အခန်း (၂၆)
Vol. 3 Ch. 26
ဘာသာပြန် - Toxic
ဤအဖြစ်အပျက်များ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် အဖွဲ့မှူးသည် မြေပြင်အထက်သို့ ပြန်လည်တက်လှမ်းသွားလေရာ ဝူချောင်နှင့် ချန်ကျန့်တို့ကလည်း သူ၏နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားကြလေသည်။ ယွမ်ယောင်ကမူ ၎င်းတို့ကို နှုတ်ဆက်စကား ဆိုပြီးနောက် မြေအောက်ခန်း၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အပိုင်းသို့ တစ်ကိုယ်တည်း ဆက်လက်ဝင်ရောက်သွား၏။
လျူယန်က ထိုအဖွဲ့ဆရာဝန်မလေး၏ ကျောပြင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လီဟောင်မှာလည်း ထိုအရပ်ပုပုနှင့် မိန်းကလေးငယ်ကို မမှိတ်မသုန် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။
“မောင်လေး... အစ်မနဲ့ စကားပြောရတာ အရမ်း ဖိအားများနေလို့လား”
သူမက ရယ်မောလျက် ခပ်တိုးတိုး ဆိုလိုက်၏။
“အဲဒီတစ်ယောက်ကိုတော့ သွားပြီး စိတ်မကူးနဲ့ဦးနော်... မင်းအတွက်တော့ အစ်မတို့လို လူမျိုးတွေကမှ ပိုပြီး အဆင်ပြေဦးမှာ”
“မဟုတ်တာဗျာ... ဒုအဖွဲ့မှူးကလည်း အထင်မလွဲပါနဲ့ဦး”
လီဟောင်က အလောတကြီး ငြင်းဆိုလိုက်သော်လည်း လျူယန်ကမူ ရယ်မြဲပင် ဖြစ်လေသည်။
“ငါက မင်းကို စေတနာနဲ့ သတိပေးချက်လေး တစ်ခု ပေးတာပါ... ဆရာဝန်ဆိုတဲ့ အလုပ်က လူတိုင်း လုပ်နိုင်တဲ့ အလုပ်မျိုး မဟုတ်ဘူးလေ... သာမန်ဆရာဝန်တွေက ငါတို့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေအတွက် ဘာမှ အသုံးမဝင်ဘူး... အဲဒါကြောင့် ဆရာဝန်တွေက ငါတို့အသင်းအတွက် အလွန်အမင်း အရေးကြီးတယ်... သူတို့မှာ တခြားသူတွေ မလုပ်နိုင်တဲ့ တာဝန်တစ်ခု ရှိတယ်လေ”
လီဟောင်၏ စိတ်ထဲတွင် စပ်စုလိုစိတ်များ ပြင်းထန်လာရ၏။
“အဲဒါ ဘာတာဝန်လဲဟင်”
သူ၏ လက်ရှိ အခြေအနေအရ သူသည် အရာအားလုံးကို သိလိုစိတ် ပြင်းပြနေမိသည်။ အခြေအနေတွေကို သူ အမြန်ဆုံး နားလည်လေလေ၊ တခြားသူတွေကို အမြန်ဆုံး လိုက်မီလေလေ ဖြစ်မည် မဟုတ်ပါလား။
“စွမ်းအားရှင်တွေဆီက ကြယ်တာရာစွမ်းအားတွေကို ထုတ်ယူတာပေါ့”
လျူယန်က ပြုံးလျက် ဖြေကြားလိုက်သော်လည်း သူမ၏ အပြုံးထဲတွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှု အနည်းငယ် အရိပ်အယောင်များ ကပ်ငြိနေသည်ကို လီဟောင် သတိပြုမိလိုက်လေသည်။
စွမ်းအားရှင်များထံမှ ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို ထုတ်ယူခြင်း ဟူသည့် စကားကြောင့် လီဟောင်မှာ ခြေလှမ်းများပင် တုံ့ခနဲ ဖြစ်သွားရ၏။
သာမန်လူများမှာ ထို ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို မြင်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။ စွမ်းအားရှင်အချင်းချင်း မြင်နိုင်သလား ဆိုသည်မှာလည်း စဉ်းစားစရာပင် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လီဟောင်၏ ရှေ့တွင် ရှိနေသူများမှာ စွမ်းအားရှင်များ မဟုတ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ စွမ်းအားကို ထုတ်ယူဖို့ဆိုသည်မှာ မလွယ်ကူလှသော်လည်း ယွမ်ယောင်ကမူ ထိုအလုပ်ကို လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေလေသည်။
