အခန်း (၂၉)

တပေါင် မူကြိုသွားတုန်း အိမ်အသစ်ကိုလည်း အလှဆင်စပြုလာသည်။

ကုရှန်း၏ ကုမ္ပဏီသည် အိမ်အလှဆင်ခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဂျက်အချို့ကို လုပ်ဆောင်နေသောကြောင့် လီယွီလန်သည် အိမ်သစ်အလှဆင်ခြင်းအတွက် အလွန်အမင်း စိတ်ပူနေစရာ မလိုပေ။

ရံဖန်ရံခါတွင် သူမသည် အလုပ်သမားများကို သူတို့လိုချင်သည့်ပုံစံအကြောင်းနှင့် အလှဆင်ခြင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို သိရန် မကြာခဏသွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် လီယွီလန်သည် သူမရုတ်တရက် ဘာမှမလုပ်ရကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

အရင်တုန်းကတော့ တပေါင်က သူမဘေးမှာရှိတာကြောင့် ဒီလိုမခံစားခဲ့ရပေမယ့် အခု တပေါင်လည်း မူကြိုတက်နေပြီ။ လီယွီလန်သည် တစ်နေ့တာလုံး အိမ်တွင် တစ်ယောက်တည်းနေသောအခါတွင် သူမမှာ ဘာမှလုပ်စရာမရှိဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

လီယွီလန်သည် ဂနာမငြိမ်သော စိတ်ထားဖြင့် မွေးဖွားလာသောကြောင့် သူမက လုပ်စရာတစ်ခုရှာလိုပြီး အပ်ချုပ်သမားဖြစ်ရန် စိတ်ကူးပေါ်လာပြန်သည်။

အစက သူမသည် ကလေးမွေးဖွားပြီးတာကို စောင့်ပြီးမှ ဖြည်းညှင်းစွာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဘာမှမလှုပ်မရှား ဖြစ်နေသောကြောင့် ယခုတည်းက ပြင်ဆင်ရင် ပိုကောင်းသည်။

သူမစိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် လီယွီလန်သည် ထွက်သွားခဲ့သည်။

လီယွီလန်သည် အပ်ချုပ်သမား ဖြစ်ချင်သည်မှာ အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိသည်။

တစ်ခုမှာ သူမကိုယ်တိုင် အဝတ်အစားလုပ်ရတာကို နှစ်သက်ပြီး နောက်တစ်ခုကတော့ ဒီခေတ်မှာ အပ်ချုပ်ဆိုင်တွေ အရမ်းခေတ်စားနေလို့ပင်။

ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနှင့် ပွင့်လင်းလာချိန်မှစ၍ မရေတွက်နိုင်သော နိုင်ငံခြားအယူဝါဒ လမ်းကြောင်းများ ပေါက်ဖွားလာခဲ့ပြီး တရုတ်လူမျိုးများသည် သူတို့၏ ရိုးရှင်းသော ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို ဆန်းစစ်ကာ သံသယဝင်လာပြီး ဆယ်စုနှစ်များစွာ ဖိနှိပ်ခံထားရသော အလှတရားကို နှစ်သက်မြတ်နိုးမှုသည် ၀တ်စားဆင်ယင်မှုတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

နိုင်ငံခြား၊ ဟောင်ကောင်နှင့် ထိုင်ဝမ်ရုပ်ရှင်များတွင် ကြယ်ပွင့်များ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုသည် ခေတ်ဆန်သော စံသတ်မှတ်ချက်များ ဖြစ်လာသည်။

ဤအခြေအနေမျိုးတွင် ဝတ်စုံများ၊ ဘောင်းဘီပွပွ၊ ရှပ်အင်္ကျီများနှင့် ဂျင်းဘောင်းဘီများသည် ခေတ်စားသော ဖက်ရှင်ဝတ်စုံများ ဖြစ်လာကြသည်။

ချုပ်ပြီးသား အဝတ်အထည်များသည် ယခုအချိန်တွင် စျေးကြီး၊ နည်းပါးပြီး အမျိုးစားမစုံကာ လူတိုင်း၏ လိုအပ်ချက်ကို လုံးဝမဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တာကြောင့် အပ်ချုပ်ဆိုင်သည် အလွန်ရေပန်းစားသော နေရာတစ်ခုဖြစ်လာသည်။

