အဆင့် ၃ ကျန်းရှန်း

"ရှင်က အဲဒီလူနဲ့ ရုပ်ချင်း အရမ်းတူပေမဲ့၊ ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါကတော့ လုံးဝ မတူဘူး။ ပုံမှန်ဆိုရင် ကျွန်မ ဘာမှ သံသယဝင်စရာ မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရှင်က ကျွန်မရှေ့ကို တည့်တည့်ကြီး ရောက်လာတယ်၊ ကျွန်မတို့နဲ့ ကံကြမ္မာဆက်နွယ်မှုတွေ ရှိနေတယ်..."

ပေါင်လင်းမယ်တော် သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

သူမ ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် နာမည်တစ်ခုကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်။ "ရှန်ရှောင်... ရှင်က ရှန်ရှောင်မသေမျိုးဧကရာဇ်နဲ့ အရမ်းတူတာ..."

"ဟမ်... ကျွန်တော်က ရှန်ရှောင်မသေမျိုးဧကရာဇ် နဲ့ တူတယ် ဟုတ်လား" လီချန် ကြောင်အသွားပြီး မယုံနိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ကျွန်တော် တောင်ဘက်ကျွန်းဆွယ်တိုက်ကို ရောက်ဖူးတယ်၊ ဘယ်သူမှ ကျွန်တော့်ကို ရှန်ရှောင်မသေမျိုးဧကရာဇ်နဲ့ တူတယ်လို့ မပြောဖူးပါဘူး"

ရှန်ရှောင်မသေမျိုးဧကရာဇ်ဆိုတာ ကောင်းကင်နန်းတော်ရဲ့ အရှင်သခင်လေ။ လူတွေနဲ့ ထိတွေ့ခဲပေမဲ့၊ ထိုက်ရွှီဂိုဏ်းလို ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးတွေမှာ အဆင့် ၇ ရှန်းကျွင်းတွေ ရှိကြတယ်။ သူတို့က မသိဘဲနေမလား။

"အကြောင်းရင်းက ရှင်းပါတယ်။ ရှန်ရှောင်က အပြင်လောကမှာ ဘယ်တော့မှ မျက်နှာအစစ်ကို ထုတ်မပြဘူး။ မျက်နှာဖုံး အမြဲတပ်ထားတာ... ဟုန်ကျွင်းနန်းတော်က အတူတူ ဆင်းသက်လာတဲ့ ကျွန်မတို့လောက်ပဲ သူ့မျက်နှာအစစ်ကို မြင်ဖူးတာ" ပေါင်လင်းမယ်တော်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုန်ကျွင်းနန်းတော်? အဲဒါ ဘာအဖွဲ့အစည်းလဲ" လီချန် မနေနိုင်ဘဲ အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။

"ရှင် မသိတာ မဆန်းပါဘူး။ ဟုန်ကျွင်းနန်းတော်ဆိုတာ ပြင်ပဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ရှိပြီး၊ နတ်ဘုရားကမ္ဘာ မပျက်စီးခင်ကတည်းက ကမ္ဘာကြီးကို စောင့်ရှောက်နေခဲ့တာ... ဟုန်ကျွင်းနန်းတော် က အချိန်တစ်ခုကြာတိုင်း နတ်ဘုရားကမ္ဘာ တိုက်ကြီးတွေဆီ လာပြီး ကံပါတဲ့သူတွေကို ရှာဖွေကာ ဟုန်ကျွင်းနန်းတော်ထဲခေါ်သွားပြီး ပြုစုပျိုးထောင်လေ့ရှိတယ်။ ရှင်းရှင်းပြောရရင်... နတ်ဘုရားကမ္ဘာသမိုင်းမှာ နာမည်တွင်ခဲ့တဲ့ မသေမျိုးဧကရာဇ် အကုန်လုံးနီးပါး ဟုန်ကျွင်းနန်းတော် က ဆင်းသက်လာကြတာ။ ရှန်ရှောင်ဆိုရင် ကျွန်မတို့ထက် အများကြီး စောပြီး ဟုန်ကျွင်းနန်းတော်ထဲ ရောက်ခဲ့တာ။ ကျွန်မနဲ့ ရူလိုင် ဟုန်ကျွင်းနန်းတော်ထဲ ရွေးချယ်ခံရချိန်မှာ ရှန်ရှောင် က မသေမျိုးဧကရာဇ်ဖြစ်နေပြီ" ပေါင်လင်းမယ်တော် ရှင်းပြလိုက်သည်။

ဒီလျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သိတဲ့လူ အလွန်နည်းပါးလောက်တယ်။

နတ်ဘုရားကမ္ဘာ မပျက်စီးခင်ကတည်းက ဟုန်ကျွင်းနန်းတော်က ပြင်ပဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့တာကိုး။

ဟုန်ကျွင်းနန်းတော်ရဲ့တပည့်တွေ နတ်ဘုရားကမ္ဘာထဲ ဝင်လာရင်တောင် နန်းတော်အကြောင်း ထုတ်မပြောကြဘူး။

လီချန် ရင်ထဲ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ပေါင်လင်းမယ်တော်သာ မပြောပြရင် သူ သိခွင့်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဟုန်ကျွင်းနန်းတော်...

