အခန်း (၄၃)

ဒါပေမယ့် သူပြေးခါနီးမှာ သူ့သားက ဘယ်ကိုသွားတာလဲ မသိတာကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက်က ခဏလောက် လိုက်ရှာခဲ့ရသည်။

သားဖြစ်သူကို တွေ့ရှိပြီးနောက် လင်မယားနှစ်ဦးသည် ခဏတာ ပစ္စည်းများထုပ်ပိုးပြီး ထွက်လာသောအခါတွင် ဖမ်းဆီးရန် အိမ်သို့လာရောက်သည့် လူတစ်စုနဲ့ ဝင်တိုက်မိသွားသည်။

ဝမ်ယိုချိုက်က မကောင်းဘူးလို့ တိတ်တိတ်လေးပြောပြီး ထွက်ပြေးတော့မည်။

ဒါပေမယ့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ အဆီတွေကို ဘယ်လောက်မြန်မြန် ဆွဲယူနိုင်မလဲ? အလျင်အမြန် ချုပ်နှောင်ထားခဲခဲ့ရသည်။

လူတိုင်းသည် ထွက်ပြေးချင်နေသော ညစ်ညမ်းသောလူယုတ်မာ ဝမ်ယိုချိုက်ကို တွေ့သောအခါ ရိုက်နှက်ပြီးနောက် နှာတံပွန်းပဲ့နေသော ဝမ်ယိုချိုက်ကို အပ်ချုပ်ဆိုင်သို့ ပြန်ချည်နှောင်လိုက်ကြသည်။

လူအုပ်ကြီး၏ ရက်စက်မှုများအောက်တွင် သူသည် တုံ့ဆိုင်းနေသော်လည်း ဝမ်ယိုချိုက်က အဝတ်အထည်များနှင့် အပ်ချုပ်သမားများ၏ လုပ်ခလစာအတွက် ငွေပေးဆောင်ရန် ဖိအားပေးခံခဲ့ရသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဝမ်ယိုချိုက်သည် အရာအားလုံးဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။ suspender jumpsuits ရောင်းချခြင်းမှ ရရှိသောငွေအားလုံးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရရုံသာမက သူ၏ မူရင်းစုဆောင်းငွေများကိုလည်း အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဒါတောင် သူ့ပိုက်ဆံက မလုံလောက်သေးဘူး။ အဆင်သင့်လုပ်ထားသော supenders များနှင့် အထည်များမှလွဲ၍ သူ့ဆိုင်မှ ပစ္စည်းအများအပြားကို လုယူသွားခဲ့သည်။

ဝမ်ယိုချိုက်သည် သူ့ဆိုင်ကို လုယက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ငိုတော့မည်။

ဤအရာအားလုံးကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့သည့် ထျန်းဖေးလုံသည် သူ့ရင်ဘတ်လေးကို ကြောက်ရွံ့သော အကြည့်ဖြင့် ပွတ်သပ်ကာ သူ့ကိုယ်သူ "ဟေး၊ တကယ်ကြောက်စရာကောင်းတယ်" လို့ ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီနေ့က ဝမ်ယိုချိုက်ရဲ့အမူအရာက ဘယ်လောက်ရယ်စရာကောင်းလဲ မင်းတို့ မသိဘူး၊ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးက အဆီတွေသည် တုန်နေတယ်!" ရှပင်းပင်းက လီယွီလန်နဲ့ တခြားသူတွေကို မှတ်မှတ်ရရ ပြောပြခဲ့သည်။

စတိုးဆိုင်ရှိ လီယွီလန်၏ အမှာစာပမာဏသည် ယခုအခါ မြင့်တက်လာပြီး အဝတ်အစားများ ပြုလုပ်နေစဉ်တွင် ရှပင်းပင်း၏ စကားကိုသာ နားထောင်နိုင်သည်။

ဝမ်ယိုချိုက်က လက်စားချေခံလိုက်ရတာကို ကြားတော့ လူတိုင်းက ဒေါသကို သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အလွန်သက်သာရာရသွားသည်။

