ဧကရာဇ်အာဏာစက်

လီချန်၏နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အသိစိတ်သည် မင်ဝေ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် အချိန်ခေါင်းလောင်း လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံအတွင်း၌ လီချန် မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်။ သူ့မျက်ဝန်းထဲတွင် မောပန်းနွမ်းနယ်မှု အရိပ်အယောင်များပေါ်နေသည်။

သူ့ရဲ့ မူလကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့ဆိုရင် နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်းကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိသေးဘူး။

ဒါကြောင့် ရှေးဦးနတ်ဘုရားရတနာဖြစ်တဲ့ အချိန်ခေါင်းလောင်း ကို အကူအညီယူပြီး အတင်းအဓမ္မ လုပ်ဆောင်လိုက်ရတာမို့ သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အပေါ် ဝန်ပိသွားစေသည်။

"ငါ့ရဲ့ လက်ရှိအင်အားနဲ့ဆိုရင် သာမန် အဆင့် ၇ ရှန်းကျွင်းတွေကို ကြောက်စရာမလိုတော့ဘူး။ ကိုယ်တိုင် သွားစရာမလိုဘဲ အဝေးကနေတောင် လှမ်းသတ်လို့ရနေပြီ"

လီချန် စိတ်ထဲတွင် မိမိအင်အားကို ပြန်လည်ဆန်းစစ်ကြည့်လိုက်သည်။

အရင်တုန်းက အဆင့်တူပြိုင်ဘက်တွေနဲ့ မတိုက်ခိုက်ဖူးလို့ သူ့အင်အား ဘယ်လောက်ရှိလဲ သိပ်မသေချာခဲ့ဘူး။

အခု မျက်လုံးသုံးလုံးရှန်းကျွင်းကို သတ်ဖြတ်ပြီးတဲ့နောက် သူ့အဆင့်အတန်းကို ခန့်မှန်းလို့ ရသွားပြီ။

အဆင့် ၈ ရှန်းဝမ်နဲ့ တွေ့ရင်တောင်မှ သူက အသာစီးနဲ့ ဖိနှိပ်နိုင်လောက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ အဆင့် ၉ မသေမျိုးဧကရာဇ်ဆိုရင်တော့ ပြောရခက်တယ်။

နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ် ရောက်နေတဲ့ သူတို့တွေမှာ ကိုယ်ပိုင်ဝှက်ဖဲတွေ ရှိကြတယ်။ သူတို့အားလုံးက စည်းမျဉ်းတွေကို အကန့်အသတ်အထိ တွက်ချက်ထားပြီးသား။

စည်းမျဉ်း တွေကို အစွန်းကုန် တွက်ချက်လိုက်ရင် ဧကရာဇ်အာဏာစက်ဆိုတာ အလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာတယ်လို့ ပြောကြတယ်။

ဧကရာဇ်အာဏာစက် အောက်မှာ တခြား နတ်ဘုရားစည်းမျဉ်းတွေအားလုံး ဖိနှိပ်ခံရလိမ့်မယ်။

ထိုနည်းတူစွာပဲ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်မှာလည်း မသေမျိုးဧကရာဇ်အဆင့်ရောက်ရင် နတ်ဘုရားအာဏာစက်ဆိုတာ ဖြစ်ပေါ်လာတယ်။

ဟွန်တွန်ပြင်ပနတ်ဘုရားဆိုရင်တော့ ဧကရာဇ်အာဏာစက်ရော၊ နတ်ဘုရားအာဏာစက်ရော နှစ်ခုစလုံးရဲ့ အထက်မှာရှိနေမှာ သေချာတယ်။

သေချာတာကတော့ ဧကရာဇ်အာဏာစက် အချင်းချင်းမှာလည်း အားနည်းတာ၊ အားကြီးတာ ရှိတယ်။

အဆင့် ၆ လောကမျိုးစေ့က စည်းမျဉ်း ၃၂ ခုပဲ မွေးဖွားပေးနိုင်တယ်။ အဆင့် ၇ လောကမျိုးစေ့ က ၆၄ ခု မွေးဖွားပေးနိုင်တယ်။ ဒီတော့ ဖွဲ့စည်းလာမယ့် ဧကရာဇ်အာဏာစက်ရဲ့ စွမ်းအားက မိုးနဲ့မြေလို ကွာခြားမှာ။

လီချန်ရဲ့ အဆင့် ၉ လောကမျိုးစေ့ (ရွှေရောင်) က နောက်ဆုံးမှာ စည်းမျဉ်းပေါင်း ၂၅၆ ခုအထိ မွေးဖွားပေးနိုင်မှာ။ တကယ်လို့ သူသာ မသေမျိုးဧကရာဇ်ဖြစ်သွားရင်၊ သူ့ရဲ့ ဧကရာဇ်အာဏာစက်က ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းလိုက်မလဲ။

