တွေ့ဆုံပြီး ပြန်ထွက်လာတဲ့အခါ ဟော့ကျွင်းကျိအပေါ် ငါ့ရဲ့အမြင်ကို လုံးဝပြောင်းလဲစေမဲ့ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တယ်… ငါတို့ရဲ့ လှည်းက မြို့တော်ရဲ့အနောက်ပိုင်းက လူနေထိုင်တဲ့ လမ်းသွယ်တစ်ခုကို ဖြတ်သွားတဲ့အခါ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ ခွေးတစ်ကောင်က ရုတ်တရက် ထွက်လာပြီး ငါတို့ကို ဟောင်လိုက်တယ်…”

“အဲဒီအချိန်တွေတုန်းက ထိုက်ကျုံးရဲ့ မြင်းနဲ့လေးပစ်ခြင်းကို နှစ်သက်မှုကြောင့် အမဲလိုက်ခြင်းနဲ့ မြင်းစီးခြင်းဟာ မဟာထန်တစ်လွှားမှာ ရေပန်းစားလာခဲ့ပြီး လူများစွာက အမဲလိုက်ဖို့ ခွေးတွေကို မွေးမြူခဲ့ကြတယ်… ဒီဝါသနာက မြို့တော်ထဲမှာ အထူးသဖြင့် ရေပန်းအစားဆုံးဖြစ်ပြီး ခွေးဟောင် ခံရတာက အလွန်သာမန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပဲ… အဲဒီအချိန်မှာ ဟော့ကျွင်းကျိက အဲဒီအမဲလိုက်ခွေးကို အော်ဟစ်ပြီး မောင်းထုတ်လိုက်တယ် ငါကတော့ ဒီကိစ္စကို သိပ်ဂရုမထားခဲ့ဘူး… ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုအကြောင်း သိရှိလာခဲ့တယ်…”

“အိမ်တော်ကို ပြန်ရောက်ပြီးတဲ့နောက် ဟော့ကျွင်းကျိ က လူတွေကို စေလွှတ်ပြီး အဲဒီရက်စက်တဲ့ ခွေးအကြောင်း စုံစမ်းစေခဲ့တယ်… အဲဒီဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် သူက ခွေးပိုင်ရှင်ကို အရေးယူရုံတင်မကဘူး အဲဒီခွေးကို ရိုက်သတ်လိုက်တယ် ပြီးတော့ အဲဒီခွေးမွေးထားတဲ့ ခွေးပေါက်ကလေးတွေကိုပါ သတ်ပစ်လိုက်တယ် အဲဒီခွေးက ဒီလောက်ရက်စက်စွာ ဟောင်ခဲ့တာက သူမွေးထားတဲ့ ခွေးပေါက်ကလေးတွေကို လှည်းဖြတ်သွားတာက အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေလို့ပဲ…”

“အဲဒီအခိုက်အတန့်က ဟော့ကျွင်းကျိရဲ့စရိုက်မှာ ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုရှိတယ်ဆိုတာ ငါ ခံစားမိခဲ့တယ် ခွေးကို ရိုက်သတ်တာက တစ်ကိစ္စဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ဒေါသကို မွေးဖွားထားတဲ့ ခွေးပေါက်ကလေးတွေဆီ လွှဲပြောင်းပြီး သူတို့ကိုပါ ရိုက်သတ်တာက လုံးဝမမှန်ကန်ဘူး… အဲဒါအပြင် ငါနဲ့ စစ်ပညာကို ဆွေးနွေးတဲ့အခါ ‘စစ်ဆင်ရေးလုပ်နေတဲ့ ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးအနေနဲ့ အကျဉ်းသားတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ဆောင်သင့်သလဲ’ လို့ ငါမေးခဲ့တယ်။ သူက တစ်ချက်မှမတွေးဘဲ အကျဉ်းသားအားလုံးကို ကွပ်မျက်ပြီး ၎င်းတို့ရဲ့ ရုပ်အလောင်းတွေကို မြှုပ်နှံရမယ်လို့ ဖြေခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ သူ့ရဲ့ စရိုက်က အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ငါ့ရဲ့ စစ်ပညာကိုဆက်ခံဖို့ မသင့်လျော်ဘူးဆိုတာ ငါ သိလိုက်ရတယ်…”

“စစ်ပညာဆိုတာ အောင်ပွဲဖိနှိပ်မှုနဲ့ အုပ်စိုးမှုတွေကတစ်ဆင့် ဗျူဟာမြောက်ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်ဖို့ အာရုံစိုက်တာပဲ... လူတွေကို သတ်ဖြတ်ဖို့သက်သက် မဟုတ်ဘူး… ဟော့ကျွင်းကျိလို စရိုက်ရှိတဲ့သူတစ်ယောက်ကို ငါ့ရဲ့စစ်ပညာကို ဆက်ခံခွင့်ပေးရင် ဒါက ဘေးဒုက္ခတွေရဲ့ မျိုးစေ့ကို ကြဲချရာရောက်မယ်လို့ ငါ စိုးရိမ်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒီအခိုက်အတန့်ကစပြီး ငါ စိတ်ပြောင်းလိုက်တယ်။ သူ့ကို စစ်ပညာကို ဆက်လက်သင်ကြားပေးပေမဲ့ အဓိကအစိတ်အပိုင်းတွေကို ချန်လှပ်ထားခဲ့တယ်”