"ဝမ်ယိုချိုက်ရဲ့ အ၀တ်အထည်တွေကော၊ သူက အဲဒါကို မသိတဲ့ တခြားသူတွေကို ရောင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလား?" လျန့်ရှောင်ရှစ်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

လျန့်ရှောင်ရှစ်၏ စိုးရိမ်မှုသည် ယုတ္တိမရှိတာ မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ဝမ်ယိုချိုက်ကို သံသယမရှိဘဲ မြို့ပြင်မှ လူတွေက ချည်သား jumpsuit များကို ဝယ်ယူခဲ့ပါက သူသည် ၎င်းတို့ကို ရောင်းချပြီး အမြတ်အစွန်းများ ရရှိစေနိုင်သည်။

"ငါတကယ်​​ ပြောချင်​တာ​က!" ရှပင်းပင်းက "ဝမ်ယိုချိုက်က ဒီပစ္စည်းတွေကို တခြားနေရာတွေကို ရောင်းဖို့ တကယ်စီစဉ်နေပေမယ့် အဆင်မပြေဘူး!"

"ဘာကြောင့်လဲ?"

"တစ်စုံတစ်ယောက်က သွားပြီး စက်မှုနှင့်ကူးသန်း ရောင်းဝယ်ရေးဗျူရိုကို ဝမ်ယိုချိုက်ကို သတင်းပို့လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ စက်မှုနှင့်ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးဗျူရိုက လူတွေက တံခါးဆီလာပြီး ဝမ်ယိုချိုက်ရဲ့အဝတ်တွေကို တိုက်ရိုက်သိမ်းပြီး ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ဆွဲထုတ်လိုက်တယ်လေ"

"အို ဘုရားသခင်! တကယ်လား?"

"တကယ်ပဲ၊ အဝတ်အစားတွေက မြို့စွန်က အမှိုက်တောထဲမှာ မီးရှို့ခံခဲ့ရတယ်။ ဝမ်ယိုချိုက်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ငိုပြီး နောက်ဆုံးတော့ လဲကျသွားတယ်" ရှပင်းပင်းက "ဒါပေမယ့် သူလွန်သွားပြီလေ။ ဘယ်သူမှ သူ့ကို စာနာစိတ်မရှိကြဘူး၊ သူ့ကို တံတွေးမထွေးတာတောင် တော်သေး!"

"အစ်မရှောင်လန် အထည်တွေ ကျုံ့သွားမယ်ဆိုတာ အစ်မသိပြီးသားလား?" ရှပင်းပင်းသည် လီယွီလန်ကို သဘောကျစွာ ကြည့်နေသည်။

လီယွီလန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ရှင်းပြတော့မယ့် ရှန့်တန်းဟုန့်ရဲ့ တီးတိုးပြောသံကို သူမကြားလိုက်ရသည်။ "အဲဒီဗားရှင်းမှာလည်း ပြဿနာရှိသေးတယ်..."

လီယွီလန်က ရှန့်တန်းဟုန့်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်းက အရမ်းထက်မြက်တယ်" လို့ ပြုံးပြုံးလေး ပြောလိုက်သည်။

ရှန့်တန်းဟုန့်သည် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာ နီရဲသွားသည်။

ထို့နောက် လီယွီလန်က သူတို့ကို ရှင်းပြသည်။

ဝမ်ယိုချိုက် သုံးသော အထည်အသုတ်သည် ကျုံ့သွားသည့် ပြဿနာရှိသော်လည်း ထိုမျှလောက် မပြင်းထန်ပါ။ အဓိကအားဖြင့် ပုံစံကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုနေ့တွင် အလုပ်သင်များစွာရှေ့တွင် ပုံစံကို ပြုလုပ်သောအခါ လီယွီလန်သည် အချက်အလက်များကို တမင်တကာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

ဒီပုံစံအတိုင်းလုပ်ထားတဲ့ အဝတ်အစားတွေက အစပိုင်းမှာ ပြဿနာမရှိပေမယ့် သူတို့က ကျုံ့သွားပြီး အဝတ်အစားတွေက အရမ်းကြပ်လာပြီး လုံးဝဝတ်လို့မရတော့ဘူး...