S မြို့၏ လမ်းများနှင့် လမ်းကြားများတွင် အပ်ချုပ်ဆိုင် မျိုးစုံနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး စီးပွားရေး လည်း ကောင်းမွန်သည်။

ခေတ်ဆန်တဲ့ အရာတွေကို လုပ်နိုင်ရင် လုပ်ငန်းက ပိုကောင်းလာမည်။

လီယွီလန်သည် အလွန်လက်ရာမြောက်သည့် အပ်ချုပ်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး အဲဒီမှာ လူတိုင်းကို အော်ဒါတင်ရန် ဆွဲဆောင်ဖို့အတွက် ဆိုင်အပြင်ဘက်တွင် လက်ရာမြောက်သော ရုပ်ရှင်ကြယ်ပွင့်ပုံများ အားလုံးကို ပြသထားကာ စီးပွားရေးမှာ အလွန်မိုက်သည်။

အဆုံးမရှိသော လူများ အဝင်အထွက် ရှိနေခဲ့သည်။ ဆိုင်က သိပ်မကြီးဘဲ ယောက်ျားလေး တော်တော်များများကို ငှားထားသည်။ တစ်ယောက်က ဖောက်သည်ရဲ့အရွယ်အစားကို တိုင်းတာဖို့၊ တခြားတစ်ယောက်က အထည်ဖြတ်ဖို့နဲ့ နောက်တစ်ယောက်က ငွေရှင်းဖို့...

အပ်ချုပ်ဆိုင်ကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် လီယွီလန် ပြန်သွားခဲ့သည်။ အထည်ဈေးသို့ လှည့်ပတ်ခဲ့သည်။

၎င်းသည် S မြို့တွင် အကြီးဆုံးအထည်ဈေးကွက်ဖြစ်ပြီး အပ်ချုပ်ဆိုင်များထက်ပင် ပိုနာမည်ကြီးသည်။

ယခုသည် ၆၀ခုနှစ်များနှင့် နှင့် ၇၀ခုနှစ်များနှင့်မတူဘဲ အထည်များ၏ ထောက်ပံ့မှုသည် လုံးဝလွတ်လပ်သည်။

အထည်အမျိုးအစားများသည် ယခင်က အနက်၊ အဖြူနှင့် အပြာ သုံးရောင်နှင့် ကွဲပြားလာပြီး အရောင်များနှင့် ဒီဇိုင်းများသည် လှပလာသည်။

အထည်ဈေးကွက်တွင် မြွေသားရေအိတ်အကြီးကြီးဖြင့် ကုန်ပစ္စည်းဝယ်သည့် နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းမှ ဈေးသည်လေးများနှင့် ပြည့်ကျပ်နေပြီး အဝတ်အစားပြုလုပ်ရန် အထည်များကို လာရွေးချယ်သူ မိန်းကလေးငယ်အချို့လည်း ရှိသေးသည်။

လီယွီလန်သည် အပ်ချုပ်သမားဖြစ်ချင်ပါက သူမသည် အနာဂတ်တွင် ဤအထည်များကို ကိုင်တွယ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့် သူမသည် အတွင်းဘက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားကာ လှပသောအထည်များကို မဆိုင်းမတွ ဝယ်ယူခဲ့သည်။

အထည်များနှင့် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူပြီးနောက် လီယွီလန်သည် ဈေးဝယ်ဆက်မထွက်နိုင် သို့မဟုတ် သယ်မသွားနိုင်တော့ဘူးဟု ခံစားလာရသည်။

အထည်ဆိုင်မှ ထွက်လာပြီး အိမ်ပြန်ခါနီးတွင် မိန်းကလေး၏ အသံကြောင့် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

လီယွီလန်သည် ရပ်တန့်သွားပြီး ကောင်မလေးက ပြေးလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဟဲလို၊ ရှင်ဝတ်ထားတဲ့ ဝတ်စုံကို ဘယ်မှာဝယ်ခဲ့တာလဲ? ရှင်က ဟောင်ကောင်မြို့က လာပုံရတယ်။" ကောင်မလေးက လီယွီလန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ၀တ်စုံကို ကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ရှပင်းပင်းသည် အသက် ၂၀ အရွယ် စက်ရုံအလုပ်သမားဖြစ်သည်။ သူမသည် အလှကို မြတ်နိုးကာ ဘာမှလုပ်စရာမရှိတဲ့ အချိန်မှာ အထည်ဈေးကွက်ကို သွားပြီး လှပတဲ့ အဝတ်အစားတွေ လုပ်ဖို့ အထည်တွေ ဝယ်ရတာကြိုက်သည်။

