အခန်း (၂၃)

ကုရှန်းက ဒီမှာ အရမ်းအလုပ်များနေပြီး ရှောက်ချင်းရှန့်ကလည်း အရမ်းကူညီခဲ့သည်။ သူသည် အရည်အသွေးကောင်းပြီး ဈေးနှုန်းချိုသာသော စက်ရုံလေးအချို့ကို တကယ်တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနဲ့ ပွင့်လင်းမြင်သာသွားတဲ့ အချိန်မှာ အမျိုးမျိုးသော စပ်တူလုပ်ငန်း စာချုပ်တွေဟာ မိုးရွာပြီးရင် မှိုပေါက်နေသလိုမျိုးမို့ အဲဒါတွေကို ရှာနိုင်သလောက် ရွေးချယ်နိုင်မှာပါ။

သူတို့ကုမ္ပဏီ၏ လက်ရှိလုပ်ငန်းသည် အလွန်ရှုပ်ထွေးပြီး ဆောက်လုပ်ရေးနှင့် ပတ်သက်နေသရွေ့ သူတို့က တာဝန်ယူနိုင်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် အိမ်ဆောက်ခြင်း၊ စက်ရုံတည်ဆောက်ခြင်း သို့မဟုတ် အလှဆင်ခြင်းစသည်ဖြင့် အမျိုးမျိုးသော ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်းများ များစွာလိုအပ်ပါသည်။

ရှောက်ချင်းရှန့် တွေ့ရှိသော အရည်အသွေးမြင့်ပြီး စျေးသက်သာသော ဆောက်လုပ်ရေး ပစ္စည်းများဖြင့် ကုရှန့်သည် နောက်ထပ်အသေးစားပရောဂျက်များကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

အဲဒါကို ထပ်ပြီးလုပ်ရင် သူတို့သည် နောက်ဆုံးမှာ အမြတ်ကို မြင်နိုင်သည်။

ရှောက်ချင်းရှန့်သည် နောက်ဆုံးတွင် ငွေရှာနိုင်သည်ကို သိမြင်ပြီးနောက် ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

အချိန်ရတိုင်း စက်ရုံလေးတွေရှာဖို့ သူကအပြင်ကို ပြေးထွက်သွားပြီး သူတို့သုံးနိုင်တဲ့ ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်းတွေ ရှိမရှိ ကြည့်သည်။

ယခု ကုရှန်းနှင့် ရှောက်ချင်းရှန့်တို့သည် ပရောဂျက်များစွာကို တာဝန်ယူခဲ့ကြသည်။

ရှောက်ချင်းရှန့်သည် အနီးနားပတ်ဝန်းကျင်ကို စုံစမ်းရန် အလုပ်ကိစ္စဖြင့် ခရီးထွက်ပြန်သည်။ ကုရှန်းတစ်ယောက်တည်းသာ အားစိုက်ပြီး နောက်ထပ် ပရောဂျက်များ ထပ်လုပ်ပါက ကျွမ်းကျင်မှု အနည်းငယ် ချို့ယွင်းနေမည်မှာ အမှန်ပင်။

အရင်က ပင်ပင်ပန်းပန်း ကြိုးစားနေရတာကြောင့် ဖခင်ဖြစ်သူကို ခဏခဏ မတွေ့ရသော တပေါင်သည် အတော်လေး စိတ်ဆိုးခဲ့သည်။

ဒါကိုစဉ်းစားပြီးနောက် ကုရှန်းသည် ပရောဂျက်အသစ်တစ်ခုမစတင်မီ လက်ထဲတွင်ရှိနေသည့် တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုရှိနေသည့် ပရောဂျက်လေးကို ပြီးအောင်စောင့်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ကုရှန်းသည် ညနေခင်းတွင် ဝိုင်ပါတီကို ဖယ်ရှားပြီး အိမ်သို့ စောစောပြန်ခဲ့သည်။

ကုရှန်း စောစောပြန်လာတာကို တပေါင်က မြင်ရခဲသည်။ နောက်လိုက်တစ်ယောက်လိုပဲ သူက သူ့ခြေထောက်နားမှာ ဝိုင်းပြီး စူးစူးရဲရဲကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဖေဖေ၊ နောက်ကျမှ အပြင်ထွက်မို့လား?"

