အခန်း (၂၉၁-၂၉၂)

အခန်း ၂၉၁ ။ အကြီးဆုံးသခင်လေးနဉ် - မကြောက်ပါနဲ့ အရှင်မင်းကြီး

နဉ်ရှောင်လော့ နားသန့်ရှင်းရေးလုပ်ရင်း အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ နောက်တစ်ခေါက် ပြန်ပြောစမ်းပါ"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် နဉ်ရှောင်လော့ကို အေးစက်စွာ ပြုံးပြလိုက်သော်လည်း တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။

ကျီယွဲ့ရုံ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ ခေါင်းငုံ့ပြီး နဉ်ရှောင်လော့ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"သူ အရှင်မင်းကြီးကို မိန်းကလေးလို့ ခေါ်လိုက်တာ"

နဉ်ရှောင်လော့ - ...

"ဒါ ငါကြားဖူးသမျှထဲမှာ အဓိပ္ပာယ်အရှိဆုံး စကားပဲ!" အကြီးအကဲလီသည် သူ၏ ကြောင်အနေမှုမှ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး ဝတ်ရုံလက်ကို ကြမ်းတမ်းစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "မင်း ရူးသွားပြီ ထင်တယ်!"

"မင်းက အရှင်မင်းကြီးပါလို့ ပြောနေတယ်" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က အကြီးအကဲလီကို လျစ်လျူရှုပြီး နဉ်ရှောင်လော့ကို အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "တစ်ယောက်ယောက်ကို စစ်ဆေးခိုင်းရဲလား"

....

"ဒီလူကြီး အသက်ကြီးလာလို့ ဦးနှောက်မကောင်းတော့တာလား" ယင်းယွီက နန်းတော်တံခါးဘေးတွင် ရပ်ရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါ တတိယသခင်လေးနဉ်မှန်း သူသိရင်တောင် မိန်းမဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်ကို သုံးလို့မရဘူးလေ"

"သူက မျက်လှည့်ပြပြီး တတိယသခင်လေးနဉ်ကို မိန်းမဖြစ်အောင် ပြောင်းလိုက်နိုင်လို့များလား" နဂါးအစောင့်တပ်သားတစ်ဦးက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

နဂါးအစောင့်တပ်သားများ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တတိယသခင်လေးနဉ်က တကယ်ပဲ မိန်းမများ ဖြစ်နေမလား။

အကျဉ်းသားချေမှုန်းရေးတပ်သားတစ်ဦးက ကာကွယ်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါတို့ရဲ့ တတိယသခင်လေးနဉ်က ယောက်ျားစစ်စစ်ပါကွ!"

သူတို့အားလုံးက တတိယသခင်လေးနဉ်ထက် အသက်ကြီးကြပြီး သူ တင်ပါးတုံးလုံးနှင့် လျှောက်ပြေးနေသည်ကို မြင်ဖူးကြသည်။ သူသာ တကယ်မိန်းကလေးဖြစ်လျှင် သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် မမြင်ဘဲနေမှာလဲ။

အပြစ်ရှိနေသော နဉ်ရှောင်ယောင်းမှာမူ သူမ,မရှိသကဲ့သို့သာ ဟန်ဆောင်နေလိုက်ရသည်။ အရှင်မင်းကြီးနဉ်သည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် စက်ဝိုင်းများ ဆွဲနေလိုက်သည်။ ထိုစက်ဝိုင်းများကို အသုံးပြုပြီး လူများကို ကျိန်စာတိုက်နိုင်သည်ဟု သူမ ကြားဖူးသော်လည်း အလုပ်ဖြစ်မဖြစ် သူမ မသိပေ။

အကြီးဆုံးသခင်လေးနဉ်သည် နဉ်ရှောင်ယောင်း စက်ဝိုင်းဆွဲနေသည်ကို ကြည့်နေသည်။ သူတို့၏ ဖုန်းကျိုးနဉ်မျိုးနွယ်စုတွင် သမီးမိန်းကလေးမွေးဖွားလာခြင်းမရှိသည်မှာ ဆယ်ဆက်ကျော်ပြီဖြစ်သည်။ အကြီးဆုံးသခင်လေးနဉ်သည် မျက်တောင်မခတ်ဘဲ အနောက်တောင်ပိုင်းမှ လူရိုင်းအားလုံးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ဤတန်ဖိုးရှိသော မိန်းကလေး ရောက်လာရန် ဆယ်ဆက်ကြာခဲ့သည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ သူ့နှလုံးသား နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသွားသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသာ ဆန္ဒရှိလျှင် အကြီးဆုံးသခင်လေးနဉ်၏ နှလုံးသားကို သူမလိုသလို ပုံဖော်နိုင်ပေသည်။

နဉ်ရှောင်မု ကိုယ်ကိုကိုင်းပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းဘေးတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်သည်။ သူ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ အရှင်မင်းကြီး။ အားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ"

နဉ်ရှောင်ယောင်း နှုတ်ခမ်းကို ဖိပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အဆင်ပြေမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိပါတယ်"

နဉ်ရှောင်လော့ရှိနေသရွေ့ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က ကိုယ့်ရှူးကိုယ်ပတ်မှာ သေချာသည်။ ဒါပေမဲ့ သူမသာ နဉ်ရှောင်လော့နဲ့ မတွေ့ခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သာ သူမအပေါ် ဒီနည်းလမ်းသုံးခဲ့ရင် သူမ ဘယ်လိုပြန်တိုက်ခိုက်ရမလဲ။ တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် ကြက်သီးထစရာပဲ!

နဉ်ရှောင်မုသည် မြေကြီးပေါ်တွင် စက်ဝိုင်းဆွဲနေသော လက်ကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ လက်ချောင်းများပေါ်မှ ဖုန်မှုန့်များကို သုတ်ပေးလိုက်သည်။ သူ အသံကို နှိမ့်လိုက်သည်။

"တုန်ဖူက ဒီတစ်ခါ ဘာလို့ တံခါးရှေ့မှာ ရပ်နေရတာလဲဆိုတာ အရှင်မင်းကြီး သိလား"

နဉ်ရှောင်ယောင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူမ ပန်းပွင့်စကတ်ဝတ်ထားတာကို သူမြင်လိုက်လို့ အစ်ကိုကြီးနဉ်က သူမကို ယောက်ျားလေးဧကရာဇ် မဟုတ်မှန်း သိသွားတာများလား။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှဲ့ဝမ်ယွမ်က သစ္စာဖောက်တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ ကံပါလာလို့လေ" အကြီးဆုံးသခင်လေးနဉ်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ နဉ်ရှောင်ယောင်းကို လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "ကောင်းကင်ဘုံကတောင် အရှင်မင်းကြီးဘက်မှာ ရှိနေတာပဲ။ အရှင်မင်းကြီး ဘာကို စိတ်ပူစရာ လိုသေးလဲ"

ဟုတ်သားပဲ!