ယနေ့တွင် သူမသည် ပုံမှန်အတိုင်း အထည်ဈေးကွက်သို့ လာကြည့်ရန် ရောက်ရှိလာသော်လည်း လီယွီလန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ စကတ်ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

ရှပင်းပင်းသည် ဤဝတ်စုံသည် ပြောမပြနိုင်လောက်အောင် ကြည့်ကောင်းသည်ဟု ခံစားခဲ့ရပြီး ၎င်းသည် ဟောင်ကောင်ရုပ်ရှင်များတွင် မင်းသမီးများဝတ်သည့် အဝတ်အစားများနှင့် အလွန်ဆင်တူကာ အလွန်မိုက်သည်။

သူမသည် လီယွီလန်နောက်ကို အချိန်အတန်ကြာ လိုက်လာခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် သူမကို အမီလိုက်ရန် သတ္တိမွေးပြီး အဝတ်အစားကို ဘယ်မှာဝယ်ခဲ့တာလဲဟု မေးခဲ့သည်။

သူမမေးလိုက်သည်နှင့် လီယွီလန်သည် တကယ်တော့ ကိုယ်ဝန်ရှိနေကြောင်း သူမ သတိပြုမိလိုက်သည်... သူမ နောက်ကျောကနေ မသိနိုင်ဘူးဘဲ!

ဒါပေမယ့် ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီး ဝတ်ထားတာတောင် အရမ်းကြည့်ကောင်းနေတာကြောင့် ​​ပိုလို့တောင် စိတ်လှုပ်ရှားစေတာကို ဘာလုပ်ရမလဲ?

"ကျွန်မ ကိုယ်တိုင်လုပ်ခဲ့တာပါ" လီယွီလန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လီယွီလန်သည် လမ်းပေါ်ဆွဲခေါ်ခံရခြင်းနှင့် မစိမ်းဘဲ သူမအဝတ်အစား ဘယ်မှာဝယ်သလဲဟု မေးတာကြောင့် သူမသည် အလွန်တည်ငြိမ်စွာဖြေခဲ့သည်။

အများအားဖြင့် သူမဒီလိုပြောပြီးရင် မေးတဲ့သူက နောင်တရပြီး ထွက်သွားတတ်သည်။

ဒါပေမယ့် ကလေးမလေး ရှပင်းပင်းကတော့ အရမ်းထူးခြားသည်။ သူမ ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် "ဝိုး၊ ရှင်က အပ်ချုပ်သမားလား? ရှင် ကျွန်မအတွက် လုပ်ပေးနိုင်မလား?"

လီယွီလန်သည် ခဏလောက် မတုံ့ပြန်နိုင်ဘဲ ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ "အာ?"

ရှ‌ပင်းပင်းက ဒီလိုပြောပြီးနောက် သူမအနေနဲ့ ဒါကို ခွင့်ပြုချက်တောင်းရမယ်ဆိုတာ သဘောပေါက်သွားသည်။

သူမသည် အပ်ချုပ်သမား တော်တော်များများကို သူမကိုယ်တိုင်မြင်ဖူးပြီး အခြေခံအားဖြင့်တော့ သူတို့အားလုံးဟာ အဒေါ်ကြီးတွေ၊ ဦးလေးကြီးတွေဖြစ်ကာ သူမရှေ့မှာ အမျိုးသမီးလောက် နုပျိုလှပသူ မရှိဘူး...

ဒါကြောင့် သူမ မှန်းဆမှားခဲ့တာဖြစ်မည်!

