အခန်း (၂၂)

နောက်ရက်အနည်းငယ်တွင် ကုရှန်းနှင့် ရှောက်ချင်းရှန့်တို့သည် ဆောက်လုပ်ရေးဆိုဒ်ထဲ၊ ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်းဈေးကွက်နှင့် ဝိုင်ပါတီကို လှည့်ပတ်ပြေးနေခဲ့ကြရသည်။ သူတို့သည် နေ့တိုင်း အနားယူချိန်မရှိ‌အောင် အလွန်အလုပ်များနေခဲ့ကြသည်။

ရှောက်ချင်းရှန့်နှင့် စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ပိုပြီး တိုင်းတာလာခဲ့သည်။

ရှောက်ချင်းရှန့်သည် အစကတည်းက ပေါင်းသင်းဆက်ဆံတာကို သိသူဖြစ်သည်။ ယခု သူသည် သူ၏ ကိုယ်နေဟန်ထားကို နှိမ့်ချလိုက်သောကြောင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး နယ်ပယ်တွင် ပို၍သက်တောင့်သက်သာဖြစ်လာပြီး လူအများနှင့်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် ကောင်းမွန်တဲ့ ပရောဂျက်တွေကို မတွေ့နိုင်ကြသေးဘူး။ သူတို့လက်ထဲ ရောက်လာနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာတွေကတော့ အလွှာပေါင်းများစွာအတွက် ငှားရန်လုပ်ကိုင်ကြရတဲ့ ပရောဂျက်သေးသေးလေးတွေပါ။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ရနိုင်သော စျေးနှုန်းသည် သနားစရာကောင်းပြီး ၎င်းတို့လက်ရှိလုပ်ကိုင်နေသော အရာနဲ့ပင် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပါ။

ကုရှန်းနှင့် ရှောက်ချင်းရှန့်တို့သည် အဲဒါကိုယူရန် အလျင်စလိုမဟုတ်ကြဘဲ လက်ထဲတွင်ရှိသော အသေးစား ပရောဂျက်တစ်ခုပြီးမြောက်ပြီးနောက် အစီအစဉ်များရေးဆွဲရန် အဆင်သင့်ပြင်ခဲ့ကြသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ ဒါက အသေးစား ပရောဂျက်ဖြစ်ပြီး တည်ဆောက်ရေးကာလသည် မကြာပါ။

ပရောဂျက်ပြီးသွားတဲ့နေ့မှာ ကုရှန်းနဲ့ ရှောက်ချင်းရှန့်တို့ နှစ်ယောက်စလုံးက လာရောက်စစ်ဆေးဖို့ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။

သူတို့၏ ပရောဂျက်သည် ကြီးမားသော ပရောဂျက်၏ သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းမျှသာ ဖြစ်သောကြောင့် အမှန်တကယ် လက်ခံမှုမှာ ပရောဂျက်တစ်ခုလုံး ပြီးမြောက်သည်အထိ စောင့်ဆိုင်းရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့ဘက်မှ အသေးစားပရောဂျက်များကို ပြုပြင်ပြီးပါက ပရောဂျက်များ၏ အရည်အသွေးကို တစ်စုံတစ်ဦးမှ လာရောက်စစ်ဆေးမည် ဖြစ်သည်။

ကုရှန်းနှင့် ရှောက်ချင်းရှန့်တို့သည် နံနက်စောစောရောက်လာပြီး သိပ်မကြာမီပင် ပရောဂျက်၏ အရည်အသွေးကို စစ်ဆေးသူလည်း ရောက်လာပြီး အဲဒါက ပရောဂျက်အရည်အသွေး ကြီးကြပ်ရေးဌာန၏ ကြီးကြပ်ရေးမှူးဖြစ်သည်။

"ဒီကြီးကြပ်ရေးမှူးတွေက ကိုင်တွယ်ရအခက်ဆုံးလို့ ငါ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ပြောတယ်။ ငါက စာအိတ်အနီကို အထူးပြင်ဆင်ထားတယ်" သူ့အိတ်ကပ်ထဲက ပြင်ဆင်ထားတဲ့ စာအိတ်အနီကို ဖိကာ ရှောက်ချင်းရှန့်က ကုရှန်းကို တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

ကုရှန်းက ဒါကိုကြားတော့ သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်းရဲ့ အာရုံစူးစိုက်မှု အရည်အသွေးကို မင်း ယုံကြည်ချက် မရှိဘူးလား?"