လျူယန် ပြောသည့်အတိုင်းဆိုလျှင် ထိုဆရာဝန်မလေးမှာ အဖွဲ့တစ်ခုလုံးအတွက် အလွန်အရေးပါသည့် အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်နေပေပြီ။ ၎င်းတို့သည် စွမ်းအားရှင်များကို အမဲလိုက်ကြသည်မှာလည်း ထိုသူတို့ဆီက စွမ်းအားကို ရလိုသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ယွမ်ယောင်သာ မရှိလျှင် မိစ္ဆာစွမ်းအားရှင်အမဲလိုက်အဖွဲ့၏ တည်ရှိမှုမှာလည်း အဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။
လျူယန်ကဲ့သို့ ရဲတင်းလှသော အမျိုးသမီးပင်လျှင် ထိုဆရာဝန်မလေးကို ကြောက်ရွံ့နေသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမမှာ မည်မျှ စွမ်းဆောင်နိုင်သည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။ လီဟောင်သည် ထိုအချက်ကို စိတ်ထဲ၌ သေချာပေါက် မှတ်သားထားလိုက်၏။
ဤအဖွဲ့ငယ်လေးထဲရှိ လူတိုင်းမှာ သာမန်လူသားများဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ မည်သူမျှ သာမန် မဟုတ်ကြပေ။ မိစ္ဆာစွမ်းအားရှင်အမဲလိုက်အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်နိုင်သူတိုင်းမှာ ကြင်နာတတ်သည့် သူတော်စင်များ မဟုတ်ကြသည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်လေသည်။
“ကဲ... သွားရအောင်... ကြည့်မနေနဲ့တော့”
လျူယန်က လီဟောင်ကို ခပ်ဖွဖွ ကန်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်၏။
“အဲဒီမိန်းမနဲ့ ဝေးဝေးနေ... သူက အဖွဲ့မှူးထက်တောင် ပိုဆိုးသေးတယ်... အဖွဲ့မှူးကိုတော့ ငါတို့က နောက်ပြောင်လို့ ရသေးတယ်၊ သူ့ကိုတော့ တတ်နိုင်သမျှ စကားမပြောတာ အကောင်းဆုံးပဲ”
လီဟောင်က လိမ္မာသော လူသစ်လေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။ သူသည် လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်က စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနသို့ စတင်ဝင်ရောက်စဉ်ကကဲ့သို့ပင် ရိုးသားအေးဆေးသော ပုံစံလေးကို ပြန်လည်ဖမ်းထားလိုက်၏။
ထိုစဉ်ကလည်း သူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ ခိုင်းတာလုပ်သည့် ဌာန၏ အငယ်ဆုံးလေးအဖြစ်သာ နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်နှစ်အကြာတွင်မူ ဌာနတစ်ခုလုံးက သူ့ကို ချီးကျူးနေကြပြီး သူ့အပေါ် မကောင်းပြောမည့်သူ တစ်ယောက်မျှ မရှိတော့ပေ။
လီဟောင်သည် လျူယန်၏ နောက်မှ လိုက်ပါရင်း ခြောက်ထပ်ရှိ သူမ၏ ရုံးခန်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ မြေအောက်ခန်းတွင် နာရီဝက်ခန့်သာ ကြာခဲ့သော်လည်း ယခင်က ကြောက်စရာကောင်းလှသည့် ထိုရုံးခန်းမှာ ယခုအခါ လီဟောင်အတွက် စိတ်အေးစရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီ။
လျူယန်က သူမ၏ ထိုင်ခုံတွင် ပစ်စလက်ခတ် ထိုင်ချလိုက်ပြီးနောက် ကိုယ်ဟန်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ခြေထောက်များကို စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်၏။ သူမက လီဟောင်ကို စိတ်ကြိုက်နေရာတွင် ထိုင်ရန် အချက်ပြပြီးနောက် အလေးအနက်ထားရမည့် ကိစ္စများကို စတင်ပြောဆိုလေသည်။