အခု လီချန်က အဆင့် ၆ ရွှမ်ရှန်းပဲ ရှိသေးပြီး၊ အဆင့် ၇ ရှန်းကျွင်းတောင် မဖြစ်သေးပေမဲ့... သူ့မှာ ရှေးဦးနတ်ဘုရားရတနာ အချိန်ခေါင်းလောင်းရှိနေတယ်။ အချိန်ခေါင်းလောင်းက ဖန်တီးပေးတဲ့ နယ်ပယ်က ဧကရာဇ်အာဏာစက်နဲ့ နတ်ဘုရားအာဏာစက်တို့ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုတွေကို ချေဖျက်ပေးနိုင်တယ်။

ဆိုလိုတာက အာဏာစက်တွေက သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိဘူး။

နောက်ဆုံး အဆုံးအဖြတ်က ကျင့်ကြံမှု အင်အားပေါ်မှာပဲ မူတည်သွားလိမ့်မယ်။

ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ အချိန်ခေါင်းလောင်းကိုယ်တိုင်ကလည်း စွမ်းအားကြီးတဲ့ တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းရည်တွေ ပိုင်ဆိုင်ထားသေးတယ်။

စောစောက မျက်လုံးသုံးလုံးရှန်းကျွင်း ကို သတ်တုန်းက အချိန်ခေါင်းလောင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု (ဈာပနပို့ဆောင်ခြင်း၊ မီးဖို) တွေကိုတောင် မသုံးခဲ့ရဘူး။ ကိုယ်ပိုင် စည်းမျဉ်းတချို့ကို သုံးလိုက်ရုံနဲ့တင် အလွယ်တကူ ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့တယ်။

"ဒီတစ်ခေါက် ကောင်းကင်နန်းတော်က လူတွေ ရုတ်တရက် ရောက်လာကြတယ်။ ကြည့်ရတာ နောက်ပိုင်း ငြိမ်းချမ်းတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

လီချန် စိတ်ထဲ တွေးလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ အနောက်ဘက်စွန်းဆန်းကြယ်တိုက်ရဲ့နောက်ကွယ်မှာ နတ်ဘုရားကမ္ဘာ (ရှင်းကျဲ့) ရှိနေတာကြောင့် ကောင်းကင်နန်းတော်အနေနဲ့ စစ်သည်အလုံးအရင်းနဲ့ လာတိုက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အလွန်ဆုံး တိတ်တဆိတ် လူလွှတ်တာမျိုးပဲ လုပ်နိုင်မှာ။

မသေမျိုးဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင် မလာသရွေ့ သူ မကြောက်ပါဘူး။ ဘယ်နှယောက်လာလာ ကိစ္စမရှိဘူး။

......

ကောင်းကင်နန်းတော်။

နတ်ဘုရားအထောက်အထားခန်းမ။

ကောင်းကင်နန်းတော်မှာ နာမည်ရှိတဲ့ နတ်ဘုရားတိုင်း ဒီခန်းမထဲက နတ်ဘုရားမှတ်တမ်းမှာ စာရင်းသွင်းထားရတယ်။

ဒီမှတ်တမ်းက သာမန် နတ်ဘုရားကိရိယာမဟုတ်ဘူး။ စာရင်းသွင်းထားတဲ့ နတ်ဘုရား တစ်ပါးပါး သေဆုံးသွားတာနဲ့ မှတ်တမ်းက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်မှုပြတယ်။ ဝိညာဉ်မီးအိမ်တွေထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ်။

ရုတ်တရက် နတ်ဘုရားမှတ်တမ်း စာအုပ်ကြီး တုန်ခါသွားပြီး ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ စောင့်ကြပ်နေတဲ့ နတ်ဘုရား မျက်လုံးပြူးသွားသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သေဆုံးသွားရင် အဆင့်အလိုက် အလင်းရောင်ကွဲပြားလို့ပဲ။

ခရမ်းရောင်ဆိုရင် အဆင့် ၇ ရှန်းကျွင်း။

အနီရောင်ဆိုရင် အဆင့် ၈ ရှန်းဝမ်။

ရွှေရောင် ဆိုရင် အဆင့် ၉ မသေမျိုးဧကရာဇ်။

အခု ခရမ်းရောင်ပေါ်လာတယ်ဆိုတော့ အဆင့် ၇ ရှန်းကျွင်းတစ်ပါး ကျဆုံးသွားပြီ။

စောင့်ကြပ်သူ အလျင်အမြန် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာပျက်သွားသည်။ သေဆုံးသူက မျက်လုံးသုံးလုံးရှန်းကျွင်းဖြစ်နေလို့ပဲ။