ကုရှန်းပြောတာကို သူ့စိတ်ထဲ စွဲလန်းမိတဲ့အတွက် ရှောက်ချင်းရှန့်က ဒီရက်ပိုင်း ပရောဂျက်ရဲ့ အရည်အသွေးကို အရမ်းစိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

"ငရဲမင်းက ပိုကောင်းတယ်လို့ ပြောတာမဟုတ်ဘူး၊ မကောင်းဆိုးဝါးလေးက ကိုင်တွယ်ရခက်တယ်။ ဒီလူတွေက တမင်တကာ အပြစ်ရှာရင် နည်းလမ်းမရှိဘူး" ရှောက်ချင်းရှန့်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ဟေး၊ သူဒီမှာ။ ငါ အရင်သွားတွေ့လိုက်မယ်"

ကုရှန်းသည် အသက်လေးဆယ် သို့မဟုတ် ငါးဆယ်ဝန်းကျင်ရှိ အမျိုးသားတစ်ဦးကို လှမ်းကြည့်ခဲ့သည်။ သူသည် အရောင်ဖျော့ဖျော့ရှပ်အင်္ကျီ၊ အနက်ရောင်ဘောင်းဘီရှည်နှင့် အနက်ရောင် သားရေဖိနပ်ကို ၀တ်ထားသည်။ လက်ဆွဲအိတ်အနက်ကို သူ့လက်ထဲမှာကိုင်ထားပြီး သူ့အမူအရာက အနည်းငယ် လေးနက်နေသည်။

ရှောက်ချင်းရှန့်က သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ဟယ်လို၊ ဟယ်လို၊ ကြီးကြပ်ရေးမှူး။ ကျွန်တော်တို့က ဒီပရောဂျက်ကို တာဝန်ယူထားတဲ့ သူတွေပါ။ ကျွန်တော်က ရှောက်ချင်းရှန့်ဖြစ်ပြီး၊ သူက ကုရှန်းပါ" ရှောက်ချင်းရှန့်က သူ့ကိုယ်သူ စိတ်အားထက်သန်စွာ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။

သို့သော် ရှောက်ချင်းရှန့်၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကြောင့် ထိုလူသည် အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီးနောက် သူက "ဖန်တရုန်"

သူ့နာမည်ကိုပြောပြီးနောက် ဖန်တရုန်က မနှစ်မြို့ဖွယ်လေသံဖြင့် သူတို့အား "မင်းတို့အားလုံး ဘေးကပ်၊ ငါ့စစ်ဆေးရေးလမ်းကို မပိတ်ကြနဲ့။"

ရှောက်ချင်းရှန့်က စာအိတ်အနီတွေထည့်ဖို့ တွေးရင်း အံ့အားသင့်သွားကာ ပြန်သိမ်းထားလိုက်ရသည်။

ကုရှန်းသည် ဖန်တရုန်၏ အပြုအမူကို ကြည့်ပြီး သူဘာလုပ်နေသည်ကို သိသောကြောင့် ရှောက်ချင်းရှန့်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ဖန်တရုန်သည် ပရောဂျက်၏ အရည်အသွေးကို စစ်ဆေးသောအခါ အလွန်စေ့စပ်သေချာသည်။ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ရှပ်အင်္ကျီအိတ်ကပ်တွင် ချိတ်ထားသော ဘောပင်ကိုဦးစွာ ချွတ်ယူပြီးနောက် သူ၏ လက်ဆွဲအိတ်ထဲမှ မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ပစ္စည်းတစ်ခုကို စစ်ဆေးပြီးနောက် သူက သေသေချာချာ မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။

ဒီဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်ကို ဟွမ်ချန်ရွှင်းက ထိန်းချုပ်ထားတယ်ဆိုတာကို ဖန်တရုန်က သိသည်။

သူသည် ဟွမ်ချန်ရွင်းကဲ့သို့သော လူများကို ဆိုးရွားသော အမြင်ရှိသည်။ သူ့မှာ အဆက်အသွယ်တွေ အများကြီးရှိပြီး ကောင်းကောင်းမလုပ်နိုင်တဲ့အတွက် သူ့လက်အောက်က အရာရှိငယ်တွေကို တိုက်ရိုက် စာချုပ်ချုပ်သည်။ နောက်ဆုံးပြီးစီးခဲ့သော ပရောဂျက်၏ အရည်အသွေးသည် ဖော်ပြ၍မရနိုင်ပါ။