အဲဒါကို ပြောရရင် ဝမ်ယိုချိုက်ရဲ့ လောဘဇောကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ဒီလောက် ဆုံးရှုံးမှုကြီး ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ကိုယ့်ကိုကိုယ် နှိပ်စက်တာမလား?

ဒီလိုအဖြစ်အပျက်တွေပြီးနောက်မှာ ဝမ်ယိုချိုက်ရဲ့မိသားစုဟာ S မြို့မှာမနေနိုင်တော့ဘဲ ဘယ်ကိုပြောင်းရမှန်းမသိ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

လီယွီလန်၏ အပ်ချုပ်ဆိုင်သည် ပုံမှန်အတိုင်း ဖွင့်လှစ်ဆဲဖြစ်သည်။

ဒီနေ့ အထည်ဈေး၌။

ဝမ်ယိုချိုက်အား အထည်အလိပ်ရောင်းသည့် အထည်ဆိုင်ပိုင်ရှင်က လီယွီလန်ကို လက်မထောင်ပြပြီး "မိန်းကလေး တကယ်ကို အံ့သြစရာပဲ!"

လီယွီလန်က အားကိုးရာမဲ့ ပြုံးပြီး "ဦးလေးကျန်း၊ ဦးလေး သိပ်အများကြီး ပြောစရာ မလိုပါဘူး၊ ဦးလေးက ဝမ်ယိုချိုက်ဆီက ပိုက်ဆံရှာတယ်။ အများကြီး မဟုတ်ဘူး။"

သူဌေးကျန်းက ယပ်တောင်ကို ခါယမ်းပြီး စကားရပ်လိုက်သည်။

သူဌေးကျန်း၏ အိမ်တွင် အထည်ပုံစံများစွာရှိပြီး ဆီလျော်သော စျေးနှုန်းများရှိသောကြောင့် လီယွီလန်၏ အပ်ချုပ်ဆိုင်သည် မကြာခဏဆိုသလို သူ့ထံမှ ကုန်ပစ္စည်းများကို ကောက်ယူသောကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် အချင်းချင်းသိကြသည်။

အရင်က လီယွီလန်နဲ့ သူဌေး‌ကျန်းက လေကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပြီး ဒါက ဝမ်ယိုချိုက်ကို ပါးရိုက်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပါပဲ။

လီယွီလန်သည် အထည်အသစ်အနည်းငယ်ကို ကောက်ယူပြီး စစ်ဆေးရန် ယူသွားခဲ့သည်။

ငွေကို တွက်ချက်နေစဉ် သူဌေးကျန်းက သက်ပြင်းချရင်း "အိုး၊ အခု မင်းရဲ့ အပ်ချုပ်ဆိုင်က ပိုက်ဆံရှာနိုင်‌နေတာပဲ"

"အပ်ချုပ်ဆိုင်က အထည်ဝယ်ဖို့ ဦးလေးဆီကို လာစရာ မလိုပါဘူး။ ဦးလေးကျန်းရဲ့လုပ်ငန်းကလည်း ကောင်းတာပဲ" လီယွီလန်က ပြောသည်။

"အိုး၊ ငါ အဲ့လိုဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူး" သူဌေးကျန်းက သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး "ဒါက ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းဟောင်းပါပဲ" ဟု ဆက်ပြောသည်။