အကြီးဆုံးသခင်လေးနဉ်၏ စကားကြောင့် နဉ်ရှောင်ယောင်း မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။ သူမ ဘာကို ကြောက်စရာလိုလို့လဲ။ နန်းတော်ကနေ ထွက်သွားပြီး စစ်သေနာပတိချုပ်ကို ဖွင့်ပြောနိုင်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ရှောင်လော့လော့နဲ့ တွေ့တယ်၊ အခု အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က ပြဿနာလာရှာတယ်။ ဒါတွေအားလုံးက သူမဟာ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ့်သူဖြစ်လာဖို့ ကံပါလာလို့ပဲပေါ့!

"စိတ်မဆိုးပါနဲ့" အကြီးဆုံးသခင်လေးနဉ်က ပြုံးရင်း နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။ "သေခါနီးလူတစ်ယောက်အတွက် စိတ်ဆိုးနေရတာ မတန်ပါဘူး"

"အင်း" နဉ်ရှောင်ယောင်း ယုန်ဖြူလေးတစ်ကောင်လို လိမ္မာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် စိတ်မဆိုးပါဘူး"

နဉ်ရှောင်ယောင်း ယုန်ဖြူလေးတစ်ကောင်လို လိမ္မာနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ အကြီးဆုံးသခင်လေးနဉ် ပိုပြီး ကျေနပ်သွားသည်။ ညီမလေးတစ်ယောက်က ညီလေးတစ်ယောက်ထက်စာရင် မျက်စိပသာဒ ပိုဖြစ်တာ အမှန်ပဲ။ သူ့ညီလေးနှစ်ယောက်က သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ပေးရုံကလွဲပြီး ဘာမှမလုပ်တတ်ဘူး။ တစ်ခါမှ မလိမ္မာခဲ့ကြဘူး!

......

"ငါ မင်းနဲ့ ရှင်းရမယ်!" အကြီးဆုံးသခင်လေးနဉ်က သူ့ညီလေးများ၏ အပြစ်များနှင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းပုံကို တွေးတောနေစဉ် နဉ်ရှောင်လော့က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ့အဖေက သူ့ကို ကလေးလို ဆက်ဆံတာ၊ သူ့အစ်ကိုနှစ်ယောက်က သူ့ကို မိန်းကလေးလို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တာတွေက ထားပါတော့။

သူစိမ်းတွေက သူ့ကို မိန်းမနဲ့တူတယ်ဆိုပြီး စနောက်တာတွေလည်း ထားပါတော့။

ကျီမျိုးရိုးနဲ့ မိန်းမက သူ့ကို သခင်မလေးလို့ ထင်တာလည်း ထားလိုက်ပါတော့။

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ သူက နဂါးဝတ်ရုံ ဝတ်ထားပြီး ဧကရာဇ်အဖြစ် ဟန်ဆောင်နေတာလေ။ ဒါတောင် ဒီအဘိုးကြီးရှဲ့ဝမ်ယွမ်က သူ့ကို မိန်းမလို့ စွပ်စွဲနေတုန်းပဲလား?! နဉ်ရှောင်လော့ ဒေါသထွက်လွန်းလို့ ပေါက်ကွဲတော့မည်။

သောက်ကျိုးနည်း... ဒီကိစ္စက ဘယ်တော့မှ ပြီးမှာမဟုတ်တော့ဘူးလား။ ငါဘာလုပ်လုပ် လူတွေက ငါ့ကို မိန်းမလို့ပဲ မြင်နေကြတော့မှာလား?!

ဒေါသထွက်နေသော တတိယသခင်လေးနဉ်သည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ထံသို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကတော့ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ဘယ်သူ့ကိုမှ သူမခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးခွင့်ပြုရဲမည် မဟုတ်ဟု သေချာပေါက် တွက်ထားသည်။ သူမ ဖော်ထုတ်ခံရမည့် အန္တရာယ်ကြောင့် ရိုင်းစိုင်းရဲမည်မဟုတ်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် တတိယသခင်လေးနဉ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ အကာအကွယ်မဲ့ ခံလိုက်ရသည်။ တတိယသခင်လေးနဉ်သည် မိုက်ရူးရဲဆန်စွာဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

"အိုး!" နဉ်ရှောင်ယောင်း နန်းတော်တံခါးဘေးမှ ခေါင်းပြူထွက်လာပြီး အာမေဋိတ်သံ ပြုလိုက်သည်။

ရှောင်လော့လော့မှာ ဒီလိုယောက်ျားပီသတဲ့ဘက်ခြမ်း ရှိလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ။ ပုံမှန်ဆို သူက အရိုက်ခံရတဲ့ကောင်လေ!

ပထမတော့ "အရှင်မင်းကြီး" က အမတ်ချုပ်ကြီးကို တိုက်ခိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အမတ်ချုပ်ကြီး၏ အစောင့်များ ကြောင်အသွားကြသည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် သူတို့ ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။ သူတို့သည် အမတ်ချုပ်ကြီးနှင့်အတူ ဧကရာဇ်နှင့် နန်းတော်ကို တိုက်ခိုက်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ ဒီအခြေအနေရောက်မှတော့ နောက်ပြန်လှည့်စရာ လမ်းမရှိတော့ပေ!

ယင်းဖုန်းနှင့် အခြားသူများသည် အမတ်ချုပ်ကြီး၏အစောင့်များ ရှေ့တိုးလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့လည်း အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တိုက်ပွဲပြန်လည်စတင်သွားသည်။

နဉ်ရှောင်လော့သည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို လည်ပင်းညှစ်သတ်နေသည်။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ သတိမေ့တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က တတိယသခင်လေးနဉ်၏ ကျောကို ကန်လိုက်သဖြင့် သူ မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ကျသွားသည်။

အမတ်ချုပ်ကြီး၏ အစောင့်နှစ်ဦးက အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို မ,လိုက်ပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

ယင်းဖုန်းသည် နဉ်ရှောင်လော့၏ဘေးမှ ခုန်ထွက်လာပြီး အစောင့်တစ်ဦးကို ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်လော့ ခေါင်းမော့လိုက်စဉ် အစောင့်၏လည်ပင်းမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး သူ့မျက်နှာကို လာစဉ်လေသည်။

"သူက လိုကျစ်ကွေ့ ယုံနင်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ကူညီပေးဖို့အတွက် အရှင်မင်းကြီးအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေတဲ့ မိန်းမယုတ်ပဲ!" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က နဉ်ရှောင်လော့ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ယုတ်မာတဲ့ ကောင်မစုတ်? ဒီအဘိုးကြီးက သူ့ကို မိန်းမလို့ ခေါ်နေတုန်းပဲလား။

တတိယသခင်လေးနဉ်သည် မျက်နှာပေါ်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး ခုန်ထလိုက်သည်။ သူ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့အပေါ်သို့ ထပ်မံ ခုန်အုပ်လိုက်ပြန်သည်။ သူ ဒီအဘိုးကြီးကို လည်ပင်းညှစ်သတ်ချင်နေတုန်းပဲ!