“ဟော့ကျွင်းကျိက ဒါကို အငြိုးထားခဲ့တယ်... ငါ သူ့ကို တစ်ခုခုကို သင်ပေးဖို့ မလိုလားလေလေ သူက အဲဒါကို ပိုပြီး သင်ယူချင်လေလေပဲ…”

“အဲဒါအပြင် အဲဒီအချိန်မှာ ဟော့ကျွင်းကျိက အိမ်ရှေ့စံနဲ့ အလွန်ရင်းနှီးနေတာကို ငါ သတိပြုမိခဲ့တယ်။ ဒါတင်မကဘူး တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ ငြိမ်းချမ်းမှုရှိလာပြီး မဟာထန်ဟာ အကြီးမြတ်ဆုံးအချိန်မှာ ရှိနေခဲ့တယ် မြောက်ဘက်က တာ့ခ်တွေ၊ အရှေ့ဘက်က ဂိုဂူယောတွေ၊ အနောက်ဘက်က ယွီစန်းတွေဟာ ငါ့ရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကို ခံခဲ့ရပြီး မဟာထန်ဟာ တခြားနိုင်ငံတွေအားလုံးကို အနိုင်ယူပြီး ၎င်းတို့ရဲ့ လက်အောက်ခံဝင်မှုကို ရရှိခဲ့တယ် အင်ပါယာနဲ့ လူထုက ငြိမ်းချမ်းရေးကို အာရုံစိုက်နေကြတယ် ဒါပေမဲ့ ဟော့ကျွင်းကျိက ငါ့စစ်ပညာရဲ့ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းကို သင်ယူပြီးပြီးတာတောင် အဲဒါက မလုံလောက်ဘူးလို့ထင်ပြီး အဓိကမူဝါဒတွေကို သင်ယူချင်နေသေးတယ်။ အဲဒါအပြင် သူက အလွန်စိတ်မရှည်နေပုံပဲ…”

“အဲဒီအချိန်မှာ ဟော့ကျွင်းကျိက တခြားရည်ရွယ်ချက်တွေ ဖုံးကွယ်ထားတယ်ဆိုတာ ငါ ခံစားမိခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့စစ်ပညာကို သင်ယူဖို့ စိတ်မရှည်မှုမှာ တခြားရည်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိနေတယ်လို့ ခံစားမိခဲ့တယ်…”

စုကျန်းချန်သည် ခဏကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး တစ်ခြံလုံးလည်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ကြီးမားသည့် သစ်ရွက်တစ်ရွက်သည် သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် လွင့်မျောလာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် စုကျန်းချန်သည် အသံထဲတွင် ဟော့ကျွင်းကျိ အပေါ် အနည်းငယ် သနားစရာခံစားမှုနှင့်အတူ ထပ်မံပြောဆိုလာသည်။

“ဟော့ကျွင်းကျိရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ သစ္စာမဲ့မှု ရှိတယ်ဆိုတာ ငါ ခံစားမိခဲ့ပေမဲ့ ငါတို့က တူညီတဲ့ အရှင်မင်းမြတ်ရဲ့ လက်အောက်ခံတွေဖြစ်ပြီး ငါ နန်းတွင်းကနေ ထွက်ခွာလာတာ ကြာပြီမို့ ငါ့ရဲ့ သံသယတွေကို ထုတ်ဖော်မပြောခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အံ့အားသင့်စရာက ဟော့ကျွင်းကျိက တစ်ခုခုကို သံသယရှိပုံရပြီး ငါ့ကို ကျော်ဖြတ်သွားပြီး နန်းတွင်းနဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းက ငါ့အပေါ် ထားရှိတဲ့ သံသယတွေကို အသုံးချပြီး ငါမှာ သစ္စာမဲ့တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိတယ်လို့ ထိုက်ကျုံးထံ တိုင်ကြားခဲ့တယ် အဲဒါအပြင် ငါက သူ့ကို စစ်ပညာသင်ပေးတဲ့အခါ ငါ့ရဲ့ စစ်ပညာရဲ့ အဓိကအနှစ်သာရတွေကို ဖုံးကွယ်ထားတယ်လို့လည်း တိုင်ကြားခဲ့တယ်”

“ဒီဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် ဟော့ကျွင်းကျိရဲ့ သစ္စာမဲ့တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကို ငါ ပိုမိုသေချာလာခဲ့တယ်။ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ နောက်ပိုင်းမှာ ဟော့ကျွင်းကျိက ပုန်ကန်မှုတစ်ခု စတင်ခဲ့တယ်။ ဟော့ကျွင်းကျိဟာ လင်ယန်ပြခန်းရဲ့ စစ်ရလာဒ်ကောင်းရှိတဲ့ အရာရှိ ၂၄ ဦးထဲက တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အရှင်မင်းမြတ်ရဲ့ အယုံကြည်ရဆုံး လက်ထောက်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်တယ်။ ကောင်းကင်ဗျူဟာအိမ်တော်က ဆင်းသက်လာတဲ့ ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် ဒီပုန်ကန်မှုဟာ အင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို အံ့အားသင့်စေခဲ့တယ်…”

စုကျန်းချန်သည် ဤနေရာတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဖုန်တက်နေသည့် အမှတ်တရများကို ပြန်လည်စဉ်းစားရင်း ခဏရပ်နားလိုက်သည်။

စုကျန်းချန်သည် ခဏကြာ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဝမ်ချောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် သိချင်စိတ်ကို ချုပ်တည်းပြီး စောင့်ဆိုင်း မနေနိုင်တော့ချေ။

“ပြီးတော့ ဘာဖြစ်သွားလဲ…”