ဒီမျက်လုံးသုံးလုံးရှန်းကျွင်းက နောက်ခံမသေးဘူး။ ကောင်းကင်နန်းတော်ရဲ့ ဦးဆောင်သူတွေထဲက တစ်ပါးဖြစ်တဲ့ ဝမ်လော်မသေမျိုးဧကရာဇ်ရဲ့ တပည့်ရင်း။

ပြီးတော့ သူ့ကို အနာဂတ် မသေမျိုးဧကရာဇ် ဖြစ်လာနိုင်သူလို့ သတ်မှတ်ထားကြတာ။

အခု ဒီလိုလူမျိုး ကျဆုံးသွားတာ၊ စောင့်ကြပ်သူ လန့်သွားတာ မဆန်းပါဘူး။

သူ အလျင်အမြန် အထက်ကို သတင်းပို့လိုက်သည်။

....

မကြာမီ ကောင်းကင်နန်းတော် တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားသည်။

မသေမျိုးဧကရာဇ် အများအပြား၊ ဝမ်လော်မသေမျိုးဧကရာဇ်အပါအဝင် စုဝေးရောက်ရှိလာပြီး ဆွေးနွေးကြသည်။

သူတို့ရဲ့ ကောက်ချက်ကတော့... မျက်လုံးသုံးလုံးရှန်းကျွင်း အနောက်ဘက်စွန်းဆန်းကြယ်တိုက် ကို သွားတဲ့ကိစ္စကို နတ်ဘုရားကမ္ဘာ (ရှင်းကျဲ့) က ရိပ်မိသွားလို့ အသတ်ခံလိုက်ရတာဖြစ်မယ် တဲ့။

မဟုတ်ရင် မျက်လုံးသုံးလုံးရှန်းကျွင်းလောက် စွမ်းအားရှိတဲ့သူက ဘယ်လိုလုပ် သေဆုံးနိုင်မှာလဲ။

အစကတည်းက မျက်လုံးသုံးလုံးရှန်းကျွင်း သေဆုံးတာ အနောက်ဘက်စွန်းဆန်းကြယ်တိုက် (လီချန်) နဲ့ သက်ဆိုင်တယ်လို့ သူတို့ လုံးဝ မတွေးမိကြဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ မကြာသေးခင်ကမှ ရွှမ်မင်မသေမျိုးဧကရာဇ်အပါအဝင် ဧကရာဇ်အချို့ ပူးပေါင်းပြီး၊ ပေါင်လင်းမယ်တော်ကို နတ်ဘုရားကမ္ဘာ (ရှင်းကျဲ့) ထဲ ပို့ဆောင်ဖို့အတွက် နတ်ဘုရားကမ္ဘာ (ရှင်းကျဲ့) ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်လေ။

အဲဒီကိစ္စကြောင့် နတ်ဘုရားကမ္ဘာ (ရှင်းကျဲ့) ဘက်က သတိထားမှု မြင့်တက်နေတာ ဖြစ်လောက်တယ်။

"နတ်ဘုရားကမ္ဘာ (ရှင်းကျဲ့) နဲ့ သက်ဆိုင်နေရင်တော့... အနောက်ဘက်စွန်းဆန်းကြယ်တိုက် ဆီ လူထပ်လွှတ်ဖို့ ခက်ခဲသွားပြီ" ကျူမန်မသေမျိုးဧကရာဇ်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကောင်းကင်နန်းတော်က နတ်ဘုရားကမ္ဘာ (ရှင်းကျဲ့) ကို စစ်ကြေညာပြီး အလုံးအရင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်မှသာ အနောက်ဘက်စွန်းဆန်းကြယ်တိုက်ကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်နိုင်မှာ။

ဒါပေမဲ့ ရှန်ရှောင်ကောင်းကင်ဧကရာဇ်က အနောက်ဘက်စွန်းဆန်းကြယ်တိုက်ကို မတိုက်ခိုက်ဖို့ အမိန့်ထုတ်ထားတယ်။

"ဒီကိစ္စ ခဏထားလိုက်ပါတော့" ဝမ်လော်မသေမျိုးဧကရာဇ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူ့တပည့်အတွက် လက်စားချေချင်ပေမဲ့၊ အနောက်ဘက်စွန်းဆန်းကြယ်တိုက်ဆီ လူထပ်လွှတ်ရင် သေဖို့သွားသလိုဖြစ်နေမှာ။ မသေမျိုးဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင် သွားရင်တောင် အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်မယ် မသေချာဘူး။