“အဖွဲ့မှူးက မင်းကို အခြေအနေတွေ အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြပေးဖို့ ငါ့ကို တာဝန်ပေးထားတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါလည်း ဘယ်ကနေ စပြောရမလဲ မသိဘူး... ငါ့အတွက်တော့ ဒါတွေက အခြေခံတွေ ဖြစ်နေလို့လေ... အဲဒါကြောင့် မင်း သိချင်တာ ရှိရင် မေးလိုက်တော့... ငါ အကုန် ဖြေပေးမယ်”
လီဟောင်က အလေးအနက်ထားကာ နားထောင်လိုက်၏။ သူသည် ယဉ်ကျေးပျူငှာသော ပုံစံလေးကို ထိန်းထားသော်လည်း ဗဟုသုတများ ရရှိရန်အတွက် ထိုအရာများကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။
“ဒုအဖွဲ့မှူး... လူတစ်ယောက်က စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်အောင် ဘယ်လို လုပ်ရတာလဲ”
“နည်းလမ်း နှစ်ခု ရှိတယ်”
လျူယန်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလေသည်။
“ပထမတစ်ခုကတော့ မွေးရာပါ စွမ်းအားရှင်တွေပေါ့... တချို့လူတွေက ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို စုပ်ယူနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ မွေးဖွားလာကြတာ... သူတို့က လေ့ကျင့်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် စွမ်းအား သွင်းယူဖို့ မလိုဘူး... သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အလိုအလျောက် ဖြစ်တည်နေတဲ့ စွမ်းအားအခြေခံ ရှိကြတယ်... အဲဒီလိုလူတွေကို ‘ကောင်းကင်မျက်နှာသာပေးခံရသူ’ လို့ ခေါ်ကြတယ်”
ကောင်းကင်မျက်နှာသာပေးခံရသူ ဟူသည့် အမည်ကို လီဟောင်က မှတ်သားထားလိုက်၏။
“ဒုတိယ နည်းလမ်းကတော့ ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို မိမိကိုယ်ကိုယ် တိုက်ရိုက် သွင်းယူတာပဲ... ဒါက အသုံးအများဆုံး နည်းလမ်းပဲ... ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို သွင်းယူတယ်၊ အဲဒီစွမ်းအားရဲ့ ဆေးကြောမှုကို ခံယူပြီး ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်တွေကို နှိုးဆော်တာပေါ့... ဒီလို စွမ်းအားရှင် အမျိုးအစားက ပိုများပြီး သူတို့ကိုတော့ ‘ကြယ်ရောင်အဆင့်’ လို့ ခေါ်ကြတယ်”
“ကြယ်တာရာစွမ်းအားက ကြယ်တွေလိုပဲ တောက်ပတယ်လေ... နောက်ပိုင်းမှာ ဖြစ်လာတဲ့ စွမ်းအားရှင်တွေက ဒီစွမ်းအားကို စုပ်ယူရတာဆိုတော့ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကြယ်ရောင်တွေအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြတာပေါ့”
ကြယ်ရောင်အဆင့် ဟူသော အမည်ကိုလည်း လီဟောင်က မှတ်သားလိုက်ပြန်၏။ ၎င်းမှာ စွမ်းအားရှင်လောကတွင် ဖြစ်တည်ပုံပေါ် မူတည်ပြီး အဓိက အစုအဖွဲ့ နှစ်ခု ရှိနေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
“ဒီနှစ်မျိုးပဲ ရှိတာလားဟင်”
လျူယန်က ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ပြောလိုက်၏။
“အတိအကျ ပြောရရင် ငါတို့လည်း ဒုတိယ အမျိုးအစားထဲမှာ ပါတာပဲ... ငါတို့လည်း ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို သွင်းယူပြီး ကူးပြောင်းချင်ကြတာလေ... ငါတို့က တခြား အမျိုးအစား မဟုတ်ဘူး”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားကာ ဆက်လက်ပြောဆိုလေသည်။
“ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသေးတယ်လို့တော့ ကောလာဟလတွေ ကြားဖူးတယ်”
လီဟောင်၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားရ၏။
“အဲဒါ ဘာလဲဟင်”
လျူယန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်လေသည်။
“တချို့သော စွမ်းအားကြီးတဲ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေက လူတစ်ယောက်ရဲ့ အခြေခံကို ပြောင်းလဲပေးပြီး စွမ်းအားရှင် နယ်ပယ်ထဲကို ရောက်အောင် တွန်းပို့ပေးနိုင်တယ်လို့ ဆိုကြတယ်... ဒါက ပြင်ပပစ္စည်းတွေကို သုံးပြီး ဆန်းကြယ်တဲ့ နယ်ပယ်ထဲကို ခြေလှမ်းလှမ်းတဲ့ နည်းလမ်းပေါ့”
လီဟောင်၏ ရင်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားရ၏။ ဆန်းကြယ်သော ပစ္စည်းများ ဟုတ်လား။ သူ၏ ကျောက်စိမ်းရုပ်လေးနှင့် ကျောက်ဓားလေးက ထိုသို့သော ပစ္စည်းများ ဖြစ်နေမလားဟု သူ တွေးလိုက်မိလေသည်။
အဖွဲ့မှူး လျူလုံသည် သူ၏ ပစ္စည်းများအကြောင်း သိထားနိုင်သော်လည်း ဘာကြောင့် ဘာမှမပြောသနည်း။ သူက တိတ်တဆိတ် အစီအစဉ် ဆွဲနေခြင်းလော သို့မဟုတ် တကယ်ပင် ဂရုမစိုက်ခြင်းလော ဆိုသည်မှာ စဉ်းစားစရာပင် ဖြစ်နေလေသည်။
“ဒီနည်းလမ်းကတော့ အသုံးနည်းပါတယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက မဖြစ်နိုင်သလောက် ခက်ခဲလို့လေ”
လျူယန်က ဆက်လက်ရှင်းပြ၏။
“ပထမအချက်က သာမန်လူတွေ လက်လှမ်းမမီနိုင်တဲ့ အလွန်အစွမ်းထက်တဲ့ ပစ္စည်းမျိုး လိုအပ်တယ်... ဒုတိယအချက်က အဲဒီပစ္စည်းတွေမှာ ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိတယ်... လူတိုင်းအတွက် အလုပ်မလုပ်ဘူးလေ... အသေးစိတ်ကိုတော့ ငါလည်း မသိဘူး... အဖွဲ့မှူးကတော့ သိကောင်းသိလိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ ဒါတွေကို မင်း စိတ်ပူနေဖို့ မလိုပါဘူး”
လီဟောင်က ဘာမှမပြောဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလဲလိုက်၏။
“အဖွဲ့မှူး စောစောက ပြောသွားတဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို ရှာပြီး ကိုယ်ထဲကို သွင်းယူတယ်ဆိုတာက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဟင်”
“လူတိုင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံက မတူကြဘူးလေ... ပါရမီတွေကလည်း ကွဲပြားကြတယ်... စွမ်းအားရှင်တွေရဲ့ စွမ်းရည်တွေကလည်း အများကြီးပဲ... ဥပမာ - အဖွဲ့မှူးက တိုက်ခိုက်ရေးမှာ ကျွမ်းကျင်ပေမဲ့ သူက ဘယ်လို တိုက်ခိုက်ရေးမျိုးနဲ့ ကိုက်ညီလဲဆိုတာ သူကိုယ်တိုင် မသိသေးဘူး... လျှပ်စီးလား၊ မီးလား၊ ရေခဲလား... သူက ဘယ်ဓာတ်နဲ့ ကိုက်ညီလဲဆိုတာ မသိဘဲနဲ့ မဆိုင်တဲ့ စွမ်းအားတွေကို စုပ်ယူမိရင် သူ၏ ‘စွမ်းအားသော့ချက်’ ကို ဖွင့်ဖို့ အရမ်း ခက်ခဲလိမ့်မယ်”
“စွမ်းအားသော့ချက် ဟုတ်လား”
“ဒါကတော့ ငါတို့နဲ့ ဆန်းကြယ်တဲ့ နယ်ပယ်အကြားက အတားအဆီးကို ခေါ်တာပါ... ငါတို့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ တကယ်ပဲ အဲဒီလိုမျိုး ရှိသလားတော့ ငါလည်း မသိဘူး... အဖွဲ့မှူး ပြောတာကတော့ သူ ‘ညစောင့်တပ်ဖွဲ့’ ဆီကနေ သိခဲ့တာတဲ့... လူတိုင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ သာမန်ဘဝနဲ့ ထူးခြားတဲ့ဘဝကို ပိုင်းခြားထားတဲ့ သော့ချက်တစ်ခု ရှိတယ်... အဲဒါကို ဖွင့်နိုင်မှသာ ဆန်းကြယ်တဲ့ လောကထဲကို ခြေချနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်”