ထို့ကြောင့် ဖန်တရုန်သည် ဟွမ်ချန်ရွှင်း၏ လက်အောက်ရှိ ကန်ထရိုက်တာငယ်များကို ဆိုးရွားသော အမြင်ရှိသည်။

ရှောက်ချင်းရှန့်၏ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုမှုသည် ဤလူနှစ်ယောက်သည် ဟွမ်ချန်ရွှင်းကဲ့သို့သော အကျင့်မျိုးဖြစ်ကြောင်း သူ့ကို ယုံကြည်စေခဲ့သည်။

ဖန်တရုန်က အပြစ်ရှာဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူပိုစစ်လေလေ ဖန်တရုန်ရဲ့ နှလုံးသားက ပိုတုန်လှုပ်လာလေပဲ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ တင်းကျပ်တဲ့ စံနှုန်းတွေနဲ့ ကြည့်ရင်တောင် ဒီအသေးစားပရောဂျက်မှာ ဘာအမှားမှ မတွေ့နိုင်လို့ပင်။

ဤလူနှစ်ယောက်၏ နှလုံးသားကို သေချာပေါက် ဒီထဲကို ထည့်ထားသည်ကို တွေ့နိုင်သည်။ ဖန်တရုန်သည် ကုရှန်းနှင့် ရှောက်ချင်းရှန့်ကို လေးလေးနက်နက် မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ဖန်တရုန်သည် အစပိုင်းတွင် ဇီဇာကြောင်ပြီး အရှက်ရခြင်းကို မကြိုက်သော်လည်း သူ့မျက်နှာသည် အလွန်ပျော့ပြောင်းသွားသည်။

မှတ်တမ်းအားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ပြီးနောက် ကုရှန်းနှင့် ရှောက်ချင်းရှန့်တို့ကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး "မင်းတို့ ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့တယ်"

ရှောက်ချင်းရှန့်သည် ဒီစကားကိုကြားတော့ သူစိတ်သက်သာရာရသွားပြီး "ခင်‌‌ဗျားရဲ့စကားကြောင့် ကျွန်တော်တို့စိတ်ချနိုင်ပြီ!"

ဖန်တရုန်က ဒါကိုကြားတော့ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး "ဘာလို့ ဒီပရောဂျက်ကို မင်းတို့ပထမဆုံးလုပ်တာလဲ?"

ကုရှန်း၏ မျက်ခုံးများ လှုပ်သွားကာ သူသည် ရှေ့သို့လှမ်းလာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုဖန် အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ဒါက ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီရဲ့ ပထမဆုံး ပရောဂျက်ပါ"

အဲဒါကိုကြားတော့ ဖန်တရုန်က တိုးတိုးလေး နှာမှုတ်လိုက်သည်။ "မထူးဆန်းပါဘူး၊ မင်းတို့က လမ်းကို မတွေ့သေးတာကို!"

ဖန်တရုန်သည် အချိန်အတော်ကြာ ကြီးကြပ်ရေးမှူးတစ်ဦးဖြစ်ပြီးနောက် ကန်ထရိုက်တာ အကြီးအသေး အများအပြားကို တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဒီလူတွေဟာ သူတို့သည် စစချင်းတုန်းက ဘယ်လိုလုပ် ဖြတ်လမ်းလိုက်ရဲမှာလဲ? နောက်ပိုင်းမှာ အလုပ်တွေ အများကြီးလုပ်ခဲ့ပြီး အတွင်းက အလှည့်အပြောင်းတွေကို နားလည်လာခဲ့သည်။ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ဖြည့်ဖို့ ဟိုဟိုဒီဒီ လှည့်ပတ်ပြီး လှည့်စားကြသည်..