နတ်ဘုရားကမ္ဘာ (ရှင်းကျဲ့) နဲ့ စစ်ထပ်တိုက်ဖို့ကလည်း မဖြစ်နိုင်ဘူး။

ဆိုလိုတာက သူ့တပည့် အလကား သေသွားတာပဲ။

ဒါပေမဲ့ သူက ရွှမ်မင်တို့အုပ်စုဘက်ကို အပြစ်လွှဲချဖို့ ပြင်လိုက်သည်။

"ရွှမ်မင်တို့အုပ်စုကို ဘယ်လို စီရင်မလဲ" ဝမ်လော်မသေမျိုးဧကရာဇ်ရဲ့လေသံက မာထန်လာသည်။

ကျန်တဲ့ ဦးဆောင်ဧကရာဇ်တွေ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

သူတို့က ရွှမ်မင်တို့ကို မကြည်ကြပေမဲ့...

ဟိုဘက်ကလည်း မသေမျိုးဧကရာဇ်တွေပဲလေ။ ပူးပေါင်းလိုက်ရင် အင်အားကြီးမားတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်လာမှာ။

အရင်တုန်းက ရှန်ရှောင်ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ရှိတုန်းကဆို ရွှမ်မင်တို့ ငြိမ်ကုပ်နေကြတာ။

အခုတော့ မတူတော့ဘူး။

ရှန်ရှောင်ကောင်းကင်ဧကရာဇ် လူလုံးမပြတာ ကြာလှပြီ။ မသေမျိုးဧကရာဇ် အထက်အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ ကြိုးစားနေတယ်ဆိုပဲ။

ရှန်ရှောင်က ဟုန်ကျွင်းနန်းတော် ပိုင်ရှင် ဖြစ်လာပြီးနောက်၊ သူ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က နန်းတော်သခင်ဟောင်းလိုအဆင့်မျိုး ရောက်ပြီး ဟွန်တွန်ပြင်ပနတ်ဘုရားကို တကယ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ဖို့ ဖြစ်လာတာ။

"ညီနောင်ဝမ်လောင်... ဧကရာဇ်မင်းမရှိရင်၊ ငါတို့က ဒီကိစ္စကို စီရင်ဖို့ အာဏာမရှိဘူး" ကျူမန်မသေမျိုးဧကရာဇ် ပြောလိုက်သည်။

မသေမျိုးဧကရာဇ် အချင်းချင်းဆိုတာ အဆင့်တူတွေပဲ။ အထက်အောက် မရှိဘူး။

ရှန်ရှောင်ကောင်းကင်ဧကရာဇ် တစ်ပါးတည်းသာ ဟုန်ကျွင်းနန်းတော် ပိုင်ရှင်အနေနဲ့ ဧကရာဇ်တွေကို အပြစ်ပေးနိုင်တာ။

တခြားသူတွေလည်း ထောက်ခံကြသည်။

"ဒီလိုဆိုရင်... မျက်လုံးသုံးလုံးက ကောင်းကင်နန်းတော်အတွက် အသက်စွန့်သွားတာမို့၊ လျော်ကြေးတော့ ပေးသင့်တယ် မဟုတ်လား" ဝမ်လော်မသေမျိုးဧကရာဇ်က လေသံပြောင်းလိုက်သည်။

သူ ရွှမ်မင်တို့ကို အပြစ်ပေးလို့ မရမှန်း သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီအချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အကျိုးအမြတ်တစ်ခုခုရအောင် ယူတာပါ။

ကျူမန်တို့လည်း ဒီမြေခွေးအိုကြီးရဲ့အကြံကို သိကြပါတယ်။ ပုံမှန်ဆို လက်ခံမှာ မဟုတ်ပေမဲ့၊ ဒီတစ်ခေါက် မျက်လုံးသုံးလုံး သေဆုံးသွားတာမို့ လျော်ကြေးပေးဖို့ သဘောတူလိုက်ကြသည်။

.....

လီချန်သည် အချိန်ခေါင်းလောင်း လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံထဲကနေ နတ်ဘုရားတက်လှမ်းခြင်းလမ်းဘက်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ နှစ်အနည်းငယ်ကြာသည့်တိုင်အောင် ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒီအချိန်မှာ သူ သေချာသွားပြီ။ ကောင်းကင်နန်းတော်က မျက်လုံးသုံးလုံး သေဆုံးမှုကို နတ်ဘုရားကမ္ဘာ (ရှင်းကျဲ့) လက်ချက်လို့ ထင်သွားပြီဖြစ်မယ်။