လီဟောင်သည် ထိုအချက်ကို နားလည်သွားရလေသည်။ လူတိုင်း ကြိုးစားနေကြသည်မှာ ထိုသော့ချက်ကို ဖွင့်ရန်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
စွမ်းအားရှင်များနှင့် ပတ်သက်သည့် မေးခွန်းများ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူသည် မိမိနှင့် ပို၍ သက်ဆိုင်သည့် အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလဲမေးမြန်းလိုက်၏။
“ဒုအသင်းခေါင်းဆောင်... ကျွန်တော်ကရော အဲဒီနယ်ပယ်ထဲကို ဝင်ချင်တယ်ဆိုရင် နည်းလမ်း ရှိမလားဟင်”
“ရှိတာပေါ့... ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို သွင်းယူတာပဲ... ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေအရ စွမ်းအားတွေကို ဝေစုရဖို့တော့ ခက်ဦးမယ်... ဒီ မီးရှို့သတ်တဲ့ အမှုကလူကို သတ်ပြီးရင်တော့ မင်းအတွက် တစ်ခုခု ရအောင် ငါတို့ ကြိုးစားပေးနိုင်ပါတယ်”
လျူယန်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလေသည်။
“ဒါကလည်း မင်း ဒီအမှုမှာ ဘယ်လောက်အထိ ပါဝင်ကူညီနိုင်မလဲ ဆိုတာပေါ်မှာ မူတည်တယ်... မင်းက အားနည်းနေလို့ ဒါမှမဟုတ် စကားကောင်းကောင်း ပြောတတ်လို့ ပိုရမှာ မဟုတ်ဘူး... မိစ္ဆာစွမ်းအားရှင်အမဲလိုက်အဖွဲ့က ရလာတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ခွဲဝေတဲ့နေရာမှာ တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်အပေါ်မှာပဲ မူတည်ပြီး တိတိကျကျ ခွဲဝေတာပဲ”
လီဟောင်က ခေါင်းညိတ်လျက် နားလည်ကြောင်း ပြလိုက်၏။
“ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် သန်မာလာအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းရော ရှိမလားဟင်”
လျူယန်က ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် -
“ရှိတာပေါ့... မင်းက ဆန်းကြယ်တဲ့ နယ်ပယ်ထဲကို မဝင်ခင်မှာ မင်းရဲ့ သိုင်းပညာ ခွန်အားကို မြှင့်တင်လို့ ရတာပဲ... မင်းက အခု အရမ်း အားနည်းနေသေးတာဆိုတော့ တိုးတက်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်”
လီဟောင်က မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် သူမကို ကြည့်လိုက်မိ၏။
“ပထမအချက်ကတော့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆက်ပြီး လေ့ကျင့်ဖို့ပဲ... ဒုတိယအချက်ကတော့ ကောင်းမွန်တဲ့ သိုင်းပညာ တစ်ခုခုကို ကျွမ်းကျင်အောင် လေ့ကျင့်တာပေါ့... မင်းရဲ့ ငါးပုံစံသိုင်းက အတော်လေး ကောင်းပါတယ်... ဆရာကြီး ယွမ်က တစ်ချိန်က တစ်ရာဖြို အဆင့်အထိ ရောက်ခဲ့တဲ့သူဆိုတော့ သူသင်ပေးတဲ့ သိုင်းက ဘယ်လောက် ကောင်းမလဲဆိုတာ ပြောနေဖို့တောင် မလိုတော့ဘူး... အဲဒီသိုင်းက တိုက်စစ်ရော ခံစစ်မှာပါ အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်”
လီဟောင်က ထိုအချက်ကို လက်ခံလိုက်၏။ သူသည် မျောက်ပုံစံသိုင်း တစ်ခုတည်းကို လေ့ကျင့်ထားရုံနှင့်ပင် ထိုသိုင်း၏ ကောင်းမွန်မှုကို ခံစားနေရပြီ ဖြစ်ပေသည်။