ဒါကိုတွေးပြီး ဖန်တရုန်က သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ငြီးငွေ့လာခဲ့သည်။

အံ့အားသင့်နေသော ဤလူငယ်နှစ်ဦးသည် အတူတူပင်ဖြစ်နိုင်သည်။

"တံခါးက ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ။ ကျွန်တော်တို့က စည်းစောင့်မှာပါ" ကုရှန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"အိုး ငါပြောလို့ရတယ်။" ဖန်တရုန်က ရယ်မောလိုက်သည်။

ကုရှန်းက အငြင်းအခုံမလုပ်ဘဲ အသဲအသန်ရှင်းပြတာက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်။

အချို့စကားလုံးများသည် ရပ်တန့်လိုက်ရန် သင့်လျော်သည်။

ဖန်တရုန်သည် ဘောပင်နှင့် မှတ်စုစာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး သူသည် ထွက်သွားတော့မည်ပုံရသည်။

မထွက်ခင်လေးမှာ ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်ပြီး သူက "မင်းကုမ္ပဏီလို့ ပြောလိုက်တာလား?"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ရှန်းချင်းဆောက်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီလို့ခေါ်တဲ့ ဆောက်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီတစ်ခုကို တည်ထောင်ထားပါတယ်။" ကုရှန်းက ပြန်ပြောသည်။

ဖန်တရုန်သည် ဤကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးနေပုံရပြီး ကုရှန်း၏ အဖြေကို ကြားပြီးနောက်တွင် သူသည် စကားမပြောတော့ဘဲ လက်ဆွဲအိတ်ဆွဲကာ ခေါင်းကိုမော့ပြီး ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဖန်တရုန်ထွက်သွားပြီးနောက် ရှောက်ချင်းရှန့်က "ဒီအဘိုးကြီး ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?"

"သူဘာကိုဆိုလိုလဲဆိုတာကို စိတ်မပူပါနဲ့၊ အခု ပရောဂျက်ပြီးသွားလို့ စစ်ဆေးရေးလည်းပြီးသွားပြီ။ ငွေရှင်းဖို့ ဟွမ်ချန်ရွှင်းဆီကို သွားရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ!" ကုရှန်းက ပြောသည်။

ရှောက်ချင်းရှန့်က သူ့ပေါင်ကို ရိုက်လိုက်ပြီး "မင်းမှန်တယ်၊ ငါ ဟွမ်ချန်ရွှင်းကို သွားရှာလိုက်မယ်!"

ကံကောင်းထောက်မစွာ ဟွမ်ချန်ရွှင်းသည် တရားမျှတာစွာ ငွေကို ဖြေရှင်းခဲ့သည်။

ယွမ် ၃၈၀၀၀ ရရှိပြီးနောက် ကုရှန်းနှင့် ရှောက်ချင်းရှန့်တို့သည် အင်ဂျင်နီယာအဖွဲ့၏ လစာကို ပြေလည်စေပြီး အရင်က ကတိပေးထားသည့် လျော်ကြေးငွေအတွက် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

အင်ဂျင်နီယာအဖွဲ့မှ အလုပ်သမားများသည် ငွေရပြီးနောက် အပြုံးများကို မဖုံးကွယ်နိုင်ဘဲ အလျင်စလို မေးခဲ့ကြသည်။ " နောက်ထပ် ဆောက်လုပ်ရေး ဘယ်တော့စမလဲ?"

ကုရှန်းနှင့် ရှောက်ချင်းရှန့်တို့သည် အခြားကန်ထရိုက်တာများနှင့် မတူဘဲ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးကောင်းသူများဖြစ်သည်။

အလှည့်တိုင်း ဦးစီးမှူးက သူတို့ကို အလှည့်ကျ ခေါ်ခဲ့သည်။ နေ့လယ်စာက လုံလောက်ပြီး ပိုက်ဆံလည်း လွယ်ကူစွာ ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်။ သူတို့ကို ဘောနပ်စ်တွေတောင်ပေးခဲ့သည်။ အလုပ်သမားတွေက သူတို့နဲ့ ဆက်ပြီး အလုပ်လုပ်ချင်ကြသည်။

"ကျွန်တော် ခင်‌ဗျားတို့ကို ရက်အနည်းငယ်ကြိုပြီး အကြောင်းကြားပါ့မယ်။" ကုရှန်းက ပြောသည်။

အလုပ်သမားများ ငွေရှင်းပြီးနောက် ကုရှန်းနှင့် ရှောက်ချင်းရှန့်တို့သည် ကျန်ငွေကို ရေတွက်ရန် ရောက်လာကြသည်။