အနောက်ဘက်စွန်းဆန်းကြယ်တိုက်က နတ်ဘုရားကမ္ဘာ (ရှင်းကျဲ့) လက်ထဲမှာ ရှိနေတာကိုး။

ဒါကြောင့် ကောင်းကင်နန်းတော်က သတိထားနေတာ သဘာဝပါပဲ။

သေချာတာကတော့ လီချန် ပေါ့ဆမနေပါဘူး။ နတ်ဘုရားတက်လှမ်းခြင်းလမ်းဘက်ကို လူလွှတ်ပြီး စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားတုန်းပဲ။

ယွီဟွာနတ်ဘုရားနန်းတော်က နတ်ဘုရားတွေ အင်အားမရှိပေမဲ့၊ ကြိုတင်သတိပေးဖို့လောက်တော့ လုပ်နိုင်တယ်လေ။

အချိန်ခေါင်းလောင်း အဆင့်မြှင့်ပြီးနောက်၊ လီချန်ရဲ့ကျင့်ကြံမှုနဲ့ ယွီဟွာနတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးမှုက အမြန်လမ်းပေါ် ရောက်သွားပြီ။

တောင်ဘက်ကျွန်းဆွယ်တိုက်ဆီသွားပြီး အရင်းအမြစ် ရှာစရာတောင် မလိုတော့ဘူး။ လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံထဲကထွက်လာတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေနဲ့တင် လုံလောက်နေပြီ။

ပြီးတော့ နေ့စဉ်ရနေတဲ့ ရှေးဦးနတ်ဘုရားချီကြောင့် လီချန်ရဲ့ကျင့်ကြံမှုက မိုင်ကုန်မောင်းသလို ဖြစ်နေပြီ။

.....

အချိန်တွေ ကုန်ဆုံးသွားပြီး နှစ် ၁၀၀ ကြာမြင့်သွားသည်။

ဒီနှစ် ၁၀၀ အတွင်းမှာ အနောက်ဘက်စွန်းဆန်းကြယ်တိုက်ရော၊ အပြင်ဘက် ကောင်းကင်နန်းတော်ပါ အေးချမ်းငြိမ်သက်နေသည်။

လီချန်က တောင်ဘက်ကျွန်းဆွယ်တိုက်ဆီသွားတာ နည်းသွားပြီ။ ယွင်တန်နန်းတော်ရဲ့ အစည်းအဝေး တချို့လောက်ပဲ တက်ဖြစ်တော့တယ်။

ကျန်တဲ့အချိန် အချိန်ခေါင်းလောင်း လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံထဲမှာပဲ နေတယ်။

ဒီနှစ်တွေအတွင်း သူ အချိန်ခေါင်းလောင်း ဓားအစီအရင်ကို ပြန်လည်သန့်စင်နေခဲ့တာပင်။

သူ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်တက်လာပြီး၊ အချိန်ခေါင်းလောင်းလည်း အဆင့်မြင့်လာတော့၊ မူလ ဓားအစီအရင်က ခေတ်နောက်ကျသွားပြီလေ။

ပြန်လည်သန့်စင်ပြီးတဲ့နောက်၊ အခု သူ့ရဲ့ ဓားအစီအရင်က လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီ။ ဓားအားလုံးက နတ်ဘုရားလက်နက်အဆင့် ရောက်ကုန်ပြီ။

ရှေးဦးနတ်ဘုရားချီကို သုံးပြီး သန့်စင်ထားတာမို့ တိုးတက်မှုက ကြောက်စရာပင်။

.....

အချိန်ခေါင်းလောင်း လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံ။

လီချန်၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ဓားအလင်းတန်းများစွာ လှည့်ပတ် ပျံသန်းနေသည်။ ဓားပင်လယ်ကြီးတစ်ခုလိုပါပဲ။

စုစုပေါင်း နတ်ဘုရားဓား ၁၃၅၀ လက်ရှိတယ်။

အဓိက ဗဟိုချက် ဓားကတော့ နတ်ဘုရားသတ်ဓားပါပဲ။

အခု ဓားအစီအရင်က အခြေခံ ၃၀ ဓာတ်ကြီး ၅ ပါး အချိန်ခေါင်းလောင်း ဓားအစီအရင်ဖြစ်သွားတာကြောင့် ဓားအရေအတွက်က ၁၃၅၀ အထိ များပြားလာခြင်းဖြစ်သည်။

အခု သူက လျို့ယောင် (နည်းလမ်းခြောက်သွယ်) ပုံစံကို ဆက်လက် တွက်ချက်နေတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဓာတ်ကြီး ၅ ပါး ကနေ လျို့ယောင်ကို ကူးပြောင်းဖို့ တွက်ချက်ရတာ အခက်အခဲ ကြီးမားလွန်းတယ်။