လောကီရေးရာတွေနဲ့ ကင်းကွာပြီး၊ ရှန်းကျွင်း၊ ရှန်းဝမ်၊ မသေမျိုးဧကရာဇ် တွေကို မွေးထုတ်ပေးနေတဲ့ အဖွဲ့အစည်း ဆိုတော့... ဟုန်ကျွင်းနန်းတော်ရဲ့ ပိုင်ရှင်က ဘယ်လို အဆင့်အတန်း ရှိမလဲ။

ဟုန်ကျွင်းနန်းတော်ရှိနေလျက်နဲ့ ဘာလို့ နတ်ဘုရားကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးသွားရတာလဲ။

သူ မနေနိုင်ဘဲ ဒီမေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်။

"ဒါက ဟုန်ကျွင်းနန်းတော်ရဲ့ ရတနာခွဲဝေပွဲတစ်ခုနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်။ အဲဒီပွဲက ဟုန်ကျွင်းနန်းတော်ပိုင်ရှင်က နောက်ထပ် ဆက်ခံမယ့်သူကို ရွေးချယ်တဲ့ပွဲ..."

ပေါင်လင်းမယ်တော် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီတုန်းက အလားအလာအရှိဆုံး ပြိုင်ဘက်တွေက ရှန်ရှောင် နဲ့ ရူလိုင် ပဲ"

"အဲဒီတစ်ခေါက်မှာ... ဟူး... နန်းတော်သခင် ဆုံးပါးသွားတယ်။ ပြီးတော့ နတ်ဘုရားကမ္ဘာလည်း ပျက်စီးသွားတယ်" ပေါင်လင်းမယ်တော် ခဏတိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

လီချန် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ နတ်ဘုရားကမ္ဘာပျက်စီးခြင်းရဲ့ နောက်ကွယ်က ဇာတ်လမ်းက ဒီလောက် နက်ရှိုင်းလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။

သိသာထင်ရှားတာက ရှန်ရှောင်မသေမျိုးဧကရာဇ်နဲ့ အနောက်ဘက်စွန်းရူလိုင်မသေမျိုးဧကရာဇ် တို့ ဟုန်ကျွင်းနန်းတော် ပိုင်ရှင် နေရာ လုကြရင်း၊ နတ်ဘုရားကမ္ဘာဘက်ကို အကူအညီ မပေးနိုင်ဘဲ ဟွန်တွန်ပြင်ပနတ်ဘုရားရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို ခံလိုက်ရတာဖြစ်မယ်။

နောက်ပိုင်းမှာ နန်းတော်သခင်နေရာလုပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီး၊ ရှန်ရှောင်က အနိုင်ရကာ ဟုန်ကျွင်းနန်းတော်ရဲ့ အင်အားနဲ့ တိုက်ကြီးတွေကို ပြန်သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်လောက်တယ်။

ဒါဆို ရူလိုင်မသေမျိုးဧကရာဇ်ကရော...

"ဒါဆို ရူလိုင်မသေမျိုးဧကရာဇ်က ဘယ်လိုနေလဲ" လီချန် မေးလိုက်သည်။

"ရှန်ရှောင်ရဲ့လုပ်ကြံတာ ခံလိုက်ရလို့ပေါ့။ မဟုတ်ရင် ဟုန်ကျွင်းနန်းတော်သခင်နေရာက ရူလိုင် ရမှာ သေချာတယ်" ပေါင်လင်းမယ်တော်ရဲ့လေသံက အေးစက်သွားသည်။

လီချန် သဘောပေါက်သွားပြီ။ ဒါကြောင့် ပေါင်လင်းမယ်တော်က သူ့ကို (ရှန်ရှောင်နဲ့ တူလို့) အဲဒီလို တုံ့ပြန်ခဲ့တာကိုး။

ပြီးတော့ ကောင်းကင်နန်းတော်က အနောက်ဘက်စွန်းဆန်းကြယ်တိုက်ကို ဘာလို့ ပြန်မသိမ်းပိုက်တာလဲဆိုတာလည်း သိသွားပြီ။

ဒါက ရှန်ရှောင်နဲ့ ရူလိုင်ကြားက ရန်ငြိုးရန်စကြောင့် ဖြစ်မှာ...