ယင်းဖုန်းသည် ဓားကို ရင်ဘတ်တည့်တည့်ချိန်ပြီး အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ကာကွယ်နေသော အခြားအစောင့်တစ်ဦးကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

အစောင့်၏အလောင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သွေးများ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့အပေါ်သို့ ပန်းထွက်သွားသည်။

"အပြင်မထွက်နဲ့" နဉ်ရှောင်မု အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး အကျဉ်းသားချေမှုန်းရေးတပ်သားများကို ကူညီရန် ထွက်မသွားစေဘဲ တားလိုက်သည်။

"တတိယသခင်လေးနဉ် အရိုက်ခံနေရပြီ" အကျဉ်းသားချေမှုန်းရေးတပ်သားတစ်ဦးက အကြီးဆုံးသခင်လေးနဉ်ကို သတိပေးလိုက်သည်။ သူတို့၏ တတိယသခင်လေးသည် နောက်ဆုံးတွင် သူရဲကောင်းဆန်လာပြီ ဖြစ်သော်လည်း အရိုက်ခံရဖို့ ကံပါလာသူ ဖြစ်နေဆဲပင်။

နဉ်ရှောင်လော့ ထပ်မံ အကန်ခံလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် နှစ်ပတ်ခန့် လိမ့်သွားသည်။ သူ ထထိုင်လိုက်သောအခါ သူ့မျက်နှာကို မှတ်မိနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ မျက်လုံးထောင့်များနှင့် ပါးစပ်ထောင့်များ ကွဲအက်သွားပြီး ပါးပြင်များ ဖူးရောင်ကာ သွေးများ စွန်းထင်းနေသည်။

"အမယ်လေး..." နဉ်ရှောင်ယောင်း မျက်လုံးကို အုပ်လိုက်သည်။ "သူ့မျက်နှာ ဒဏ်ရာရသွားပြန်ပြီ!"

နဉ်ရှောင်မုသည် အထက်တန်းအဆင့် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်တစ်ဦးထံမှ လေးကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး မြှားတစ်စင်းကို ထုတ်လိုက်သည်။ ယင်းဖုန်းက နဉ်ရှောင်လော့ကို တိုက်ခိုက်သော အစောင့်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူ လေးနှင့် မြှားကို ပြန်ချလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းက အကြီးဆုံးသခင်လေးနဉ်၏ အနောက်တွင် ရပ်နေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမ လူတွေ အသတ်ခံရတာကို မမြင်ချင်ပေ။

"ဧကရာဇ်ကို ကာကွယ်ကြ!" အကြီးအကဲလီ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အထက်တန်းအဆင့် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် တပ်ဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ နန်းတော်ထဲမှ ပြေးထွက်လာပြီး တိုက်ပွဲတွင် ဝင်ရောက်ကူညီကြသည်။

"သတိထားပါ အရှင်မင်းကြီး!" ယင်းဖုန်းက နဉ်ရှောင်လော့ကို ဆွဲထူပြီး အနောက်သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

တတိယသခင်လေးနဉ်သည် လက်သီးများကို ဝှေ့ယမ်းရင်း အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး!" အကြီးအကဲလီ နဉ်ရှောင်လော့၏လက်မောင်းကို ဆွဲပြီး နားထဲသို့ အော်ပြောလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်လော့ အကြီးအကဲလီဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... နဂါးအစောင့်တပ်နဲ့ အထက်တန်းအဆင့် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်တွေ ရှိနေတာပဲ၊ အရှင်မင်းကြီးက ဘာလို့ ကိုယ်တိုင်တိုက်ခိုက်ဖို့ လိုနေရတာလဲ" အကြီးအကဲလီက ရိုးသားစွာ အကြံပြုလိုက်သည်။

"မရဘူး!" နဉ်ရှောင်လော့ အကြီးအကဲလီ၏ လက်ကို ခါချလိုက်သည်။ သူ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့နှင့် စာရင်းရှင်းချင်နေတုန်းပဲ။

"အရှင်မင်းကြီး!"

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အရာရှိဆယ်ဦးခန့် နဉ်ရှောင်လော့ကို ဝိုင်းထားလိုက်ကြပြီး အန္တရာယ်မဖြစ်အောင် တားဆီးလိုက်ကြသည်။

နဉ်ရှောင်လော့က သူ့ကို ရှေ့တက်ခွင့်ပေးရန် အော်ဟစ်နေသော်လည်း အရာရှိများက ဝိုင်းဝန်းထိန်းချုပ်ထားကြသည်။ အခြေအနေကို သိသူများက အရာရှိများ ဝင်ရောက်ဖြေရှင်းပေးနေသည်ဟု မြင်ကြသော်လည်း အခြေအနေကို မသိသူများကမူ အရာရှိများက အရှင်မင်းကြီးကို ဝိုင်းရိုက်နေကြသည်ဟု ထင်မှတ်သွားနိုင်သည်။ （o(╯□╰)o）

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏ အစောင့်များက သူ့ကို ဆုတ်ခွာရန် ကူညီပေးနေကြသည်။

သူ့အစောင့်များဘေးတွင် သူမြို့တော်သို့ ခေါ်လာသော စစ်တပ်အင်အားစုများ ရှိနေသည်။ နဂါးအစောင့်တပ်များနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော သူ့စစ်သည်များကို ကြည့်ရင်း အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ တစ်ခုခုမှားနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ နဉ်ယွီက သိုင်းပညာ အလွန်ကျွမ်းကျင်သည်။ အဲဒီကောင်မစုတ်လေးက ဒီနေ့ သူ့ကို မသတ်ချင်ဘူးဆိုရင်တောင် သူ့အစောင့်တွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ဒဏ်ရာရနိုင်မှာလဲ။

သူ့ပြစ်ဒဏ်ကို တိုးချင်လို့လား။ မဟုတ်ဘူး... အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ ပုန်ကန်ပြီးနေပြီလေ။ သစ္စာဖောက်တွေရဲ့ ဆွေမျိုးသားချင်းတွေ အကုန်လုံး အသတ်ခံရမှာ။ နဉ်ယွီက သူ့ကို နောက်ထပ် ဘာပြစ်မှုပေးစရာလိုသေးလို့လဲ။