ပစ္စည်းတွေဝယ်ဖို့နဲ့ နေ့လယ်စာကျွေးဖို့ သုံးစွဲခဲ့တဲ့ငွေကို နုတ်ယူပြီး နောက်ဆုံးကျန်ခဲ့တဲ့ငွေက ဒီရက်တွေမှာ သူတို့ရှာထားတဲ့ငွေတွေပါ။

ကျန်ငွေ ယွမ်၂၀၀၀ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရှောက်ချင်းရှန့်က နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ယွမ် ၂၀၀၀ ကို လူတစ်ဦးစီ၏ လက်ထဲသို့ ခွဲလိုက်ရင် လူတစ်ဦးလျှင် ယွမ် ၁၀၀၀ ဖြစ်သည်။

ယွမ် ၁၀၀၀ သည်များသော်လည်း ရှောက်ချင်းရှန့်က အချိန်အတော်ကြာ အလုပ်များပြီးနောက် ထိုသို့သောငွေအနည်းငယ်ကို လက်ခံနိုင်စရာမရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

"မင်း ပရောဂျက်အတွက် ငွေမြန်မြန်ရတယ်လို့ မင်းပြောတာမဟုတ်ဘူးလား?" ရှောက်ချင်းရှန့်က ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကုရှန်းသည် ရှောက်ချင်းရှန့်ကဲ့သို့ သူ၏ စိတ်တည်ငြိမ်မှုကို မဆုံးရှုံးခဲ့ပေ။ အစက သူသည် ဤအချိန်၌ ငွေရမည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယွမ် ၂,၀၀၀ လက်ကျန်ရှိရန် မမျှော်လင့်ခဲ့ဘဲ အံ့သြစရာနေခဲ့သည်။

"အချိန်ယူပါ၊ လုပ်ငန်းအသစ်တစ်ခုထဲ ဝင်ဖို့က ငါတို့အတွက် ပုံမှန်ပါပဲ။" ကုရှန်းက ရှောက်ချင်းရှန့်ကို နှစ်သိမ့်ပေးရင်း "မင်း ငွေစရှာတုန်းက တစ်ရှိန်ထိုး ငွေအများကြီး ရှာနိုင်ခဲ့လို့လား?"

ရှောက်ချင်းရှန့်လည်း ဒီအကြောင်းကို တွေးပြီး အသေးစားစီးပွားရေးလုပ်ဖို့ ပထမဆုံးထွက်တုန်းက သူပိုက်ဆံဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။

"ဒါဆို ငါတို့ ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ? ပရောဂျက်လေးတွေ ဆက်ပြီးလုပ်ကြဦးမှာလား?" ရှောက်ချင်းရှန့်က မေးသည်။

ကုရှန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "အင်း"

အခု သူက ဒါကို စပြီးပြီဆိုတော့ ကျည်ဆံကို ကိုက်ပြီးသာ ဆက်သွားနိုင်သည်။

သို့သော် ဤပရောဂျက်သည် ကုရှန်းအား အတွေ့အကြုံများစွာကိုလည်းပေးခဲ့ပြီး အရည်အသွေးကို သေချာစေပြီး အကျိုးကျေးဇူးများ ပိုမိုရရှိစေရန်အတွက် သူစတင်စဉ်းစားခဲ့သည်။

တကယ်တော့ သူတို့ရဲ့ အင်ဂျင်နီယာတွေ ရည်ရွယ်ချက်က ငွေရှာဖို့ပင်။

"ချင်းရှန့် နောက်တစ်ခုလုပ်ရအောင်" ကုရှန်းက ရှောက်ချင်းရှန့်ကို သူ့အတွေးအား ပြောပြခဲ့သည်။ "အလုပ်သမားတွေရဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို မနည်းစေဘဲ ပရောဂျက်ရဲ့ အရည်အသွေးကိုလည်း အာမခံရမှာပေါ့ ဒါကြောင့် ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်းတွေကို ကြိုးကြိုးစားစား ရှာရမယ်"

"ငါအလုပ်မကြီးကြပ်ခင်က အလုပ်သမားတစ်ယောက်နဲ့ စကားစမြည်ပြောဖြစ်တယ်။ သူသုံးတဲ့အုတ်တွေရဲ့ အရည်အသွေးက တခြားအုတ်တွေလောက် မကောင်းဘူး၊ ဈေးလည်း ပိုမြင့်တယ်။ သူက ဒီဟာတွေကို ငါတို့ အမြဲတမ်းမသုံးသင့်ဘူလို့ ပြောတယ်။ အရည်အသွေးကောင်းပြီး ဈေးနှုန်းချိုသာတဲ့ ဆောက်လုပ်ရေး ပစ္စည်းတွေကို ရှာမတွေ့ဘူး"