နေဦး...

မဟုတ်သေးဘူး။ ကိစ္စက ဒီလောက် မရိုးရှင်းလောက်ဘူး။

အခု ပေါင်လင်းမယ်တော် ပြန်နိုးထလာပြီ... သိသာတာက ရူလိုင်မသေမျိုးဧကရာဇ်က ဒီနေ့ရက်ကို ကြိုတင်တွက်ချက်ထားပြီးသား။ ရွှီဟွေ့ကိုတောင် ကြိုတင်စီစဉ်ပြီး ဝင်စားခိုင်းခဲ့တာ။

ပေါင်လင်းမယ်တော်တောင် မသေသေးရင်၊ ရူလိုင်မသေမျိုးဧကရာဇ်က သေပါ့မလား။

ဆိုလိုတာက ရူလိုင်မသေမျိုးဧကရာဇ်က ပုန်းအောင်းနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဒါမှမဟုတ် သူလည်း ပြန်လည်ဝင်စားထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ လီချန် နားမလည်တာက၊ ရန်ငြိုးရန်စရှိရင်တောင် ကောင်းကင်နန်းတော်က ဘာလို့ အနောက်ဘက်စွန်းဆန်းကြယ်တိုက်ကို ပြန်မသိမ်းတာလဲ။

နောက်ကွယ်မှာ ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့ အကြောင်းရင်း ရှိနေဦးမလား။

လီချန် မေးမလို့ လုပ်ပေမဲ့၊ ချက်ချင်း သတိဝင်လာသည်။ ဒီကိစ္စက နက်ရှိုင်းလွန်းတယ်။ သူ ဝင်မပါတာ ကောင်းမယ်။

ဒါက မသေမျိုးဧကရာဇ်အဆင့်တွေရဲ့ တိုက်ပွဲလေ။

သူက အခုမှ သေးနုပ်တဲ့ အဆင့် ၂ ကျန်းရှန်းပဲ ရှိသေးတာ။ ကွာခြားချက်က ကြီးမားလွန်းတယ်။

"မယ်တော်... ကျွန်တော့်ကို ဒီလောက် အများကြီး ပြောပြတာ၊ ဒါတွေ သိစေချင်ရုံ သက်သက်တော့ မဟုတ်လောက်ဘူးနော်" လီချန် ပြောလိုက်သည်။

"ရှင် ကျွန်မကို တောင်ဘက်ကျွန်းဆွယ်တိုက်ကို ပို့ပေးနိုင်မလား" ပေါင်လင်းမယ်တော် ပြောလိုက်သည်။

"သေချာပေါက် ရတာပေါ့" လီချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"တာအိုရောင်းရင်းလီ... အားရို့ကိုတော့ ရှင့်ဆီမှာပဲ အပ်ထားခဲ့ပါရစေ။ ကူညီစောင့်ရှောက်ပေးပါဦး" ပေါင်လင်းမယ်တော် ပြောလိုက်သည်။

သူမက သမီးလေးနဲ့အတူနေချင်ပေမဲ့၊ သူမ လုပ်စရာကိစ္စတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ သမီးလေးကို ခေါ်သွားရင် အန္တရာယ်များလိမ့်မယ်။

"မယ်တော် စိတ်ချပါ... အားရို့ ကျွန်တော့်ဆီမှာနေရင် လုံခြုံမှုအပြည့်ရှိပါတယ်" လီချန် ကတိပေးလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့... အားရို့ရဲ့ ကွေ့ရှန်းအခြေအနေကို ဖြေရှင်းလို့ ရနိုင်မလား"

ပေါင်လင်းမယ်တော် ကိုယ်တိုင်လည်း ကွေ့ရှန်း ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့၊ ပြန်နိုးထလာတော့ ကွေ့ရှန်း အငွေ့အသက်တွေ ပျောက်ကင်းပြီး ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားပြီလေ။

ဒါကြောင့် အားရို့ကိုလည်း ကုသပေးနိုင်လောက်တယ်လို့ တွေးမိတာ။

"လောလောဆယ်တော့ သူမရဲ့ ကွေ့ရှန်းအခြေအနေကို ဖယ်ရှားပေးလို့ မရသေးဘူး" ပေါင်လင်းမယ်တော် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ" လီချန် စူးစမ်းလိုက်သည်။

"အားရို့ရဲ့ အခြေအနေက ထူးခြားတယ်။ ကွေ့ရှန်း အခြေအနေကို ဖယ်ရှားလိုက်ရင် ပြဿနာကြီး တက်သွားလိမ့်မယ်" ပေါင်လင်းမယ်တော် က အကြောင်းရင်းမှန်ကို ထုတ်မပြောပေ။

လီချန် လည်း ဆက်မမေးတော့ပါဘူး။

ဒါက မယ်တော်ရဲ့ မိသားစုကိစ္စလေ။

....

လဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်၊ လီချန်သည် ပေါင်လင်းမယ်တော်ကို တောင်ဘက်ကျွန်းဆွယ်တိုက် သို့ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ပေါင်လင်းမယ်တော် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သတင်းအစအန မရတော့ပေ။

အားရို့လေးက သူ့အမေ ထွက်သွားတာသိတော့ အချိန်အတော်ကြာ ဝမ်းနည်းနေခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်း နှစ်ထောင်ချီအတွင်းမှာ ပေါင်လင်းမယ်တော် လုံးဝ ပြန်မပေါ်လာတော့သလို၊ ဘာသတင်းမှလည်း မကြားရတော့ဘူး။

လီချန်ရဲ့ဘဝကတော့ အေးချမ်းသွားသည်။

နေ့တိုင်း ကျင့်ကြံခြင်း၊ ဆေးဖော်ခြင်း၊ လက်နက်သွန်းခြင်း၊ အစီအရင် လေ့လာခြင်းတို့နဲ့ အလုပ်ရှုပ်ပေမဲ့ ပျော်စရာ ကောင်းနေသည်။

ယွီဟွာနတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့တိုးတက်မှုကလည်း အရမ်း မြန်ဆန်တယ်။ လူတွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာကြတယ်။

နတ်ဘုရား ဖြစ်လာတာနဲ့ လီချန်က သူတို့ကို တောင်ဘက်ကျွန်းဆွယ်တိုက်ဆီ ပို့လိုက်တယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျန်းရှန်း ဖြစ်ပြီးနောက် အနောက်ဘက်စွန်းဆန်းကြယ်တိုက်မှာ ဆက်နေရင် တိုးတက်ဖို့လမ်းစ သိပ်မရှိတော့ဘူး။ အချိန်ခေါင်းလောင်းရဲ့ အကူအညီရရင်တောင် အကန့်အသတ်ရှိတယ်။

တောင်ဘက်ကျွန်းဆွယ်တိုက်လို စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားကမ္ဘာမျိုးရောက်မှသာ၊ ငါးတွေ ပင်လယ်ထဲ ရောက်သွားသလို၊ ငှက်တွေ ကောင်းကင်ပေါ် ပျံသန်းရသလို လွတ်လပ်စွာ တိုးတက်နိုင်မှာ။

အရင်းအမြစ်တွေ ပြည့်စုံလွန်းလို့ လီချန်လည်း အောင်မြင်စွာ အဆင့် ၃ ကျန်းရှန်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ လောကမျိုးစေ့ကနေ နောက်ထပ် စည်းမျဉ်း ၄ ခု ထပ်မံ မွေးဖွားလာသည်။

နှစ်ထောင်ချီအတွင်းမှာ အဆင့် ၂ ကနေ အဆင့် ၃ ရောက်လာတာက တကယ်တော့ အရမ်း မြန်နေပါပြီ။

ဒါပေမဲ့ လီချန်က မကျေနပ်ဘူး။

သူက ဒီလောက် နှေးကွေးတဲ့ အမြန်နှုန်းမျိုး တစ်ခါမှ မကြုံဖူးဘူးလေ။

ကံကောင်းတာက နတ်ဘုရားလက်နက် အချိန်ခေါင်းလောင်း အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ နီးစပ်နေပြီ။

....

အချိန်ခေါင်းလောင်း ခန်းမဆောင်။

လီချန်သည် အချိန်ခေါင်းလောင်း ရှေ့တွင် ထိုင်ရင်း စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်နေသည်။

အိမ်ရှင်: လီချန်။

နတ်ဝိညာဉ် (ကောင်းကင်တာအို)။

အဆင့် ၃ ကျန်းရှန်း (၂၂/၁၀၀)။

အချိန်ခေါင်းလောင်း (နတ်ဘုရားကိရိယာ ၉၉၉၆၈၇၈/၁၀၀၀၀၀၀၀)။

ကောင်းကင်ဘုံနဝမဓား (အဆင့်ငယ်အောင်မြင်မှု ၉၉/၁၀၀)။

မျက်လုံးခြောက်လုံးပိုင်ဆိုင်သော ဟွန်တွန်လျှို့ဝှက်နတ်ဘုရား သက်ဆင်းခြင်းပညာ (ကြီးမားသော သက်ဆင်းခြင်း ၉၉/၁၀၀)။

