အချိန်ခရီးသည်
Vol. 27 Ch. 428
နက်ရှိုင်းသောအမှောင်နယ်မြေ။ အလင်းရောင် ကင်းမဲ့နေသည်။
သိပ်သည်းသော နတ်ဘုရားချီများ ပြည့်နှက်နေပြီး အဆင့်အတန်း အလွန်မြင့်မားသည်။ သို့သော် လီချန်သည် နတ်ဘုရားအာဏာစက်ဂုဏ်သတ္တိကို အသုံးပြုထားသဖြင့် ဤစွမ်းအင်များ၏ ကျူးကျော်မှုကို ခုခံကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။
တကယ်လို့ နတ်ဘုရားအာဏာစက်ဂုဏ်သတ္တိ မရှိလျှင်တောင်မှ၊ သူ့မှာရှိတဲ့ ရှေးဦးနတ်ဘုရားရတနာ အချိန်ခေါင်းလောင်းကို အသုံးပြုပြီး နတ်ဘုရားချီတွေကို သန့်စင်ယူလို့ ရတယ်။
ဒါပေမဲ့ အခုက ဟွန်တွန်ပြင်ပနတ်ဘုရားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းမှာ ရောက်နေတာဆိုတော့၊ အဲဒီလို လုပ်လိုက်ရင် ဟွန်တွန်ပြင်ပနတ်ဘုရားကို နှိုးဆော်လိုက်သလို ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။
လီချန် ဆက်လက်၍ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။
ရုတ်တရက် အားနည်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။
ဒီအငွေ့အသက်က ရင်းနှီးသလိုလိုရှိပေမဲ့ ပြန်စဉ်းစားလို့ မရဘူး။
အရမ်းကို ဆန်းကြယ်နေသည်။
ဒါက ရှောင်နိုင့်ယိုရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစစ်ဖြစ်လောက်တယ်လို့ သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
ဒါကြောင့် သူ ဒီအငွေ့အသက်နောက်ကို လိုက်သွားပြီး၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ လေထဲမှာ ပျံဝဲနေတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ပူဖောင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အဲဒီထဲမှာ နို့နှစ်ရောင် ကြောင်ပေါက်စလေး တစ်ကောင် ငြိမ်သက်စွာ ကွေးကွေးလေး အိပ်ပျော်နေသည်။
အိပ်ပျော်နေသလိုပါပဲ။
လီချန် ပျံသန်းသွားပြီး ပူဖောင်းရှေ့ ရောက်သွားသည်။
ဒီပူဖောင်းက အလွန်သန့်စင်ပြီး စွမ်းအားပြင်းထန်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဟွန်တွန်ပြင်ပနတ်ဘုရား ရဲ့ မူလအနှစ်သာရနဲ့ သက်ဆိုင်နေလောက်တယ်။
သူ ပူဖောင်းကို ဖွဖွလေး ထိလိုက်တာနဲ့၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံထားသလို ကြီးမားတဲ့ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူ့ကို ဒူးထောက် အညံ့ခံခိုင်းသလို ဖိနှိပ်လာသည်။
သို့သော် လီချန်က အချိန်ခေါင်းလောင်းကို လည်ပတ်လိုက်ပြီး ဒီအရှိန်အဝါကို ချေဖျက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ လက်ထဲတွင် အချိန်ခေါင်းလောင်းပုံရိပ်ကို ထုတ်ဖော်ကာ ဖွဖွလေး လှုပ်ခါလိုက်သည်။ ခေါင်းလောင်းသံ အက်ရှရှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ချက်ချင်းပင် ပူဖောင်းသည် ကွဲအက်ပြီး ပြိုကျသွားသည်။
လီချန်သည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ရှောင်နိုင့်ယိုရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစစ်ကို ယူဆောင်ကာ၊ ဤနက်ရှိုင်းသောအမှောင်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာပြီး အချိန်ခေါင်းလောင်း လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံသို့ ပြန်သွားလိုက်သည်။
လီချန် ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ခဏမှာပင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ဤနက်ရှိုင်းသောအမှောင်နယ်မြေသို့ ဆင်းသက်လာပြီး နေရာနှံ့ စူးစမ်းရှာဖွေသည်။
ဘာမှ မတွေ့ရသော်လည်း၊ ထိုအရှိန်အဝါသည် ဗဟိုချက်မတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဘုရားကမ္ဘာ (ရှင်းကျဲ့) တစ်ခုလုံးအထိ လွှမ်းခြုံသွားသည်။
ဒီအခိုက်အတန့်မှာ နတ်ဘုရားကမ္ဘာ (ရှင်းကျဲ့) အတွင်းရှိ သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံး၊ စွမ်းအားကြီးတဲ့ နတ်ဘုရားတွေအပါအဝင် အားလုံး ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
.....