“တတိယ နည်းလမ်းကတော့ ပြင်ပ စွမ်းအားတွေပဲ”
လျူယန်က ရယ်မောလျက် ဆိုလိုက်လေသည်။
“ဒါကတော့ ကြယ်တာရာစွမ်းအားတွေပဲ ဖြစ်မှာပေါ့... အဲဒီစွမ်းအားက ငါတို့ရဲ့ ‘စွမ်းအားသော့ချက်’ ကို မဖွင့်နိုင်သေးရင်တောင်မှ ငါတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုတော့ ပိုမို ကြံ့ခိုင်လာအောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်... ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်တာက အခြေခံပဲလေ... ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်ဓာတ်နဲ့ သိုင်းပညာ သုံးခုလုံး ကောင်းမွန်လာရင် မင်း သေချာပေါက် သန်မာလာလိမ့်မယ်”
ကြယ်တာရာစွမ်းအား ဟုတ်လား။ ငါ့ဆီမှာ ရှိနေတာပဲ။ ဓားဆေးရည်လေ။ လီဟောင်က စိတ်ထဲ၌ တွေးလိုက်မိ၏။
“ဒါကတော့ တစ်မျိုးတည်း မဟုတ်ပါဘူး... ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေမယ့် တခြား အရာတွေလည်း အများကြီး ရှိပါသေးတယ်... မင်းရဲ့ ဆရာကြီးဆိုရင် ဒါတွေကို ပိုသိလိမ့်မယ်”
လီဟောင်က သူမ ပြောချင်သည့် အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်သဖြင့် မျက်တောင်ခတ်ရင်း ကြည့်နေမိလေသည်။ လျူယန်က သဘောကျဟန်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီးမှ -
“မင်းဆရာကြီးက ရှေးဟောင်းသုတေသန ဌာနမှူးပဲလေ... သူ ဘယ်လောက်တောင် ရှေးဟောင်းနေရာတွေကို သွားခဲ့ဖူးမလဲ မင်း စဉ်းစားကြည့်ဦး... ‘ညစောင့်တပ်ဖွဲ့’ က ပစ္စည်းအများစုကို ယူသွားပေမဲ့ သူ့အတွက်လည်း တစ်ခုခုတော့ ချန်ထားပေးမှာပဲ... အဲဒီနေရာတွေက ရတနာတွေက အများကြီးပဲ... မင်းသာ ဆရာကြီးဆီက တစ်ခုခု ရရင်တော့ အများကြီး အသုံးတည့်မှာပဲ”
လီဟောင်သည် မိမိ၏ ဆရာကြီးထံမှ လက်ဆောင်တောင်းရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေမိသော်လည်း လျူယန်ကမူ လေသံကို နှိမ့်ကာ -
“မရှက်ပါနဲ့ မောင်လေးရဲ့... မင်းသာ အရည်အချင်းရှိတယ်ဆိုတာ ပြနိုင်ရင် အဖွဲ့မှူးကလည်း မင်းကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှာပဲ... ငါတို့မှာလည်း ကိုယ်ပိုင် ရတနာတိုက် ရှိတာပဲလေ”
လီဟောင်သည် မျက်တောင်ခတ်ရင်း နားလည်သွားရလေသည်။
“အစ်မလျူ... ကျွန်တော့်ရဲ့ ခွန်အား တိုးတက်လာတယ်ဆိုတာကို သိနိုင်မယ့် တိကျတဲ့ အမှတ်အသားမျိုးရော ရှိလားဟင်... ဥပမာ - တစ်ကျိပ်သတ် အဆင့်ကို ရောက်ရင် ဘာတွေ ပြောင်းလဲသွားမှာလဲ”
“ပြောင်းလဲမှုလား”
လျူယန်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးမှ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်၏။
“ရှိတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ ခွန်အားက တိုက်ပွဲမှာပဲ ဆုံးဖြတ်ရတာလေ... မြေအောက်ခန်းရဲ့ နောက်ဘက်မှာ လေ့ကျင့်ရေးခန်းမ ရှိတယ်... မင်း အဲဒီမှာ သွားစမ်းကြည့်ရင် သိလိမ့်မယ်... ပထမအဆင့်ကို အောင်ရင် မင်းက တစ်ကျိပ်သတ် အဆင့်ပဲ... အဲဒါက စစ်သည် ၁၀ ယောက်ကို တစ်ချိန်တည်းမှာ သတ်နိုင်တဲ့ ခွန်အား ရှိတယ်လို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်”