ရှောက်ချင်းရှန့်က ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် သူတို့တည်းက တစ်ယောက် ထွက်သွားရင် ပရောဂျက်ကို ကြီးကြပ်ဖို့ တစ်ယောက်တည်း နေရမည်။

ရှောက်ချင်းရှန့်သည် ခဏလောက်စဉ်းစားခဲ့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတစ်ယောက်တည်းနေကာ ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် အပြင်ထွက်ပတ်သွား‌နေပြီး ပြန်မလာရင် ဘယ်သူမှ စိတ်ပူမှာမဟုတ်ဘူး။

ကုရှန်းနဲ့ မတူတာက သူ့မှာ သူ့ဇနီးနဲ့ သားသမီးတွေ မရှိတာမို့ သူက စက်ရုံကို ရှာရန်စပြောခဲ့သည်။

"ဒါဆို မင်းကို ဒုက္ခပေးရ‌တော့မှာပေါ့" ကုရှန်းက ကျေးဇူးတင်စကားဆိုသည်။

ရှောက်ချင်းရှန့်က ပြုံးပြီး "ဘယ်သူက ပိုကြိုးစားရမလဲ မသိဘူး! ငါထွက်သွားတာနဲ့ ဒီအလုပ်တွေအားလုံး မင်းရဲ့ပခုံးပေါ်ကျလာလိမ့်မယ်"

ယခုကိစ္စရပ်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးသောအခါ ရှောက်ချင်းရှန်သည် မနှောင့်နှေးဘဲ မကြာခဏ အသုံးများသော အလုပ်များကို ချရေးခဲ့သည်။ အိမ်ဆောက်ပစ္စည်းများ၏ အရည်အသွေးနှင့် စျေးနှုန်းများပြီးပါက ချက်ချင်းထွက်ခွာခဲ့သည်။

ရှောက်ချင်းရှန့် စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးနောက် သင့်လျော်တဲ့အရာမရှိရင် အစွန်အဖျားထိ ဆက်လက်ချဲ့ထွင်မည်။ သို့သော် သိပ်မဝေးရပါ။ ပြီးတော့ ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်းအများစုသည် လေးလံပြီး ဝေးလွန်းပါက သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးစရိတ်များ အလွန်မြင့်မားမည် ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်မျိုးဆိုရရင် အလုပ်ပျက်သွားလိမ့်မည်။

ရှောက်ချင်းရှန့် ထွက်သွားပြီးတာနဲ့ S မြို့ မှာရှိတဲ့ အရာအားလုံး ကုရှန်းအပေါ်မှာ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

အရင်ပရောဂျက် ပြီးသွားတော့ သူတို့သည်ပျင်းရိပြီး ထိုင်မနေရသည်မှာ သေချာသည်။ ထို့ကြောင့် ကုရှန်းက နောက်ထပ် ပရောဂျက်လေးတစ်ခု ထပ်လုပ်လိုက်သည်။ အမြတ်က သိပ်မများပေမယ့် လုပ်စရာငွေတွေ ရှိပါသေးသည်။

ကုရှန်းဟာ ဒီအချိန်မှာ အရမ်းအလုပ်များနေတာကြောင့် သူ့ခြေထောက်တွေက မြေကိုမထိနိုင်ဘူး။

နေ့ခင်းဘက်တွင် ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်းဈေး၊ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်နှင့် ဝိုင်ပါတီသည် သုံးခုကို လည်ပတ်နေသည်။ သင့်တော်တဲ့ ပရောဂျက်တစ်ခုကို တွေ့တဲ့အခါ ဝိုင်ပါတီမှာ လူတွေနဲ့ စကားပြောရမည်။ ညနေကျရင် စာချုပ်ရေးဖို့ ချက်ချင်းအိမ်ပြန်ရမည်။ စာချုပ်ပြောင်းတာက သင့်တော်ပါသည်...