အချိန်ခေါင်းလောင်း လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံ အတွင်း။
လီချန်သည် ရှောင်နိုင့်ယို (ကြောင်ပေါက်စလေး) ကို ပွေ့ချီလိုက်သည်။
ပုံဖော်၍မရနိုင်သော မှတ်ဉာဏ်သတင်းအချက်အလက်များ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။
ဒီအခိုက်အတန့်မှာ သူ့ရဲ့အသိစိတ်က ထူးခြားတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုထဲ ရောက်ရှိသွားသည်။ မှတ်ဉာဏ်တွေ အားလုံးက စကားဝှက်သော့ ဖွင့်လိုက်သလိုမျိုး ပြန်လည်ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။
အချိန်ဘယ်လောက် ကြာသွားမှန်း မသိ၊ လီချန် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး ကြောင်ပေါက်စလေးကို အောက်ချပေးလိုက်သည်။
ယခုအခါ လီချန်သည် ယခင်နှင့် မတူတော့ပေ။
သူ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေအားလုံး အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
တကယ်တော့ သူက ကမ္ဘာမြေကနေ ဟုန်မုန်ကမ္ဘာလို့ ခေါ်တဲ့ ကမ္ဘာဆီ ကူးပြောင်းရောက်ရှိသွားခဲ့တာပဲ။ အဲဒီမှာ သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းမျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခုရဲ့ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်သူ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ ဝမ်းနည်းစရာက သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းပါရမီ အရမ်းညံ့ဖျင်းခဲ့တယ်။ ကံကောင်းတာက ကူးပြောင်းလာတုန်းက စနစ်တစ်ခု ပါလာခဲ့တာ။
ဒီစနစ်က အိမ်ရှင်ရဲ့ မွေးဖွားရာ ပတ်ဝန်းကျင်အလိုက် လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို သတ်မှတ်ပေးတယ်။
သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်း မိသားစုဖြစ်နေတာရယ်၊ ရှောင်နိုင့်ယိုက သူနဲ့အတူ ကူးပြောင်းပါလာတာရယ်ကြောင့်၊ ဒီစနစ်က သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းစနစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြောင်ပေါက်စလေးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပေးလိုက်တယ်။ ကြောင်ပေါက်စလေးကို ပြုစုပျိုးထောင်ပြီး သန်မာလာအောင် လုပ်ပေးရင် သူလည်း အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းအားတွေကို ရရှိမှာ။
အနှစ်သာရအားဖြင့် သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းစနစ်က အခု လက်ရှိ ပူဇော်ခြင်းစနစ်နဲ့ ပုံစံတူတူပါပဲ။
တစ်ခုက ရှောင်နိုင့်ယိုကို မွေးမြူတာ။
နောက်တစ်ခုက အချိန်ခေါင်းလောင်းကို ခေါင်းလောင်းထိုးပြီး ပူဇော်တာ။ ဒါပဲ ကွာတာ။
"လွတ်မြောက်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ" လီချန် တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် အချိန်ခေါင်းလောင်းအတွင်း နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားခဲ့သော ရှေးဦးနတ်ဘုရားချီများ လှိမ့်ဝင်ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားလိုက်သည်။
အချိန်ဘယ်လောက်ကြာသွားမှန်း မသိ၊ အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပန်းထွက်လာသည်။ အချိန်ခေါင်းလောင်း လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သလို၊ ဒီကမ္ဘာကြီးကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သလို၊ ပြင်ပဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားပြီး... ကမ္ဘာပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေသော အချိန်မြစ်ကြီး ဝါးတားတား ပေါ်လာသည်။
ထိုအလင်းတန်းသည် လူတစ်ယောက်အသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အချိန်မြစ်ပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။
အချိန်မြစ်စီးကြောင်းက ဘယ်လောက်ပဲ ကြမ်းတမ်းနေပါစေ၊ သူက မယိမ်းမယိုင် ရပ်တည်နေသည်။