လီယွီလန်က သူ့ဆက်ပြောဖို့ စောင့်နေသည်။

"ငါ့သူငယ်ချင်းဟောင်းက ပြဿနာဖြစ်သွားတယ်" သူဌေးကျန်းက ဦးစွာကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး "ငါတို့မြို့က Red Star အမှတ် ၃ အထည်ချုပ်စက်ရုံကို မင်းသိတယ်မဟုတ်လား? ငါ့သူငယ်ချင်းဟောင်းက အဲ့အထည်ချုပ်စက်ရုံရဲ့ ဒါရိုက်တာပဲ။" သူဌေးကျန်းက ရေတစ်ငုံသောက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနဲ့ ပွင့်လင်းမြင်သာမှုရှိပြီးကတည်းက အထက်ဖော်ပြထားတဲ့ လုပ်ငန်းတွေနဲ့ ညွှန်ကြားသူတွေကို မထုတ်ပြန်ဘဲ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်ခွင့်ပေးပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ အမြတ်အစွန်းတွေကို ဂရုစိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် ငါ့ရဲ့သူငယ်ချင်းဟောင်းက စီးပွားရေးသမားကောင်းလေ။ ငါက ဒီအထည်ချုပ် စက်ရုံကို နှစ်အတော်ကြာ ထောက်ပံ့နိုင်ခဲ့ပြီး ဝင်ဖို့ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး တင်ထားပေမယ့် အခု မထိန်းနိုင်တော့လို့ စက်ရုံစာချုပ်ကို ထွက်ဖို့ စဉ်းစားနေတယ်…." ဟု ပြောသည်။

"အိုး၊ သူပြဿနာဖြစ်နေတာပဲ။ ဒီအပ်ချုပ်ဆိုင်တွေကို ဦးလေး ဘယ်လိုပြိုင်ဖွင့်နိုင်မှာလဲ?"

"ဦးလေးကျန်း၊ အထည်ချုပ်စက်ရုံရဲ့ ပြိုင်ဖက်တွေက ကျွန်မတို့ အပ်ချုပ်ဆိုင်တွေ မဟုတ်ဘူး။" လီယွီလန်က "ကျွန်မတို့ အပ်ချုပ်သမားတွေကို မကြည့်နဲ့။ ဆိုင်မှာ အဝတ်ဘယ်နှစ်ထည် လုပ်လို့ရလို့လဲ?"

"မှန်ပါတယ်။" သူဌေးကျန်းသည် ခေါင်းညိတ်သဘောတူသည်။

သို့သော် လီယွီလန်သည် အထည်ချုပ်စက်ရုံကို စိတ်ဝင်စားလာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လီယွီလန်သည် သူမ၏ အပ်ချုပ်ဆိုင်အတွက် ထွက်လမ်းကို တွေးနေခဲ့သည်။

ယခုအခါ အပ်ချုပ်ဆိုင်သည် ငွေရှာရန် အလွန်အမြတ်အစွန်းရသော်လည်း အတိုင်းအတာမှာ သေးငယ်လွန်းသဖြင့် လူသုံးဦးသာ လိုအပ်ပြီး အထွက်နည်းပြီး တင်ပို့မှုမှာလည်း နှေးကွေးနေသည်။

ဝမ်ယိုချိုက်ကို မပြောနဲ့ တခြား အပ်ချုပ်ဆိုင်တွေဆီ သွားဖို့ မစောင့်နိုင်ကြတဲ့ လူတချို့လည်း ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်ပါပဲ။

လီယွီလန်၏ အပ်ချုပ်ဆိုင်သည် အခြားသော အပ်ချုပ်ဆိုင်များနှင့် အလွန်ကွာခြားသည်၊ သူမသည် အဝတ်အစားများ ပြုလုပ်ရန် ပို၍နှစ်သက်သည်၊ အပ်ချုပ်ဆိုင်သည် အလုပ်သမား သုံးဦးသာရှိသော အလွန်သေးငယ်သော စက်ရုံနှင့် ပိုတူသည်။

ယခုအခါ အဆင်သင့်ဝတ်နိုင်သော အဝတ်အစား အလွန်နည်းပါးသော်လည်း လီယီလန်သည် အဆင်သင့်ဝတ်တာကို ဆန့်ကျင်ဖို့ စွဲလန်းမှုမရှိပါ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ကတော့ အဆင့်သင့်ဝတ် စျေးကွက်အလားအလာဟာ အနာဂတ်မှာ ကြီးမားလာပြီး အပ်ချုပ်ဆိုင်တွေကို အစားထိုးဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလားလို့ သူမက ယုံကြည်နေသည်။

ယနေ့ဈေးကွက်တွင် အဆင်သင့်ဝတ်ခြင်း၏ အဓိကပြဿနာများမှာ ခေတ်ဟောင်းပုံစံများ၊ ပုံမကျမှုများ၊ ဈေးနှုန်းကြီးမားခြင်း...

ဒီပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းနိုင်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?

လီယွီလန်က အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူဌေးကျန်းကို ကြည့်ကာ "သူဌေးကျန်း၊ ဦးလေးက Red Star နံပါတ် ၃ အထည်ချုပ်စက်ရုံ စာချုပ်နှုတ်ထွက်တော့မယ်လို့ ပြောလိုက်တာလား"

"ဟုတ်တယ်" သူဌေးကျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အခု လွှဲပြောင်းမယ့်သူကို ဦးလေး ရှာတွေ့ပြီလား?" လီယွီလန်က ထပ်မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ အထည်ချုပ် စက်ရုံက နှစ်တိုင်း ငွေတွေ ဆုံးရှုံးနေတယ်၊ ​​ဘယ်လိုလုပ် အရမ်းကောင်းနေနိုင်မှာလဲ?" သူဌေးကျန်းက သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဦးလေးကျန်း၊ ကျွန်မ စာချုပ်ချုပ်ရင် အဆင်ပြေမယ် ထင်လား?" လီယွီလန်က သူမရဲ့ အတွေးအမြင်တွေကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

သူဌေးကျန်းက အံ့အားသင့်သွားပြီး သူမကို အပေါ်အောက်ငုံ့ကြည့်ကာ လက်ခုပ်တီးပြီး "ဟေး၊ မင်းသွားရင်တော့ အဆင်ပြေပါတယ်လို့ မပြောနဲ့ပေါ့" လို့ အပြုံးလေးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ ဦးလေးကျန်း၊ ဦးလေးသူငယ်ချင်းနဲ့ ဘယ်တော့ရှိမှာလဲ? ကျွန်မသူငယ်ချင်းက အဲဒီအချိန် စက်ရုံအခြေအနေကို ကျွန်မ သွားကြည့်ရမယ်လို့ ပြောတယ်"

"ဟေး ဟေး!" သူဌေးကျန်းက အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တုံ့ပြန်ပြီး "ဒီည ငါ့သူငယ်ချင်းဟောင်းဆီကို သွားလိုက်မယ်။ မနက်ဖြန်ဖြစ်နိုင်မယ်။ စက်ရုံကို သွားလို့ရပြီ!"

"ဒါဆို ကျွန်မ ဦးလေးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေးကျန်း" လီယွီလန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်။

"ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ငါက ငါ့သူငယ်ချင်းဟောင်းအတွက် မင်းကို ကျေးဇူးတင်သင့်တာပါ " ဟုတ်ပါသည်၊ လီယွီလန်က အထည်ချုပ်စက်ရုံ ဒီလောက်ကြီးကြီးမားမားအရာကို စာချုပ်ချုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ရုံနဲ့ မပြီးနိုင်ပါဘူး။

ညမအိပ်ခင် သူမက ကုရှန်းနဲ့ စကားပြောသည်။

"အထည်ချုပ်စက်ရုံကို စာချုပ်ချုပ်ချင်တယ်၊ ရှင်ဘယ်လိုထင်လဲ?" လီယွီလန်က ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ကုရှန်းအား ပြောလိုက်သည်။

ကုရှန်းသည် ယခုအချိန်တွင် လီယွီလန်ကို ထုံးစံအတိုင်း နှိပ်ပေးနေသည်။ သူမလက်လှုပ်ရှားမှုကိုကြားတော့ သူက "မင်းဘာလို့ရုတ်တရက် ဒီလိုအကြံရနေတာလဲ?" လို့မေးလိုက်သည်။

လီယွီလန်က သူမကို ဒီလိုမေးခွန်းမေးတာတွေ့တော့ စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ သူမအား ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြသည်။

