ပြည်လည်ခေါင်းထောင်လာသော ချင်းချို

လက်ဖက်ရည်များလွင့်စဉ်ကုန်ပြီး ယိုလုံထောင် ၏ ဝတ်ရုံစွန်းကို စိုရွှဲသွားစေသည်။

သူသည် ယခင်က ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသော နက်မှောင်သည့်သံချပ်ကာအစား၊ အနားယူချိန်တွင် ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသော ဝတ်ရုံရှည်ကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ထား၏။

သူ့ဆရာထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ယိုလုံထောင်သည် ချင်ကျိုးတစ်ခုလုံး၏ အမွှေးတိုင် ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်ကာ သိုင်းဝိဇ္ဇာ အဆင့်သို့ ခုန်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့၏။

ညီအစ်ကိုရှန်းသည် သူ့အတွက် တည်ငြိမ်အေးချမ်းသော ချင်ကျိုးမြို့ကို ထားရစ်ခဲ့သည်။

သူ့ဆရာ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ဖိအားများကို သူ ခံစားရမည် မဟုတ်သလို၊ စိတ်တိုင်းကျ စီမံနိုင်သော စစ်သူကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့အတွက် မည်သည့်အရာကိုမျှ စွန့်လွှတ်စရာ လိုမည် မဟုတ်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့၏။

လွန်ခဲ့သောလဝက်ခန့်က ထိုမြေခွေးနတ်ဆိုး ချင်ကျိုးမြို့ထဲသို့ ဝါကြွားစွာဝင်ရောက်မလာခင် အချိန်ထိပင်။

...

ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသည့် အချိန်တွင် ယိုလုံထောင်သည် သိုင်းဝိဇ္ဇာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းကြောင့်ရရှိထားသော ပျော်ရွှင်မှုများမှ ရုတ်တရက် နိုးထလာခဲ့သည်။

ကြီးမားလှသော ဖိအားသည် သူ အမြုတေစုစည်းခြင်းအဆင့်တွင် ရှိစဉ်က မဟာလနတ်ဆိုးဘုရင် ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရစဉ်ကထက်ပင် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေ၏။

ချင်ချိုးမှ မြေခွေးနတ်ဆိုးသည် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ကိုလာရောက် ရှာဖွေလေပြီ။

ယိုလုံထောင်အနေဖြင့် ဤအရာကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားသော်လည်း၊ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ရှိသော မြေခွေးနတ်ဆိုးလေး တစ်ကောင် သေဆုံးမှုက ဤလောက်စွမ်းအားကြီးမားသော ဖြစ်တည်မှုမျိုးကို ပါဝင်ပတ်သက်လာစေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

သူသည် ဗဟိုမြို့တော်သို့ အကူအညီတောင်းခံစာ တစ်စောင်ပြီး တစ်စောင် ပေးပို့ခဲ့၏။

သို့သော် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနချုပ်မှ ပြန်စာသာ ရရှိခဲ့ပြီး၊စစ်ဆေးရေးမှူးသည် အရေးကိစ္စဖြင့် ခရီးထွက်နေသဖြင့် ချင်ကျိုးကို ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မပေးနိုင်ကြောင်း အကြောင်းပြန်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် မဟာချန်တွင် နောက်ထပ် ကပ်ဘေးတစ်ခု ကျရောက်နေကြောင်း ထိုစာထဲတွင် ဝိုးတဝါး အရိပ်အမြွက် ဖော်ပြထား၏။

ကျေးဇူးတင်ရမည့် တစ်ခုတည်းသော အချက်မှာ မြေခွေးသည် တိုက်ခိုက်ရန် မဆုံးဖြတ်ရသေးခြင်းပင်။

၎င်းသည် စစ်သည်အိုကြီးများကို ထပ်ခါတလဲလဲ အရှက်ခွဲခြင်း၊နတ်ဆိုးများကို တိုက်ခိုက်ပြီး မြို့ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သော သိုင်းပညာရှင်များကို ခြေမွခြင်းနှင့် သူတို့၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ချိုးနှိမ်ခြင်းတို့ဖြင့်သာ ကျေနပ်နေ၏။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးချုပ်သည် နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဆိုး၏ သဘောဆန္ဒအတိုင်း လိုက်ပါဆောင်ရွက်ရသော လက်ပါးစေတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။

"သွားကြတော့"

ယိုလုံထောင်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လိုက်ပြီး တတ်နိုင်သမျှတည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် သူ့ဘေးနားရှိ လူများ၏စိတ်ခံစားမှုကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်၏။