ဝမ်းနည်းစရာကောင်းလိုက်တာ ရှပင်းပင်းသည် လီယွီလန် ဝတ်ထားတဲ့ စကတ်ကို နောက်တခါကြည့်ပြီး စိတ်မကောင်းဖြစ်မိနေခဲ့သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်…" ရှပင်းပင်းက တောင်းပန်စကားဆိုလိုက်သည်။

ဒါပေမယ့် သူမစကားမဆုံးခင် လီယွီလန်က ရယ်ကာ "ကျွန်မက အပ်ချုပ်သမား မဟုတ်သေးပါဘူး ဒါပေမယ့် အနာဂတ်မှာ အပ်ချုပ်သမားဖြစ်ဖို့ ကျွန်မစီစဉ်ထားတယ်။ မင်းကြိုက်ရင် မင်းအတွက် ကျွန်မလုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်"

ရှပင်းပင်း၏ လည်ချောင်းထဲတွင် ကပ်နေသော စကားလုံးများသည် လီယွီလန်က တစ်ခုခုပြောပြီးနောက် သူမသည် ကျေနပ်ပြီး ရှက်ရွံ့စွာ ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟိုင်း၊ ကျွန်မကြိုက်တယ်၊ ကျွန်မ အရမ်းကြိုက်တယ်!"

စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ ကလေးမလေးကို ကြည့်လိုက်ကာ လီယွီလန်က ပြုံးပြီး "မင်း အခုဝယ်ချင်တာလား? ဘယ်လိုအထည်မျိုးလဲ? မင်းဝယ်ပြီးရင် ကျွန်မနဲ့အတူတူ အိမ်ပြန်လို့ရတယ်၊ မင်းအတွက် ကျွန်မတိုင်းတာပေးမယ်။"

"မဟုတ်ဘူး။ မဟုတ်ဘူး။" ရှပင်းပင်းသည် ပြုတ်ထားသော ဘဲတစ်ကောင် လွင့်ထွက်သွားမည်ကို ကြောက်သဖြင့် ခေါင်းယမ်းကာ "ကျွန်မ အခုပဲ ရှင်နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်!"

လီယွီလန်သည် သူမ၏ ဇွဲကောင်းတာကို မြင်သောအခါ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ရှပင်းပင်း၏ ပါးစပ်သည် အလွန်ချိုမြိန်ပြီး အစ်မယွီလန်ဟု ချက်ချင်းပင် လှမ်းအော်သည်။

သူမကိုင်ထားတဲ့ အထည်ကိုမြင်တော့ ချက်ချင်းဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး "အစ်မယွီလန်၊ ကျွန်မ ကူညီပေးပါရစေ။ အစ်မ ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာ ပစ္စည်းတွေ အများကြီးသယ်ရရင် အဆင်မပြေဘူး!"

လီယွီလန်က သူ့ကို ပြုံးပြီး ကျေးဇူးတင်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူမသည် သူမနှင့် သူမမိသားစုအတွက် အဝတ်အစားများကို မကြာခဏ ပြုလုပ်ပေးသောကြောင့် လီယွီလန်တွင် ကိရိယာအစုံအလင်ရှိသည်။

ရှပင်းပင်းရဲ့ တိုင်းတာချက်တွေကို မှတ်သားပြီးနောက် လီယွီလန်က သူမကို "အထည်အတွက် မင်းမှာ လိုအပ်ချက်တွေရှိလား? ကျွန်မနဲ့တူတဲ့ အထည်အတွက် တခြားအရောင်တွေကို မင်းရွေးချင်လား?"

ရှပင်းပင်းက အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "အခြားအရောင်တွေလည်း ရွေးလို့ရလား?"

"ရတယ်။" လီယွီလန်က ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ပြောလိုက်သည်။ ဒါက သူမရဲ့ပထမဆုံးစီးပွားရေးမို့လို့ ပိုပြီးသတိထားရမည်။

"ဒါပေမယ့် ဘယ်အထည်နဲ့ ဘာအရောင်ရွေးရမှန်းမသိဘူး..." ရှပင်းပင်းက ရုန်းကန်နေရသည်။

လီယွီလန်သည် သူမ၏ ရှိပြီးသား အထည်များကို ရိုးရှင်းစွာ ထုတ်ယူပြီး တွေးကြည့်ပြီးနောက် အနည်းငယ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအရောင်တွေက ဒီလို စကတ်မျိုးနဲ့ တော်တော် သင့်တော်တယ်"

ရှပင်းပင်းသည် အရောင်တိုင်းကို အလွန်နှစ်သက်ကြောင်း သိခဲ့ရသည်။ အချိန်အတော်ကြာအောင် ရုန်းကန်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတော့ သူမသည် တစ်ခုရွေးလိုက်သည်။