ကုရှန်းရဲ့ အာရုံက တခြားဘက်ကို ဦးတည်နေသည်။ "မင်းဆိုလိုတာက အထည်ချုပ်စက်ရုံမှာ စာချုပ်ချုပ်တဲ့အခါ ကိုယ့်အဝတ်အစားတွေကို ကိုယ်တိုင်လုပ်စရာမလိုဘူးလား" လို့ ပြောလိုက်သည်။

လီယွီလန်သည် နေ့တိုင်းအဝတ်အစားများပြုလုပ်ရန် အလွန်ပင်ပန်းနေပြီဟု ကုရှန်း ခံစားမိခဲ့သည်။ ထင်မြင်ချက်အချို့ရှိသော်လည်း မပြောရဲပေ။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမယ့် အဝတ်အစားတွေကို အောက်မှာရှိတဲ့ အလုပ်သမားတွေဆီ လွှဲပေးရမယ်၊ ပြီးတော့ စက်ရုံမှာရှိတဲ့ အဝတ်အစားနဲ့ တခြားပစ္စည်းတွေကို ဒီဇိုင်းထုတ်ဖို့ ကျွန်မမှာ တာဝန်ရှိတယ်။" လီယွီလန်က ပြောသည်။

"ဒါဆို စာချုပ်ချုပ်လိုက်!" ကုရှန်းက ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။

လီယွီလန် - "???" ရှင်အရမ်းပျော်နေတာလား?

ကုရှန်းသည် လီယွီလန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ပြောစရာစကားမဲ့နေသော အမူအရာကို ကြည့်ပြီး မျက်ခုံးပင့်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးတောကာ ဆက်ပြောသည်။ " အိုး ဟုတ်တယ်၊ စက်ရုံတစ်ခုနဲ့ စာချုပ်ချုပ်ဖို့ ပိုက်ဆံကုန်တယ်မလား? ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်ပိုက်ဆံက မင်းဆီမှာရှိတာပဲ။ မင်းကိုယ်တိုင် သုံးလို့ရတယ်"

လီယွီလန် - "..."

သူမက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မေးစေ့ကို မြှောက်ကာ "ဒါက ရှင့်ပိုက်ဆံ မကုန်ဘူး" လို့ပြောလိုက်သည်။

ကုရှန်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာကိုမြင်တော့ လီယွီလန်က ဗီဒိုကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး "အဲဒီမှာရှိနေတဲ့ ငွေစုစာအုပ်ကို သွားကြည့်လိုက်။"

ကုရှန်းသည် ငွေစုစာအုပ်ကိုရှာရန် သွားရှာပြီး ထိုနံပါတ်များကိုမြင်သောအခါ ကုရှန်းသည် လီယွီလန်ကို အံ့သြစွာကြည့်ကာ မသိစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ " မင်းက ဒါအကုန်ရှာထားတာလား?"

ကုရှန်းသည် များသောအားဖြင့် ငွေပြန်ယူလာလေ့ရှိပြီး လီယွီလန်သည် သူ့ပိုက်ဆံကို မည်သို့သုံးစွဲသည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လီယွီလန် မည်မျှဝင်ငွေရှိသည်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။

ဒါကြောင့် သူ ရုတ်တရက်မြင်လိုက်ရတော့ နည်းနည်းလန့်သွားသည်။

လီယွီလန်သည် ယခုအချိန်တွင် ကုရှန်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာကြောင့် အလွန်ကျေနပ်နေပြီး သူမသည် ခေါင်းအုံးတစ်လုံးကို ပစ်ကာ ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာပြောခဲ့သည်။ "မဟုတ်ရင် ရှင်တစ်ယောက်တည်း ငွေအများကြီးရှာခွင့် ရရမှာလား?"