သူဟာ တကယ်ကို အသုံးမကျသော လူတစ်ယောက်ပင်။

သူ့ဆရာသည် ကြင်ယာတော်ကျီ(မင်းသမီးကျီ)ထံမှ အကူအညီရယူရမည်ကို သိရှိခဲ့သော်လည်း၊ သူကတော့ ဤနေရာသို့ရောက်လာပြီး အရိုးထဲထိအောင်အေးခဲသွားမှသာ စိတ်ပျက်အားငယ်ရခြင်းက ပိုကောင်းကြောင်း သဘောပေါက်လာကာ၊ ထိုကဲ့သို့ စိတ်ပျက်စရာကောင်းသော ဗျူဟာမျိုးကိုပင် မစဉ်းစားမိခဲ့ပေ။

ဤအရာက မဟာချန်၏ ပိုင်နက်နယ်မြေဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤမြေခွေးနတ်ဆိုး၏ နောက်ခံသည် သူနှင့် အခြားသူများ၏ နောက်ခံထက် များစွာ ပိုမို အားကောင်းပုံရလေ၏။

"အမိန့်အတိုင်းပါ"

အတွေ့အကြုံရှိသော စစ်သည်တစ်ဦးအနေဖြင့် ချန်ချမ်ခွင်းတစ်ဦးတည်းသာ ရှေ့သို့တိုးပြီး အမိန့်ကို နာခံလိုက်၏။

သူသည် သူ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို ဦးဆောင်ပြီး ထွက်ပေါက်ဆီသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

ဤအရှက်ရစရာကောင်းသော တာဝန်သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဆက်လက် တည်ရှိနေနိုင်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်ထိ မည်သူကမျှ ထိုလူငယ်လေးကို သစ္စာဖောက်ရန် စိတ်ကူးမရှိကြသောကြောင့်ပင်။

ရှန်းယီဟူသော အမည်သည် ချင်ကျိုးတွင် မပြောဆိုရ၊ အသံထွက်မခေါ်ရသော တားမြစ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့၏။

"ဟွန့်"

အားချမ် သည် ချန်ချမ်ခွင်းကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ဝင်းထဲမှ လျှောက်ထွက်သွား၏။

အဘိုးအိုသည် ခေါင်းခါရင်း နောက်မှလိုက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊ သေးငယ်သော ပုံရိပ်လေး ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာ မော့ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူခဏတာ မျှော်လင့်တကြီး ဖြစ်သွားပြီးနောက် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်လိုက်သည်။

ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်ချန်ခွန်း၏မီးခိုးရောင် မုတ်ဆိတ်မွေးများ အနည်းငယ် တုန်ခါသွား၏။ "မင်း... မင်း ဘယ်လိုလုပ် ပြန်ရောက်လာတာလဲ"

လူငယ်လေးသည် အရပ်ရှည်ပြီး ရုပ်ရည်ချောမောနေဆဲပင်။

ယခင်က တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါသူ့နောက်တွင် မရင်းနှီးသော ပုံရိပ်အချို့ ပါလာ၏။ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ချောမောသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၊လက်နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေသော သက်လတ်ပိုင်းနှင့် သက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားများ ပါဝင်သည်။

"ရှန်းယီက စစ်သူကြီးအိုကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ရှန်းယီ အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ဝင်းထဲသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။

ချန်ချမ်ခွင်းသည် ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် မသိစိတ်မှ လှမ်းတားလိုက်သည်။

"မင်း သွားလို့ မဖြစ်ဘူး"

ရွှီဝမ်ယွင်က သူ့ကို နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်ရာ အဘိုးအိုခမျာ တစ်ခါမှမကြုံဖူးသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသည်... ထိုအရာပင် ဤအမျိုးသမီးက မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် မရှိသေးပေ။

ကျန်းချိုလန် ထက်ပင် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေ၏။

ဤလူငယ်လေးက သူ့နောက်လိုက်ဖို့ ယခုလို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပညာရှင်များကို မည်သည့်နေရာကများ ရှာတွေ့ခဲ့သနည်း။

ထိုအဖွဲ့ ဝင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း...