လီယွီလန်သည် စကတ်ရဲ့ အသေးစိတ်အချို့ကို သူမနှင့်အတူ ထပ်မံအတည်ပြုခဲ့သည်။ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကိုယ်ဝန်‌ဆောင်ဝတ် စကတ်က ပုံမှန်စကတ်နဲ့ အနည်းငယ် ကွဲပြားသည်။

အချိန်အတော်ကြာ စကားစမြည်ပြောပြီးနောက်တွင် အသေးစိတ်အချက်များ အဆင်ပြေသွားခဲ့သည်။

သူမ မသွားခင် ရှပင်းပင်းက လီယွီလန်ကို စပေါ်ငွေ ဆယ်ယွမ် ပေးခဲ့ပြီး လီယွီလန်ကို အံသြသွားအောင် သူမလုပ်မိမှာကို ကြောက်သွားခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်သည် ချိန်းထားခဲ့ပြီး လေးရက်မြောက်နေ့မနက်တွင် ရှပင်းပင်းသည် စကတ်ကို ယူရန် ရောက်လာရမည်။

အဓိကအကြောင်းအရင်းကတော့ လီယွီလန်ရဲ့ဗိုက်ဟာ အခုဆို ရှစ်လရှိပြီဖြစ်ပြီး ဝတ်စားဆင်ယင် လုပ်ရတာ ပင်ပန်းလွန်းတာကြောင့် သူမကိုယ်တိုင် အချိန်အများကြီးပေးခဲ့ရသည်။

ရှပင်းပင်းကတော့ ဒါကို ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိပါပေ။ လဝက်လောက် စောင့်ရတဲ့ တခြား အပ်ချုပ်သမားကို သူမတွေ့ဖူးပြီး သူမလုပ်ထားတဲ့ ၀တ်စုံက လီယွီလန်ဝတ်ထားသလိုတောင် ပုံထွက်မလှချေ။

ဒီလို လှပတဲ့ ၀တ်စုံလေး ရဖို့ သုံးရက်လောက် စောင့်နေရရုံမကလို့ ဆယ်ရက်ကျော် တစ်လလောက်လည်း စောင့်ချင်သည်။

ရှပင်းပင်းက ကျေနပ်စွာဖြင့် ထွက်သွားသည်။

အထည်များကို စီစဉ်ပြီးနောက် လီယွီလန်သည် ရှပင်းပင်း၏ ကိုယ်အတိုင်းကို အခြေခံ၍ ဆန်းသစ်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ဆန်းသစ်မှုလုပ်ခြင်းသည် အမှန်တကယ်တွင် အလွန်ရိုးရှင်းပါသည်။ ကွေးလိုက် ကုန်းလိုက်လုပ်ရတာကသာ အချိန်အတော်ကြာပါသည်။ လီယွီလန်သည် ယခုအခါ ဗိုက်ကြီးနေပြီး သူမသည် အချိန်အနည်းငယ်ကြာအောင် မထိုင်နိုင်တော့သောကြောင့် ချုပ်နေရင်း တစ်ဝက်လောက်မှာ ရပ်နားပြီး နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း နှေးကွေးစွာ ပြင်ဆင်ခဲ့ရသည်။

ညနေစောင်း ကုရှန်းအိမ်ပြန်ရောက်တော့ လီယွီလန်က သူမအကြောင်းပြောပြခဲ့သည်။

"အနာဂတ်မှာ ကျွန်မ အပ်ချုပ်ဆိုင် ဖွင့်ရင် ဘယ်လိုလဲ?" လီယွီလန်က ကုရှန်းကို မေးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတော့ အရမ်းမပင်ပန်းစေနဲ့။" ကုရှန်းက မကန့်ကွက်ပေ။

သူ့တွင် ထိုကဲ့သို့သော ဖိုဝါဒကြီးစိုးပြီး အမျိုးသမီးများသည် သူတို့၏ ခင်ပွန်း၊ သားသမီးများနှင့်အတူ အိမ်တွင်နေသင့်သည်ဆိုတာမျိုး မရှိပါ။ လီယွီလန်ဟာ အိမ်မှာ ပျင်းရိမနေနိုင်တာကြောင့် လုပ်ချင်ရင် လွှတ်ထားလိုက်မည်။ ဒါတွေအားလုံးက သူ့အတွက်ပါပဲ။

"အင်း ကျွန်မဘာလုပ်နေလဲ ကျွန်မသိတယ်။" လီယွီလန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ခေါင်းကို လှည့်ကာ သူ့ကိုကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့် ရှင်နဲ့ စကားပြောကောင်းကောင်း ပြောချင်လို့"