ကုရှန်း၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို လီယွီလန်လည်း မြင်သည်။

ထိုနေ့တွင် ကုရှန်းသည် အရက်နံ့နှင့် ပြန်လာသောအခါ အလွန်နောက်ကျနေပြီ ဖြစ်သည်။

မကြာသေးမီက တပေါင်သည် သူ့အဖေအား မတွေ့နိုင်တာကို မကျေမနပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။ အစက သူ့အဖေပြန်လာတာကို စောင့်နေဖို့ စီစဉ်ထားပေမယ့် အိပ်ပျော်သွားတာကို မတတ်နိုင်ခဲ့ဘူး။

ကုရှန်း ပြန်ရောက်တာနဲ့ လီယွီလန်က သူ့ကို အရင်ဆုံး ရေချိုးခိုင်းပြီး ဟင်းချိုချက်ပေးသည်။

ကုရှန်းသည် ရေချိုးပြီး အရက်နာကျတာ သက်‌သာသော ဟင်းချိုကို သောက်ပြီးနောက်တွင် သူသည်ထိုင်ပြီး ထပ်မံရေးသားရမည့် စာချုပ်ကို ပြန်လည်ရေးရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

လီယွီလန်သည် သူ့မျက်လုံးအောက်ရှိ မျက်ကွင်းညိုနေတာကိုကြည့်ပြီး စာချုပ်စာတမ်းပေါ်တွင် သူမလက်ကို ထားလိုက်ပြီး "မရေးနဲ့တော့ အခု အနားယူလိုက်ပါ"

စာချုပ်ကို လက်ဖြင့်ရေးခြင်းသည် အလွန်ခက်ခဲပြီး ကျော်လုပ်၍မရပါ။

စကားလုံးတစ်လုံး လွတ်သွားပါက စာမျက်နှာတစ်ခုလုံးကို ပြန်လည်ရေးသားရမည် ဖြစ်သည်။

ကုရှန်း - "ကိုယ်စာရေးပြီးရင် အိပ်ရာဝင်ပါ့မယ်"

"ကျွန်မ ရှင့်ကို ကူညီရေးပေးမယ်။" လီယွီလန်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး "ရှင် မနက်အစောကြီးထပြီး ညဥ့်နက်မှ အိပ်ရတာ။ ရှင့်ခန္ဓာကိုယ်က ဒါကို ဘယ်လို ခံနိုင်မှာလဲ"

"ဒါပေမယ့်....." ကုရှန်းက တစ်ခုခုကို ပြောချင်သေးသည်။

"ကျွန်မ နေ့ဘက်မှာ အနားယူလို့ရတယ်၊ ရှင်အဲ့လိုလုပ်လို့ ရလို့လား?" လီယွီလန်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး "ရှင်မအိပ်ရင် ကျွန်မစိတ်ဆိုးမှာ"

လီယွီလန်သည် သူနှင့် ဟာသလုပ်ရန် မရည်ရွယ်ကြောင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကုရှန်းသည် သူပြောချင်ရာကို မျိုချလိုက်ရသည်။

သူမကို စာရေးခွင့်မပေးရင် သူမသည် ပိုစိုးရိမ်လာမည်။

ဒါကို သူသိပြီးနောက် ကုရှန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ဒါဆို ကိုယ်မင်းကို ဘယ်လိုရေးရမလဲ ပြောပြမယ်"

ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရမည့်နေရာများကို မူရင်းစာချုပ်တွင် အမှတ်အသားပြုထားပြီးဖြစ်၍ ထပ်မံရေးသားရန်သာ လိုအပ်သည်။ ရိုးရှင်းပါသည်။

သူမနားလည်ပြီးနောက် လီယွီလန်သည် ကုရှန်းကို အမြန်အိပ်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

ကုရှန်းသည် အမှန်တကယ်ကို ပင်ပန်းနေပြီး ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရန် လေးလံသော ခြေလှမ်းများ လှမ်းခဲ့သည်။

သူသည် လီယွီလန်၏ ဦးတည်ရာနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် လဲလျောင်းလိုက်ပြီး သူ၏ လေးလံသော မျက်ခွံများကို မပိတ်မီတွင် သူမြင်လိုက်ရသည့် နောက်ဆုံးမြင်ကွင်းမှာ နွေးထွေးသော အဝါရောင်အလင်းတန်းအောက်တွင် စာချုပ်ကို အလေးအနက် ရေးနေသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ မျက်နှာဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူသည် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။