သူသည် အချိန်မြစ်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်သကဲ့သို့ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ လျှောက်လှမ်းနေသည်။ အချိန်မြစ်အတိုင်း ရှေ့ကို လျှောက်လိုက်သောအခါ အချိန်က အရှိန်မြန်သွားပြီး အနာဂတ် သတင်းအချက်အလက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
နောက်ကို ပြန်လျှောက်လိုက်သောအခါ အချိန်က နောက်ပြန်ဆုတ်သွားပြီး အတိတ်ကာလထဲ ဝင်ရောက်သွားသည်။
ဒီအခိုက်အတန့်ကျမှ လွတ်မြောက်သူကို ဘာကြောင့် အချိန်ခရီးသည်လို့ ခေါ်ကြသလဲဆိုတာ လီချန် နားလည်သွားသည်။
အချိန်မြစ်က သူ့ကို ဘယ်တော့မှ ချည်နှောင်ထားလို့ မရတော့ဘူး။
သူသည် အတိတ်နှင့် အနာဂတ်ကို လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ပြီ။
သေချာတာကတော့ အတိတ်နဲ့ အနာဂတ်ကို သွားဖို့ဆိုရင် ပစ်မှတ်တစ်ခုခုကို ကျောက်ဆူးမှတ်တိုင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားဖို့ လိုအပ်တယ်။
ပြီးတော့ အဲဒီပစ်မှတ်က လွတ်မြောက်သူ မဖြစ်ရဘူး။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ လွတ်မြောက်သူတွေက ကိုယ်ပိုင် အချိန်မျဉ်းကို ပိတ်ဆို့ထားနိုင်လို့ပဲ။ တခြား အချိန်ခရီးသည်တွေက အတိတ်ကိုပြန်သွားပြီး သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။
ဒါပေမဲ့ လွတ်မြောက်သူ မဟုတ်တဲ့သူတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ကတော့ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး။
အရင်က သေဆုံးသွားတဲ့ သူတွေကို အတိတ်ပြန်သွားပြီး ပြန်ဆွဲခေါ်လာတာတောင်မှ အခက်အခဲကြီး မဟုတ်တော့ဘူး။
ဒီအချိန်ကျမှ အချိန်ခရီးသည်တွေ ဘယ်လောက်စွမ်းအားကြီးလဲဆိုတာ လီချန် သိလိုက်ရတယ်။
သူက အခုမှ လွတ်မြောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ခါစပဲ ရှိသေးတာ။
ရုတ်တရက် လီချန် အချိန်မြစ်ရဲ့ တစ်နေရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး၊ ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
......
နတ်ဘုရားကမ္ဘာ (ရှင်းကျဲ့)။
ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားတိုက်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါ ကျဆင်းလာပြီး၊ နတ်ဘုရားကမ္ဘာ (ရှင်းကျဲ့) မှ အကြီးအကဲများ အားလုံး တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေသည်။
နတ်ဘုရားအမျက်ဒေါသရဲ့ ဗဟိုချက်မမှာ ရှိနေသူကတော့ ထျန်းချူမသေမျိုးဧကရာဇ် (ရူလိုင်) ပင် ဖြစ်သည်။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ရူလိုင်၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က နတ်ဘုရားအာဏာစက် အငွေ့အသက်တွေ အတင်းအဓမ္မ ရုပ်သိမ်းခံလိုက်ရလို့ပါပဲ။
"ထျန်းချူ... မင်း ဘာလုပ်လိုက်လို့ ဘိုးဘေးနတ်ဘုရား (ဟွန်တွန်ပြင်ပနတ်ဘုရား) က ဒီလောက် ဒေါသထွက်နေရတာလဲ" မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးက အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။
သူတို့ ခံစားမိတာက ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားရဲ့ဒေါသက ထျန်းချူမသေမျိုးဧကရာဇ်ဆီ ဦးတည်နေတာ။
ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားက ထျန်းချူရဲ့ နတ်ဘုရားအာဏာစက် ကို တိုက်ရိုက် ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီလေ။
သူတို့ကတော့ ဘေးကနေ မြေစာပင်ဖြစ်ရတာ။
ရူလိုင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
နန်းတော်သခင် (လီချန်) က ဗဟိုချက်မထဲမှာ တစ်ခုခုလုပ်လိုက်လို့ ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားကို နှိုးဆော်လိုက်တာဖြစ်မယ်လို့ သူ ခန့်မှန်းမိသည်။
သူ့စိတ်ထဲ လေးလံသွားသည်။ နန်းတော်သခင် ဘာဖြစ်သွားပြီလဲ မသိဘူး။