"ငါ မင်းကို သတ်မယ်!" နဉ်ရှောင်လော့ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။

အစောင့်ခေါင်းဆောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် သွေးများ ပေကျံနေပြီး သူ အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။ "အမတ်ချုပ်ကြီး... ဒီကျွန် ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်။ အမတ်ချုပ်ကြီး အရင်သွားပါ"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မြှားတွေပစ်ပြီး ဒီကောင်မစုတ်ကို သတ်ပစ်လိုက်စမ်း"

အစောင့်ခေါင်းဆောင် ယုံနိုင်စရာမရှိအောင် စိုးရိမ်နေသည်။ ဒီနေ့ သူတို့ဘက်မှာ လူတစ်ထောင်လောက်ပဲ ပါလာတာ။ မလုံလောက်ဘူး။ လိုကျစ်ကွေ့သာ တပ်တွေထပ်ခေါ်ပြီး ရောက်လာရင် သူတို့ ထွက်ပြေးချင်ရင်တောင် ပြေးလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး။

"မထိတ်လန့်နဲ့" အမတ်ချုပ်ကြီးက ပြောလိုက်သည်။ "မြှားတွေပစ်! ဒီအဘိုးကြီးအတွက် မြှားတွေ ပစ်လိုက်စမ်း!"

"ကြားလိုက်လား" နဉ်ရှောင်လော့ အော်ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီ အဘိုးကြီးက ငါ့ကို မြှားနဲ့ပစ်သတ်ချင်နေတာတဲ့!"

"မင်းတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ" အကြီးအကဲလီ ယင်းဖုန်းနှင့် အခြားသူများကို အော်ပြောလိုက်သည်။ "မြန်မြန်လုပ်ပြီး အဲဒီသစ္စာဖောက် ရှဲ့ဝမ်ယွမ်ကို သတ်လိုက်စမ်း!"

ယင်းဖုန်း ရန်သူကို သတ်ရမည်ဆိုလျှင် အကြီးအကဲလီ၏လုံခြုံရေးကို စောင့်ရှောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ အကြီးအကဲလီကို နန်းတော်ထဲသို့ ပြန်ခေါ်သွားရန် စဉ်းစားလိုက်သည်။ သို့သော် သူ အကြီးအကဲလီကို မဟိန်းဟောက်ရဲပေ။ ထို့အစား သူသည် လီအိမ်တော်အစေခံများဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"အကြီးအကဲလီကို အထဲခေါ်သွားလိုက်!" သူ အော်ပြောလိုက်သည်။

"ယင်းဖုန်း!" အကြီးအကဲလီ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

နဂါးအစောင့်တပ်မှူးချုပ်သည် စစ်သည်တစ်ဦးကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ နဖူးပေါ်မှ သွေးကြောများ ထောင်ထလာသည်။ ယင်းဖုန်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ အကြီးအကဲ ဒဏ်ရာမရစေချင်ရင် အထဲခေါ်သွားလိုက်!"

လီအိမ်တော်အစေခံများ ယင်းဖုန်းကိုကြည့်ပြီး ငိုချင်သွားကြသည်။ သူတို့က သခင်ကြီးအပေါ် ဘာလွှမ်းမိုးမှုရှိလို့လဲ။

"ဒီအဘိုးကြီးအတွက် အကြီးအကဲလီကို သတ်ပစ်လိုက်!" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အကြီးအကဲလီ မတ်တတ်ရပ်လျက် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

နဂါးအစောင့်တပ်နှင့် အထက်တန်းအဆင့် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များ - ...သူတို့ ဒီလောက် ပြဿနာရှာတတ်တဲ့ အဘိုးကြီးမျိုး တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး!

"ဟိုဘက်ကို သွားလိုက်" အကြီးဆုံးသခင်လေးနဉ်က နဂါးအစောင့်တပ်သားနှစ်ဦးကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "အကြီးအကဲလီကို အထဲခေါ်လာခဲ့"

ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ နဂါးအစောင့်တပ်သားနှစ်ဦး ခေါင်းငုံ့ပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"သူ့ကို ညင်ညင်သာသာလေး သတိမေ့သွားအောင် လုပ်ပြီး အိမ်ပြန်ပို့လိုက်ရင်ရော" သူမ အကြံပြုလိုက်သည်။

နဂါးအစောင့်တပ်သားနှစ်ဦး - ...လူတစ်ယောက်ကို ညင်ညင်သာသာလေး သတိမေ့သွားအောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမှာလဲ။

"မင်းတို့ မသွားဘူးဆိုရင် အရှင်မင်းကြီး ကိုယ်တိုင်သွားပြီး အကြီးအကဲလီကို ကယ်ရမလား" မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသော နဂါးအစောင့်တပ်သားများကို ကြည့်ရင်း နဉ်ရှောင်မု၏မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားသည်။

"ဟုတ်ကဲ့!" အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ အကြီးဆုံးသခင်လေးနဉ်၏ မည်းမှောင်နေသော မျက်နှာထားက သူတို့ကို ကြောက်လန့်စေသည်။ နဂါးအစောင့်တပ်သားနှစ်ဦး ထိတ်လန့်သွားပြီး နန်းတော်အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားကြသည်။

"မြို့ရိုးပေါ်ကလူတွေကို မြှားပစ်ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်" အကြီးဆုံးသခင်လေးနဉ်က ယင်းယွီကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "ရှဲ့ဝမ်ယွမ်ကို သတ်ပစ်"

ရှဲ့ဝမ်ယွမ်နောက်လိုက် ပုန်ကန်တပ်ဖွဲ့ဝင်များ မြို့တော်ထဲတွင် ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ ငရဲပွက်မှာကို ကြောက်စရာမလိုတော့ပေ။ ဓားပြများကို ဖမ်းချင်လျှင် သူတို့၏ခေါင်းဆောင်ကို အရင်ဖမ်းရမည်။ ဒါ အချိန်ကောင်း မဟုတ်ဘူးလား။

အကြီးဆုံးသခင်လေးနဉ်သည် မြို့ရိုးပေါ်သို့ ပြေးတက်သွားသော ယင်းယွီကို ကြည့်လိုက်ပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။ သူ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"မကြောက်ပါနဲ့ အရှင်မင်းကြီး... မကြာခင် အားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ"

***

ဆိုးသွမ်းသော ဆေးဧကရီလေး (UPXY)