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီး အားလုံးနီးပါး အသက်အောင့်ထားလိုက်ကြ၏။ သူတို့၏ ကျောထောက်နောက်ခံ ပြန်ရောက်လာပေပြီ။

တစ်ဖက်လူသည် မဟာချန်၏နယ်လှည့်စစ်ဆေးရေးမှူးဖြစ်လာပြီဟု ကြားသိရသဖြင့်၊ သူကများ မြေခွေးနတ်ဆိုးကို ထိန်းချုပ်နိုင်မလားဟု တွေးတောနေကြသည်။

အားချမ် အလျင်အမြန် လှည့်လိုက်ပြီး၊ သူမကဲ့သို့ပင် ကြောင်အနေသော လင်းပိုင်ဝေ့ လည်း သူမနောက်မှ ဝင်းထဲသို့ လိုက်ဝင်သွား၏။

ယိုလုံထောင်သည်လည်း ရှန်းယီကို မြင်လိုက်ရပြီး သူ့အသက်ရှူသံများ ရုတ်တရက်မြန်ဆန်လာ၏။ ထို့နောက် သူ့အကြည့်က မြေခွေးနတ်ဆိုးဆီသို့ ရောက်သွားပြီး ခေတ္တမျှတိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သူတို့ နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယခုအခါ သူတို့ နှုတ်ဆိတ်ကာ ကာကွယ်ပေးထားသော လူကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်လာခဲ့လေပြီဖြစ်၏။

"မင်းတို့က..."

လေထုအခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားမှုကြောင့် ဆံပင်ဖြူအဘိုးအိုသည် ယခင်က ပျင်းရိသောအမူအရာကို ချက်ချင်းပြောင်းလဲလိုက်ပြီး၊ အသစ်ရောက်လာသူများကို ကြည့်ရန် ဖြည်းညှင်းစွာ ထလိုက်သည်။

အားချမ်၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှု အရိပ်အယောင်အချို့ ပေါ်လာသည်။

နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် စကားလုံးများကို ဆန်းစစ်ခြင်းနှင့် အမူအရာများကိုလေ့လာခြင်းတွင် အကျွမ်းကျင်ဆုံးပင်။

ရှန်းယီ ဖြစ်စေ၊ သူ့နောက်က လူများဖြစ်စေ၊ မြေခွေးနတ်ဆိုးကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်မျှပင် ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိတာကို သူမ တွေ့လိုက်ရ၏။

"ကြည့်ရတာ ချင်ချိုးက မြေခွေးတစ်ကောင်ပဲ" အားချင်းက မှတ်ချက်ချလိုက်ပြီး စာအုပ်ငယ်တစ်အုပ်ကိုထုတ်ကာ ဆံပင်ဖြူအဘိုးအိုအကြောင်း တစ်ခုခုကို အလျင်အမြန်မှတ်သားလိုက်၏။

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ယိုလုံထောင် ကြောင်အသွားသည်။ ဤကောင်မလေးမှာ လွန်စွာ ကလေးဆန်လွန်းနေသလိုပင်... ထို့အတူ သူမကအဘယ်ကြောင့် အချိန်မရသလိုမျိုး အလျင်လိုနေရသနည်း။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ"

မြေခွေးနတ်ဆိုးသည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ အမျိုးသမီးငယ်၏ မလေးမစား စော်ကားမှုကို စိတ်ဆိုးရန်ပင် သတိမရတော့ဘဲ အလိုအလျောက် ထရပ်လိုက်မိသည်။

"ဒီအရှင်က ချင်ချိုးရဲ့ အကြီးအကဲ..."

၎င်းသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ပြီး မန္တန်တစ်ခု ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌ပင် ၎င်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ရှည်လျားသွယ်လျသောလက်ချောင်းများက တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်သွား၏။

"ဂလွပ်..."

အရိုးကျိုးသံက ကြားရသူအဖို့ သွားကျိန်းလောက်အောင်ပင်။

"အား" ဆံပင်ဖြူအကြီးအကဲသည် မျက်နှာထား ပြင်းထန်စွာဖြင့် နာကျင်စွာအော်ဟစ်လိုက်၏။

ရှန်းယီသည် ဘေးဘက်သို့ လှည့်ပင်မကြည့်ဘဲ ၎င်း၏ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိနေပြီး၊လက်ကောက်ဝတ်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ကာ ချက်ချင်းပင်လက်ပြန်ဖြင့် ၎င်း၏ မျက်နှာကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ဖျန်း"

"ဘုန်း"

ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဆုံးမလိုက်သော ပါးရိုက်ချက်တစ်ခုသည် မြေခွေးနတ်ဆိုး၏ခေါင်းကို တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲသွားစေ၏။

သွေးများနှင့် အရိုးစများသည် နေရာအနှံ့ လွင့်စဉ်သွားပြီး ကြမ်းပြင်ကြွေပြားများကို အနီရောင် ရင့်ရင့် စွန်းထင်းသွားစေသည်။

သေ... သေသွားပြီလား။

လူတိုင်း၏ မျက်ခွံများ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွား၏။ ဒါဟာ မြေခွေးနတ်ဆိုးအသုံးပြုလိုက်သော ပုံရိပ်ယောင်နည်းလမ်းတစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုရန် သူတို့ အချိန်အနည်းငယ် ယူလိုက်ရသည်။