ကုရှန်းသည် ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ဖြင့် ပစ်ပေါက်လိုက်သော ခေါင်းအုံးကိုယူကာ ငွေစုစာအုပ်ကို ပြန်ထည့်ပြီး လီယွီလန်ကို ကုတင်ပေါ်မှ လှမ်းဆွဲကာ နမ်းရန် ငုံ့လိုက်ပြီး အနမ်းပေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို ဒါရိုက်တာလီပေါ့"

စကားတွေကို သူမနားထဲသို့ တိုးတိုးလေးပြောပြီး သူမနောက်ကျောက နည်းနည်းထုံကျင်သွားသည်။

လီယွီလန်က သူ့ကို အဝေးသို့ တွန်းထုတ်ရန် ရုန်းကန်ကာ "ထတော့!"

ဒါပေမယ့် အထက်က လူက နားမထောင်ပေ။ ယင်းအစား သူသည် သူမ၏လက်များကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားကာ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများက ပို၍ တင်းကြပ်လာခဲ့သည်။

"အဲဒီအချိန် မင်းနဲ့တူတူ လိုက်ကြည့်ဖို့ ကိုယ့်ကို မင်း လိုက်ခဲ့စေချင်လား?" ထိုလူက ဝိုးတဝါးအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လီယွီလန် - "မလိုပါဘူး။"

သူဌေးကျန်းရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေက တကယ်ကို မြန်ဆန်လွန်းပြီး နောက်နေ့မှာတော့ လီယွီလန်ကို တွေ့ပြီး အထည်ချုပ်စက်ရုံကို သွားကြည့်ဖို့ ပြောခဲ့သည်။

Red Star အမှတ် ၃ အထည်ချုပ်စက်ရုံ၏ တည်နေရာသည် အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး မြို့နယ်နှင့်လည်း နီးပါသည်။ အထည်ချုပ် စက်ရုံ၏ အတိုင်းအတာသည် ကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့ရှေ့ရှိ စက်ရုံကြီးများတွင် လူ လေးဆယ် သို့မဟုတ် ငါးဆယ်ခန့် လုပ်ကိုင်ကြသည်။

သူဌေးကျန်းနှင့် လီယွီလန်တို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူ့နားထင်တွင် ဆံပင်ဖြူများနှင့် အသက်ငါးဆယ်ကျော် အမျိုးသားတစ်ဦးက စက်ရုံထဲမှ နှုတ်ဆက်လာခဲ့သည်။

ထိုသူမှာ အထည်ချုပ်စက်ရုံ ဒါရိုက်တာ တုန်းဖုန့်မောင် ဖြစ်သည်။

သူဌေး‌ကျန်းက တုန်းဖုန့်မောင်ကို ကြိုတင်ပြောထားတာကြောင့် လီယွီလန်ကို မြင်တဲ့အခါ တုန်းဖုန့်မောင်က ခဏလောက် ထိတ်လန့်သွားပြီး ချက်ချင်းတုံ့ပြန်လိုက်ကာ လီယွီလန်နဲ့ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်သည်။ "မစ္စလီ၊ မင်္ဂလာပါ။"

"ဒါရိုက်တာတုန်း မင်္ဂလာပါ။" လီယွီလန်ကလည်း ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင် နှုတ်ဆက်သည်။

"ဒါဆို စက်ရုံထဲ လမ်းလျှောက်ရအောင်" တုန်းဖုန့်‌မောင်က အနည်းငယ် မှင်တက်သွားကာ "ငါတို့ စက်ရုံရဲ့ အခြေအနေနဲ့ မင်းကို မိတ်ဆက်ပေးမယ်"

လီယွီလန်လည်း ဒီလို ရည်ရွယ်ချက်ရှိတာကြောင့် သူမ အဆင်သင့်ဖြစ်ခဲ့သည်။

လီယွီလန်သည် တုန်းဖုန့်မောင်၏ နောက်မှ စက်ရုံတစ်ရုံသို့ အကြိမ်အနည်းငယ် လျှောက်လည်ပတ်ရင်း နှစ်များတစ်လျှောက် စက်ရုံတွင်းအခြေအနေအကြောင်းပြောသည်ကို နားထောင်ခဲ့သည်။

တစ်လမ်းလုံး နားထောင်ပြီး ဖတ်ပြီးနောက် လီယွီလန်သည် အနည်းငယ် ပဟေဋ္ဌိဖြစ်သွားသည်။ ဒီစက်ရုံမှာ စက်ကိရိယာတွေနဲ့ ထုတ်လုပ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်တွေက တော်တော်လေးကောင်းသည်။ ဒီလောက်အများကြီး မဆုံးရှုံးသင့်ဘူးလို့ ပြောတာဟာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ရဲ့လား?