လေ့ကျင့်ရေးခန်းမ ဟူသော အချက်ကို လီဟောင်က မှတ်သားထားလိုက်ပြန်၏။ ထို့နောက် သူက သူမကို ထပ်မံကြည့်လိုက်ရင်း မိစ္ဆာအမဲလိုက်အဖွဲ့ထဲ ဝင်ရခြင်း၏ တခြားသော အကျိုးကျေးဇူးများ ရှိသေးသလားဟု သိချင်နေမိလေသည်။
လျူယန်က လီဟောင်၏ အကြည့်ကို မြင်သောအခါ သူ ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားပြီး ရယ်မောလိုက်လေသည်။
“မင်းက ပုံစံလေးကတော့ ရိုးရိုးလေးနဲ့ တကယ့် ကောင်လေးပဲနော်”
“တရားမျှတမှုအတွက်ပါဗျာ”
လီဟောင်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။
ထိုစကားကြောင့် လျူယန်က ရယ်မောခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။
“မင်းက သင်ယူတာ အရမ်းမြန်တာပဲ... ငါ မင်းကို တခြား ဘာမှ မပေးနိုင်သေးပေမဲ့ ဒီရုံးခန်းထဲက မင်းကြိုက်တဲ့ လက်နက်တွေကိုတော့ ယူသွားလို့ ရတယ်... မင်း ကြိုက်သလောက် ယူသွား... ဒါတွေက တရားဝင်ပဲ... မင်းအတွက် အခုလောလောဆယ်မှာ ဒါတွေက အသုံးအဝင်ဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သန်မာအောင် လုပ်ဖို့က တစ်ရက်တည်းနဲ့ မရဘူးလေ... ငါ့ကို ကြည့်လေ... နှစ် ၂၀ တောင် လေ့ကျင့်ခဲ့ရတာ”
လီဟောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်မိ၏။ နှစ်ပေါင်း ၂၀ တောင်လား။ ဒါဆို အစ်မလျူက အသက် ၄၀ ကျော်နေပြီပေါ့။ သူ ကြည့်ရတာ အသက် ၃၀ ဝန်းကျင်ပဲ ရှိသေးတာကို။
လီဟောင်က ထိုအကြောင်းကိုတော့ ထုတ်မမေးဝံ့ပေ။ ဤလူများမှာ အနှစ် ၂၀၊ ၃၀ လေ့ကျင့်ထားရသည်ဟု ပြောရုံနှင့်ပင် ကြောက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ရခြင်းမှာ မည်မျှ ခက်ခဲသည်ကို သူ သိထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင် သုံးနှစ်လုံးလုံး ပင်ပင်ပန်းပန်း လေ့ကျင့်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။
အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် လီဟောင်က မေးခွန်းအချို့ကို ထပ်မံမေးမြန်းနေခဲ့ရာ လျူယန်က ထမင်းစားချိန် ရောက်ပြီဟု ပြောမှသာ မတတ်သာဘဲ ရပ်နားလိုက်တော့သည်။ သူသည် အခြေအနေတွေကို ပိုမိုနားလည်လေလေ၊ ထိုဆန်းကြယ်မှုတွေကို ပိုမို တောင့်တလေလေ ဖြစ်လာရလေသည်။
သူသည် ဆန်းကြယ်သော နယ်ပယ်ထဲကို အမြန်ဆုံး မဝင်နိုင်သေးပါက သိုင်းပညာဖြင့်သာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်အောင် ကြိုးစားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။
ဓားဆေးရည်ကတော့ အစစ်အမှန် ရတနာပဲ။ ငါ အဲဒါကို ပိုပြီး သောက်ရမယ်။ လီဟောင်သည် မိမိ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ အေးမြသော ခံစားချက်ကို သေသေချာချာ ခံစားလိုက်မိသည်။ ဤအရာမှာ သူနှင့် တခြားသူများအကြားရှိ ကွာဟချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ထိုနေ့တစ်နေ့လုံးတွင် လီဟောင်မှာ မေးခွန်းများ မေးမြန်းရင်းနှင့်သာ အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့လေသည်။ နံနက်ခင်း အစည်းအဝေးပြီးကတည်းက အဖွဲ့မှူး လျူလုံကိုလည်း မတွေ့ရတော့ပေ။ အဖွဲ့မှူးမှာ တစ်စုံတစ်ခုအတွက် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ တွေးလိုက်မိလေတော့သည်။