စည်းမျဉ်း :

ကျီဟန့်စည်းမျဉ်း (အဆင့် ၃ - ၆၈/၁၀၀)

ဝိညာဉ်စွဲမြားသွယ် - (အဆင့် ၄ - ၈၉/၁၀၀)

ကွယ်ဝှက်ကမ္ဘာ - (အဆင့် ၃ - ၁၆/၁၀၀)

ကျဲ့ထျန်း - (အဆင့် ၁ - ၆၇/၁၀၀)

ဟွားရှု - (အဆင့် ၁ - ၆၁/၁၀၀)

ဖုန်းရှန် - (အဆင့် ၁ - ၅၉/၁၀၀)

မိစ္ဆာမိုးကြိုး ၅ မျိုး - (အဆင့် ၃ - ၁၆/၁၀၀)

အသစ် မွေးဖွားလာတဲ့ စည်းမျဉ်း ၄ ခုထဲမှာ ၃ ခုက သာမန် အဆင့် ၁ ပဲ ရှိပေမဲ့၊ မိစ္ဆာမိုးကြိုး ၅ မျိုးကတော့ အစကတည်းက အဆင့် ၅ ဖြစ်နေတယ်။ ဝိညာဉ်စွဲမြားသွယ် (အဆင့် ၄) ထက်တောင် မြင့်နေသေးတယ်။

ဒီမိစ္ဆာမိုးကြိုး ၅ မျိုးရဲ့ စည်းမျဉ်းက ရိုးရှင်းတယ်။ လောကကြီးရဲ့ မိုးကြိုးဆိုး ၅ မျိုးကို ထိန်းချုပ်နိုင်တာ။ ခန္ဓာပျက်မိုးကြိုး၊ ဝိညာဉ်ညစ်မိုးကြိုး၊ စွမ်းအားပျယ်မိုးကြိုး၊ ရုပ်ဆင်းပျက်မိုးကြိုး၊ အဆင့်ကျမိုးကြိုး... ဒါတွေက သာမန် မိုးကြိုးသိုင်းကွက်တွေ မဟုတ်ဘူး။ စည်းမျဉ်းမိုးကြိုးတွေ။ သာမန် နတ်ဘုရားသိုင်းကွက်တွေနဲ့ မရဘူး၊ စည်းမျဉ်းကို နားလည်မှ ရတာ။

ကျင့်ကြံမှု ဘယ်လောက်မြင့်မြင့်၊ ဒီမိစ္ဆာမိုးကြိုး ၅ မျိုး ထိမှန်ရင် သေချာပေါက် နတ်ဘုရားပျက်စီးခြင်း ၅ ပါးကို ခံစားရပြီး ပျက်စီးသွားမှာ။

တကယ်တော့ လီချန် နည်းနည်း စဉ်းစားမရဖြစ်နေတယ်။ ဘာလို့ မိစ္ဆာမိုးကြိုး ဖြစ်နေရတာလဲ။ ဓမ္မမိုးကြိုးမဖြစ်ဘဲနဲ့လေ။

သူ နားလည်ထားတဲ့ နိယာမတွေက ရိုးရာလမ်းစဉ်တွေပဲလေ။

ဒါပေမဲ့ လောကမျိုးစေ့က မွေးဖွားပေးတာဆိုတော့ သူလည်း ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ။

အစီအရင်၊ ဆေးပညာစတဲ့ အရန်ပညာရပ်တွေကတော့ ၉၉ မှတ်မှာ တန့်နေပြီး ဆက်တက်လို့ မရတော့ဘူး။

အချိန်ခေါင်းလောင်း အကူအညီနဲ့တောင် မရဘူး။

အချိန်ခေါင်းလောင်း အဆင့်မြှင့်ပြီးမှပဲရတော့မယ် ထင်တယ်။

ကံကောင်းတာက နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်ဆိုရင် အချိန်ခေါင်းလောင်း အဆင့်မြှင့်လို့ရပြီ။

ဒီတစ်ခေါက် အဆင့်မြှင့်ဖို့ စောင့်ရတာ တကယ့်ကို ကြာလွန်းတယ်။

စုစုပေါင်း နှစ်ပေါင်း ၂၇,၀၀၀ (နှစ်သောင်းခုနစ်ထောင်) တောင် ကြာတယ်။

ဒီတစ်ခေါက်ပြီးရင် နောက်တစ်ဆင့် မြှင့်ဖို့ဆိုရင် နှစ်ပေါင်း ၂၇၀,၀၀၀ (နှစ်သိန်းခုနစ်သောင်း) စောင့်ရတော့မှာ။