အခန်း ၂၉၂ ။ စစ်သေနာပတိချုပ်လို ဗုံးခွဲခံရတော့မယ်

ယင်းယွီ မြို့ရိုးပေါ်သို့ မရောက်သေးမီမှာပင် နဉ်ရှောင်လော့ ရှိနေသောနေရာမှ အဝတ်စုတ်ပြဲသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အရာရှိများသည် အားကုန်သုံး၍ ဝိုင်းဆွဲလိုက်သဖြင့် နဂါးဝတ်ရုံမှာ ထက်ခြမ်းကွဲသွားလေသည်။ နွေရာသီမို့ အဝတ်အစားများများစားစား ဝတ်မထားသဖြင့် နဂါးဝတ်ရုံ ကွဲသွားသည်နှင့် တတိယသခင်လေးနဉ်၏ အတွင်းခံအင်္ကျီပါ လျှောကျသွားကာ လူအများရှေ့တွင် ပခုံးသားများ ပေါ်လွင်လျက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

နဉ်ရှောင်လော့နှင့် အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသူများသည် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ဦးစွာ ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် နန်းတော်တံခါးရှေ့မှ တိုက်ပွဲမှာ ရပ်တန့်သွားသည်။ လူတိုင်း နဉ်ရှောင်လော့ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ဒါကို အမတ်ချုပ်ကြီးက ယုတ်မာတဲ့ ကောင်မစုတ်လို့ ခေါ်တာလား။ ကောင်မစုတ်လို့ ခေါ်ခံရဖို့အတွက် မိန်းမဖြစ်ဖို့ မလိုဘူးလား။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ ကြောင်အသွားသည်။ ဒါ ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

"ရှဲ့ဝမ်ယွမ်... ခင်ဗျား ဘာပြောစရာရှိသေးလဲ" အကြီးအကဲလီနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေသူတစ်ဦးက အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို စိန်ခေါ်လိုက်သည်။

"မင်းက နဉ်ယွီ မဟုတ်ဘူး" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဒီလူက နဉ်ယွီ မဖြစ်နိုင်ဘူး!

"ခင်ဗျားလည်း ရှဲ့ဝမ်ယွမ် မဟုတ်ဘူး!" နဉ်ရှောင်လော့ ပြန်ပက်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ။ သတ္တိရှိရင် နာမည်ပြောစမ်းပါ၊ ခင်ဗျားအလောင်းကို တစ်စစီမဖြစ်စေရဘူး!"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ မြို့ရိုးပေါ်သို့ ချက်ချင်း မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူက နဉ်ရှောင်လော့လား။ ဒါမှမဟုတ် နဉ်ယွီက သူ့နဲ့တစ်ပုံစံတည်းတူတဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့သွားတာလား။

ယင်းယွီသည် မြို့ရိုးပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး လေးကြိုးကိုဆွဲကာ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ထံသို့ မြှားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်၌ပင် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့နှင့်အတူ ပါလာသော အစောင့်ခေါင်းဆောင်သည် မြို့ရိုးပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ယင်းယွီ လေးကြိုးဆွဲနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ အစောင့်ခေါင်းဆောင်သည် ယင်းယွီ မြှားမပစ်မီ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ဘေးသို့ ဆွဲဖယ်လိုက်သဖြင့် မြှားချက် လွဲသွားလေသည်။

"သတ်စမ်းကွာ!" မြှားက လေကိုသာ ထိမှန်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ နဉ်ရှောင်လော့ အသံကုန်ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"အမတ်ချုပ်ကြီးကို ကာကွယ်ကြ!" အမတ်ချုပ်ကြီး၏ အစောင့်ခေါင်းဆောင်နှင့် သူ့လူများ ပြိုင်တူ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

နန်းတော်ဝင်ပေါက်တွင် ရပ်နေသော အကြီးဆုံးသခင်လေးနဉ်သည် ယင်းလေကို တစ်စုံတစ်ခု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ယင်းလေ နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အကြီးဆုံးသခင်လေးနဉ် ယင်းလေကို ပြောလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူမ လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီး ယင်းလေကို ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီးနဉ် ပြောတာ နားထောင်လိုက်!"

ယင်းလေသည် နန်းတော်တံခါးမှ နဉ်ရှောင်လော့၏ ဘေးသို့ ပြေးထွက်သွားပြီး ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး အမိန့်တော် ရှိတယ်... မင်းတို့ ခုခံတာကို ရပ်တန့်ပြီး အဖမ်းခံမယ်ဆိုရင် အရှင်မင်းကြီးက မင်းတို့ရဲ့ နိုင်ငံတော်ပုန်ကန်မှုကို ခွင့်လွှတ်ပေးမယ်တဲ့!"

"ငါ အရိုက်ခံနေရတာ မင်း မမြင်ဘူးလား" နဉ်ရှောင်လော့ ယင်းလေကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ လူတိုင်းက လက်နက်တွေ ဝှေ့ယမ်းနေကြပြီ၊ မင်းက အဲဒီပုန်ကန်သူတွေနဲ့ သစ္စာဖောက်တွေကို လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့် ပေးချင်နေတုန်းလား။

ယင်းလေ နဉ်ရှောင်လော့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါက အကြီးဆုံးသခင်လေးနဉ်ရဲ့ အမိန့်ပါ"

နဉ်ရှောင်လော့ ဘာမှဆက်မပြောတော့ပေ။ အစ်ကိုကြီးစကား နားမထောင်ရင် သေတာထက်ဆိုးတဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့ ကြုံရလိမ့်မယ်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် သူ့လူအများစု အမိန့်တော်ကြောင့် ရပ်တန့်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"သွားကြစို့"

အစောင့်ခေါင်းဆောင်သည် အလျင်အမြန် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ကျောပေါ်တက်စေကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ယင်းဖုန်းသည် လူအင်အားစုပြီး လိုက်ဖမ်းချင်သော်လည်း အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏ တပ်ဖွဲ့များက ဘေးတွင်ရပ်နေသော အရာရှိများကို ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းနေကြသည်။ ဧကရာဇ်မင်း လုပ်ကြံခံရပြီး နတ်ရွာစံပြီဟူသော သတင်းကြောင့် နန်းတွင်းအရာရှိများအားလုံး နန်းတော်ဝင်ပေါက်တွင် စုဝေးနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ စောစောက ပုန်ကန်တပ်များ၊ အထက်တန်းအဆင့် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များနှင့် နဂါးအစောင့်တပ်များသည် အားနွဲ့ပြီး လက်နက်မဲ့နေသော ဤအရာရှိများကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြပေ။ သို့သော် ယခု ပုန်ကန်တပ်များက ရုတ်တရက် ပစ်မှတ်ပြောင်းပြီး အရာရှိများကို ခုတ်ပိုင်းလာသောအခါ ကျန်တပ်ဖွဲ့နှစ်ခုမှာ ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားကြသည်။