ရှေးဦးနတ်ဘုရားချီသာ မရှိရင်၊ နတ်ဘုရားလက်နက်အဆင့်ရှိတဲ့ အခြေခံ ၃၀ ဓားအစီအရင်ကို ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ တာအိုဓားကနေ နတ်ဘုရားဓားအဆင့် ကူးပြောင်းတာက ရိုးရိုးလေး မဟုတ်လို့ပဲ။

တောင်ဘက်ကျွန်းဆွယ်တိုက်က ကျန်းရှန်း အများစုမှာ နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်လက်တောင် ပိုင်ဆိုင်ဖို့ ခဲယဉ်းတယ်။ အများစုက နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းလက်နက်တွေပဲ ကိုင်ကြတာ။

ရွှမ်ရှန်းအဆင့်လောက်မှသာ နတ်ဘုရားလက်နက်ကို ကိုယ်တိုင်သန့်စင်နိုင်ကြတာ။ ဒါတောင် တစ်သက်လုံး ကြိုးစားမှ ရတာ။

အဆင့် ၇ ရှန်းကျွင်းအဆင့်ရောက်မှသာ နတ်ဘုရားလက်နက် ပေါပေါများများ ကိုင်နိုင်တာ။

လီချန်လို နတ်ဘုရားလက်နက် ၁၀၀၀ ကျော် သန့်စင်ပြီး ဓားအစီအရင် ခင်းကျင်းတယ်ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စ။

"မိစ္ဆာမိုးကြိုး ၅ မျိုး"

ရုတ်တရက် လီချန် စိတ်ညွှန်ကြားလိုက်ပြီး၊ မိစ္ဆာမိုးကြိုးစည်းမျဉ်းကို ဓားအစီအရင်ထဲ ပေါင်းထည့်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ဓားအစီအရင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး၊ မမြင်ရတဲ့ ပျက်စီးယိုယွင်းခြင်း အငွေ့အသက်တွေ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဓားအလင်းတန်း ၅ ခု ဖြာထွက်သွားပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ မွဲခြောက်အိုမင်းတဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဒီလိုဆိုရင် ဓားအစီအရင်ရဲ့စွမ်းအားနဲ့ အန္တရာယ်ရှိမှုက အဆမတန် တိုးလာခဲ့သည်။

နှမြောစရာက စည်းမျဉ်း အားလုံးကို ပေါင်းစပ်ပြီး ဧကရာဇ်အာဏာစက် ဖွဲ့စည်းဖို့က အဆင့် ၉ မသေမျိုးဧကရာဇ်ရောက်မှ ဖြစ်နိုင်မှာပင်။

အခုတော့ စည်းမျဉ်းတွေကို တွဲဖက် အသုံးပြုရုံလောက်ပဲ ရသေးသည်။

လီချန် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး လက်ဝါးဖြန့်လိုက်ရာ ရှေးဦးနတ်ဘုရားရတနာ အချိန်ခေါင်းလောင်းလေး ပေါ်လာသည်။

ခေါင်းလောင်းလေး လည်ပတ်သွားတာနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က ဓားအလင်းတန်းတွေ အကုန်လုံး အထဲကို ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လီချန် အချိန်ခေါင်းလောင်းကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။

အခု သူက အချိန်ခေါင်းလောင်းကိုအသုံးပြုပြီး ဓားအစီအရင်ကို နေ့တိုင်း ပြုစုပျိုးထောင်နေတာ။

သူ့ဖာသာ သန့်စင်စရာ မလိုတော့ဘူး။ အချိန်ခေါင်းလောင်းရဲ့ အထူးစွမ်းရည်နဲ့တင် ဓားအစီအရင်က ပိုပိုပြီး စွမ်းအားကြီးလာလိမ့်မယ်။

ရုတ်တရက် လီချန် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

အိမ်ရှင်: လီချန်။

နတ်ဝိညာဉ် (ကောင်းကင်တာအို)။

အဆင့် ၇ ရွှေနတ်ဘုရား (ရှန်းကျွင်း ၉၇/၁၀၀)။

အချိန်ခေါင်းလောင်း (ရှေးဦးနတ်ဘုရားရတနာ ၄၁၂၄၆/၁၀၀၀၀၀၀၀၀)။

ကောင်းကင်ဘုံနဝမဓား (ကြီးမားသောအောင်မြင်မှု ၉၉/၁၀၀)။

မျက်လုံးခြောက်လုံးပိုင်ဆိုင်သော ဟွန်တွန်လျှို့ဝှက်နတ်ဘုရား သက်ဆင်းခြင်းပညာ (ကြီးမားသော သက်ဆင်းခြင်း ၉၉/၁၀၀)။

စည်းမျဉ်း :