ဂိုဒေါင်ထဲမှာ အဝတ်တွေ စုပုံနေတာကို သူမ မြင်တော့ လီယွီလန် သူမရဲ့ သံသယတွေကို ချက်ချင်း ဖျောက်ပစ်လိုက်သည်။

တခြားအကြောင်းပြချက်မရှိပါဘူး။ ဒီအဝတ်အစားတွေက တကယ်ကို ကြည့်ကောင်းတာနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး….

အစီအစဉ်ဆွဲထားသော စီးပွားရေးခေတ်တွင် အဝတ်အထည် စက်ရုံများသည် ရောင်းအားလုံးဝစိုးရိမ်စရာမလိုဘဲ ရောင်းလိုအားနှင့် စျေးကွက်ရှာဖွေရေးသမဝါယမများ သို့မဟုတ် အစိုးရပိုင်ကုန်တိုက်များသို့ တိုက်ရိုက်သွားရင် ပြီးသွားပြီ။

ဒါပေမယ့် အခုက မလုပ်နိုင်ဘူး။ အထည်ချုပ်စက်ရုံက အထည်တွေရောင်းဖို့ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းလုပ်ရမည်။

Red Star အမှတ် ၃ အထည်ချုပ် စက်ရုံ၏ လုပ်ငန်းမှာ ပြေးလွှားသွားနေသော်လည်း အထည်များသည် ခေတ်နောက်ကျသည် သို့မဟုတ် ကြည့်ရဆိုးလွန်းသဖြင့် ရောင်းချင်သော်လည်း မရောင်းနိုင်ပါ။

လီယွီလန်သည် ဒါတွေက ၁၉၆၇ ခုနှစ်များက အနက်ရောင်၊ အပြာနှင့် မီးခိုးရောင်အဝတ်အစားအများစု ဒီဇိုင်းနှင့် ပုံသဏ္ဍာန်မရှိသော ကျေးလက်အဝတ်အစားများဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ပူနွေးသော မျက်လုံးများဖြင့် ထူးဆန်းသော အဝတ်အစား အနည်းငယ်လည်းရှိသဖြင့် လီယွီလန်သည် ဤအရာဖြစ်သည်ကို သံသယမရှိတော့ပေ။ ခြေဖဝါးဖြင့် ဒီဇိုင်းကို…..

နောက်တော့ လီယွီလန်က မထိန်းနိုင်ဘဲ တစ်စုံတစ်ခုကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး "ဒီဝတ်စုံကို ဘယ်သူက ဒီဇိုင်းထုတ်ထားတာလဲ?" လို့ မေးလိုက်သည်။

လီယွီလန်၏မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ တုန်းဖုန့်မောင်က နီရဲပြီး ရှက်သွားသည်။ "ငါတို့စက်ရုံမှာ အထည်ဒီဇိုင်းဆွဲနိုင်တဲ့လူမရှိဘူးဆိုတော့ ငါစမ်းကြည့်တာ..."

လီယွီလန် - "..."

ရှင်ဖြစ်နေတာလား! လေးစားစွာဖြင့်ပင်။ ဤအရာသည် ယခင်က ကျေးလက်အဝတ်အစားများလောက်တောင် မကောင်းပေ။

ကျွန်မ တစ်ခုပဲ ပြောနိုင်သည် - ဒီဇိုင်းက အရမ်းကောင်းတယ်၊ နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး ဒီဇိုင်းထုတ်ခွင့် မပြုနိုင်ဘူး။