ဒါပေမဲ့ အဲဒါက နောက်ထား။

အခု သူ မျှော်လင့်နေတာက လက်ရှိ အဆင့်မြှင့်တင်မှု ပြီးဆုံးဖို့ပဲ။

သူ အချိန်ခေါင်းလောင်း ခန်းမဆောင်ကနေ ထွက်လာပြီး၊ နေရာကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်ကနေတဆင့် တောင်ဘက်ကျွန်းဆွယ်တိုက်က ယွီဟွာမြို့ဆီ သွားလိုက်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် အခုယွီဟွာမြို့က အရင်ကထက် ပိုကျယ်ဝန်းလာပြီး နတ်ဘုရားမြို့တော်တစ်ခုလို ဖြစ်လာပြီ။

လီချန်က ယွင်တန်နန်းတော်ရဲ့ ဧည့်အဂ္ဂိရတ်ဆရာဖြစ်ပြီး ထိုက်ရွှီဂိုဏ်းရဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေလို့၊ ဒီနှစ်တွေအတွင်း ယွီဟွာမြို့မှာ ဘာပြဿနာမှမရှိခဲ့ဘူး။

သစ်ပင်ကြီးအောက်မှာ အရိပ်ခိုရတာ ကောင်းတယ်ဆိုတာ ဒါပဲ။

သေချာတာကတော့ ထိုက်ရွှီဂိုဏ်းမရှိရင်လည်း ယွီဟွာနတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့အင်အားနဲ့ ရပ်တည်နိုင်ပေမဲ့ ပြဿနာတွေ အများကြီး ကြုံရနိုင်တယ်။

တောင်ဘက်ကျွန်းဆွယ်တိုက်က အေးချမ်းတယ် ထင်ရပေမဲ့၊ အရင်းအမြစ်နဲ့ နယ်မြေလုပွဲတွေက ပြင်းထန်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တယ်။ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၊ နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်၊ ပြင်ပနတ်ဘုရားလမ်းစဉ် အင်အားစုတွေနဲ့ ရှုပ်ထွေးနေတာ။

"ဆရာသခင်... ဒါက နောက်ဆုံးရောက်လာတဲ့ ဖိတ်ကြားလွှာတွေပါ" ရွှီဟွေ့က လီချန်ကို မြင်တော့ သတင်းပို့သည်။

သူမက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ထောင်ချီကတည်းက ယွီဟွာမြို့ကို ရောက်လာပြီး၊ မြို့ကို စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲနေခဲ့တာ။ သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှုလည်း မကျဆင်းခဲ့ဘူး။

"အကုန်ငြင်းလိုက်ပါ" လီချန်က တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။

သူက အရည်အသွေးမြင့် ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်နိုင်လို့ နာမည်ကြီးနေတော့၊ အင်အားစုတွေက ဖိတ်ကြားတာ၊ အကူအညီတောင်းတာတွေ ခဏခဏ လာလုပ်ကြတယ်။

ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ ကိစ္စတချို့ကလွဲရင် ကျန်တာအကုန် ငြင်းလေ့ရှိတယ်။

"ဆရာသခင်... ထျန်းဟုန်စံအိမ်က သခင်မလေးရဲ့ ဖိတ်ကြားမှုကိုလည်း ငြင်းလိုက်ရမလား" ရွှီဟွေ့ မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

ဒီသခင်မလေးက အဆင့်အတန်း မြင့်မားလွန်းလို့ တိုက်ရိုက်ငြင်းလိုက်ရင် မကောင်းဘူး ထင်လို့ပါ။

"တိုက်ရိုက်ငြင်းလိုက်" လီချန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ထောင်ချီကတည်းက အဂ္ဂိရိတ်ဆရာဟယ်က ထျန်းဟုန်စံအိမ်ရဲ့ ဆေးဖော်တဲ့ တာဝန်ကို သူ့ကို လာကမ်းလှမ်းဖူးတယ်၊ သူ ငြင်းလိုက်တယ်။

နောက်တော့ အဲဒီအဂ္ဂိရိတ်ဆရာဟယ် ပြဿနာတက်ပြီး ဒုက္ခရောက်သွားတယ် ကြားတယ်။ ထိုက်ရွှီဂိုဏ်းတောင် ဝင်မပါရဲလောက်အောင် ကိစ္စကြီးသွားတာ။