"မြန်မြန်... သူတို့ကို သွားကယ်ကြ!" အကြီးဆုံးသခင်လေးနဉ်၏အမူအရာ လေးနက်သွားပြီး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်နိုင်ရန်အတွက် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ စစ်သူကြီးများကို များစွာ အားကိုးရသည်။ ထိုနည်းတူစွာ ပညာရှိအရာရှိများသည်လည်း တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်ရေးအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။

နန်းတွင်းအရာရှိများ အသတ်ခံနေရစဉ် အကြီးဆုံးသခင်လေးနဉ် လက်ပိုက်ကြည့်နေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"သောက်အဘိုးကြီး!" နဉ်ရှောင်ယောင်း ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ သူမ မျက်နှာကို လက်ကိုင်ပဝါဖြင့် အုပ်ပြီး နန်းတော်ထဲမှ ပြေးထွက်သွားလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်မုသည် နန်းတွင်းအရာရှိများကို အာရုံစိုက်နေသဖြင့် နဉ်ရှောင်ယောင်း ထွက်ပြေးသွားသည်ကို သတိမထားမိလိုက်ပေ။ သူ သတိထားမိချိန်တွင် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် နန်းတော်တံခါးအပြင်ဘက်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ တားချင်ရင်တောင် တား၍ မရတော့ပေ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ကာကွယ်နေသော နဂါးအစောင့်တပ်သားများသည် သူတို့၏ ဧကရာဇ် နန်းတော်အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဓားများကို အလျင်အမြန် ဆွဲထုတ်ပြီး သူမနောက်သို့ လိုက်သွားကြသည်။

အကျဉ်းသားချေမှုန်းရေးတပ်သားများသည် လက်နက်များကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသော်လည်း သူတို့၏ အကြီးဆုံးသခင်လေးထံမှ အမိန့်မရဘဲ သူမနောက်သို့ မလိုက်ရဲကြပေ။

"သည်းခံထားကြ" နဉ်ရှောင်မုက နန်းတော်ဝင်ပေါက် အပြင်ဘက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူတို့ကို ပြောလိုက်သည်။

နန်းတော်တံခါးအပြင်ဘက်တွင် လူတိုင်းသည် ရှုပ်ထွေးပွေလီသော စစ်မြေပြင်အလယ်တွင် ရောက်နေကြသည်။ ပန်းပွင့်ဂါဝန်ဝတ်ထားပြီး မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော သခင်မလေးတစ်ဦး အတွင်းမှ ပြေးထွက်လာသည်ကို မည်သူမျှ သတိမထားမိကြပေ။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ပခုံးပေါ်နေသော နဉ်ရှောင်လော့၏ ဘေးမှ ဖြတ်သွားချိန်တွင် ကျီယွဲ့ရုံသည် သူ့ကို ကာကွယ်ပေးရင်း တံခါးဝနှင့် ဝေးရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားနေသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်း သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ ထွက်ပြေးသွားသော လမ်းကြောင်းဘက်သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

"ဆက်ပစ်ရမလား" မြို့ရိုးပေါ်တွင် အထက်တန်းအဆင့် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်တစ်ဦးက ယင်းယွီကို မေးလိုက်သည်။

ယင်းယွီ လေးကို ချလိုက်ပြီး မျက်နှာကို သုတ်လိုက်သည်။ အရှင်မင်းကြီးနဲ့ သူ့လူတွေက အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့အဖွဲ့နဲ့ နီးကပ်နေပြီလေ။ ဘယ်လိုလုပ် ပစ်လို့ရတော့မှာလဲ။

နဉ်ရှောင်ယောင်း အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို အမီလိုက်နိုင်တော့မည့်အချိန်တွင် အမတ်ချုပ်ကြီးနှင့် သူ့အစောင့်တစ်ဦး ပြောသောစကားကို ကြားလိုက်ရသည်။

"အမတ်ချုပ်ကြီး... လိုကျစ်ကွေ့ ရှေ့လမ်းမဆီ ရောက်ခါနီးပြီ။ ကျွန်တော်တို့လူတွေ နေရာယူထားပြီးပါပြီ"

နဉ်ရှောင်ယောင်း ခြေလှမ်းရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူတို့လူတွေ နေရာယူထားပြီးပြီ? အဲဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။

"ရပ်လိုက်!" နဂါးအစောင့်တပ်သားတစ်ဦး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း အသိပြန်ဝင်လာပြီး ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။ သူမ လက်လှမ်းလိုက်ပြီး အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏ ခေါင်းကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ ဆံပင်ကိုဆွဲပြီး ပြန်ဆွဲခေါ်ချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ရှောင်ယောင်း!" စာကလေး ရှောင်မိုက်သည် လူအုပ်ကြားထဲတွင် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို နောက်ဆုံး၌ ရှာတွေ့သွားသည်။ ရှောင်မိုက်သည် လူအများ၏အကြည့်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ခေါင်းပေါ်သို့ နားလိုက်ပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး ရှောင်ယောင်း... အမတ်ချုပ်ကြီးက မြို့ထဲကို အမြောက်တွေ ခိုးသွင်းလာတယ်!"

နဉ်ရှောင်ယောင်း: Σ(△ °|︴ ဒီကမ္ဘာမှာ အမြောက်တွေ ရှိတယ်?

ရှောင်မိုက် ဆက်ပြောသည်။ "ရှေ့လမ်းမပေါ်မှာပဲ။ အဲဒီလူဆိုးတွေက စစ်သေနာပတိချုပ်ကို သတ်ချင်တယ်လို့ ပြောနေကြတယ်!"

သူတို့က အမြောက်နဲ့ စစ်သေနာပတိချုပ်ကို ပစ်သတ်ချင်နေကြတာလား။

နဉ်ရှောင်ယောင်း စတင်ထိတ်လန့်လာသည်။ သူမ အသက်ကယ်ရာတွင် ဘယ်လောက်ပဲ တော်ပါစေ၊ စစ်သေနာပတိချုပ်သာ အသားစတွေဖြစ်သွားအောင် အမြောက်နဲ့ အပစ်ခံရရင် သူမ ဘယ်လိုကယ်နိုင်တော့မှာလဲ။ နဉ်ရှောင်ယောင်း ရှောင်မိုက်ကို မေးလိုက်သည်။

"ရှေ့လမ်းမရဲ့ ဘယ်နားမှာလဲ"