ကုရှန်းက သူ့ကို ကောက်ချီလိုက်ပြီး သူ့ပခုံးပေါ် တင်လိုက်ကာ ပြန်ဖြေသည်။ "အဖေ အပြင်မသွားဘူး၊ ဖေဖေက မင်းရယ်၊ မင်းအမေရယ်နဲ့တူတူနေမှာ"

"ကောင်းပြီ!" ‌တပေါင်၏ နှုတ်ခမ်းလေးများသည် သေးငယ်သော အဝှိုက်လေးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွှတ်သွားပြီး သူ့မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။

သားအဖနှစ်ယောက်သည် ခဏလောက် ကစားကြပြီး အဖေနဲ့သား ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်လာပြီးနောက် ကုရှန်းက တပေါင်ကို ချလိုက်ပြီး သူ့ဘာသာသူ ကစားခွင့်ပေးလိုက်သည်။

သူကိုယ်တိုင်က လီယွီလန်ထံမှ အလုပ်တာဝန်ယူရန် မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ဝင်သွားပြီး ညစာချက်နေသော လီယွီလန်က သူ့ကို ဘေးမှာ ကူညီပေးခဲ့သည်။

ညစာ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီးနောက် စားပွဲပေါ်တွင် ချကာ သူတို့မိသားစုသည် ညစာအတူတကွ မထိုင်စားဖြစ်သည်မှာ ကြာပြီဆိုတာ သုံးယောက်သား သိလိုက်ရသည်။

တပေါင်သည် ထိုင်ခုံပေါ်တွင်ထိုင်ကာ သူ၏ခြေထောက်များကို တွဲလောင်းချကာ ကြက်ပေါင်များကို ကိုက်နေသည်။ သူက ကုရှန်းနဲ့ လီယွီလန်ကို ရံဖန်ရံခါ ကြည့်ပြီး အဖေသာ နေ့တိုင်း ညစာစားဖို့ အိမ်ပြန်နိုင်ရင်ဟုဆိုပြီး သူ့ဘာသာ တွေးကြည့်နေခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် အဖေက ပိုက်ဆံရှာရလို့ အလုပ်ကို ကြိုးကြိုးစားစားလုပ်ရတယ်လို့ အမေကပြောသည်။

တပေါင်သည် သူ့စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် သက်ပြင်းချကာ မေ့ပစ်လိုက်သည်။ သူသည် ဉာဏ်ကောင်းပြီး လိမ္မာသော ကောင်လေး ဖြစ်ချင်သည်။

ညစာစားပြီး တစ်ဝက်လောက်မှာ သူတို့အိမ်က ရုတ်တရက် အသံထွက်လာသည်။

ကုရှန်းကထပြီး တံခါးကိုဖွင့်လိုက်သည်။ တံခါးဖွင့်လိုက်တာနဲ့ အပြင်မှာ မထင်မှတ်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက် ရပ်နေခဲ့သည်။

တံခါးအပြင်ဘက်မှာ ရပ်နေသူကတော့ ဖန်တရုန် ဖြစ်သည်။

ဖန်တရုန်ကို မြင်လိုက်ရတော့ ကုရှန်းရဲ့မျက်လုံးတွေက အံ့အားသင့်သွားပေမယ့် တုံ့ပြန်ပြီးနောက် သူက ချက်ချင်းပဲ "အစ်ကိုဖန်၊ ခင်ဗျားဘာလို့ဒီကိုလာတာလဲ? မြန်မြန်အထဲဝင်ပါ"

ကုရှန်းသည် ဖန်တရုန်ကို အထဲကိုဝင်ခိုင်းရန် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘေးကပ်လိုက်သည်။

ဖန်တရုန်သည် ဧည့်ခန်းထဲတွင် ထမင်းစားနေသော လီယွီလန်နှင့် တပေါင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

လီယွီလန်သည် ဖန်တရုန်က ဘယ်သူဆိုတာကို မသိသဖြင့် သူမက မတ်တပ်ရပ်ကာ သူ့ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

တပေါင်သည် သူ့လက်ထဲတွင် ကြက်ခြေထောက်ကြီးတစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားပြီး သူ့အား သေသေချာချာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

"ထမင်းစားနေတာလား?" ဖန်တရုန်က ပြောသည်။

"အင်း၊ ကျွန်တော်တို့ ညစာစားနေတာ၊ ခင်ဗျားရော ညစာစားပြီးပြီလား? ကျွန်တော်တို့နဲ့ အတူတူစားချင်လား?" ကုရှန်းက မေးလိုက်သည်။

ဖန်တရုန်က ခေါင်းယမ်းပြီး ငြင်းခဲ့သည်။ "ငါမစားတော့ပါဘူး။ အဓိကကတော့ ငါ မင်းနဲ့ လုပ်စရာရှိလို့ "

ကုရှန်းက သဘောပေါက်ပြီး "ကျွန်တော် ထမင်းစားပြီးပြီ၊ ကျွန်တော်တို့ ဘာလို့ အပြင်ထွက်ပြီး စကားမပြောကြတာလဲ?"