ကျီဟန့်စည်းမျဉ်း (အဆင့် ၇ - ၉၈/၁၀၀)။

ဝိညာဉ်စွဲမြားသွယ် - (အဆင့် ၈ - ၅၁/၁၀၀)။

ကွယ်ဝှက်ကမ္ဘာ - (အဆင့် ၇ - ၉၃/၁၀၀)။

ကောင်းကင်ဖုံးလွှမ်းခြင်း - (အဆင့် ၇ - ၈၆/၁၀၀)။

ဟင်းလင်းပြင်အသွင်ပြောင်းခြင်း - (အဆင့် ၇ - ၈၂/၁၀၀)။

နတ်ဘုရားချုပ်နှောင်ခြင်း - (အဆင့် ၇ - ၆၆/၁၀၀)။

မိစ္ဆာမိုးကြိုး ၅ မျိုး - (အဆင့် ၈ - ၉၁/၁၀၀)။

ချန်ယွမ်အစီအရင်ကျမ်း (၃၀ အခြေခံ ၆၇/၁၀၀)။

ဝိညာဉ်ဆေးပင်စိုက်ပျိုးသူ(အဆင့် ၁၈ - ၈၈/၁၀၀)။

လက်နက်သန့်စင်သူ (အဆင့် ၁၈ - ၉၃/၁၀၀)။

အဂ္ဂိရတ်ဆရာ (အဆင့် ၁၈- ၈၉/၁၀၀)။

သားရဲထိန်းကျောင်းသူ (အဆင့် ၁၅ -၉၈/၁၀၀)။

အခု သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အဆင့် ၇ ရှန်းကျွင်းအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။

တိုးတက်မှုက ၉၇ အထိ ရောက်နေပြီမို့၊ အဆင့် ၈ ရှန်းဝမ်ဖြစ်ဖို့ မဝေးတော့ဘူး။

ဒီလို ကျင့်ကြံမှုနှုန်းမျိုးက အပြင်လောကမှာဆိုရင် ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် မြန်လွန်းနေပြီ။

ဒါပေမဲ့ နေ့တိုင်း ရှေးဦးနတ်ဘုရားချီတစ်မျှင်ရနေတာရယ်၊ အချိန်ခေါင်းလောင်းရဲ့ အကူအညီရယ် ပေါင်းလိုက်ရင် ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ။

အခု လောကမျိုးစေ့ကနေ မွေးဖွားလာတဲ့ စည်းမျဉ်းပေါင်း ၆၄ ခု ရှိနေပြီ။

ကောင်းကင်နန်းတော်က ရှန်ရှောင်ကောင်းကင်ဧကရာဇ်လောက်ပဲ ဒီအရေအတွက်ကို ယှဉ်နိုင်လောက်တယ်။

သာမန် မသေမျိုးဧကရာဇ်တွေတောင် စည်းမျဉ်း ၃၂ ခုလောက်ပဲ ရှိတတ်ကြတာ။

သေချာတာကတော့ စည်းမျဉ်းများလေ၊ အဆင့် ၉ ထိ တင်ဖို့ ခက်ခဲလေပဲ။

ကံကောင်းတာက သူ ရှေးဦးနတ်ဘုရားချီကိုသုံးပြီး ကျင့်ကြံနိုင်လို့ အခက်အခဲ အများကြီး လျော့သွားတယ်။

တခြားလူသာဆိုရင် ထာဝရမဖြစ်နိုင်တဲ့ကိစ္စ၊ ဒါမှမဟုတ် ဟွေ့ယွမ်ပေါင်းများစွာကြာမယ့်ကိစ္စ ဖြစ်နေမှာ။

......

နတ်ဘုရားကမ္ဘာ (ရှင်းကျဲ့)။

ထျန်းချူနတ်ဘုရားနန်းတော်။

ဒီနန်းတော်ကို အုပ်ချုပ်တဲ့ ထျန်းချူမသေမျိုးဧကရာဇ်သည် နတ်ဘုရားကမ္ဘာ (ရှင်းကျဲ့) တစ်ခုလုံးတွင် အသက်အငယ်ဆုံး မသေမျိုးဧကရာဇ် ဖြစ်သည်။ သူသည် သာမန်လူဘဝကနေ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို တစ်ဆင့်ချင်း တက်လှမ်းလာခဲ့သူ။ ဒါကြောင့် သူက မသေမျိုးဧကရာဇ်တွေကြားမှာ ထူးခြားသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေတယ်။

လျှို့ဝှက် ခန်းမဆောင်တစ်ခုအတွင်း။

ထူးဆန်းသော နတ်ဘုရားအချုပ်ခန်းတစ်ခု လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသည်။ အထဲတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ဖမ်းချုပ်ထားသည်။

သူမ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်အငွေ့အသက် လုံးဝမရှိဘဲ၊ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်အငွေ့အသက်(ဟွန်တွန်)တွေသာ ရှိနေသည်။