"ဒီကနေ တည့်တည့်သွား" ရှောင်မိုက် လမ်းညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ငါ ပြန်လာပြီး မင်းတို့ကို သတ်မယ်!" နဉ်ရှောင်ယောင်း အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏ ဘေးမှဖြတ်သွားရင်း ရက်စက်သော စကားလုံးများကို ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ရူးသွပ်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြေးထွက်သွားလေသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းနောက်မှ လိုက်လာသော နဂါးအစောင့်တပ်သားများ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က မျက်စိရှေ့တည့်တည့်မှာ ရှိနေတာကို အရှင်မင်းကြီးက ဘာသွားလုပ်ဖို့ ထွက်ပြေးသွားတာလဲ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လေတိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်အထိ ရှေ့လမ်းမဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးသွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာသို့ ရောက်သောအခါ နန်းတော်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ လမ်းမရှည်ကြီး ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ယခုအချိန်တွင် ဤလမ်းမပေါ်၌ လူတစ်ယောက်မဆိုထားနှင့် တိရစ္ဆာန်လေးတစ်ကောင်ကိုပင် မတွေ့ရပေ။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကာလတုန်းက စွန့်ပစ်ခံမြို့များကို သတိရစေသဖြင့် လွမ်းဆွတ်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"လူဆိုးတွေက ရှေ့တည့်တည့်မှာ" ရှောင်မိုက်က ရှေ့မှပျံသန်းပြီး လမ်းပြပေးနေသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း ခေါင်းစောင်းပြီး နားထောင်လိုက်သည်။ လမ်းမပေါ်တွင် မြင်းခွာသံများ ကြားနေရသလို လမ်းဘေးရှိ အဆောက်အဦးများထဲမှ အသက်ရှူသံများကိုလည်း ကြားနေရသည်။ လူတိုင်း အိမ်ထဲတွင် ပုန်းနေကြပုံရသည်။

"ရှောင်ယောင်း!" ရှောင်မိုက် အော်လိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်း ရှောင်မိုက်နှင့်အတူ ရှေ့သို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။

.....

"ဘာလို့ တိုက်ခိုက်သံတွေ ထပ်ကြားနေရတာလဲ" ရှေ့လမ်းမ လမ်းဆုံတွင် တန့်ရုံက လိုကျစ်ကွေ့ကို မေးလိုက်သည်။ "သူတို့ တိုက်ပွဲ ပြန်စလိုက်ကြတာလား"

လိုကျစ်ကွေ့ ရှေ့မှ ရှည်လျားပြီး လူသူကင်းမဲ့နေသော လမ်းမကြီးကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤလမ်းမရှည်ကြီးတွင် ၉၀ ဒီဂရီ ထောင့်ချိုးကွေ့တစ်ခုရှိပြီး လမ်းကို နှစ်ပိုင်းခွဲထားသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်း အသက်လုပြေးလာနေသော အထက်ပိုင်းကို လိုကျစ်ကွေ့ မမြင်ရပေ။ နန်းတော်မှ ပဲ့တင်ထပ်လာသော အော်ဟစ်သံများကိုသာ ကြားနေရသည်။

"ဒီလမ်းက တိတ်ဆိတ်လွန်းတယ်" တန့်ရုံက လိုကျစ်ကွေ့ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ သူတို့ ဖြတ်လာတုန်းက လမ်းပေါ်တွင် လူအရိပ်အယောင် တွေ့ရသေးသည်။ သို့သော် ဤရှေ့လမ်းမပေါ်တွင် လူတစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။

လိုကျစ်ကွေ့ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူ့လက်အောက်ငယ်သားများကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"သတိထားကြ။ ရှဲ့ဝမ်ယွမ်ကိုတွေ့ရင် သတ်ပစ်"

တန့်ရုံ ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ ရှဲ့ဝမ်ယွမ်ကို အခု သတ်လို့ရပြီလား"

"အင်း" လိုကျစ်ကွေ့ စကားတစ်လုံးတည်း ပြန်ဖြေပြီး မြင်းကို လမ်းမအတိုင်း မောင်းနှင်သွားလိုက်သည်။

တန့်ရုံနှင့် ကျန်လူများ အနောက်မှ ကပ်လိုက်ပါသွားကြသည်။ ဒီနေ့တော့ ရှဲ့ဝမ်ယွမ်ကို သတ်ခွင့်ရပြီဟု တွေးမိပြီး သူတို့အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

လမ်းထောင့်သို့ ရောက်ခါနီးတွင် စားသောက်ဆိုင်၏ အမြင့်ဆုံးထပ်မှ လူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လိုကျစ်ကွေ့!"

လိုကျစ်ကွေ့ မြင်းကို ရပ်မပစ်လိုက်ပေ။ အခု ရပ်လိုက်ရင် ရန်သူကို သူ့အား သတ်ခွင့်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

"မြင်းဖမ်းကြိုးတွေကို သတိထား!" တန့်ရုံက အနောက်မှ စစ်သည်များကို ကျယ်လောင်စွာ သတိပေးလိုက်သည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် လေးထောင့်ကျောက်တုံးများခင်းထားသော လမ်းပေါ်တွင် လှည်းဘီးလိမ့်သံများ ထောင့်ချိုးတစ်ဖက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အသံကို ကြားရုံဖြင့် လှည်းပေါ်တွင် လေးလံသော အရာဝတ္ထုတစ်ခု ပါလာကြောင်း လိုကျစ်ကွေ့အဖွဲ့ ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟုကော်ကုန်းနှင့် သူ့မြင်းတပ်ဖွဲ့သည်လည်း ရှေ့လမ်းမ လမ်းဆုံသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

"ဟုကော်ကုန်း... စစ်သေနာပတိချုပ် ရှေ့မှာ ရှိပါတယ်" လိုကျစ်ကွေ့အဖွဲ့ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် စစ်အရာရှိတစ်ဦးက ဟုကော်ကုန်းကို သတင်းပို့လိုက်သည်။

"သွားကြစို့" ဟုကော်ကုန်းက သူ့တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး လမ်းမရှည်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လမ်းထောင့်ကွယ်မှ ခေါင်းပြူထွက်လာသော မည်းနက်နေသည့် အဝိုင်းပေါက်ကြီးတစ်ခုကို လိုကျစ်ကွေ့ မြင်လိုက်ရသည်။

"ရပ်!" လိုကျစ်ကွေ့ ဇက်ကြိုးကို ရုတ်တရက် ဆွဲလိုက်သည်။

ရှောင်ဟုန်သည် ကျယ်လောင်စွာ ဟီလိုက်ပြီး ဇက်ကြိုးဆွဲခံရသဖြင့် ရှေ့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို မြှောက်လိုက်သည်။

"ဆုတ်!" လိုကျစ်ကွေ့ ဟိန်းဟောက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူ့မြင်းမှာ ဒေါင်လိုက်နီးပါး မတ်နေသော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