ဖန်တရုန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး တံခါးအပြင်ဘက်က ကော်ရစ်တာဆီသို့ လျှောက်သွားကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြောလိုက်သည်။ "ငါ မင်းကို အောက်ထပ်မှာ စောင့်နေမယ်"

ကုရှန်းက တုံ့ပြန်ပြီး အပြင်ထွက်တော့မည့်ဟန်ဖြင့် အထဲပြန်ဝင်ကာ လက်ကိုဆေးလိုက်သည်။

"ဖေဖေ၊ အပြင်သွားမလို့လား?" တပေါင်က မေးလိုက်သည်။

"အင်း ခဏနေရင် ဖေဖေပြန်လာမယ်။" ကုရှန်းက လီယွီလန်ကို "ဒါဆို ကိုယ်သွားတော့မယ်။"

လီယွီလန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကုရှန်းက အောက်ထပ်ကိုဆင်းလာပြီး ဖန်တရုန်က အောက်ထပ်မှာ စောင့်နေခဲ့သည်။

သူသည် စီးကရက်တစ်လိပ်ကို အစပြုကာ ထုတ်ပေးလိုက်ပြီး ဖန်တရုန်သည် ၎င်းကို ယူခဲ့သည်။

"ငါ ဒီနေ့ မင်းကို ကိစ္စတစ်ခုအတွက် တွေ့ဖို့ လာခဲ့တာ။" ဖန်တရုန်သည် စီးကရက် တစ်ရှိုက်သောက်ပြီးနောက် တည့်တိုးပြောလိုက်သည်။

ကုရှန်းသည် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ကြားလိုဟန်ဖြင့် "အစ်ကိုဖန်၊ ကျွန်တော်ကိုပြောပါ"

"မြို့ရဲ့မြောက်ဘက်ခြမ်းမှာ အခုဆောက်နေတာကို သိလား? အဲဒါက လယ်မြေအကျယ်အဝန်းလေ။ လမ်းအပိုင်းကို ပြုပြင်ဖို့လိုတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းတို့ကုမ္ပဏီက ဒါကိုတတ်နိုင်မလားလို့ လာမေးတာ"

ဒါကို ကြားလိုက်တာနဲ့ ကုရှန်းသည် ခဏလောက် ထိတ်လန့်သွားပြီး မယုံနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

ဤကဲ့သို့ ဆောက်လုပ်ရေးအဆင့်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ထိတွေ့ခွင့်ရခြင်းဖြစ်သည်။

တုံ့ပြန်ပြီးနောက် ကုရှန်းက "ကျွန်တော်တို့ ဒီအခွင့်အရေးရရင် ကျွန်တော်တို့ လုပ်နိုင်တာပေါ့!"

ဒီပရောဂျက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရင် အကျိုးကျေးဇူး ဘယ်လောက်ရနိုင်လဲ သိချင်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ မနက်ဖြန် ဆောက်လုပ်ရေးဝန်ကြီးဌာနကို ဒါရိုက်တာလီနဲ့ စကားပြောဖို့သွားလိုက်" ဖန်တရုန်က ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။

ကုရှန်းသည် ကိစ္စများ အရမ်းကို ချောချောမွေ့မွေ့ဖြစ်ရန် မမျှော်လင့်ထားဘဲ ဖန်တရုန်သည် သူပြောပြီးတာနဲ့ ထွက်သွားတော့မည်ကို မြင်သောအခါတွင် သူက "အစ်ကိုဖန် ခင်ဗျား ဘာလို့ ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီချင်တာလဲဆိုတာ သိလို့ရမလား?"