သို့သော် အမှန်တကယ်တွင် ၎င်း၏ခေါင်းခွံသည် ပါးရိုက်ချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရက်စက်စွာ ချေမှုန်းခံလိုက်ရခြင်းပင်။

သူတို့သည် ရှန်းယီ၏လက်ဖဝါးကို မသိစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်မိကြသည်။ ထင်ရှားပြတ်သားသော လက်ဆစ်များကြားတွင် မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသနည်းဟု တွေးတောနေမိကြ၏။

အားချင်းက နေသားကျနေသည့်အလား သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမ၏စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။ ယနေ့လည်း မည်သည့်မှတ်သားစရာမှ မရလိုက်ပြန်ပေ။

ရွှီဟုန်တဲ နှင့် ရွှီမိသားစု၏ဆဋ္ဌမမြောက် ဘိုးဘေးတို့အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

သူတို့အနေဖြင့် မြေခွေးနတ်ဆိုးကို ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုအဖြစ် သဘောမထားခဲ့ကြပေ။ အများဆုံး အဆင့်မြင့် ဟွမ်ယွမ်သာရှိပြီး ရိုးရှင်းသော အစီအရင်တစ်ခုဖြင့် ဖိနှိပ်ကာသေပါရစေဟု တောင်းပန်ခိုင်း၍ ရလေ၏။

သို့သော် ရှန်းယီက သူ့၏တာအိုဝိညာဉ်ကိုပင် မထုတ်သုံးခဲ့ပေ။

သူသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခန္ဓာကိုယ်၏ ပါးရိုက်ချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် မြေခွေးနတ်ဆိုးကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါက မဟာချန်လား။ သာယာလှပတဲ့ ရှုခင်းလေးပဲ" ရွှီဝမ်ယွင်သည် ကိစ္စပြီးသွားမှသာ သူမ၏ လေးနက်သောအမူအရာကို လျှော့ချလိုက်ပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

"မဆိုးပါဘူး" ရှန်းယီက မြေခွေးနတ်ဆိုး၏ အလောင်းကို သိမ်းဆည်းရင်း သူမကို ဖြေကြားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ယိုလုံထောင်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ "တခြားကိစ္စ ရှိသေးလား"

"တခြားကိစ္စလား"

ယိုလုံထောင်သည် နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာသော သွေးညှီနံ့များကြားတွင် နစ်မြောနေဆဲဖြစ်၍ ပြန်ဖြေရန်အနည်းငယ် နှေးကွေးနေသည်။

"ဘာမှ မရှိတော့ဘူး... ထင်တာပဲ"

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အင်အားကွာခြားချက်က အရမ်း ကြီးမားလွန်း၏။ အကယ်၍ အခြားကိစ္စရှိခဲ့လျှင်ပင် ကနဦးအဆင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာတစ်ပါးအနေဖြင့် အာရုံခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုစကားကိုကြားလျှင် ရှန်းယီခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ပြီး အားချင်းကို ပြောလိုက်၏။ "ချင်ကျိုးကို ငါ့အစား စောင့်ကြည့်ပေးထား၊ ငါပြီးတာနဲ့ အမြန်ဆုံး ပြန်လာခဲ့မယ်"

"အာ..."

အာချမ် နှင့် လင်းပိုင်ဝေ့တို့၏ ခါးမှ ခေါင်းလောင်းလေးများကို စူးစမ်းနေသော အားချင်းသည် ဒီစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားပုံရသော်လည်း ခေါင်းညိတ်ကာ နာခံလိုက်၏။

"နားလည်ပါပြီ၊ အစ်ကိုကြီးရှန်း"

ရွှီဝမ်ယွင်ကတော့ စိတ်ထဲမှ မကျေမနပ် ညည်းညူမိသည်။

တစ်နေရာရာကိုစောင့်ကြည့်ရမည်ဆိုလျှင် အထွတ်အထိပ်အဆင့် အရှင်သခင်ဖြစ်သော သူမက အသင့်တော်ဆုံး ရွေးချယ်မှုမဟုတ်ပါလော။

ရှင်းနေသည်မှာ ရှန်းယီ၏စိတ်ထဲတွင် အားချင်းက သူမထက် ပိုပြီးစိတ်ချရသည်ဟုထင်နေသည်။

"..."

အာချမ်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ သွေးကွက်များကို ကြည့်နေရာမှ ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူမနှင့် အငွေ့အသက်ဆင်တူသော မိန်းကလေးကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

သူမက ချင်ကျိုးကို စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်တယ်တဲ့လား။