တန့်ရုံလည်း လိုကျစ်ကွေ့၏ အနောက်မှနေ၍ အမြောက်ပေါက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သို့သော် သူ မြင်းကို ချက်ချင်း မရပ်လိုက်ပေ။ ထိုအစား တန့်ရုံသည် သူ့မြင်း လိုကျစ်ကွေ့ကို ကျော်သွားပြီးမှသာ ဇက်ကြိုးကို ဆွဲလိုက်သည်။ သူ လိုကျစ်ကွေ့ကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ကာကွယ်ပေးချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"သွား!" လိုကျစ်ကွေ့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အနောက်မှ မြင်းခွာသံများ ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ဘယ်သူလာနေမှန်း မသိဘဲ လိုကျစ်ကွေ့ အော်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဟုကော်ကုန်းလည်း သူ့မြင်းကို အမြန်ရပ်လိုက်သည်။

လမ်းထောင့်မှနေ၍ စစ်သည်အချို့သည် မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲများတွင် အသုံးပြုလေ့ရှိသော အမြောက်တစ်လက်ကို တွန်းထုတ်လာကြသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း!" ဟုကော်ကုန်း အလိုအလျောက် မြင်းကို လှည့်လိုက်သည်။

တန့်ရုံ ဓားကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ အမြောက်မီးရှို့ပေါက်နှင့် အနီးဆုံးစစ်သည်ကို တိကျစွာ ထိမှန်ပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ရောက်သွားစေသည်။ သို့သော် အခြားစစ်သည်တစ်ဦးက မီးစာနှင့်အတူ မီးရှို့ပေါက်ဆီသို့ ချက်ချင်း ရွှေ့လာပြီး ယမ်းကြိုးကို မီးရှို့လိုက်သည်။

"စစ်သေနာပတိချုပ်... သွား!" တန့်ရုံ လိုကျစ်ကွေ့ကို အော်ပြောလိုက်သည်။

ယမ်းကြိုးမှ မီးပွားများ လွင့်စင်လာပြီး တဖျစ်ဖျစ်မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လိုကျစ်ကွေ့ (မီးကူးချိန်တိုစေရန်) ဖြတ်တောက်ထားသော ယမ်းကြိုးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှေ့တက်!" လိုကျစ်ကွေ့ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ အမြောက်အနောက်ဘက်ကို ရောက်သွားသရွေ့ သူတို့ ဘေးကင်းမည်ဖြစ်သည်။

"ဟုကော်ကုန်း!" ဟုကော်ကုန်း၏ တပ်ဖွဲ့မှ စစ်သည်တစ်ဦး ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဟုကော်ကုန်း၏ အနောက်တွင် အခြားစစ်သည်အချို့က နောက်ထပ် အမြောက်တစ်လက်ကို တွန်းထုတ်လာကြသည်။ ဖြတ်တောက်ထားသော ယမ်းကြိုးမှ မီးပွားများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဟုကော်ကုန်း မျှော်လင့်ချက် ကုန်ဆုံးသွားပြီ။ ရှေ့တက်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နောက်ဆုတ်တာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘာမှထူးတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

တန့်ရုံသည် ပြေးထွက်သွားပြီး အမြောက်တွန်းလာသော စစ်သည်အားလုံးကို သတ်ပစ်ချင်သည်။ သို့သော် လမ်းတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ ဆိုင်များ၏ အမြင့်ဆုံးထပ်များမှ လူများက သေနတ်များ (သို့မဟုတ် မြှားများ) ဖြင့် ပစ်ခတ်နေကြသဖြင့် တန့်ရုံ ရှေ့ဆက်တိုး၍ မရနိုင်ပေ။

ထိုအချိန်၌ပင် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လမ်းထောင့်တစ်ဖက်မှ ပေါ်လာလေသည်။

ယမ်းကြိုး မီးကုန်လုနီးပါးဖြစ်နေသည်ကို မြင်ရချိန်တွင်ပင် လိုကျစ်ကွေ့၏ မျက်နှာထား မပြောင်းလဲပေ။ သို့သော် နဉ်ရှောင်ယောင်း လမ်းထောင့်မှ ပြေးထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူ့မျက်နှာထား ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားသည်။ သူ အော်ခေါ်ချင်သော်လည်း လည်ချောင်းထဲမှ အသံထွက်မလာပေ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ဒီမှာ ဘယ်သူတွေရှိနေလဲဆိုတာ ကြည့်ဖို့ အချိန်မရပေ။ သူမ အမြောက်ဆီသို့ ပြေးသွားပြီး မ,တင်လိုက်ကာ လမ်းတစ်ဖက်ရှိ အမြောက်ဆီသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ဒီတစ်ခါ သူမ၏ အားအင်အကုန် ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ အမြောက်ကို ပစ်ပေါက်လိုက်ပြီးသည်နှင့် သူမ မောပန်းနွမ်းနယ်စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ထိုင်ချလိုက်သည်။

အမြောက်သည် လမ်းမရှည်ကြီးကို ဖြတ်ကျော်ပျံသန်းသွားပြီး လမ်းဆုံရှိ အမြောက်ပေါ်သို့ တိကျစွာ ကျရောက်သွားကာ နားကွဲလုမတတ် အသံကျယ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် မီးရှို့ထားသော အမြောက်နှစ်လက်စလုံး မြေကြီးပေါ်သို့ ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်လိုက်ကြသည်။

ဘုန်း!

မိုးချုန်းသံကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသံကြီးများ မြေအောက်နက်နက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားကာ အဆောက်အဦးဆယ်လုံးခန့် ပြိုကျသွားသည်။ အထဲရှိ လူများသည် ထွက်ပြေးချိန်မရလိုက်ဘဲ ပြိုကျသွားသော အဆောက်အဦးများအောက်တွင် ပိမိကုန်ကြသည်။

အမြောက်များက မည်သူ့ကိုမျှ သေအောင်မပစ်နိုင်ခဲ့သည်ကို မြင်သောအခါ နဉ်ရှောင်ယောင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သို့သော် သူမ မြေပြင်မှ ထရပ်လိုက်သောအခါ သွေးအများအပြား အန်ထုတ်လိုက်ရာ မြေကြီးပေါ်တွင် သွေးအိုင်ကြီး ဖြစ်သွားသည်။

အမယ်လေး! သတိမလစ်ခင် နဉ်ရှောင်ယောင်း တွေးလိုက်မိသည်။ ဒီကမ္ဘာကို ရောက်လာကတည်းက ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် စားသောက်ပြီး စုဆောင်းထားတဲ့ အားအင်တွေအကုန် ကုန်သွားပြီ...

***