သူက ဆောက်လုပ်ရေးဝန်ကြီးဌာနက ဒါရိုက်တာလီဆီ တိုက်ရိုက်သွားရမယ်ဆိုပြီး ဒီကိစ္စကို ပံ့ပိုးပေးကာ လမ်းညွှန်ပေးခဲ့သည်။

ကုရှန်းနှင့် ဖန်တရုန်သည် တစ်ကြိမ်သာ တွေ့ဆုံဖူးပြီး ဘာကြောင့် သူ့ကို ကူညီတာကို မသိနိုင်ပေ။ ပရောဂျက်မျိုးစုံကို ဧည့်ခံပွဲတွေကနေ ရယူခဲ့ရတဲ့အချိန်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင် လက်ရှိ ပရောဂျက်ကြီးဟာ ကောင်းကင်ကနေ ပြုတ်ကျလာတဲ့ မုန့်လုံးကြီးလိုပင်။

ကုရှန်းရဲ့မေးခွန်းကိုကြားတော့ ဖန်တရုန်က ခဏရပ်ပြီး လှည့်ကြည့်ကာ "အကြောင်းပြချက်မရှိပါဘူး၊ မင်းရဲ့နှလုံးသားကို အမြဲထိန်းထားနိုင်မယ်လို့ ငါမျှော်လင့်ပါတယ်"

ဤစာကြောင်းကို ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက် ဖန်တရုန်သည် နောက်ပြန်မလှည့်ဘဲ ထွက်သွားခဲ့သည်။

တကယ်တော့ ဖန်တရုန် မပြောခဲ့တာက သူအရင်က ပရောဂျက်ရဲ့ အရည်အသွေးကို စစ်ဆေးတုန်းက ကုရှန်းကို အရမ်းသဘောကျသွားပြီး သူတို့ရရှိတဲ့ နောက်ထပ်ပရောဂျက်ရဲ့ ပြီးပြည့်စုံမှုကို အထူးအာရုံစိုက်ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

အခြားကန်ထရိုက်တာများကဲ့သို့ ဖြတ်လမ်းမလိုက်ကြောင်း တွေ့ရှိပြီးနောက် ဆောက်လုပ်ရေးဝန်ကြီးဌာနမှ သူငယ်ချင်းတစ်ဦးကို လမ်းပြုပြင်ရန် ယုံကြည်စိတ်ချရသော အင်ဂျင်နီယာအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့အား သူရှာတွေ့ကြောင်း သူ့၏သူငယ်ချင်းအား ပြောပြခဲ့ကာ ကုရှန်းနှင့် အခြားသူများအတွက် အခွင့်အရေးဟု ယူဆခဲ့သည်။

ဖန်တရုန် ထွက်သွားပြီးနောက် ကုရှန်းသည် အောက်ထပ်တွင် နောက်ထပ် စီးကရက်နှစ်လိပ်သောက်ခဲ့သည်။

ဒီပရောဂျက်ကြီးကို အခုထိ တွေးနေကာ သူသည် မယုံနိုင်သေးဘူး။

စိတ်ငြိမ်သွားပြီးနောက်တွင် သူ၏စိတ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာသည်။

ကုရှန်းသည် ဖန်တရုန်၏ စရိုက်ကို သတိရပြီး ဖန်တရုန်သည် ဘာကြောင့် ဤမျှကြီးမားသောအခွင့်အရေးကို ပေးခဲ့သည်ကို မှန်းဆနိုင်သွားခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် ကုရှန်းနှင့် ရှောက်ချင်းရှန့်တို့က သူတို့ကို လူများအာရုံစိုက်စေရန် ပရောဂျက်၏ အရည်အသွေးကို အားကိုးနိုင်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ တကယ်တော့ ဒါဟာ အကောင်းမြင်တဲ့ စကားလုံးတွေပဲ ဖြစ်ပေမယ့် အခုအချိန်မှာတော့ သူတို့ဟာ ပရောဂျက်ကို အရည်အသွေး ကောင်းကောင်းနဲ့ ကြီးမားတဲ့ ပရောဂျက်ကို ဆွဲယူနိုင်လိုက်တဲ့အတွက် ကုရှန်းမှာ အကြံဥာဏ်အချို့ ရှိပါသေးသည်။

ခဏကြာတော့ သူသည် တိတ်တိတ်လေး ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမဆိုလုပ်ဖို့အတွက် သူ့ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ်ကို အားကိုးနေပုံရသည်။

ကုရှန်းသည် အပေါ်ထပ်သို့ မတက်မီ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မီးခိုးနံ့များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