ထျန်းဟုန်စံအိမ်က နောက်ခံတောင့်တင်းတယ်။ ကောင်းကင်နန်းတော်က မသေမျိုးဧကရာဇ် တစ်ပါးပါးနဲ့ ပတ်သက်နေတာ။

ဒါကြောင့် သူ တိုက်ရိုက် ငြင်းလိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်။ ထျန်းဟုန်စံအိမ်နဲ့ မပတ်သက်ချင်ဘူး... အနည်းဆုံးတော့ အခုအချိန်မှာ မပတ်သက်ချင်သေးဘူး။

အချိန်ခေါင်းလောင်း အဆင့်မြှင့်ခါနီးနေပြီမို့ ပြဿနာ မရှာချင်ဘူး။

ရွှီဟွေ့ ဘာမှဆက်မပြောတော့ပေ။

"မကြာသေးခင်က သတင်းကြီးကြီးမားမားဘာရှိလဲ" လီချန် မေးလိုက်သည်။

"ကြားတာတော့ ကောင်းကင်နန်းတော်က ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အတွက် နတ်ဘုရားမွေးနေ့မဟာပွဲတော်ကျင်းပပေးမယ်တဲ့။ အခု တောင်ဘက်ကျွန်းဆွယ်တိုက်က အင်အားစုကြီးတွေ အကုန်လုံး ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကို ဆက်သဖို့ လက်ဆောင်ပစ္စည်းတွေ လိုက်ရှာနေကြတယ်" ရွှီဟွေ့ ပြောလိုက်သည်။

ဒါက လတ်တလော ရေပန်းအစားဆုံး သတင်းပဲ။

ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ရဲ့ မွေးနေ့ပွဲတော်က ဟွေ့ယွမ်တစ်ခုမှတစ်ကြိမ် ကျင်းပတာ။

အမြဲတမ်း စည်ကားသိုက်မြိုက်တယ်။

ကောင်းကင်နန်းတော်ရဲ့ စာရင်းဝင် အင်အားစုတွေအကုန်လုံး လက်ဆောင်ဆက်သရတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒါက လီချန်နဲ့ မဆိုင်ပါဘူး။

သူက မွေးနေ့ပွဲတော် တက်ခွင့်တောင် မရှိဘူးလေ။

သူ စဉ်းစားမိတာက... ပေါင်လင်းမယ်တော် ပျောက်သွားတာ နှစ်ထောင်ချီနေပြီ၊ ဘာသတင်းမှ မကြားရဘူး။ ဘာတွေများ လုပ်နေတာလဲ။

.....

ပြင်ပဟင်းလင်းပြင်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နယ်ပယ်တစ်ခုတွင်။

စွမ်းအားကြီးမားသော လူရိပ်အချို့ စုဝေးနေကြသည်။

"ခွားဟူ... မင်း ဘာလို့ ဒီလောက်လျှို့ဝှက်ပြီး ငါတို့ကို ခေါ်ထားတာလဲ" ခေါင်းပေါ်တွင် နဂါးချိုအသေးစားလေးတစ်စုံပါရှိသော ပိန်ပါးပါး အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားက မေးလိုက်သည်။

တခြားလူတွေ စကားမပြောပေမဲ့ မျက်နှာထားအရ သူတို့လည်း သိချင်နေကြသည်။

"မင်းတို့ကို လူတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ပေးချင်လို့" ခွားဟူဟုခေါ်သောသူက အရပ် ၃ မီတာကျော် မြင့်မားပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ် ထွားကျိုင်းကာ အာဏာစက် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"လူတွေ့ဖို့အတွက် ဒီနေရာထိ လာတွေ့ရတယ် ဟုတ်လား။ ဘယ်သူမို့လို့လဲ... အလင်းရောင် မခံနိုင်တဲ့ (မကောင်းမှု လုပ်ထားတဲ့) လူမို့လို့လား" နောက်ထပ် လူရိပ်တစ်ခုက နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

ခွားဟူ ဘာမှပြန်မပြောဘဲ မျက်နှာထား တည်ကြည်နေသည်။ ဒါကို မြင်တော့ ကျန်တဲ့သူတွေ တစ်ခုခုမှားနေပြီမှန်း ရိပ်မိလိုက်ကြသည်။

မကြာမီ ခြေသံသဲ့သဲ့ ကြားလိုက်ရပြီး၊ ခန်းမထဲသို့ လူရိပ်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။