သူမကတော့ ပေါင်လင်းမယ်တော် ပါပဲ။

အချုပ်ခန်းအရှေ့တွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံရှည် ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး ရပ်နေသည်။ ဆံပင်နက်များက ရေတံခွန်လို ဖြာကျနေပြီး၊ ရုပ်ရည် အလွန်ချောမောသည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှ ထွက်ပေါ်နေသော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါကြောင့် အလွန်မွန်မြတ်ပြီး ထူးခြားနေပုံပေါက်သည်။

"ရူလိုင် ... ရှင် ထပ်ပြီးမမှားပါနဲ့တော့... နောက်ဆုတ်လိုက်ပါတော့" ပေါင်လင်းမယ်တော် က ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ဆုတ်လို့ မရတော့ဘူး" အနက်ရောင်ဝတ်ရုံရှင် ထျန်းချူမသေမျိုးဧကရာဇ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ငါ အောင်မြင်မှာပါ"

"ရှင် အောင်မြင်သွားရင်ကော... ရှင်က ရှင် ဖြစ်ပါဦးမလား" ပေါင်လင်းမယ်တော် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အားရို့က ရှင် ပြန်လာမှာကို စောင့်နေတာလေ"

"ငါက မူလ ငါ မဟုတ်တော့တာကြာပြီ... ရူလိုင်ဆိုတဲ့ကောင် သေသွားပြီ။ မင်း မခံစားမိဘူးလား" ထျန်းချူမသေမျိုးဧကရာဇ်၏ မျက်နှာထားသည် အလွန်အေးစက်နေသည်။

ပေါင်လင်းမယ်တော် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ရှင်းလင် (ရွှီဟွေ့) က သူမကို နှိုးလိုက်ကတည်းက၊ ရူလိုင် ဘာတွေလုပ်နေလဲဆိုတာ သူမ သဘောပေါက်ခဲ့ပြီးသားပါ။

"ဟိုကိစ္စ တစ်ခုတည်းကြောင့်နဲ့ ဒီလောက်ထိ လုပ်ရတာလား" ပေါင်လင်းမယ်တော် မေးလိုက်သည်။

"ပေါင်လင်း... မင်း အမှန်တရားကို နားမလည်ပါဘူး... ရှန်ရှောင်မှာ သူ့လမ်းစဉ် ရှိသလို၊ ငါ့မှာလည်း ငါ့လမ်းစဉ် ရှိတယ်..."

ထျန်းချူမသေမျိုးဧကရာဇ် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "လွတ်မြောက်ခြင်းကို လိုချင်ရင်၊ အတ္တကို စွန့်လွှတ်ရမယ်... မင်း နားလည်လား"

"အတ္တကို စွန့်လွှတ်ရမယ် ဟုတ်လား..." ပေါင်လင်းမယ်တော် ဒီစကားကို တွေးတောရင်း မျက်နှာ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ ထို့နောက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "လွတ်မြောက်ခြင်းက အဲဒီလောက်တောင် အရေးကြီးလို့လား"

"သေချာပေါက် အရေးကြီးတာပေါ့... မင်း အဲဒီအဆင့်ကို ထိတွေ့မိတဲ့အခါကျမှ ကျန်တာအားလုံးက မှန်ထဲက ပန်း၊ ရေထဲက လတွေဆိုတာ နားလည်လာလိမ့်မယ်။ လွတ်မြောက်ခြင်းကသာ ထာဝရတည်မြဲတဲ့ မဟာလမ်းစဉ်ပဲ" ထျန်းချူမသေမျိုးဧကရာဇ် ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ကျွန်မကို သတ်လိုက်ပါတော့" ပေါင်လင်းမယ်တော် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို မသတ်ပါဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက ငါ့ရဲ့ တာအိုအဖော်လေ။ ပြီးတော့ ငါတို့မှာ အားရို့ ရှိသေးတယ်... ငါ လွတ်မြောက်သွားတဲ့အခါ၊ မင်းနဲ့ အားရို့ကိုပါခေါ်ပြီး အတူတူလွတ်မြောက်အောင် လုပ်ပေးမှာပါ..." ထျန်းချူမသေမျိုးဧကရာဇ် ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။ လေသံထဲတွင် နူးညံ့မှု အနည်းငယ် ပါဝင်လာသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒါက အပေါ်ယံဟန်ဆောင်မှုပဲဆိုတာ ပေါင်လင်းမယ်တော် သိနေတယ်။

ဒီထျန်းချူမသေမျိုးဧကရာဇ်က ရူလိုင်ဖြစ်သလို၊ ရူလိုင်လည်း မဟုတ်တော့ဘူး...

***