လီယွီလန်နှင့် တပေါင်တို့သည် ထမင်းစားပြီးပြီးဖြစ်၍ တပေါင်က သူ့အဖေပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်းသာအားရ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ရှင်တို့စကားပြောတာ ပြီးသွားပြီလား၊ ဘယ်လိုဖြစ်သွားလဲ?" လီယွီလန်က စားပွဲပေါ်ရှိ ပန်းကန်များကို သိမ်းရင်း မေးလိုက်သည်။

ကုရှန်းသည် ထိုအချိန်တွင် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေကာ လျှောက်သွားပြီး သူမပါးကို နမ်းလိုက်ကာ ဖုံးကွယ်မရနိုင်သော အပြုံးဖြင့် "အင်း၊ ကောင်းကောင်း စကားပြောခဲ့တယ်။ ဒါက ကြီးမားတဲ့ ပရောဂျက်ပဲ!"

သူရောက်လာတော့ လီယွီလန်က ရုတ်တရက် လန့်သွားကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ကိုတားကာ ရှက်ရွံ့စွာ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ "ရှင်ဘာလုပ်နေတာလဲ? တပေါင်က ဒီမှာရှိသေးတယ်လေ။"

လီယွီလန် ပြောပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း သူမသည် တပေါင်၏ ဦးတည်ရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူကမျက်လုံးဖွင့်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်…

ကုရှန်းသည် လီယွီလန်တွန်းတာကြောင့် စိတ်မဆိုးဘဲ သူက တပေါင်ကိုချီပြီး သူ့မျက်နှာကို နမ်းလိုက်သည်။

နမ်းပြီးနောက် သူက ရယ်ပြီး "ဖေဖေ ဒီနေ့ ပျော်တယ်"

တပေါင်သည် ကုရှန်း၏ မျက်နှာကို ရွံရှာစွာဖြင့် တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး သူ့ကိုတကယ်မနမ်းချင်ပေ။

ကုရှန်း၏ ရယ်သံကိုကြားသောအခါ လီယွီလန်သည် မတတ်နိုင်တော့ဘဲ ပြုံးမိလိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ကုရှန်းသည် ဒါရိုက်တာလီကိုတွေ့ရန် ဖန်တရုန်ပြောသည့် ဆောက်လုပ်ရေးဌာနသို့ သွားခဲ့သည်။

အရင်တည်းက ဖန်တရုန်က မိတ်ဆက်ပေးခဲ့လို့ အခြေအနေတွေ အဆင်ပြေသွားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်သည်။ စာချုပ်ကို ညှိနှိုင်းပြီးနောက် ကုရှန်းသည် စာလုံးတစ်လုံးချင်း ရေးသားရခြင်းမရှိဘဲ ဆောက်လုပ်ရေးဝန်ကြီးဌာန၏ ပုံနှိပ်စက်မှတစ်ဆင့် တိုက်ရိုက်ပုံနှိပ်ခဲ့သည်။

အနက်ရောင်လက်ဆွဲအိတ်ထဲမှာ ချုပ်ဆိုထားတဲ့ စာချုပ်ကို ထည့်ပြီးနောက် ကုရှန်းဟာ အလုံးကြီးကျသွားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို သူသိပ်ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ပရောဂျက်၊ ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်းများ၊ ဆောက်လုပ်ရေးဝန်ထမ်းများ၊ ဆောက်လုပ်ရေးကာလမည်မျှကြာသည်နှင့် လက်ထဲမှာရှိတဲ့ ပရောဂျက်အသေးစားများ၏ ပြီးမြောက်ရေးကို တွေးတောတော့သည်…

ကုရှန်းက အလုပ်များလာပြန်ပြီး ယခုအချိန်တွင် ရှောက်ချင်းရှန့်လည်း ပြန်ရောက်လာသည်။

ကောင်းလည်းမကောင်း၊ ဆိုးလည်းမဆိုးသည့် စက်ရုံလေးအချို့ကို သူတွေ့ရှိခဲ့ပြီး တစ်ဖက်လူနှင့် ဆက်သွယ်ရန် အချက်အလက်များကို သိမ်းဆည်းထားကာ လိုအပ်သောအခါတွင် ၎င်းတို့ထံ ဆက်သွယ်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်သည်။

ရှောက်ချင်းရှန့်သည် ကြွေအိုးရေခရားတစ်ခုနှင့် ရေခွက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း ကုရှန်းအား စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် ပြောခဲ့သည်။ "စကားမစပ်၊ ဒီတစ်ခါတော့ မြို့ထက် အများကြီးစျေးသက်သာတဲ့ သဲနဲ့ ကျောက်စရစ်စက်ရုံကို ငါတွေ့ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် ကံမကောင်းစွာပဲ ငါတို့ အဲဒါကို မသုံးနိုင်ဘူး.."