"ကိုယ်ဘာလုပ်ပေးရမလဲ? ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်ရှာသမျှငွေက မင်းဆီမှာရှိတာပဲလေ" ကုရှန်းက အားကိုးရာမဲ့ ပခုံးတွန့်လိုက်သည်…

လီယွီလန်၏ ပါးစပ်ထောင့်များသည် ကွေးသွားကာ သူမသည် စကားကြီးကြီးကျယ်ကျယ် မပြောနိုင်တော့ဘဲ "ကျွန်မ တကယ် လူကြိက်များတာ တစ်ခုခုကို လုပ်နိုင်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်!"

"ကောင်းပြီ ဒါဆို ကိုယ်စောင့်နေမယ်။" ကုရှန်းက ရယ်လိုက်သည်။

နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လီယွီလန်သည် ရှပင်းပင်း၏ ဝတ်စုံကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

အချိန်များစွာရှိသောကြောင့် သူမသည် အလျင်စလိုမလိုဘဲ ဘယ်လိုပဲဖြစ်စေ သူမသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို မပင်ပန်းစေရပါ။

ရှပင်းပင်းနဲ့ချိန်းထားတဲ့အချိန်က သိပ်မကြာခင်မှာပင်။

တပေါင်အား စောစောစီးစီး မူကြိုဆီသို့ ကျောင်းကားပေါ်တင်ပေးလိုက်ပြီး ကုရှန်းလည်း ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်ကို သွားခဲ့ပြီး လီယွီလန်သာ အိမ်မှာတစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့သည်။

အပြင်မှာ တံခါးခေါက်သံကြားတော့ လီယွီလန်က တံခါးဖွင့်ဖို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ရှပင်းပင်းသည် တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေပြီး သူမဘေးတွင် အခြားမိန်းကလေးတစ်ယောက် ရှိနေခဲ့သည်။

"အစ်မယွီလန်၊ ကျွန်မ အဝတ်အစားလာယူတာ!" ရှပင်းပင်းက သူမမျက်နှာပေါ်တွင် ကြီးမားသော အပြုံးဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာပြောခဲ့သည်။ "အိုး ဟုတ်သား၊ ဒါက ကျွန်မရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ဟန်ဖန့်ပါ၊ သူလည်း လာကြည့်ချင်တယ်ဆိုလို့"

"အင်း ဝင်ခဲ့လေ..." လီယွီလန်က အခန်းထဲသို့ ဝင်လာရန် ခေါ်ခဲ့သည်။

ရှပင်းပင်းက ဟန်ဖန့်ကို ဆွဲပြီး အမြန်ဝင်လိုက်သည်။

ဒီနေ့ လီယွီလန်က စကတ်နောက်တစ်ထည် ဝတ်ထားသည်။ အခု ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီး စကတ်ကို ဝတ်ရတာ အဆင်ပြေတာကြောင့် သူ့ကိုယ်သူအတွက် အ၀တ်အစား အနည်းငယ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ရှပင်းပင်းသည် လီယွီလန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ စကတ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများ ပူနွေးလာပြန်သည်။

အင်း ဒီဝတ်စုံက အရမ်းလှတာပဲ! သူမလည်း လိုချင်သည်!

ဟန်ဖန့်သည် လီယွီလန်၏ ကျောကို ဂရုတစိုက် ကြည့်လိုက်သည်။

သူမသည် ရှပင်းပင်း၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဖြစ်သည်။ ရှပင်းပင်းသည် အထည်ဈေးကွက်တွင် နတ်သမီး စက်ချုပ်သမားတစ်ဦးနှင့် တွေ့ပြီး အ၀တ်အစားအတွက် စပေါ်ငွေ ၁၀ ယွမ် ပေးဆောင်ခဲ့တာကြောင့် သူမ၏ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်က မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

ရှပင်းပင်းသည် ယနေ့ သူမ၏စကတ်ကို သွားယူမည်ကို သိပြီးနောက် ဟန်ဖန့်သည် ရှပင်းပင်း လှည့်စားခံရမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဟန်ဖန့်သည် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လိုက်ပါလာခဲ့ရသည်။

ဒီအချိန်မှာ လီယွီလန်ကိုမြင်လိုက်ရတော့ ဟန်ဖန့်က သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်မိသည် ဒီအမျိုးသမီးက အရမ်းလှသည်။ အပ်ချုပ်သမားနဲ့ ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ တူနိုင်မလဲ? သူမဝတ်တဲ့စကတ်က ချောင်ချိချိနဲ့ သူတို့ဝတ်ဖို့ လုံးဝမသင့်တော်ဘူး။

ရှပင်းပင်းသည် လှည့်စားခြင်းခံရပေမည်!