ဒီဗဟိုချက်မထဲမှာ တကယ်လို့ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင်၊ နန်းတော်သခင်က အလောင်းသုံးကောင်ခုတ်ပိုင်းခြင်း အောင်မြင်ထားရင်တောင်၊ လွတ်မြောက်ခြင်း မရသေးရင် လွတ်မြောက်ဖို့ အခွင့်အလမ်းက အရမ်းနည်းပါးတယ်။
"သူ့ကို ဖမ်းချုပ်လိုက်ကြ။ သူ့ကို ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားဆီ ယဇ်ပူဇော်ပြီး အမျက်ဒေါသပြေအောင် လုပ်ကြမယ်" မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးက ပြောလိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် အခြားမသေမျိုးဧကရာဇ်များက ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။
ရူလိုင် စိတ်ထဲ ခါးသက်သက် ရယ်မောလိုက်သည်။ ဒီတစ်ခေါက်တော့ သူ သွားပြီဆိုတာ သိလိုက်သည်။
နတ်ဘုရားကမ္ဘာ (ရှင်းကျဲ့)ထဲမှာ၊ မသေမျိုးဧကရာဇ်တွေ အများကြီး ဝိုင်းတိုက်တာကို ခံရရင်၊ သူ့မှာ လွတ်လမ်း လုံးဝမရှိဘူး။
ပြီးတော့ ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားရဲ့အမျက်ဒေါသကြောင့် သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားအာဏာစက်လည်း ရုပ်သိမ်းခံလိုက်ရပြီ။
သူက အတိတ်ဘဝက အဆင့် ၉ မသေမျိုးဧကရာဇ် စွမ်းအားတွေကို ထုတ်သုံးလို့ရပေမဲ့...
ဒီနတ်ဘုရားကမ္ဘာ (ရှင်းကျဲ့)ထဲမှာ အဆင့် ၉ မသေမျိုးဧကရာဇ် စွမ်းအားတွေက အကြီးအကျယ် ဖိနှိပ်ခံရမှာ။
"သေရင်လည်း သေပါစေတော့" ရူလိုင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းနက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာက စွမ်းအားတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် အဆင့် ၉ မသေမျိုးဧကရာဇ် အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
"သူ... သူက ကောင်းကင်နန်းတော်က သူလျှိုပဲ" ရှိနေတဲ့ မသေမျိုးဧကရာဇ်တွေ ဒါကိုမြင်တော့ အလွန် အံ့သြသွားကြသည်။
အဆင့် ၉ မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးက ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားကို လှည့်စားပြီး၊ မသေမျိုးဧကရာဇ်ဖြစ်လာခဲ့တာလား။ တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ။
ချက်ချင်းပင် မသေမျိုးဧကရာဇ် အများအပြား တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။ အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရားအာဏာစက် စွမ်းအားများ ရေလှိုင်းကြီးသဖွယ် လှိမ့်ဝင်လာပြီး၊ ရူလိုင်ကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားသည်။
ရူလိုင်က ဒီနတ်ဘုရားကမ္ဘာ (ရှင်းကျဲ့)ထဲမှာ ဧကရာဇ်အာဏာစက်ကို ထုတ်သုံးနိုင်ပေမဲ့၊ အများကြီး ဖိနှိပ်ခံထားရသည်။
ဒါကြောင့် မသေမျိုးဧကရာဇ်များစွာရဲ့ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ဖို့ အင်အားမရှိတော့ပေ။
ရူလိုင်မသေမျိုးဧကရာဇ် မျက်လုံးမှိတ်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သို့သော် ရုတ်တရက်... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားအာဏာစက် တိုက်ခိုက်မှုတွေက သူ့အပေါ် မကျရောက်လာဘဲ၊ မျက်စိနဲ့ မမြင်ရတဲ့ အလွှာပါးတစ်ခုက တားဆီးထားသလို ရပ်တန့်သွားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ထို့နောက် သူ့ဘေးနားမှာ လူတစ်ယောက် ပေါ်လာတာကို မြင်လိုက်ရသည်။
လီချန်ပင် ဖြစ်သည်။
သူက လက်ကို နောက်ပစ်ထားပြီး၊ လေပြေလေညှင်းလို အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် တစ်နေရာကို လှမ်းကြည့်နေသည်။
"နန်း... နန်းတော်သခင်..." ရူလိုင် အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။
သူက လီချန် ဗဟိုချက်မထဲမှာ ပိတ်မိပြီး သေဆုံးသွားပြီ ထင်နေတာ။
အခု ပြန်ထွက်လာနိုင်တယ်ဆိုတော့၊ ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားက နန်းတော်သခင်ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ဘူးဆိုတဲ့ သဘောပေါ့။
***