သူတို့ အခုလုပ်နေတဲ့ ပရောဂျက်လေးတွေအတွက် သဲနဲ့ ကျောက်စရစ်တွေကို ဘယ်မှာသုံးဖို့ လိုအပ်လို့လဲ?

မထင်မှတ်ပဲ ကုရှန်းက ဒါကိုကြားတော့ သူက မျက်လုံးပြူးပြီး "ငါတို့ အဲဒါကို မသုံးနိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောတာလဲ?"

ရှောက်ချင်းရှန့်က အနည်းငယ် မတုံ့ပြန်နိုင်ဘဲ "အာ? ငါတို့သုံးလို့ရလို့လား?"

ကုရှန်းက စကားမပြောဘဲ လက်မှတ်ထိုးပြီးသား လမ်းဖောက်လုပ်ရေး စာချုပ်ကို ရှောက်ချင်းရှန့်ထံ လွှဲပေးပြီး "ဒါကို ကြည့်လိုက်ဦး"

ရှောက်ချင်းရှန့်က သံသယရှိစွာ ဒါကအမှန်လားဆိုတာ အတည်ပြုဖို့ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါက ငါတို့လုပ်ရမယ့် ပရောဂျက် ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?!"

အရိုက်ခံရပြီးနောက် ရှောက်ချင်းရှန့်သည် သေးငယ်သော ပရောဂျက်များကိုသာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ဟူသော အချက်ကို လုံးဝလက်ခံသွားခဲ့သည်။ ရှောက်ချင်းရှန့်က အံ့အားသင့်သွားပြီး မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုပြီး မသိစိတ်က ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် အဖြူအမည်း စကားလုံးများက သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေတာကြောင့် ရှောက်ချင်းရှန့်သည် သံသယမ၀င်နိုင်ပေ။

စိတ်လှုပ်ရှားကာ သူက ကုရှန်းကို စိုက်ကြည့်ပြီး "ဒီလောက်ကြီးကျယ်တဲ့ ကိစ္စကြီးကို မင်းငါ့ကို အခုမှ ဘယ်လိုလုပ် ပြောရက်ရတာလဲ? မင်းအစ်ကိုကော ဟုတ်ရဲ့လားလို့!"

ကုရှန်းက ပိုတောင် စကားမပြောဘဲ သူ့မျက်လုံးတွေကို လှိမ့်လိုက်ပြီး "မင်း ငါ့ကို ဆွဲထုတ်ပြီး ပြန်လာတာနဲ့ ပြောနေတာလေ။ မင်းပြောနေတာ ငါ‌ပြောချင်တောင် ဝင်ပြောလို့ မရဘူး"

ရှောက်ချင်းရှန့် - "... " သူက အပြစ်ရှိသော အသိစိတ်ဖြင့် သူ့နှာခေါင်းကို ထိကာ အကြောင်းအရာကို ပြတ်ပြတ်သားသား ကျော်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ရှောက်ချင်းရှန့်သည် အချိန်မီ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် အင်ဂျင်နီယာအဖွဲ့ကို တိုးချဲ့ခြင်း၊ ပရောဂျက်တိုးတက်မှုကို ရေးဆွဲခြင်း၊ ကုန်ကြမ်းနှင့် အသုံးအဆောင် အမျိုးမျိုးကို ဝယ်ယူခြင်းစသည်တို့အပါအဝင် လမ်းဖောက်လုပ်ရေး ပရောဂျက်ကြီးအတွက် ချက်ခြင်း အလုပ်ရှုပ်ခဲ့ကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကုရှန်းသည် ရှောက်ချင်းရှန့်အား စက်ရုံတစ်ခုရှာဖွေရန် အထူးတောင်းဆိုခဲ့ပြီး ၎င်းကို သူတို့၏ ရှန်းချင်းဆောက်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီအမည်ဖြင့် ‌သူတို့စိတ်ကြိုက် ပြုပြင်ခဲ့သည်။ လူသိရှင်ကြား အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုဆီသို့!