ဟန်ဖန့်က ဒါကို အများကြီးတွေးပြီး မသင့်လျော်တဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ထုတ်ယူဖို့ လီယွီလန်ကို စောင့်ကြည့်ကာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သူမနဲ့ ကောင်းကောင်း ရန်ဖြစ်ရမှာ သေချာသည်။

လီယွီလန်သည် ဟန်ဖန့် ဘာတွေတွေးနေမှန်းမသိပေ။ သူမတို့နှစ်ယောက်ကို ထိုင်ခိုင်းပြီး အသီးသီးစီအတွက် ရေတစ်ခွက်စီ ထည့်ပေးပြီးနောက် မနေ့က သူမလုပ်ထားတဲ့ ရှပင်းပင်းရဲ့ စကတ်ကို ထုတ်ယူဖို့ သွားခဲ့သည်။

"အခုပဲစမ်းဝတ်ကြည့်လိုက် အဆင်မပြေရင် ပြင်‌ပေးမယ် " လီယွီလန်က စကတ်ကို ရှပင်းပင်းကို ပေးလိုက်သည်။

ရှပင်းပင်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး သူမသည် ရေဖန်ခွက်ကို စားပွဲပေါ် အမြန်တင်ကာ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး "ဝိုး၊ ဒါ အရမ်းလှတယ်!"

"မြန်မြန်သွား၊ လဲလိုက်။" လီယွီလန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်

"ဟုတ်!" ရှပင်းပင်းက သူမ၏ စကတ်ကို ပွေ့ဖက်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ စမ်းဝတ်ကြည့်ခဲ့သည်။

ဟန်ဖန့်သည် ဝတ်စုံတစ်ခုလုံးကို မမြင်ရဘဲ ထိုနေရာတွင် တစ်ချိန်လုံး ထိုင်နေသော်လည်း သူမစိတ်ကူးထားသည့်အတိုင်း အဝတ်အစားပုံစံနှင့် မတူကာ ရှပင်းပင်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် သံသယဖြစ်မိသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် စိတ်ရှည်သည်းခံကာ ရှပင်းပင်း နေရာတွင် သွားထိုင်ပြီး စောင့်ခဲ့သည်။

အဝတ်အစားလဲဖို့ အချိန်သိပ်မကြာလိုက်ဘဲ ရှပင်းပင်းက စကတ်ကို အမြန်ဝတ်ပြီး ထွက်လာခဲ့သည်။ ရှပင်းပင်းထွက်လာသောအခါ သူမသည် ပုံမှန်အတိုင်း လျှောက်ခဲ့သည်။ လီယွီလန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ စကတ်က အဆင်မပြေဘူးလား?"

"ကြည့်ကောင်းတယ် ကျွန်မ နည်းနည်းစိတ်လှုပ်ရှားနေလို့..."

လီယွီလန် - "စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့၊ မင်းနဲ့ အရမ်းလိုက်ဖက်တယ်!"

စကတ်သည် ရှပင်းပင်းနှင့် တကယ့်ကို လိုက်ဖက်သည်။ လီယွီလန်သည် မူလပုံစံ ချောင်ချိချိကို အပြောင်းအလဲအချို့ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ စကတ်၏ အကားကို အနည်းငယ် ဆွဲပြီး ခါးစည်းကိုလည်း အနည်းငယ် တင်းကျပ်ထားကာ အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ် မိန်းကလေး၏ ခါးသွယ်သော ခါးကို ပြသထားသည်။

ခြေလှမ်းတွေ တရွေ့ရွေ့နဲ့ လမ်းလျှောက်တဲ့အခါ စကတ်က လှပတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကောက်ကြောင်း၊ အစိမ်းရင့်ရောင်နဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အသွင်အပြင်ဖြင့် ဒီလိုစကတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ရှပင်းပင်းက တခြားလူတစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားသည်။