ဒီလူကို မြင်တာနဲ့ ရှိနေတဲ့လူ အကုန်လုံး အံ့သြမှင်သက်သွားကြသည်။ တချို့ဆိုရင် မတ်တတ်ရပ်ပြီး ထွက်သွားဖို့တောင် ပြင်လိုက်ကြသည်။

"ရွှမ်မင်... နင် ငါ့ကို ဒီလောက်တောင် မတွေ့ချင်တော့ဘူးလား" ထိုလူရိပ်က ပြုံးပြီး မေးလိုက်သည်။

တကယ်လို့ လီချန်သာရှိနေရင် ချက်ချင်း မှတ်မိမှာပါ။ ဒီလူက ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ပေါင်လင်းမယ်တော် ပဲ။

"စီနီယာအစ်မပေါင်လင်း ... ကျွန်တော် မတွေ့ချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ခင်ဗျားတို့ ကိစ္စတွေထဲ မပါဝင်ချင်တော့လို့ပါ" ရွှမ်မင်လို့ ခေါ်တဲ့သူ (ရွှမ်မင်မသေမျိုးဧကရာဇ်) က ခါးသက်သက် ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

ပေါင်လင်းနဲ့မတွေ့သရွေ့ သူနဲ့ မဆိုင်ဘူးလို့ ယူဆလို့ရတယ်။

ဒါပေမဲ့ အခု တွေ့လိုက်ရပြီဆိုတော့ ရှောင်လွှဲလို့ မရတော့ဘူးဆိုတာ သူ သိလိုက်ပြီ။

ဒါကြောင့် သူ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်သွားတာ။

ကျန်တဲ့သူတွေလည်း ထွက်သွားချင်ပေမဲ့၊ ပေါင်လင်းမယ်တော် စကားကြားတော့ ပြန်ထိုင်လိုက်ကြသည်။ စိတ်ထဲမှာတော့ ရှုပ်ထွေးနေကြပြီး၊ သူတို့ကို ခေါ်လာတဲ့ ခွားဟူကို မျက်စောင်းထိုးနေကြသည်။

ပေါင်လင်းမယ်တော် က လူတိုင်းကို တစ်ယောက်ချင်း နာမည်တပ် ခေါ်လိုက်ပြီး ထိုင်လိုက်သည်။ "ငါ ခွားဟူကို အကူအညီတောင်းပြီး နင်တို့ကို ခေါ်ခိုင်းလိုက်တာ... နင်တို့ကလွဲပြီး ငါ့ကို ဘယ်သူမှ မကူညီနိုင်တော့လို့ပါ"

"စီနီယာအစ်မပေါင်လင်း... ကျွန်တော်တို့က ဘေးဖယ်ထုတ်ခံထားရတဲ့ လူတွေပါ။ ဘာလုပ်ပေးနိုင်မှာလဲ" နောက်တစ်ယောက်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။

သူတို့အားလုံး မသေမျိုးဧကရာဇ်တွေ ဖြစ်ကြပေမဲ့... ဟုန်ကျွင်းနန်းတော်ထဲမှာ ဗဟိုချက်မကနေ ဖယ်ထုတ်ခံထားရသူတွေ။

"စီနီယာအစ်မပေါင်လင်း... စီနီယာအစ်ကိုကြီးရူလိုင် အခု ဘယ်လိုနေလဲ" ရွှမ်မင်မသေမျိုးဧကရာဇ်က မေးလိုက်သည်။

သူ ဒီကိစ္စထဲ မပါချင်ပေမဲ့၊ အခုတော့ ရှောင်မရတော့ဘူးလေ။

"ငါလည်း မသိဘူး" ပေါင်လင်းမယ်တော် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်မ လည်း မသိဘူး ဟုတ်လား" ရွှမ်မင်မသေမျိုးဧကရာဇ် ကြောင်သွားသည်။ "ထူးဆန်းတယ်... အစ်ကိုကြီးရူလိုင် ပျောက်ဆုံးနေသလို၊ အစ်ကိုကြီးရှန်ရှောင်လည်း လူလုံးမပြတာ ဟွေ့ယွမ်ပေါင်းများစွာ ကြာနေပြီ"

"ငါ ရှန်ရှောင် ဘယ်ရောက်နေလဲဆိုတာ သိလောက်တယ်" ပေါင်လင်းမယ်တော်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်မက အစ်ကိုကြီးရှန်ရှောင် ဘယ်မှာလဲ သိတယ် ဟုတ်လား။ တွေ့ပြီးပြီလား" ရွှမ်မင်မသေမျိုးဧကရာဇ် အံ့သြသွားသည်။

ကျန်တဲ့သူတွေလည်း စိတ်ဝင်စားသွားကြသည်။

***