ကုရှန်းနှင့် ရှောက်ချင်းရှန့်တို့သည် အဓိကပရောဂျက်များနှင့် အလုပ်ရှုပ်နေကြပြီး လီယွီလန်သည် ဘာမှမလုပ်ဘဲ မနေခဲ့ပေ။

ဩဂုတ်လလယ်သို့ ရောက်လာပြီဖြစ်၍ အချို့သော မူကြိုကျောင်းများသည် ကျောင်းသားများကို တဖြည်းဖြည်း ကျောင်းအပ်လက်ခံလာကြသည်။

လီယွီလန်သည် အချိန်မီ မူကြိုအကြောင်းမေးရန် တပေါင်ကို နေ့ခင်းဘက်တွင် ကစားရန် ခေါ်သွားခဲ့သည်။

သူမသည် ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း အနီးနားရှိ အိမ်နီးချင်းများနှင့် အကြိမ်ကြိမ် ဆက်ဆံပြောဆိုခဲ့‌ပြီး သူတို့၏ စက်ရုံမှ လည်ပတ်နေသော မူကြိုကျောင်းသည် စက်ရုံမှ မဟုတ်သော ကလေးများကို လက်ခံနိုင်ကြောင်းလည်း သိရှိခဲ့ရသည်။

လီယွီလန်သည် တပေါင်အား စက်ရုံ၏ ကလေးထိန်းကျောင်းဆီသို့ ဦးစွာကြည့်ရှုရန် ခေါ်သွားခဲ့သည်။

S မြို့ စက်ရုံရှိ ကလေးထိန်းကျောင်းသည် ယခင်က ပိုးချည်မျှင်စက်ရုံရှိ ကလေးထိန်းကျောင်းနှင့် ဆင်တူသော်လည်း အရွယ်အစား ပိုကြီးပြီး ပံ့ပိုးထားသော အဆောက်အဦများ ပိုများသည်။

မူကြိုကလေးများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်သူများသည် စက်ရုံအလုပ်သမားများ၏ မိသားစုဝင်များ ဖြစ်သည်။ စက်ရုံမှကလေးများအတွက် အခမဲ့ကျောင်းတက်ခွင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ပြင်ပလူများသည် စာလေ့လာရန် စုစုပေါင်း ငွေတစ်ထောင်ပေးရသည်။

လီယွီလန်သည် တပေါင်ကို ခေါ်သွားပြီး အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ အတွင်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဘာကိုမှ မကြိုက်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အဓိက အကြောင်းရင်းကတော့ မူကြိုကျောင်းမှာ စက်ရုံက ကလေးတွေ ပြည့်နေပြီး တပေါင်ကို တခြားက ကလေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငြင်းပယ်ခံရနိုင်သည်။

ထို့အပြင် ကလေးထိန်းကျောင်း၏ အဓိကလုပ်ဆောင်မှုမှာ အန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ရာ မကြုံတွေ့ရစေရန် စောင့်ကြည့်ရန်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အသိပညာကိုမဆို သင်ယူရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ယခု လီယွီလန်သည် Sမြို့တွင် ကြာရှည်စွာနေခဲ့ပြီး သူမသည် မျက်လုံးဖွင့်ပြီး ကလေးများ ပညာရေး၏ အရေးပါပုံကို နားလည်နေပြီဟု ဆိုနိုင်သောကြောင့် တပေါင်သည် မူကြိုတက်သောအခါတွင်လည်း တစ်ခုခု သင်ယူနိုင်မည်ဟု သူမ မျှော်လင့်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဤအတွေးဖြင့် လီယွီလန်သည် မူကြိုကျောင်းသို့ ရက်အတော်ကြာအောင် တပေါင်ကို ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သော်လည်း သူမသည် သိပ်ကျေနပ်မှု မရှိခဲ့ပေ။

ယခုအချိန်တွင် မူကြိုကျောင်းများ များများစားစားမရှိသဖြင့် လီယွီလန်သည် လှည့်ပတ်ကြည့်သောအခါတွင် သူတို့ထဲမှ အကောင်းဆုံးကို ရွေးမည်ဟု တွေးကာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။

ဤနေ့လည်ခင်းသည် နောက်ထပ် မအောင်မြင်သောနေ့ ဖြစ်သည်။